(1992)22Μαΐου. 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/σιές] ΑΝΔΡΙΑΝΗΣΠΥΡΟΥΜΗΛΙΔΩΝΗ, Εφεσείονσα-Αιτήτρια, ν. ΑΡΧΗΣ ΑΝΑΔΑΣΜΟΥ, Εφεσιβλήτων-Καθ'ων ηαίτηση. (Πολιτιχή ΈφεσηΑρ. 7665). Ακίνητηιδιοκτησία—Αναδασμός—Ηεφεσείονσα ήτανιδιοκτήτρια ενός τεμαχίουπου βρισκόταν μέσα στηνπεριοχή αναδασμού, εξ αδιαψέτον ιδιοκτήτρια μεριδίου άλλον τέτοιου τεμαχίου, και εξ αδιαιρέτουιδιοκτήτρια μεριδίουσε τεμάχιοπου συνόρευεμενμε τοτελευταίο τεμάχιο αλλάβρισκότανέξω απότηνπεριοχήαναδα- 5 ομού — Η Αρχή Αναδασμούκατήργησε την ιδιοκτησίατης στα δύο τεμάχιαπου βρίσκονταν μέσαστηνπεριοχήαναδασμού και τηςπαραχώρησεάλλο τεμάχιοτουοποίον ηαξία εκτιμήθηκεμεγα λύτερη από εκείνη της προηγούμενης ιδιοκτησίαςτης — Κατά πόσο ηΑρχή Αναδασμούείχεασκήσει σωστά ης εξουσίεςτηςδν- 10 νάμειτοννόμου. Ακίνητη ιδιοκτησία—Αναδασμός— Καθορισμόςπεριοχήςαναδα σμού—Κατά πόσομπορείναπεριλάβειμέροςμόνο υφισταμένον τεμαχίου— Κατά πόσο,σετέτοιαπερίπτωση, είναι επιτρεπτό το μέροςαυτόναδιαχωρισθΐίαπό τουπόλοιπο. 15 Ακίνητη ιδιοκτησία — Αναδασμός— Εξουσίες τηςΑρχής Αναδα σμού— Κατά πόσο ηΑρχήέχει εξουσίανααποφασίζειγιαταπε ριουσιακάδικαιώματα των ιδιοκτητώνπέραναπό αυτά που ανα φέρονταιστα ΚτηματολογικάΜητρώα. Δικονομία —Αίτηση— Έφεση στοΕπαρχιακόΔικαστήριο εναντίον 2 0 απόφασης τηςΑρχήςΑναδασμού—Απόσυρση της—Αίτησηεπα ναφοράςτης,βασισμένηστιςΔ. 15, 33,48 και 64των θεσμώνΠο λιτικής Δικονομίας και τις συμφυείςεξουσίες του Δικαστηρίον έγινε δεκτήεκ συμφώνου— Αν και δεν αποφάσισετο θέματο Εφετείο εξέφρασεσοβαρές αμφιβολίεςκατά πόσο το Επαρχιακό 25 Δικαστήριοείχε δικαιοδοσία ναδιατάξει τηνεπαναφορά. Η εφεσείονσα ήταν ιδιοκτήτριατου όλου μεριδίου ενός τεμα χίουγης που βρισκόταν μέσαστην περιοχήαναδασμούτουχωριού Αγία Μαρίνα Ξυλιάτσυ, και επίσης ήταν εξ αδιαιρέτου συνιοιοχτήτρια κατά 1/5 μερίδιο σε άλλο κτήμα πουεπίσης βρισκόταν 30 808 1ΚΛΛ. 5 10 15 20 25 ση Μιλιδόνη ν.Αρχής Αναδασμού μέσα στην περιοχή αναδασμού. Το δεύτερο αυτό τεμάχιο ήταν προηγουμένως τμήμα ενός μεγαλύτερου τεμαχίου, στο οποίο η εφεσείουσα ήταν συνιδιοκτήτρια, και είχε διαχωρισθεί λόγω του ότι η καθορισθείσα περιοχή αναδασμού κάλυπτε μόνο το μέρος εκείνο του μεγαλύτερου τεμαχίου. Έτσι, η εφεσείουσα βρέθηκενα είναι συνιδιοκτήτρια δύο γειτονικών τεμαχίων, από τα οποία το έναήτανμέσαστηνπεριοχήαναδασμούκαιτο άλλο έξωαπόαυτή. Κατά την διαδικασία της ετοιμασίας και εφαρμογής του σχεδίου αναδασμού η εφεσείουσα δεν έλαβε μέρος. Με το σχέδιο αναδασμού η Αρχή Αναδασμού κατάργησε την ιδιοκτησία της εφεσείουσας στα δύο τεμάχια που βρίσκονταν μέσα στην περιοχή αναδα σμού και της παραχώρησε ένα ενιαίο τεμάχιο εξ' ολοκλήρου στην ιδιοκτησία της.