(1992)10Ιανουαρίου1992 [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ,Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στές] ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, Κατηγορούσα Αρχή, ν. ΓΙΑΝΝΑΚΗΠ.ΞΥΔΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Κατηγορουμένων. (ΝομικόΕρώτημαΑρ.276). Απόδειξη — Εξ ακοής μαρτυρία — Κανόνας και καθιερωμένεςεξαι ρέσεις — Έγγραφα — Καταχωρήσεις — Κατά πόσο θεωρούνται δημόσια ανοικτά έγγραφαούτως ώστενα εξαιρούνται από τονκα νόνα για εξ ακοής μαρτυρία — Ποια ηπροσέγγιση της Αγγλικής, Καναδικής και Αμερικανικής νομολογίας πάνω στο θέμα. 5 Δικαστικά προηγούμενα — Αγγλική νομολογία — Πόσο δεσμεύεται το Ανώτατο Δικαστήριο τηςΚύπρου από τηνΑγγλική Νομολογία — Σε ποιες περιπτώσεις ταΔικαστήρια μας ακολουθούν τις απο φάσεις τωνΑγγλικών Δικαστηρίων. Δικονομικοί κανόνες και κανόνες αποδείξεως — Σημασία, τρόπος τή- \Q ρησής τους από τοΔικαστήριο και αρμοδιότητα γιααλλαγή τους. Δικαστήρια —Ποιες οι αρμοδιότητες τους — Κατά πόσο η νομοθέτη ση νόμωνεμπίπτει στις αρμοδιότητες αυτές. Ποινική Δικονομία — Ο περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος Κεφ. 155 \$ άρθρο 148
(1)— Αίτηση υπό του Γενικού Εισαγγελέα για παραπο μπή νομικών ερωτημάτων για γνωμάτευση από τοΑνώτατο Δικα στήριο. Το πρωτόδικο Δικαστήριομε δύο ενδιάμεσεςαποφάσεις τουδεν αποδέχτηκεσαντεκμήριακατά τηνακρόασητηςυπόθεσης μια επι στολή την οποία συνέταξεκαιυπέγραψε ο υπεύθυνος Γερμανικής Εταιρείας ο οποίος κλήθηκε σαν μάρτυρας της κατηγορούσας 20 αρχής και τις καταστάσεις μηνιαίου προγραμματισμού για πλαί σια λεωφορείωντης ίδιας εταιρείας,γιατονλόγο ότι καταστρατη γούσαντονκανόνατης εξακοήςμαρτυρίας. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοσεαίτησητουΓενικούΕισαγγελέαγια γνωμάτευσηεπίτουθέματοςαπεφάνθηκεωςεξής: 26 25 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Αστυνομία ν.ΞυΑιά &Άλλον
- Τα ερωτήματα που εγείρονται έτυχαν δικαστικής κρίσεως στην Αγγλία στην υπόθεση Myersν Director of Public Prosecutions στην οποία το Δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων απεφάσισε κατά πλειοψηφία ότι οι καταχωρήσεις που έγιναν από μάρτυρες που δεν είχαν την ευθύνητης σύνταξης αλλά της φύλαξης τουςδεν εμπίπτουν στην εξαίρεση που αναφέρεται σε δημόσια έγγραφα ούτεκαι σεάλληκαθιερωμένη εξαίρεσηκαι συνεπώς δεν μπορούσε να είναι αποδεκτές ως μαρτυρία εκτός γιατον σκοπό τουνα τεί νουν να αποδείξουν ότι αυτό που κατέγραφαν ήταν αληθές. Ούτε καιη αποδεκτότητα τους μπορεί να αποτελέσει θέμα διακριτικής ευχέρειας του εκδικάζοντος δικαστή να αποδεχθεί μια καταχώρη ση ανικανοποιηθεί ότι ήταν αξιόπιστη καιότιηδικαιοσύνη απαι τούσε την αποδοχή της.
