(1992)12 Μαρτίου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/σχές] KENNEDYHOTELS LTD., Εφεσείοντες, v. HAIGINDJIRDJIAN, Εφεσίβλητου. (ΠολιτιχήΈφεσηΑρ. 7781.) Αποζημιώσεις — Παραδειγματικέςαποζημιώσεις — Μπορεί νατις επιδικάσει τοΔικαστήριο έστωχαι ανδενζητούνται ρητάστηνέκ θεσηαπαίτησης, νοουμένου ότι σ'αυτή αναφέρονται ταγεγονότα που δικαιολογούν τηνεπώίχασηπαραδειγματικώναποζημιώσεων. Δικόγραφα — Επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων — Δεν 5 είναι ανάγκη να ζητούνταιρητά στα δικόγραφα, νοουμένου ότι αναφέρονταιταγεγονόταπου δικαιολογούν τηνεπιδίκαση παρα δειγματικώναποζημιώσεων. Επίδικα θέματα— Περιορισμόςεπιδίκωνθεμάτωναπότονενάγοντα κατά τηνακρόαση — θεωρήθηκε ότι δενεκάλυπτεαπαίτηση γιαJQ παραδειγματικές αποζημιώσεις, που δεν ζητούνταν ρητά στην απαίτησησανθεραπεία. Ακίνητη ιδιοκτησία — Κατοχή—Πρόσωποδικαιούμενο να ευρίσκε ται σεακίνητηιδιοκτησίαπαραμένειχαιμετά τηναπώλειατουδι καιώματος να ευρίσκεται σ'αυτή— Δενεπιτρέπεται ηέξωση του 15 με τηνβία αλλάμόνομεαπόφασηΔικαστηρίου. Ο εφεσίβλητος κατοικούσε μαζί μετηνμητέρα του,πον ήταν θέσμιος ενοικιαστής διαμερίσματος σεσύμπλεγμα κατοικιών στην οδό Ουζουνιάν στηΛευκωσία, ιδιοκτησίας τηςεφεσείουσας.Η μητέρατουεφεσίβλητου αποχώρησε οικειοθελώς απότοδιαμέρισμα ™ και σαν αποτέλεσμα ο εφεσίβλητος έχασεκάθεδικαίωμακατοχής του διαμερίσματος. Παρόλααυτάπαρέμεινε μέσασ'αυτόκαι αρνείτονατοεγκαταλείψει.Η εφεσείουσα,η οποίαεβιάζετοναπάρει κενήκατοχήτουδιαμερίσματοςγιαναπροχωρήσειστηνκατεδάφι σηκαιεπανοικοδόμησητουσυμπλέγματος,γιαναεξαναγκάσειτον 25 εφεσίβλητο να εγκαταλείψειτοδιαμέρισμα,κατεδάφισεμέροςτης σκάλας πουοδηγούσε στο διαμέρισμα τουκαιμέρος της στέγης. Σαν αποτέλεσμα προκλήθηκε ζημιά στα κινητά του εφεσίβλητου αξίας ΛΚ3.074.Στην έκθεση απαίτησηςδενεζητείτο ρητάηεπιδί- 400 1ΑΛΛ 5 10 15 20 KennedyHotelsLtd v. Indjirdjian καση παραδειγματικών αποζημιώσεων, αλλά εξειδικεύονταν όλα ταγεγονότα που μπορούσαν ναδικαιολογήσουν τέτοιαεπιδίκαση. Κατά την έναρξητης δίκης ο δικηγόρος του εφεσίβλητου με δήλω ση του ενώπιον τουπρωτόδικου Δικαστηρίου περιόρ>σε τηναπαΐτηση του εφεσίβλητου σεορισμένες μόνο από τιςθεραπείες που ρητά ζητούσε, εγκαταλείποντας τις υπόλοιπες. Το πρωτόδικο Δι καστήριο βρήκε ότι οεφεσίβλητος είχε μεν απολέσει το δικαίωμα παραμονής στο διαμέρισμα μετά την αποχώρηση της μητέρας του αλλά αυτό δεν νομιμοποιούσε την εφεσείουσα ναπροβεί στη βίαιη έξωση του. Επιδίκασε σ' αυτόν όχι μόνο τοποσό των ΛΚ3.074, που ήταν η ζημιά πουπροκλήθηκε στα κινητά του,αλλά επιπλέον ποσό ΛΚ1.426 σαν παραδειγματικές αποζημιώσεις, ανεβάζοντας . το συνολικό ποσό πουεπιδικάστηκε σεΛΚ4.500. Κατ' έφεσηηεφεσείουσα, ανκαιδέχθηκεότι ταγεγονότα ενώπιον τουΔικαστηρίου δικαιολογούσαν την επιδίκασηπαραδειγμα τικών αποζημιώσεων, ισχυρίσθηκε ότι αυτές δεν