1ΑΛΛ. 7Μαΐου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΓΓΗΣΗΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥ Η ΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΠΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗΑΔΕΙΑΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣΠΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗΕΝΓΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/ΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣPROHIBITION ΚΑΙ CERTIORARI, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΒίΑ ΜΕΤΗΝΑΡΞΑΜΕΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΚΑΙ/ΗΤΗΣΑΠΟΦΑΣΗΣΚΑΙ/ΗΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΝΕΣΠΣ 7/4/92 ΝΑΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΗΝΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣΠΟΙΝΙΚΗΣΥΠΟΘΕΣΗΣ ΥΠ' ΑΡ.37529/90. (Αίτηση Αρ. 59/92). Προνομιακά διατάγματα — Αίτηση για χορήγηση άδειας για καταχώ ρηση αίτησης για έκδοση διαταγμάτων prohibitionκαι certiorari εναντίον απόφασης τον Επαρχιακού Δικαστηρίου σεποινιχή υπό θεση με την οποία απέρριψε αίτημα τον αιτητή για αναβολή της ακρόασηςτης νπόθεσηςλόγω απουσίας του δικηγόρου τον —Κρί θηκεότι δεν υπήρχε εχπρώτης όψεςυπόθεση ήσυζητήσιμοθέμα. Ο αιτητήςήτανκατηγορούμενος ενώπιον του ΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λευκωσίας για το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα,καιεκπροσωπείτο απόδικηγόρο.Κατάτην ημέρατης ακρόασης ο αιτητής εμφανίσθηκε καθυστερημένα και ζήτησε ανα βολή διότι, όπως ισχυρίσθηκε, δεν είχε συναντήσει τον δικηγόρο του όπως είχαν κανονίσει και ότι, όπως τον είχαν πληροφορήσει, ο δικηγόρος του ήτανκλινήρης. Στο γραφείο του δικηγόρου του αιτητή υπήρχανκαι άλλοι δικηγόροι οι οποίοι επίσης δενπαρου σιάσθηκαν. Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα για αναβολή, προχώρησε στην ακρόαση και άκουσε ένα μάρτυρακαι ανέβαλε την ακρόαση για την επόμενη ημέρα,όταν ο αιτητήςδιά του δικηγόρου του καταχώρησε την παρούσα αίτηση, την οποία βάσισε στον ισχυρισμό ότι ο αιτητήςείχε στερηθεί τουβασικούδι καιώματοςτουναεκπροσωπείταιαπόδικηγόρο. Αποφασίσθηκε ότι: Η εκδίκασητου αδικήματοςγιατο οποίο εκατηγορείτο ο αιτητής ενέπιπτε σταόριατης δικαιοδοσίαςτου Δικαστηρίου. Ο αιτητής είχε κάθε ευκαιρίανα επιλέξει δικηγόρο της εκλογής του,δι καίωμα που είχε ασκήσει. Η παρουσία των δικηγόρων του δεν αποτελούσε προϋπόθεση για την διεξαγωγή της δώης αλλά παρά γοντα που μπορούσε να αποτιμηθεί απότο Δικαστήριο σταπλαί σια της διακριτικήςτου ευχέρειας για τη διεξαγωγή της δίκης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μεταξύ 727 ΑργυρούήΕυογγέλον
