2AAJ\. 20Ιουλίου 1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π..ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στές] ΧΡΕΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΟΛΥΝΙΚΗΖΗΣΙΜΙΔΗ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινυίή ΈφεσηΑρ.5608). Ποινή— Εξασφάλισηπίστωσηςαπόμη αποκατασταθένταπτωχεύσα ντακατάπαράβαση τωνάρθρων2 και 117(a) τον ΠερίΠτωχεύσε ωνΝόμον, Κεφ5 (δύοχατηγορίες). 5 10 15 20 25 30 Επιβολήσυντρέχονσωνποινώνφυλάκισηςδώδεκαμηνώνστηνπρώτη κατηγορίακαιδέκαμηνώνστηνδεύτερη—Μειώθηκαν σεσυντρέ χουσεςποινέςφυλάκισηςτεσσάρωνμηνών. Ποινή— Επιμέτρηση — Συνεργασίαγια τηνεξνχνίαση τοναδικήμα τος — Προσωπικές σννθήκες — Λευκόποινικό μητρώο —Πρό βλημα νγείας πον δεν τέθηκε ενώπιον τον πρωτόδικον Διχαστηρίον λόγω υποτίμησης της σοβαρότητας τον αδικήματος από τον κατηγορούμενοπον παρουσιάσθηκεχωρίςσννήγορο. Ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν υπό πτώχευση εξασφάλισε απότο ΣυνεργατικόΤαμιευτήριοΔημοσίωνΥπαλλήλωνΛεμεσού Λτδ. στις 12Απριλίουκαιστις 13Ιουνίου 1991ενυπόθηκοδάνειο ύψουςΛΚ37.000.-χωρίςνααναφέρειότιήτανπτωχεύσαςμη απο κατασταθείς. Παραδέχθηκε ενοχή και ανέφερε ότι το χρέος που ήτανεξασφαλισμένομευποθήκηέγινεγιαναβοηθήσειτηνοικογέ νεια του.Τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισηςδώδεκα μηνώνπου τουεπεβλήθηκαντιςεφεσίβαλεσανέκδηλαυπερβολικές. Το ΑνώτατοΔικαστήριοαφούτόνισετηνσοβαρότητατωναδι κημάτωνπουπαραβαίνουντονΠερίΠτωχεύσεωςΝόμοκαιτη ση μασίαπουαποδίοεται σ'αυτάαποοέκτηκε τηνέφεσηκαιαπεφάνθηκεότι: Αν ηκατάστασητηςυγείαςτουεφεσείονταόπωςπιστοποιήθηχε από τους ιδιώτεςγιατρούς και επιβεβαιώθηκε από τονγιατρό τωνφυλακώνετίθετοενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστήμαζίμετο γεγονός ότι το δάνειοήταν εξασφαλισμένο με υποθήκητηςσυζύ γουτου,η ποινή θαμπορούσεκάτωαπόταγεγονότατηςυπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα να ήταν κατά πολύμικρότερη.Κάτωαπότιςπεριστάσειςηέφεση πρέπεινα επι- 269 Ζησιμίδη ν.Αστυνομίας
(1992)τύχει καιοι επιβληθείσες ποινέςναμειωθούν σεσυντρέχουσες ποι νές φυλάκισηςτεσσάρων μηνών. Η έφεσηεπιτρέπεται. Οι ποινές μειώνονται σεσυντρέχονσες ποινές φυλάκισης τεσσάρωνμηνών. * Υπόθεση πον αναφέρθηκε: The Attorney-General CLR.158. ν Djeredpan and Another
