(1992)30Ιουνίου,1992 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΔΛπές) ΝΙΚΑΝΔΡΟΣΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες -Πιστωτές, ν. ΑΝΔΡΕΑ ΦΕΤΤΑΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων -Οφειλετών. (Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 7609, 7610). Πτώχευση — Ειδοποίηση πτώχευσης tvovrfov εξ αποφάσεως οφειλέ τη σε αγωγή όπου εκδόθηκεαπόφαση εκσυμφώνου με αναστολή εκτέλεσης μέχρι την πρωτόδικη εκδίκαση συγκεκριμένης αίτησης ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου ΕνοικιάσεωνΠάφου — Το Δι καστήριο Ενοικιάσεων απέρριψε την αίτηση λόγω έλλειψης δικαι- 5 οδοσίας αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' έφεση ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και διέταξε επανεκδίκαση της αίτησης — Κατά πόσο η αναστολή εκτέλεσηςεξακολουθούσε να ισχτίει ή όχι. 'Εφεση— Απόφαση του Εφετείουμε τηνοποία ακυρώνεται πρωτόδικη απόφαση — Επιπτώσεις από τηνενλόγω ακύρωση. *" Ο εφεσείωνστηνέφεση7609χαιεφεσίβλητος στηνέφεση 7610 (στο εξής ο πιστωτής) ήταν ενοικιαστής καταστήματοςστη Λεω φόρο Μακαρίου στην Πάφο, όπουστέγαζε επιχείρησηψησταριάς και εστιατορίου.Στις 31.8.85, με έγγραφησυμφωνία πώλησε την επιχείρηση στον εφεσίβλητο στην έφεση 7609 (ο οφειλέτης) με 15 αντιπαροχή ΛΚ12.100,00,από τις οποίες ΛΚ6.000.00 πληρώθη καν αμέσωςκαιτο υπόλοιποήτανπληρωτέοσε 12 μηνιαίεςδόσεις ΛΚ500η κάθεμιααπότην 1.10JB5. Η εφεσείουσα στην έφεση 7610 (η οφειλέτιδα) εγγυήθηκε τον οφειλέτη, που ήταν σύζυγος της. Επειδήο οφειλέτης παρέλειψε ναπληρώσει τις μηνιαίεςδόσεις,ο 20 πιστωτής καταχώρησεεναντίοναυτούκαιτηςοφειλέτιδας4 αγω γές με τις οποίες αξιούσε συνολιχά ΛΚ4.110,00 πλέον τόκους. Στο μεταξύοι ιδιοκτήτριες τουκαταστήματοςστο οποίοστεγαζό ταν ηεπιχείρησηκαταχώρησαν στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιά σεων Πάφου αίτηση εναντίον του πιστωτή και του οφειλέτη με 25 την οποίααξιουσαν,μεταξύάλλων,διάταγμα έξωσης. Στις 2.4.87 εκδόθηκαν,εκσυμφώνου,αποφάσειςστιςπιοπάνω αγωγέςγια τα ποσά που αξιούσε ο πιστωτής αλλά η εκτέλεση τους αναστάληκε μέχρι την εκπνοή περιόδου 15 ημερών απότην έκδοση,πρωτόδι- «« κα,απόφασης απότο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στην πιο ·* υ πάνω αίτηση εξώσεως των ιδιοκτητριών του καταστήματος,θ α 970 1 ΑΛΛ, Νικολαΐ&ικκ. α.ν.Φεττακ.α. υπήρχε περαιτέρω αναστολήσε περίπτωση καταχώρησης αγωγής από τον οφειλέτη εναντίον του πιστωτή λόγω της έξωσης, μέχρι τηνπρωτόδικηδιεκπεραίωσητηςενλόγωαγωγής. 