έπρεπε να είχαν επιδικασθεί διότι α)ηέκθεση απαίτησης δεν διεκδικούσε ρητά πα ραδειγματικές αποζημιώσεις, και β) τα επίδικα θέματα είχαν πε ριορισθεί απότον εφεσίβλητο κατάτην έναρξητης δίκης στις υλικές ζημιές που είχανπροκληθεί στακινητάτου. Αποφασίσθηκε ότι: 25 •3Q 35 (α) ΟιΚυπριακοί δικονομικοί θεσμοί δεν καθιστούν απαραί τητο τον επακριβήπροσδιορισμό της θεραπείαςηοποία επιδιώκε ται, ούτε αποκλείουν την παροχή θεραπείας άλλης από εκείνηη οποία επιζητείται. Εφ' όσοστοιχειοθετούνται ταγεγονότα στο σώμα της έκθεσης απαιτήσεως για την παροχή θεραπείας, αυτή μπορεί νααποδοθείχωρίς ναέχειεπιζητηθεί. (β) Ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων,που είχε γίνει από τον εφεσίβλητο, αφορούσε μόνο τις θεραπείεςπου ρητά εζητούντο με την έκθεσηαπαιτήσεως, καιδεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι επεκτείνετο και σεθεραπείες που στοιχειοθετούνταν από την έκθεση απαιτήσεως αλλά δεν εζητούντο ρητά σ' αυτή, ενόψει και του ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί στο σώμα της έκθεσης απαιτήσεως που δι καιολογούσαν την επιδίκασηπαραδειγματικώναποζημιώσεων δεν είχαναποσυρθεί. Η έφεση απορρίφθηκεμε έξοδα. 40 per Curiam: Υπέρβαση τουδικαιώματοςκατοχήςακινήτου,δεν παρέχει δικαίωμα στον ιδιοκτήτη ν* ανακτήσει με τη βίατηνκατο χήτου.Ονόμος αναγνωρίζει κατάλοιπαδικαιώματοςστον κάτοχο τέτοια που να επιβάλλεται η παρεμβολή της δικαστικής εξουσίας για τηνέξωση του. 401 KennedyHotels Ltdv.IndJlrdJUn
(1992)Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: BristolCorporation v.Ross[1973]3M E.R. 393· R. v. Wandsworth[1975]3All ΕJl. 390· Broome v.Cassell& CoLtd[1971]2All EJt. 187 5 Cassell&CoLtdv.Broome[1972] 1 All EH. 80V Antoniou v. TheAttorney-General
(1977)2J.S.C. 275Constantinides v.PitsWou
(1980)2J.S.C.279Styiianou v.Papadeovoulou
(1982)1C.LR.542' Re Vandervells Trusts (No2)[1974]3All RR.205· 1 0 Drane v.Evangelou[1978]2 ΑΠE.R. 437 Αριστοδήμου v.Χαραλάμπους, Πολ. Έφεση6831,115.90Papakokkinou v. Princess Zena De Tyra Kanther
(1982)1 C.LR. 65Rookes v.Bernard[1964] 1 All EM. 367. Έφεση. 15 Έφεση απότους εναγομένους κατά τηςαπόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Αρτεμίδης, ILEA και Κραμβής, Ε.Δ.)που δόθηκε στις 10Νοεμβρίου, 1988 (Αρ. Αγωγής5051/82)μετηνοποία επιδικάστηκε τοποσό των £4.500.- ωςπαραδειγματικές αποζημιώσεις σε βάρος 20 τους για τοστιγματισμότης αυθαίρετηςκαι αποκρουστι κής συμπεριφοράς τους να εκδιώξουν μετηδύναμητου ισχυρούτουενάγοντααπότοδιαμέρισμαπουκατείχε. Κ.Μιχαηλίδης, γιατουςεφεσείοντες. 25 Σ.Τεβλετιάν,γιατονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσειοΔικαστής κ.