(1992)19Μαΐου, 1992. [Π1ΚΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στές] ΔΗΜΗΤΡΗΣΤΣΙΟΛΑΚΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Εφεσείοντες, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7975). Προσωρινό διάταγμα — Για δέσμευση ακίνητης περιουσίας που δεν αποτελεί αντικείμενο της αγωγής — Άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 - Περιστάσεις νπό τις οποίες εκδίδεται. Λέξεις και φράσεις — "Καλή αιτία αγωγής"(goodcause of action) στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 — Έχει 5 την ίδια έννοια με τον όρο "σοβαρόζήτημα προς εκδίκασιν" που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32 (Ι) των περί Δικαστηρίων Νόμων— Και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται ηαποκάλυψη συ ζητήσιμης υπόθεσης (arguable case). Ο εφεσίβλητος κίνησε αγωγή εναντίον των εφεσειοντων για 10 ισχυριζόμενη π -,τάβασησυμφωνίας πώλησης ακινήτου. Με αίτηση του ζήτησε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η αποξένωση ακινήτου των εφεσειοντων, που δεν αποτελούσε αντικείμενο της αγωγής. Η αίτηση βασίσθηκε στο άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και στο \$ άρθρο 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων. Οι εφεσείοντες ήσανκά τοικοι εξωτερικού και το δεσμευθέν ακίνητοαποτελούσε την μόνη ακίνητηπεριουσία που είχανστην Κύπρο. Αποφασίσθηκε ότι: (α) Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε προσεγγίσει το εγερθέν θέμα μέσα στο σωστό νομικό πλαίσιο και είχε ασκήσει τηνδιακρι τικήτου εξουσία υπότο φωςτωνγεγονότων πουτέθηκαν ενώπιον του, και δεν διαπιστώνετο κανένας λόγος που να δικαιολογούσε επέμβασηστην άσκηση αυτήςτηςευχέρειας. (β) Ο όρος "καλή αιτία αγωγής" (good cause of action) που " προσδιορίζει βάσει του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητι κούδιατάγματος αναφορικάμεακίνητηπεριουσία,πουδεναποτε λεί επίδικο θέμα της αγωγής, έχει την ίδια έννοια με τον όρο 782 20 1 Α.ΛΛ. Τσιολάκκηκαι άλλην.Στυλιανί&η "υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση" που τίθεται στην επιφύ λαξη του άρθρου 32
(1)των περί Δικαστηρίων Νόμων. Και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται ηαποκάλυψησυζητήσιμης υπόθεσης (arguablecase). 5 Η έφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν. Odysseos v.PierisEstates
(1982)1C.L.R.557Lakatamitis v.Theodorou
(1983)1(B) C.L.R. 520JonitexoLtdv. Adidas
(1984)1C.L.R. 263- 10 NationalBank v.MotoviaLtd
(1987)1C.L.R.
- Έφεση. Έφεση από τους εναγόμενους κατά της διαταγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας· (Σούπασιης, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 15.10.1989 (Αρ. Αγωγής 3836/88) με την 15 οποία το προσωρινό διάταγμαημερ. 28.5.88 με το οποίο απαγορεύθηκε η διάθεση ακινήτου των εναγομένων βάσει των διατάξεωντου άρθρου5 του Κεφ. 6, και του άρθρου 32 τουΝ. 14/60, κατέστηαπόλυτο. ' Στ. Καρύδης,γιατους εφεσείοντες. 20 Ε.Βραχίμη (χα), γιατον εφεσίβλητο. Cur.adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ.Μ.Πικής. ΠΙΚΗΣ, Δ. : Η έφεση στρέφεται εναντίονδιατάγματος 25 του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου με το οποίο απαγορεύθηκε η διάθεση ακινήτουτων εναγομένων (εφεσειοντων), βάσει των διατάξεωντου άρθρου5 του Κεφ. 6, και του άρθρου 32 του Ν 14/
- Με την αγωγή στοιχειοθετείται απαίτηση για αποζημιώσειςγιατηδιάρρηξηπροφορικήςσυμφωνίας 30 πώλησης ακινήτου. Ησύναψη και διάρρηξητης σύμβασης βεβαιώνεται με ένορκη δήλωση του ενάγοντα (εφεσιβλή783 Πικής, Δ. Τσιολάχχηκαι άλλη ν.Στυλιανίδη
