2ΑΑΛ. 23Οκτωβρίου 1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΧΎΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/σιές] ΜΟΔΕΣΤΟΙΚΑΤΣΙΑΡΗΣ &ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (ΠοινικέςΕφέσειςΑρ.5600,5601). Παραχώλνσις οργάνου τηρήσεωςτης τάξεωςκατά παράβαση τωνάρ θρων 244 φ) xat 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154χαι AAJI. 430/73καιΝόμος166/
- Παραχώλνσις οργάνου τηρήσεωςτηςτάξεωςκατά παράβαση των άρ θρων 244 Φ)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και AAJI. 431/73καιΝόμος166/
- Ανησυχία κατά παράβασητωνάρθρων95και20 τουΠοινικού Κώδι κα Κεφ. 154καιΝόμος166/
- Συμπεριφορά ενδεχομένηνα διασαλεύσει την ειρήνη κατά παράβαση των άρθρων 188(δ)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος166/
- Ποινή — Επιβολή προστίμου Λ.Κ. 50.- στις κατηγορίες ανησυχίας και συμπεριφοράς που μπορούσε να διασαλεύσει την ειρήνη, για τον κάθεένα από τους εφεσείοντεςστην κάθεκατηγορία και Α.Κ. 80.- για τον δεύτερο εφεσείοντασε κάθεμια από τις δύο κατηγο ρίες για παρακώλυση οργάνου τήρησης της τάξης στην εκτέλεση του καθήκοντος του —Επικυρώθηκαν από το Εφετείο πλην της ποινής στην κατηγορία για συμπεριφορά ενδεχομένηναδιασαλεύ σει τηνειρήνη και για τουςδύοεφεσείοντες. Απόδειξη — Αξιοπιστία μαρτύρων — Ευρήματα γεγονότων — Συμπεράσματα μεβάση ης διαπιστώσεις πραγματικών γεγονότων — Ευθύνη του πρωτόδικου Δικαστηρίου — Πότε δικαιολογείται επέμβασητου Εφετείου. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο 12— Κανείς δεντιμωρεί ται δυο φορέςγια το ίδιοαδίκημα. Οι δύο εφεσείοντες χαι ο πρώην συγκατηγορούμενος τους ασχολούνταν με παράνομο τρόπο αλιείαςστη θαλάσσιαπεριοχή Παραλιμνίου. Λυτό διαπιστώθηκε από δύολειτουργούςτου Τμή- 349 Κατσιαοής &άλλοςν. Αστυνομίας
(1992)ματοςΑλιείαςοι οποίοι ότανζήτησαννακατάσχουνταψάριακαι τα άλλα σχετικά αντικείμενα τα οποία θα μπορούσε να χρησιμο ποιηθούν σαν τεκμήρια σε υπόθεση κάτω από το σχετικό άρθρο του Νόμου παρεμποδίσθηκαν από τους κατηγορουμένους οι οποίοι φώναζαν και διαμαρτύρονταν χρησιμοποιώντας περίπου 5 τα ίδια λόγια. Κατόπιν ακροαματικήςδιαδικασίαςβρέθηκανένο χοι ο μενπρώτος εφεσείοον στηντρίτηκαιτέταρτηκατηγορίακαιο δεύτερος εφεσείων σεόλεςτιςκατηγορίες. Στηνέφεσητους ισχυρί σθηκαν ότι δεν αποδείχθηκε ότι οποιοσδήποτε από τους άλλους κατηγορουμένους διέπραξετααδικήματακαι ειδικότερα τααδική- J Q ματαπαρακώλυσης οργάνουτήρησης τηςτάξηςστηδέουσαεκτέλε ση του καθήκοντος του. Επίση ισχυρίσθηκαν παραβίασητηςκα θιερωμένης αρχής ότι δεν τιμωρείται ένας δύο φορές για το ίδιο αδίκημα Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε μερικώς την έφεση καιαπεφάνθηκεότι:
- Έχει λεχθεί επανειλημμένα και είναι νομολογία του Ανωτά του Δικαστηρίου ότι αυτό δεν επεμβαίνει στα ευρήματα τουπρω τόδικου Δικαστηρίου που στηρίζονται πάνω στην αξιοπιστία των μαρτύρων εκτός αν αποδεικτεί ότι αυτό απαιτείτο συμφέρον της ^ υ δικαιοσύνης και ούτε επεμβαίνει εύκολα στα συμπεράσματα που εξάγονται από ένα Δικαστή με βάση τις διαπιστώσεις του πάνω στα πραγματικάγεγονότα Στηδεύτερη περίπτωση το Δικαστήριο κατ' έφεση μπορεί ναεπέμβει ανκρίνει ότι είναι σε θέση να εξαξα άλλα συμπεράσματα αν τα συμπεράσματα του πρωτόδικου Δικά- 25 στήήταντέτοιαπουδεν μπορούσε έναςλογικός άνθρωποςναεξα ξει. Τασυμπεράσματααυτάστηνπαρούσαυπόθεση ήτανκαιλογι κάκαιδυνατά.
