IAJLA. 19Μαρτίου. 1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΔΜες) ΚΙΚΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Εφεσείων - Εναγόμενος, ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Εφεσίβλητου -Εναγομένου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7753). 5 10 15 20 Σύμβαση — Πώληση επιχείρησης περιπτέρου με τα εμπορεύματα και έπιπλα αντί συγκεκριμένου τιμήματος — Εκτέλεση της από τον πωλητή — Οπωλητής δικαιούται να απαιτήσει το συμφωνηθέντί μημα πωλήσεως χαι τοΔικαστήριο δεν δύναται να προβεί σεεκτί μηση αποζημιώσεωνλόγω διάρρηξης συμφωνίας και να επιδικάσει μικρότερο ποσό. Με συμφωνία ημερομηνίας 14.5.85 ο εφεσείων πώλησε στον εφεσίβλητο τηνεπιχείρησηενόςπεριπτέρου μαζίμεταεμπορεύμα τα χαιτα έπιπλααντί του ποσού των ΛΚ3.215.13. Η επιχείρηση παραδόθηκε στις 18.5.85 χαι οι διάδικοι κοστολόγησαν τα εμπο ρεύματαόπως είχανσυμφωνήσει. Ο εφεσίβλητος δεν πλήρωσε το τίμημαπώλησης χαιστην αγωγήπουτον κίνησε ο εφεσείωνισχυ ρίσθηκε ότιη όλησυμφωνίαήτανυπότηναίρεσηναεξακριβωθεί η αξίακόστους τωνεμπορευμάτων.Τοπρωτόδικο Δικαστήριοαπέρ ριψετον πιοπάνωισχυρισμό του εφεσίβλητου, αλλά,αφούέκαμε νομιχήδιάκριση μεταξύσυμφωνίαςπώλησης αγαθώνχαισυμφω νίαςπώλησης επιχειρήσεως πουπεριλάμβανεχαιτηνπώληση αγα θών,διαπίστωσε ότι υπήρχεδιάρρηξησυμφωνίαςχαι προχώρησε στηνεκτίμηση τουύψουςτωναπ^μιώσεων σεΛΚ350,ποσόπου επεδίχασεστονεφεσείονταστηναπόφασητου. Αποφασίσθηκε ότι: 25 30 Η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν εσφαλμένη και δεν ήταναπαραίτητονα διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρχε στο νόμοτέτοιαδιαφοροποίηση όπως είχεγίνειαπότοπρωτόδικο Δι καστήριο μεταξύ συμφωνίας πωλήσεως αγαθών και συμφωνίας πωλήσεωςεπιχειρήσεως που αποτελείται απόαγαθά.Στην παρού σαπερίπτωση υπήρχε έγκυρη συμωωνία που είχεγίνει για συγκε κριμένοποσό έναντινομίμουανταλλάγματος,είχεγίνειπαράδοση τουαντικειμένουτηςπωλήσεωςκαικατάσυνέπειαο εφεσείωνεδικαιούτοστοσυμφωνηθέντίμημα πωλήσεως. Η έφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα Εκ δόθηκεαπόφαση υπέρ τουεφεσείον τα για τοποσό τωνΛΚ3.165,13σεντ. 459 Κωνσταντίνουν.Χρισιοθούλου
(1992)Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Λαοΰτας, Α.Ε.Δ.) πουδόθηκε στις 16Σεπτεμβρίου, 1988 (Αρ. Αγωγής2511/ 85) με την οποία το Δικαστήριο επιδίκασε το ποσό των 5 £350.-ωςαποζημιώσειςγιαδιάρηξησυμφωνίας. Α Μαθηχολύννης,γιατον εφεσείοντα. Α Σαβεριάδης,γιατον εφεσίβλητο. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ανάγνωσετην απόφαση τουΔικαστη ρίου. Οεφεσείων ως ενάγων καταχώρησε στο Επαρχιακό ίο Δικαστήριο Λάρνακας αγωγή με την οποία ζητούσε από τον εφεσίβλητο-εναγόμενο £3.165,13σεντ,υπόλοιπο οφει λόμενο δυνάμει συμφωνίας πωλήσεως "ενός περιπτέρου μεταεμπορεύματακαιταέπιπλα". Υστερα από ακροαματική διαδικασία ο πρωτόδικος 15 Δικαστής επεδίκασε ποσό £350.- ως αποζημιώσεις δια ρήξη συμφωνίας, αντί του απαιτουμένου υπολοίπου της ισχυριζόμενης αγοραπωλησίας. Στην υπεράσπιση του ο εφεσίβλητος παραδέχετο τη συμφωνία πώλησης του περιπτέρου, ισχυρίζετο όμως ότι 20 ησυμφωνία προνοούσε τηνκοστολόγησητων εμπορευμά των μεβάσητην τιμή πουαγοράστηκαναπότους εισαγω γείς. Ισχυρίζετο επίσης ότι ο εφεσείων κοστολόγησε τα εμπορεύματα αυτά σε πιο 'ψηλήτιμή από εκείνη που τα αγόρασε και ότι αμέλησε να συναντηθεί μαζί του για να " ελέγξουνταεμπορεύματα. Το Δικαστήριο αποδέχθηκετη μαρτυρίατου ενάγοντα όσον αφοράτις συνθήκες κάτωαπότις οποίες έγινεη κα ταγραφήκαι η συμφωνία για τα αποθέματατης επιχειρή σεως. Τα ευρήματα του Δικαστηρίου ήτανότι μεταξύτων 30 διαδίκωνέγινεστις 14 Μαΐου 1985 συμφωνίαγιατηνπώ λησηενός περιπτέρου - επιχειρήσεως πουανήκεστονενα γόμενο, αντίτου ποσού των £3.215,13σεντ. Η επιχείρηση 460 1 ΑΛΛ. Κωνσταντίνουν.