(1992)17Ιουλίου, 1992 [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ, Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΔΛπές] MOUSTAFASOUILMI, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική 'ΕφεσηΑρ.5643). Ποινή — ΠαραμονήστηΔημοκρατία τηςΚύπρου μετά τηλήξητης άδειαςπαραμονής κατάπαράβασητον άρθρου 19
(1)(λ) τονπερί Αλλοδαπών καιΜεταναστεύσεωςΝόμου, Κεφ.105,όπωςτροπο ποιήθηκεαπό τονςΝόμους 166/87και50/88 —Λευκό ποινικό μη- τρώο— Επιβολή ποινής φυλάκισηςτεσσάρωνμηνών—Δεν χρί- 3 θηκεέκδηλαυπερβολική. Ποινή—Αποτρεπτική ποινή —Εξατομίκευση—Δεν πρέπειναεξου δετερώνει τοναποτρεπτικόχαρακτήρατηςποινής. Ποινή — Επιμέτρηση— Ανώτατη ποινή πον προβλέπεταιαπό το Νόμο—Είναιενδεικτική τηςέκτασηςτηςσοβαρότηταςτωνάδικη- 10 μάτωνκαι πρέπει ναλαμβάνεται υπόψηστηνεπιμέτρηση τηςποι νής. Ποινή— Εμπίπτει κατάκύριολόγο στιςαρμοδιότητες τονπρωτόδι κουΔικαστηρίου. Ο Εφεσείων, Σύριος,εξασφάλισε προσωρινή άδειαπαραμονής 15 για πέντε μέρες δηλ. μέχρι τις24 Φεβρουαρίου
- Όμωςέμεινε στην Κύπρο μέχρι τις 17Μαίου 1992οπότε και συνελήφθηκε στη Λεμεσό.Παραδέχθηκε ενοχήκαιτου επεβλήθηκε ηπιοπάνωποινή φυλάκισηςτηνοποίαεφεσίβσλεσανέκδηλαυπερβολική. ότι: Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και απεφάνθηκε 20
- Η μεγάλη συχνότητα διάπραξης απόαλλοδαπούς παρο μοίων αδικημάτων όπως καιτοαδίκημαγιατοοποίο βρέ θηκε ένοχος ο εφεσείων δημιουργεί την αναγκαιότητα για επιβολήαποτρεπτικώνποινών απόταΔικαστήρια.
- Η προβλεπόμενη απότο νόμο ανωτάτη ποινή πρέπει να λαμβάνεταιυπόψηστην επιμέτρησητηςποινής όπωςκαιτο 248 25 2ΑΛΛ. Souilmi ν.Της Αστυνομίας είδος τηςποινήςπουπρέπει να επιβληθεί.
- Ηεπιβληθείσα ποινή δεν είναι νομικά εσφαλμένη ή έκδηλα υπερβολική. Η έφεση απορρίπτεται. 5 Υπόθεση που αναφέρθηκε: Τσονλόφτας νΑστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 391. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής από Moustafa Souilmi ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 18.5.1992 απότοΕπαρχιακό 10 Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 7154/ 92) στην κατηγορία της παραμονής στη Δημοκρατία της Κύπρου μετάτηλήξη τηςάδειαςπαραμονήςτουκατά πα ράβασητου άρθρου 19
(1)(λ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και καταδικάστηκε -- από Γλ. Μιχαηλίδη,Α.Ε.Δ.σεφυλάκιση4μηνών. Εφεσείων εμφανίζεταιπροσωπικά. Γ. Παπαϊωάννον,Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Α. Ν.ΑΟΙΖΟΥ,Π.ανέγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. 20 ο εφεσείων είναι Σύριος και έφθασε στην Κύπρο μέσω του αεροδρομίου Λάρνακος στις 19 Φεβρουαρίου 1991. Του δόθηκε άδειαπροσωρινής παραμονής ως επισκέπτη μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 1991, δηλαδήγια πέντε μέρες. Μετάτηλήξητης άδειαςπαραμονήςτου δεν εγκατέλειψε 25 χην Κύπρο όπως όφειλε διότι, όπως εξήγησε ο ίδιος, δη μιούργησε εντωμεταξύχρέηκαιήθελε ναεργαστεί για να τα ξοφλήσει χωρίςναέχειεξασφαλίσει τηνάδειατουΛει τουργού Μεταναστεύσεως. Στις 17 Μαΐου 1992, ο Αστυφύλακας Αγιώτης βρήκε 3Q τον εφεσείοντα στην οδό Γλάδστωνος στηΛεμεσό,έλεγξε τα στοιχεία του και διαπίστωσε ότι βρίσκετοπαράνομα στην Κύπρο,τονσυνέλαβε καιτονμετέφερε στον Αστυνο249 Α. Λοΐζον, Πρ. Souilmi ν.Της Αστυνομίας
