(1992)23 Μαρτίου,1992 ) [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ι ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΉΣΗΤΟΥ ΧΡΕΤΑΚΗΜΙΧΑΗΛ ΠΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣΠΡΟΣΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΑΠΉΣΕΩΣ ΠΑ ΕΚ ΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝCERTIORARI ΚΑΙ/Η PROHIBniON, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΠΤΩΧΕΥΣΕΩΣΑΡ.76/91 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 8/3/91ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ. (Αρ.Αίτησης32/92). ΠρονομιακάΔιατάγματα —Αίτησηγιαχορήγησηάδειαςγιακαταχώ ρηση αίτησης για έκδοσηδιαταγμάτων, certiorari γιαοχύρωση αποφάσεωντον ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκωσίαςπονεκδόθη κανεκσυμφώνουστις2.6.88και4.7.90, καιprohibition γιανααπα γορευθεί η εκδίκασηαπό το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας 5 δυο ειδοποιήσεωνπτωχεύσεωςπου εκδόθηκανσεεκτέλεσητωνπιο πάνω αποφάσεων—Δεν αποδείχθηκεεκπρώτηςόψεωςυπόθεση ή συζητήσιμο θέμα ούτε καταδείχτηκαν εξαιρετικέςπεριστάσεις— Ύπαρξη εναλλακτικούένδικουμέσου— Καθυστέρησηστηνκατα χώρησητηςαίτησης- Ηαίτησηαπορρίφθηκε. \Q Οαιτητήςζήτησεάδειαγιακαταχώρησηαίτησηςγιατηνέκδοση διατάγματος certiorari για την ακύρωση δύο αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που εκδόθηκαν εναντίον του καιυπέρ τηςεταιρείας Αδελφοί Πούλλου Λτδ, στις 2.6.88για ποσόΛΚ 1.250καιστις4.7.90γιαποσόΛΚ 1.445,πλέοντόκουςκαι 15 έξοδα, αντίστοιχα.Ζήτησε επίσης άδεια για καταχώρηση αίτησης γιαέκδοση διατάγματοςprohibitionμετοοποίονααπαγορεύεταιη εκδίκαση απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίαςδύοειδοποιή σεωνπτωχεύσεως εναντίοντου,πουεκδόθηκαν απότηνπιο πάνω εταιρείασαναποτέλεσματηςμη πληρωμής απότοναιτητήτωνδύο 20 πιο πάνωαποφάσεων.Οιδύο πιοπάνωαποφάσειςείχανεκδοθεί εκ συμφώνου,ηπρώτημετησυγκατάθεσητουδικηγόρου τουαιτη τήκαιη δεύτερη μετησυγκατάθεση τουίδιουτουαιτητή, ο οποίος είχε εμφανισθείαυτοπροσώπως. Οαιτητήςισχυρίσθηκε ότι καιοι δύο αποφάσεις ήσαν άκυρες, διότι στην μεν πρώτη ο δικηγόρος 25 τουείχεενεργήσειαντίθεταμετιςοδηγίες του,ενώστηνδεύτερη ο αιτητήςείχεδόσειτηνσυγκατάθεσητουγιατηνέκδοση τηςαπόφα σης σαν αποτέλεσμα "πίεσης" που είχεασκηθεί εναντίον τουαπό τους ενάγοντεςκαιτοΔικαστή. 30 Αποφασίσθηκεότι: Τα γεγονότα όπως ταεπικαλείτο ο αιτητήςδεν θεμελίωνανεκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτεφανέρωναντηνύπαρξηοποιουδήπο- 472 1 ΑΛΛ. 5 1 0 Μιχαήλ ί τεθέματοςγιασυζήτησημετην έννοιαπουηνομολογίαέχειοπο ί δόσειστουςπιοπάνω όρους,πουαποτελούν απαραΐτηση προυπό/θεση γιατηνπαραχώρησητηςαιτούμενης άδειας. Επιπλέονδεν είχαν καταδειχθεί οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την υιοθέτηση της διαδικασίας έκδοσης προνομια κών διαταγμάτων σε περιπτώσεις όπως αυτή, όπου υπήρχετο εναλλακτικό ένδικο μέσοτηςδιεκδίκησηςτης ακύρωσηςτωνδικα στικών αποφάσεωνμεαγωγή ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστη ρίου.Πέραντούτουείχευπάρξειαδικαιολόγητηκαθυστέρησηστην καταχώρησητηςαίτησης. Η αίτησηαπορρίφθηκε. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: SidneBv. Wilson [1966]1Μ EJI. 681· 15 LandSecuritiespicv.Receiverforthe MetropolitanPolice District [1983]2AllΕJ*. 254ReKakos