Ηεκτιμημένη αξίατου νέουτεμαχίουήτανμεγαλύ τερηαπότηνεκτιμηθεϊσα αξίατηςπροηγούμενης ιδιοκτησίας της. Η εφεσείουσα υπέβαλε αίτηση-έφεση στο Επαρχιακό Δικαστή ριο εναντίον της απόφασης της Αρχής Αναδασμού ισχυριζόμενη (i)ότι ο καθορισμός τηςπεριοχής αναδασμούκατά τρόπο ώστενα μην ακολουθούνται τα υφιστάμενασύνορα μεταξύ των διαφόρων τεμαχίων αλλά ναπεριλαμβάνεται μέρος μόνο υφιστάμενου τεμαχίου, και εν συνεχεία ο διαχωρισμός του μέρους αυτού από το υπόλοιπο τεμάχιο,λόγω ακριβώς της περίληψης του στην περιοχή αναδασμού, ήταν λανθασμένος, και ερχόταν σε αντίθεση με τον ορισμό του όρου "κτήμα" στο άρθρο 2 του περί Ενοποιήσεως και Αναδιανομής Αγροτικών ΚτημάτωνΝόμου, 1969 (Ν24/69), (U) ότι Ίεφεσείουσα,δυνάμει συμφωνίας μετους συνιοδιοκτήτες της, εδικαιούτο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια ολόκληρουτου δεύτερου πιο πάνω τεμαχίου και ότι κακώς το γεγονός αυτό παραγνωρίσθηκε απότηνΑρχήΑναδασμού, και (U1)ότι έπρεπε νατης είχεπαράχω ρηθεί μερίδιο στο γειτονικό τεμάχιο με το δεύτερο πιο πάνωτεμά χιο που συνόρευε με το δικό της, έστω και αν εκείνο βρισκόταν έξω από τηνπεριοχήαναδασμού. Αποφασίσθηκε ότι: 35 40 45 (α) Εφόσον με βάσητον νόμο η εξουσία της προσωρινής επι τροπής να καθορίζει την περιοχή αναδασμού ήταν απεριόριστη, ήταν δυνατό να καθορισθεί η περιοχή αναδασμού με τρόπο ώστε να καλύπτει μέρος μόνο ενός υφιστάμενου τεμαχίου γης και δεν ήτανανάγκηηπεριοχήνα ακολουθεί τασύνορα των υφισταμένων τεμαχίων γης. Κατά συνέπεια η Αρχή Αναδασμού είχε δικαίωμα να διαχωρίσει το μέρος του τεμαχίουπου είχεπεριληφθεί στην πεοιοχή αναδασμού από το υπόλουτο και να το θεωρήσεισαν ξεχω ριστό τεμάχιο. (β) Η Αρχή Αναδασμού δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει πάνω στα περιουσιακά δικαιώματα των ιδιοκτητών αλλά οφείλει να τα δεχθεί όπως αυτά είναι καταχωρημένα στα Κτηματολογικά Μητρώα. (γ) Ενόψει του ότι το νέο τεμάχιο που παραχωρήθηκε στην 809 Mil&aovqv.ΑρχήςΑναδασμού
(1992)εφεσείουσα ήταν μεγαλύτερης αξίαςαπό τηνκαταργηθείσα ιδιο κτησίατης,καιυπότοφωςόλων τωνπεριστάσεων,ηαπόφασητης ΑρχήςΑναδασμού ήτανεύλογα επιτρεπτήκαιδεν χωρούσε επέμ βασητουΔικαστηρίου. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα, ς percuriam: Παρόλο που δεν θα αποφασίσουμε το θέμα της εγκυρότητας της ενώπιον μας διαδικασίας,γιατί τούτο δεν αποτελεί λόγο αντέφζσης, εντούτοις κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε πως οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί δεν φαίνεταιναπαρέχουνστο πρωτόδικο Δικάστήοιοτηνευχέρειαναδιατάξειτηνεπαναφοράτηςυπόθεσηςκαιδια τηρούμε σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο το Δικαστήριο είχεένατέτοιο δικαίωμαπουνααπορρέειαπότιςσυμφυείςτουεξου σίες. 1 0 ΈφεσίΒ. Έφεσηαπό αιτήτρια -εφεσείουσακατάτηςαπόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Κορφιωτης, ΕΑ.)