(1992)24Μαρτίου, 1992 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δστίς] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣΕΚΔΟΤΙΚΗΣΕΤΑΙΡΕΙΑΣ "ΑΛΗΘΕΙΑ"ΑΤΑ. ΠΑ ΑΔΕΙΑΠΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΑΙΤΗΣΗΣ ΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝCERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΥΣΠΕΡΙΕΤΗΣΙΩΝΑΔΕΙΩΝ METΑΠΟΛΑ ΒΩΝΝΟΜΟΥΣ (8/67-80)ΙΔΙΑΑΡΘΡΟ 12
(13)(βΧΠ)ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙ ΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣΕΚΔΟΘΕΝΓΕΣ ΕΠΙΤΗΒΑΣΕΙΤΩΝ ΠΕΡΙΔΙΑΙΤΗΤΙΚΟΥΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ AJC17
(1),
(2)«ω
(3)ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ/ΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΥ ΔΙ ΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΔΙΚΑΣΤΗΤ.ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΗΗΜΕΡ.18/12/91 ΣΤΗΝΥΠ' ΑΡ. 134/91 ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟΡΩΝ. (ΑίτησηΑρ. 34/92). Προνομιακά Διατάγματα—Αίτηση γιαχορήγησηάδειαςγιακαταχώ ρηση αίτησηςγια έκδοσηδιαταγμάτων certiorariκαι mandamus εναντίον απόφασης τον Προέδρου του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών με την οποία αρνήθηκε νασυντάξει υπόμνημαπρος το ΑνώτατοΔικαστήριο — Κατάπόσο ταερωτήματαπου είχαννπο- 5 βληθεί για την σύνταξη του υπομνήματος αφορούσαν νομικάση μεία ώστεναφαίνεται ηύπαρξηεκπρώτηςόψεωςυπόθεσης. ΜετάαπόαπόφασητουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνμε τηνοποίαεπιδικάστηκε εναντίοντηςαιτήτριαςποσόΛΚ3.670για παράνομηαπόλυσηενόςυπαλλήλουτης,ηαιτήτρίαζήτησεαπότο ΔικαστήριοναπαράπεμψαμευπόμνημαστοΑνώτατο Δικαστήριο δυο θέματα που τα χαρακτήρισε σαν νομικά σημεία. Τα θέματα αυτάήσαν,
(1)Κατά πόσοτο Δικαστήριο είχεκάμειεπαρκή αξιο λόγηση της μαρτυρίας με το να κάμει μια γενική αναφορά στον τρόπο αξιολόγησης της και
(11)κατάπόσο ταευρήματατουδικα στηρίου ευσταθούσαν ή ήσαν νομικά ισχυρά ενόψει του γενικού και αόριστου τρόπου αξιολόγησης της προσαχθείσης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορώνθεώρησε ότι και ταδύο θέ ματαδεν αφορούσαννομικάσημεία καιαρνήθηκενασυντάξειτο υπόμνημα. Μετηνπαρούσααίτησητηςηαιτήτρίαζήτησεάδειαγιανακα ταχωρήσει αίτηση για την έκδοση διαταγμάτων της φύσεως cer492 10 15 20 1ΑΛΑ. "Αλήθεια"Λτδ ttorari και mandamus μεταοποίααπότη μιαναακυρωθεί ηπιο πάνω απόφασητουΔικαστηρίου καιαφετέρουναυποχρεωθείτο Δικαστήριονασυντάξειτουπόμνημα. Αποφασίστηκεότι: 5 Αν και είναι ορθό ότιτοΔικαστήριο ΕργατικώνΔιαφορών υποχρεούταινασυντάξειτουπόμνημασεπερίπτωσηπουταθέμα τα πουεγείρονται είναι νομικά, στην παρούσα περίπτωσηδεν ήσαντέτοιακαιγι'αυτόδενείχεαποδειχθείεκπρώτηςόψεωςυπό θεσηγιατηχορήγησητηςαιτούμενηςάδειας. Ηαίτησηαπορρίφθηκε. Αποφάσειςπουαναφέρθηκαν: Κυριάκου ν. ΤαμείουΠλεονάζοντοςΠροσωπικού,
(1991)1 ΑΑΔ 320· ReHadjicostas
(1984)1 C.L.R.513- 15 ΚυριακΙδης,
(1992)1 ΑΑΔ26British Launderers' Research Assocn. v. Central Middlesex AssessmentCommittee[1949] 1All £J*.
