clr/1992/1992_1_761.pdf

(1992)Μεβάσητις πρόνοιες τουπερί ΔιαταγμάτωνΔιατροφής (Διευ­ κολύνσεις προς Εκτέλεσιν) Νόμου, Κεφ. 16, διάταγμα διατροφής που είχε εκδοθεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας, στάληκε μέσω των Υπουργείων Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου καιτης Κύπρου, στο Επαρχιακό Δικαστήριο για εγγραφή καιεκτέ- 5 λεση. Με διάταγματου ημερομηνίας 29.3.91, το Επαρχιακό Δικα­ στήριο Λευκωσίας ενέγραψε το εν λόγω διάταγμακαιπαράλληλα διέταξε την επίδοση της σχετικής απόφασης του στον καθ'ου η αί­ τηση γιανα μπορεί ανήθελε να υποβάλει αίτησηγιατην ακύρωση της εγγραφής,σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 16. Στις 10.5.91 10 ο Καθ'ουηΑίτησηζήτησε μεαίτησηδιακλήσεως από τοΕπαρχια­ κόΔικαστήριο ναακυρώσει το εκδοθέν διάταγμα εγγραφήςτης αγ­ γλικής απόφασης,μεταξύ άλλων, και λόγω του ότι τοΕπαρχιακό Δικαστήριο δεν είχε πλέον δικαιοδοσία σε θέματαδιατροφής,στα οποία δικαιοδοσία είχε μόνο το Οικογενειακό Δικαστήριο. Στις 15 6.9,91, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με την σύμφωνη γνώμη των δικηγόρων των διαδίκων, εξέδωσε απόφαση με την οποία ακύρωσε την προηγούμενη απόφασητου για εγγραφή της αγγλικής απόφασης,λόγω έλλειψης αρμοδιότητας. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός 20 τηςακύρωσηςτης εγγραφής,ζήτησε μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, την έκδοση του αιτούμενου προνομιακού διατάγματος certiorari για ακύρωση της πιο πάνω απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστη­ ρίου Λευκωσίας της 6.9.91, για τους λόγους ότι υπήρχε έκδηλη πλάνη νόμου, σχετικά με την ερμηνεία και εφαρμογή των προ- ^5 νοιών του Κεφ. 16,ότι αρμόδιο δικαστήριο για την εγγραφήαπο­ φάσεων δυνάμει του πιο πάνω νόμου ήταν και εξακολουθεί να είναι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο και ότι υπήρξε υπέρβαση εξουσίας διότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν είχε δικαίωμα να ακυρώσει . „ την προηγούμενη απόφαση του. Στον τίτλο της αίτησης δεν είχε ^ υ περιληφθεί ηφράση "αναφορικά μετηναίτησητου Γενικού Εισαγ­ γελέα της Δημοκρατίας",και επίσης δεν είχε γίνει αναφορά στους διαδίκους στην αγγλική απόφαση. Κατάτην ακρόασηο δικηγόρος του Καθ'ουηαίτηση ισχυρίσθηκε ότι οι δύοαυτέςπαρατυπίεςεπέ­ φεραν ακυρότηταστην όλη διαδικασία. Ισχυρίσθηκε περαιτέρωότι 35 η διαδικασία στις περιπτώσεις των προνομιακών διαταγμάτων ασκείται με βάση τις πρόνοιες των (παλαιών) αγγλικών θεσμών πολιτικής δικονομίας, που έχουν εφαρμογή και στην Κύπρο,και ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν ενομιμοποιείτο ναυποβάλει την παρούσα αίτηση. ^ Αποφασίσθηκε ότι: (α) Οι αγγλικοί διαδικαστικοίκανονισμοί γιατην έκδοσηπρο­ νομιακών διαταγμάτων, με βάση το Σύνταγμα και το νόμο, δεν μπορούννα έχουν εφαρμογήστην Κυπριακή Δημοκρατία. ΤοΑνώ­ τατο Δικαστήριο στην άσκηση της δικαιοδοσίας του για έκδοση 45 προνομιακών διαταγμάτων,από την ημέρατης Ανεξαρτησίας ακο­ λούθησε δικαστική πρακτικήανάλογη,αλλά όχι ταυτόσημη με την αγγλική. 767 1 Α.Α^. 5 10 15 20 «- 30 35 Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.2) (β) Με βάση την κυπριακή δικαστική πρακτική, η αναφορά στον τίτλο τηςαίτησης τωνδιαδίκων στην αγγλική απόφαση δεν ήταναναγκαία,ενώ ηπαράλειψηαναφοράςστον τίτλο ότι τηναί­ τηση την κάνει ο Γενικός Εισαγγελέας, ήταν μενπαράλειψη,αλλά. δενεπέφερε ακυρότητα στην αίτηση αλλά ήταν απλή αντικανονικότητα.ΤοΔικαστήριο διέταξε ex proprio motu την τροποποίηση του τίτλου της αίτησης μετην προσθήκη της παραληφθείσας φρά­ σης. (γ)Πρόσωπο νομιμοποιείται ναζητήσει την έκδοση διατάγματος certiorari εάνέχει επαρκές συμφέρον στο θέμα στο οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται. Ηέκφραση "επαρκές συμ­ φέρον"δεν έχεινομοθετημένο ήδικαστικόορισμό,αλλάτοζήτημα αποφασίζεται με βάση τα ειδικά περιστατικά της κάθε αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ενόψει των προνοιών του περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκολύνσεις προς Εκτέλεσιν)Νόμου, Κεφ. 16, και του στοιχείου τηςαμοιβαιό­ τητας πουυπάρχει λόγω του γεγονότος ότι ανάλογη νομοθεσία ισχύει στο Ηνωμένο Βασίλειο γιατηνεγγραφή και εκτέλεση Κυ­ πριακών αποφάσεωνδιατροφής, και του ότιο Υπουργός είναιτο " αρμόδιοόργανο γιατην εποπτείακαιεφαρμογήτων προνοιών της νομοθεσίας, ήταν πρόσωπο που είχε επαρκές συμφέρον στοθέμα πουαναφερότανηπροσβαλλόμενη απόφαση. (δ) Το θέμα το οποίο εγειρόταν στην παρούσα αίτηση ήταν ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο γιατηνεγγραφή καιεκτέλεση διαταγμάτων διατροφήςπου εκδόθηκαν απότοΑνώτατο Δικαστή­ ριο της Αγγλίας, σύμφωνα μετιςπρόνοιες του Κεφ. 16.Σύμφωνα με ρητήπρόνοια τουΚεφ. 16αρμόδιο δικαστήριο είναι το Επαρ­ χιακόΔικαστήριο καιηκατάστασηαυτήδεν έχειεπηρεασθείκαθόλου απότον περί της Πρώτης Τροποποίησης τουΣυντάγματος Νόμο του 1989 (Ν. 95/89) καιτονπερί Οικογενειακών Δικαστη­ ρίων Νόμο, 1990(Ν.23/90). Κατάσυνέπεια ηαπόφασητου Επαρ­ χιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας έπασχε απόπρόδηληπλάνηνόμου και έπρεπε να ακυρωθεί μετην έκδοση του αιτουμένουδιατάγμα­ τος. Η αίτησηέγινε αποδεκτή χωρίςέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Re Pritchard(deceased) (196311 AllE.R. 873Spyropouilos v. Transavia