πουδόθηκεστις283.1988(Αρ. Γεν.Αιτήσεως27/82) με την οποία η έφεση της εναντίον της απόφασης της ΑρχήςΑναδασμούαπορρίφθηκε. Κ.Χ" Ιωάννου,νιατηνεφεσείουσα. Σ.Μάτοας, ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, για τουςεφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσειο 25 ΔικαστήςΓ. Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ.:Ηεφεσείουσαήτανιδιοκτήτρια δύοκτημάτων στηνΑγία ΜαρίναΞυλιάτου.Τοένακτήμα αρ. εγγραφής6658,τεμ.382/1,εκτάσεως57στρ.,3 προστ. και 2,000τ.π., βρίσκεταιστηντοποθεσία "Βατούδια" και 3 0 ήταν ιδιοκτησία της κατά 1/5 μερίδιοεξ αδιανέμητου,το δε άλλο αρ. εγγραφής 5874, τεμ. 749, στηντοποθεσία "Βούπες",εκτάσεως 1στρ.και2 προστ.,ήταν ιδιοκτησία της εξολοκλήρου.Μέροςτουτεμαχίου382/1 στα "Βατου810 1 ΑΛΛ. ΜΟιδώνην.ΑρχήςΑναδασμού Χρυσοστομής,Δ. δια" καισυγκεκριμένα τεμάχιο εκτάσεως 5 στρ., διαχωρί στηκε απότο τεμάχιο 382/1 καιτουδόθηκεο αρ.382/1/
- Αυτότοτεμάχιοκαιολόκληρο τοτεμάχιο 749 στις "Βού πες",περιλήφθηκανστηνπεριοχήενοποίησης καιαναδια5 νομής των κτημάτων στην Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου, που αποφασίστηκε ναγίνει απότην πλειοψηφία των ιδιοκτη τών των επηρεαζόμενων κτημάτων, δυνάμει τουάρθρου 9(β) του Περί Ενοποιήσεως και Αναδιανομής Αγροτικών ΚτημάτωνΝόμουτου 1969 (Ν. 24/69),όπωςτροποποιήθη10 κε. Ήεφεσείουσαδενεπέδειξεκανέναενδιαφέροστααρχι κά στάδιατου αναδασμού.Δεν έκαμε ένσταση σχετικά με τις εκτιμήσεις των κτημάτωντης καιδεν υπόβαλε οποια δήποτεπροτίμηση. 15 'Οταν συμπληρώθηκε το σχεδίο αναδιανομής,η εφε σείουσα θεωρήθηκε συνιδιοκτήτρια κατά 1/5 μερίδιο εξ αδιανέμητου του νέου τεμαχίου283/1/2,εκτάσεως 5σκα λών και της στερήθηκε η συνιδιοκτησία αυτή. Επειδήδε δια μέσουτου άλλου τεμαχίουτης αρ. 749 στις "Βούπες" 20 αν°£χθηκε δρόμος,τηςαφαιρέθηκεκαιαυτότο κτήμα.Σε αντάλλαγμα της δόθηκε άλλο τεμάχιο γης, που προήλθε απότοσχέδιοαναδιανομής,τουπ'αρ. 11 τεμάχιο(βλ. τεκ μήριο2),εκτάσεως 2στρ.και 350 τ.π.,πλησίον τουτεμα χίου749,στην ίδιαπεριοχή.Μετοσχέδιο αναδιανομήςτο 25 τεμάχιο382/1/2επηρεάστηκε ελαφρώς απότηδημιουργία δρόμου και ενοποιήθηκε με συνορεύον κτήμα τεμάχιο 3 (βλ.τεκμήριο2)καιδόθηκεσεάλλοπρόσωπο.Τουπόλοι πο τεμάχιο 382/1 παρέμεινε εκτόςτουσχεδίου ενοποιήσε ως και διαχωρισμού.Το μερίδιο της εφεσείουσας στο τε30 μάχιο382/1/2 εκτιμήθηκεγιατοποσότων£122,50σ., τοδε τεμάχιο749γιατοποσότων£
