1A.A.A. 22 Μαΐου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΤΡΙΝΤΖΗΑΙΓΑΙΟΥ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, Ενάγοντες, ν. ALLWAYS TRAVEL HOLIDAYS LIMITEDΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εναγομένων, (Αγωγή Ναντοδιχείον Αρ. 211/89.). Δίκαω Εταιρειών — Αίτηση για παροχή ασφάλειας για έξοδα από εναγόμενη εταιρεία, σχετικά με ανταπαίτηση που αυτή προέβαλε — Η ανταπαίτηση σννεδέετο άμεσα με την υπεράσπιση της — Η αίτησηδεν έγινε αποδεκτή. 5 10 Σε αγωγή εναντίον εταιρείας για απώλεια και ζημία λόγω πα ράβασης ναυλοσύμφωνου η εναγόμενη εταιρεία αρνήθηκε την απαίτηση και ισχυρίσθηκε ότι η κατάρρευση της συμφωνίας οφείλετο σε παραβιάσεις και παραλείψεις των εναγόντων, πάνω στις οποίες βάσισε και ανταπαίτησητης. Οι ενάγοντες ζήτησαν τηνπα ροχήαπότην εναγόμενη 1ασφάλειαςγια ταέξοδα σχετικά με την ανταπαίτηση,δυνάμει του άρθρου 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Αποφασίσθηκε ότι: Εφόσον ηανταπαίτηση συσχετίζετο άμεσα με την υπεράσπιση, και κατά συνέπεια τα πρόσθετα έξοδα που θα επροκαλοΰντο από την προώθηση της ανταπαίτησης δεν μπορούσαν να είναι μεγάλα, διότι το θέμα το οποίο θαδιερευνάτο θα αποτελούσε ουσιαστικά προέκταση της τεκμηρίωσης της υπεράσπισης, τοΔικαστήριο στην άσκηση τηςδιακριτικής του ευχέρειας δεν μπορούσε ναδεχθεί την αίτηση. Η αίτηση απορρίφθηκε χωρίς έξοδα. Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Cityof MoscowGas Co v. International Financial Society[1872) 7 Ch. App. 225- 25 FreeholdLandandBrickmakingCo v.Spargo 11868} W.N. 94SeniorServiceLtd v. Chrysanthi Shipping Co Ltd
(1975)1C.L.R. 316- 795 ΣτρίντζηΝαυτ.Εταιρείαv.Always travel
(1992)Alahmari v.Alia, TIE.6766, απόφαση 7/6/90Janv.Σκάφος "MARΥROSE", Αγωγή Ναυτοδικείου 167/90, από φαση8/12/90· Kouppav. Vassiliades
(1981)1J.S.C. 120Μαχλουζαρίδης v.Ιωαννίδης, Πολιτική Έφεση7689, απόφαση21/ 5 11/90Mapleson v.Masini[1879-80}5Q.B.D. 44Neckv. Taylor[1893] 1Q.B.D. 560New Fenix CompagnieAnonyme d' Assurancesde Madridv. General Accident,FireandLife AssuranceCorporation Limited 10 [1911]2Q.B.D. 619 Αίτηση. Αίτησησεαγωγή ναυτοδικείου από τους ενάγοντες για την παροχή εκ μέρους του εκκαθαριστή ασφάλειαςγια έξοδατωνεναγόντων. 15 Σ.Πίττας γιαΑ. Νεοκλέονς,γιατους ενάγοντες -αιτητές. Ε.