5 1Q 15 20 " Στις 16.9.87τοΔικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Πάφου εξέδώσε την απόφασητου στην πιο πάνω αίτηση με την οποία την απέρριψε λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας. Εναντίον της εν λόγω απόφασης ασκήθηκε έφεση, και, στις 22.3.91, το Ανώτατο Δικα στήριο ακύρωσε την απόφασητου Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιά σεων και διέταξε την επανεκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον άλλης σύνθεσης του Δικαστηρίου. Στο μεταξύ, ο πιστωτής είχε λάβει μέτρα για την εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης, και, στις 20.11.87,εξέδωσε ειδοποιήσεις πτωχεύσεως εναντίον του οφειλέτη και της οφειλέτιδας,σύμφωνα μετο άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτω χεύσεως Νόμου, Κεφ.5,καιτων σχετικών κανονισμών. Ο οφειλέτης και η οφειλέτιδα καταχώρησαν, σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(2)των περί Πτωχεύσεων Διαδικαστικών Κανονισμών, ένορκες δηλώσεις οι οποίες,σύμφωναμετον κανονισμό 41,επενεργούσαν σαν αιτήσεις ακυρώσεως των ειδοποιήσεων πτωχεύσεως. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου,ύστερα από ακροαματική διαδικασία, ακύρωσε την ειδοποίηση πτωχεύσεως προς τον οφειλέτη αλλά απέρριψετηναίτησηακυρώσεως της ειδοποίησης πτωχεύσε ως προς την οφειλέτιδα. Οι εν λόγω αποφάσεις εφεσιβλήθηκαν από τον πιστωτή και την οφειλέτιδα αντίστοιχα. Κατ' έφεση το επίδικοθέμα επικεντρώθηκε στο κατά πόσο ηαναστολή εκτέλεσης της απόφασης εκ συμφώνου στις πιο πάνω αγωγές εξακολουθού σε να ισχύει ή όχι, ενόψει της ακυρωτικής απόφασης του Ανωτά του Δικαστηρίου στην πιοπάνωέφεση. Αποφασίστηκε ότι: 30 35 Εφόσον η απόφασητου Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων είχε από την αρχή εξαλειφθεί κατ' έφεση, ο όρος της λήξης της προθεσμίαςτης αναστολής εκτέλεσηςστην εκσυμφώνουαπόφαση μεταξύτων διαδίκωνδεν είχεακόμη ικανοποιηθεί καικατά συνέ πεια οι ειδοποιήσεις πτωχεύσεως είχαν βασισθεί στην ύπαρξητε λικών αποφάσεων εναντίον του οφειλέτη και της οφειλέτιδας, των οποίων όμως η εκτέλεση εξακολουθούσε να ευρίσκεται υπό αναστολή.Έπετο ότι οι ειδοποιήσεις είχαν εκδοθεί κατά παράβα ση του άρθρου 3
(1)(β)του περί Πτωχεύσεως Νόμου,Κεφ.5,και έπρεπενα ακυρωθούν. Η έφεση 7609 απορρίφθηκε, και η έφεση 7610επιτράπηκε χωρίς έξοδα. 40 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Φέττας ν. Μενελάου
(1991)1ΑΛΛ. 288Kyriacou& Son Ltd v.RologisLtd
(1985)1CL.R. 211. 971 Νικολβΐδηςκ.α.ν.Φέτταχ. α.