(1985)1C.L.R. 250R. v. EppingandHarlowGeneral Commissioners, [1983] 3AllE.R. 257 R.v. ChiefConstableofNierseysidePolice, [1986]lAUEJi. 257· 20 R.v. SecretaryofStatefortheHomeDepartment, [1986] 1 AllE.R. 717Ανθίμου,
(1991)1ΑΛΛ. 41 Iacovidou v.Christophi,
(1985)1C.LJt. 533· ReSmith
(1989)1C.LJ?. 416- 25 RCAeroporos
(1988)1C.IJR. 302. Αίτηση. Αίτησηγιαάδεια προς καταχώρησηαίτησης γιαέκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition αναφορικά μετην Ειδοποίηση Πτωχεύσεως Αρ. 76/9 ημερ. 8.3.91 του Επαρ30 χιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο αιτητής παρουσιάσθη αυτοπροσώπως. CUT.adv.vult. 473 Μιχαήλ
(1992)ΠΟΠΑΤΖΗΣΔ. ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση. Με τηνΑίτησητουαυτήοΑιτητής επικαλείταιτηδικαιοδοοΰα τουΑνωτάτου Δικαστηρίουκάτω απότοάρθρο 155.4 του Συντάγματοςκαιζητάάδεια γιατην έκδοσητωνακόλου θωνπρονομιακώνδιαταγμάτων: *
- Διάταγμα της φύσεως Certiorari για τη μεταφορά στοΑνώτατο Δικαστήριοκαιτηνακΰρωση(α) της απόφασης ημερομηνίας 2 Ιουνίου 1988 την οποία το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε στην αγωγήαρ.4737/86 υπέρτωνΑ/φών Πούλλου Λτδ 10 και εναντίον του Αιτητήγια ποσό £1.250,00πλέοντό κουςκαιέξοδα·και (β)της απόφασηςημερομηνίας 4 Ιουλίου 1990 την οποία το Επαρχικό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε στην αγωγήαρ. 3194/90 υπέρτωνΑ/φών Πούλλου Λτδ is και εναντίοντουΑιτητήως εναγομένου αρ. 1 γιαποσό £1.445,00πλέοντόκουςκαιέξοδα.
- Διάταγμα της φύσεως Prohibition με το οποίο να απαγορεύεται η εκδίκαση απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας των ακόλουθων Ειδοποιήσεων Πτωχεύσεως 20 που εκδόθηκαν κατόπιν αιτήσεως των Α/φών Πούλλου Λτδ στις 8Μαρτίου1991:(α)Αίτηση αρ.76/91 εναντίοντουΣτέλιουΜιχαηλίδη,υιούτουΑιτητή, και (β)Αίτηση αρ.77/91 εναντίοντουΑιτητή. 25 ΟΑιτητής υπέγραψεκαιπροωθείτηνπαρούσαΑίτηση αυτοπροσώπως,χωρίςτηβοήθειαδικηγόρου. Στην ένορκηδήλωσηπουκαταχώρησεγια υποστήριξη της Αίτησης του ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η απόφαση στην αγωγήαρ.4736/86εκδόθηκεστηναπουσίατου,αλλά 30 στην παρουσίακαι με τησύμφωνη γνώμη τουδικηγόρου του ο οποίος ενήργησε επίτουπροκειμένου εναντίοντων 474 1ΑΛΛ. Μιχαήλ Παγιατζής,Δ. Ι οδηγιών του Αιτητή. ΕπειδήοΑιτητής αρνήθηκενα πλη•ΐ ρώσειτοεξαποφάσεωςχρέοςτου,οιδανειστέςτουΑ/φοί Πούλλου Λτδ καταχώρησαν εναντίον του την Αίτηση Πτωχεύσεως αρ.30/89.ΟΑιτητής ισχυρίζεται ακόμα ότι 5 τοΔικαστήριο δεν έλαβευπόψη τηνένστασηπου καταχώ ρησεκαιδεντου επέτρεψε νααντεξετάσει τους δανειστές του.Εξαναγκάστηκε, ωςεκτούτου,ναυπογράψειγραμμά τιοπροςόφελοςτουςγιατοποσότηςαπόφασηςμεεγγυη τήτον υιότου Στέλιο Μιχαηλίδη,τοοποίο αργότερα αρ10 νήθηκε να πληρώσει στην ολότητα του. Ακολούθησε η καταχώρηση εναντίον τουκαιεναντίον τουεγγυητήτου τηςαγωγήςαρ.3194/90στηνοποίαεμφανίστηκεστοΔικα στήριο αυτοπροσώπωςστις 4 Ιουλίου 1990και συμφώνη σεναεκδοθείαπόφαση εναντίοντουγιαταποσάπουέχω 15 ήδηαναφέρει.