14Απριλίου,19992 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ.Δ/σχές] JACOBRONEN, Εφεσείων-Εναγόμενος ν. ΛΕΝΙΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Εφεσιβλήτων-Εναγονσών. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7689). 5 10 15 20 25 Αμέλεια — Τροχαίο ατύχημα — Συντρέχουσα αμέλεια — Δύο πεζές, που περπατούσαν στην αριστερή πλευρά του δρόμου,μπήκαν στο μέρος του δρόμου που εχρησιμοποιείτο από τροχοφόρα για να προσπεράσουν σταθμευμένο αυτοκίνητο και χτυπήθηκαν από αυτοχίνητο που ερχόταν από πίσω τους με την ίδια κατεύθυνση — Κατάπόσο είχαν υποχρέωση να ελέγξουν τον δρόμοπίσω τους. Στις 11.7.83οι εφεσίβλητες περπατούσανστην αριστερήπλευ ρά τουκεντρικού δρόμουτων Πλατρών,μέσα σε ασφαλτοστρωμέ νη λωρίδα,που ήταν σηματοδοτημένη σαν χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Επειδή μπροστά τους βρισκόταν σταθμευμένο ένα αυτοκίνητοτο οποίο εξείχε κατά 1,5 π.μέσα στον δρόμο,οι εφεσί βλητες,πουπερπατούσαν ημιαπλάιστηνάλλη,μπήκανδιαδοχικά μέσαστο μέρος τουδρόμουπουεχρησιμοποιείτο απότατροχοφό ραοχήματα,προκειμένου να περάσουνδίπλααπότο σταθμευμένο αυτοκίνητο, οπότεκτυπήθηκαν απότοαυτοκίνητοτου εφεσείοντα, που ερχόταν απόπίσω τους με την ίδια κατεύθυνση με αυτές.Το πλάτος του δρόμου ήταν21 π. και το σημείο συγκρούσεως ήταν2 π. μέσα στη λωρίδα που οδηγούσε ο εφεσείων. Οι εφεσίβλητες δεν είχαν κοιτάξει πίσω τους για να ελέγξουν την κίνηση στο δρόμο προτού κινηθούν μέσα σ' αυτό. Ο εφεσείων οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα και άφησε ίχνη τροχοπέδησης 3 π. Με βάσηαυτά ταγε γονότα το πρωτόδικοΔικαστήριο βρήκεότι ο εφεσείων ευθυνόταν αποκλειστικά για το δυστύχημα και επεδίκασε εναντίον του απο ζημιώσεις. Κατ'έφεσηο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι καιοι εφεσφλητες ήσαν ένοχες συντρέχουσας αμέλειας,διότι μετο να μηνκοιτά ξουν πίσω τους και να ελέγξουν την κίνηση στο δρόμο προτού εισέλθουν σ' αυτόν,δεν είχαν επιδείξει επιμέλεια για τηδικήτους ασφάλεια. Αποφασίσθηκε ότι: 30 Εφόσον οι εφεσίβλητες περπατούσαν στην αριστερή πλευρά του δρόμου και είχαν πρόθεση να μπουν στο μέρος του δρόμου 669 Ronen v. Χαριλάου και άλλης
(1992)που εχρησιμοποιείτο καιαπότροχοφόρα θαέπρεπε ναείχανελέγ ξει την κατεύθυνση στην οποίαδενείχαν ορατότητα,δηλαδήπίσω τους. Η παράλειψη τους αυτήείχε ουσιαστική σημασία, διότι εάν είχαν κοιτάξει πίσω τους δεν Θαέμπαιναν στο δρόμο προτού βε βαιωθούν πως ήταν ασφαλές να το πράξουν,και,κατάσυνέπεια, 5 ήσανσυνυπεύθυνες γιατοδυστύχημα σεποσοστό 30%. Η έφεσηέγινεαποδεχτή μεέξοδα. Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Χρυσοστομής, 10 ILEA) που δόθηκε στις 28 Ιουνίου, 1988 (Αρ. Αγωγών 2896/83,2897/83) με την οποία διατάχθηκε να πληρώσει το ποσό των £1.502 στην πρώτη ενάγουσα και το ποσό των £6.895 στη δεύτερη ενάγουσα σαν αποζημιώσεις για σωματικές βλάβεςπουυπέστησανσεδυστύχημαλόγωαμε- 15 λείαςτου εναγομένου. ΣΤ.