(1992)20Μαρτίου, 1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ.Π..ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΓΣΑΓΓΑΡΗΧ,ΔΑπίς] ' ΡΕΝΑΑΝΔΡΕΟΥΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Εφεσείονσα, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων, (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.7764). ΚαταφρόνησηΔικαστηρίου— Επιβολήποινής— Ανάγεται στηνδια κριτικήευχέρειατουΔικαστηρίουκαι το Εφετείοεπεμβαίνειμόνο σεπερίπτωση που από το σύνολοτωνπεριστάσεων της υπόθεσης κρίνειότι ηεπιβληθείσαποινήείναιανεπαρκής. ΠαρακοήΔιατάγματος— Διεκδίκησηαποζημιώσεωνδυνάμειτονάρ- 5 θρου 42 του περί ΔικαστηρίωνΝόμου,1960— Ανάγεται στη δια κριτική εξουσία του Δικαστηρίου, που ασκείται σεπεριπτώσεις όπου υπάρχειμαρτυρία ενώπιον του,που ναδικαιολογεί τηνεπι δίκασηαποζημιώσεων. Σεαγωγήτηςεφεσείουσαςεναντίοντωνεφεσίβλητωνγιαπαρά- 10 νομήεπέμβασηστηνακίνητη τηςιδιοκτησία κατάτηνδιάρκειατης κατασκευής του δρόμου μεταξύτων χωριώνΤσάδας -ΛετύμπουΧούλου στηνΠάφο,τοΔικαστήριοεξέδωσεστις7.12.87προσωρι νό διάταγμα με το οποίο απαγορεύετο στους εφεσίβλητους και τους υπαλλήλους των να επεμβαίνουν παράνομα στην ακίνητη 15 ιδιοκτησίατηςεφεσείσυσας.Επειδήηέκδοση τουσχετικούδιατάγ ματος επίταξηςκαθυστέρησε μέχριτις 24.12.91, διαπιστώθηκε ότι υπήρχεπαρακοήτουπροσωρινούδιατάγματος.Σεαίτηση της εφεσείσυσας για καταφρόνηση του Δικαστηρίου και για επιδίκαση αποζημιώσεων για παρακοήδιατάγματος δυνάμει του άρθρον 42 20 των περί Δικαστηρίων Νόμων, το πρωτόδικο Δικαστήριο,αφού διαπίστωσε τα πραγματικά γεγονότα, επέβαλε πρόστιμο ΛΚ300 στον εφεσίβλητο4 καιαπέρριψε τηναίτησηεναντίοντωνυπολοί πων εφεσίβλητων. Δεν επεδίκασε οποιεσδήποτε αποζημιώσεις διότιδενυπήρχεενώπιοντουοποιαδήποτεμαρτυρίαπουναδικαι- 25 ολογούσε τηνεπιδίκασηαποζημιώσεων. Κατ' έφεσηηεφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι ηεπιβληθείσαποινή ήταν ανεπαρκήςκαι ότι έπρεπενα είχανεπιδικασθεί και αποζη μιώσεις σύμφωναμετοπιοπάνωάρθροτουνόμου. 468 1ΛΛΛ. / Αθανασίουν.Δημοκρατίαςκ,α. Αποφασίσθηκεότι: 5 α)Η επιβολή ποινήςγια καταφρόνησηδικαστηρίουείναι θέμα πουεμπίπτειστη διακριτικήεξουσίατουΔικαστηρίουκαιτίποτε δενείχεπαρουσιασθείστηνυπό εξέταση έφεσηώστεναπεισθείτο Εφετείοότιηεπιβληθείσαποινή,υπότοσύνολοτωνπεριστάσεων τηςυπόθεσηςήτανανεπαρκής,ώστεναδικαιολογείταιηεπέμβαση του. 10 β)Αναφορικάμετιςδιεκδικούμενεςαποζημιώσειςδυνάμειτου άρθρου42των περί Δικαστηρίων Νόμων,τοθέμαυπάγεται στη διακριτικήεξουσίατουΔικαστηρίουκαιδικαιολογημέναοπρωτό δικοςδικαστήςδενείχε επιδικάσειαποζημιώσειςγιατίτίποτε δεν υπήρχεενώπιον τουπουναδικαιολογούσε τηνεπιδίκαση αποζη μιώσεων. • Ι Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 15 Έφεση. Έφεση από την ενάγουσα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου(Ιωαννίδης,Α.ΕΛ.) που δόθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 1988 (Αρ. Αγωγής 2055/87) με τηνοποία, σε διαδικασίακαταφρόνησης τουΔικαστη20 ρίουγιαπαρακοήδιατάγματος, επιβλήθηκε στην καθ'ηςη αίτηση 4 εργοληπτική εταιρεία πρόστιμο £300 χωρίς να επιβληθεί καμιά ποινή στους υπολοίπους καθ'ωνη αίτη ση. Λί.Μιχαηλίδης, γιατην εφεσείουσα. -25 Γ.'. Στνλιανίδης, γιατους εφεσίβλητους. Κ.Αιμιλιανίδης, για τονεφεσίβλητο4. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε τηναπόφασητουΔικαστη ρίου. Ηέφεσηαυτήστρέφεται εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, μετην οποία σεδιαδια30 κασίακαταφρονήσεως του Δικαστηρίου για παρακοήδια τάγματος του,τηνοποία άρχισε μεαίτησητηςη εφεσείου σα, επεβλήθηκε εις την καθ' ης η αίτηση 4 εργοληπτική εταιρεία,πρόστιμο £300.-καικαμιάποινή δενεπεβλήθηκε στουςυπόλοιπους καθ'ωνη αίτηση. 469 Α. ΑοΤζου,Πρ. Αθανασίουν.Δημοκρατίαςtua.