- Τοτεμάχιο 11, που της δόθηκε σε αντικατάσταση, εκτιμήθηκε για το ποσό των £370,93σ. Η εφεσείουσα με έφεση της στην Αρχή Αναδασμού, •*5 πρόσβαλε το σχέδιο αναδιανομήςκαι η αξίωση τηςήταν να κρατήσει ταδυοτηςκτήματαόπως ήτανπριναπότον αναδασμό. Ηέφεση της απορρίφθηκεκαιτο περιεχόμενο 811 Χ$νσοσνομής,Δ. Μιλιδώνην.Αρχη£Αναδασμού
(1992)τηςαπαντητικήςεπιστολής τουΠροέδρουτηςΑρχήςΑνα δασμού,ημερ.22.5.82,έχειωςακολούθως: "Αναφερόμαστε στην έφεσησας μεημ.6/2/82 γιατο σχέδιο αναδιανομήςΑγ. Μαρίνας (Ξ)καισαςπληροφο ρούμεπωςηΑρχήεξέτασητοπαράπονοσας. 5 ΗΑρχήέλαβευπόψη όσααναφέρθηκανενώπιοντης, όσα αναφέρονται στην έφεση σας, την απόφαση της Επιτροπής Αναδασμού Αγ. Μαρίνας (Ξ), την τοποθε σία,έκτασηκαιαξίατης ιδιοκτησίαςσαςπρινκαιμετά την αναδιανομήκαι κατάληξε στο συμπέρασμα πως η ίο αναδιανομήπουέγινεστην ιδιοκτησίασαςείναιδίκαιη και μάλιστα το νέο τεμάχιο που σας παραχωρήθηκε είναιψηλότερηςαξίαςαπόαυτόπουείχατεπροηγουμέ νως.Όσοναφοράτοδρόμοπουεπηρέασετοπαλιόσας τεμάχιο, σας πληροφορούμε πως εγκρίθηκε και κατά- 15 σκευάστηκε σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου. Γι'αυτόηέφεσηαπορρίπτεται." Εναντίον της απόφασηςαυτήςηεφεσείουσακαταχώ ρησετηναίτηση-έφεση αρ.27/82στο ΕπαρχιακόΔικαστή- 20 ριο Λευκωσίας, με την οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης τηςΑρχήςΑναδασμούκαιτηνακύρωσηή τρο ποποίησητουσχεδίου αναδιανομήςσεόσηέκτασητοσχέ διοτούτοεπηρέαζετακτήματατης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο που εκδίκασε την αίτηση, 25 αποφάσισε ότι ηπροσβληθείσα απόφασηήτανορθή,λαμ βάνοντας υπόψη την έκταση και αξία του κτήματος που πήρε η εφεσείουσα, σε σύγκριση με την έκταση καιαξία των κτημάτων που απώλεσε. Παράλληλα, έλαβε υπόψη πως η εφεσείουσα αποκόμισε και άλλα ωφέλη,όπως την 30 εξυπηρέτηση του κτήματος της απόδρόμο και τημείωση τωντεμαχίωντηςσε ένα, τοοποίοκαιαρδεύεται.Επίσης, τοΔικαστήριο έλαβε υπόψητουπωςη εφεσείουσα δενέκ φρασε προτίμηση και δεν υπόβαλε ένσταση ως προς την εκτίμησηπουέγινε. 35 812 1ΑΛΛ ΜιλιΛώνην.Αοχής Αναδασμού Χφνσοστομής» Α. Με την παρούσα έφεση επιδιώκεται η ανατροπή της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου και της Αρχής Αναδασμού. Ο πρώτος λόγος της έφεσης, όπως αναπτύχθηκεενώπιο μας, προσβάλλει την ορθότητατουδιαχωρισμού.