(1992)7Μαΐου 1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στές] ΓΕΝΙΚΟΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΟΥΛΓΟΥΕΡΘ Φ.Γ.&ΣΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσίβλητων. (Ποινική 'ΕφεσηΑρ. 5523). Ποινή — Εμπορία Προτύπου που δεν συμμορφωνότανμε τους όρους των Κυπριακών Προτύπων, κατά παράβαση των άρθρων 9,20, 21 και 23 του Περί Κυπριακών Προτύπων και Ελέγχου Ποιότητος Νόμου 68 του 1975 όπως τροποποιήθηκε,των σχετικών Κανονι σμών και τον άρθρον 20 τον Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154— Τυπι κή παράβαση — Επφολή προστίμου ΛΚ25.-στον καθένα από τους τρεις κατηγορούμενους -Επικυρώθηκε από το Εφετείο. 5 Στις 29 Σεπτεμβρίου 1990 η εφεσίβλητη εταιρεία διατηρούσε στο κατάστηματης στηΛεμεσό21 δισκάκιασυσκευασίας μεκατε ψυγμένο μπαρμπούνισταοποίαδεναναγραφότανη χρονικήένδει- \Q ξηκατανάλωσης,ενώταδισκάκιαέφερανδύοσημάνσεις μεημερο μηνία 28.9.90 και 21.8.
- Η υπεράσπιση ισχυρίσθηκε ότι επρόκειτο για παράλειψησήμανσης στα δισκάκιααπότο υπαλλη λικό προσωπικό και ότι οι εφεσίβλητοι 2 και 3 δεν πρόσεξαν το λάθοςλόγω του ότι ήτανθέμααρκετώνεκατοντάδωνσακκουλιών. Ο πρωτόδικος δικαστής δέχθηκε ότι ηπαράβαση ήταν τυπικήκαι 15 επέβαλε την πιο πάνω ποινή προστίμου στον κάθε ένα από τους τρεις κατηγορουμένους τηνοποίαεφεσίβαλε ο Γενικός Εισαγγελέ αςσανπαντελώςανεπαρκή. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαπεφάνθηκε
- Η προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν ορθήυπό τις περιστάσεις.
- Δεν υπάρχουνοι λόγοι πουθαδικαιολογούσαν τηνεπέμβα ση του Εφετείου λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών της υπόθεσης καιτων αρχώνπουδιέπουν την επέμβασητου Δικαστηρίου τούτου στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας τουγια ανατροπήτηςαπόφασης.
- Η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τις υποθέσεις 176 25 2ΑΛΛ. Γεν.Εισαγγελέαςν.Γούλγουερθ &Άλλων B1SCO που αφορούσε τρόφιμα με ληγμένη ημερομηνίαxaL παραποίηση της ημερομηνίας λήξεως και Σολωμού που αφορούσεπαράβασηόρων ακριβώςτουιδίου προτύπου. e
- Μετην απόρριψη της έφεσης δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι εγκαταλείπονται οι αρχές γιατον καθορισμό των ποινών που πρέπει ναεπιβάλλονται γιαδιάπραξηαδικημάτων που θέτουνσεκίνδυνοτηνυγείατουλαού. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: 10 ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίας ν Εταιρεία BISCOLTDκαι άλλων
(1991)2ΑΛΛ. 16Σολωμού νΑστυνομίας
