(1992)30Οκτωβρίου 1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ.Π.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/σιές] ΓΕΝΙΚΟΣΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΚΟΚΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ&ΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων, (Ποινική ΈφεσηΑρ.5508). Αποστολή προσβλητικούμηνύματος διάτηλεφώνου, χατά παράβαση τον άρθρου 22(a) τον περί Τηλεγράφων Νόμου Κεφ. 305, όπως τροποποιήθηκεαπότοΝόμο 62/62χαι166/87—Νομικέςχαιδικο νομικές αρχές πον εφαρμόζονταιστα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης— Κατά πόσο έχουν σχέσημετιςαρχέςπου εφαρμόζο- 5 νταισεαδικήματαποινικούλιβέλλου. Λέξειςκαι Φράσεις— "Εκπρώτηςόψεωςυπόθεση". ΠοινικήΔικονομία Κεφ. 155—Κλίση κατηγορουμένουσευπεράσπι ση όταντεκμηριωθείεκπρώτηςόψεωςυπόθεση—Νομικέςαρχές που διέπουντοθέμα. \Q Απόδειξη — Αξιολόγηση μαρτυρίας — Εφαρμοστέοκριτήριο για απαλλαγή καιαθώωση κατηγορουμένου στηνπερίπτωση υποβο λής γιαμηαπόδειξηεκπρώτηςόψεωςυπόθεσης. Επανεκδίκαση — Διακριτικήευχέρεια του Εφετείου — Αρχές που διέπουνδιαταγήγιαεπανεκδίκαση. <c Η παρούσα έφεση καταχωρήθηκεαπότονΓενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και στρέφεται εναντίον της απόφασηςτουπρω τόδικου Δικαστού πουαθώωσε τουκατηγορουμένους 1,2 και4 λόγω μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον τους. . _ Όπως αναφέρεταιστην απόφασηυπήρχε ουσιώδης διαφορά μετά- ^° ξύ τουτιηπαραπονουμένηανέφερεστοΔικαστήριο ότι τηςλέχθη κεαπότον κάθεένααπό τουςκατηγορουμένους στις συγκεκριμμένες ημερομηνίες καιτου τι αναφέρεται στις λεπτομέρειες των τριών κατηγοριών. Επίσης τοαδίκημαγιατοοποίο εκατηνορούντο οι κατηγορούμενοι εξομοιώθηκε μετοαδίκηματουποινικού 25 λιβέλλου. Η έφεση είχε σαν βασικούς λόγους
(1)ότιοιδιαφορές μεταξύ της μαρτυρίαςκαιτων λεπτομερειών στις κατηγορίες δεν ήτανου- 356 Tev. Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους 2 ΑΛΛ. 5 σιώδεις και/ήότι δεν έπρεπε να εμποδίσουν το πρωτόδικο Δικα στήριο να καταδικάσει τους εφεσίβλητους και
(2)εσφαλμένα το πρωτόδικοΔικαστήριοθεώρησε ότι εφαρμόζονταιοι ίδιες νομικές ήΛίαι δικονομικές αρχέςόπωςγιατο αδίκηματουποινικούλιβέλ λου. ότι: Το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την έφεση καιαπεφάνθηκε
- Το εύρημα του πρωτόδικου Δικαστού ότι υπήρχαν τέτοιες διαφορές μεταξύ της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου και των λεπτομερειών στις κατηγορίες δεν εδικαιολογείτο. Το κατηγορητήριο δεν πρέπει να περιέχει με απόλυτη λε πτομέρειατις ακριβείςδυσφημηστικές λέξειςόπωςαπαιτεί ται στην περίπτωση του ποινικού λιβέλλου στην Αγγλία, ένααδίκημαπουεμφανίζεταισπανιότατα στακυπριακά Δι καστήριακαιπουδεν έχει σχέσημετουπόκρίση αδίκημα. 10
- Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλειεί ηυπόθεσηγια την ΚατηγορούσαΑρχήσε υπο κειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ηαπόφασηγια απαλλαγήκαιαθώωσησ1αυτότο στάδιοτηςδίκηςπρέπεινα έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό δι καστήριο Θακατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίαςστοίδιοσυμπέρασμα. «^ Ζ υ
- ΗΚατηγορούσαΑρχήΘεμελίωσε εκπρώτηςόψεως υπόθεση εναντίοντωνκατηγορουμένων. w
- Ηδιαταγήγιαεπανεκδίκασηθαείναι προςτοσυμφέρον της δικαιοσύνης εφόσον υπήρξε λανθασμένη καθοδΐτ/ησηπάνω στις νομικές αρχές που διέπουν την κλίση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση όταν τεκμηριωθεί εκ πρώτης όψεως υπόθε ση.IV αυτόντονλόγο δίδεταιδιαταγήγιαεπανεκδίκαση.Η επανεκδίκαση διατάσσεται να γίνει από άλλο Μέλος του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας. 3Q Η έφεσηεπιτρέπεται. Δίδεται διαταγή για επανεκδίκαση. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: 3 5 toRe vKakos
(1985)1CJJt. 250· Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Χριστοδούλου
(1990)2 Α.ΑΛ. 133· Πιερίδης ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.LA. 263Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 CXJ2.97. 357 Γεν. Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους
(1992)'Εφεσηκατάαθωωτικήςαπόφασης. Έφεση από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κατάτης αθωωτικήςαπόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστη ρίου Λευκωσίας (Αρεστής, Ε.Δ.) (Αρ. Ποινικής υπόθεσης 7135/90) μετηνοποίαοικατηγορούμενοι 1,2 και4αθωώ- 5 θηκανστηνκατηγορίατηςαποστολήςπροσβλητικούμηνύ ματος διατηλεφώνου, κατάπαράβασητου άρθρου22 (α) τουΠερί Τηλεγράφων Νόμου Κεφ.305 όπως τροποποιή θηκεαπότοΝόμο62/62και166/
- Τ. Πολνχρονίδον (δΜς) δικηγόρος της Δημοκρατίας 1° Α\ γιατον εφεσείοντα. Ε.Βραχίμη (κα),γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult ΛΟΙΖΟΥ,Π.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οαδελφόςΔικαστήςκ. Γ.Παπαδόπουλος. 15 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον απόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκω σίας,μετην οποίαοικατηγορούμενοι 1,2 και4στηνποι νικήέφεση7135/90αθωώθηκανστοστάδιοπουδενκλήθη- 20 κανναπροβάλουντηνυπεράσπισητους. Ηκατηγορίατηνοποίαοι τρεις κατηγορούμενοι αντι μετώπιζαν ήταναυτήτης αποστολής προσβλητικού μηνύ ματος διά τηλεφώνου, κατάπαράβαση του άρθρου 22(a) του περί Τηλεγράφων Νόμου Κεφ. 305 όπωςτροποποιή θηκεαπότοΝόμο62/62και166/