- Στον Καναδά επικράτησε η αντίθετη άποψη στην υπόθεση Ares ν Vennerόπου τονίσθηκε ηανάγκηγια επαναδιατύπωσητου κανόνα,της εξ ακοής μαρτυρίαςγιαναανταποκριθείστις σύγχρο νες συνθήκες. Σ'αυτήτην υπόθεση οι καταχωρήσεις ενός νοσοκο μείου συμπεριλαμβανομένων των σημειώσεων των νοσοκόμων που είχαν προσωπική γνώση των γεγονότων ότανκατεγράφοντο και που είχαν καθήκοννακάμουν τις καταχωρήσεις έγιναν δεκτές ω ζ μαρτυρία.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου δεν δεσμεύεται από τηνΑγγλικήΝομολογία αλλάακολουθεί τις αποφάσειςΑγγλικών, Σκωτικών και Ιρλανδικών Δικαστηρίων ως έχουσες πειστική δύ ναμη ή ως παρουσιάζουσες το Αγγλικό Κοινοδίκαιο ή σαν θέμα διατύπωσης των κανόνων του κοινοδικαίου και ερμηνείαςταυτο σήμων νομοθετημάτων πουαποτελούν μέροςτου Κυπριακούνομι κού συστήματος. Κατάγενικό κανόναταΔικαστήρια μαςακολου θούν τις αποφάσειςτων Αγγλικών Εφετείων σανθέμαδικαστικής αβρότηταςεκτός ανείναιπεπεισμένα ότι αυτέςείναι εσφαλμένες. 4 · Οι δικονομικοί κανόνες και οι κανόνες αποδείξεως πρέπει να'τηρούνται αυστηρά από το Δικαστήριο για την ακριβοδίκαιη μεταχείριση των κατηγορουμένων. Έργο των Δικαστηρίων είναι η ερμηνεία και όχι η αλλαγή των κανόνων αυτών με την εισαγωγή μιαςνέαςεξαίρεσης στονκανόνατηςεξ ακοήςμαρτυρίας.Η πραγ ματοποίηση τέτοιας εξαίρεσης δεν εμπίπτει στην δικαστικήαρμοδιότητααλλάαποτελεί έργο νομοθετικό.
- Η προσέγγιση του πρωτόδικουΔικαστή ήτανορθή και στα δύο ερωτήματα του Γενικού Εισαγγελέα που παραπέμφθηκαν για γνωμοδότηση στο Ανώτατο Δικαστήριο. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: . ΑΓ 4 υ Myers ν Director of PublicProsecutions [1965]A.C..1001, [1964]2 AUE.R.881Patel ν Controller of Customs [1965]3All E.R. 593· 27 Αστυνομίαν.Ξυόιά&Άλλον
(1992)R νPatel[1981] 3All EJi. 94· R νAbandom[1983] 1 All E.R. 364Ares ν Venner, 14 D.L.R.4(3rdSeries)· Tecoglas, lac. V.Domglaslnc.
(1985)51O.R.
(2d)196· King ν State of Missisipi Ex. Murdock Acceptance Corp.MissSo. 2d393- 5 Stylianou v.Police, 1962C.LJi. 152Mouzourisv.XylophagouPlantations Ltd
(1977)1C.L.R 287AdamtsasLtdv.Republic
(1977)3C.L.R. 181· \Q Republicv.Pierides(No. 1)
(1971)2C.L.R. 181. Νομικό Ερώτημα. Νομικό ερώτημα πουεπιφυλάχθηκε απότον Ηλιάδη, 15 Α.Ε.Δ. για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο, σύμφωνα μετοάρθρο 148