(1979)1C.L.R. 42V Χ"Ευαγγέλου v.DorawiMarineLimited

(1991)1 Α.Α.Δ. 172- 40 Christodoulou v. TheRepublic(Collector of CustomsNicosia) 1 R.S.C.C. V TheAttorney-General v.Christou

(1962)C.L.R. 129763 ΓενικόςΕισαγγελέας(AQ.2)

(1992)Christofi v.Jacovidou

(1986)1C.L.R. 236ReArghyrides

(1987)1C.L.R. 30· ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίας

(1992)1Α.ΑΛ. 136· Reginav.PatentsAppeal Tribunal. Ex-parte Baldwin &Francis Ltd [1959] 1Q.B 105· Baldwin &Francisv.PatentsTribunal[1959]2AllE.R.433Rex v. Groom. Gobbold, Exparte[1901]2KB. 157· LR.C. v.Federation ofSelf-Employed[1981]2AllE.R. 93R. v.SecretaryofState[1984]2AllE.R. 556 R. v.LR.C. [1984]3All E.R. 625- 10 Wandsworth LondonB.C. v.Winder[1984] 3AllE.R. 976· R. v.H. M.Treasury[1985] 1All E.R. 589Preston v.LR.C.[1985]2AllE.R.327 Winch v.Jones[1985] 3AllE.R.