(1992)άλλων,στονααποφασίσεικατάπόσοθαδώσειαναβολήήόχιδεν υπόκειται σεαναθεωρητικόδικαστικό έλεγχο μέσω προνομιακών διαταγμάτων, και γι' αυτό δεν είχε στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεωςυπόθεσηγιατηνχορήγησητηςαιτούμενηςάδειας. Ηαίτησηαπορρίφθηκε. 5 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ReKakos
(1985)1C.LR.250 ReEfthymiou
(1987)1CLR.329 Ευσταθίουv.Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 294· Rousos v.Republic
(1984)3C.LR. 1437 10 Founi v.Republic
(1980)2CLR. 152 Μάγκακης-Αίτηση161/90, απόφαση6/12/90 Attorney-Generalv.EnimerotisPublishingCoLtd
(1966)CLR.25 Maxie-Therese Smith v. Paphos Stone SeaEstatesLtd,
(1989)1 ΑΛΛ. (Ε)499. " Αίτηση. Αίτηση μετηνοποία οαιτητής επιδιώκει τηνπαροχή άδειας γιατηνυποβολή αίτησης για τηνέκδοση δύοπρο νομιακών ενταλμάτων: (α)Prohibition, μετοοποίο νααπαγορεύεταιησυνέχι- 20 σηακρόασης ποινικής υπόθεσης στην οποίαδιώκεται για τηνέκδοση επιταγήςχωρίς αντίκρυσμα, και' (β)certiorari, με τοοποίο ναπαραμερίζεταιήνα ακυ ρώνεται απόφασητουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκω σίας μετην οποίααπερρίφθηαίτηματουκατηγορουμένου 25 γιααναβολήτηςπιοπάνωποινικήςυπόθεσης. Α.Ευτυχίου,γιατοναιτητή. ΠΙΚΗΣ,Δ.ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μεαί τηση τουστοΑνώτατο Δικαστήριο ο Νίκος Ευαγγέλου επιδιώκει τηνπαροχήάδειαςγιατηνυποβολή αίτησης για 30 728 15 1ΑΛΛ. ΑφγυρονήΕυαγγέλου Πικής,Λ. τηνέκδοσηδυοπρονομιακών ενταλμάτων: (α)Prohibition, μετοοποίονααπαγορεύεταιη συνέχι ση της ακρόασης στην ποινική Υπόθεση Αρ. 37529/90, στην οποίαδιώκεταιγιατηνέκδοσηεπιταγήςχωρίςαντί5 κρυσμα, κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του ΠοινικούΚώδικα,και (β)Certiorari, μετοοποίοναπαραμερίζεταιήνα ακυ ρώνεταιη απόφασητουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκω σίας, δοθείσα κατά την εκδίκαση της προαναφερθείσας 10 ποινικήςυπόθεσης, μετηνοποίααπορρίφθηκεαίτηματου κατηγορουμένου για την αναβολή της υπόθεσης λόγω απουσίαςτουδικηγόρουτου. Στην ένορκο δήλωσηηοποίαυποστηρίζει τηναίτηση, αναφέρεται ότι η ανάγκηγια την αναβολή της υπόθεσης 15 προέκυψε λόγω της αιφνίδιας ασθένειας του δικηγόρου του.ΣτοπρακτικότουΔικαστηρίου της7/4/92, αναγράφε ται, εκτός απότην απόφασητης οποίας ο παραμερισμός επιζητείται, και το αίτημα του κατηγορουμένου για ανα βολή. Προκύπτει ότι η ακρόαση της υπόθεσης ήταν ορι20 σμένη στις 10.30 π.μ..Δεν εμφανίστηκε ούτε οκατηγορού μενος ούτε ο δικηγόρος του. Στις 11.30 π.μ. εκδόθηκε ένταλμαγιατησύλληψη τουκατηγορουμένου. Στοστάδιο εκείνο εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος και πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι απότη 10 π.μ. αναζητεί τους δικηγό25 6°υςτ ο υ > τ ο ν κ · Ευτυχίουκαιτονκ.