2 ΑΛΛ. 3Ιουλίου 1992 [Α.Ν.ΛΟΕΖΟΥ.Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΔΛπές] ΓΕΝΙΚΟΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΠΕΤΡΟΥ ΛΟΥΚΑ, Εφεσφλ ήτου. (Ποινιχή ΈφεσηΑρ. 5512). Ποινή — Πρόκληση θάνατονλόγω απερίσκεπτης πράξης κατά παρά βαση τον άρθρον 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154όπως τρο ποποιήθηκε από το Νόμο 111/89 — Επιβολή ποινής προστίμου ΛΚ200.— Επικυρώθηκε από το Εφετείο. 5 10 25 20 «c ZD Ποινή — Ελαφρυντικοί παράγοντες — Λευκό ποινικό μητρώο καθ' όλη τηνδιάρκεια των σαράντα χρόνων άσκησηςτον επαγγέλματος οδηγού— Νομοταγής ζωή. Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος και παράλειψη λήψεως μέτρων κατά την επφίβαση και αποβίβασητων επιβατών κατά παράβαση των Κανονισμών 23(θ)και 26 του περί Ρυθμίσεωςτης Τροχαίας Μεταφοράς Κανονισμού Κ.Δ.Π. 505/64 όπως τροποποιήθηκε από τιςΚΛ.Π. 820/68και 107/78. Στις 8 Νοεμβρίου 1990, ο εφεσίβλητος ηλικίας 64 χρόνων οδη γούσε το ιδιόκτητο λεωφορείο του για μεταφορά περίπου εκατόσαράντα μαθητών από ένα δημοτικό σχολείο της Λάρνακας σε άλλο. Το λεωφορείο είχε μόνο μια πόρτα η οποία ήταν ανοικτή στα τελικά μόνο μέτρα της διαδρομής για επιστροφή και όταν αυτό έμπαινε στην αυλή του σχολείου το θύμα ηλικίας δέκαπερί πουχρόνων πουκαθόταν στο πρώτοκάθισμαπίσω απότον οδηγό πήδηξε θεληματικά από την ανοικτή πόρτα του λεωφορείου στην προσπάθεια επίδειξης τόλμης και παλληκαρισμοΰ προς τους άλ λους μαθητέςότι ήτανικανόςνατο πράξει,μεαποτέλεσμα ναβρει ακαριαίο θάνατοόταν κτυπήθηκε απότον τροχό του λεωφορείου που συνέχισε τηνπορείατου. ° Η επιβληθείσα ποινή προστίμου ΛΚ200.- εφεσφλήθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα σανανεπαρκήςκαισαν μη ανταποκρινόμε νηπροςτιςκαθιερωμένες αρχέςτηςνομολογίας τουΑνωτάτου Δι καστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαπεφάνθηκε 241 Γενικός Εισαγγελέας ν.Λονκά
(1992)ότι:
- Η πράξη που προκάλεσε τον θάνατο,άσχετα απότη συ μπεριφορά του θύματος, ήταν το ότι αφέθηκε η πόρτα ανοικτή στο τελευταίο στάδιο της διαδρομής. Όμως η πράξη αυτήδεν αποτελεί μια από τις σοβαρές πράξεις 5 που συνήθως συνδέονται με παραπτώματα κάτωαπότο άρθρο210 τουΚεφ.
- Η ηλικία, η μακρόχρονη πείρα στο επάγγελμα του οδη γού, και το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσίβλητου δεί χνουν τηννομιμοφροσύνη του σεθέματατροχαίας. \Q
- Η απώλεια μιας ζωής είναι θλιβερό γεγονός αλλά το στοιχείο της ευθύνης,του λευκού παρελθόντος και ηηλι κία του εφεσίβλητου εδικαιολογούσαν την επιεική ποινή που του επεβλήθηκε. Η έφεσηαπορρίπτεται. ** Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Παμπακά νΑστυνομίας
(1990)2Α.Α.Δ. 487· Παναγή νΑστυνομίας
(1992)2Α.Α.Δ. 75Nicola νPolice
(1980)2C.LM.