(1)του Περί Ποινικής Δικονο μίας Νόμου, Κεφ.155, κατά πόσο η δεύτερη ενδιάμεση απόφασητουμετηνοποίαδεναποδέχτηκε την κατάθεση ως τεκμήριο από τον μάρτυρα κατηγορίας 1 Vincent Embacher του εγγράφου ημερ. 28.3.90, το οποίο συντά- ™ χθηκε καιυπογράφτηκε από τον ίδιο είναι νομικά ορθή και κατά πόσο η ενδιάμεση απόφαση με την οποίαδεν αποδέχθηκετην κατάθεσηωςτεκμήριο,απότονπιο πάνω μάρτυρα των καταστάσεων μηνιαίου προγραμματισμού 2 5 γιαπλαίσια λεωφορείων τηςεταιρείαςIveco- Magirusγια ταέτη 1978 -1979είναινομικάορθή. Μ.Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας, Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας και Μαρία Μαλαχτού-Παμπαλλή, Δικηγόρος της Δήμο- 30 κρατίαςγ\α τηνκατηγορούσααρχή. Α. Ποιητής, γιατονκατηγορούμενο 1. Α. Παπαχαραλάμπονς, γιατονκατηγορούμενο2. 28 2 ΑΛΛ, Αστυνομίαν.Ξυόιά &Άλλον Χρ. Κιτρομηλίδης,γιατονκατηγορούμενο3. Cur. adv. wit 5 Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανέγνωσε την απόφασητου Δικα στηρίου. Ύστερα απόαίτησητου Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 148
(1)τουπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμουΚεφ. 155,τοΕπαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας επιφύλαξε για Γνωμοδότη ση απότο Ανώτατο Δικαστήριο τα πιο κάτωερωτήματα σχετικάμετηνποινικήυπόθεσηπου εκδίκαζε. ™ "1.Κατάπόσο ηβ' ενδιάμεση απόφασητουΔικαστη ρίουμετηνοποίαδεναποδέχθηκετηνκατάθεσηωςτεκμή ριο απότον μάρτυρακατηγορίας 1 Vincent Embacher του εγγράφου ημερομηνίας 28.3.90,το οποίο συντάχθηκεκαι υπογράφτηκεαπότον ίδιοείναινομικάορθή,και 15 2. Κατάπόσο η ενδιάμεση απόφασητου Δικαστηρίου με την οποία δεν αποδέχθηκετην κατάθεσηως τεκμήριο απότον μάρτυρακατηγορίας 1 Vincent Embacher των κα ταστάσεων μηνιαίου προγραμματισμούγια πλαίσια λεω φορείωντηςεταιρείαςIVECO-MAGIRUS γιαταέτη 19781979, είναινομικάορθή." 2 0 Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες έχουν επιφυλα χθεί τα νομικά ερωτήματα είναι οι ακόλουθες: Όταν ο M.K.I. Vincent Embacher Υπεύθυνος Εξαγωγών για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης της Γερμανικής Εται25 ρείας IVECO-MAGIRUS πουκατασκεύαζεφορτηγά αυτο κίνητακαιλεωφορεία,παρουσίασεστοΔικαστήριο για να κατατεθεί σαν τεκμήριο μιαεπιστολή της πιο πάνωεται ρείας που είχε υπογραφεί απότον ίδιο και απευθυνόταν στην εταιρείαSCANDIA στην Κύπροστηνοποίαπεριέχο~ 0 νταιλεπτομέρειες αναφορικάμεδιάφοραοχήματα,η Υπε ράσπιση έφερε ένσταση στην παρουσίαση της πιο πάνω επιστολής και ισχυρίστηκε ότι η επιστολή δεν μπορούσε ναγίνει αποδεκτήγιατίκαταστρατηγούσετον κανόνα της 3 5 εξ ακοής μαρτυρίας.Το Δικαστήριο μεενδιάμεση απόφα σηπουεξέδωσεαμέσως δεναποδέχθηκε τηνκατάθεση του 29 Α. Αοΐζου,Πρ. Αστυνομίαν.Ηνδιά &Αλλον
(1992)εγγράφουκαιεξέδωσεαργότεραμιαπλήρως αιτιολογημέ νηαπόφαση. Μετάτημηαποδοχή τηςεπιστολής οΓενικός Εισαγγε λέας υπέβαλε αίτησηστο Δικαστήριο για την παραπομπή των πιο πάνω αναφερομένων νομικών ερωτημάτων για γνωμάτευση απότο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 148
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας ΝόμουΚεφ.
- Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασητου ημερομη νίας 23/4/91αποδέχθηκετην αίτηση του Γενικού Εισαγγε λέα. * Σαν αποτέλεσμα των οδηγιών τουΑνωτάτου Δικαστη ρίου ημερομηνίας 9Οκτωβρίου 1991,το ΕπαρχιακόΔικα στήριο συμπλήρωσε την έκθεσηπεριστατικώναναφορικά μετοερώτημα2,πουέχειπαραπεμφθείγια γνωμοδότηση, ωςακολούθως. Όταν ο M.K.I Vincent Embacher, Υπεύθυνος Εξαγω γών για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης της Γερμανικής Εταιρείας IVECO- MAGIRUS,πουκατασκεύαζεφορτηγά αυτοκίνητα και λεωφορεία, παρουσίασε στο Δικαστήριο για να κατατεθεί σαν τεκμήριο, το μηνιαίο προγραμματι- 20 σμό των πλαισίων της εταιρείας γιατο 1978 και 1979, οι δικηγόροι και των τριών κατηγορουμένων έφεραν ένστα ση στην παρουσίαση του πιο πάνω εγγράφου αφού σύμ φωνα με την εισήγησητους, ηκατάθεσητου καταστρατη γούσε τον κανόνα εξ ακοής μαρτυρίας. Σύμφωνα με τη «ς μαρτυρία που δόθηκε απότον Μ.Κ.1 (προτούπαρουσιά σει το μηνιαίοπρογραμματισμό γιανακατατεθείσαντεκ μήριο),τοέγγραφοαυτόήταντοπρωτότυποκαι φυλαττόταν στα αρχεία της εταιρείας. Οι πληροφορίες που περιέχονται μέσα στο έγγραφο έχουν ετοιμαστεί από ένα 30 υπάλληλο της εταιρείας που εργαζόταν μέχρι το 1982 στηνεταιρεία. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασητου δεναποδέ χθηκε την κατάθεση του εγγράφου αφού μια τέτοια ενέρ γεια θα αποτελούσε καταστρατήγηση του κανόνα της εξ ·*5 ακοής μαρτυρίας. 30 10 ^ 2 ΑΛΛ. Αστυνομίαν.Ξνόιά&Άλλου Α. Λοϊζου,Πρ. Τα ερωτήματατα οποία έχουν εγερθεί έτυχαν δικαστι κήςκρίσεωςστην Αγγλίαστην υπόθεση Myers v. Director of Public Prosecutions [1965] A.C. p. 1001, στις σελίδες 1021-1022*[1964] 2All E.R.
- 5 Σεαυτήοεφεσείωνείχεκατηγορηθεί μεάλλοπρόσωπο με επτά κατηγορίες, μεταξύ των οποίων, συνωμοσία για κλεπταποδοχή,συνωμοσία γιαεξαπάτησητωναγοραστών κλοπιμαίων αυτοκινήτων καικατοχήκλοπιμαίων αυτοκι νήτων. Η κατηγορούσα αρχή προσπάθησε να αποδείξει 10 ότιστην περίπτωσητουκαθ'ενόςαπόταεικοσιδύοαυτο κίνητα ένα πανομοιότυπο κτυπημένο αυτοκίνητοαγορά στηκεαπότον εφεσείοντα ήτονάλλοάνθρωποκαιότιτα κλοπιμαία αυτοκίνητα πωλήθησαν από αυτούς μετά που στο καθ' ένα δόθηκε αριθμός εγγραφής και πινακίδες 15 αριθμού κυκλοφορίας των κτυπημένων αυτοκινήτων που αγοράστηκαν. Για να αποδείξει ότι τακλοπιμαία που ήταν παραδε χτό ότι πωλήθησαν απότον εφεσείοντα ήταντροποποιη2ο μέναστην εμφάνισηγια ναμηαναγνωρίζονται,η κατηγο ρούσα αρχή, κάλεσε ως μάρτυρες υπαλλήλους των κατασκευαστών