- Αίτηση. Αίτηση για άδεια για καταχώρηση αίτησης για έκδοση 2Q προνομιακών διαταγμάτων certiorari καιmandamus, ανα φορικά μετηναπόφασητου Δικαστηρίου Εργατικών Δια φορών ημερ. 18/12/91στην Αίτησηυπ'Αρ.134/
- Α. Χάσικος γιαΧρ. Πονργουρίδη, για τουςαιτητές. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. Ηαι τήτρία είναι. συγκροτημένη και λειτουργεί ως μετοχική 25 εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Εκδίδει την καθημερινή εφημερίδα "Αλήθεια". Ο κ. Μιχαήλ Καλογέρης από το Καϊμακλί διετέλεσε υπάλλληλος της από το Μά'ίο του 1982 μέχρι τις αρχές Μαρτίου του 1991, πουτερματίστη3Q κανοι υπηρεσίες του. Οκ.Καλογέρης υπηρέτησε ωςυπεύ θυνος τουτμήματος διαφημίσεων καιδημοσίων σχέσεων. Μετά την απόλυση του διεκδίκησε αποζημιώσεις από τους εργοδότες τουπροσφεύγοντας στο δικαστήριο εργατικών 493 Νΐίφα&Δ. "Αλήθεια"Ατ6
(1992)διαφορών. Ο υπάλληλος κέρδισε την υπόθεση του. Του επιδικάστηκεσυνολικά ποσό£3,670πλέον μέροςτωνεξό δωντου.Ηαπόφαση,τεκ.Α δόθηκεστις21/11/91. Στη συνέχεια η αιτήτρία αποτάθηκε στο δικαστήριο εκείνο για ναπαραπέμψειμευπόμνημαστο Ανώτατο Δι- 5 καστήριοδύοθέματα,πουστησχετική αίτησητεκ. Β, χα ρακτηρίζονται ως νομικά σημεία. Το δικαστήριο δεν την αποδέχθηκε. Στην ουσία αρνήθηκε να εκδώσειπαραπεμ πτικό υπόμνημα.Ηαπόφασητουημερ. 18/12/91αποτελεί το αντικείμενοτηςκρινόμενης αίτησης.Τηνπαραθέτω: 10 "Επειδήηαίτησηδενείναισύμφωναμετοδικονομι κό κανόνα 17 του δικαστηρίου εργατικών διαφορών, ήτοι case stated,δεν δύναταινασυνταχθεί τουπόμνη μα." Υπάρχει τώρα αίτηση ενώπιον μου για άδειαπου θα επιτρέπει τηνκατάθεση αίτησηςγιατηνέκδοσηδιαταγμά των certiorari και mandamus μεταοποίαθαεπιδιωχθεί η ακύρωσητηςπαραπάνωαπόφασηςημερ. 18/12/91 αφενός και ηπαραπομπή τελικά των ζητημάτωνπου έχουν υπο-20 βάλει μεδιάταγμαmandamusαφετέρου. Πρέπει να έχει κανείςυπόψηπως κάθεαπόφασητου δικαστηρίου εργατικών διαφορώναναφορικά μεπραγμα τικούς ισχυρισμούς είναιανέκκλητη.Όμωςη τελεσιδικία δενεκτείνεται στανομικάζητήματα.Γι*αυτάχωρείέφεση, με τη μορφή υπομνήματος, στο Ανώτατο Δικαστήριο. 25 Τούτο προβλέπει με τις ρητές του διατάξεις τουάρθρου 12
(13)(β)(ΙΙ) ο περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμος αρ.8 του 1967 με βάσητον οποίο εγκαθιδρύθηκε καιλειτουργεί τοδικαστήριοεκείνο.Σχετικόςείναιοτρο ποποιητικόςνόμος5/
- 30 Ηακολουθητέαπρακτική γιατησύνταξηπαραπεμπτηρίου ωςκαιταχρονικάπλαίσιαγιαολοκλήρωσητωνδια δικασιών διέπονται από το δικονομικό κανόνα 17 των περί Διαιτητικού Δικαστηρίου Κανονισμών του