- 25 Συγκεκριμέναοπρώτοςκατηγορούμενος,όπωςαναφέ ρεται στις λεπτομέρειες τουαδικήματος,κατηγορείταιότι "την 9ηΜαΐου, 1989, στηΛευκωσία της επαρχίαςΛευκω σίας απέστειλε διατηλεφώνου μήνυμαπροςτηΧριστοθέα Αριστοτέλους εκ Λευκωσίας, το οποίο ήτοβαρέως προσ- 30 βλητικό, δηλαδή της είπε: "σαρανταπεντάρα,εν κάμνεις για τον αρφό μου,χασισλίνα, ξίαστον, που το τηλέφωνο ενέσιειπουτζείνοτοπράμα,κόρητουαναθεματισμένου". 358 2 ΑΛΛ. 5 Tev. Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους Παπαδόπουλος,Δ. Στηδεύτερηκατηγορία, όπωςαναφέρεταιστις λεπτομέ ρειες του αδικήματος,η δεύτερη κατηγορούμενη κατηγο ρείται ότι απέστειλε προσβλητικό μήνυμα και απεκάλεσε την παραπονουμενη "πουτάνα". Στην τρίτη κατηγορία η τέταρτη κατηγορούμενη κατηγορείται ότι απέστειλε δια τηλεφώνου μήνυμα προς την παραπονουμενη, το οποίο ήτανβαρέωςπροσβλητικό,καιτης είπε "σκατοπουτάνα, ο θείος μουέθθαξανάρτει". Βασικός μάρτυραςγιατην Κατηγορούσα Αρχήήταν η 10 παραπονουμενη Χριστοθέα Αριστοτέλους, της οποίας η θέσηήτανότι ο πρώτος κατηγορούμενος αδελφός του εν διαστάσει συζύγου της και οι κατηγορούμενες 2 και 4, κόρες του κατηγορούμενου αρ. 1, άρχισαν να την ενο χλούν απότο τηλέφωνο μετάτηδιασάλευση τωνσχέσεων της μετονσύζυγο τηςκαιτηνεγκατάλειψη από αυτόντης 15 συζυγικής στέγης. Για τον σκοπό αυτό με επιστολή της είχε ζητήσει ναπαρακολουθούνται ταδύο τηλέφωνα της, ένατουσπιτιούτηςκαιτοάλλοτηςεργασίαςτης. Η παραπονουμενη στη μαρτυρία της είπε τα εξής σε 20 σχέση μετονκατηγορούμενο 1:"ΗτανοΓεώργιος Αριστο τέλους ο οποίος χωρίς ναπει οποιαδήποτελόγια άρχισε, μπήκε σε υβρισίες είμαι μια πουτάνα, πριν πάρω τον άνδραμουείχατονπατέραμου, χασισλίνα, τούτητηστιγ μήέχωτοναδελφόμου.'Τον αδελφό μουτον έχουμεανά25 γκη εμείς καιδεν τον αφήνουμε για λόου σου, μπορεί να πάρει και εικοσάρα". Με υβρεολογησε ότι δεν μπορώ να γεννήσω καιότι είμαι κοτζιάκαρηκαιδεν κάμνωγια τον αρφότου". Συνεχίζει: "Οτι είμαι μιαπουτάνα,ότι με είχεοπατέ30 9 ζ μουπροτού μεπάρει ο αδελφός του,ότι θαμπω στο Ψυχιατρείογιατίήμουνάρρωστη.Εχει μάρτυρες." α Ηκατηγορουμένη2,τηςείπε "εννάσεκρούσω ρα σιηλλοπουτάναπουσουσυμπαραστάθηκα.". Και"σκατοπουτάνα". 359 Παπαδόπουλος Δ. Γεν.Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους
(1992)Ηκατηγορουμένηαρ.4 της είπε: "είσαι μιασκατοπου-. τάνα, πριν σε πάρειο θείος μου ήσουν μιαπόρνη.Είσαι λεσβία."καιπιοκάτω:"Είσαιμιαπουτάνα,θαπέσεις στο Ψυχιατρείο. Εκαμες τρόφιμη στο Ψυχιατρείο" τέτοια πράγματα. "Που τζείνο το πράμαπου γυρεύκεις που το 5 τηλέφωνοδεν έχει"." Μετάτησυμπλήρωση της αγόρευσης γιατηνΚατηγο ρούσα Αρχή η συνήγορος των κατηγορουμένων υπέβαλε στο Δικαστήριο στις29/7/1991ότι δεναπεδείχθηεκ πρώ τηςόψεωςυπόθεσηεναντίοντουςκαιζήτησεαπότοΔικά- ίο στήριο ναμηντους καλέσει σεαπολογία.