Πιο συγκεκριμένα, ο δικηγόρος της εφεσείουσας εισηγήθηκε πως δεν ήταν επιτρεπτό να συμπεριληφθεί στο σχέδιο αναδιανομής μέρος μόνο του τεμαχίου 382/1, δηλαδήτα 15στρέμματα πουτους δόθηκεο αρ. 382/1/2 καιπαραπο10 νέθηκεπωςτοπρωτόδικοΔικαστήριο παρέλειψε ναασχο ληθεί με το θέμα αυτό. Προς υποστήριξη της εισήγησης του, ο δικηγόρος της εφεσείουσας αναφέρθηκεστοάρθρο 2 του Ν. 24/69, όπου δίδεται η ακόλουθη ερμηνεία της λέξης"κτήμα",τηνοποίαπαραθέτουμε: 5 15 '"χτήμα' σημαίνει ακίνητον ιοιοκτησίαν ήτις χρησι μοποιείται εν όλω ή εν μέρει δια γεωργικούς σκοπούς και ανήκει εις ιδιοκτήτην εντός περιοχής ενοποιήσεως και αναδιανομήςκαιδύναταινααποτελήται εξ ενός ή πλειόνων τεμαχίωνγηςήάλλης ιδιοκτησίας" 20 Μεβάσητον ορισμό αυτό, εισηγήθηκε πως ένακτήμα εντός τηςπεριοχήςαναδασμούπρέπεινααποτελείταιαπό ένα ή περισσότερα τεμάχια γης και όχι από μέρος τεμα χίου γης, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και αμφισβήτησε την εξουσία της Επιτροπής Αναδασμού να 25 πράξειτούτο. Η εισήγηση του δικηγόρου της εφεσείουσας δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Ηπεριοχή ενοποιήσεως και αναδια νομής,σύμφωνα μετο άρθρο7 του Νόμου,όπως αναριθ μήθηκε, καθορίζεται, χωρίς κανένα περιορισμό, από την 30 Προσωρινή Επιτροπή και ο ορισμός της λέξης "κτήμα" στο άρθρο 2 του Νόμου,αφοράκτήματα που εμπίπτουν εντός της περιοχής ενοποιήσεως και αναδιανομής,όπως αυτή καθορίστηκε από την Προσωρινή Επιτροπή.Κατά συνέπεια, αφούηΠροσωρινή Επιτροπήέχειδικαίωμανα 35 καθορίσει την υπό ενοποίηση και αναδιανομή περιοχή, είναι δυνατό και επιτρεπτό, μέρος μόνο ενός τεμαχίου 813 Χβνσοστομής,Δ. Μιλι&ώνην.ΑρχήςΑναδασμού
(1992)γης ναπεριληφθεί στην περιοχήαναδασμούκαιη Επιτρο πήδενυποχρεούταινασυμπεριλάβει ολόκληρο τοτεμάχιο στην περιοχή αυτή. Το τεμάχιο που αποσπάται αποτελεί τεμάχιογης,όπωςορίζεται απότοΝόμο,εντόςτηςπεριο χήςαναδασμού,όπωςσυνέβηστηνπροκειμένηπερίπτωση. 5 Ο δεύτερος λόγοςτης έφεσης αφοράτην εισήγηση πως η εφεσείουσα έπρεπε να θεωρηθεί από την ΑρχήΑναδα σμού ότι εδικαιούτοναεγγραφείως ιδιοκτήτριατου όλου τεμαχίου 382/1/2 και όχι μόνο του 1/5 μεριδίου, ενόψει ισχυριζόμενης υπό αυτήςσυμφωνίας διανομής,που έγινε 10 απόπρογενέστερους συνιδιοκτήτες. Ηθέσηαυτήδεν δύναταιναευσταθήσει. Εκτός του ότι η εφεσείουσα δεν έκαμεένσταση όσον αφοράτονκατάλο γο ιδιοκτητών γης στην περιοχήαναδασμού,ηΑρχήΑνα δασμούδενείχεκανέναδικαίωμααπότονόμο νααποφα- 15 σίσει ή να αναθεωρήσει ταδεδομένα κτητικάδικαιώματα των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών της οποιασδήποτεακίνη της περιουσίας εντός της περιοχής αναδασμού, συμπερι λαμβανομένης και αυτής της εφεσείουσας, όπωςπαρου σιαζόταν στα κτηματολογικά μητρώα. Επομένως, ορθά 20 βασίστηκε στον τίτλο ιδιοκτησίας της εφεσείουσας, από τον οποίο προκύπτει ότι ηεφεσείουσα είναι συνιδιοκτή τρια κατά το 1/5 μερίδιο του τεμαχίου 382/1/
