(1992)16Σεπτεμβρίου 1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Χ'ΤΣΑΙΤΑΡΗΣ.Δ/στές} ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΡΟΚΟΥΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης, (Ποινική'ΕφεσηΑρ.5664). Ποινή — Υπέρβαση ορίου ταχύτητας κατάπαράβαση τωνάρθρων 6 (2X3) και 19του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας ΚινήσεωςΝόμου του 1972, (Νόμοςαρ.86του 1972), όπωςτροπο ποιήθηκεαπό το Νόμο αρ.72 του 19& καιτων περί Μέτρων και ΣταθμώνΝόμων 1974-1985 (Νόμοςαρ.19 τον 1974, και 48 τον 5 1985) και KAJ1. 257/86— Λευκό ποινικό μητρώο — Επιβολή προστίμου ΛΚ80.- καιστέρησηδικαιώματοςκατοχήςήαπόκτησης άδειαςοδήγησηςγια περίοδο τεσσάρωνμηνών—Μειώθηκε σεπε ρίοδοδύομηνών. Ποινή—Εσφαλμένη καθοδήγηση—Οδήγησεσεμείωση τηςποινής. 10 Ποινή — Επιμέτρηση— Παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Η υπέρβαση του ορίου ταχύτητος συνέβηκε στον αυτοκινητό δρομο Λευκωσίας -Λάρνακας και ήτανκατά S4χιλιόμετρα μεγα λύτερη απότοανώτεροόριοταχυτητος.Επφάλλονταςτηνεπιβλη- \$ θείσα ποινή ο πρωτόδικος Δικαστής ανέφερε ότι το Δικαστήριο είναιτης γνώμης ότιοιφοιτητές,οιστρατιώτες καιοιμαθητέςδεν έχουν ανάγκηάδειαςοδήγησης και γι1αυτόοι ποινές που πρέπει να επιβάλλονται σ' αυτούς είναι οι πιοαυστηρές σε περιπτώσεις υπέρβασηςτουορίουταχυτητος. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθηκεότι πουθενά στο νόμο δεν γίνεται διαφοροποίηση μεταξύ τάξεων καιότι η προσέγγιση του πρωτόδικουΔικαστή δεν ήτανορθή. Σαναποτέλεσμα επέτρε ψε την έφεση και μείωσετην περίοδο της στέρησης τουδικαιώμα τος κατοχήςήαπόκτησηςάδειαςοδήγησης σεπερίοδοδύομηνών. 25 Η έφεσηεπιτρέπεται -Ηπερίοδος στέρησηςδικαιώματοςκατοχήςήαπό κτησηςάδειαςοδήγησηςμειώνεταισε περίοδοδύομηνών. 305 2ΑΛΛ. Τροχούδηςν.Αστυνομίας Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Παναγή νΑστυνομίας
(1992)2ΑΛΑ. 75· Constantinides ν ThePolice
(1988)3C.LR.18. Έφεσηεναντίον Ποινής. 5 Έφεση εναντίον της ποινής απόΧαρίλαο Τροκσύδη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 22.7.1992απότοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 13454/92) στην κατηγορία υπέρβασης ορίου ταχύτητας κατάπαράβασητωνάρθρων6
(2)
(3)και 19τουπερίΜη10 χανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Νόμος αρ.86 του 1972),όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο αρ.72 του 1985 και των περί Μέτρων και ΣταθμώνΝόμων 1974 -1985 (ΝόμοςΑρ. 19του 1974,και 48 του 1985) και Κ.Δ.Π. 257/86και καταδικάστηκεαπό 25 ΧαραλάμπουςΕ.Δ.σε£80.-πρόστιμοκαιστέρηση τουδι καιώματοςνακατέχειήνααποκτήσειάδεια οδήγησηςγια περίοδοτεσσάρων μηνών. Κ.Καλλής,γιατονεφεσείοντα. «Λ Γ. Παπαϊούάννον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικαστη ρίου.Οεφεσείων βρέθηκεένοχος μετηδικήτουπαραδοχή στην κατηγορία υπέρβασης ορίου ταχύτηταςκατά παρά βασητων 'Αρθρων 6
(2)
(3)και 19του περί Μηχανοκινή25 των Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμουτου 1972, (Νόμος Αρ. 86 του 1972), όπως τροποποιήθηκε από το Νόμοαρ. 72 του 1985 καιτωνπερί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 1974-1985 (Νόμος Αρ. 19 του 1974, και 48 του 1985) καιΚΑΠ.257/86. 30 Οι λεπτομέρειες τουαδικήματοςκαιτασχετικά μετην υπόθεσηγεγονότα είναι ότι οκατηγορούμενος στις 25Ια νουαρίου 1992,καιπερίτις4:10 μ.μ.στοναυτοκινητόδρο μο Λευκωσίας-Λάρνακας, οδηγούσε το αυτοκίνητο YS 307 Α. ΛοΤζου,Πρ. Τρο»ού*ηςν.Αστυνομίας