- Ηπαρεμπόδισηδύοδιαφορετικώνλειτουργών στην εκτέλεση του καθήκοντος τους αποτελεί δύο διαφορετικές ενέργειες και ως 30 εκ τούτου δεν παραβιάσθηκεη αρχή ότι δεν τιμωρείται ένας δύο φορές γιατοίδιοαδίκημαμετην επιβολήποινήςστις κατηγορίες 1 και
- Εσφαλμένα επιβλήθηκε ποινήστους δύοεφεσείοντες ξεχωρι στάγιατην τρίτηκαι τέταρτηκατηγορίαδεδομένου ότι αυτές απο- 35 τελούσαν δύο διαζευκτικές κατηγορίες που στηρίζονταν πάνω στην ίδια συμπεριφορά καθότι δεν μπορεί ένας νατιμωρείται δύο φορέςγιατηνίδιαπράξη.
- Η έφεση επιτρέπεται σ' ότι αφορά την επιβληθείσα ποινή στην τέταρτη κατηγορία και για τους δύο εφεσείοντες ενόψει της 40 ποινής πουεπιβλήθηκε στην τρίτηκατηγορία. Η έφεσηεπιτρέπεται μερικώς. Υπόθεση που αναφέρθηκε: Hadjisinnos v. ThePolice
(1968)2 C.LR. 130. 350 2 ΑΛΛ. Κατσιαρής&άλλοςν.Αστυνομίας Εφέσεις εναντίον ΚαταδίκηςκαιΠοινής. Εφέσεις εναντίοντηςκαταδίκηςκαιτηςποινής απότον Μόδεστο Κατσιάρη και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 11Μαρτίου,1992 απότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμ5 μοχώστου (Αριθμός ΠοινικήςΥπόθεσης 1185/91)στηνκα τηγορίαανησυχίαςκατάπαράβαση των άρθρων 95και 20 και στην κατηγορίασυμπεριφοράς που μπορούσε ναδια σαλεύσει την ειρήνη κατά παράβασητα>νάρθρων 188
(6)και 20του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154 και καταδικάστη10 καν από τον Κραμβή, Ε.Δ. σε πρόστιμο £50.- στην κάθε κατηγορία οκαθέναςκαι επίσης οδεύτερος εφεσείων κα ταδικάστηκε απότον ίδιο δικαστή σε δύοκατηγορίες για παρακώλυση οργάνου τηρήσεως της τάξης στην εκτέλεση τουκαθήκοντοςτουκαιτουεπιβλήθηκε πρόστιμο £80.-σε 15 κάθεκατηγορία. Γ.Πιττάτζης, γιατους εφεσείοντες. Λ. Δημητριάδου, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικαστη20 ρ(ου. Αρχικά κατηγορήθηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου που εδρεύει στο Παραλίμνι τρειςκατηγορούμενοι μετιςπιοκάτωκατηγορίες: "Πρώτη Κατηγορία 25 Παρακώλυσις οργάνου τηρήσεως της τάξεως, κατά παράβασιν των άρθρων 244(β) και 20 του Ποινικού Κωδικός, Κεφ. 154, και Α.Δ.Π. 430/73καιΝόμος 166/ 87. ΔεύτερηΚατηγορία 30 Παρακώλυσις οργάνου τηρήσεως της τάξεως, κατά παράβασιν των άρθρων 244(β) και 20 του Ποινικού Κωδικός, Κεφ. 154, καιΑΑΠ. 431/73, καιΝόμος 166/ 87. 351 Α. Λοΐζου, Πρ. Κοτσιαρής&άλλοςν.Αστυνομίας
(1992)ΤρίτηΚατηγορία Ανησυχία, κατά παράβασιντων άρθρων 95 και 20 τουΠοινικούΚωδικός, Κεφ.154,καιΝόμος 166/87. Τέταρτη Κατηγορία Συμπεριφορά ενδεχομένη να διασάλευση την ειρή- j νην κατά παράβασιν των άρθρων 188