(1992)Εφέσεις. Εφέσεις απόπιστωτήκαιοφειλέτιδα κατάτωναποφά σεωντου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου(Α.Ιωαννίδης, Προσ. Α.ΕΛ.) πουδόθηκαν στις 3.3.1988 (Ειδοποιήσεις Πτωχ. 22/87 και23/87) με τις οποίες ακυρώθηκε Ειδο-5 ποίηση Πτωχεύσεως στην ΑίτησηΑρ.22/87και απορρί φθηκε αίτηση ακύρωσης Ειδοποίησης Πτωχεύσεως στην ΑίτησηΑρ.23/87, αντίστοιχα. Χρ. ΓεωργιΔδηζ,γιατονεφεσείοντα στην
- Ε.Κωμοδρόμος,γιατονεφεσίβλητο,στην
- «0 Ε.Κωμοδρόμος,γιατηνεφεσείουσα στην
- Χρ. Γεωργιάδης,γιατονεφεσίβλητο στην
- Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. Ανάγνωσετην απόφασητουΔικα στηρίου. Με τις εφέσεις αυτές ζητείται ηανατροπήαπο-15 φάσεωνΔικαστήτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου, με τις οποίες ακυρώθηκε Ειδοποίηση Πτωχεύσεως στην Αί τηση Αρ.22/87και απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης Ειδο ποίησηςΠτωχεύσεως στηνΑίτηση Αρ.23/87, αντίστοιχα. Οι εφέσεις συνεκδικάστηκαν,γιατί είχαντην ίδιαβάση 20 καιστηρίζονταν στους ίδιουςνομικούς λόγους. Ο εφεσίβλητος στην ΈφεσηΑρ. 7609 καιηεφεσείουσα στην ΈφεσηΑρ. 76ΙΌείναι σύζυγοι και θα αναφέρονται ως "εναγόμενος 1"και"εναγόμενη2". Ο εφεσείων στην Έφεση Αρ. 7609 είναι εφεσίβλητος 25 στην ΈφεσηΑρ. 7610 καιθααναφέρεταιωςο"ενάγων" Ο ενάγων ήτανενοικιαστής καταστήματοςστηΛεωφό ρο Μακαρίου στην Πάφο, όπου στέγαζε επιχείρησηψη σταριάς και εστιατορίου. Στις 31Αυγούστου, 1985, με έγ γραφησυμφωνία,πώλησε την επιχείρηση και εγκατέστησε 30 972 1ΑΛΛ. Νικολαΐδηςχ.α.ν.Φέττα κ.α. Στυλιανίόης, Λ. τον εναγόμενο 1 στο κατάστημα, με αντιπαροχή £12.100,
- Ποσό£6.000,00πληρώθηκετηνημέραυπογρα φήςτουεγγράφου-στις 31Αυγούστου, 1985-καιτουπό λοιπο ήταν πληρωτέο σε δώδεκα μηνιαίες δόσεις των 5 £500,00ηκάθεμια, απότην 1η Οκτωβρίου,
- Υπογρά φτηκαν συναλλαγματικές γιατοποσό των £6.000,00,στις οποίες εγγυήτριαήτανηεναγόμενη
- Επειδή οι εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν, ο ενάγων καταχώρισε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου !0 τιςΑγωγέςΑρ. 749/86,1360/86,1931/86και422/87,μετις οποίες αξιούσε απ' αυτούς £610,00,£1.000,00,£1300,00 και £1.000,00,αντίστοιχα, σύνολο £4.110,00,καιτόκους. Εν τω μεταξύ οι ιδιοκτήτριες του καταστήματος, στο οποίο στεγαζόταν ηεπιχείρηση, καταχώρισαν στοΔικα15 στήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, Τμήμα Πάφου,τηνΑίτηση Αρ.48/86 εναντίον τουενάγοντακαιτουεναγομένου 1,με την οποία αξιούσαν, μεταξύ άλλων, διάταγμαανάκτησης τηςκατοχήςτουκαι/ήδιάταγμα έξωσης. Οι εναγόμενοι πρόβαλαν υπεράσπιση στις πιοπάνω 20 αγωγές.Οιαγωγές συνεκδικάστηκαν. Στις2Απριλίου, 1987, εξεδόθησαν,εκσυμφώνου,απο φάσειςγια ταποσάπουαξιούσε οενάγων στην κάθεμια, αλλάηεκτέλεσητουςαναστάληκε. Οόρος τηςαναστολής έχει:25 30 35 "θα υπάρξει αναστολή εκτέλεσης των δικαστικών χρεών, όχιτων εξόδων, μέχρις ότου αποφασισθεί η Αί τηση48/86 πουεκκρεμεί ενώπιο τουΔικαστηρίου Ελέγ χου Ενοικιάσεων (όχι του Εφετείου). Σε περίπτωση κατάτην οποία εκδοθεί ειςτηνενλόγω αίτηση διάταγμαέξωσης τωνΕναγομένων απότοεπίδικο υποστατι κό καιτοδιάταγμαέξωσης βασιστεί στοΆρθρο 11
(1)(δ)και(ε)τουπερί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983 τότε θαέχουμε περαιτέρωαναστολή εκτέλεσης για 15μέρες. Εάν εντός της περιόδου των 15ημερών οι Εναγόμενοι καταχωρίσουναγωγήενάντιαστον ενάγονταμε αξίωση που θαβασίζεται πάνω στο γεγονός της έξωσης των 973 Σϊυλιανίόης, Δ. Νικολαΐδςς Η. α.ν.Φέττα κ.α.
