(1992)14Μαΐου, 1892 [ΚΟΥΡΡΗΣ.ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΛπές] ΘΕΟΔΩΡΟΣΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Εφεσείοντες-Ενάγοντες ν. ΗΡΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσίβλητης-Εναγομένης. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.7825). Αμέλεια—Συντρέχουσα αμέλεια—Αυτοκίνητο οδηγούμενοοεκύριο δρόμο συγκρούσθηκε με τοπίσω μέροςβυτιοφόρου το οποίο είχε στρίψει δεξιά ανάλογα με την πορεία τον σε πάροδο καισχεδόν είχε φύγει από τον δρόμο— Υπό τις ιδιαίτερεςπεριστάσεις τον δυστυχήματος κρίθηκε ότι η οδηγόςτον αυτοκινήτου ήτανοννυ- 5 πεύθννη για τοδυστύχημακατά30%. Στις 135.82,ο εφεσείων 1 οδηγούσετο βυτιοφόρο βοθροκαθαριστή,ιδιοκτησία τηςεφεσείουσας2,στηλεωφόρο Αγλαντςιάς στη Λευκωσίαέχονταςπρόθεση ναστρίψειοεξιαστηλεωφόροΜακαοίου Γ. Η εφεσίβλητη οδηγούσε το αυτοκίνητο της στη λεωφόρο *0 λγλαντζιάς από την αντίθετη κατεύθυνση. Η λεωφόρος Αγλαντζίάς,στο σημείοόπου έγινεη σύγκρουση κάμνειαπότομηστροφή, στο μέσο περίπου της οποίας καταλήγει η λεωφόρος Μακαρίου. Στησυμβολή τουςσχηματίζεταιμεγάλοάνοιγμα,ενώηορατότητα καιαπότιςδύο κατευθύνσεις προς τηνκαμπή είναιπολύ περιορι- JJ σμένη.Το σημείο συγκρούσεωςήτανμόλις δύοπόδια μέσαστηλε ωφόρο Αγλαντζιάς. Δεν βρέθηκαν ίχνητροχοπέδησης της εφεσί βλητης, αν και αυτή ανάφερε ότι είχε χρησιμοποιήσει ταφρένα της. Ηεφεσίβλητη ανάφερεότι ηταχύτητατηςήταν30μ.α.ω.,και ότι γνώριζεπολύκαλάτηνπεριοχήκαιτο γεγονός ότι ηορατότη- 20 ταστο σημείο συμβολήςτωνλεωφόρων Αγλαντζιάς καιΜακαρίου Γ είναι πολύ περιορισμένη. Μετηνμαρτυρίααυτήτοπρωτόδικο Δικαστήριο έκρινεότι αποκλειστική ευθύνηγιατοδυστύχημα είχε ο εφεσείων 1. 25 Αποφασίσθηκεότι: Εφόσονηεφεσίβλητησύμφωναμετηδικήτηςμαρτυρίαγνώρι ζε καλά την περιοχή και την ύπαρξη περιορισμένης ορατότητας στησυμβολήτωνδύοδρόμων,τογεγονός ότιοδηγούσεμεταχύτη τα30μ.α.ω„μαζίμετογεγονόςότιδενείχανβρεθείίχνητροχοπέ δησηςκαιτο ότιτοσημείοσύγκρουσης ήτανμόλις δύοπόδιαμέσα 30 στηλεωφόρο,καταδείκνυεότι ηεφεσίβλητηήτανσυνυπεύθυνηγια τοδυστύχημασεποσοστό30%. Η έφεσηέγινεαποδεχτήμεέξοδα. 756 1ΑΛΛ. Δημητρίουnotάλληv. Χαραλάμχους Έφεση> 5 Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασης τον ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκωσίας (Αρεστής,ΕΛ.) που δόθηκε στις 17.1.1989(Αρ.Αγωγής2231/83) με την οποία απέρριψε την αγωγή τους για αποζημιώσεις για ζημιές που προηγήθηκανσ*αυτούςσετροχαίοδυστύχημα. Ε.Βραχίμη (χα),γιατους εφεσείοντες. Α. Διχηγορόπονλος,γιατηνεφεσίβλητη. Cur. adv. vult. 10 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οδικαστήςΑρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.:Στις 13.5.82 τααυτοκίνητατωνδια δίκων συγκρούστηκαν και οι ενάγοντες-εφεσείοντες ήγειραν αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης-εναγομένης με την 15 οποίααξιώνουν: ηδεύτερηεφεσείουσα ειδικές αποζημιώ σειςκαι οπρώτοςγενικές και ειδικές -απώλειαεισοδημά των -που του προκλήθηκαν ως αποτέλεσμα ισχυριζόμε νου τραυματισμού του. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή των εφεσειόντων γιατί έκρινε πως 20 δεν αποδείχθηκεοποιοδήποτεστοιχείο αμέλειαςκατάτην οδήγησητηςεφεσίβλητης. ΤοΔικαστήριο,αφούαξιολόγη σετη μαρτυρίαπουπροσκομίστηκε, έκρινε επίσηςαναξιό πιστη τη μαρτυρία αναφορικά με τον τραυματισμό του εφεσείοντα 1.Τελικά απέρριψετην αγωγήχωρίς να προ25 χωρήσει, όπως είναι πάγια καθιερωμένη πρακτική, να υπολογίσει την αποζημίωση στην οποία θαεδικαιούντο, αν ηκρίση τουαυτή,αναφορικά μετην ευθύνηγιατο δυ στύχημα, ανατραπείαπότο εφετείο. Και η παραδοξολο γία σ'αυτόέγκειται στο γεγονός πωςοι διάδικοιπροσυμ30 φώνησανποσό£375ως ειδικέςαποζημιώσειςγιατηζημιά στο βυτιοφόρο της εφεσείουσας 2 και τα ιατρικά έξοδα και φάρμακατου εφεσείοντος 1, υπό την αίρεσηβέβαια τηςευθύνης. 757 ΑφΒ&μ&Αηε,Δ. Δ η ^ ^ Ι ο ν «α*aUq ν.Χαραλάμπους
(1992)Στηδιάρκειατηςακρόασηςτηςέφεσης οιδικηγόροιδέ χθηκαν, μετά απόορισμένες παρατηρήσεις μας,ωςορθά τα ευρήματατουπρωτόδικουΔικαστηρίου αναφορικά με τις συνθήκες της σύγκρουσης. Η συζήτηση της υπόθεσης επικεντρώθηκεστοσυμπέρασματουπρωτόδικουΔικαστή- 5 ρίου πως η εφεσίβλητη είναι απηλλαγμένηοποιασδήποτε ευθύνης. Ο εφεσείων 1οδηγούσε το βυτιοφόρο - βοθροκαθαριστή, ιδιοκτησία της εφεσείουσας 2, στη λεωφόρο Αγλαντζιαςκαιείχεπρόθεσηναστρίψει δεξιάστηλεωφόρο Μα- 1 0 καρίου Γ. Η εναγομένη οδηγούσε το ιδιωτικό της αυτοκίνητο στη λεωφόρο Αγλαντζιάς από την αντίθετη κατεύθυνση. Η λεωφόρος Αγλαντζιάς, στο μέρος όπου έγινε ησύγκρουση, κάμνειαπότομηστροφή.Στομέσο πε ρίπουτηςστροφήςκαταλήγειη λεωφόρος Μακαρίου.Στη 15 συμβολήτουςσχηματίζεταιμεγάλοάνοιγμα.Η ορατότητα και απότις δυοκατευθύνσεις προςτηνκαμπήείναιπολύ περιορισμένη.Δεν προσκομίστηκε ηκατάλληληπραγματι κήμαρτυρίαγιαναδείξει απόποιααπόσταση καιαπότις δυο κατευθύνσεις αρχίζει η ορατότητα προς την καμπή. 20 Δικηγόρος όμως, ο οποίος μένει στην περιοχή, κατέθεσε πως η ορατότητα προς το κέντρο της καμπής αρχίζει μόλις πλησιάσει έναςσταδυοαντίθεταάκρατουανοίγμα τος της συμβολής τωνδύολεωφόρων.Αυτήη διαπίστωση ενισχύεται και απότη μαρτυρίατου εξεταστή τηςυπόθεσηςαλλάκαιτωνδιαδίκων.Οεφεσείων 1 δενέστριψε στη λεωφόρο Μακαρίουμε τον ενδεδειγμένο τρόπο.Αντίδη λαδή να προχωρήσει προς το κέντρο της λεωφόρου Αγλαντζιάς, από όπου θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη ορατότητααπέναντιτου,καιμετάναπροχωρήσει σεορθή 30 γωνία μέσα στη λεωφόρο Μακαρίου,έστριψε διαγωνίως και προς τη δεξιά της πλευρά.'Οπως ο ίδιος δε ανέφερε στη μαρτυρίατου,δεν είδε,προτούαρχίσει ναστρίβει,το αυτοκίνητοτης εναγομένης.Το "ένιωσε" όπως είπε χαρα κτηριστικά, όταναυτόκτύπησε στον πισινό αριστερό του 35 τροχό. Το σημείο συγκρούσεως ήταν μόλις δύο πόδια μέσα στη λεωφ. Αγλαντζιάς από τη νοητή γραμμή που ενώνει τιςδύολεωφόρους. 758 1 ΑΛΛ ΔημηΥφΙουκαιάλλην.