(6)τουΠοινικού Κωδικός,Κεφ. 154,καιάρθρου20τουΠοινικούΚωδι κόςΚεφ.154,καιΝόμος 166/87." Κατόπιν ακροαματικήςδιαδικασίαςβρέθηκαν ένοχοι, ο μεν πρώην πρώτος κατηγορούμενος και στις τέσσερεις ίο κατηγορίες,ο δεύτερος κατηγορούμενος,οοποίος είναιο πρώτος εφεσείων στην τρίτηκαι τέταρτηκατηγορίαμόνο και ο τρίτος κατηγορούμενος που είναι ο δεύτερος εφε σείων σεόλεςτιςκατηγορίες. Ο πρώτος κατηγορούμενος δεν εφεσίβαλε την απόφα- 15 ση και επομένως δεν θα ασχοληθούμε με αυτόν παρόλο που ησυμπεριφορά τουκαι ενόψει μάλιστα του πρωταρ χικού ρόλου που έπαιξευπήρξε αντικείμενο σχολίων και θέμα της επιχειρηματολογίας την οποίαο δικηγόρος των δύο εφεσειόντων πρόβαλε ενώπιον μαςπρος υποστήριξη 20 τωνλόγων έφεσης. ΟπρωτόδικοςΔικαστής,αφούανέλυσε τηνπροσαχθείσα μαρτυρία, η οποία προήρχετο από δύο λειτουργούς τουΤμήματοςΑλιείαςκαιδύοπολίτες οι οποίοι έτυχενα είναι παρόντεςκατάτηδιάρκειατουεπεισοδίου πουαπο- 25 τέλεσε το αντικείμενο των κατηγοριών, όπως επίσης και τημαρτυρίατων αστυνομικών,οι οποίοι μετάτηνκαταγ γελία της υπόθεσης στην Αστυνομία, ερεύνησαν την υπό θεση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δύο εφεσείοντες ήταν ένοχοι των αντιστοίχων κατηγοριώνκαιείπε ταπιο 30 κάτω: "ΕνώπιοντουΔικαστηρίου υπάρχειημαρτυρία του κ. Μυλωνά ο οποίος έφερε τους τρεις κατηγορούμε νους να στέκονται μπροστά από το αυτοκίνητο τους 352 2ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 -» Κατσιαρής& άλλοςν.Αστυνομίας Α.ΑοΤζου,Πρ. και νατον εμποδίζουνναπροχωρήσει στην κατάσχεση και ημαρτυρία του Μ.Κ.4 οοποίοςτοποθετεί σεαυτή τηνθέση τουςκατηγορούμενους 1και2.Παράτογεγο νός ότι υπήρξεαυτήηδιάστασηστην μαρτυρία τωνεν λόγωδύομαρτύρωνεντούτοις αυτό και μόνοτογεγο νός δεν καθιστάτην μαρτυρίατου αναξιόπιστη.Αντί θεταη εντύπωση μουγιατους ενλόγω μάρτυρεςείναι εξαιρετική. Είμαι βέβαιος ότι ενήργησαν με μοναδικό γνώμονατηνεκτέλεση τουκαθήκοντοςχωρίς αλλότρια ελατήρια. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι ημαρτυρία τουςαντικατοπτρίζειτην αλήθειαόσοναφοράταπραγ ματικά περιστατικά της υπόθεσης. Σίγουρα δεν μίλη σαν όλοι οι κατηγορούμενοι με ένα στόμα, όλοι όμως συμπεριφέρθηκανμετον ίδιοπερίπουτρόπομεεξαίρεση βέβαια τον δεύτερο κατηγορούμενο όσον αφοράτις κατηγορίες 1 και 2. Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε ο πρώτος κατηγορούμενος. Αυτός μιλούσε και οι άλλοι μετηνστάσητουςυιοθετούσαν καιδέχοντο τα λεγόμε να του. ΟΜ.Κ.1 ήτανσαφήςότανανέφερεότι όλοι οι κατηγορούμενοι φώναζαν και απότις φωνές τουςμα ζεύτηκεκόσμος. Όλοιοι κατηγορούμενοι φώναζαν και διαμαρτύρονταν χρησιμοποιώντας περίπου τα ίδια λόγιαπου ανέφερανοιλειτουργοί τουΤμήματοςΑλιεί ας. Ο κατηγορούμενος 3 στάθηκε μαζί με τον πρώτο μπροστάαπότο αυτοκίνητοκαι μετην όλη στάσηκαι συμπεριφορά του υιοθέτησε την αρνητική στάση του πρώτουεμποδίζονταςέτσιτηνκατάσχεσητωναντικει μένων που κατάτην γνώμη των δύο μαρτύρων είχαν σχέση μεαδικήματαπου είχανδιαπραχθείμπροστά στα μάτιατους." Ήταν ηθέσητου δικηγόρου των εφεσειόντων ότι δεν αποδείχθηκε,καιορθάτο Δικαστήριο κατέληξε στοεύρη μα ότι οποιοσδήποτε απότους άλλους κατηγορούμενους διέπραξε τα αδικήματα για τα οποίακατηγορήθηκαν και 35 ειδικότερατα αδικήματατηςπαρακώλυσηςοργάνουτήρη σηςτης τάξεωςστηδέουσαεκτέλεσητου καθήκοντος του. Έχει κατ'επανάληψηλεχθεί, και είναι νομολογία του Δικαστηρίουτούτουότιτο Δικαστήριοτούτοδενεπεμβαί νει στα ευρήματαπρωτόδικου δικαστηρίου που στηρίζο353 Α. ΑοΤζον,Πρ. Καΐσιαρής&άλλοςν.Αστυνομίας
(1992)νται πάνωστην εκτίμηση της αξιοπιστίαςτωνμαρτύρων, εκτός εάν αποδειχθεί, ότι αυτό είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, ούτε επεμβαίνει εύκολα στα συμπερά σματα τα οποία εξάγει έναςΔικαστής με βάσητιςδιαπι στώσεις που έκαμε των πραγματικών γεγονότων, καίτοι 5 στη δεύτερη αυτή περίπτωση το Δικαστήριο, κατ* έφεση, μπορεί ναεπέμβει κρίνοντας ότι καιτο ίδιο είναι σεθέση να εξάξει άλλα συμπεράσματα, εάντασυμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο πρωτόδικος Δικαστής ήταντέτοιαπου δενμπορούσεέναςλογικόςάνθρωποςνακαταλήξει. 10 Είναι φανερόότι στηνπροκειμένη περίπτωση μετάτη διαπίστωση των δύο λειτουργών του Τμήματος Αλιείας, οιοποίοιπαρακολουθούσαναπότηξηράτοντρόποαλιεί αςτωνεφεσειόντων καιτηςσυνοδείαςτων,ότιοικατηγο ρούμενοι είχαν ενεργήσει κατάτρόπο παράνομο. Οι λει- 15 τουργοί ζήτησαν, όταν έφθασαν οι μεν εφεσείοντες δια θαλάσσης στο αλιευτικό καταφύγιο Παραλιμνίου οι δε μάρτυρεςδιαξηράς, παρακολουθώνταςκαθ'όλο τοχρόνο τηνπορείατηςβάρκαςτωνεφεσειόντων, νακατάσχουν τα ψάρια καιταάλλα σχετικά αντικείμενα ταοποίαθαμπο- 20 ρούσε να ήταν τεκμήρια στην υπόθεση για την οποίαθα τους κατηγορούσαν κάτω από το σχετικό άρθρο του Νόμου. Αυτοίόμωςπαρεμποδίστηκανστηνεκτέλεσητουκαθή