1. Αίτηση. 15 Αίτηση με τηνοποία ο Γενικός Εισαγγελέας ζητά την έκδοση εντάλματος της φύσεως certiorari, για παραπομπή στο Ανώτατο Δικαστήριο και ακύρωση του Διατάγματος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου, 1991,πουεκδόθηκε στην Αίτηση μεΑρ. 1/
2. 20 Γ. Φράγκου (χα), Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας,γιατον Αιτητή. Κ. Μελάς,για Ε. Ζεμενίδη. Λί. Θρασυβούλου (δΜς) για Π. Σαρρή,γιαΑ. Ζεμενίδου. ΣΊΎΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ., ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση: Με την αίτηση αυτή ο Γενικός Εισαγγελέας, για τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ζητά την έκδοση εντάλματος της 764 25 1 ΑΛΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2) Στυλιανίδης. Δ. φύσεως certiorari, για παραπομπή στο Ανώτατο Δικαστή­ ριοκαι ακύρωσητουΔιατάγματοςτουΕπαρχιακούΔικα­ στηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου, 1991, πουεκδόθηκεστην ΑίτησημεΑρ. 1/
3. 5 10 15 Οι λόγοι που προβάλλονται εκτίθενται στην έκθεση που καταχωρίστηκε στη μονομερή Αίτηση Αρ. 23/92 για χορήγηση άδειας για καταχώριση της παρούσας αίτησης καιείναι:"(α) Ηαπόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευ­ κωσίας με ημερομηνία 6 Σεπτεμβρίου 1991 με την οποία ακύρωσε διάταγμα του ημερομηνίας 29.3.1991 για εγγραφή του διατάγματος διατροφής του High Court of Justice του Λονδίνου ελήφθη κατάπαράβαση των άρθρων 3 και 8 του περί ΔιαταγμάτωνΔιατροφής (Διευκόλυνση προς Εκτέλεση) Νόμου Κεφ. 16 και των Καν. 3, 5, 7, και 8, των περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκόλυνση προς Εκτέλεση) Διαδικαστικών Κανονι­ σμών. Φ (β) Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για την εγγραφήκαι εκτέλεσηδια­ τάγματος διατροφής δυνάμει του περί.Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκόλυνση προς Εκτέλεση)Νόμου. 25 (γ) Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας δεν είχε εξουσία να ακυρώσει το διάταγματου της 29ης Μαρ- · τίου 1991." Στις 21 Φεβρουαρίου,1991, με οδηγίες του Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, στάληκε στον Υπουργό Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας, (ο "Υπουργός"), με σκοπό την εγγραφή και εκτέλεση, σύμφωνα με το 30 Maintenance Orders (Facilities for Enforcement) Act 1920, πιστοποιημένο αντίγραφο Διατάγματος Διατροφής, που εκδόθηκε απόΔικαστήριο της Αγγλίας και Ουαλίας -(The High Court of Justice, Family Division), στην Υπόθεση Αρ. 7626/90, μεταξύ Αννας Ζεμενίδου και Ευρυπίδη Φιλίπ35 που Ζεμενίδη - (ο "καθ'ου η αίτηση"). Όλα τα αναγκαία έγγραφακαιηδιεύθυνση τουκαθ'ουηαίτησηστην Κύπρο - (Σαπφούς 9,Ακρόπολη, Λευκωσία) - επισυνάφθηκαν. 765 Στυλιανϋης,Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2)

(1992)Ο Υπουργός έλαβε τα πιο πάνω στις 25Φεβρουαρίου, 1991, και τα διαβίβασε,με επιστολή ημερομηνίας 4 Μαρ­ τίου, 1991, στον Αρχιπρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου γιατηδέουσα ενέργεια. ΟΑρχιπρωτοκολλητής τα έστειλεστο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας. 5 Στις 29 Μαρτίου,1991,το Διάταγμαενεγράφησύμφω­ να με τον περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκόλυνσις προς Εκτέλεσιν)Νόμο,Κεφ.

1. Δικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, με βάση τον Κανονισμό 10 των περί ΔιαταγμάτωνΔιατροφής (Διευκόλυνσις προς Εκτέλεσιν)Κανονισμών, που είναι δημοσιευ­ μένοι στον Τόμο II της Δευτερογενούς Νομοθεσίας της Κύπρου, 1955, σελ. 385, έδωσε οδηγίες όπως ειδοποίηση της εγγραφής και αντίγραφοτου ΔιατάγματοςΔιατροφής επιδοθούν στον καθ'ου ηαίτηση.Σχετική ειδοποίηση επι­ δόθηκε. Για εκτέλεση του Διατάγματος Διατροφής εκδόθηκε στις 2 Μαΐου, 1991, το Ένταλμα Κατάσχεσης και Πώλη­ σης Κινητής Περιουσίας, με Αρ.
2. Στις 10 Μαΐου, 1991, ο καθ' ου η αίτηση, με αίτηση διά κλήσεως, ζήτησε 20 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο:"Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που ν' ακυρώνεικαι/ ήπαραμερίζει (set aside)και/ήάλλως το διάταγματου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 1/91 ημερομηνίας 29/3/91ως εκδοθέν κατόπινεσφαλμένης και/ή μηορθής 25 εφαρμογής του Νόμου περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκολύνσεις προς εκτέλεση) Κεφ. 16 και/ή μη ενδε­ δειγμένης διαδικασίας και/ή ελλείψεως δικαιοδοσίας και/ήάλλως." Ένας από τους λόγους, στους οποίους στηριζόταν η 30 αίτηση, ήταν ότι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο ήταν αναρμό­ διο, και/ή δεν είχε δικαιοδοσία, και/ή αρμοδιότητα είχε άλλο Δικαστήριο. Την ίδιαημέρα ο καθ'ουηαίτηση,με μονομερήαίτηση, ζήτησε την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος Διατρο- 35 766 1 ΑΛΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ. 2) ΣτυλιανΙΑης,Α. φής μέχρι την εκδίκασητηςπιοπάνωαίτησηςτου. Η αίτηση διά κλήσεως επιδόθηκε στο δικηγόρο της Άννας Ζεμενίδου -αιτήτριας-στην Κύπρο,ο οποίοςκα­ ταχώρισε ειδοποίηση ένστασης. 5 Οι δικηγόροι των μερών παρουσιάστηκαν ενώπιον Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας στις 6Σε­ πτεμβρίου,
3. Δήλωσαν κεχωρισμένα ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο για εγγραφή και εκτέλεση του Αγγλικού Διατάγματος Διατροφής και ότι αρμόδιο 10 Δικαστήριο είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο και,ως εκ τούτου, η εγγραφή του Διατάγματος έπρεπε να ακυρωθεί γιαέλλειψη δικαιοδοσίας. Το Δικαστήριο εξέδωσε την ίδια μέρα την πιο κάτω απόφαση:- 15 20 25 "Δικαστήριο: Έχουμε εξετάσει τις δηλώσεις των δι­ κηγόρων σε ότι αφορά τηδικαιοδοσίατου Δικαστηρίου αυτού και έχουμε συμφωνήσει με τη δήλωση ότι αρμό­ διο Δικαστήριο είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο να επιληφθεί της υποθέσεως αυτής.Σχετικές είναι οιυποθέσεις Δαδακαρίδης ν. Δαδακαρίδου, Πολιτική Έφεση αρ. 8111, πουδόθηκε στις 13.7.90,Παγωνίτσα Χ. Lcoavνον ν. Χαράλαμπος Π. Lcoawov, Πολιτική Έφεσηαρ. 8151, απόφασηπου εκδόθηκε στις 25.2.91, και υπόθεση Ντίνου Δημητρίου, αρ. 70/91, για αίτηση για έκδοση Mandamus καιCertiorari, πουδόθηκεστις 28.6.
4. Ενόψει των πιο πάνω, το διάταγμα ημερομηνίας 29.3.91 εκσυμφώνουακυρώνεται." Όταν ο Υπουργός έλαβε γνώση της πιο πάνω απόφα­ σης, ύστερα από έρευνες για την τύχη της εκτέλεσης του 30 Διατάγματος, με μονομερή ΑίτησηΑρ. 23/92,ζήτησεάδεια για την καταχώριση της παρούσας αίτησης. Το Δικαστή­ ριο χορήγησε την άδεια. Ο δικηγόρος της αιτήτριας Α. Ζεμενίδου δήλωσε ενώ­ πιον τουΔικαστηρίου τούτουότι δεν ενίσταται στηνέκδο767 Στυλιανίδης,Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ. 2)

(1992)ση του εποπτικού εντάλματος certiorari για την ακύρωση της ελεγχόμενης απόφασης, ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου,

1. Ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση, με την ειδοποίηση ένστασης, πρόβαλε αριθμό λόγων - δικονομικών και ου- 5 σιαστικών - για την απόρριψη της αίτησης. Οι δικονομι­ κές του ενστάσεις είναι:1.Δεν αναφέρονταιστον τίτλο της αίτησης ταονόματα των διαδίκων, δηλαδή της Άννας Ζεμενίδου και του ΕυριπίδηΖεμενίδη.
2. Δεν αναγράφεται στον τίτλο της αίτησης: "Ανα­ φορικά με την Αίτησητου Γενικού Εισαγγελέα της Δη­ μοκρατίαςγια έκδοση εντάλματος CERTIORARI".
3. Δεν επισυνάφθηκε το συντεταγμένο Διάταγμα της απόφασης, πουζητείταινα ελεχθείκαι ακυρωθεί. 15
4. Ο Υπουργός δεν νομιμοποιείται στην καταχώρι­ σηκαι προώθηση της παρούσαςαίτησης, γιατί δενήταν διάδικος και/ήδεν επηρεάστηκε δυσμενώς απότηνπρο­ σβαλλόμενη απόφαση. Εισηγήθηκε ότι, στην άσκηση της δικαιοδοσίας του 20 Ανωτάτου Δικαστηρίου για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, έχουν πλήρη εφαρμογή οι ΑγγλικοίΔιαδικα­ στικοί Κανονισμοί. Τα προνομιακά εντάλματα εισάχθηκαν στην Κύπρο από τηνπερίοδο της Αγγλικής διακυβέρνησης. 25 Στους περί Δικαστηρίων Νόμους, πριν την Ανεξαρτη­ σία,υπήρχε πρόνοια ότι, όπουδενπροβλέπεται δικονομία στο Νόμο, ή σε διαδικαστικό κανονισμό, όσο οι περιστά­ σεις επιτρέπουν - ("so far as circumstances permit"), η εξουσία του Δικαστηρίου θα ασκείται σύμφωνα με την 30 πρακτική και δικονομία που τηρείται απότα Αγγλικά Δι­ καστήρια -(Άρθρο 30 του Κεφ. 11 της Έκδοσης του ί949 και Άρθρο 35 του Κεφ. 8 της Έκδοσης του 1959). Η Νο768 ^ 1Α.Α.Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2) Ιτυλιανίδης,Δ. μοθεσία αυτή, σύμφωνα με το Άρθρο 190 του Συντάγμα­ τος, εξέπνευσε τέσσερις μήνες μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας - 16Αυγούστου,
5. 5 Το Σύνταγμα, μετο Άρθρο 163,απένειμε στο Ανώτατο Δικαστήριο την εξουσία έκδοσης διαδικαστικών κανονι­ σμών γιατηρύθμιση της διαδικασίαςενώπιον του. Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960, (Αρ. 14/60), πρό­ βλεψε ότι, για καλύτερη εφαρμογή του περί Δικαστηρίων Νόμου,το Ανώτατο Δικαστήριο δύναταινα εκδίδει διαδι10 καστικό κανονισμό, που θα δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας -(Άρθρο 69). Η δικαιοδοσία έκδοσης προνομιακών ενταλμάτων με βάση το Άρθρο 155.4 του Συντάγματος ασκείται, σύμφω­ να με τα Άρθρα 3και 9των περί Απονομής της Δικαιοσύ15 νης (Ποικίλες Διατάξεις) Νόμων του 1964 έως 1991, από το Ανώτατο Δικαστήριο, που καθιδρύθηκε το
6. Τούτο το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να εκδίδει διαδικαστικό κανονισμό, για την καλύτερη εφαρμογή του Νόμου (Άρθρο 17). 20 Μέχρι σήμερα δεν εκδόθηκε διαδικαστικός κανονισμός που να ρυθμίζει τη διαδικασία έκδοσης προνομιακών ενταλμάτων. Οι Αγγλικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί, με βάση το Σύνταγμα και το Νόμο, δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή 25 .στη Δημοκρατία της Κύπρου. Το αντίθετο θα ήταν ασύμφωνο με τις πρόνοιες τουΣυντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην άσκηση της δικαιοδο­ σίας του αυτής,από την ημέρα της Ανεξαρτησίας ακολού­ θησε δικαστική πρακτική ανάλογη, αλλά όχι ταυτόσημη, 30 μετην Αγγλική. Έχω εξετάσει τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς που ίσχυαν στην Αγγλία το 1958 καιόλες τις μετέπειτα τροπο­ ποιήσεις και αντικαταστάσεις τους που ρυθμίζουν την έκ­ δοση προνομιακών διαταγμάτων και σε πολλά σημεία 769 Στνλιανίδης, Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2)

