ΙλΛΛ. 31 Μαρτίου, 1992 [ΠΎΛ1ΑΝ1ΔΗΣ. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΛπές] ΑΥΙΑNAPANISSIDEVELOPMENTLTD.ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ. Εφεοτίοντζς-Βναγόμενοι ν. ΧΡΙΣΤΟΥΠΑΠΑΑΟΧΑΗΛ, Εφεσίβλητου-Εναγοντα, (Παλιτιχή ΈφεσηΑρ.7631). 5 10 ._ 1-* .Q ^υ 25 30 Δίκαιο των Συμβάσεων — Παράνομησύμβαση — Αν η παρανομία είναιπρόδηλη από τηνίδια τησύμβαση, τότε τοΔικαστήριοδύνα ταιαυτεπάγγελτα νατηνεξετάσειέστωχαι ανδενέχειεγερθείαπό διάδικοένστασηγιαπαρανομίατηςσύμβασης—Αν όμωςηπάρανομία δεν είναιπρόδηλη από τησύμβαση, τότεδενμπορεί να εξε τασθεί τέτοιο θέμα, εκτόςαν αναφέρονται σταδικόγραφαγεγονό ταπου ναδεικνύουν τηνπαρανομία. Δικόγραφα— Ισχυρισμός γιαπαράνομη σύμβαση — Αν ηπαρανο μία δεν είναιπρόδηλη στησύμβαση, δενμπορεί τοΔικαστήριο να εξετάσειτον ισχυρισμό, εχτόςαν αναφέρονται στα δικόγραφατα γεγονόταπου δεικνύουν τηνπαρανομία—Δ. 19θ,13τωνθεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. Ο εφεσίβλητος, που ήταν πολιτικός μηχανικός, αξίωσε από τουςεφεσείοντεςποσό ΛΚ4.315.00σανυπόλοιποαμοιβήςτουγια εργασίαπου εξετέλεσε μεεντολήτους,ήτοι τηνετοιμασία αρχιτε κτονικών σχεδίωνκαιστατικήςμελέτηςγια18κατοικίες.Τοσυνο λικό ποσό τηςαμοιβήςτουήτανΛΚ6.315.00απότο οποίο οιεφεσείοντες πλήρωσανΛΚ2.000.Οιεφεσείοντεςαρνήθηκανότι είχαν συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τον εφεσίβλητο, που ισχυρίσθηκανότι ήτανάγνωστος τους,καιισχυρίσθηκαν ότι είχανσυμ φωνήσει με τον κ. Δαβερώνα,υπάλληλο του Τμήματος Πολεοδο μίαςκαιΟικήσεως, ναετοιμάσειτασχέδιακαιναταυποβάλειγια έκδοση άδειας οικοδομής αντί συμφωνημένου ποσού ΛΚ2.000, πουπροπλήρωσαν σ' αυτόν.Οεφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότι οΔαβερώνας,που ήταν σύζυγος της αδελφής του εφεσίβλητου, στον ουσιώδηχρόνο συνεργαζότανμετο γραφείοτουκαιηεντολήκαι συμφωνίαμετουςεφεσείοντεςείχεσυνομολογηθεί μέσωτουΔαβε ρώνα.Ηεργασίαείχεγίνειαπότον ίδιοτονεφεσίβλητο.Τασχετι κάσχέδιακατατέθηκανστοΔικαστήριοκαιέφερανόλατην σφραγίδα και υπογραφή του εφεσίβλητου. Επίσης η επιταγή των ΛΚ2.000,πουείχανεκδόσειοιεφεσείοντες,είχεεκδοθείστοόνομα τουεφεσίβλητου. 549 Ayia NapeNlsslLtd κ,ο.v.Παπαμιχαήλ