Στις5/8/1991 το Δικαστήριο αποφάνθηκεότιδενυπήρχεεκπρώτηςόψεως υπόθεση εναντίον τωνκατηγορουμένων επαρκής,ώστενα δικαιολογείται νακληθούν σεαπολογίακαιτουςαθώωσε καιτουςαπάλλαξε. 15 Η απόφασητουΔικαστηρίου μεημερομηνία20/9/1991 αναφέρει: "Ενώ το Δικαστήριο δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι η παραπονουμενηδέχθηκεκατάτιςημερομηνίες καιώρες που αναφέρθηκαναπόαυτήτα τηλεφωνήματα απότα 20 πρόσωπα τα οποία ανάφερε στο Δικαστήριο, δηλαδή στις 9/5/89 από τον Κόκο Αριστοτέλους, στις 5/6/89 από την Αντρούλλα Αριστοτέλους, στις 25/5/89από την Αριστούλλα Αριστοτέλους καιστις 30/5/89και6/6/ 89 απότον ΠαναγιώτηΠαύλου,προχώρησε στην αθώ- 25 ωσητων τριών πρώτωνκατηγορουμένων λόγω τηςου σιώδους διαφοράςη οποίαυπήρχε μεταξύτουτί η πα ραπονουμενη ανέφερεστο Δικαστήριο ότι της λέχθηκε από τον καθένααπόαυτούςστις συγκεκριμένες ημερο μηνίες και του τί αναφέρεται στις λεπτομέρειες μιας 30 έκαστηςτωντριώνκατηγοριών.Αποδίδει μετη μαρτυ ρίατηςλέξειςκαι φράσειςσεάλλαπρόσωπααπόαυτά πουοι λεπτομέρειες τωντριών κατηγοριών αποδίδουν. Επίσης αναφέρει με την προφορική μαρτυρία της λέ ξεις καιφράσειςπολύπέρα απόαυτάταοποίααναφέ- 35 ρονται εις τις λεπτομέρειες τουκατηγορητηρίου.Είναι τέτοιαηφύσητηςκατηγορίαςτηςαποστολήςπροσβλη360 2ΑΛΛ. 5 Γεν. Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους Παπαδόπουλος,Δ. τικού μηνύματος διά τηλεφώνου ώστε οι διαφορές αυτέςνααποβαίνουνμοιραίεςγιατηνυπόθεσητης ΚατηγορούσαςΑρχήςγιατίθαέπρεπεημαρτυρία η οποία δίδεται στο Δικαστήριο να.υποστηρίζει επακριβώςτην υπόθεση που η Κατηγορούσα Αρχήπροτίθετο να πα ρουσιάσει στο Δικαστήριο όπωςπεριγράφεταιστις λε πτομέρειεςτουκατηγορητηρίου." Πέρα απόταπιο πάνωευρήματατου Δικαστηρίου, ο Δικαστήςπροχώρησεκαιείπε: *0 15 20 25 "Εχωτηγνώμηότι τουπόκρίσηαδίκημαεμφανίζει σε κάποιοβαθμόομοιότητες μετο αδίκηματουποινι κού λιβέλλου γιατί τόσο στο ένα όσο και στο άλλο η ουσία του αδικήματοςέγκειται στο γεγονός ότι με λέ ξειςκαι/ή φράσεις επιχειρείται η δυσφήμισητουπαραπονουμένου προσώπου.Στηνπερίπτωση τουποινικού λιβέλλουθεωρείταισανκαθιερωμένηαρχή ότι τοκατη γορητήριο θα πρέπει να περιέχει με λεπτομέρεια τις ακριβείς δυσφημητικές λέξεις. Στο Halsbury's Laws of England, 3ηέκδοση, V.24, παράγραφος249, σελίδα 135 αναφέρεταιότι είναι αναγκαίοστο κατηγορητήριονα εκτίθενται οι πραγματικέςλέξεις της δυσφήμισης που είναι αναγκαίεςγιατηνκατηγορία,θα παρέπεμπαεπί σης για το ίδιο θέμα στον ARCHBOLD, Criminal Pleading, Evidence andPractice, 40η έκδοση, παράγραφος3634, σελίδα 1730 όπουδίδεταιπαράδειγμα διατύ πωσηςτωνλεπτομερειών τηςκατηγορίαςγιαλίβελλο." Οιβασικοίλόγοιτηςέφεσηςσυνοψίζονται ωςεξής: 30 35 1.