Γ. Μ. Πικής 402 1ΑΛΛ Kennedy HoteULtd v. Indjlrdjlan ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον του μέρους της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου βάσειτου οποίου επιδικάστηκαν παραδειγματικές αποζημιώσειςσε βάρος των εφεσειόντων για το στιγματισμό τηςαυθαίρε5 της καιαποκρουστικής συμπεριφοράς τους να εκδιώξουν μετηδύναμητου ισχυρού τον εφεσίβλητο απότοδιαμέρι σματο οποίο κατείχε. Το άλλο μέρος της απόφασης,που αφορά την αποζημίωση του εφεσίβλητου για την υλική ζημία που του προκάλεσαν οι παράνομες πράξεις των 10 εφεσίβλητων στα έπιπλα,σκεύηκαι αντικείμενα πουβρί σκονταν ή ήσανφυλαγμέναστοδιαμέρισμα,δενπροσβάλ λεται. Για τον επακριβήπροσδιορισμό του πλαισίου της έφεσης πρέπει να γίνει σύντομη αναφορά στα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα ευρήματατου δικαστηρίου, βάσει ι* των οποίων κρίθηκε πρέπουσα ητιμωρία των εφεσειό ντων προς παραδειγματισμό τους και ανακούφιση (solatium)του εφεσίβλητου γιατηνπροσβολή τωνδικαιω μάτωντου. Οι γονείς του εφεσίβλητου κατείχανκαισυντω χρόνω 20 έγιναν θέσμιοι ενοικιαστές διαμερίσματος σε σύμπλεγμα κατοικιών στην Οδό Ουζουνιάν. Ο εφεσίβλητος γεννήθη κε, μεγάλωσε και έζησε όλα τα χρόνια της ζωής του σ' αυτό το διαμέρισμα μέχρι ταδραματικά γεγονότα που οδήγησαν στην αγωγή που αποτέλεσε το αντικείμενο της 25 πρωτόδικης απόφασης. Μετά το θάνατο του πατέρατου το διαμέρισμα περιήλθε στην κατοχήτης μητέρας του ως θέσμιου ενοικιαστή, όπουκαιπαρέμεινε μέχρι την οικειο θελήεγκατάλειψη του,κατόπιν συμφωνίας ή διευθέτησης μετους εφεσείοντες. Ουιός,οεφεσίβλητος, παρέμεινε στο 30 διαμέρισμα διεκδικώντας κατοχή λόγω συμβατικού ήθε σμικού δικαιώματος.Οι εφεσείοντες, οι οποίοι αγόρασαν τοακίνητογια νατοκατεδαφίσουνκαιαναπτύξουν, ανυ πομονούσαν νααποκτήσουν ελεύθερη κατοχή των υπο στατικών ώστεναπροχωρήσουν στηνυλοποίηση των σχε35 δίων τους. Στηνάρνηση τουεφεσίβλητου να εγκαταλείψει τα υποστατικά, οι εφεσείοντες πρόβαλαν τηνισχύ,όχι των δικαιωμάτων τους. με προσφυγή στο Δικαστήριο, αλλά τωνμηχανοκίνητων μέσων που διέθεταν για να γκρεμμίσουν τοδιαμέρισμακαινααναγκάσουντον εφεσί40 βλητοναεγκαταλείψει ταυποστατικά.Συνεργείο τωνεφε403 Πυιής,Δ. KennedyHotelsLtdv.Indjirdjian
(1992)σειόντων προέβηστην κατεδάφιση της κλίμακαςπουοδη γούσε στοδιαμέρισμα τουεφεσίβλητου και μέρουςτης στέγης. Ωςαποτέλεσμα προκλήθηκε ζημίαστακινητά του εφεσίβλητου, που βρισκόταν στοδιαμέρισμα, ηαξία των οποίωναποτιμήθηκεσε£3.074.-καιεπιδικάστηκεανάλογη5 αποζημίωση. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότιο εφεσίβλητος μετάτηναποχώρησητης μητέρας τουαπώλεσε τοδικαίω μα παραμονήςστοδιαμέρισμα. Όμωςηαπώλεια του δι καιώματοςαυτούδενομιμοποιούσε τον ιδιοκτήτηναπρο- 10 βεί στη βίαιη έξωση του, όπως ορθά διαπίστωσε το δικαστήριο. Υπέρβαση τουδικαιώματος κατοχής ακινή του,δεν παρέχει δικαίωμαστον ιδιοκτήτην'ανακτήσει με τη βία τηνκατοχή του. Ονόμος αναγνωρίζει κατάλοιπα δικαιώματοςστονκάτοχοτέτοιαπουναεπιβάλλεται ηπα-15 ρεμβολή της δικαστικής εξουσίας για την έξωση του. (Βλ. μεταξύ άλλων BristolCorporation v.Ross and Another [1973] 3All E.R.393και R. v. Wandsworth [1975]3 All ΕΛ. 390). 