(1992)αυτοί δεν είναι δυνατό να εφαρμοστούν στην Κύπρο, με το δικονομικό σύστημα που έχουμε. Έχω ερευνήσει τους φακέλους μιας μεγάλης σειράς αιτήσεων, από το 1962 μέχρι σήμερα, η οποία μαρτυρά ότι ηδικαστική πρακτική που ακολουθήθηκε δεν είναι ταυτόσημη με αυτήπου προ- 5 βλέπεται στους ΑγγλικούςΔιαδικαστικούς Κανονισμούς. Η εισήγηση ότι στον τίτλο της παρούσας αίτησης πρέ­ πει να περιλαμβάνονται τα ονόματα των διαδίκων στην Αγγλικήαγωγή,δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Η αίτηση για έκδοση εντάλματος certiorari αναφέρειτο 10 Δικαστήριο, το Σύνταγμα και το Νόμο στον οποίο στηρί­ ζεται και την προσβαλλόμενη απόφαση, με τέτοια περι­ γραφήώστεναυπάρχειακριβήςαναγνώριση της. Ο τίτλος της Αγγλικής αγωγής, στην οποία εκδόθηκε το Διάταγμα Διατροφής, δεν μπορεί να είναι τίτλος στην 15 αίτησηγια έκδοση του εντάλματος certiorari. Στον τίτλο της παρούσας αίτησης γίνεται σαφής ανα­ φορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευ­ κωσίας, με ημερομηνία 6 Σεπτεμβρίου, 1991, στην Αίτηση Αρ. 1/91. 20 Στην αίτηση αναφέρεται ότι αυτήγίνεται από το Γενι­ κό Εισαγγελέα. Ηπαράλειψη αναφοράςστον τίτλο τηςαί­ τησης: "Αναφορικά με τηνΑίτησητου Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση εντάλματος CERTIORARI", συνιστά αντικανονικότητα και όχι ακυρότητα. Δεν είναι 25 ελάττωμα στην έναρξη της διαδικασίας που την καθιστά άκυρη. Παρατυπίεςκαι αντικανονικότητες δεν αποτελούν εμπόδιο στην άσκηση της μοναδικής αυτής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου - (βλ., μεταξύ άλλων, Re Pritchard (deceased) [1963] 1All E.R. 873* SpyropouUos v. 30 Transavia

(1979)1 C.L.R. 421- Μέγα Χ" Ευαγγέλου v. DoramiMarineLimitedκαι Άλλων,

(1991)1Α.Α.Δ. 172. To Δικαστήριο, ενόψει της φύσεως της δικαιοδοσίας, των στοιχείων της αίτησης και του γεγονότος ότι κανένας δεν επηρεάζεται δυσμενώς, για το συμφέρο της δικαιοσύ- 35 770 1 ΑΛΛ. 5 Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.2) Στυλιανί&ης,Δ. νης, αποφασίζει την τροποποίηση του τίτλου μετην προ­ σθήκησ'αυτό: "Αναφορικά μετην Αίτησητου ΓενικούΕι­ σαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση εντάλματος CERTIORARI". (Βλ. Miltiades Christodoulou and The Republic(Collectorof Customs Nicosia) 1R.S.C.C. 1- (Αί­ τηση Αρ.2/60).) To Ανώτατο Δικαστήριο, με το ένταλμα της φύσεως certiorari, ελέγχει την εγκυρότητα της προσβαλλόμενης απόφασης. Μεταξύ των λόγων ακύρωσης είναι: Πλάνη 10 νόμου πρόδηλη στο πρακτικό του κατωτέρου Δικαστη­ ρίου, υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας, προκατάληψη ή συμφέρο από ταπρόσωπα πουλαμβάνουν τηναπόφαση και λήψη τηςαπόφασης με δόλο ή ψευδορκία -(βλ. The Attorney-General v.Panayiotis Christou

(1962)C.L.R. 129 15 Christofi and Others v.Iacovidou

(1986)1C.L.R. 236· Inre Arghyrides

(1987)1 C.L.R. 30· Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας,ΑίτησηΑρ. 86/91,