- Πρέπει να υπογραμμισθεί πως ο νόμος αποκλείει άλλης 35 494 1 ΑΛΛ. "Αλήθεια"Art Νιχήτας, Α. μορφής ένδικη πρόσβαση στο Ανώτατο Δικαστήριο. Πα ρατηρείστοπροκείμενοηαπόφασηστηνυπόθεσηΧριστόδουλοςΚυριάκου ν. ΤαμείουΠλεονάζοντοςΠροσωπικού
(1991)1Α.ΑΛ. 320,στησελ. 322: 5 10 "Ο νόμος περιορίζει το δικαίωμαέφεσης σενομικά σημεία,καιαντικαθιστάτηνειδοποίησηέφεσης,τοσύ νηθες μέσο άσκησης έφεσης (Δ.35, θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας), με υπόμνημαπου υποβάλλεται απότον πρόεδρο του δικαστηρίου.Οπροσδιορισμός των εγειρόμενων νομικών σημείων καιη διατύπωσητους, επα φίεται, μετά την υποβολή της σχετικής αίτησης,στον πρόεδροτουδικαστηρίου." Περαιτέρωηνομολογίαδέχθηκεότισεπερίπτωση που εγείρεται πράγματι νομικό ερώτημα το δικαστήριο δεν έχειάλληεκλογήπαράνατοδιατυπώσεισευπόμνημα και νατοπαραπέμψειγιαεκδίκασηαπότοΑνώτατοΔικαστή ριο. Δεν είναι θέμα άσκησης διακριτικήςεξουσίας: In re Hadjicostas
(1984)1C.L.R.513. Μιάλεπτομέρεια.Η υπό θεσηαφορούσετο δικαστήριοελέγχου ενοικιάσεων,αλλά το σκεπτικό είναι έγκυρο και για την κρινόμενη διότι αντικείμενοτηςδικαστικήςερμηνείαςήτανανάλογη πρό νοιαστονόμοαρ.23/83.Ηίδιααπόφασηκαταπιάνεταιμε τηφύσητουνομικού ερωτήματος. 25 30 " that whenever an issue revolves round the application of the law to given facts, it raises a pure question of law. SolongasthefactstowhichtheCourtis required to applythe law are not calledin question, the pointis alegalone.Itmerelyraisesquestions bearing on the interpretation andthe scopeof thelaw. Exploration of theambit of thelaw isalwaysaquestion of law." Βλέπεεπίσηςτηνυπόθεση ΠέτρουΚυριαχίδη,
(1992)1 Α.Α.Δ.26. Καθοδήγησημας παρέχουνεπίσηςοι παρακάτωσχετι κές παρατηρήσεις του Λόρδου Denning στην υπόθεση 35.British Launderers' Research Assocn. v. Central Middlesex 495 ΒΪ«φα&Δ. "Αλήθεια"Ατβ
(1992)Assessment Committe[1949]1All E.R. 21:: "On this point it is important to distinguish between primary facts and the conclusions from them. Primary facts are facts which are observed by witnesses and proved by oral testimony, or facts proved by the 5 production of athingitself,such as anoriginaldocument. Their determination is essentially a question of fact for thetribunal of fact, andtheonly question of law thatcan arise on them is whether there was any evidence to support the finding. Theconclusions from primary facts 10 are, however, inferences deduced by a process of reasoning from them.Ifandinsofar asthoseconclusions can as wellbe drawn by alayman (properly Instructed on thelaw) as by a lawyer,they are conclusions of fact for the tribunal of fact and the only questions of law which 15 can arise on them are whether there