Φλουρέντζος, γιαΣτ. Μακπράϊντ, γιατους εναγομέ- νους 1,καθ'ωνηαίτηση. Cur.adv. vult. 20 ΠΙΚΗΣ, Δ.:Οιεναγόμενοι 1είναι εταιρεία υπό διάλυ ση μετά απόαίτηση τωνπιστωτών. ΟΕπίσημος Παραλή πτης είναι ο εκκαθαριστής. Ηαγωγή τωνεναγόντων ενα ντίον τωνεναγομένων 1αφορά απαίτησηγιααπώλειακαι ζημίαλόγω παράβασηςναυλοσύμφωνου πουσυνομολογή- 25 θηκε μεταξύ των εναγόντων και εναγομένων 1. Με την υπεράσπιση τους οιεναγόμενοι 1αρνούνταιτηναπαίτηση ήότιείναι υπαίτιοι γιαδιάρρηξητης μεταξύ τους συμφω νίας. Ηκατάρρευση τηςσυμφωνίας αποδίδεταισε παρα βιάσεις καιπαραλείψεις τωνεναγόντων οιοποίες συγχρό- 30 νως στοιχειοθετούν τοβάθροτηςανταπαίτησηςγιαζημία και απώλεια πουυπέστησαν λόγω υπαιτιότηταςτων ενα796 1Α.Α.Δ. ΣτρίντζηΝαυτ.Εταιρεία v.Alwaystravel Πικής,Δ. γόντων. Μεγραπτήαίτησητων εναγόντων επιζητείταιηέκδοση διαταγής για την παροχή εκ μέρους του εκκαθαριστή ασφάλειας για τα έξοδα των εναγόντων λόγω τηςπροκύ5 πτουσας αδυναμίας των εναγομένων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ηοποίαυποστηρίζει την αίτησηο ίδιος οεκκαθα ριστής τουςγνωστοποίησε ότι ταχρέη της εταιρείαςυπερ βαίνουν κατά πολύταπεριουσιακάτης στοιχεία. Υποβλή10 θηκε ένσταση στην αίτηση η οποία διατυπώθηκε γραπτώς και υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση της Μ. Χριστόφο ρου,δικηγόρου στο γραφείοτων δικηγόρων των εναγομέ νων.1,η οποία ετοίμασε την υπόθεση των καθ' ων η αίτη ση. 15 Ηαίτησηγια παροχήασφάλειαςτων εξόδων των ενα γόντων βασίζεται αποκλειστικά στις διατάξεις του άρ θρου 382 του Περί Εταιρειών Νόμου,Κεφ. 113, το οποίο παρέχει διακριτική ευχέρεια σε αρμόδιο δικαστήριο να διατάξει εταιρεία, η οποία βάσει αξιόπιστης μαρτυρίας 20 φαίνεται να μην είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου, εάν ο τελευταίος επιτύχει στη δίκη,να παρά σχει ασφάλειαγια τα έξοδα,και επί τούτου να αναστείλει τηδιαδικασίαμέχρις ώτου παρασχεθεί ηορισθείσαασφά λεια. Και εφόσον στην προκείμενη περίπτωση ηανταπαί25 τηση αδιαμφισβήτητασυνιστά ξεχωριστή αγωγήοι ενάγο ντες υπέχουν θέση εναγομένου στην ανταπαίτηση και επικαλούνται τις πρόνοιες του άρθρου 382 για την εξα σφάλιση των εξόδων τους. Για να συμπληρωθεί το βάθρο της αίτησης σημειώνουμε ότι ο δικηγόρος των αιτητών 30 υπέβαλε ότι το γεγονός ότι ηεταιρεία ευρίσκεται υπό διά λυση παρέχει σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, ερμη νευτικής της αντίστοιχης αγγλικής διάταξης (s.447, Companies Act, 1948),έρεισμα στην πεποίθηση ότι ηεται ρεία δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώ35 σεις της, τεκμήριο που παραμένει ισχυρό, εκτός αν παρα σχεθούν ενδείξεις περί του αντιθέτου. (Bukley on Companies, 12th Ed., p. 771, City of Moscow Gas Co. v. International FinancialSociety /1872| 7 'Ch. App. 225, 797 Πικής,Δ. ΣτρίντζηΝαυτ.Εταιρεία v. Alwaystravel
(1992)FreeholdLandand Brickmaking Co. v. Spargo