(1992)1 Α.Α.Δ. 136. Σύμφωνα μετηΔ.34τωνΔιαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η απόφαση καταχωρείται σε Βι20 βλίο τοοποίο κρατείται για τοσκοπό αυτό.Τοσυντεταγ­ μένο διάταγμα,που καταχωρείται όπως αναφέρεται στον Κανονισμό 3 της Δ.34, "it shall state as concisely as possible the judgment of the Court, and, whereit shallseem to the Court necessary or advisable, the grounds of the 25 judgment". Συνήθως όμως περιέχει μόνο το διατακτικό της απόφασης,κυρίως για σκοπούς εκτέλεσης. Η απόφασητου Δικαστηρίου δεν είναι το συντεταγμέ­ νο διάταγμα -("drawn uporder"), αλλά ηπλήρης απόφα­ ση, περιλαμβανομένου και του σκεπτικού της. Η συντε30 ταγμένη, ή/και καταχωρημένη -("drawn up"ή "entered") απόφαση δεν αποτελεί το πλήρες πρακτικό - ("record"). Δεν υπάρχει ορισμός του όρου "απόφαση", αλλά, ενπάση περιπτώσει, δεν μπορεί ναπεριορίζεται στην καταχωρημέ­ νη και/ή συντεταγμένη -("drawn up")-διαταγήτου Δικα35 στηρίου. Η Αγγλική πρακτική,όπως προβλέπει ηΔιάταξη53, Κανονισμός 9

(2),απαιτεί την κατάθεση πιστοποιημένου 771 ΣτυλιανΙΑης,Δ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.2)

(1992)αντιγράφου της απόφασης με ένορκο δήλωση, ή ικανο­ ποιητικό λόγογιαπαράλειψηπαρουσίασηςτης. Το πρακτικότουΔικαστηρίου δενπεριορίζεται στο συ­ ντεταγμένο διάταγμα,αλλά περιλαμβάνει τηνπλήρη από­ φασηκαι ακόμα καιτα δικόγραφα-(βλ.Regina v.Patents 5 Appeal Tribunal. Ex-parte Baldwin &Francis Ltd. [1959]1 Q.B. 105- Baldwin&Francis v. Patents Tribunal [1959] 2 All E.R.433* και InreArghyrides, (ανωτέρω)). To Δικαστήριο δεν εκδίδει προσωρινό ένταλμα certiorari nisi και σε περαιτέρω διαδικασία εξετάζει και^Q αποφασίζει εάν θακάμει τούτο οριστικό, αλλά εξετάζειτο πρακτικό καιαποφασίζεισε μιαμόνο διαδικασία-σε αί­ τηση διά κλήσεως. Στην παρούσα υπόθεση οαιτητής επισύναψε ολόκληρη την ελεγχόμενηαπόφασητουκατωτέρου Δικαστηρίου. Αν 15 επισύναπτε μόνο συντεταγμένη διαταγή - απόφαση ("drawn up judgment"), θα ήταν αναγκαία η παρουσίαση ολόκληρου τουκειμένου της απόφασης. Δεν θεωρώ αναγκαίο, στην παρούσα αίτηση, να συγ­ κρίνω την παρούσα διαδικασία με τη διαδικασία έφεσης 20 και τους Θεσμούς οι οποίοι διέπουν την άσκηση έφεσης. Πρόσωπο νομιμοποιείται ναζητήσει τηνέκδοση εντάλ­ ματος certiorari, εάν έχει επαρκές συμφέρο στο θέμα στο οποίο η προσβαλλόμενη απόφασηαναφέρεται -(βλ.Rex v.Groom.Gobbold, Exparte[1901]2 K.B. 157καιΑγγλι- 2 5 κούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς - 0.53, r.6, 0.53, r.3

(7)). Στην υπόθεση LR.C. v. Federation of Self-Employed [1981] 2 All E.R. 93, αποφασίστηκε ότι το Δικαστήριο ερευνά τα ειδικά περιστατικά της κάθε αίτησης και απο- 30 φασίζει εάνοαιτητής έχει επαρκές συμφέρο. Η έκφραση "επαρκές συμφέρο" δενέχει νομοθετημένο, ή δικαστικό ορισμό. Γιαπαραδείγματαβλ.R. v. Secretary of State[1984|2 All E.R.556-R. v. LR.C. [1984]3AllE.R. 772 1Α.Α.Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 2) Στυλιανίδης, Δ. 625· Wandsworth LondonB.C. v. Winder [1984]3'All E.R. 976· R. v. H.M. Treasury