was a proper direction in point of law and whether the conclusion is one which could reasonably be drawn from the primary facts: Bracegirdle v. Oxley [194η 1All E.R. 126). If and in so far, however, as the correct conclusion to be drawn 20 from primary facts requires, for its correctness, determination by a trained lawyer - as, for Instance, because it involves the interpretation of documents, or because the law and the facts cannot be separated, or because the law on the point cannot properly be 25 understood or applied except by a trained lawyer -the conclusion is a conclusion of law on which an appellate tribunal is as competent to form an opinion as the tribunalof first instance." Τα νομικά ερωτήματαπουέθεσανοι αιτητέςμετο διά- 30 βημάτουςτης 12/12/91έχουνωςεξής: "(Α) Κατάπόσοτο πρωτόδικοδικαστήριοέκαμεεπαρ κήκαι σύμφωνο με τηνομολογία του Ανωτάτου Δικα στηρίου αξιολόγηση της μαρτυρίαςμε το νααποφανθή ότι "εκ της ενώπιον του δικαστηρίουεκατέρωθενπρο- 35 σαχθείσης μαρτυρίας, των κατατεθέντων στοιχείων ως τεκμηρίων,των εκατέρωθενισχυρισμών καιομολογιών 496 1ΑΛΛ. "Αλήθεια"At* Νικήτας,Α. καιτηςαξιοπιστίαςαπάντων,κατάτηνκρίσητουδικα στηρίου ταπραγματικάγεγονότα σε συντομία, είναιτα ακόλουθα:" 5 (Β) Κατάπόσο τα ευρήματατου πρωτόδικουδικάστηρίου ευσταθούν και/ήείναι νομικά ισχυρά εν όψει τουγενικούκαιαόριστουτρόπουαξιολόγησης τηςπροσαχθείσηςμαρτυρίας." Πρέπει ναλεχθείπως μετάτηνεισαγωγική φράσητης απόφασης ημερ. 21/11/91που αναφέρεται πιο πάνω στο 10 ερώτημαΑ ακολουθούνταευρήματα.Καταλαμβάνουνπε ρίπου4 σελίδες της απόφασης.Είναι δε διατυπωμέναμε καθαρότητακαιλογικήαλληλουχία. Δεν υπάρχει ούτεγε νικότητα ούτε αοριστία στο νοηματικό τους περιεχόμενο. Σεσχετικήερώτησημουδενδιευκρινίστηκε γιατίακριβώς 15 τα προεκτεθέντα συνιστούν θέματα νομικού χαρακτήρα και μπορούν επομένως να αποτελέσουν αντικείμενο πα ραπομπήςμευπόμνημα.Αν φυσικάεννοείκανείςπωςδεν αναφέρεταιτι είπεοκάθεμάρτυραςχωριστά,αυτό ανάγε ται στον τρόπο συγγραφής της απόφασηςπου είναιελεύ θερος. Δεν υπάρχουντύποι.Φτάνειηαπόφασηναπεριέ χει την απαραίτητη αιτιολογία. Αυτό που μπορεί να συναχθεί από το παραπάνωκείμενο είναι πως αμφισβη τούνται αυτάκαθαυτάτασυμπεράσματατουδικαστηρίου καιτίποτε άλλο.Έχοντας υπόψητακριτήρια πουέθεσεη 25 νομολογία στην οποία έ>;ωήδηαναφερθεί για τον προσ διορισμό ενόςζητήματοςως καθαράνομικού,κρίνω πως ορθά το δικαστήριο εργατικών διαφορών αρνήθηκε να προχωρήσει σεδιατύπωσηυπομνήματος. Ταεγερθέντα θέματαδενείναινομικούχαρακτήρα. Με 30 τη διαπίστωση αυτή καταλήγω ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 497