αυτοκινήτων οι οποίοι παρουσίασαν τις καταχωρήσεις πουσυγκεντρώθησαν απόδιάφορουςεργά τες κατάτο χρόνο της κατασκευής των αυτοκινήτων,και οι οποίεςκαταχωρήσεις έτεινανναδείξουν τουςαριθμούς 25 χων μηχανών του σώματος (σιασίς and cylinder block numbers), οι οποίοι είχαν καταγραφείσε μια κάρτααπό υπαλλήλους των κατασκευαστών όταντααυτοκίνητα εγίνοντοαρχικά. Οι μάρτυρες που κλήθησαν ήσαν πρόσωπα που είχαν 30 τη φύλαξη αυτών των καταχωρήσεων και όχι υπεύθυνοι για τη σύνταξη των. Ηυπεράσπιση πρόβαλε ένσταση στο αποδεχτό της μαρτυρίας αυτής για το λόγο ότι ήταν εξ ακοής μαρτυρίακαιότι οι καταχωρήσεις τωνκατασκευα στών δεν μπορούσαν να προσφερθούν ως απόδειξη της 35 αλήθειαςτων γεγονότων πουπεριϊχοντο σε αυτά.Ο πρω τόδικοςδικαστήςτοδέχθηκεως μαρτυρία,Ο εφεσείων κα ταδικάστηκεκαιεφεσίβαλε τηνκαταδίκητουκαιτοποινι31 Α. Αοΐζου,Πρ. Αστυνομίαν.Ξύδια &Άλλου
(1992)κόΕφετείοαπέρριψετηνέφεση. ΤοΔικαστήριοτηςΒουλήςτωνΛόρδων κατάπλειοψη φίατριώνΔικαστώνέναντιδύο,αποφάσισεότι ήτανθέμα καθιερωμένου δικαίουότι σανγενικός κανόνας,εξακοής μαρτυρία δεν ήταναποδεχτή και θαέπρεπε ναβρεθεί αυ- _ θεντίαπουναδικαιολογεί τηναποδοχή τηςσαν εμπίπτου σα μέσα σε κάποια καθιερωμένηκαιυπάρχουσα εξαίρεση στον κανόνα,διότι τοναδιατυπωθούννέες εξαιρέσεις σ' αυτόνθααποτελούσε,δικαστικήνομοθέτηση.Αυτέςοικα ταχωρήσεις δεν μπορούσε να περιληφθούν μέσα στην εξαίρεση που αναφέρεταισεδημόσιαέγγραφαανοιχτάσε 10 επιθεώρηση απότο κοινό ούτε και σε άλλη καθιερωμένη εξαίρεση. Δεν μπορούσε να είναι αποδεχτάως μαρτυρία εκτός για τον σκοπό του να τείνουν να αποδείξουν ότι αυτό που κατέγραφανήταναληθές* δεν μπορούσε να γί νουν αποδεχτά προς ενίσχυσηάλλης μαρτυρίαςεκτός αν ._ μπορούσαν να σταθούν από μόνα τους. Ούτε και ήσαν αποδεχτάγιατολόγοότι έναςδικαστήςπουεκδικάζει μια υπόθεση έχει διακριτικήευχέρεια νααποδεχθεί μιακατα χώρησησε μιαειδικήπερίπτωσηανικανοποιηθείότιήταν αξιόπιστο και ότι η δικαιοσύνη απαιτούσε την αποδοχή του,γιατίαυτόθαήτομιακαινοτομία, πάνωστουπάρχον 20 δίκαιοτο οποίοαποφάσιζετοαποδεχτόμαρτυρίαςμε κα τηγορίες καιόχι μεεμφανήαξιοπιστία. Σαναποτέλεσμαη μαρτυρία αυτήδεν έπρεπε ναγίνει αποδεχτήστη δίκη.Η απόφαση αυτή ακολουθήθηκε στις υποθέσεις Patel ν. Controller of Customs [1965] 3 All E.R. 593, R. v. Patel . . [1981] 3 All E.R. 94, και διακρίθηκε στην υπόθεση R. v. Abandom[1983]1 All E.R.
- Στον Καναδάεπικράτησε η αντίθετη άποψη ηοποία πρώτοεκφράστηκεστηνυπόθεσηAresv.Venner 14D.L.R. (3rd Series), σελ.