(1992)μικό Σταθμό Λεμεσού. Εκεί κατηγορήθηκε στη γλώσσα τουκαιαπάντησεότι δεν εγνώριζε ότι έπρεπε να ανανεώ σειτηνάδειαπαραμονήςτου. Ο εφεσείων παραδέχθηκεενοχή στην κατηγορία παρα μονής στη Δημοκρατία της Κύπρου μετά τη λήξη της 5 άδειαςπαραμονήςτου,κατάπαράβασητου άρθρου 19
(1)(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους166/87 και 50/88, και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως τεσσά ρωνμηνών. 'Οπως παρατηρείο πρωτόδικος Δικαστής τους τελευ ταίουςμήνες έχουνεκδικαστείστηνεπαρχίαΛεμεσούεκα τοντάδες υποθέσεις αλλοδαπών, κυρίως αράβων, οι οποίοι έρχονται νόμιμα στην Κύπρο και στη συνέχεια αντίνατηνεγκαταλείψουνμένουν εδώχωρίςάδειαπάρα- \s μονής. Η ανώτερη προβλεπόμενη ποινή από το Νόμο είναι δώδεκα μήνες φυλάκισηκαι/ή πρόστιμο χιλίων λιρών, θα πρέπει νατονισθεί ότι η προβλεπόμενη από τονόμο ανω τάτηποινήείναι ενδεικτικήτης έκτασηςτης σοβαρότητας 20 ενός αδικήματοςκαι τούτο είναι στοιχείο που πρέπεινα λαμβάνεται υπόψηστην επιμέτρηση της ποινής όπωςκαι τοείδοςτηςποινήςπουθαεπιβληθεί. Ένας άλλος παράγονταςπου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι η μεγάλη συχνότητα με την οποίαπαρόμοια 2 5 αδικήματα διαπράττονται,όπως συμβαίνει και με αυτό γιατοοποίοβρέθηκεένοχοςοεφεσείων, είτεαυτάπαρου σιάζονταισε μιαπόληείτεσε μιαπεριοχήείτεκαισεολό κληρη την Κύπρο. Σε τέτοιες περιπτώσεις ταΔικαστήρια 3 οφείλουν ναεπιβάλουναποτρεπτικέςποινές. Όταν δε διαπιστωθεί η αναγκαιότηταεπιβολής απο τρεπτικήςποινής,ο παράγων της εξατομίκευσης τηςποι νής δενπρέπει ναυπεισέρχεται σε έκταση τέτοια ώστε να εξουδετερώνει τον παράγοντα αυτής της αποτροπής. (Βλέπεμεταξύάλλων Τσονλόφταςν.Αστυνομίας
(1990)2 35 250 2ΑΛΛ. 5 Souilmi ν.ΤηςΑστυνομίας Α. Αοΐζον,Πρ. Α.Α.Δ. 391. Η εισήγηση του εφεσείοντα ότι θα ήθελενα επιστρέψει στην οικογένεια τουκαιτογεγονός ότιδεν βα ρύνεται με προηγούμενα,αποτελούν στοιχεία σχετικά με τοάτομοτουταοποίαήσανενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστήκαιταοποίαείναιφανερόότιλήφθηκανυπόψη. Κατάτην κρίση μαςδεν υπάρχουν,στην παρούσα πε ρίπτωση, περιθώρια για να ανατρέψουν την αρχή ότι η επιβολήποινήςεμπίπτεικατάκύριολόγομέσαστιςαρμο διότητες των πρωτοδικών Δικαστηρίων και ότι τοΔικα10 στήρΐΌτούτοδενεπεμβαίνειεκτόςανη επιβληθείσαποινή είναι εσφαλμένη νομικά,πράγμαπου δεν συμβαίνει στην έφεση αυτή, ούτε και υπήρξε ισχυρισμός περί τούτου,ή ότι είναι έκδηλα υπερβολική, πράγμα το οποίο δεν βρί σκουμεναυπάρχειστηνέφεση αυτή. 15 Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 251