(1992)εναγομένων από τοεπίδικοκατάστηματότεη εκτέλεση των αποφάσεων βα αναστέλλεται περαιτέρω μέχρις ότουη ενλόγωαγωγήαποφασιθείπρωτόδικα." Οι ιδιοκτήτριες μετηνΑίτηση Αρ.48/86 αξίωναν ανά κτηση κατοχής του μισθίου, πρόδηλα με βάση το Άρθρο 5 Π(γ), (δ) και (ε) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, (Αρ. 23/83). Οι διατάξεις του Νόμου δεν αναφέρο ντανστηναίτηση,αλλάπροβάλλοντανισχυρισμοί γεγονό των που εμπίπτουνστις πιο πάνωπρόνοιες -(βλ. Ανδρέας Φέττας ν. Ελίζας Ιωάννου Μενελάου και 'Αλλης, JQ
(1991)1ΑΛΑ
- Στις 16 Σεπτεμβρίου, 1987, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εξέδωσε απόφαση στηνΑίτησηΑρ. 48/86, με τηνοποίααπέρριψετηναίτηση,λόγωελλείψεωςδικαιοδο σίας,επειδήχαρακτήρισετον εναγόμενο 1 ως επεμβασία- 15 (trespasser). * Η απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφεσιβλήθηκε. Ο ενάγων προώθησε την εκτέλεσητων αποφάσεωνμε τηνέκδοσηενταλμάτωνκινητών. 2 0 Στις 30 Σεπτεμβρίου, 1987, ο εναγόμενος 1, ωςαποτέ λεσμα της πρωτόδικης απόφασηςτου Δικαστηρίου Ελέγ χου Ενοικιάσεων στην ΑίτησηΑρ. 48/86, καταχώρισετην Αγωγή Αρ. 1706/87εναντίον του ενάγοντα, με τηνοποία αξιούσε £24.000,00,περιλαμβανομένων £12.000,00-αντί- 25 παροχή του πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 31 Αυ γούστου, 1985,στοοποίοέχειγίνει αναφοράπιοπάνω. Στις 20 Νοεμβρίου, 1987, με αίτηση του ενάγοντα,εκ δόθηκαν Ειδοποιήσεις Πτωχεύσεως, σύμφωνα με το Άρθρο 3(l)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου,(Κεφ. 5 και 30 Νόμοι Αρ. 49/85 και 197/86),και τους περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Κεφ. 6 της Δευτερογενούς Νομοθεσίαςτης Κύπρου,Τόμος II,Κανονισμοί 38και
- 974 1 ΑΛΛ, Νικολαΐδηςκ.α.ν.Φέττα χ.α. Στυλιανίδης, Δ. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν,σύμφωνα με τον Κανονι σμό 40β), ένορκες δηλώσεις, οι οποίες,σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, επενεργούν ως αιτήσεις ακυρώσεως της ΕιδοποίησηςΠτωχεύσεως. 5 Δικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου,ύστε ρα απόακροαματικήδιαδικασία,ακύρωσε τηνΕιδοποίη ση Πτωχεύσεως προς τον εναγόμενο 1-(Αίτηση Αρ. 22/ 87)- αλλάαπέρριψετηναίτησηακυρώσεωςτης Ειδοποίη σης Πτωχεύσεως προςτην εναγομένη2 - (Αίτηση Αρ.23/ 10 87). Η απόφασητου Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην Αίτηση Αρ. 48/86 είχε εφεσιβληθεί με την Πολιτική Έφεση Αρ.