(1992)Ουσιαστικά το παράπονοτης εφεσείουσας είναι ότι η • επιβληθείσα ποινή ήτο ανεπαρκήςκαι ότι έπρεπε να είχε >' επιβληθεί ποινή φυλακίσεως στα φυσικά πρόσωπα ενα ντίον των οποίων εστρέφετο η διαδικασία,όπως επίσης ότιέπρεπεναείχανεπιδικασθείκαιαποζημιώσειςσύμφω- 5 ναμετοάρθρο42τουΠερίΔικαστηρίων Νόμουτου I
- Ταγεγονότα είναι σε συντομία αυτά. Υπήρξε σχεδια σμόςκαι απόφασηκατασκευήςδρόμουπουνασυνδέει τα χωριά Τσάδα-Λετύμπου-Χούλου καιστην κατασκευήτου οποίου δρόμου θα επηρεάζοντο μεταξύ άλλων κτημάτων 1° και το τεμάχιο της εφεσείουσας-αιτήτριας. Η εργολαβία εδόθη στην καθ1ης η αίτηση αρ.4 εργοληπτική εταιρεία και φαίνεται ότι ανατέθηκε η εκτέλεσηορισμένων έργων σευπεργολάβο,οπότεστις 7Δεκεμβρίου 1987 εξεδόθηαπό το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφουδιάταγμαόπως "οι ενα- 15 γόμενοι, υπάλληλοι τους, υπηρέτες ή αντιπροσώποί τους καιπας έλκων εξαυτώνδικαιώματαπαύσουνναεπεμβαί νουν και όπως άρουν πάραυτακάθε μορφή επεμβάσεως επίτηςακινήτουιδιοκτησίαςτηςενάγουσας". Φαίνεται ότι ηδημοσίευση των διαταγμάτωναπαλλο- 20 τριώσεως και επιτάξεως καθυστέρησε μέχρι τις 24Δεκεμ βρίου
- Από της ημέρας επιδόσεως τουδιατάγματος μέχρι της ημερομηνίας εκείνης οι εκτελεστές των έργων ζήτησαν νομική συμβουλή και είχαν διαβουλεύσεις ως προς το τί έπρεπε να γίνει. Από τις 24 Δεκεμβρίου με το 25 διάταγματης επιτάξεως ηείσοδος στο κτήμααυτόεπιτρέπετονόμιμα εφόσον υφίστατοτοδιάταγμαεπιτάξεως. Ο πρωτόδικος Δικαστής κάτωαπότις περιστάσεις και όπως διαπίστωσε τα πραγματικάγεγονότα έκρινε ότι το ποσό των £300.- ως πρόστιμο για παράβασητου διατάγ- 30 ματος ήτο ικανοποιητικό κάτω από τις περιστάσεις και επιδίκασε επίσης όπως ηΔημοκρατία καταβάλειταέξοδα τηςαιτήσεως, απέρριψε δετηναίτησηεναντίον των2, 3,5, 6, 7και8χωρίς διαταγήγιαέξοδα. Η επιβολή ποινής για καταφρόνησηδικαστηρίου είναι 35 θέμαπου εμπίπτει μέσα στη διακριτικήεξουσία τουΔικα470 1ΑΑ-Δ. 5 Αθανασίουν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζον,Πρ. στηρίου καιτίποτεδενέχειπαρουσιασθείστηνυπό εξέτα σηέφεσηώστεναπεισθεί τοΔικαστήριο τούτοότι ηεπι βληθείσαποινήκάτωαπότοσύνολοτωνπεριστάσεωντης υποθέσεως ήταν ανεπαρκήςκαι ότι ενεργόντας ως Εφετείοέπρεπεναεπέμβει. 'Οσον αφορά τις διεκδικούμενες αποζημιώσεις κάτω από το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου,το θέμα υπάγεται στηδιακριτικήεξουσία τουΔικαστηρίου και δι καιολογημένα οπρωτόδικοςδικαστήςδενεπεδίκασεαπο10 ζημιώσεις γιατίτίποτεδενυπήρχεενώπιοντουπουναδι καιολογεί τηνεπιδίκασηαποζημιώσεων. Γιαόλουςτους πιοπάνωλόγους,ηέφεση αποτυγχάνει καιαπορρίπτεταιμεέξοδαεναντίοντηςεφεσείουσας. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 471