κοντος τους κατάτον τρόπο πουπεριγράφει οΔικαστής 25 στοαπόσπασμαπουπαραθέσαμενωρίτερα. Έχοντας κατάνουτο σύνολο τηςπροσαχθείσαςμαρ τυρίας δεν είμαστε διατεθειμένοι ούτε να επέμβουμε στις διαπιστώσεις τουΔικαστή ως προςταγεγονότα,ούτεκαι στα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε μεβάσηταγεγο- 30 νότα αυτά,ταοποίαενόψειτηςπροσαχθείσαςμαρτυρίας ήταν και λογικά και δυνατά. Επομένως οι εφεσείοντες, ορθά βρέθηκαν ένοχοι στις κατηγορίες τις οποίες έχουμε αναφέρει. Το ερώτημα πουτίθεται τώραείναι κατάπόσο αποτε- 35 λεί παράβασητου 'Αρθρου 12 τουΣυντάγματος,το γεγο νός ότι βρέθηκεο εφεσείων 2γιαταίδιαγεγονότα ένοχος 354 2ΑΛΛ. Κατσιαρής&άλλοςν.Αστυνομίας Α. ΑοΤζον, Πρ. δύοαδικημάτων, στις κατηγορίες 1 και2,στις οποίες κα τηγορείται για παρεμπόδιση-των δύο λειτουργών αντι στοίχως. Δενσυμφωνούμε μετηνεισήγηση ότιυπάρχειοποιαδήποτέ παράβασητης καθιερωμένης αρχής,είτε του Κοινοδικαίου, είτε του Συντάγματος,ότι δεν τιμωρείται ένας δύο φορές για το ίδιο αδίκημα,για την ίδια πράξη.Η ουσία της υπόθεσης, όπως φαίνεται από τα γεγονότα, είναι ότι η παρεμπόδιση δύο διαφορετικών λειτουργών 10 WW εκτέλεσητουκαθήκοντοςτους αποτελεί δύοδιαφο ρετικές ενέργειεςέστωκαιανπροέρχεταιαπότην ίδια συ μπεριφορά. Ως εκ τούτου το επιχείρημα αυτόδεν μπορεί ναευσταθήσει. ^ Ο τρίτος λόγος είναι ότι εσφαλμένα επιβλήθηκεποινή 15 στους δύοεφεσείοντες ξεχωριστά γιατηντρίτηκαι τέταρ τηκατηγορίαστις οποίες βρέθηκανένοχοι δεδομένου ότι αυτέςαποτελούσανδύοδιαζευκτικέςκατηγορίεςπου στη ρίζονταν πάνωτην ίδια συμπεριφορά,και όπως έχεινομολογηθεί και στην υπόθεση Constantinos HadMSinnos v. 20 ThePolice
(1968)2C.L.R. 130 στη σελ. 132, δεν μπορείνα τιμωρείται έναςδύοφορέςγιατην ίδιαπράξη. Μετηνει σήγησηαυτήσυμφώνησε, ορθάκατά τηγνώμη μας,καιη δικηγόροςτηςΔημοκρατίας. Επομένως ηέφεση επιτρέπεται σε ότι αφοράτηνεπι25 βληθείσα ποινήστην τέταρτηκατηγορίακαιγιατουςδύο εφεσείοντες, ενόψειτηςποινήςπουεπιβλήθηκε στηντρίτη κατηγορία,χωρίς βέβαιααυτό νασημαίνει ότιτοδικαστή ριοδενεδικαιούτοναεπιβάλειαντίθεταποινήστηντέταρ τηκαιναμη επιβάλειποινή στηντρίτηκατηγορία. 30 Ωζεκτούτουγιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηέφεση επιτρέπεται μερικώς και μόνο όσον αφοράτηνποινή που επιβλήθηκε στην τέταρτη κατηγορία και στους δύο εφε σείοντεςκαιαπορρίπτεταιδιατουςυπόλοιπουςλόγους. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμερικώς. 355