(1967)2 Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςποινής απότον Χριστόδουλο Πο- 10 λυνίκη Ζησιμίδη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 6.4.1992 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινι κής Υπόθεσης 1306/92) σε δύο κατηγορίες εξασφάλισης πίστωσης από μη αποκατασταθέντα πτωχεύσαντα κατά παράβασητων άρθρων2 και 117 (α)του Περί Πτώχευσε- 15 ωςΝόμου,Κεφ.5καικαταδικάστηκεαπόΓλ.Μιχαηλίδη, Α.Ε.Δ.σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 μηνών στην 1ηκατηγορίακαι 10μηνώνστη2ηκατηγορία. Γ.Κακογιάννης, γιατον εφεσείοντα. Λ. Δημητριάδου (δ/νίς), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, 20 γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vuit. Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικα στηρίου. Οεφεσείων παρουσιάστηκεχωρίς συνήγορο ενώ πιον του πρωτόδικου Δικαστή και παραδέχθηκεενοχή σε 25 δύο κατηγορίες εξασφάλισης πίστωσης από μηαποκατα σταθένταπτωχεύσαντακατάπαράβαση τωνάρθρων2 και 117(a) τουΠερίΠτωχεύσεων Νόμου,Κεφ. 5.Η προβλεπό μενηαπότοΝόμοποινήείναιφυλάκισημέχρι 3χρόνων. an Οι λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας είναι ότι ο εφεσείων στις 12Απριλίου 1991 στηΛεμεσό,της επαρχίας Λεμεσού, ενώ ήταν μη αποκατασταθείς πτωχεύσας, εξα σφάλισε πίστωση £10καιάνω,δηλαδή £25,000 απότοΦί270 2ΑΑΔ. Ζησιμίδηv.Αστυνομίας Α, Αοΐζον,Πρ. λιππο Βακανάαπό τηΛεμεσό, υπότην ιδιότητατουσαν Διευθυντή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Δημοσίων ΥπαλλήλωνΛεμεσούΛτδ,χωρίς ναπληροφορήσει τοπιο πάνωπρόσωποότιήτανμη αποκατασταθείςπτωχεύσας. Οιλεπτομέρειες τηςδεύτερηςκατηγορίαςήτανότι στις ^ 13 Ιουνίου 1991 στηΛεμεσόενώήτανμη αποκατασταθείς πτωχεύσας εξασφάλισε πίστωση ύψους £10 και άνω, δη λαδή £12,000 απότοΦίλιππο ΒακανάαπότηΛεμεσό υπό την ιδιότητατουσανΔιευθυντή τουπιοπάνω Συνεργατι10 κούΤαμιευτηρίουχωρίς ναπληροφορήσει αυτόνότιήταν μηαποκατασταθείςπτωχεύσας. ΓιατααδικήματααυτάοπρωτόδικοςΔικαστής επέβα λε ποινήφυλάκισης 12 μηνών στην πρώτηκατηγορία και 10μηνώνστηδεύτερη. Οιποινέςνασυντρέχουν. 15 Εναντίον των ποινών αυτώνκαταχωρήθηκεη παρού σαέφεση. Οεφεσείων κατάγεταιαπό τηΛεμεσόκαιζει μετη γυ ναίκατουκαιτις δύοανήλικες θυγατέρεςτου. Εργάζεται δεωςυπάλληλος στη Βρεττανική ΒάσηΑκρωτηρίου. Στις 20 23 Απριλίου 1980 καταχωρήθηκε αίτηση στοΕπαρχιακό ΔικαστήριοΛεμεσούμετηνοποίαζητείτοδιάταγμαπαρα λαβής εναντίον της περιουσίας του λόγω αδυναμίαςνα πληρώσει χρέη τουκαι εξεδόθη το σχετικό διάταγμαστις 15 Μαΐου 1980. Στις20 Οκτωβρίου 1980 εξεδόθη διάταγ25 μαπτώχευσης.Στις20Απριλίου 1991 καιενώακόμαβρι σκόταν υπό πτώχευση επισκέφθηκε το πιο πάνω Ταμιευ τήριο και έκαμε αίτηση για ενυπόθηκο δάνειο ύψους £25,000χωρίςνααναφέρειότιήτανπτωχεύσαςμηαποκα τασταθείς. Εγκρίθηκε ηαίτησητου για το δάνειοκαιτου 3 0 παραχωρήθηκετο ποσό των £25,000 το οποίο κατάθεσε στο ίδιο Ταμιευτήριο καιτου ανοίχθηκε τρεχούμενος λο γαριασμός και του δόθηκε και δικαίωμα παρατραβήγματοςμέχριτοποσότων£2,000. Στις 13Ιουνίου 1991 οεφεσείων επισκέφθηκεπάλιστο 35 Συνεργατικό αυτό Ταμιευτήριο και με νέα αίτηση του 271 Α.Αοΐζον,Πρ. Ζησιμίδην.Αστυνομίας