Οιδιαφορέςμεταξύαφενόςτηςμαρτυρίας αναφο ρικά με τα τηλεφωνήματα που έγιναν από του εφεσίβλητους προς την παραπονουμενη καιαφε τέρου των λεπτομερειών στις κατηγορίες που αναφέρονταιστους εφεσίβλητους δενήτανουσιώ δεις ή/καιδεν έπρεπεναεμποδίσουν τοπρωτόδι κοδικαστήριονακαταδικάσειτους εφεσίβλητους ή/καιτοπρωτόδικοΔικαστήριο όφειλε να τροπο ποιήσει τιςκατηγορίες ανάλογακαινακαταδικά361 Παπαδόπουλος,Δ. Γεν. Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους
(1992)σειτους εφεσίβλητους. 2.ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοεσφαλμέναθεώρησε ότι σχετικά μετααδικήματαγιαταοποία κατηγορήθησαν οι εφεσίβλητοι εφαρμόζοντο οι ίδιες νομι κέςήΛ*αιδικονομικές αρχέςόπωςγιατοαδίκημα ' τουποινικούλιβέλλου." Από απλήσύγκριση τουκατηγορητηρίου μετη μαρτυ ρίαπουεδόθηενώπιοντουΔικαστηρίουπροκύπτειχωρίς δυσκολίαπωςυπήρχεαρκετήμαρτυρίαπουνασυνάδειμε το κατηγορητήριο. Ειδικότερα στις λέξεις που χρήσιμο- 10 ποιήθησαν υπάρχουνορισμένες παραλλαγές ήδιαφορές, αλλά αυτές είναι ασήμαντες. Στην ουσία οι λέξεις όπως αναφέρονται στις λεπτομέρειες τουκατηγορητηρίουεμπε ριέχονται ουσιαστικά στις λέξειςήφράσειςπουαποδίδο νταιαπότους μάρτυρεςστουςκατηγορουμένουςκατάτην ** κατάθεσητους ενώπιοντουΔικαστηρίου. Κρίνουμε πως δεν υπήρχε ουσιώδης διαφοράπουνα δικαιολογείται το εύρηματουΠρωτόδικουΔικαστού ότι υπήρχαν τέτοιες διαφορές μεταξύτης μαρτυρίαςενώπιον του Δικαστηρίου και των λεπτομερειών στις κατηγορίες 20 ώστενααπέβαιναν μοιραίεςγιατηνυπόθεσητης ΚατηγορούσαςΑρχής. Κρίνουμε επίσης ότι η προσέγγιση του Πρωτόδικου Δικαστή,ότιτοκατηγορητήριοπρέπειναπεριέχει με από λυτη λεπτομέρεια τις ακριβείς δυσφημηστικές λέξεις, 25 όπως απαιτείται στην περίπτωση του ποινικού λίβελου στην Αγγλία, είναι νομικά λανθασμένη. Οποινικός λίβε λος στην Αγγλία αποτελεί έναξεχωριστό καιιδιάζονποι νικό αδίκημα μετις δικέςτου ιδιομορφίεςκαι χαρακτηρι στικά. Είναι ένα αδίκημα που σπανιότατα εμφανίζεται 30 στα κυπριακάδικαστήρια και δεν έχει σχέση με το υπό κρίσηαδίκημα, πουείναι μιααπλή εξύβριση απότηλεφώ νου, αδίκημα το οποίο προβλέπει ο Περί Τηλεγράφων Νόμος, Κεφ.305,όπωςτροποποιήθηκε. Βρίσκουμε ότι δεν εδικαιολογείτο η παρέκκλιση από 35 362 2 ΑΛΛ. Τκν.Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους Παπαδόπουλος, Δ. τις καθιερωμένες αρχές, όπως έχουν επανειλημμένα εκ φραστείαπότοΑνώτατο Δικαστήριο,στηνκλήσηκατηγο ρουμένου σε υπεράσπιση όταν θεμελιωθεί εκ πρώτης όψεωςυπόθεση. 5 Ως προς την ερμηνεία της φράσης "εκ πρώτης όψεως υπόθεση", αυτήδίδεται στην υπόθεση ID Re Kakos
(1985)1 C.L.R. 250. (Βλέπε επίσης ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔη μοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου*