Εροποχρίτον(χα),γιατον εφεσείοντα. Π.Παύλου,γιατις εφεσίβλητες. Cur. adv. vult. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίου θαδια- 20 βάσειοδικαστής Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ. Οι εφεσίβλητες-ενάγουσες τραυματί στηκαν στις 11.7.1983σετροχαίοδυστύχημαπουεπεσυνέβη στον κεντρικότερο δρόμο του ορεινού θέρετρου Πλάτρες. Οδρόμος αυτός έχειπλάτος 21π και στην αριστερή 25 του πλευρά, σε σχέση με την πορεία των εφεσίβλητων υπήρχε ασφαλτοστρωμένη λωρίδα πλάτους 6π.3"σηματο δοτημένης ως χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Δενυπήρ χαν πεζοδρόμια. Ο χρόνος που έγινε το δυστύχημαήταν μέσα στην περίοδο αιχμήςπαραμονήςπαραθεριστών στις 30 Πλάτρες καιη τροχαίακίνησηκαιδιακίνησηπεζών, όπως αποδείχτηκε από τη μαρτυρία,ήτανπυκνή.Οι εφεσίβλη τες είχανσχολάσει απότηδουλειά τους και περπατούσαν 670 1ΑΛΛ. Ronenν.Χαριλάουκαι άλλης ΑοτεμΙΑης,Δ. στην αριστερή πλευρά του δρόμου, πάνω στην ασφαλτο στρωμένη λωρίδα, που όπως είπαμε πιο πριν χρησιμο ποιείται για τη στάθμευση αυτοκινήτων. Σκοπός τους ήταν να μεταβούν στη στάθμευση του λεωφορείου τους. 5 Κατάτο χρόνο του δυστυχήματος υπήρχε ένα σταθμευμέ νο αυτοκίνητο,πάνωστη λωρίδα στάθμευσης, μετο μπρο στινό του μέρος προς την κατεύθυνση απότην οποία ερ χόντουσαν οι εφεσίβλητες. Το αυτοκίνητο αυτό βρισκόταν κατά 1π.5"μέσαστον κύριο δρόμο. 10 Το πρωτόδικο Δικαστήριο, σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του,διαπίστωσε πως οι συν θήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα, και που δεν αμφισβητούνται ενώπιον μας είναι οι εξής. Οι εφεσί βλητες περπατούσαν η μια πλάϊ στην άλλη πάνω στην 15 ασφαλτοστρωμένη λωρίδα. Όταν έφθασαν σε απόσταση 10 περίπου πόδια από το σταθμευμένο αυτοκίνητο,άρχι σαν νααλλάζουν σταδιακάκατεύθυνση προς τα δεξιάγια να προσπεράσουν το αυτοκίνητο και να συνεχίσουν το δρόμο τους. Όταν βρισκόντουσαν σε απόσταση4-5π. από 20 το αυτοκίνητο, βγήκαν από τη λωρίδα στάθμευσης, μπή καν στον κύριο δρόμο και πλεύρισαν το σταθμευμένο αυ τοκίνητο οπόταν και κτυπήθηκαν από το όχημα του εφε- σείοντα, που ερχόταν απόπίσω τους απότην ίδιαδηλαδή με αυτές κατεύθυνση. Το σημείο συγκρούσεως είναι 2π. 25 μέσα στον κύριο δρόμο απότηλωρίδα στάθμευσης. Με βάση αυτά τα γεγονότα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πως ο εφεσείων ευθυνόταν αποκλειστικά για το δυστύχημα και αφού επελήφθη και τουζητήματος των αποζημιώσεων εξέδωσε απόφασηυπέρ 30 της πρώτης εφεσίβλητης για ποσό £1.502 με τόκο 6% από 11.7.83,και υπέρ της δεύτερης για £6.895 μετον ίδιο τόκο. Το σκεπτικό της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αποκλειστική ευθύνη του εφεσείοντος, που είναι και το μοναδικό αντικείμενο της έφεσης, είναι 35 πως αυτός ήταν αμελής γιατί δεν πρέπει να είδετις εφεσί βλητες που περπατούσαν πρώτα στη λωρίδα στάθμευσης των αυτοκινήτων και όταν μετά μπήκαν στον κύριο δρόμο, γιατί μόλις είχαν καλύψει δυο πόδια μέσα στο 671 ΑρχεμΙΛης,Δ. Roneπν.Χαριλάονκαιάλλης