(1991)2ΑΛΛ. 324. Έφεση εναντίον ανεπάρκειας ποινής. Έφεσηεναντίον ανεπάρκειαςτης ποινής από τον Γενι15 κό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας γιατηνποινή που επεβλήθηκε στις 5.9.1991,από τοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λε μεσού (Αριθμός Ποινικής Υποθέσεως 12775/91) στην κατηγορία τηςεμπορίαςπροτύπουπουδεν συμμορφωνό ταν μετουςόρουςτωνκαθορισμένων ΚυπριακώνΠροτύ20 πων, κατά παράβασητων άρθρων 9, 20,21 και23των Περί Κυπριακών Προτύπων, και Ελέγχου Ποιότητος νόμου, 1975(Νόμος68/75) όπωςτροποποιήθηκεαπότους Νόμους6/77,16/83και 166/89 καιτων Καν.1,2 και3των Περί ΚυπριακώνΠροτύπωνκαιΕλέγχου Ποιότητας (Κα θορισμένα Πρότυπα-Δεκάτη Τρίτη Σειρά) Κανονισμών 25 1987, Κ.Δ.Π. 124/87 καιτοάρθρο20του Ποινικού Κώδι κα Κεφ. 154,σετρεις κατηγορούμενους οιοποίοικαταδι κάστηκαναπόΚορφιώτη,Α.Ε.Δ.σε£25.-πρόστιμο οκάθε κατηγορούμενος. Λ. Κονρσονμπά(κα)ΑνώτερηΔικηγόροςτηςΔημοκρα τίας,γιατον εφεσείοντα. Ε.Χρνσοστομίδον(κα),γιατους εφεσίβλητους. Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικα στηρίου. Ηεφεσίβλητη 1πουείναι εταιρεία στην οποία 177 Α. Λοΐζου, Πρ. Γεν. Εισαγγελέαςν.Γούλγονερθ&Άλλων
(1992)ανήκει επιχείρηση πολυκαταστήματος, ο διευθυντής της και ο υπεύθυνος τουτμήματος πωλήσεων ευρέθησαν ένο χοι καικαταδικάσθηκανμετην ίδιατουςπαραδοχήγιατο αδίκηματης εμπορίας Προτύπουπουδε συμμορφωνόταν με τους όρους των Κυπριακών Προτύπων,κατάπαράβα- 5 σητωνάρθρων9,20,21και23τουΠερίΚυπριακώνΠρο τύπων και Ελέγχου Ποιότητος Νόμου 68 του 1975 όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους 6 του 1977, 16του 1983 και 166 του 1989 όπωςεπίσης καιΚανονισμούς 1,2 και3 των περί Κυπριακών Προτύπων και Έλεγχος Ποιότητας 10 (Καθορισμένα Πρότυπα - Δεκάτη Τρίτη Σειρά) Κανονι σμών 1987, Κ.Δ.Π. 124/87 και το άρθρο20 του Ποινικού ΚώδικαΚεφ.
- Οι λεπτομέρειες του αδικήματοςόπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο είναι ότι οι κατηγορούμενοι στις 29 Σε- 15 πτεμβρίου, 1990, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, εμπορεύοντο Πρότυπο,δηλαδή, κατεψυγμένα σε συσκευα σία μπαρπούνιαταοποίαπροορίζοντανπροςπώλησηγια ανθρώπινηκατανάλωση το οποίο δεν συμμορφωνόταν με τους όρους του καθορισμένου Κυπριακού Προτύπου 2 ^ CYS: 71: 1985, δηλαδή,εμπορεύοντο 21 δισκάκια συσκευ ασίαςμεκατεψυγμένο μπαρμπούνισταοποίαδεναναγρα φότανχρονικήένδειξηκατανάλωσηςενώταδισκάκιαέφε ραν δύο σημάνσεις με ημερομηνίες συσκευασίας 28.9.90 25 και21.8.
- Η προβλεπόμενη ποινή από το άρθρο 21 του Νόμου όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο3του Νόμου 166 του 1987 είναι 6 μήνες φυλάκιση ή£450.- πρόστιμο. Ταγεγο νότα όπως εξετέθησαν ενώπιον του πρωτόδικου δικαστή- ™ ρίουείναιότιστις 29 Σεπτεμβρίου 1990 ομάρτυρας κατη γορίας επισκέφθηκε το κατάστημα της εταιρείας στη Λεμεσόκαι βρήκε μέσα στα"ψυγεία21 δισκάκια συσκευα σίας μεκατεψυγμένο μπαρμπούνι στα οποίαδεν αναγρα φόταν η χρονική ένδειξη κατανάλωσης, ενώ ταδισκάκια έφεραν δύο σημάνσεις με ημερομηνία 28.9.90και21.8.
