2 ΑΛΛ. 14Φεβρουαρίου1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στές] ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΣΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, Εφεσείων, ν. MASSPACKTRADINGLTD.ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσφλήτων. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5492). 5 10 Ποινή — Χρήση δαπέδου εργασίας του οποίου ταμέρη δεν ενρίσκοντο εγγύτατα αλλήλων κατά παράβαση των Καν. 4 και 26
(1)(α) τωνπερί Οικοδομώνκαι Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφά λεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονισμών τον 1973 (ΚΛΠ161/73) και των άρθρων 66, 75,94, 95
(3)τον περί Εργοστασίων Νόμον Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε μετονς Νόμους αρ.43 τον 1964, 32 τον 1972και τουάρθρον 20τουΠοινικού Κώδικα, Κεφ. 154 -Επι βολή ποινής προστίμου ΛΚ150.- και ΛΚ38.- εξόδων στην εφεσί βλητη εταιρεία — Απαλλαγή τον δεύτερον εφεσίβλητον νπό τον όρο ότι δεν θα διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα για περίοδο μη υπερβαίνουσα τονς δώδεκαμήνες (conditionaldischarge)— Επικνρώθηκαναπό τοΕφετείο. Ποινή — Επιμέτρηση — ΈκθεσηΕπαρχιακού Γραφείον Εργασίας — Λευκό ποινικό μητρώο — Παρακοή ρητών οδηγιών του εργοδό του. 15 20 25 Ποινή — θέματα που διέπουν ασφάλεια των εργαζομένων στους τόπους εργασίας — Κριτήρια πον πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα Δικαστήρια στην επιμέτρηση της ποινής — Δεν πρέπει να θεωρηθείότι οι ποινές οι οποίες επιβάλλονταν μέχρι σήμερα απο τελούν το ανώτατο όριο ήείναι οι απόλντα ενδεδειγμένες. Οι εφεσείοντες πουήταν εργολάβοι εγκατάστασης ανελκυστή ρων εργοδοτούσανυπάλληλοτουςπου χρησιμοποιούσεδάπεδοτο οποίο εδημιουργοΰσεκενό καιο οποίοςστις 3 Μαρτίου 1989 στη Λεμεσό τραυματίστηκεκαι αργότερα απεβίωσε όταν έπεσε από ύψοςτεσσάρωνμέτρωνδιάμέσουτουκενού.Οι εφεσίβλητοιπάρεδέχθησαν ενοχήκαιτουςεπεβλήθηκανοιπιοπάνωποινές. Ηέφεσηεκ μέρουςτου ΓενικούΕισαγγελέαέχει ωςλόγουςτην ανεπάρκεια της ποινής και την πλημ4ΐελή εφαρμογή τωνάρθρων 94και95 τουΝόμουόπωςτροποποιήθηκε. 101 Επ.Λειτ.ΕργβσίαςΛ/σοΰv. MassPack
(1992)Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και απεφάνθηκε ότι: 1.Τα Δικαστήρια δεν πρέπει να επιβάλλουν μόνο χρηματικές ποινές για παράβαση των Νομοθετικών Διατάξεων και Κανονι σμών που διέπουν θέματα ασφάλειας των εργαζομένων στους τόπους εργασίας των. Σεκατάλληλες υποθέσεις πρέπει να επιβάλλο νται αυστηρότερες ποινές λαμβάνοντας υπόψη τα καθιερωμένα στοιχεία στην επιμέτρηση της ποινής. 5 2. Δεν υπάρχουνλόγοι για επέμβασηστην άσκησητηςδιακριτι κής εξουσίας τουπρωτόδικου Δικαστήστο θέματηςεκτίμησης των JQ γεγονότων και της στάθμισης των παραγόντων που τον οδήγησαν στην επιμέτρηση της επιβληθείσης ποινής. Η έφεση απορρίπτεται. Υπόθεση που αναφέρθηκε: Κυριάκου & ΥιοίΛτδ ν Επαρχιακού Λειτονργού Εργασίας
(1990)2Α.Α.Δ. 242. ^ 'Εφεση εναντίον ανεπάρκειας ποινής. Έφεση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εναντίον της ανεπάρκειας της ποινής που επιβλήθηκε 20 στους κατηγορουμένους στην Ποινική Υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Αρ. 28247/89 (Σολομωνίδης, Προσ. Ε.Δ.) την κατηγορίαχρήσης δαπέδουερ γασίαςτουοποίουταμέρηδενευρίσκοντο εγγύτατααλλή λων κατά παράβασητων Καν. 4 και 26