(1992)Κατά την ακρόασηοιεφεσείοντες ισχυρίσθηκαν ότι,καιανευρίσκετο ότιυπήρχε συμφωνία μεταξύ αυτώνκαιτου εφεσίβλητου, αυτήήτανπαράνομηκαικατάσυνέπειαάκυρηδιότι (α)υπήρξεσυ νεταιρισμός μεταξύ εφεσίβλητου καιΔαβερώνα πουδεν είχε εγ γραφεί σύμφωνα μετιςπρόνοιες του περί Ομορρύθμων και Ετε- 5 ρορρύθμων Εταιρειών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμου, κεφ. 116,χαι (β)οΔαβερώναςήτανδημόσιος υπάλληλος καιησύμβαση ήταν αντίθετη μετιςπρόνοιες τουάρθρου 64 τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, 1967, Ν33/67. Στην έκθεση υπεράσπισης όμως δεν εγίνετο οποιαδήποτε αναφοράσε συνεταιρισμό ήσε παρανο- ί ο μία.Τοπρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότιυπήρχε σύμβασημεταξύ τουεφεσίβλητου καιτων εφεσειόντων, ηοποίαείχε εκτελεσθεί από τον εφεσίβλητο, ο οποίος κατά συνέπειαεδικαιούτοστο υπόλοιπο της αμοιβής του,και εξέδωσε απόφασηεναντίον των εφεσειόντων ' γιαΛΚ4.315πλέον έξοδα. 1 5 Αποφασίσθηκε on; (α) Αν και το Δικαστήριο δύναται αυτεπάγγελτα, εάνλάβει γνώση παρανομίας, που είναι πρόδηλησεσύμβαση,νατην εξετά σει έστω και ανδενέχει εγερθεί απόδιάδικοένσταση για παρανο μίατης σύμβασης,στην παρούσαπερίπτωσηηισχυριζόμενη πάρα- 20 νομίαδενήτανπρόδηληαπότησύμβασηκαι,εφ'όσοδεν είχε γίνει αναφορά σταδικόγραφα σεγεγονότα που να στοιχειοθετούν την παρανομία, το θέμα δενμπορούσε ναεξετασθεί από τοΔικαστή ριο. (β)Το συμπέρασμα τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπήρχε 25 σύμβαση μεταξύ των διαδίκωνυποστηρίζετο απότη μαρτυρίακαι δενσυνέτρεχε οποιοσδήποτελόγος γιαεπέμβασητουΕφετείου. Ηέφεσηαπορρίφθηκε μεέξοδα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Polykarpouv.Polykaipou
(1982)1C.L.R. 182· 3 0 Papadopoulos v.Stavrou
(1982)1C.L.R. 321BelvoirFinance Co v.HaroldG. Cole &Co[1969]2AllEJi.904' lordanouv.Anyftos (1959-1960)24C.LK.9T Loucaides v. C.D.Hay andSonsLtd
(1971)1C.LR. 134HpPavlouv.Jinaro Terra
(1982)1C.L.R. 433Demeco Co.v.Beckhoff
(1988)1C.LR. 82· Kouitis v.Iasonides
(1970)1C.LJt. 180FederatedAgenciesv. Tsikkos
(1979)1C.L.R. 134- 550 35 1 ΑΛΛ Ayia NapaNlssl Ltd κ.α.v.Παπαμιχαήλ Mahattou v.Viceroy
(1979)1CLR. 542· GlamorDevelopmentv.Christodoulou
(1984)1CLJc. 444. 'Εφεση. Έφεσηαπότουςεναγομένους 1 κατάτηςαπόφασηςτου 5 Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δημητρίου, Προσ. Π.ΕΛ.) που ' δόθηκε στις 31 Μαρτίου, 1988(Αρ.Αγωγής 7255/83) με •τηνοποία διατάχθηκανναπληρώσουν στον ενάγοντα το ποσό των£4.315.- υπόλοιπο δικαιωμάτωνγιαετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων καιστατιστικής μελέτης για 18 10 κατοικίες. Σ.Δρνμιώτης, γιατουςεφεσείοντες - εναγομένους1, Χρ. Τριανταφυλλίδης,γιατονεφεσίβλητο - ενάγοντα. Cur. adv. vult. * r ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ ανάγνωσε τηναπόφασητουΔικα15 στηρίου. Μετηνέφεσηαυτήοι*εφεσείοντες - εναγόμενοι1 ζητούν την ανατροπή τηςαπόφασηςτου ΕπαρχιακούΔι- · καστηρίου'Λευκωσίας, μετην οποίαδιατάχθηκαννα πληΤ ρώσουν στον εφεσίβλητο £4.315.