(1990)2 Α.Α.Δ. 133. 10 'Οπωςλέχθηκε καιστην υπόθεσηΧριστοδούλου(ανω τέρω), δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνο της δίκης (όταν κλείσει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή) σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτόεπιτελείται κατάτο τέλος της δίκης. Η απόφα15 σητουπεριορίζεται σεαντικειμενική θεώρησητηςαπόφα σης. Ηαπόφασηγια απαλλαγήκαι αθώωση σ*εκείνο το στάδιοτηςδίκηςπρέπει ναέχειαντικειμενικό έρεισμακαι νααντέχει στηβάσανοπουθέτειη Πρακτικήτου 1962,δη λαδή, ότι κάθελογικό δικαστήριο θακατέληγε, ενόψει της 20 αντικειμενικής υφήςτηςμαρτυρίας,στο ίδιοσυμπέρασμα. Όπως είπαμεπιοπάνω,οι αντιφάσειςκαιοιδιαφορές πουυπήρχανμεταξύτης μαρτυρίαςκαιτων λεπτομερειών των κατηγοριών είναι τόσο ασήμαντες, ώστε με βάσητα κριτήρια που θέτει η νομολογία μας ο Δικαστής δεν εδι25 καιολογείτο στην απαλλαγήτουκατηγορουμένου στοστά διοεκείνοτηςδίκης. Επίσης βρίσκουμε ότι ήταν σφάλμα του Δικαστή να ταυτίσει το υπόκρίση αδίκημαμε εκείνο του ποινικού λί βελου στην Αγγλία, σε τρόποπου να απαιτούνται αυστη30 ρότατακριτήριαωςπροςτηναπόδειξητηςκατηγορίας. Καταλήγουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχήθεμελίωσεεκ πρώτηςόψεωςυπόθεσηεναντίοντουκατηγορούμενου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να διατάξει την επανεκδίκαση της ποινικής υπόθεσης ή να 35 απαλλάξειτελείως τον κατηγορούμενο. 363 Παπαδόπουλος, Δ. Γβν.Εισαγγελέαςν.Αριστοτέλους
(1992)Βρίσκουμε ότι θαείναι προς το συμφέρον τηςδικαιο σύνης ναδιατάξουμετην επανεκδίκασητηςυπόθεσηςαπό άλλο ΜέλοςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας. Αφού λάβαμευπόψημαςτις αρχέςπουδιέπουνδιατα γήγια επανεκδίκασηυπόθεσης,όπωςεκτίθενται στις υπο- 5 θέσεις Φοίβος Πέτρου Πιερίδης ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1971)2 CLR. 263, Χαράλαμπους ν. Της Δημοκρατίας
(1985)2 C.LR. 97 καιΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρα τίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου (ανωτέρω), και πιο συ γκεκριμένα, αφούλάβαμευπόψη μαςτηνταλαιπωρίατου \Q κατηγορούμενου αφενός, που συνεπάγεται δεύτερη δίκη και το συμφέρο του δημοσίου για αποτελεσματική και ορθήαπονομήτης δικαιοσύνης αφετέρου,ιδιαίτεραόμως τογεγονός ότι οκατηγορούμενος απηλλάγηγιατίτοΠρω τόδικο Δικαστήριο καθοδηγήθηκε λανθασμένα πάνωστις 15 νομικές αρχές πουδιέπουν την κλίσηκατηγορουμένου σε υπεράσπιση όταν τεκμηριωθεί εκπρώτηςόψεως υπόθεση, είμαστε της γνώμης ότι ηυπόθεση πρέπει να επανεκδικαστεί. Για τους πιο πάνωλόγους διατάσσουμε την επανεκδί- 20 κασητης υπόθεσης απόάλλο Μέλος του ΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λευκωσίας. Ηέφεσηεπιτρέπεται.Δια ταγήγιαεπανεκδίκαση. 364