(1868)W.N. 94). Εφόσον το αίτημαγια ασφάλειαεξόδων κριθεί βάσιμο το ύψος της ασφάλειας καθορίζεται σύμφωνα με τηνκα θιερωθείσα πρακτική,όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος των 5 αιτητών, στα 2/3 των εξόδων του εναγομένου που στην προκείμενη περίπτωσηανέρχονται σε £1.000.- (Βλ. μεταξύ άλλων, Senior Service Ltd and Others v. Chrysanthi ShippingCo. Ltd andAnother
(1975)1C.L.R.,316, AbduUa AhmadAlahman v.Alia the RoyalJordanianAirline, (Πολι- 10 τική 'Εφεση 6766, αποφασίστηκε στις 7/6/90), και San ν. Σκάφος "MARY ROSE" (Αγωγή 167/90, αποφασίστηκε στις 8/12/90). Δεν έχει όμως κατατεθεί κατάλογος εξόδων ο οποίος ναπεριέχει προεκτίμηση των εξόδων που αναμέ νεται να υποστούν οι αιτητές για την υπεράσπιση της 15 ανταπαίτησης και πώς διαχωρίζονται από τα έξοδα της υπεράσπισης. Οι εναγόμενοι πρόβαλαν τρεις ξεχωριστούς λόγους για τους οποίους, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, πρέπει νααπορριφθείηαίτηση,διότι 20 (α)Το νομικό βάθροτης αίτησης,δηλαδή το άρθρο 382 του Κεφ. 113, δεν καθορίζεται στην αίτηση, παράλειψη η οποία καθιστά ανευχερή την παροχήοποιασδήποτεθερα πείας βάσει της πρόνοιας εκείνης του νόμου υπό το φως της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου στην Kouppa 25 andAnother v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C., 120, οι αρχέςτης οποίας υιοθετήθηκαν και ευρίσκουν έρεισμα στην απόφα ση του Εφετείου Μαχλονζαρίδης ν. Ιωαννίδη (Πολιτική Έφεση 7689, αποφασίστηκε στις 21/11/90). Στην Kouppa (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι ο προσδιορισμός των Θε- ^0 σμών Πολιτικής Δικονομίας στις οποίες εδράζεταιενδιά μεση αίτηση, το ίδιο ισχύει και για το σχετικό άρθρο της νομοθεσίας, πρέπει να προσδιορίζεταιστην αίτησηενόψει των επιτακτικώνδιατάξεωντηςΔ.48 Θ.1 των ΘεσμώνΠο λιτικής Δικονομίας που διέπει τον καταρτισμόκαιυποβο- 35 λή ενδιάμεσων αιτήσεων. Η αίτηση,υποδείχθηκε,περιορί ζεται στα νομικά θέματα που άπτονται των θεσμών και 798 1ΑΛΛ. Στρίντζη Ναυτ.Εταιρεία v.Always travel Πιχής,Δ. των άρθρων της νομοθεσίας τα οποία επικαλείται οαιτητής. Στη Μαχλονζαρίδης (ανωτέρω) κρίθηκε ότιοι αρχές της Kouppaτυγχάνουν εφαρμογής σεενδιάμεσες αιτήσεις αλλά δεν εφαρμόζονται σε εναρκτήριες αιτήσεις 5 (originating summons) ηδιατύπωσητων οποίων δεν διέπε ται απότηΔ.48 Θ.1.Το ίδιο ισχύει καισεενδιάμεσες αιτή σεις που υποβάλλονται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας ναυτοδικείου. Ηυποβολή ενδιάμεσεων αιτήσεων σεαγω γές ναυτοδικείου δενδιέπεται απότηΔ.48Θ.1 αλλά από 10 τις πρόνοιες του Κ.203των Θεσμών Ναυτοδικείου.