- 35 Ο μάρτυςπληροφόρησε τους κατηγορούμενους ότι θα κα ταγγελθούν και ηαπάντηση ήτο ότι έκαμε λάθος η υπάλ ληλοςκαιδεντο πρόσεξε. 178 2ΑΛΛ. 5 Γεν. Εισαγγελέαςν. Γούλγουερθ&Αλλων Α. Λοΐζου,Πρ. Ήτοηθέση τηςυπερασπίσεως ότι ήτοαπλώς παράλει ψησήμανσης σταδισκάκιααπότο υπαλληλικό προσωπι κόπουδενταπρόσεξανκαιότι οιεφεσίβλητοι 2και3 σαν υπεύθυνοιπουήταν, επειδήήτανθέμααρκετών εκατοντάδων σακκουλιών έτυχε και δεν πρόσεξαν αυτότο λάθος. Εν πάσηδεπεριπτώσει δεν ετίθετο θέμαλήξεωςτηςημε ρομηνίας καταναλώσεως και δεν υπήρχε θέμα κινδύνου στηνπερίπτωση αυτή,τηςυγείαςτουκοινού. Οπρωτόδικοςδικαστήςεδέχθηότιηπαράβαση ήτο τυ10 πική,καιαφούπράγματι τόνισετογεγονός ότιπαραπτώ ματααυτούτουείδουςγενικάπρέπειναθεωρούνταιπολύ σοβαρά και ότι πρέπει ναυπάρχειαυστηρά συμμόρφωση προςτουςνόμουςκαιότιδενήτανπερίπτωσηπου υπήρχε λανθασμένηημερομηνία λήξεωςτουχρονικούπεριθωρίου που θαέκαμνετατρόφιμααυτάακατάλληλαγιακατανά λωση, επέβαλε ποινή £25.-πρόστιμο στον κάθε ένααπό τουςτρειςκατηγορούμενους. Ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρησε την παρούσα έφεση εναντίον της επιβληθείσας ποινής σαν παντελώς ανεπαρκήείτεγιατην τιμωρία των εφεσίβλητων είτεγια 20 τττναναμόρφωσητους είτεγια την αποτροπή παρομοίων αδικημάτων απόάλλους. Προςυποστήριξη της έφεσης, η ευπαίδευτηανώτερηδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςεπικαλέ σθηκετις αρχέςπουδιατυπώθησανστην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέαςτης Δημοκρατίαςν. ΕταιρείαςBISCO LTD 25 κ.α,
(1991)2 Α.Α.Δ. 16 και στην υπόθεση Σολωμού ν. Αστυνομίας,
(1991)2Α.Α.Δ.324, στις οποίες εφέσεις ετονίσθηη σοβαρότητατωνπαραπτωμάτωναυτώνκαιότι θα έπρεπεναεπιβάλλονταιαποτρεπτικέςποινέςόπουη φύση του αδικήματος το επιβάλλει, λαμβανομένων φυσικά υπόψη των γεγονότων της κάθε υποθέσεως. Και ότι οι 30 ποινές φυλάκισηςέστωκαιμικρήςδιάρκειαςεξυπηρετούν τον σκοπό του νόμου όπως στην υπόθεσηεκείνηπουεπι βάλλονται ως αποτρεπτικές για τον κατηγορούμενο και για άλλους πιθανούς παραβάτεςτουνόμου.Με ακριβοδί καιοτρόποηανώτερηδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςεδέχθη 35 ότι η παρούσα υπόθεσηδιαφοροποιείται απόταγεγονότα των δύο άλλων υποθέσεων στις οποίες υπήρχε και το 179 Α.Λοΐζον,Πρ. Γεν. Εισαγγελέαςν. Γούλγουερθ&Άλλων
(1992)στοιχείο τηςπαραποίησηςτωνημερομηνιών λήξεως. θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι η ευπαίδευτος ανώτερηδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςεδέχθηότι δενεπρό κειτο, ως εκ της φύσεως της υποθέσεως αυτής,για περί πτωσηφυλάκισης. Μάλιστα θαπρέπει ναυποδειχθεί εδώότι στηνυπόθε σηBISCOεπρόκειτοπερίπαραδόσεωςτροφίμων στοΝο σοκομείο ληγμένης ημερομηνίαςκαιπαραποίησηςτηςημε ρομηνίας λήξεως διά της επικόλλησης νέας ψευδούς ημερομηνίας. Η υπόθεση Σολωμούαφορούσε παράβαση των όρωνακριβώςτουιδίουπροτύπου. 5 10 Στηνπροκειμένη περίπτωση δεν υπήρχετίποτε που να πείσει το Δικαστήριο τούτο κατ' έφεση ότι η προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου υπό τις περιστάσεις της «5 υποθέσεως ήτανεσφαλμένηκαιότιδενεπρόκειτοπερίτυ πικήςπαράβασηςόπωςαυτόςχαρακτήρισετηνόληυπόθε ση. Κάτω από.όλα αυτά ταπεριστατικά καιέχονταςκατά νου τις αρχές πουδιέπουντην επέμβασητου Δικαστηρίου τούτου στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του από 20 έναπρωτόδικο δικαστήριο στην επιβολή ποινής βρίσκου μεότι δενυπάρχουνοιλόγοι εκείνοι πουθαδικαιολογού σαντηδικήμαςεπέμβαση. Αναμφίβολα σε περιπτώσεις που ηυγεία του λαού τί θεται σε κίνδυνο οι ποινές πρέπει να είναι και αυστηρές 2 5 καιαποτρεπτικέςτηςδιάπραξης τέτοιων παραβάσεων και μετηναπόρριψητης εφέσεως αυτήςδενπρέπει να θεωρη θεί ότι τοΔικαστήριο τούτο εγκαταλείπει καθ*οιονδήποτε τρόπο τις αρχές αυτέςκαι τις αρχές που τονίστηκαν στις πιο πάνω εφέσεις στις οποίες έγινε ήδη αναφορά και με 30 τις οποίεςσυμφωνούμε απόλυτα. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 180