2Α.Α.Δ. 19Μαΐου1992 [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ,Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΔΛπές] ΔΗΜΗΤΡΗΣΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ "ΡΩΤΑΣ", Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5513). Είσοδος σε ξένη περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει τον κάτοχο της κατά παράβαση τον άρθρον 280 τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τον περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών, Νόμο τον 1987, (Νόμος αρ. 166τον 1987). * 10 15 Την Ιην Απριλίου 1991 ο εφεσείων που ήτανκρεοπώλης ήλθε στο Κεντρικό Σφαγείοτο οποίο τελεί υπότηνκατοχήτου Κεντρι κού ΣφαγείουΚοφίνου,με το αυτοκίνητοκαι ταζώατου ενώ του είχε πριν απαγορευθεί η είσοδος λόγω της συμπεριφοράς του και προκάλεσε καίΗχιτέρηση στη ροή παραλαβήςτων ζώων και στην άφιξη των αυτοκινήτων. Βρέθηκε ένοχος μετά απόακροαματική διαδικασίαστηνκατηγορίαγιαείσοδο σεξένη περιουσία μεσκοπό να ενοχλήσει τονκάτοχοτης. Το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο σκοπός του εφεσείοντα ήταν να ενοχλήσει και ότι η δικαιολογία ότι μπήκε για να σφάξει ταζώα του ήταν ένα μανδύας για συγκάλυψη του πραγματικούτου σκο πούκαι απέρριψετηνέφεση. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: 2 0 Lambidesν ThePolice
(1967)2 C.L.R. 142 Έφεση εναντίον Καταδίκης και Ποινής. Έφεσηεναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινής απότον Δημήτρη Δημητριάδη ή "Ρώτα"ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 22.8.1991 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας 203 "Ρώτας" ν.Αστυνομίας
(1992)(Αριθμός ΠοινικήςΥπόθεσης 5921/91) στηνκατηγορίαει σόδουσεξένηπεριουσίαμεσκοπόναενοχλήσει τονκάτο χοτης κατάπαράβαση τουάρθρου 280 τουΠοινικούΚώ δικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τον περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών, Νόμο του 1987 (Ν. 5 166/87) καικαταδικάστηκεαπόΙωαννίδη,Α.Ε.Δ.σε £50.πρόστιμο. Φ.Αποστολίδης, γιατονεφεσείοντα. Λ. Δημητριάδου (δ/νίς), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικα στηρίου. Ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος για είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει τον κάτοχο της, κατά παράβαση του άρθρου 280 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 15 154, όπως τροποποιήθηκε από τον περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών,Νόμοτου 1987, (Νόμοςαρ. 166 του 1987). Ο εφεσείων είναι κρεοπώλης και έπαιρνε τα ζώατου στο Κεντρικό Σφαγείο τοοποίοτελείυπότηνκατοχήτου 20 Κεντρικού Συμβουλίου ΣφαγείουΚοφίνου.Λόγωτηςσυ μπεριφοράς του με την οποία το Συμβούλιο ασχολήθηκε επανειλημμένα σεσυνεδρίες του,οεφεσείωνπροειδοποιή θηκεότι ανεπαναλάμβανεπαρόμοια συμπεριφοράθαεδίδετο εντολή να του απαγορευθεί ηείσοδος στο Σφαγείο. 25 Επειδήσυνεχίστηκε η ίδιασυμπεριφορά,απαγορεύθηκε η είσοδος του στον περιφραγμένο χώρο του Σφαγείου από τις25 Ιανουαρίου1991. Την 1Απριλίου 1991,ο εφεσείων ήλθεστο Σφαγείομε τοαυτοκίνητοκαιταζώατου.Οεντεταλμένος υπάλληλος 30 τουΣφαγείου,οοποίος ενεργούσε μεβάση οδηγίες απότη διεύθυνση να μη επιτρέψει την είσοδο στον εφεσείοντα, υπέδειξε σ* αυτόννασταματήσει στην είσοδο. Ο εφεσείων δεν υπάκουσε,μπήκε μέσααπότοανοιχτόκάγκελλο στον περιφραγμένοχώρο καισταμάτησε στο χώρο εκφόρτωσε- 35 204 2ΑΛΛ. 5 "Ρώτας" ν.Αστυνομίας Α.Λοΐζον, Πρ. ως τωνζώων. Μετηνπράξητουαυτήο εφεσείων προκά λεσε καθυστέρηση στη ροή παραλαβής ζώων και στην άφιξη τωναυτοκινήτωνενοχλώντας κατάτοντρόπο αυτό τον κάτοχο του υποστατικού. Ειδοποιήθηκε ο εκτελών χρέηΔιευθυντή,οοποίοςκάλεσετηνΑστυνομία ναεκδιώ ξει τον εφεσείοντα. Πράγματιο αστυφύλακας Βασιλείου, ο οποίος κατέφθασε στην σκηνή, υπέδειξε σε αυτόν να φύγει,αλλά ο εφεσείων δεν έφευγε και επέμενε ότι έφερε ταζώατουγιασφαγή. 10 Μετά από ακροαματικήδιαδικασία κατά την οποία ακούστηκανταγεγονότατηςυπόθεσηςαπότουςμάρτυρες ο πρωτόδικος Δικαστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πραγματικόςσκοπόςτηςεισόδου τουεφεσείοντα ήτανγια ναενοχλήσειτονκάτοχοτουυποστατικούκαιηδικαιολο15 γίαότι μπήκεγιανασφάξειταζώατουόταντουείχεαπα γορευθεί ηείσοδος ήταναπλώςγιανακαλύψει τον πραγ ματικότουσκοπόπουήτανγιαναενοχλήσει. Οι αρχέςπουδιέπουντοθέματηςπαράνομης εισόδου με σκοπό την ενόχληση του κατόχου περιουσίας έχουν 20 εξεταστεί, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Lambides ν. ThePolice
(1967)2CL.R. 142,στηνοποίαλέχθηκεότιεκεί που ο πραγματικός ή κύριος σκοπός της εισόδου ενός είναι να διαπραχθείένα αδίκημαήνα εκφοβίσει, εξυβρί σει,ή ενοχλήσειτονκάτοχοκαιότανη διεκδίκησηδικαιω25 ματος είναι απλώς ένας μανδύαςγια να συγκαλείψει τον πραγματικό σκοπό του το αδίκηματης παράνομης εισό δουέχειδιαπραχθεί. Συμφωνούμεμετοσυμπέρασματουπρωτόδικου_Δικαστή ότι ο σκοπός του εφεσείοντα ήτο να ενοχλήσεικαι η 30 δικαιολογία ότι μπήκε για να σφάξει τα ζώα, δεν ήτο παράέναςμανδύαςστηνόληπρόθεσητου. Ως εκ τούτου δεν βρίσκουμε λόγο να επέμβουμε στα συμπεράσματα του πρωτόδικουΔικαστηρίου και ηέφεση απορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 205