Αργυριάδη (συνεργά τητουκ.Ευτυχίου),χωρίς επιτυχία.Οι δικηγόροι του αι τητή δεν εμφανίστηκαν στον ορισθέντα τόπο συνάντησης τους,στοκαφενείοτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου.Σεερώ τηση του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος απάντησε ότι 30 είχεεπικοινωνήσει μετογραφείοτουκ.Ευτυχίου,καιότι τον πληροφόρησαν ότι ο κ. Ευτυχίου ήτανκλινήρης. Για τον κ. Αργυριάδη δε δόθηκε καμιά δικαιολογία για την απουσίατου.ΤοΔικαστήριο απέρριψε τοαίτημαγια ανα βολή,μετηνεξήςαιτιολογία: 35 "Ηυπόθεση αυτήαναβλήθηκεάπειρες φορές.Το Δι καστήριο "καμιάπληροφορίαέχεικατάπόσον οκύριος 729 Πικής,Δ. ΑργυρούήΕυαγγέλου
(1992)συνήγορος του "κατηγορουμένου κωλύεται να παρου σιαστεί. Είναι γνωστό εις "τοΔικαστήριο ότι στογρα φείοτουκ.Ευτυχίουυπάρχουνκαι"άλλοιδικηγόροιοι οποίοι είθισται να πληροφορούν το "Δικαστήριο για τονχειρισμό των υποθέσεωντις οποίες έχουν."Ηυπό- 5 θέσηναπροχωρήσει." Μετάτηναπόρριψητουαιτήματοςγιααναβολή,οαιτητήςανάφερεστοΔικαστήριο 'Τοάλλοπουμεπληροφό ρησαναπότογραφείοτουκ.Ευτυχίουείναιότιέχεικάνει κάποια επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα". ΤοΔικά- 10 στήριο παρατήρησε ότι ενέργειες του κατηγορουμένου προς άλλες Αρχές συνιστούν εξωγενείς παράγοντεςπου δελαμβάνονταιυπόψη στηνεκδίκασητηςυπόθεσης. 'Οπως αναγράφεταιστο ίδιο πρακτικότου Δικαστη ρίου, ηακρόασητης υπόθεσης προχώρησε και λήφθηκε η 15 μαρτυρίαενός μάρτυρα.Όπωςμαςπληροφόρησε οκ. Ευ τυχίου,ηακρόασητηςυπόθεσηςείναιορισμένη νασυνεχι σθεί σήμερα. Η απουσίαδικηγόρου του κατηγορουμένου κατάτηνέναρξητηςακρόασης, δενπαρεμβάλλειοποιοδή ποτε κώλυμα στην εκπροσώπηση του από δικηγόρο σε ^" οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο- ούτε πρόκειται να προδικάσω μεοποιοδήποτετρόποτηνεξέλιξητηςακρόα σης. Ό,τι θα μας απασχολήσει, είναι αν τεκμηριώνονται λόγοιπουναδικαιολογούν τηνπαροχήάδειαςστον αιτη τήνααποταθείγιατηνπαροχή των θεραπειώνπουπροσ- 25 διορίζονταιστην αίτησητου- InReKakos
(1985)1 C.L.R. 250. Προςυποστήριξητουαιτήματος,οκ.Ευτυχίουέκαμε αναφοράστους λόγους γιατουςοποίουςμπορείνα παρα σχεθεί ηθεραπείατου Prohibition, όπως συνοψίζεται στο Σύγγραμμα του Haisbury's Laws of England, 3rd ed., 30 Volume 11,para,213 etseq.. Μπορείναεκδοθείδιάταγμα μετοοποίονααπαγορεύεται ηανάληψη δικαιοδοσίαςή η συνέχισηδικαστικής διαδικασίας, εφόσονκαταδεικνύεται ότι τοΔικαστήριο ενεργείκαθ' υπέρβασηήχωρίςδικαιο δοσίαήότι έχουνπαραβιαστείοικανόνεςτης φυσικήςδι- 35 καιοσύνης. Οκ. Ευτυχίου ανάφερεότι το θεμέλιοτηςαί τησης του αποτελεί η παραβίαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης,ηοποίαπροκύπτει,κατάτον ισχυ730 1 ΑΛΛ. 5 ΑργυρούήΕυαγγέλου Πικής,Δ. ρισμότου,απότην αποστέρηση του δικαιώματος τουαι τητήνα εκπροσωπηθεί απόδικηγόρο της εκλογήςτου.Το δικαίωμαδιαδίκουγιατηνεκπροσώπηση τουαπόδικηγό ροτης εκλογήςτουκατάτην ποινικήδίκη,διασφαλίζεται ρητάαπότο άρθρο 12.5(γ)τουΣυντάγματος,και,γενικά, ως αναφαίρετοδικαίωματουκάθεδιαδίκου,απότις δια τάξειςτουάρθρου30.3