- Έφεση εναντίον ανεπάρκειας ποινής. Έφεση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εναντίον της ανεπάρκειας της ποινής που επεβλήθηκε στον ΠέτροΛουκά ο οποίοςβρέθηκε ένοχος στις7.8.1991 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 878/91)στην κατηγορία της πρόκλησης 2 5 θανάτου λόγω απερίσκεπτης πράξης κατάπαράβασητου άρθρου210 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154,καιστηνκα τηγορίατηςοδήγησης μηχανοκινήτου οχήματοςκαιπαρά λειψης λήψεως μέτρων κατάτην επιβίβασηκαιαποβίβαση 3 0 των επιβατώνκατάπαράβασητων Καν. 23 (θ)και26 των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Καν. Κ.Δ.Π. 505/64 ως ετροποποιήθη υπό της Κ.Δ.Π. 820/68και 107/ 78, και καταδικάστηκε από Χατζηχαμπή Ε.Δ. σε £200.πρόστιμο στην πρώτη κατηγορία χωρίς να επιβληθεί ποινήστηδεύτερηκατηγορία. 242 20 2 AAA. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Λουκά Τ.Πολνχρονίδον(δΜζ) Δικηγόρος της Δημοκρατίας Λ,γιατον εφεσείοντα. Γ.ΓεωργίουμεΜ. Λαζαρή(κα),γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. 5 Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΜετηνέφεσηαυτήοΓενικός Εισαγγελέας προσβάλλει την απόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας μετην οποία επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο πρόστιμο £200.-, για πρόκληση θανάτου λόγω απερίσκεπτης πράξης κατάπα10 ράβασητου 'Αρθρου 210 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154 όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝόμο αρ. 111του
- Οεφεσίβλητος παραδέχθηκε ενοχήστιςδύοκατηγορίες πουπροσήφθησαν εναντίον του.Η πρώτηείναι αυτήστην οποία έχουμε ήδηαναφερθείκαι ηδεύτερη ήτανγιαοδή15 γηση μηχανοκινήτου οχήματοςκαιπαράλειψηλήψεως μέ τρων κατά την επιβίβαση και αποβίβαση των επιβατών κατά παράβασητων Κανονισμών 23(θ) και 26 του περί Ρυθμίσεως τηςΤροχαίας ΜεταφοράςΚανονισμού ΚΑΠ. 505/64, όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΑΠ. 820/68και 20 107/
- Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εξετέθησαν ενώπιον τουΔικαστηρίου είναιταακόλουθα: Ο εφεσίβλητος, είναι πρόσφυγας από το κατεχόμενο χωριό Βατυλήκαι μένειμετηνοικογένεια τουστο Συνοι25 κισμό Μακάριου Γ στη Λάρνακα. Είναι επαγγελματίας οδηγός.Στις8Νοεμβρίου 1990, οδηγούσε το ιδιόκτητο λε ωφορείο του μεαριθμόεγγραφήςTG£021 καιανέλαβενα μεταφέρει περίπουεκατο-σαράνταμαθητέςαπότοδημοτι κό σχολείο Καμάρες στο δημοτικό σχολείοΑγίου Ιωάννη 30 Λάρνακας όπου υπήρχεέκθεση τέχνης από δημοτικά σχο λεία. Γύρω στις 10:45 άρχισε να μεταφέρει τους μαθητές του δημοτικού αυτού σχολείου στον Άγιο Ιωάννη.Κατά τη μεταφοράτων πρώτων μαθητών μπήκε στο λεωφορείο ο δάσκαλος της Τέχνης μαζί με το διευθυντή για την 243 Α. Λοΐζου, Πρ. ΓενικόςΕισαγγελίαςν. Λουκά