'Οπως συνάγεται απότηνπρωτόδικη απόφαση,κίνη τρο γιατησυμπεριφορά τωνεφεσειόντων αποτέλεσε η αδημονίατους νααναπτύξουντοακίνητοτο συντομότερο και ναπρολάβουν πιθανούς περιορισμούς που εφημολογούντο. Με μιαλέξη τοκέρδος ώθησε τους εφεσείοντες να πάρουν τονόμο στα χέρια τους και να παραβιάσουν όχι μόνο τα δικαιώματατου εφεσίβλητου, αλλά καιτην έννο μη τάξη που καθιστά τηδικαστική εξουσία τη μόνηαρχή να επιβάλει τονόμο. Υπό τοφως αυτών των γεγονότων το πρωτόδικο δικαστήριο καταδίκασετους εφεσείοντες σε £1.426.-τιμωρητικές αποζημιώσεις,ανεβάζονταςτο συνο λικό ποσόπουεπιδικάστηκε σε£4.500.Ο κ.Μιχαηλίδης ευθέως αναγνώρισε, απαντώντας σε ερώτηση τουΕφετείου, ότιτα ευρήματα τουδικαστηρίου στοιχειοθετούσαν τιςπροϋποθέσεις γιατηνεπιβολήτιμωρητικών αποζημιώσεων πληνόμωςδενεδικαιολογείτο, ει-35 σηγήθηκε,η επιδίκασητουςενόψει, (α) της μη διεκδίκησης τιμωρητικών αποζημιώσεων 404 20 25 30 \ 1ΑΛΛ. Kennedy HotelsLtdτ.Indjlrdjlan Πικής,A. στηνέκθεσηαπαιτήσεως,και 5 (β)τουπεριορισμούτων επίδικωνθεμάτωνεκ μέρους του εφεσίβλητου κατά την έναρξητηςδιαδικασίας στις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στα κινητά του. Στην έκθεση απαιτήσεως δεν επιζητείται ρητάθερα πείαγιατιμωρητικέςαποζημιώσεις.Στοκείμενοόμωςτης έκθεσης απαιτήσεως γίνεται αναφορά,στηνπαράγραφο 14, στο στοιχείο της αυθαιρεσίαςστη διαγωγήτων εφε10 σειόντων καιτης αδιαφορίαςγιαταδικαιώματατουεφε σίβλητου, γεγονότα, αποδοχήτων οποίων θαθεμελίωνε τις προϋποθέσεις γιατην επιδίκασηπαραδειγματικών αποζημιώσεων. Κατάτην έναρξη της δίκης οδικηγόρος τουεφεσίβλητουπροέβηστηνεξής δήλωση:" "The claim as restricted now bytheplaintiff concerns onlythedamagecausedtotheproperty whichwas inthe premises....". Σεμετάφραση:- 20 "H απαίτηση,όπως έχει περιοριστεί απότονενάγοντα,αφοράμόνοτη ζημιάηοποίαπροκλήθηκεστηνπε ριουσία,η οποίαβρισκότανσταυποστατικά..." Οι υπόλοιπες θεραπείες,(α)γιαεπανεγκατάσταση του εφεσίβλητουστοδιαμέρισμα, που στομεταξύεγκατέλειψε, (β)ηδιεκδίκηση ποσού ίσου μετην ενοικίαση νέωνυπο25 στατικών, και(γ)£300.-γιαέξοδαδιαμονής και κακουχία πουυπέστημέχριτηνανεύρεσηνέουδιαμερίσματος, εγκα ταλείφθηκαν. Οι νέοι αγγλικοί θεσμοί, R.S.C.,Ord. 18,Γ.8
(3), καθι στούντηδιεκδίκησηειδικήςθεραπείαςγιατηνπαροχήτι30 μωρητικώναποζημιώσεωνπροϋπόθεσηγιατηνεπιδίκαση τους. Η τροποποίηση των θεσμών μετην εισαγωγή του πιο πάνω δικονομικούκανόνακρίθηκεαναγκαία μετάτις παρατηρήσειςτουΕφετείουστην Broome v.Cassell& Co. 405 Πιβής,Δ. Kennedy HotelsLtd v. IndJirdJIan