Χαραλάμπους Αρτεμίβης, Δ. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο απήλλαξεοποιασδήποτε ευ θύνης την εναγομένη γιατί έκρινε πως δεν μπορούσε να κάμειο,τιδήποτεγιανααποφύγειτησύγκρουση.Οδηγού σε με ταχύτηταγύρω στα 30 μ.α,ω.και μόλις αντελήφθη 5 τοβυτιοφόρομπροστάτης, σε μικρήαπόσταση,εφόσοδεν είχε ορατότητα προηγουμένως, χρησιμοποίησε τα φρένα αλλάδενκατόρθωσενασταματήσει. Έχουμε τη γνώμη πως το δίκασαν Δικαστήριο δεν έλαβε καθόλου υπόψη του τα παρακάτω στοιχεία, τα 10 οποίακαισυνιστούν τηναμέλεια της εναγομένης. Από τη μαρτυρία της ίδιας αποδεικνύεταιπως γνώριζε καλά το δρόμο όπου έγινε το δυστύχημα. Σε σχετικές.απαντήσεις στο δικηγόρο της, ανέφερε πως για να έχει ένας οδηγός ορατότητα προς την τροχαία της αντίθετης κατεύθυνσης, 15 από αυτήπου οδηγούσε, θα πρέπει να φθάσει στο άκρο της συμβολής της λεωφόρου Αγλαντζιάς με την Μακα ρίου. Ηταχύτητατης, όπως η ίδιατην καθόρισε ήταν 30 μ.α.ω.Ηταχύτητααυτήδενυπερέβαινεβεβαίωςτοεπιτρε πόμενο όριο σε κατοικημένη περιοχή. Γι* αυτόκαι ηίδια 20 τη χαρακτήρισε ως "κανονική". Η ταχύτητα όμως μέσα στα επιτρεπόμενα απότο νόμο όρια δεν είναι απαραιτή τως και ηενδεδειγμένη ως ασφαλής.Ποίαταχύτηταείναι ασφαλήςαποτελεί στοιχείο πουσυναρτάταιαπότιςιδιαί τερες περιστάσεις και συνθήκες που επικρατούνκαιπου 25 αφορούνστις τοπικές ρυθμίσεις γιατηντροχαίακαιστην κατάτονουσιώδηχρόνογενικήκίνησηστοδρόμο. 'Οπωςείπαμεπιοπριν,η ίδιαη εναγόμενηδέχθηκεπως δενείχεορατότηταπροςτης αντίθετηκατεύθυνσηπροτού πλησιάσει τηγωνίατωνλεωφόρων ΑγλαντζιάςκαιΜακα30 ρίου. Η εναγομένη επομένως θα έπρεπε να οδηγεί με τέ τοια ταχύτητα ώστε, και ενόψει της τυφλής ουσιαστικά γωνίαςπουπλησίαζε,ναμπορείνααντιμετωπίσειπιθανό κίνδυνο απότηντροχαίαή άλληκίνησηστηναντίθετη πο ρεία,επιδεικνύονταςπροσοχήγιατη δημόσιακαιδική της 35 ασφάλεια.Επισημαίνουμε πάλιν πως το σημείο συγκρού σεως ήταν μόλις δύο πόδια μέσα στη λεωφ. Αγλαντζιάς, καιη σύγκρουση έγινεστονπισινόαριστερότροχότουβυ τιοφόρου. Μολονότι ηεναγόμενη είπε πως πάτησεφρένα 759 ΑρτεμΙόης, Δ. Δημητρίουκαιάλλην.Χαραλάμπους
(1992)πριν απότησύγκρουση,δεν βρέθηκανσημείατροχοπέδη σης,πουδείχνει τουλάχιστοπωςη εναγομένηδενπρόφτα σε να αντιδράσει επαρκώς, λόγω τηςταχύτηταςπου οδη γούσε, και κάτω βέβαια από τις συνθήκες που έχουμε περιγράψει. Μεταπιοπάνωδεδομένακαθορίζουμετοποσοστόευ θύνηςτηςεναγομένηςσε30%. Στηνειδοποίησηέφεσηςδενδιατυπώνονταιλόγοιπρο σβολήςτουευρήματοςτουΔικασηρίουπωςοι εφεσείοντες δεν απέδειξανοποιαδήποτεζημιά.Ηδικηγόρος των εφε- ίο σειόντων αναγνώρισε αυτήτην παράλειψηκαι περιόρισε την έφεση στο μοναδικό κονδύλι που προσυμφωνήθηκε επίπλήρουςευθύνης,των£375δηλαδήγιαμέροςτωνειδι κώνζημιών. Η έφεση επομένως γίνεται αποδεκτή.Εκδίδεται από- 15 φάση υπέρτων εφεσειόντων γιαποσό£112,μεέξοδαστην κλίμακα £100-200 στο πρωτόδικο Δικαστήριο και στην έφεση. Η έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 760 5