- Αυτή ήταν αγωγή για αποζημιώσεις 30 στην οποίατο Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά αποφά σισε ότι οι κανόνες της εξ ακοής μαρτυρίας απαιτούσαν τηνεπαναδιατύπωσήτουςγιανααντιμετωπίσουν τιςσύγ χρονες συνθήκες καιότιαυτή ηανάγκηέπρεπενααντιμε τωπισθεί απότο Δικαστήριο. Αποφασίστηκε ότι οι κατά- ·*5 χωρήσεις ενός νοσοκομείου, συμπεριλαμβανομένων των 32 2 ΑΛΛ. Αστυνομίαν.Ξύδια&Άλλου Α. Αοΐζου,Πρ. σημειώσεων των νοσοκόμων που εγίνοντο συγχρόνως, από κάποιο που είχε προσωπική γνώση των γεγονότων τότε πουκαταγράφοντοκαικάτωαπόκαθήκον νακάμει τηνκαταχώρησηήτηνσυγγραφή,έπρεπεναγίνουναποδε5 χτες ως μαρτυρίαως εκ πρώτης όψεως απόδειξητων γε γονότων που δηλώνοντο σε αυτές.Αυτό δεν έπρεπεκαθ' οιονδήποτε τρόπο να αποκλείσει ένα διάδικο πουεπιθυ μούσε να αμφισβητήσει την ακρίβεια των σημειώσεων ή των καταχωρήσεων από του να το πράξει τούτο. Έτσι JQ όπουοι νοσοκόμοι των οποίων οι σημειώσειςπροσφέρο ντανως μαρτυρίαήτανπαρούσεςστο Δικαστήριο, ο ενα γόμενος ιατρικόςλειτουργός πουεπιθυμούσε νααμφισβη τήσει την ακρίβειατων σημειώσεων τους ήταν ελεύθερος νατιςκαλέσει ως μάρτυρες. Ηανάγκη ναεπαναδιατυπω15 θεί οκανόναςτης εξ ακοής μαρτυρίαςγιανα ανταποκρι θεί στις σύγχρονες συνθήκες ήταν τέτοια που έπρεπε να αντιμετωπισθεί απότοΔικαστήριο. Ηπιοπάνωπροσέγγι ση ακολουθήθηκε στην υπόθεση του Δικαστηρίου του Οντάριο σε πρωτόδικη δικαιοδοσία Tecoglas, Inc., v. Domglas Inc.
(1985)51O.R.
(2d)σελ. 196στις σελ. 202και. 20 204 -205,μιααγωγήγιααποζημιώσεις. Επίσηςηίδιαπρο σέγγιση υπάρχει και στην Αμερικανική υπόθεση Hershel Kingv. State of Missisipi Ex. Murdock Acceptance Corp., Miss. So.2d393. 25 Μεβάσηταπιοπάνωκαιτην αρχήότι δεν θαέπρεπε να προσπαθήσει το Δικαστήριο αυτό να βρει λύσεις στα προβλήματα που δημιουργεί ητεχνολογική πρόοδος, έξω από τις καθιερωμένες αρχέςτου δικαίουκαι ειδικάόπως στην προκειμένη περίπτωση, των κανόνων της εξ ακοής μαρτυρίαςεφόσοτοεγειρόμενο θέμαδενεμπίπτειστιςκα θιερωμένες εξαιρέσεις τουκανόνααυτού,ηαπάντησηεπί των τεθέντων ερωτημάτων είναι ότι ο πρωτόδικος Δικά-: (πής ορθάαποφάνθηκεότι ημαρτυρίατην οποία η κατη γορία δοκίμασε ναπαρουσιάσει δεν είναι αποδεχτήως μη 35 εμπίπτουσα σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του περί αποδείξεωςκανόνατηςεξακοής μαρτυρίας. Το θέμα της σημασίας των Αγγλικών αποφάσεων ως δικαστικάπροηγούμενα καιήεφαρμογήτουκοινοδικαίου 33 Α. ΛοΤζον,Πρ. Αστυνομίαν.Ξυδιά&Άλλου