(1992)πάλι προς το Διευθυντή αυτόανανεώθηκεηυποθήκητου που είχε βάλει στοπρώτο δάνειο και τουπαραχωρήθηκε νέο δάνειο ύψους £12,000 χωρίς πάλι να αναφέρει ότι ήτανμηαποκατασταθείςπτωχεύσας. Η εξασφάλιση δανείου £37,000 καταγγέλθηκε στον 5 Επίσημο Παραλήπτηο οποίος στις 27 Αυγούστου 1991 κατάγγειλε τηνυπόθεση στην αστυνομία. Έγιναν εξετά σεις και στις 5 Νοεμβρίου 1991τοχρέος του εφεσείοντα προςτοΤαμιευτήριοανέρχετο στοποσότων£35,759, οδε τρεχούμενος πουτου είχαν ανοίξει, παρουσίαζεχρεωστι- 10 κόυπόλοιπο1,832.38. Εξηγώντας στον πρωτόδικο Δικαστή την ενέργεια του ανάφερε ότιτο χρέος αυτό που όπως φάνηκε ήταν εξα σφαλισμένο μευποθήκηαπότη σύζυγο του, έγινεγιανα βοηθήσει την οικογένεια του. 'Εκτιζαν όπως ανάφερε σπίτι, τους έλειψαν ταλεφτά και έκρινε ότι ήτανυποχρε ωμένος ναπροβείσεαυτήτην ενέργεια. Ο πρωτόδικος Δικαστής αναφέρθηκε στη σοβαρότητα του αδικήματος η οποία τονίστηκε από το Δικαστήριο αυτό στην υπόθεση The Attorney-General v. Hagop 20 MichaelDjeredjian andAnother
(1967)2 CL.R. 158, στην οποία οκατηγορούμενος αντιμετώπιζε βασικάκατηγορία βάσει του άρθρου 122 και 116(D) και 116(s) του ίδιου Νόμου και ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπεταπιοκάτω: 25 "Πρέπει ναπροστεθεί όμως ότι αισθανόμαστε μεγά λη ανησυχία για την επίδραση την οποία μια υπόθεση αυτής της μορφής μπορεί ναέχειστην πίστη τηςεμπο ρικής αγοράς αυτής της χώρας την οποίατοΔικαστή ριο έχει καθήκον ναπροστατέψει με τηνκατάλληλη 30 εφαρμογή των προνοιών του περί Πτωχεύσεως Νόμου καιτων σχετικών προνοιών τουΠοινικούΚώδικα.Εν δέχεται κάποιος να έχει τη γνώμη ότι φυλάκιση 18 μηνών δυνατό να μηνείναι ικανοποιητική αποτροπή για εμπορικές μεθόδους που οδηγούν σετέτοιες κατά- 35 στάσειςπραγμάτων." 272 2AJLA. ΖηστμΙΑην.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Πρ. Η ποινή 18 μηνών φυλάκισης που επεβλήθηκε στην υπόθεση εκείνηγια υπόθεση μεγάλης έκτασης εμπορικών δοσοληψιών δεναυξήθηκε. Στηνπαρούσα υπόθεση οπρωτόδικοςΔικαστής έλαβε 5 επίσης υπόψηστην επιμέτρηση της ποινήςτο γεγονός ότι ο εφεσείων παραδέχθηκεενοχή και ότι βοήθησε στην εξιχνίανση του αδικήματος.Υπόδειξε ότι τα αδικήματα τα οποίαπαραδέχθηκεοεφεσείων είχαντοστοιχείοτηςαπά τηςκαιη απάτηκρίθηκεπάντοτεσοβαρόαδίκημα από τα 10 Δικαστήρια και ότι αδικήματαόπως αυτά, πρέπει να τι μωρούνται με ποινές αποτρεπτικές. Και τέλος έλαβε υπόψηότιοεφεσείων δενείχεπροηγούμενεςκαταδίκες. 