Χριστοδονλου Α.ΛοΤζρν,UQ, ί παραδόθηκε στις 18Μαΐου 1985.Τοποσότούτοπεριλάμy βάνε την αξία τωναποθεμάτων καιτων επίπλων όπως Ι έχεικαταθέσειοενάγων.Επίσης ότιυπήρξεσυμφωνίαότι ταεμπορεύματαθαεκοστολογούντο μεβάσητατιμολόγια 5 καιτηντιμήκόστους πουαγοράστηκαν.Τούτο έγινεστην παρουσία τουεναγόμενου καιτηςσυζύγου τουαπό τον ενάγοντακαικαταγράφτηκανόλαταεμπορεύματασε ένα βιβλιάριο,πουπαρουσιάστηκε ωςτεκμήριο,οδεεναγόμε νος κρατούσε αντίγραφοστοοποίο καταγράφοντοακρι10 βώςτα ίδια εμπορεύματα καιη ίδια τιμή. Βρήκε δεότι ορθά έγινεηκοστολόγησηκαιότιτηναποδέχθηκεο ενα; γόμενος, ο οποίος ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε προς τον ενάγοντα ότι υπήρχαν δύο διαφορετικές τιμές σε μεγάλο αριθμόεμπορευμάτων,πράγμαπουεπιβεβαιώνετο απότο 15 γεγονός ότιδεναρνήθηκε ναπαραλάβειτοπερίπτερομέ χριςότουεξακριβωθεί ηπραγματικήαξίατωνεμπορευμά των. ΣυμπερασματικάοπρωτόδικοςΔικαστήςκατάληξεότι ολοκληρώθηκε η συμφωνία την ημέρα παραδόσεωςκαι 20 παραλαβήςαπότονεναγόμενο καιδενδέχθηκε τονισχυ ρισμό ότιη συμφωνία ήτουπότηναίρεσηνα εξακριβωθεί ηαξίακόστους των εμπορευμάτων. Ο πρωτόδικος Δικαστής εξέτασε τότε το θέμακατά πόσοοενάγων εδικαιούτο στοποσότηςαπαιτήσεωςή εις 25 μικρότερο ποσό και προέβηκε σε διάκριση μεταξύ μιας συμφωνίας πωλήσεως καιπαραδόσεως αγαθών από πω λήσεως επιχειρήσεως πουπεριελάμβανε καιτην πώληση τωναγαθώνωςκαιτωνεπίπλων.Καιείπε: 30 35 "Δεν μπορεί δηλαδήναθεωρηθεί ότι αποτελείαποκλειστικα η σύμβαση τηνπώληση αγαθών όπως αντι λαμβάνομαιτοόλοθέμα. Πιστεύω ότι η υπόθεση του ενάγοντα βασίστηκε πάνω σελανθασμένη βάση.θασυμφωνούσε μετην ει σήγησητουευπαίδευτου δικηγόρου ανηόλησύμβαση αφορούσε την πώληση και παράδοση αγαθών και θα συμφωνούσα ότιο ενάγοντας θαεδικαιούτο στοοφει461 Α ΛοΤζρν,Πρ. Κωνσταντίνουν.Χριστοπούλου
(1992)λόμενουπόλοιπο. Παράλληλα δεν συμφωνώ με την ει-ι σήγηση του ευπαίδευτουδικηγόρουτου εναγόμενου ότι* ησύμβαση θαπρέπει ναθεωρηθεί εξυπαρχήςάκυρη κα θότι βασίστηκε πάνω σε αμοιβαίο λάθος γεγονότων (mutualmistakeoffacts)." 5 Προχώρησε δε βρίσκοντας ότι επρόκειτο περί διάρρη ξης συμφωνίας και εκτίμησε το ύψος των αποζημιώσεων σε £350ποσό πουεπεδίκασε μετην απόφαση, αντικείμενο τηςπαρούσαςέφεσης στονεφεσείοντα μεέξοδα. Κρίνουμε ότι ηπροσέγγιση του πρωτόδικου δικαστή- ^ ρίου ήταν εσφαλμένη και δεν θεωρούμε απαραίτητονα προβούμε σε οποιαδήποτε ανάλυση αν υπάρχει στο νόμο τέτοια διαφοροποίηση όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση μεταξύσυμφωνίας πωλήσεως αγαθώνκαισυμφωνίαςπω λήσεωςεπιχειρήσεως πουαποτελείτο απόαγαθά. 15 Βρίσκουμε ότι με βάσητα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστή, η απόφαση ήτο εσφαλμένη νομικά και ότι το ποσό τοοποίο εδικαιούτο οενάγων ήτανησυμφωνηθείσα αξία των επιχειρήσεων που περιλάμβανε την αξία των εμπορευμάτων καιεπίπλων,πουεξακριβώθηκε ναανέρχε- 20 ταιστοποσό τηςαπαιτήσεωςτων£3.165,13σεντ. Εδώπρόκειται περί έγκυρης συμφωνίας η οποίαέγινε διά συγκεκριμένο ποσό έναντι νομίμου ανταλλάγματος. Έγινε παράδοση του αντικειμένου της πωλήσεως και ο ενάγων εδικαιούτοστο συμφωνηθέν υπόλοιποτουτιμήμα- ^ τος τοοποίοκαιδικαιούται. Για τους πιοπάνωλόγους επιτρέπεται ηέφεση καιδί δεται απόφαση υπέρ του εφεσείοντα - ενάγοντα για το ποσότων£3.165,13 σεντ μεέξοδα. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 462