- Στις 22 Μαρτίου, 1991, το Ανώτατο Δικαστήριοακύ15 ρώσε την απόφασητου Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσε ων και διέταξε την επανεκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον άλληςσύνθεσηςΔικαστηρίου. Κατά την ακροαματική διαδικασία των εφέσεων αυτών, αναπτύχθηκαν διάφοροι λόγοι προσβολής των 20 αποφάσεωντουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΠάφου.Τελικά, όμως,η επιχειρηματολογία επικεντρώθηκεστοεάνοιαπο φάσειςστις Αγωγές Αρ. 749/86,1360/86,1931/86και422/ 87ήτανεκτελεστές ή όχι. Το Άρθρο 3(lXg) του περί Πτωχεύσεως Νόμου,Κεφ. 25 5,προβλέπει:"3
(1)Adebtorcommits anactof bankruptcy in each of thefollowingcases:- (g) if acreditor has obtained afinal judgment or final order against him for any amount, and, execution thereon not having been stayed, has served onhim in Cyprus, or,by leaveof theCourt, 975 ΣηιλιανΜης, Δ. Νι*ολαΐδης κ.ο. ν.Φέττα κ.ο.
(1992)elsewhere, a bankruptcy notice under this Law, and he does not, within seven days after service of the notice,in case theservice is effected in Cyprus, and incase theserviceis effected elsewhere, thenwithin the time limited in that behalf by the order giving 5 leave to effect the service, either comply with the requirements of the notice or satisfy the Courtthat he has a counterclaim, set-off or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt orsum ordered to be paid,andwhich 10 he could not set up in the action in which the judgment was obtained, or theproceedings in which the order was obtained. For the purpose of this section any person who is, for the time being entitled, to enforce a final judgment or final order, 15 shall be deemed tobe a creditor who has obtained a final judgment orfinalorder," Η απόφαση είναι εκτελεστή εάνδεν υπάρχειαναστολή εκτέλεσης. Στις αποφάσεις εναντίον των εναγομένων υπάρχει 20 πρόνοια γιααναστολή εκτέλεσης. Ο δικηγόρος του ενάγοντα επιχειρηματολόγησε ότι η ακυρωτική Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ΈφεσηΑρ. 7537και η,διαταγήεπανεκδίκασης της Αίτησης Αρ. 48/86 είναι γεγονός που έλαβε χίόρα μετά την έκδοση 25 των εκκαλουμένων αποφάσεων. Εισηγήθηκε ότι, εφόσον το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν εξέδωσεδιαταγή έξωσης με βάσητο Άρθρο ΙΙ(ΐΧδ) και (έ) του περί Ενοι κιοστασίου Νόμου του 1983, οι αποφάσεις κατέστησαν εκτελεστές δεκαπέντεμέρες μετάτις 16Σεπτεμβρίου, 1987 30 - ημερομηνίαέκδοσηςτηςαπόφασης. Η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτι κή ΈφεσηΑρ. 7537 είναι γεγονός που έλαβε χώρανμετά την έκδοση των εκκαλουμένων αποφάσεων. Η Απόφαση έγινε δεκτή ως πρόσθετη απόδειξη,με βάση τη Δ.35, θ.8 3 5 των ΔιαδικαστικώνΚανονισμών ΠολιτικήςΔικονομίας. 976 IAJIA. ΝιχολαΐΦης.Μ. α.ν.Φέττα χ.α. Στνλ*ανί6ης, Δ. Ο Δικηγόρος του ενάγοντα εισηγήθηκε ότι η Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συμφωνά με τη Δ.34, θ.2, ισχύειαπότηνημέρατηςέκδοσης της.