(1992)του) πουθεμελιώνει τηναίτησηγια την έκδοση συντηρητι κού διατάγματος. Η παρεμπόδιση διάθεσης της περιου σίας είναι απαραίτητη, όπως διατυπώνεται στην ένορκη ομολογία, ενόψει του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι είναι κάτοικοι εξωτερικού (Θεσσαλονίκης), και δε διαθέτουν 5 άλλη κινητή ήακίνητηπεριουσία στην Κύπρο.Οι εφεσείο ντες (εναγόμενοι) υπέβαλανένσταση πουσυνοδεύεταιαπό ένορκηδήλωση τουκ. Γεωργιάδη,συνεταίρου στογραφείο των δικηγόρων των εφεσειοντων στην οποίαδιατυπώνε ται η θέση ότι δεν αποκαλύπτεται ισχυρή υπόθεση, ανα- \Q γκαία προϋπόθεση για την έκδοση του διατάγματος, και συνεπώς ηαίτησηπρέπεινα απορριφθεί. Από την αντεξέταση του κ. Γεωργιάδηπροέκυψε ότι δε μπορούσε να αναληφθεί καμιάδέσμευσηαπότους εναγό μενους ότι το κτήμα δε θααποξενωθεί πριν την αποπερά- 15 τωση της δίκης. Ο ίδιος βεβαίωσε ότι το αντικείμενο του διατάγματος είναι πράγματιη μόνη περιουσία των εναγο μένων στην Κύπρο. Μετην έφεση επιδιώκεται ηανατροπή τηςπρωτόδικης απόφασης και ακύρωση του διατάγματος για το λόγο, 20 όπως υποβλήθηκε, ότι η ένορκη δήλωση του εφεσίβλητου δε θεμελιώνει τις προοπτικές που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960, Ν14/60,ήτο άρθρο5 του Κεφ. 6 για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Η μαρτυρία που περιέχεται στην ένορκη δήλωση για τη σύ- 25 στάση και διάρρηξη της συμφωνίας, χαρακτηρίζεται ως αόριστη. Επίσης υποβλήθηκε ότι δε γίνεται στην ένορκη δήλωση σαφής αναφοράστο κτήμα του οποίου επιδιώκε ται η δέσμευση παρά τον προσδιορισμό στο κείμενο της αίτησης. 30 Αντίθετα, εκ μέρους του εφεσίβλητου υποβλήθηκε ότι στοιχειοθετήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος,δηλαδήτόσο ηβάσητης αγωγής,όσοκαι το ενδεχόμενο απώλειας της δυνατότητας ικανοποίησης απόφασης που δυνατόναδοθεί υπέρτου αν αποξενωθεί η 3 ^ μόνη περιουσία των εφεσειοντων στην Κύπρο. 784 1 ΑΛΛ. Τσιολάκκηκαιάλλην.ΣτυλιανίΑη Πιχής,Δ. Στην απόφαση του πρωτοδίκου Δικαστηρίου γίνεται αναφορά σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα,"και αντιμετωπίζε ται το αίτημαβάσει των αρχώνπουκαθιερώνει η νομολο γία ως προς τη στοιχειοθέτηση των προθέσεων για την'έκ5 δόση προσωρινού διατάγματος για την παρεμπόδιση αποξένωσης ακίνητης ιδιοκτησίας [βλ. Odysseosv.Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557; Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1(B) C.L.R. 520; JonitexoLtd. v.Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, και National Bank v. Motovia Ltd. 10
(1987)1C.L.R. 303]. To πρωτόδικο Δικαστήριο προσέγγισε το εγερθέν θέμα μέσα στο σωστό νομικό πλαίσιο και άσκησε τηδιακριτική εξουσία υπό το φως των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του. Δε διαπιστώνεται κανένας λόγος που να δικαιολογεί 15 επέμβαση με τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Ο όρος "good cause of action", που προσδιορίζει, βάσει του άρθρου 5 του Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδο ση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με ακίνητη πε ριουσία που δεν αποτελεί επίδικο θέμα της αγωγής, έχει 20 χην ίδιαέννοια μετον όρο "υπάρχει σοβαρόν ζήτημαπρος εκδίκασιν" που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Ν14/60.Και στις δυοπεριπτώσεις επιβάλλεται ηαπο κάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case)ωςπροϋπό θεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος [βλ. 25 Odysseosv. PierisEstatesLtd. - σελ. 569). Το άλλο στοι χείο που πρέπει να αποδειχθεί για την παρεμπόδιση απο ξένωσης γης βάσει του άρθρου5
(2)του Κεφ. 6, είναι ηπι θανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του 30 ενάγοντος. Η πιθανότητα αυτή, καθώς και η βάση της αγωγής, αποτιμήθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο μέσα στα σωστά πλαίσια, και δεν παρέχεται πεδίο για επέμβαση μετην άσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειας του Δι καστηρίου. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 785