(1)(α)των περί 25 Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφά λεια,Υγείακαι Ευημερία)Κανονισμών, 1973. Α. Χριστόφορου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατον εφεσείοντα. Τ. Κατσικίδηςγια Κ. Ερωτοκρίτον, yta τουςεφεσίβλη τους. Α. Ν.ΑΟΙΖΟΥ,Π.,ανάγνωσε την απόφασητουΔικα στηρίου. Η εφεσίβλητη εταιρεία και ο διευθυντής αυτής, εφεσίβλητος 2, παραδέχθηκαν ενοχή στην κατηγορίαχρή- „<σης δαπέδουεργασίαςτουοποίουταμέρηδεν ευρίσκοντο εγγύτατααλλήλων κατάπαράβαση των Κανονισμών 4 και 102 *ο 2Α.Α.Λ. 5 Επ.Λειτ.ΕργβσίαςΛ/σοΰv. MassPack Α. Λοΐζου, Πρ. 26
(1)(α) τωνπερί Οικοδομών καιΈργωνΜηχανικώνΚα τασκευών (Ασφάλεια, Υγεία"και Ευημερία) Κανονισμών του 1973 (ΚΔΠ 161/73) καιτων άρθρων 66, 75, 94, 95
(3)τουπερί Εργοστασίων ΝόμουΚεφ. 134,όπωςτροποποίήθηκεμετουςΝόμουςαρ.43του 1964, 32του 1972 καιτου άρθρου20τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ. 154. OL λεπτομέρειες του αδικήματος όπως δίδονται στο κατηγορητήριο είναι ότι οι κατηγορούμενοι στις 3Μαρτίου 1989, στην οδό Γεωργίου Α', Ποταμός Γερμασόγειας 1Ω Λεμεσού, ενώ ήταν εργολάβοι εγκατάστασης ανελκυστή ρων και ανέλαβαντην τοποθέτηση ανελκυστήρα στην οι κοδομή "DEMERO HOTEL APARTMENTS" παρείχαν δάπεδοεργασίαςτουοποίουταμέρηδενευρίσκοντο εγγύ τατα αλλήλων δημιουργώντας έτσι άνοιγμα με αποτέλε15 σμα ο εργοδοτούμενος τους, Μιχάλης Κουβά απότη Λε μεσό, ενώ εργαζόταν στο αναφερόμενο δάπεδο, να πέσει σε βάθοςτεσσάρων μέτρων περίπου και να τραυματισθεί καισεμεταγενέστερο χρόνο νααποβιώσει. Γιατηκατηγορίααυτή,οπρωτόδικος Δικαστήςεπέβα20 λε στην εφεσίβλητη εταιρεία£150.-πρόστιμο,καιτηνπλη ρωμή £38.-έξοδατης κατηγορούσας Αρχής.Απάλλαξε δε το δεύτερο εφεσίβλητο ή ορθότεραθαμπορούσε ναλεχθεί τονάφησεελεύθερο (dischargedhimconditionally), υπότον όροότι δενθαδιαπράξειοποιοδήποτε αδίκημαγιαπερίο25 δο που δεν θα υπερέβαινε τους δώδεκα μήνες από την ημέραπουεπιβλήθηκεηποινή. Η προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα αυτό είναι τρεις μήνες φυλάκισηή £500.-πρόστιμο. » Ταγεγονότα τηςυπόθεσης όπως εξετάσθηκαν από την κατηγορούσα Αρχή ήσαν σε συντομία ότι εδημιουργείτο στο δάπεδο εργασίας ένακενό που έπρεπε να συμπληρω θεί μετρόποώστετοδάπεδοαυτόναήτανπλήρες. Υπήρ χαν δηλαδή ξύλα (πόντια) και δεξιά και αριστερά, αλλά έλειπαν στο μέσο, με αποτέλεσμα ο Μιχάλης Κουβάςπου εργαζότανστο δάπεδοαυτόσε ύψος τεσσάρων μέτρων να πέσεικαινατραυματιστείκαιαργότερανααποβιώσει. 103 Α. Αοΐζου,Πρ. £η.Λειτ.ΕργβοίαςΑ/σονv. MassPack
(1992)Από μέρους των εφεσίβλητων τέθηκεενώπιοντουπρω τόδικου Δικαστή έκθεση του ΕπαρχιακούΓραφείουΕργα σίαςαπότηνοποίαεφαίνετοότι ο ίδιοςοαποβιώσαςδεν χρησιμοποίησε δύο πόντια που είχε προμηθευτεί για να χρησιμοποιήσει στο δάπεδοεργασίαςούτωςώστεναείναι πλήρες. Ο πρωτόδικος Δικαστής έλαβε επίσης υπόψη, 5 όπως αναφέρειστην απόφασητου,το γεγονός ότι οι εφε σίβλητοι είχαν δώσει ρητές οδηγίες στον αποβιώσαντα να μη χρησιμοποιήσει δάπεδο που δεν είχε συμπληρωθεί. Όπως επίσης το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι δενεβαρύνοντομεκανέναπροηγούμενο. Αναφέρουμε