(1985)1All E.R. 589- Prestonv. LR.C [1985] 2 All E.R. 327- Winchv. Jones [1985] 3 All E.R. 97. 5 Ο περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκόλυνσις προς Εκτέλεσιν) Νόμος, Κεφ. 16, θεσπίστηκε το 1921 και είναι ουσιαστικά αντιγραφή του Αγγλικού Νόμου του 1920 ("Maintenance Orders (Facilities for Enforcement) Act 1920"). Οι δυο Νόμοι έχουν το στοιχείο της αμοιβαιότη10 τας, γιατί Κυπριακό διάταγμα διατροφής μπορεί να εγ­ γραφεί και εκτελεστεί στην Αγγλία. Όργανογια την εκτέ­ λεση της διεθνούς υποχρέωσης είναι, σύμφωνα με το Νόμο και το Σύνταγμα, ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης είναι, ως εκ τούτου, στην ειδική 15 περίπτωση, πρόσωπο που έχει επαρκές συμφέρο στο θέμα πουαναφέρεταιη προσβαλλόμενη απόφαση. Η ακύρωση της εγγραφής ενδιαφέρει τις συμβαλλόμε­ νες χώρες, έστω και εάνη Διμερής Σύμβασηέγινε μετηθέ­ σπιση ταυτόσημων νομοθεσιών και χωρίς τυπική σύμβα20 ση μεταξύ της Αγγλίας και της Κύπρου. Ήταν τρόπος αμοιβαιότητας, όχι ασυνήθης στην περίοδο της αποικια­ κής διακυβέρνησης, μεταξύ της μητρόπολης και των αποι­ κιών, ή μεταξύ των αποικιών, ή/και μεταξύ των χωρών της Βρεττανικής Κοινοπολιτείας. Αν Αγγλικά διατάγματα 25 διατροφής εκτελούνται στην Κύπρο, ταΑγγλικά Δικαστή­ ρια θα εκτελούν διατάγματα διατροφής που εκδίδονται από τα ΚυπριακάΔικαστήρια. (Βλ. TheAttorney- General v. PanayiotisChristou.1962 C.L.R. 129, ειδικά στις σελ. 136-137.) 30 To ζήτημα που εγείρεται είναι ποίο είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για σκοπούς εγγραφής και εκτέλεσης Διατάγ­ ματοςΔιατροφής που εκδόθηκε στην Αγγλία ήΟυαλία; Ο Νόμος καθορίζει ρητάτο ΕπαρχιακόΔικαστήριο. Το Οικογενειακό Δικαστήριο, που καθιδρύθηκε με τον περί 35 Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμο του 19JH), (Αρ. 23/90), έχει δικαιοδοσία για θέματα διεκδίκησης διατροφής μετα­ ξύ ελληνορθόδοξων πολιτών της Δημοκρατίας. Ηδικαιο773 Στυλιανίδης,Δ. Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.2)

(1992)δοσία του στο θέμα τούτο δεν είναι διαφορετική από τη δικαιοδοσία που ασκούσε, αρχικά, το Επαρχιακό Δικα­ στήριο, με βάση το Αρθρο 40 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, (Αρ. 14/60), αργότερα το Ελληνικό Κοι­ νοτικό Δικαστήριο και, μετά τη θέσπιση του περί Μεταβι- 5 βάσεως της Ασκήσεως των Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως και περί Υπουργείου Παιδείας Νόμου του 1965, (Αρ. 12/65),το Επαρχιακό Δικαστήριο. Το Αγγλικό Διάταγμα Διατροφής εγγράφεται στο αρ­ μόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο και εκτελείται ως εάν να 10 ήταν Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Το ποσό της διατροφής εισπράττεται ως αστικό χρέος. Το επίδικο θέμα έχει αποφασιστεί 30 χρόνια πριν, στην υπόθεση The Attorney-General v. Panayiotis Christou, (ανωτέρω). 25 Ο περί της Πρώτης Τροποποίησης του Συντάγματος Νόμος του 1989, (Αρ. 95/89), και ο περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμος του 1990, (Αρ. 23/90), δεν άσκησαν οποιαδήποτε επιρροή στον περί Διαταγμάτων Διατροφής (Διευκόλυνσις προς Εκτέλεσιν) Νόμο,Κεφ. 16. 20 Οι Αποφάσεις, τις οποίες παρέθεσε το κατώτερο Δικα­ στήριο στην ελεγχόμενη απόφαση του, αναφέρονται στη διεκδίκηση διατροφής. Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο ενήργησε με πρόδηλη πλάνη νόμου και με υπέρβαση εξουσίας. 25 Για τους λόγους αυτούς, εκδίδεται Διάταγμα Certiorari και ηαπόφασηακυρώνεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η αίτηση γίνεται αποδεκτή. 774