- Η εφε σείουσα είχε το βάροςτης απόδειξηςτων ισχυρισμών της καιαπότυχενατοπράξει. 25 Ητρίτηεισήγηση αφοράτηθέση πωςηΕπιτροπή έπρε πεναδώσει στην εφεσείουσα τοκτήμα382/1/2,γιατίσυνό ρευε με το υπόλοιπο του κτήματος 382/1, που είναι συνι διοκτησία της, έστω και αντο κτήμα αυτόείναι έξωαπό τοσχέδιο αναδιανομής. Κατά τη γνώμη μας,η απόφασητης Επιτροπήςήταν εύλογα επιτρεπτή και δίκαιη,γιατί ενέργησε με βάσητα κριτήρια που αναφέρονται στο Δεύτερο Πίνακα του Νόμου και χορήγησε στην εφεσείουσα το κτήμα αρ. 11, αντί να της οποδόσει συνιδιόκτητο κτήμα όπως ήταν το 35 382/1/
- 814 ^ 1 AAA. 5 ΜιλιΑώνηv.ΑρχήςΑναδασμού Χρυσοστομήςρ Α, Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο πως ηεφε σείουσα, εκτός απότην ενοποίηση των κτημάτων της σε ένα τεμάχιο εξ ολοκλήρου δικό της, αποκόμισε και τα ωφέληπουδιατυπώνειηΑρχή Αναδασμού καιτο πρωτόδικόΔικαστήριοστιςαποφάσειςτους. 'Οσον αφοράτοθέματηςαποζημίωσηςγιατιςφυτείες και ταδένδραστο κτήματης εφεσείουσας στις "Βούπες", ηαίτηση-έφεσητηςστοπρωτόδικοΔικαστήριο δενεγείρει τέτοιολόγοκαιούτεδόθηκεοποιαδήποτεμαρτυρίαγιατο 10 θέμααυτό. Επομένως,ούτε καιαυτόςο λόγος μπορείνα ευσταθήσει. Τέλος, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε πως η αίτησηέφεση της εφεσείουσας στο Επαρχιακό Δικαστήριο κατα χωρήθηκεστις21.6.82καιστις 235.83αποσύρθηκε. Μετά 15 απόκαθυστέρησηδυοχρόνωνκαιπέντε μηνώνκαισυγκε κριμένα στις 25.10.85, η εφεσείουσα καταχώρησε αίτηση για επαναφορά της υπόθεσης. Η αίτηση της βασίστηκε στους περί Πολιτικής Δικονομίας Δικαστικούς θεσμούς, Δ.15,33,48 και 64 και στις συμφυείς εξουσίες τουΔικα20 στηρίου.Ταγεγονόταπουυποστήριξαντηναίτησηαναφέ ρονται σε ένορκη δήλωση της εφεσείουσας. Ο λόγος που ζητούσε την επαναφοράήτανγιατί ο δικηγόρος της δεν είχε οδηγίες απόαυτήνα αποσύρει την αίτηση-έφεση και παρόλοπουτογεγονός τούτοτοπληροφορήθηκετον Ιού25 νιο του 1983, δεν καταχώρησε νωρίτερα την αίτηση της για επαναφορά,γιατί πολλοί δικηγόροι, στους οποίους αποτάθηκε, δεν αναλάμβαναν την υπόθεση της καιγιατί, διαπραγματευότανμετηνΑρχή Αναδασμού τηδιευθέτηση τηςδιαφοράς. 30 Το διάταγμα επαναφοράςτης υπόθεσης εκδόθηκε εκ συμφώνουτην25.11.86.Παρόλοπουδενθα αποφασίσου μετοθέματηςεγκυρότηταςτηςενώπιον μαςδιαδικασίας, γιατί τούτο δεν αποτελεί λόγο αντέφεσης, εντούτοις κρίνουμε σκόπιμο νααναφέρουμεπωςοι περίΠολιτικής Δι κονομίας θεσμοί δενφαίνεταιναπαρέχουνστοπρωτόδι κο Δικαστήριο την ευχέρεια να διατάξει την επαναφορά της υπόθεσης και διατηρούμε σοβαρές αμφιβολίες ως 815 Χςυσοατομής,Α ΜιλιΑώνην.ΑρχήςΑναδασμού
(1992)προςτοκατάπόσοτοΔικαστήριο είχε ένατέτοιο δικαίω μαπουνααπορρέειαπότιςσυμφυείςτουεξουσίες. Για όλους τους πιοπάνωλόγους, ηέφεσηαπορρίπτε ταιμεέξοδασεβάροςτηςεφεσείουσας. Η έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 816