(1992)ασφάλεια των μαθητών. Αφού τους πήρε στο σχολείο Αγίου Ιωάννη, ο διευθυντής με τον εφεσίβλητο επέστρε ψαν πίσω για να μεταφερθούν οι υπόλοιποι μαθητές. Όταν κατέβασαντους μαθητέςαυτούςστο σχολείοΑγίου Ιωάννη οι πρώτοι μαθητές είχαν τελειώσει την επίσκεψη 5 και βγήκαν έξω στην αυλή του σχολείου. Ο διευθυντής επέβλεψε τότε την επιβίβασητων μαθητώνστο λεωφορείο του εφεσίβλητου καιτου έδωσε οδηγίες νατους μεταφέρει πίσω στην αυλή του σχολείου τους. Ο διευθυντής όμως έμεινεεκεί μεάλλους δύοδασκάλουςτουσχολείου. 10 Η μοναδική πόρτα του λεωφορείου ήταν ανοικτήστα τελικά μόνο μέτρατηςδιαδρομήςκαικατάτην είσοδο του λεωφορείου στην αυλή,το θύμα,ο οποίος ήταν μαθητής της πέμπτης τάξης ηλικίας δέκα περίπου ετών,καθόταν στο πρώτο κάθισμα πίσω απότον οδηγό μαζί με δύοάλ λους μαθητές. 'Οταν το λεωφορείο μπήκε στην αυλή του σχολείου πολλοί απότους μαθητέςσηκώθηκαναπότα κα θίσματακαιπροχώρησανπρος τηνανοικτήπόρτατου λε ωφορείου προφανώς για να κατεβούν πρώτοι. Το θύμα φώναξε "πετάσσουμαι, δεν πετάσσουμαι, να πάω να πιάσω πρώτηθέση στο λεωφορείο του "θεκλή". Οι άλλοι μαθητέςτου φώναξαν"δενπετάσσεσαι" καιτοθύμα πήδη ξε απότηνανοικτήπόρτατουλεωφορείου, έπεσε στοέδα φος και το λεωφοφείο που συνέχισε την πορεία του,τον κτύπησε με τον τροχότου αυτοκινήτου με αποτέλεσμα να βρειακαριαίοτοθάνατο. Από μέρους του Γενικού Εισαγγελέα έχει υποστηριχθεί ότι ηεπιβληθείσα ποινή είναι ανεπαρκήςκαιδεν ανταπο κρίνεται προς τις αρχές που η νομολογία του Δικαστη ρίου τούτου έχει καθιερώσει, μεταξύ άλλων, στις υποθέ- 30 σειςΠαμπακά ν.Αστυνομίας(\990)2Α.Α.Δ. 487,Παναγή ν. Αστυνομίας,
(1992)2 Α.Α.Δ. 75, στην οποία το Δικα στήριο τούτο μίλησεγια τον αποτρεπτικόχαρακτήρατης ποινής σε παρόμοιες περιπτώσεις και στην υπόθεση Nicola v.Police
(1980)2 C.L.R. 202. Σεαυτήτην περίπτω- 35 ση σε οδηγό τράκτορπουεπέτρεψε σε τρία παιδιά να καθήσουν παράνομαστο τράκτορ του και να τα μεταφέρει, ένα εκ των οποίων έπεσε και βρήκε τον θάνατο,η ποινή 244 2AAA. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Λουκά Α. Λοΐζου,Πρ. φυλάκισης έξι μηνών μειώθηκε σετρεις μήνες,δενυπήρξε όμως επέμβασηστη διαταγήγια δωδεκάμηνηστέρηση της άδειαςτουοδηγού. 5 Όσοναφοράτηνπροσέγγιση τουπρωτόδικουΔικαστή αξίζειναγίνει αναφοράσταπιοκάτωαποσπάσματα: "Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης, πιστεύω ότι ηπράξη πάνωστην οποίαβασίζεταιη πρώτη κατη γορία δεν συνιστά την κλασσική περίπτωση της πρό κλησης θανάτουλόγω απερίσκεπτης πράξης έστω και αν εμπίπτει στα πλαίσια εκείνα. Σε αναφοράμάλιστα με τα όσα έχουν λεχθεί πιστεύω ότι η συγκεκριμένη πράξηστην περίπτωσηαυτήθαμπορούσε ναθεωρηθεί ότιβρίσκεταικοντάστομεταίχμιο." Καιπιοκάτω: 15 20 25 30 35 "Βέβαιαείναιακριβώςεδώπουέγκειται η απερισκε ψίαστην οποίααναφέρεταιη κατηγορίαεφόσον τογε γονός αυτό,το οποίο οκατηγορούμενος επέτρεψε,είχε στη συνέχεια του την εξέλιξηη οποία έχειαναφερθεί, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη του γεγονότος ότι οι επιβάτες του λεωφορείου ήταν μικρά παιδιά, ώστε η υπό εξέταση απερισκεψία νααναφέρεταιστην πρόβλε ψη