αυτάταγεγονότα ως στοιχεία που έλαβε ο πρωτόδικος Δικαστής υπόψη στην επιμέτρηση της ποι νής και χωρίς τούτο να σημαίνει ότι εμείς εκφράζουμε οποιαδήποτε άποψη ή ως προς την ορθότητα ή μη των ισχυρισμών αυτών,διότι με κανένα τρόποδενθαθέλαμε, 15 εξετάζοντας τηνυπόθεσηαπότης πλευράςτηςορθότητας των ποινών που επιβλήθηκανναθεωρηθεί ότιπροβαίνου με σε διαπιστώσεις που δυνατόν να επηρεάσουν άλλες διαδικασίες. Ηέφεση καταχωρήθηκε απότο Γενικό Εισαγγελέα και 20 οι δύο λόγοι που προβάλλονται στην ειδοποίηση έφεσης είναι ότι η επιβληθείσα ποινή ήταν ανεπαρκής και ότι υπήρξε πλημμελής εφαρμογή των άρθρων 94 και 95 του Νόμουόπωςαυτόςέχειτροποποιηθεί. Είναι θλιβερό διότι σαν αποτέλεσμα της παράλειψης συμμόρφωσης προς του Κανονισμούς που διέπουν τις συνθήκες εργασίας και οι οποίοι καθορίζουν τον τρόπο διαμόρφωσης ενός τόπου εργασίας και αποβλέπουν στη δημιουργία ασφαλώνσυνθηκών για τους εργαζόμενους σ' αυτούςτουςτόπους,χάθηκεμιαζωή. Οευπαίδευτος δικηγόρος της Δημοκρατίας αναφέρθη κε στην Υπόθεση Παντελής Κυριάκου και Υιοί Λτδ., ν, ΕπαρχιακούΛειτουργού Εργασίας,
(1990)2 Α.Α.Δ. 242, στην οποίαγιασυγγενέςαδίκημα κάτωαπότον ίδιοΝόμο και Κανονισμούς επικυρώθηκε πρόστιμο £180.-, καίτοι η ανώτερη προβλεπόμενη ποινήστην περίπτωση εκείνη από 104- 25 30 2ΑΛΛ. Επ.Λειτ.ΕργασίαςΛ/σούv. MassPack Α. Λοΐζου, Πρ. τοσχετικόΚανονισμόήτανέναςμήναςφυλακήκαι £300.πρόστιμο. Δενθαθέλαμεναπροβούμεσεσυγκρίσειςκαιαναπρο σαρμογές τωνποινώνμεβάσητηντήρησητωναναλογιών, _ αλλά πρέπει ναπούμε ότι τέτοιες χρηματικές ποινές δεν πρέπειναθεωρούνταιότικατάκανόναείναιοι μόνεςπου μπορούνναεπιβληθούν απόταΔικαστήριαγιαπαράβαση των Νομοθετικών Διατάξεων και Κανονισμών που διέ πουνθέματαασφάλειαςεργαζομένων στουςτόπους εργα σίας.ΟΝόμοςκαιοι Κανονισμοί προβλέπουνκαιποινές 10 φυλάκισης, και δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι οι ποινές οι οποίες μέχρι σήμερα επιβάλλονται από τα Δικαστήρια αποτελούν το ανώτατο όριο ή το απόλυτα ενδεδειγμένο γιατέτοιααδικήματα. Σεκατάλληλες υποθέσειςλαμβάνο ντας υπόψητακαθιερωμέναστοιχεία πουαποτελούνελα φρυντικά ή επιβαρυντικάγια την επιμέτρηση της ποινής, *5 όπως η ύπαρξηή μη διαταγήςτου εργοδότη, το μητρώο του εργοδότη για παρόμοιες προηγούμενες καταδίκες,η συχνότητατηςδιάπραξηςτέτοιων αδικημάτωνκαιη έξαρ σηαυτών,τασοβαράεπακόλουθαστηζωήκαιτηφυσική ακεραιότητα των εργαζομένων και άλλα συναφή προς 20 αυτά γεγονότα, μπορούννα οδηγήσουν ταΔικαστήρια σε αυστηρότερεςποινές. Εξετάζοντας όμως το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης αυτής έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουνοι λόγοι που θαεδικαιολογούσαν τοΔικα στήριοαυτόναεπέμβειστηνάσκησητηςδιακριτικήςεξου25 σίαςτουπρωτόδικουΔικαστήστοθέματηςεκτίμησης των γεγονότων και της στάθμισης των παραγόντων που τον οδήγησανστηνεπιμέτρησητηςποινήςπουεπέβαλε. Με όλα ταπιοπάνωκατά νου καταλήγουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση η έφεση πρέπει να απορριφθεί 30 Υ^ατί δεν έχουμε πεισθεί ότι οι ποινές ήσαν έκδηλα ανε παρκείςήότιεσφαλμέναεφαρμόστηκεοποιαδήποτεσχετι κήνομοθετικήδιάταξη. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 105