Ηδιά ταξη αυτή προβλέπει ότι ενδιάμεσες αιτήσεις μπορεί να υποβληθούν προφορικά· αναγνωρίζεται συγχρόνως ευχέ ρεια για την υποβολή γραπτής αίτησης χωρίς να προσδιο ρίζεται ο τύπος της. Συνάγεται απότις πρόνοιες του Κ.203 ότιδενείναι απαραίτητοςο επακριβής προσδιορι σμός του νομικού βάθρουτης αίτησης. Μπορεί όμως,εφό σον δεν καθορίζεταισε γραπτήαίτηση,και οκαθ'ουη αί τηση αιφνιδιάζεταιωςπρος τοθέματοοποίο καλείταινα αντιμετωπίσει κατά την δίκη,να ζητήσει αναβολή για την 20 προετοιμασία του. Στην προκείμενη περίπτωση, παρά την παράλειψη του αιτητήνακάμει αναφοράστοάρθρο 382, δενδημιουργεί ται κανένα στοιχείο αιφνιδιασμούδεδομένου ότιτοπραγ ματικό υπόβαθρο της αίτησης καθορίζεται επακριβώς σττ ν 25 Ι ένορκη δήλωση ηοποία την υποστηρίζει. Στο σημείο αυτόηένσταση των αιτητών δεν ευσταθεί. (β) Παράλειψη προσαγωγής καταλόγου εξόδων βάσει της σχετικής νομολογίας (αναφέρεται νωρίτερα). Η προ σαγωγή καταλόγου εξόδων είναι επιθυμητή αλλά όχι απα30 ραίτητη γιατην άσκηση των εξουσιών του δικαστηρίου. Επομένως ηαίτηση δεν καταρρίπτεταιλόγω της παράλει ψης των αιτητών να επισυνάψουν κατάλογο εξόδων. « (γ) Ηανταπαίτησησυσχετίζεται μετην υπεράσπισηκαι είναι αλληλένδετη μεαυτή. Προς υποστήριξη τωνθέσεων των καθ' ων η αίτηση έγινε αναφορά σε τρεις αγγλικές αποφάσεις απότιςοποίες προκύπτει ηαρχήότισυνάφεια μεταξύ της ανταπαίτησης και της υπεράσπισης συνιστά 799 Πιχής,Δ. Στρίντζη Ναυτ. Εταιρεία v.Always travel
(1992)λόγο για την μηπαροχή ασφάλειας για τα έξοδα τα οποία θα προκύψουν από την ανταπαίτηση.Στην πρώτη από τις τρεις αποφάσεις, στην Mapleson v. Masini (1879-80) 5 Q.B.D., 144,υποστηρίζεται ότι αντενδείκνυται ηπαροχή ασφάλειας όπου ηανταπαίτηση συναρτάται άμεσα μετην 5 υπεράσπιση. Στις άλλες δύοαποφάσεις, Neck v.Taylor
(1893)1Q.B.D., 560και NewFenixCompagnie Anonyme d'AssurancesdeMadrid v. GeneralAccident, FireandLife AssuranceCorporation Limited
(1911)2 Q.B.D., 619,υιο θετείται ανάλογη αλλά ελαστικότερη προσέγγιση στο θέμα ίο και δίδεται έμφαση στοεύρος τηςδιακριτικής ευχέρειας πουπαρέχεται στο θέμα. Πρέπει να επισημάνω ότι εκτός από τους λόγους αρχής που δικαιολογούν τις θέσεις που υιοθετούνται από την αγγλική νομολογία υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι 15 που συνηγορούν υπέρ τηςμηπαροχής ασφάλειας για τα έξοδα όπου ηανταπαίτησησυνδέεται ήσυναρτάται με την υπεράσπιση. Τα πρόσθετα έξοδα που θα προκληθούν από την προώθηση τηςανταπαίτησης δενμπορεί ναείναιμε γάλα εφόσον το θέματο οποίο διερευνάται αποτελεί προέ- 20 κτασητης τεκμηρίωσης της υπεράσπισης. Ενόψει της συνάφειας μεταξύ της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης και ασκώντας τη διακριτική εξουσία η οποία μου παρέχεται κρίνω ότιδε δικαιολογείται το αίτη μαγια ασφάλεια εξόδωνΓ 25 Η αίτησηαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 800