(1992)κύριοδρόμοκτυπήθηκαναπότοαυτοκίνητοτου. Ηδικηγόροςτουεφεσείονταστήριξε τηνεπιχειρηματο λογία της πάνωσε ένα μόνο σημείο. Υπέβαλε πωςκαιοι εφεσίβλητες είναι συνυπεύθυνες για το δυστύχημα που τους επεσυνέβη γιατί δεν επέδειξανκαι οι ίδιες οποιαδή- 5 ποτέεπιμέλειαγιατηδικήτουςασφάλεια. Το ερώτημα που καλούμαστε ουσιαστικά να απαντή σουμεείναικατάπόσο OL εφεσίβλητες προτούμπουνστον κύριο δρόμο, στον οποίο επικρατούσε η κατάσταση τρο χαίαςτηνοποίαέχουμε ήδη περιγράψει,θαέπρεπενακοι- ίο τάξουν πίσω τους για να ελέγξουν την τροχαία κίνηση πουδεν ήτανορατήσ' αυτές.Οσυνήγορος των εφεσίβλη των υπέβαλεπως απάντησηστο ερώτημα αυτότίποτεδεν βοηθάγιατίδενθαείχεκαμιάαιτιώδη συνάφεια αναφορι κάμετοδυστύχημαπουέγινε,όπωςδιαπίστωσεκαιτοδι- 15 κάσαν Δικαστήριο γιατί ο εφεσείων δεν είδε καθόλουτις εφεσίβλητες μέσαστοδρόμο. Έχουμε τη γνώμη πως το ζήτημαπου εγείρεται είναι ουσιαστικά νομικό. Με όλο το σέβας προς τοπρωτόδικο Δικαστήριο έχουμε διαφορετικήάποψη απότη δική του. 20 Οι εφεσίβλητες περπατούσαν στην αριστερή πλευρά του δρόμου, μέσα στη λωρίδα στάθμευσης των αυτοκινήτων, σ' ένα δρόμο που υπήρχε πυκνήτροχαίακίνηση καιαπό τις δυο κατευθύνσεις καθώς επίσης και πεζοί. Εφόσον είχαν πρόθεση να μπουν στον κύριο δρόμο,πουχρήσιμο- 25 ποιείται και από τροχοφόρα,θαέπρεπε να ελέγξουντην κατεύθυνση στην οποία δεν είχαν ορατότητα,πίσω τους δηλαδή, εφόσο περπατούσαν στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Δεν συμφωνούμε με το δικηγόρο των εφεσίβλη των πως αυτότοπροστατευτικό μέτροδενθα είχεοποία- 30 δήποτε αιτιώδη συνάφεια με το δυστύχημα που συνέβη, γιατί αν το έπαιρναν δεν θαέμπαινανστον κύριο δρόμο προτού βεβαιωθούνπως ήτανασφαλέςνατο πράξουν.Ο εφεσείων, που οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα,πρέπει να είδε σε κάποια στιγμή τις εφεσίβλητες που μπήκαν στον 35 κύριοδρόμογιατίπριναπότη σύγκρουση άφησείχνητρο χοπέδησης3π. 672 1 ΑΛΛ. Ronen v. Χαριλάουκαιάλλης ΑοτΕμΙδης*Δ. Μεαυτάταδεδομένακαθορίζουμετοποσοστόευθύνης των εφεσίβλητων σε 30% και κατά συνέπεια μειώνονται ταποσάγιαταοποίαεξεδόθηαπόφαση υπέρτους ανάλο γαμετοποσοστό ευθύνηςτουςόπωςτοέχουμεκαθορίσει. 5 Η έφεση επομένως επιτυγχάνει μεέξοδα.Ηπρωτόδικη απόφασηδιαφοροποιείταιανάλογα. Ηέφεσηεπιτυγχάνειμεέξοδα. Σημ.:Υπό την αίρεση της ορθότηταςτουαριθμητικού υπολογισμού: γιατην 1ηεφεσίβλητη£1.052και για τη2η 10 £4.827μετόκοόπωςτονκαθόρισετοπρωτόδικοΔικαστή ριο. 673