-και έξοδα. Η έφεσητου εφεσείόντα -εναγομένου 2,μετην οποία 20 πρόσβαλλε τηνπρωτόδικη απόφαση, γιατί, ενώ ηαγωγή εναντίον τουαπορρίφθηκε, δενεπιδικάστηκανέξοδα υπέρ" του, εγκαταλείφθηκε. Ο εφεσίβλητος -ενάγων είναι Πολιτικός Μηχανικός καιδιατηρείγραφείοστηΛευκωσία. ι 25 Οι"εφεσείοντες εινάιεγγεγραμμένηεταιρεία. Οενάγων μετηναγωγήτουαξιούσε £4.315.-,υπόλοιπο δικαιωμάτων για ετοιμασία απότο γραφείοτου,μεεντο-' λήτωνεναγομένων, αρχιτεκτονικών σχεδίων καιστατικής μελέτης για18κατοικίες.Το συνολικό1ποσόδικαιωμάτων 551 2ws&KwMteΔ. AyioΝηραNine!Ltd tua. v.ΚΧοεαμιχαήλ
(1992)ήταν £6.315.-.Οι εναγόμενοι πλήρωσαν £2.000..Παρέλειψαν όμως ή/και αρνήθηκαν να πληρώσουν το υπόλοιπο. Οι εναγόμενοι - εφεσείοντες αρνήθηκαντην απαΐτηση.Στην Έκθεση Υπερασπίσεως ισχυρίσθηκαν ότι ο ενά- 5 νωνήτανπρόσωπο ολότελα άγνωστοσ'αυτούς.Ουδέποτε απ* ευθείας, ή μέσω τρίτου, έδωσαν οδηγίες στον ενάγοντα.Ισχυρίσθηκαν ότι ο κ. Δαβερώνας, υπάλληλος του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, προσφέρθηκε και Oiεναγόμενοι δέχτηκανναετοιμάσει τασχέδιαγιατηνέκ- 10 δόση άδειας οικοδομής, αντί συμφωνημένου ποσού £2.000.-,πουπροπλήρωσανσ*αυτόν. Τα σχέδια παρουσιάσθηκαν σε εκπρόσωπο τους, ο οποίοςτασυνυπόγραψε. Ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου κατέθεσανγια 15 τον ενάγοντα ο κ. Γεώργιος Νικολαΐδης, υπεύθυνος του Τμήματος Οικοδομών της ΕπαρχιακήςΔιοίκησης Αμμο χώστου,και ο ίδιος.Γιατους εναγομένους κατέθεσανοκ. Δαβερώνας και ο κ. Κίκης Κωνσταντίνου, Διευθύνων 2 0 Σύμβουλοςτους. Οκ.ΝικολαΐδηςπαρουσίασετοφάκελοΒ273/80, στον οποίο περιέχεται αίτηση για άδεια οικοδομής, ημερομη νίας26Σεπτεμβρίου,1981,πουυποβλήθηκεαπότουςεναγομένους.Στην αίτηση είναι επιουνημμένα σειρά αρχιτε κτονικών σχεδίων και στατική μελέτη, που είναι 25 σφραγισμένα μετηνσφραγίδατουενάγοντακαιυπογραμ μένααπότονΙδιο. Ο ενάγων στη μαρτυρίατουείπε ότι οΔαβερώνας, δη μόσιος υπάλληλος καισύζυγοςτηςαδερφήςτου,στονου σιώδηχρόνο συνεργαζότανμετογραφείοτου.Εντολήκαι ™ συμφωνίαμετουςεναγομένουςσυνομολογήθηκε μέσωτου Δαβερώνα.Τασχέδια ετοιμάστηκανκαιυπογράφηκαν από τονίδιο. Στις4Νοεμβρίου,1981,μετάτηνπαράδοσηκαιυποβο552 1 ΑΛΛ. AyiaNapaNlsslLtd κ.α.v. Παπαμιχαήλ ΣτνλιανΙΑης, Λ λήτωνσχεδίων, οι εναγόμενοι πλήρωσαν £2.000.·, μεεπι ταγήστο όνομα του ενάγοντα.