Εντούτοις,οΑιτητής δεθεωρείτηναπόφα ση αυτή έγκυρη γιατί, όπως ισχυρίζεται, η συγκατάθεση του γιατην έκδοση τηςδόθηκε ως αποτέλεσμα "πίεσης" πουασκήθηκεεναντίοντουαπότουςδανειστέςτουκαιτο Δικαστήπουτην εξέδωσε. Ηδιαδικασία των Ειδοποιήσε20 ωνΠτωχεύσεως που αποτελεί τοαντικείμενο των αιτου μένων διαταγμάτωντηςφύσεως Prohibition άρχισε τόσο εναντίοντουΑιτητή όσοκαιεναντίοντουεγγυητήτουως αποτέλεσμα της παράλειψης τους να πληρώσουν το εξ αποφάσεωςχρέοςτουςστηνπιοπάνωαγωγή αρ.3194/90.· 25 Μεβάση τουςπιοπάνωισχυρισμούς τουοΑιτητήςει σηγείται ότι η εκ συμφώνου απόφαση στην αγωγήαρ. 4736/86 εκδόθηκε εναντίον τουκατά παράβασητου άρ θρου30τουΣυντάγματος.'Ακυρη είναιεπίσηςκαιη μετα γενέστερη εκ συμφώνου απόφαση που εκδόθηκε στην 30 αγωγή3194/90εφόσο σχετίζεται άμεσα μετηναγωγή αρ. 4736/86καιεφόσοη συγκατάθεσηπουέδωσεγιατηνέκδο ση τηςδενήταν θεληματική.Δενυπάρχει,ωςεκ τούτου, έγκυρο εξ αποφάσεωςχρέος γιαναθεμελιώσει τις αιτή σεις αρ.76/91 και 77/91 για την έκδοση Ειδοποιήσεων : 35 Πτωχεύσεως εναντίοντουιδίουκαιτουΣτέλιου Μιχαηλί δη αντίστοιχα. ΗΑίτησητου παρόνταΑιτητήστοβαθμόπουαφορά δικαστικές διαδικασίες εναντίον τουΣτέλιου Μιχαηλίδη, 475 Ηογιατζης,Δ. Μιχαήλ
(1992)είναι απαράδεχτηκαι απορρίπτεται εφόσο το πρόσωπο { αυτό δεν είναι διάδικοςστην παρούσαδιαδικασίαΑπα ράδεχτηείναικαιηΑίτησηστοβαθμόπουαφοράτιςδικα στικές διαδικασίες εναντίον του ίδιου του Αιτητή ο οποίος δε νομιμοποιείται στην έκδοση της αιτούμενης 5 άδειας τόσο για λόγους ουσίαςόσο καιγιαλόγουςδιαδι καστικούς. Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφέρωότι τα γεγονότα όπως τα επικαλείται ο Αιτητής δε θεμελιώνουν "εκπρώ της όψεως υπόθεση" ούτε φανερώνουν την ύπαρξη 10 οποιουδήποτε"θέματοςγιασυζήτηση"μετηνέννοιαπουη Αγγλική*όσοκαιηΚυπριακή**νομολογία έχουναποδώ σει στους πιοπάνωόρουςοιοποίοιαποτελούναπαραίτη τες προϋποθέσεις για τηνπαραχώρησηάδειαςγιατηνέκ δοσητωναιτούμενωνπρονομιακώνδιαταγμάτων. 15 Ανεξάρτητα απόταπιο πάνω, συντρέχουν άλλοι δυο λόγοικαθέναςαπότους οποίουςείναι απόμόνος τουαρ κετόςγιαναεμποδίσειτηνέκδοσητηςαιτούμενηςάδειας. Εκείνο που ουσιαστικά επιδιώκει ο Αιτητής είναι να ακυρώσει δυοδιαδοχικέςδικαστικέςαποφάσειςπου εκδόθηκανεκσυμφώνου εναντίοντουστις αγωγές4736/86 και 3194/90. Επιτυγχάνονταςτηνακύρωσητηςδεύτερηςαυτής απόφασηςηΕιδοποίησηΠτώχευσηςεναντίοντουπαραμέ νει χωρίς το πραγματικό τηςυπόβαθρο.Κατ'αρχή η ακύ ρωση δικαστικής απόφασης που εκδίδεται σε κάποια 25 αγωγήκατόπινσυμφωνίας των διαδίκωνεμπίπτει στηδι καιοδοσία του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου και μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αστικήςδίκης.Προσφέρεται, επο μένως, στον Αιτητήτο διαζευκτικόένδικο μέσοτης πολι τικήςαγωγής,το οποίοο Αιτητής δενεπέλεξεναακολου- 30 θήσει ούτε και δίδει οποιουσδήποτε λόγους,για το ότι * SidneB v. Wilson and Others[1966] 1 All EH. 681 και Land Securitiespic v.Receiver for the Metropolitan Police District[1983] 2 All EH. 254. e * InRe Kakos