Δεν έχει αναδρομι κήΐΛχύ. Η απόφαση τουπρωτόδικουΔικαστηρίουκαταρ5 γείται,αλλά παραμένει το ιστορικό γεγονός της έκδοσης της. •, Οδικηγόροςτωνεναγομένων εισηγήθηκε ότι η ακύρω ση της απόφασηςείχε καταλυτικάαποτελέσματα,γιατί η Αίτηση Αρ. 48/86 εκκρεμούσε ακόμα ενώπιον του Δικα10 στηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στο χρόνο της ακοόαστκ: τωνεφέσεων. -ν—« ι* Οι εξουσίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τις εφέ σεις ^θορίζονται στο Άρθρο 25 των περί Δικαστηρίων Νόμωντου 1960 έως (Αρ. 3)του 1991.Το ΑνώτατοΔικα15 στήριο, συμφωνά με την παράγραφο 3 του Άρθρου 25 δύναται να δωση οιανδήποτε απόφασιν ή να εκδώση οιονδήποτεδιάταγματοοποίοναιπεριστάσεις τηςυποθέ σεως δικαιολογούν,συμπεριλαμβανομένου και διατάγμα τος περί επανακροάσεωςτης υποθέσεως υπότουεκδικά2 0 σαντος αυτήν ή άλλου αρμοδίου δοΓαστηρ^υ Τς θα διέτασσε τοΑνωτατον Δικαστήριον." Ηέφεσηείναιεπανακρόαση τηςυπόθεσης. · ΤοΑνώτατο Δικαστήριοδέχεται περαιτέρω αποδεικτι- ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,στην έφεση,έχει την εξουσία' να εξετάσει και να λάβει m ( m τ ο υ Y ^ 0 V a χα Ξ συνέβησαν μετά την πρωτοδίκη απόφασηκαι J L T να εξετάσει τις αλλαγές στη νομοθεσίακαι να ε φ α ρ Χ ε ι Χ 30 νομοθεσία,η ωτοιαέχειαναδρομική«,χυ, ή Κ Ϊ Χ εκκρεμείς υποθέσεις,περιλαμβανομένων κΓτων^φέσεων -(βλ., μεταξύάλλων, Kyriacou &Son Ltd v Rolo vBniZhf^
(1985)1C.L.R. 211). 35 ' &s Ltd. Στηνπαρούσαυπόθεσηυπάρχειπροσθετό αποδεικτικό στοιχείο η ακυρωτική Απόφαση του Ανωτάτη Χικαστη 977 Στυλιανί6ης,Δ. Νικολαΐδ^ςκ.α.ν.Φέττα κ.ο.
(1992)ρίου στην Πολιτική Έφεση Αρ. 7537, η οποία εξάλειψε απότηναρχήτηναπόφασηστηνΑίτηση Αρ. 48/86. Το Δικαστήριο τούτοδεν είναιδυνατό να παραγνωρί σει την ακυρωτικήΑπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου και να ενεργήσει ως εάνναυπάρχει ηεξαλειφθείσα από- 5 φάσητουΔικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ο όρος της λήξης της προθεσμίας της αναστολής της εκτέλεσης των αποφάσεων εναντίον των εναγομένων δεν έχειακόμαικανοποιηθεί. Οι αποφάσειςστις αγωγέςδεν είναι ακόμαεκτελεστές 10 και ο ενάγων δεν δικαιούταιναχρησιμοποιήσει τη διαδι κασίαπουπροβλέπειηπερίΠτωχεύσεωςΝομοθεσία- (βλ. Halsbury'sLawsof England, 3ηΈκδοση,Τόμος2,σελ. 276, παράγραφος517). ΟιΕιδοποιήσειςΠτωχεύσεωςβασίστηκανστηνύπαρξη τελικών αποφάσεων εναντίοντων εναγομένων στις προα ναφερθείσες αγωγές, τωνοποίωνη εκτέλεση,όπωςπρόβα λε οενάγων,δεν είχεανασταλεί- (βλ.ΑιτήσειςγιαΈκδο ση Ειδοποιήσεων Πτωχεύσεως με βάση τον Κανονισμό 39). Δεν θεωρούμε σκόπιμο ήχρήσιμο ναεξετάσουμε τους άλλους λόγους εφέσεως πουέχουν προβληθεί καιαναπτυ χθείενώπιονμας. Γιατουςπιοπάνω λόγους,ηΈφεσηΑρ. 7609 απορρί πτεται,ενώη ΈφεσηΑρ. 7610επιτρέπεται'. Κάτω από τις περιστάσεις, καμιάδιαταγήγια έξοδα ενώπιον τουΔικαστηρίου τούτουκαι ενώπιον του Επαρ χιακούΔικαστηρίου. ΗέφεσηΑρ. 7609απορρίπτεται. Η έφεσηΑρ. 7610επιτρέπεται. Καμίαδιαταγή γιαέξοδα. 978 15 20