(1992)εξετάστηκε στις υποθέσεις Stylianou v. ThePolice, 1962 C.L.R. 152 στη 171, Mouzouris v. Xylofagou Plantations Ltd.,
(1977)1C.L.R. 287, στη σελ. 300, Adamtsas Ltd., v. TheRepublic
(1977)3C.L.R. 181στησελ. 197 TheRepublic v. Pierides(No.l)
(1971)2C.L.R.181στις σελ. 189-190. 5 Ηουσία τηςνομολογίας μαςείναιότι τοΑνώτατο Δι καστήριοτης Κύπρουδενδεσμεύεται απότηνΑγγλικήνο μολογίααλλάακολουθεί τιςαποφάσεις Αγγλικών, Σκωτικών και Ιρλανδικών Δικαστηρίων, ως έχουσες πειστική ,Q δύναμηήως παρουσιάζουσες το Αγγλικό κοινοδίκαιοτο οποίο θεωρητικά μιλούντες δεν αλλοιώνεται από συγκε κριμένες αποφάσεις,ή σαν θέμα διατύπωσης των κανό νων τουκοινοδικαίουκαι ερμηνείας ταυτοσήμωννομοθε τημάτων,που αποτελούν μέρος του Κυπριακού νομικού συστήματος. ΤαΔικαστήρια μαςκατάγενικό κανόναπρέ- 15 πει σαν θέμα δικαστικής αβρότηταςνα ακολουθούν απο φάσεις τωνΑγγλικών Εφετείων πάνωστην ερμηνεία ενός νόμου εκτός εάνείναιπεπεισμένα ότι οι αποφάσεις αυτές είναι εσφαλμένες (Stylianou(πιοπάνω)). Ητήρησητωνδικονομικώνκανόνωνκαιτωνκανόνων 20 αποδείξεως,αποτελούν εχέγγυο ακριβοδίκαιης μεταχείρησης ενός κατηγορουμένου και θαπρέπει ένα Δικαστήριο νατουςτηρείκατάγράμμα. Στην υπό εξέταση περίπτωση ηπροσέγγιση τουΔικα στηρίου της Βουλής των Λόρδων ήταν ηπλέον ευνοϊκή 2<. γιατονκατηγορούμενοκαικρίνουμε ότιδενθαήταν ορθό να ακολουθήσουμε την προσέγγιση της μειοψηφίας που είναι η ίδια με εκείνητων Καναδικώνκαι Αμερικανικών Δικαστηρίων καιη οποίαήτανδυσμενής καισε βάροςτου κατηγορουμένου και ηοποία εισάγει νέες εξαιρέσεις στις καλάκαθιερωμένες αρχέςπουδιέπουν την εξ ακοής μαρ- 30 τυρία. Η αλλαγήτωνδικονομικώνκανόνωνκαιτωνκανό νων αποδείξεως είναι έργο νομοθετικό και εμπίπτει στις αρμοδιότητες άλλης εξουσίας. Ακόμη δε περισσότερο σε έναθέμασαν αυτόπου,ως εκ της φύσεως του,χρήζει λε πτομερούς ρύθμισης και καθορισμού των ορίων και των -_ εχεγγύων της αποδοχήςτέτοιου είδους μαρτυρίας.ΤαΔι34 2Α.Α.Δ. Αστυνομίαν.Ξυδιά&Άλλου Α. Λοΐζου,Πρ. καστήρια ερμηνεύουν και δεν νομοθετούν, όπως θαέκα μνανανεισήγαγαν μιανέαεξαίρεσηστους κανόνες τηςεξ ακοής μαρτυρίας. 5 Ωςεκτούτουη απάντησητουΔικαστηρίουκαιστα δύο παραπεμφθέντα σε αυτόερωτήματαείναι ότι ηπροσέγγι ση του πρωτόδικου Δικαστή ήταν ορθή και η υπόθεση αποστέλλεται σ'αυτόνγιασυνέχισητηςακρόασηςμεβάση τιςπιοπάνωαπαντήσεις. Διαταγήωςανωτέρω. 35