μιαςκατάστασης όπως αυτής η οποίαπροκλήθηκε στηνπαρούσαπερίπτωση. Έχονταςαναφέρειταωςάνω,πρέπεισυγχρόνωςνα σημειώσω ότιδυστυχώςδενυπήρχε,όπωςφαίνεται,συ νοδός στο λεωφορείο οοποίος ναεπιβλέπει την ασφά λεια των παιδιών και την όλη συμπεριφορά τους στο λεωφορείο. Αυτό είναι ασφαλώς κάτι το οποίοπρέπει να ληφθεί υπόψη σε σχέσημε τη σοβαρότητα τηςαμέλείας του κατηγορουμένου. Επίσης πρέπει να λάβω υπόψη μου το ότι, όπως έχει αναφέρει ο κ. Γεωργίου, τοάλλογεγονός τοοποίοοδήγησεστο θάνατοτουπαι διούήτανκαιη δικήτουανεξάρτητηπράξηπουπήδησε από το λεωφορείο σε αντίθεση με ότι η πόρτα ήταν ανοικτή,το οποίο δεν θαοδηγούσε απόμόνο του στον 245 Α. Λοΐζον, Πρ. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Λουκά
(1992)τραυματισμόή εντέλειτοθάνατοενόςαπότους επιβά τες." Έχουμεακούσει μεπροσοχήόσαυποβλήθηκαναπόμέ ρουςτου Γενικού Εισαγγελέα απότην ευπαίδευτο δικηγό ρο της Δημοκρατίας,η οποία με τρόπο ακριβοδίκαιοδέ- 5 χθηκε ότι δεν ήταν περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης,αλλά δενέχουμε πεισθεί ότι στην υπό εξέταση υπόθεσηηποινήείναιυπέρμετραεπιεικήςώστεναδικαιο λογείται, μεβάση τιςκαθιερωμένες αρχέςτηςνομολογίας, να επέμβουμε ακούοντας εμείς την υπόθεση ως Εφετείο. 10 Υπήρχαν πράγματι πολλά ελαφρυντικά στοιχεία όπως ανέφερεκαιοπρωτόδικοςΔικαστής.Ηπράξηπουπροκά λεσετοθάνατο,άσχετααπότη συμπεριφοράτου θύματος, ήταν το ότι αφέθηκεηπόρταανοικτήστο τελευταίοστά διο της διαδρομής όμως από μόνη της δεν αποτελεί μια i 5 από τις σοβαρές πράξειςπουσυνήθως συνδέονται με πα ραπτώματα κάτωαπό το'Αρθρο210 τουΠοινικού Κώδι κα. Επιπλέον το πρωτόδικοΔικαστήριο είχε ενώπιον του ένα άνθρωπο 64 ετών, οικογενειάρχη ο οποίος υπήρξε 20 οδηγός σαράντα χρόνια χωρίς κανένα προηγούμενο, πράγμαπουδείχνει ότισεολόκληρη τηζωή τουείχε σεβα σμό προς τους νόμους και τους κανόνες που διέπουντα θέματατηςτροχαίας. Η νομοταγής ζωή ενός ανθρώπου έχει παρομοιασθεί 25 με τη ζωή του νοικοκυρεμένου ανθρώπου ο οποίος μια ολόκληρη ζωήεξοικονομεί γιαναβρει τις οικονομίες του στις δύσκολες μέρες. Και ηνομοταγήςζωήτου εφεσίβλη του αποτέλεσε, είναι φανερό από την προσέγγιση του πρωτόδικουΔικαστή,τις αποταμιεύσειςτου στηζωήαπό 30 τις οποίες επήρε για να αντιμετωπίσει μια τραγικήκαι θλιβερή κατάσταση που αντιμετώπισε στο τέλος σχεδόν τηςεπαγγελματικήςτουσταδιοδρομίας. Είναι θλιβερό βέβαιαδιότι μιαζωήχάθηκε, αλλά,δεν νομίζουμε ότι υπό τας περιστάσεις το Δικαστήριο τούτο ^5 θαδικαιολογείτο ναεπέμβειδιότι πράγματι επρόκειτογια 246 2AAA. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Λουκά Α. Λοΐζου, Πρ. μιατραγωδίαγιατοθύμακαιτηνοικογένεια του,αλλάτο στοιχείο της ευθύνης, δηλαδή,το στοιχείο της υπαιτίου αμέλειας ή παράνομης πράξης του λευκού παρελθόντος και ηηλικία του εφεσίβλητου ήταντέτοιαπουεδικαιολογούσαντηνεπιεικήποινήπουτουεπιβλήθηκε. Γιατουςλόγουςαυτούςηέφεσηαπορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 247