(1992)Ltd andanother[1971] 2 All E.R. 187, όπουυποδείχθηκε ότι δεν απαιτείται οπροσδιορισμός ειδικής θεραπείαςγια τηνπαροχήτιμωρητικώναποζημιώσεων. Οιπαρατηρήσεις (obiter) αυτές,υπέβαλε ο κ.Μιχαηλίδης,δεν εξισώνονται με αρχή δικαίου, την ύπαρξη της οποίας αμφισβήτησε. 5 Πρέπειναυποδείξουμε ότικαιηΔικαστικήΕπιτροπή της Βουλής των Λόρδων ενώπιον της οποίας εφεσιβλήθηκε η απόφασητου Εφετείου, Cassell & Co. lid v.Broome and another [1972] 1All E.R. 801, έκλινε υπέρ τηςορθότητας των εκτιμήσεων τουΕφετείου στο θέμααυτό,διαπίστωση 1 0 που οδήγησε τον Lord Hailsham, L.C., ναπαραπέμψειτο θέμα προς εξέταση για το σκοπό αναθεώρησης απότην Επιτροπή θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγ γλίας(βλ. σ.834).Φαίνεταιότι είναιωςαποτέλεσμααυτής τηςπαραπομπήςπουτροποποιήθηκανοιΑγγλικοί Θεσμοί ^ μετηνεισαγωγήτηςR.S.C.Ord.18 r.8
(3). Οκ.Μιχαηλίδηςέκαμεαναφοράκαισεδυο αποφάσεις του Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακος, που, όπως είπε,κατατείνουνυπέρτωνθέσεων του.Στηνπρώτη υπόθεση,Antoniou v.TheAttorney-General
(1977)2J.S.C., 20 275 (ΣύνθεσηΠικής,Αν. Πρ.ΕΛ., καιΧρυσοστομής, Αν. ΕΑ), υπάρχειη εξήςπαρατήρησηστηναπόφαση: "It is well established that where a party seeks exemplary damages, the circumstances givingriseto the claim must be particularized in the statement of claim. 25 This is essential because of the exceptional nature of the remedy sought and the desirability of giving sufficient notice to an opponent to face such an extraordinary situation." Σεελληνική μετάφραση:"Είναιθεμελιωμένο ότι όπουδιάδικοςεπιδιώκει πα ραδειγματικές αποζημιώσεις οι συνθήκες οι οποίες στοιχειοθετούν την απαίτησηπρέπει να εξειδικεύονται στην έκθεση απαιτήσεως.Αυτό είναι αναγκαίο ενόψει του εξαιρετικού χαρακτήρατης θεραπείαςηοποίαεπι- 35 διώκεται και του επιθυμητούπαροχήςπροειδοποίησης στον αντίδικο να αντιμετωπίσει μια τέτοια εξαιρετική - 406 -0 Ι ΑΛΛ. Kennedy HotelsLtdv.Indjirdjian Πικής,Δ. . κατάσταση." Στην προκείμενη περίπτωση γίνεται αναφορά,στην παράγραφο 14, στα γεγονότα,ηαποδοχή των οποίων θα. στοιχειοθετούσε τοβάθρογιατηναπόδοση παραδειγματιS κών αποζημιώσεων. Η δεύτερη απόφαση ,,Adamos Constantinides v. Vassos Yianni Pitsillou and Another
(1980)2J.S.C.,279 (ΣύνθεσηΠικής, Πρ.Ε ΛκαιΚωνσταντινίδης,Ε.Δ.), ,παρέχει κλασσικό παράδειγμαδιαγωγής η οποία δικαιολογεί τηνεπιδίκαση τιμωρητικών αποζη- • 10 μιώσεων. Ο δικηγόρος του εφεσίβλητου υποστήριξε ότιπαρόλο πουπεριόρισε τις θεραπείες, τις οποίες επιδίωκε,σεεκεί. • νεςπουπεριέχονταιστηνπαράγραφο 12(β), δεναπέκλεισε ' _τήδιεκδίκηση·τιμωρητικών αποζημιώσεων, επισημαίνο.. ντας το•περιεχόμενο τηςπαραγράφου 14 της έκθεσης απαιτήσεως, στην οποία γίνεται αναφορά στα" γεγονότα , . πουσυνθέτουν τον αυθαίρετο χαρακτήρα των πράξεων των εφεσειόντων. ΣτηStyliahou v.Papacleovoulou