(1992)860, μεταχύτηταμεγαλύτερητουανώτερουορίουταχύτη τας,δηλαδή μεταχύτητα 154χιλιόμετραανάώρααντί 100 χιλιόμετρα. Ο εφεσείων δενβαρύνεται μεπροηγούμενεςκαταδίκες και διατου δικηγόρου του εξέφρασε την μεταμέλεια του * και έδωσε την υπόσχεση ότι στο μέλλον θα είναι πλέον προσεκτικός. ΟπρωτόδικοςΔικαστήςεπέβαλεστον εφεσείονταπρό στιμο £80 και του στέρησετο δικαίωμανα κατέχει ήνα αποκτήσει άδεια οδήγησης για περίοδο τεσσάρων μηνών 10 από την ημέρα της καταδίκης.Επιβάλλοντας την ποινή αυτή ο πρωτόδικος Δικαστής ανέφερε μεταξύ άλλων και ταπιοκάτω: "Αυτότο Δικαστήριο είναιτηςγνώμης ότι φοιτητές, στρατιώτες και μαθητές δεν έχουν ανάγκηάδειαςοδή- 15 γησηςκαιγι αυτότολόγοτοΔικαστήριοέχειαποφασί σει σ' αυτάτα νεαράπρόσωπατα οποία παραβιάζουν το όριο ταχύτηταςκαι μάλιστα σε μεγάλη έκταση,να επιβάλλει τις πιο αυστηρές ποινές κάτωαπότις περί- 9 Λ στάσεις." θα πρέπει να σημειώσουμε ότι κατάτρόποακριβοδί καιο ο ευπαίδευτοςδικηγόρος της Δημοκρατίας δενυπο στήριξε τηνπιοπάνωπροσέγγιση. Κρίνουμε ότι ηπιοπάνωπροσέγγιση είναι εσφαλμένη νομικά γιατί γίνεται μια γενίκευση ως προς το ποίοι 25 έχουν ανάγκη άδειας οδήγησης και ποίοι όχι, που δεν ανταποκρίνεταιστηνπραγματικότητα.ΠουθενάστοΝόμο δεν γίνεται διαφοροποίησημεταξύτάξεων καιειδικότερα μεταξύ των τάξεων εκείνων οι οποίες έχουν ανάγκη άδειας οδήγησης και εκείνων που δεν έχουν τέτοια ανά- 30 γκη. Ηπροσέγγιση, γενικά μιλώντας,για παρόμοιααδική ματα,όπωςέχειδιατυπωθείαπότοΑνώτατο Δικαστήριο, βρίσκεται στην Υπόθεση, Παναγή ν.Αστυνομίας
(1992)2 308 Δυ 2ΑΛΛ. Τροκούβηςν.Αστυνομίας Α.ΑοΤζου,Πρ. AAA 75, στηνοποίαλέχθηκαντα πιοκάτωστησελ.77. 5 10 13 "Η συμμόρφωση προςτιςδιατάξειςτωννόμωνκαικα νονισμών της τροχαίαςείναι επιτακτικήκαιαπαραίτη τη. Ηεπιβολή δεαποτρεπτικών ποινών καιιδιαίτερα σενεαράπρόσωπαπουπριν ακόμακαταστούνπροσο ντούχα γιατηναπόκτηση άδειας οδηγήσεως δείχνουν έλλειψη σεβασμούπροςτιςσχετικές νομοθετικές διατά ξεις, είναι επιβεβλημένη. Ηεπιβολή αποτρεπτικώνποι νών δεν είναι μόνο θέμασεβασμού καιεφαρμογήςτων νόμων, αλλά είναι απαραίτητηκοινωνική ανάγκη,ενό ψει του σοβαρού και ανησυχητικού ρυθμού μετον οποίο συμβαίνουν αυτοκινητικά δυστυχήματα και χά νονται ανθρώπινες ζωές ήπροκαλούνται σοβαρές υλι κές ζημιές. Είναι μόνο με την απόλυτη συμμόρφωση προς όλους τους κανονισμούς πουθαεπιτευχθεί μείω ση ατυχημάτων ταοποία πολλές φορές έχουν ολέθρια και ανεπανόρθωτα επακόλουθα." Επιπλέον στην επιμέτρηση τηςποινής λαμβάνεται, γε νικά μιλούντες, υπόψηησοβαρότητα του αδικήματος, τα 20 περιστατικά τηςυπόθεσης καιηύπαρξη εξάρσεως ήμη στηνκατηγορίατουυπόεξέτασηαδικήματος. Κάτωαπό τις περιστάσεις όμως της παρούσαςυπόθε σης, ηοποίαδιαφοροποιείταικαι απότην απόφασηστην υπόθεση PhoebusConstanthudes v. ThePolice
(1988)3 25 C.L.R. 18,έχουμε καταλήξει στοσυμπέρασμα ότιενόψει τηςπιοπάνωεσφαλμένης καθοδήγησηςηποινήτηςστέρη σης άδειας τουδικαιώματος νακατέχει ήνααποκτήσει άδειαοδηγήσεως μειώνεται σεπερίοδοδύομόνο μηνών. Ηποινήπροστίμου επικυρώνεται και ηέφεση επιτρέ3Q πεται,όπωςέχειλεχθείπιοπάνω. Η έφεσηεπιτρέπεται. 309