Ο ενάγων ζήτησε μέσωτου δικηγόρου του,και μέσωτου πεθερού του, την πληρωμή τουυπόλοιπουποσούτων £4.315.-. Η εκδοχή των εναγομένων, όπως κατατέθηκε απότον Διευθύνοντα Σύμβουλο τους, είναι ότι συμφώνησαν με τονΔαβερώναγιατηνετοιμασίατωναρχιτεκτονικώνσχε δίων αντί £2.000.-, ποσό που προπλήρωσανΑρνήθηκαν οποιαδήποτεγνώσηήανάμειξητουενάγοντα. Παραδέχτη10 χαν,όμως,ότι τασχέδια πουυποβλήθηκανστηναρμόδια αρχήήτανυπογραμμένααπότονενάγοντα 5 Ο Δαβερώνας,ο οποίος κατάτο χρόνο της ακρόασης είχεκακέςσχέσειςμετον ενάγοντα, έδωσεεκδοχήη οποία έχει διαφορές ουσίας, τόσο με την εκδοχή του ενάγοντα, 15 όσο και με την εκδοχή του Διευθύνοντα Συμβούλου των εναγομένων. Τα αναντίλεκτα γεγονότα είναι ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια για την κατασκευή 18 τουριστικών καταλυμάτων ετοιμάσθηκαν στο γραφείο του ενάγονταΟ ενάγονταςτα 20 υπέγραψε.Παραδόθηκαν στους εναγομένους και υποβλή θηκαναπότους εναγομένους στηνΑρμόδια Αρχή. Ο Δαβερώνας παραδέχτηκε ότι στον ουσιώδη χρόνο είχεσυνεργασία μετον ενάγοντα,ηοποίαθαοδηγούσε σε συναιτερισμό, όταν,καιεάν,ο μάρτυραςθααφυπηρετού25 σεπρόωρααπότηΔημόσια Υπηρεσία. Αυτόόμως,γιαλόγους άσχετους μετηνπαρούσαυπό θεση, δεν τελεσφόρησε και οι σχέσεις των δυο συγγενών επιδεινώθηκαν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχτηκε τη μαρτυρία του 30 ενάγοντα και απέρριψε την εκδοχή των εναγομένων και του μάρτυρα Δαβερώνα, στην έκταση που ήταν αντίθετη με τη μαρτυρία του ενάγοντα. Αποφάσισε ότι οΔαβερώ νας,στον ουσιώδηχρόνο,ενεργούσεγιατονενάγοντα,και ότι τοποσό των £2.000.-πληρώθηκε έναντι, μετραπεζική 553 ΣτυλιανΙΑης,Λ AyiaNapaNlssi Ltd χ.α. v. Παπαμιχαήλ
(1992)επιταγήπουεκδόθηκεστοόνοματουενάγοντα. Οδικηγόροςτων εφεσειόντων - εναγομένων στηντελι κήτου αγόρευση ισχυρίστηκε ότι ησυμφωνία ήταν παρά νομηκαι,ωςεκτούτου,άκυρη,γιατί:(α)Υπήρξε συνεταιρισμός μεταξύενάγοντακαιΔα-5 βερώνα, που δεν ενεγράφη σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών καιΕμπορικώνΕπωνυμιώνΝόμου,(Κεφ.116)·και (β)Οκ. Δαβερώναςήτανδημόσιος υπάλληλος καιη σύμβασηήταναντίθετημετις πρόνοιες του 'Αρθρου 64 10 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, (Αρ. 33/67). Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψετους ισχυρισμούς περί παρανομίας, γιατί συμβαλλόμενα μέρη ήταν ο ενά γων καιοι εναγόμενοι. Είπε,περαιτέρω,ότιοι εναγόμενοι 15 δεν ισχυρίστηκαν στην Έκθεση Υπερασπίσεως τους την ύπαρξησυνεταιρισμού μεταξύτουενάγοντακαιτουΔαβε ρώνα. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο κατέληξε ότι υπήρξεσύμβα ση μεταξύενάγοντακαιτηςεναγομένης εταιρείας, ηέργα- 20 σία εκτελέστηκε και ότι οι εναγόμενοι όφειλαν το ποσό των £4.315.-. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων ενώπιον μας περιόρισε τουςλόγους εφέσεως σεδύο. Υπέβαλεότι τοπρωτόδικοΔικαστήριο λανθασμένα κα τέληξεότι υπήρξεσχέσηεργοδότηκαιεργοδοτουμένου με ταξύ των διαδίκων.Επιχειρηματολόγησε ότι η σύμβαση ήταν άκυρη,γιατί ηύπαρξησυνεταιρισμού μεταξύκυβερ νητικού υπαλλήλου και του ενάγοντα συγκρούεται με τις πρόνοιες του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου και δεν 3 ο υπήρξε συμμόρφωση με το Άρθρο 62 του περί Ομορρύθ μων και Ετερορρύθμων Εταιρειών και ΕμπορικώνΕπω νυμιών Νόμου,(Κεφ. 116). 554 25 1ΑΛΛ. Ayia NapaNiseiLtdκ,α. τ.Παααμιχαήλ Στνλιανϋης, Α. Η προσβολή τωνευρημάτων τουΔικαστηρίου πάνω σταπρωτογενήγεγονόταήτανμάλλονσκιώδης. θεωρούμε αναγκαίονα επαναλάβουμετην αρχήπου έχειεγκαθιδρυθείαπότηνομολογία μας, ότιηαξιοπιστία 5 των μαρτύρων καιτα επακόλουθαευρήματαως προςτα πραγματικάγεγονότα είναι κατ*εξοχήέργο τουπρωτόδι κουΔικαστηρίου, που είναι σεκαλύτερη θέση, μέσα στη ζωντανήατμόσφαιρατηςδίκης,νααξιολογήσει τημαρτυ-. ρία στοσωστό της πλαίσιο.Το Εφετείο επεμβαίνει μόνο 10 στις ακραίεςπεριπτώσεις,ότανη κατάληξη τουπρωτόδι κου Δικαστηρίου εμφανίζεται αυθαίρετη, ή, έχοντας υπόψητοσύνολοτηςμαρτυρίας,δενείναιεύλογαεπιτρε πτή, ή είναι πρόδηλα λανθασμένη - (βλ., μεταξύ άλλων, Polykaipou v.Polykaipou
(1982)1C.L.R. 182, σελ. 194, 15 1ί>5· καιPapadopoulosv. Stavrou
(1982)1 C.L.R. 321). Δεν συντρέχει οποιοσδήποτελόγοςπουναδικαιολογεί επέμβασημαςσταευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου πάνωσταπρωτογενήγεγονότα. Η εκδοχή του Διευθύνοντα Συμβούλου των εφεσειό-. 20 ντων ήταναντιφατική και/ήαντίθετημε τη ^QWQUX του μάρτυρα τους και με ισχυρισμούς στην Έκθεση Υπερα σπίσεως. Από ταπρωτογενήγεγονότα εξάγεται καθαράκαιεύ λογα τοσυμπέρασμα της ύπαρξης της σύμβασης μεταξύ 25 ενάγοντα καιτηςεναγομένης εταιρείας.Η σύμβαση από πλευράς ενάγοντα εκτελέστηκε.Ο πρώτος λόγος δεν ευ σταθεί. Αναφορικά μετην παρανομία,η Δ.19,θ.13τωνΔιαδι καστικών Κανονισμών προβλέπει ότι διάδικος,οοποίος 30 θέλειναεγείρειτηνπαρανομία ωςυπεράσπιση,πρέπεινα αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του γεγονότα που να δεικνύουντηνπαρανομία. ΤοΔικαστήριο, όμως,αυτεπάγγελτα,εάνλάβειγνώση παρανομίας,ηοποίαείναιπρόδηλη στησύμβαση, εξετάζει 555 SOTaiSvWstE»Δ. AylaNnpaNlcoiUd«^.v.Oeiwiiusai^