(1982)1C.L.R. 542, 20 κρίθηκε ότιοικυπριακοί δικονομικοί θεσμοί προσαρμο σμένοι στους παλιούς δικονομικούς θεσμούς του Ανωτά τουΔικαστηρίου της Αγγλίας-δεν καθιστούν απαραίτητο, επιθυμητό όσο και αν είναι, τον επακριβήπροσδιορισμό της θεραπείαςη οποία επιδιώκεται,ούτε αποκλείουντην. 25 παροχήθεραπείαςάλλης απόεκείνηη οποίαεπιζητείται. ,Εφόσοστοιχειοθετούνται ταγεγονόταστο σώματηςέκθεi σηςαπαιτήσεωςγιατηνπαροχήθεραπείας,αυτή μπορείν' αποδοθεί, χωρίς να έχει επιζητηθεί (βλ. επίσης Re Vandervell's Trusts (Νο.2) [1974]3All E.R.205,και Drane ,30 v.Evangelou [1978] 2All E.R.437). Η θέση αυτή επαναβε-" βαιώθηκε απότοΕφετείο στην Αριστοδήμουν.Χαραλά μπους, Πολ. Έφεση6831, αποφασίστηκε στις 11/5/90 και , θαδημοσιευθεί στους τόμους
(1990)1Α.ΑΛ.. Όπωςεπι σημαίνεται στην τελευταία απόφαση,η υποχρέωσηγια - αποκάλυψη περιορίζεται απότιςπρόνοιες τηςΔ.19 Θ.4 σταουσιώδηγεγονότα,καιδενεπεκτείνεται στημαρτυρία ηοποίαταυποστηρίζει ή τις νομικές συνέπειες πουσυνε πάγεται ηύπαρξη τους. ΤοΕφετείο επαναβεβαίωσε ότι ΚΙικής,Δ. KennedyHotelsLtdτ.Indjlrdjian
(1992)μπορεί να παρασχεθεί οποιαδήποτε θεραπεία η οποία στοιχειοθετείται από τα γεγονότα που περιέχονται στην έκθεση απαιτήσεως,εφόσον αποδεικνύονταικατά τη δίκη. Κρίθηκε ότι παράλειψη επιδίωξης ειδικής θεραπείας δεν αποτελεί κώλυμαγιατηναπόδοσητης. 5 Δε θαεπεκταθούμε σεδιερεύνηση του επιθυμητούτρο ποποίησηςτωνυφιστάμενων δικονομικών κανόνωνγιατη θεσμοθέτησηυποχρέωσης για την επιδίωξη ειδικής θερα πείας ωςπροϋπόθεσης για την επιδίκασηπαραδειγματι κών αποζημιώσεων. Επισημαίνουμε μόνο ότι η JQ Papakokkinouandothersv.PrincessZenaDe TyraKanther
(1982)1 C.L.R. 65,κατατείνει, χωρίς να αποφασίζεται ρητά, υπέρ ευρύτερης αρχής από εκείνηπου υιοθετήθηκε στηνRookes v.Bernard [1964]1 All E.R. 367,γιατηνπα ροχήπαραδειγματικώναποζημιώσεων χάριν της κατίσχυ-15 σηςτουδικαίου. Το επόμενο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν οεφεσίβλητος με τον περιορισμό των θεραπειών στον οποίο προέβη,απέκλεισε το ενδεχόμενο επιδίκασης τιμω ρητικών αποζημιώσεων. Ηθέση του εφεσείοντα δε μπορεί 20 να είναι διαφορετικήαπ1ότι θαήτανεάνοι θεραπείες τις οποίες απέσυρε δεν περιέχονταν στην έκθεση απαιτήσεως. Οιαπαιτήσειςοι οποίεςαποσύρθηκανσκοπούσανκατεξοχήστην αποζημίωσητουεφεσίβλητου γιαυλική ζημιάτην οποία υπέστη. Αποτέλεσματου περιορισμού ήτανηεγκα-25 τάλειψη εκείνου του μέρους της απαίτησηςπουαφορούσε τηνζημίαπουσυναρτάτο μετις θεραπείες που αποσύρθη καν.Δεν απέσυρε τους ισχυρισμούςπουπεριέχονται στην παράγραφο 14,απόδειξητων οποίων θεμελίωσετιςπροϋ ποθέσεις για την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων. ^° Η μαρτυρίαπου κατατέθηκε,βάσει της έκθεσηςαπαιτήσε ωςκαιέγινεδεκτήαπότοδικαστήριο,θεμελίωνετοβάθρο για την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων. Συνεπώς δεν έχει τεκμηριωθεί λόγος που να δικαιολογεί επέμβαση μετηνετυμηγορία τουπρωτόδικουδικαστηρίου. 35 Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 408