15 Όπως φάνηκε κατά την ακρόαση της έφεσης, στις 9 Ιουλίου 1992, το διάταγμαπτωχεύσεως ημερομηνίας 20 Οκτωβρίου 1980 καιτοδιάταγμαπαραλαβήςημερομηνίας 17Μαΐου1980ακυρώθηκαν. Επιχειρηματολογώντας ενώπιον μας ο ευπαΐδευτος συνήγορος του, παρουσίασε ιατρικά πιστοποιητικά στα οποία φαίνεταιη έκταση της κατάστασηςτης υγείας του 20 από ιδιώτες γιατρούς οι οποίοι τον παρακολούθησαν, αλλάκαι απότο γιατρότων φυλακών,ο οποίοςκατόπιν παρακολουθήσεωςτουεφεσείονταστοΓενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, βρήκεότιδενπαρουσίαζειδιαίτεροπρόβλημα εκτός απόοπισθοστερνικό άλγος το οποίο οφείλεται στο 25 σπασμό των στεφανιαίων αρτηριών.Αναφέρει δε στο πι στοποιητικό που εξέδωσε ότι "η περαιτέρω κράτηση του (λόγωσυναισθηματικήςφόρτισης)πιθανόνναεπιδεινώσει τη συχνότητα εμφάνισης των επεισοδίων αυτών,(στηθαγχικέςκρίσεις)." 30 Αναφορικά μετην κατάσταση της υγείας του εφεσείο νταέγινεμόνογενικήαναφοράκαιτούτοκατάτηνεξέτα σηαπό τονπρωτόδικοΔικαστή, τουγεγονότος της μηεμ φανίσεως του ενώπιον του Δικαστηρίου κατάτην πρώτη δικάσιμη, πράγμαπουείχεοδηγήσει στηνέκδοση εντάλματ 35 τος συλλήψεως του. Η κατάσταση όμως της υγείας του όπως πιστοποιείται απότους ιδιώτεςγιατρούςκαιεπιβε273 Α. Αοΐζον,UQ. ΖτρπμΙΦην.Αστυνομίας
(1992)βαιώνεται απότο γιατρότων φυλακών,δεν τέθηκε ενώ πιοντουπρωτόδικουΔικαστή.Τούτο μπορείνα αποδοθεί στο γεγονός ότι ο ίδιος ο εφεσείων όπως ισχυρίζεται δεν εξέλαβε την υπόθεση ως τέτοιας σοβαρότητας ώστε να εχρειαζετοτιςυπηρεσίεςδικηγόρου. 5 Έχοντας κατάνουόλαταπεριστατικάτηςυπόθεσης, τογεγονός ότι το δάνειοήτανεξασφαλισμένο μευποθήκη της συζύγου του και την κατάστασητης υγείας του,κρί νουμε ότι αν όλα αυτάτα στοιχεία είχαν τεθεί ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστή,ηποινήθαμπορούσε κάτωκαι 10 απόταγεγονότα της υπόθεσης όπως επίσης καιτων προ σωπικώνσυνθηκώντουεφεσείοντα ναήτανκατάπολύμι κρότερη. Δεν θαθέλαμε βέβαια μετην απόφασημαςαυτή να θε ωρηθείότι τοΔικαστήριοτούτοδεναποδίδεισημασίακαι 15 δεν θεωρεί σοβαρότατα τα αδικήματα παράβασης του Περί Πτωχεύσεων Νόμου. Αντίθετα επαναβεβαιώνουμε τις αρχέςπου καθιερώθηκαναπότηνομολογία μαςανα φορικά με αδικήματα που έχουν το στοιχείο τηςαπάτης και διασαλεύουν την εμπορική πίστη. Τα Δικαστήρια ^0 έχουν καθήκοννα προστατεύσουν την εμπορική πίστωση καιτις συναλλαγές καιθαθέλαμε ναδώσουμε τομήνυμα ότιηπτώχευσησυνεπάγεταισοβαράεπακόλουθα. Παρόλατούτα,όπως έχουμε ήδη αναφέρει,έχουμεκα ταλήξει στο συμπέρασμα ότι η έφεση πρέπει να επιτύχει ^5 καικάτωαπότις περιστάσειςη επιβληθείσαποινήμειώνε ταισε ποινήφυλάκισης τεσσάρων μηνών σεκάθε κατηγο ρία.Οιποινές νασυντρέχουν. Ηέφεσηεπιτυγχάνει. Ηποινή μειώνεται σεποινήφυλάκισης τεσσάρωνμηνών. 274