(1992)αυτή, παρόλο ότιδεν ηγέρθηαπόδιάδικοηένσταση για παρανομία της σύμβασης - (βλ., TheSupreme Court Practice 1982, σελ. 308,309*BeivoirFinance Co. v. Harold G Cole&Co.[1969] 2AllEH.904,στησελ. 908). Στην παρούσα υπόθεση η Έκθεση Υπερασπίσεως δεν5 περιέχει οποιαδήποτε γεγονότα, ταοποία ναστηρίζουν τονισχυρισμό γιαύπαρξηπαρανομίας. Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των επίδι κωνθεμάτων,όπωςφαίνονταιμετοκλείσιμοτωνεγγρά φωνπροτάσεων,ήμετηντροποποίησητουςπριντοτέλος ίο τηςδίκης.Οιυποθέσεις αποφασίζονταιμεβάσηταγεγονό τα που εγείρονται σταδιχόγραφα.(Βλ. Eleni Panayiotou lordanou v.PolycarposNeophytouAnyftos(1959-1960)24 CXJt. 97, στησελ. 106·ChristaklsLoucaides v. C D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134· HjiPavlou v. Jinaro 15 Terra
(1982)1C.L.R.433·Demeco Co. v.Beckhoff
(1988)1 C.L.R. 82,στησελ.86.) Εάν,κατάτηδιάρκειατης δίκης,οποιοσδήποτε διάδι κος κρίνει ότιοι έγγραφοιπροτάσεις του είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν, πρέπει ναλαμβάνει το συντομότερο 20 μέτραγιατηντροποποίησητους.(Βλ.Ηώη6Πκ Τη. Courtis andOthers v.Panos Κ.Iasonides
(1970)1C.UL. 180, στη σελ. 183· Federated Agencies v. Tsikkos
(1979)1C.L.R. 134*Mahartou v.Viceroy
(1979)1 C.L.R.542.) Στην παρούσα υπόθεση,ησύμβαση μεταξύ ενάγοντα25 και εναγομένων δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε στοιχεία παρανομίας. ΕΚ περισσού, το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε το θέμα της ισχυριζόμενης ακυρότηταςτης σύμβασης, λόγω παρανομίας. 30 Στην υπόθεση Glamor Development v. Christodoulou
(1984)1CX.R. 444, στην οποία έγινεαναφορά,ηαξίωση δημοσίου υπαλλήλου γιαπληρωμήδικαιωμάτωνγιαετοι μασία αρχιτεκτονικών σχεδίων για ανέγερση πολυκατοι556 1 ΑΛΛ AyiaNapaNlsstLtd χ.α.v. Παπαμιχαήλ ΣτυλιανΙΑης, Λ κίαςκρίθηκεότι είναιέκδηλααντίθετημετη ρητήπρόνοια του 'Αρθρου64 τουπερίΔημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμουτου 1967, (Αρ.33/67),και,ωςεκτούτου,παράνομηκαιάκυρη. Οι ισχυρισμοίγιατηνύπαρξη μηεγγεγραμμένου συνε5 ταιρισμού μεταξύενάγοντακαιΔαβερώνακαιηισχυριζό μενη παράβασητουπερί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων ΕταιρειώνκαιΕμπορικών Επωνυμιών Νόμου,(Κεφ. 116), δενυποστηρίζονται,ούτε απόταδικόγραφα, ούτεκαιαπό τημαρτυρίατουΔαβερώνα. 10 Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεσηαποτυγχάνεικαι απορρίπτεταιμεέξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 557