(6)τουΣυντάγματος. 'Οπως υποδείξαμε σε σειρά αποφάσεων,ηάσκησητου δικαιώματος το οποίο κατοχυρώνεται από τις πιο πάνω 10 διατάξειςτουΣυντάγματος, δεδιαχωρίζεταιαπότοπλαί σιο ήτους σκοπούς της δίκης. 'Οπως υποδεικνύεται στην InReEfthymiou
(1987)1CLR. 329, 333, "Όπουταθεμε λιώδη δικαιώματα είναισυνυφασμένα μετηναποτελεσμα τικότητα της δικαστικής λειτουργίας, πρέπει να ασκού15 νται και εφαρμόζονται με τρόπο που ναδιασφαλίζονται οι παράλληλοι σκοποί τουΣυντάγματος". Έναςαπότους σκοπούςαυτούςείναιηδιεξαγωγήτηςδίκηςμέσασεεύλο γοχρόνο - Ευσταθίουν.Αστυνομίας
(1990)2Α.Α.Δ.294. Η απρόσκοπτη απονομήτης δικαιοσύνης είναι, όπωςτο20 νίστηκεστηRousos v.Republic
(1984)3CLR. 1437,1441, " το θεμέλιο της συνταγματικής τάξης και το βασικό εχέγγυογιατηνπροστασίατωνανθρώπινωνδικαιωμάτων πέραν του δικαιώματοςπροσφυγής στο Δικαστήριο".Ση μαντικήεπίτουθέματοςτηςεκπροσώπησης κατηγορουμέ25 νου από δικηγόρο της εκλογήςτου, είναι και ηαπόφαση του Εφετείου στη FouniandOthers v. Republic
(1980)2 CLR. 152. Ο αιτητής είχε κάθε ευκαιρία να επιλέξει δικηγόρο ή δικηγόρους τηςεκλογήςτου, δικαίωμαπουάσκησε. Η πα30 ρουσία των δικηγόρων του δεν αποτελούσε προϋπόθεση γιατηδιεξαγωγή τηςδίκηςαλλάπαράγοντα πουμπορού σενααποτιμηθείαπό τοΔικαστήριο σταπλαίσιατηςδια κριτικήςτου ευχέρειας γιατη διεξαγωγήτηςδίκης [βλ. Αί τησηΜ. Μαγκάχη - Αρ. 161/90, ηαπόφασηεκδόθηκε στις 35 6/12/90καιθαδημοσιευθεί στους τόμους τωναποφάσεων
(1990)1 AAA]. 731 Πικής,Δ. ΑργυρούήΕυαγγέλου
(1992)Ηεκδίκασητουαδικήματοςγιατο οποίοκατηγορείται ο αιτητής, εμπίπτει στα όρια της δικαιοδοσίας τουΔικα στηρίου. Ηδιεξαγωγήτηςδίκης,καισυγκεκριμένα ηανα βολή ποινικής υπόθεσης, ανάγεται, όπως ρητά ορίζεται από το άρθρο48 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου - 5 Κεφ. 155, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως τονί στηκεστην Attorney-Generalof theRepublicv. Enlmerotis Publishing Co. Ud. andOthers
(1966)CLR. 25. Ηάσκηση 10 τηςδιακριτικής ευχέρειας τουΔικαστηρίου,καιτοαποτέ λεσμα στο οποίο απολήγει,δεν υπόκειται σεαναθεωρητι κό δικαστικό έλεγχο μέσο προνομιακών ενταλμάτων, όπως αποφασίστηκε στη Mane-Therese Smithv. Paphos StoneSeaEstatesLtd andOthers-
(1989)1 Α.ΑΔ.(Ε)499. I 5 Καταλήγω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεωςυπόθεσηότι οαιτητήςδικαιούταιστηνπαροχήτων αιτούμενων θεραπειών.Συνεπώς, ηαίτησηαπορρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 732