(1985)1CXJ?. 250. 476 1ΛΑΛ. Μιχαήλ Πογιατζής, Δ. επέλεξεναακολουθήσει τηδιαδικασίακάτωαπότοάρθρο 155.4 τουΣυντάγματος. Σεπεριπτώσεις ύπαρξης άλλουένδικουμέσου,διαζευ κτικούτηςδιαδικασίαςκάτωαπότοάρθρο155.4 τουΣυ5 ντάγματος,η νομολογία επιβάλλει στον Αιτητήτηνυπο χρέωση είτε να επιλέξει το προσφερόμενο διαζευκτικό ένδικο μέσο, είτε να αποδείξει ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις πουδικαιολογούν τηναπόμέρους τουυιοθέ τηση της διαδικασίαςέκδοσης ενός ήπερισσοτέρων προ10 νομιακών διαταγμάτων. Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι Αγγλικές υποθέσεις R. v. Eppingand Harlow General Commissioners, [1983]3 All E.R.257, R. v. Chief Constable of MerseysidePolice, [1986]1All EH.257, και R. v.SecretaryofStatefor theHomeDepartment, [1986] 1 15 All E.R. 717, οι οποίες υιοθετήθηκαναπότην Ολομέλεια τουΑνωτάτου ΔικαστηρίουστηνυπόθεσηΑνθίμου
(1991)1 ΑΑ.Δ. 41.ΣτηνπαρούσαυπόθεσηοΑιτητής δεν επικα λείται οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις που να δι καιολογούν παρέκκλιση απότο συνήθη κανόναπου επι20 βάλλει τη χρήση των διαζευκτικών ενδίκων μέσων που προσφέρονταιστηνκάθεπερίπτωση. Ο τελευταίος λόγος για τον οποίο ηΑίτησηαυτή πρέ πει νααπορριφθείαφοράτηνκαθυστέρησηστοχρόνοτης καταχώρησης της. Η έκδοση των αιτουμένωνδιαταγμά25 τ ω ν εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Έχειδεκαθιερωθεί από τηνομολογία ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης συνιστά λόγο άρνησης του Δικαστηρίου να εκδώσει διά ταγματηςφύσεωςCertiorari. Σχετικήεπίτουπροκειμένου 30 είναι ηυπόθεση Nina P.lacovidou v. ManoUs Quistophi,
(1985)1C.L.R. 533,καιInReSmith
(1989)1 C.L.R.416. Κατά την ημέρα της Κυπριακής Ανεξαρτησίας στην Αγγλία βρισκόταν σε ισχύ ο θεσμός 4
(2)του Κανόνα 59 των Κανόνων του Αγγλικού Ανωτάτου Δικαστηρίου ο 35 οποίοςκαθόριζεότι ηαίτησηγιαέκδοσηδιατάγματοςτης φύσεως Certiorari για την μεταφοράστο Ανώτατο Δικα στήριο και ακύρωση δικαστικών αποφάσεωνκαι διαταγ477 Πογιοκζής,Δ. Μιχαήλ
(1992)μάτωνπρέπει ναυποβάλλεται το αργότερο εντός 6 μηνών από την ημερομηνία της έκδοσης τους. Στην απουσία οποιωνδήποτε Κυπριακών Διαδικαστικών Κανόνων επί τουπροκειμένου, έχειεπικρατήσειηπρακτικήναυιοθετεί ται διαδικασία ταυτόσημη ή παραπλήσια εκείνης που 5 έχουν καθιερώσει οι Αγγλικοί Κανόνες όπως ίσχυαν τον Αύγουστοτου 1960. Σχετικές επίτουπροκειμένου είναιοι υποθέσεις In Re Aeroporos and Others,
(1988)1C.L.R. 302,και InRe Smith (ανωτέρω).Στηνπαρούσαπερίπτωση οι δικαστικές αποφάσειςαναφοριχάμετις οποίες επιδιώ- 10 κεται η έκδοση διατάγματοςCertiorari έχουν εκδοθεί στις 2 Ιουλίου 1988 καιστις 4Ιουλίου 1990 αντίστοιχα,ενώ η Αίτηση έχει υποβληθεί στις 26 Φεβρουαρίου 1992. Καμιά δικαιολογία δεν έχειδοθείγιατηνυπερβολικήκαθυστέρη ση στην υποβολή της Αίτησηςηοποίαπαραμένει αναίτιο- 15 λόγητη. Για όλους τους πιο πάνωλόγους και για τονκαθένα απ*αυτούςχωριστά,η Αίτησηαπορρίπτεται. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 478