clr/1992/1992_2_373.pdf

(1), 4 χαι71

(2), 4χαι28

(1), 9

(1). Ποινή—Παροχή χαιχρήσηικοιώματοςτοοποίο δενήτανσυνδεδεμέ­ νο στερεάμετηνοικοδομήέτσιώστεναδιασφαλίζεται η ευστάθεια του—ΕπιβολήπροστίμουΛΚ30-. 1U Ποινή — Παράλειψηαποτελεσματικής προστασίας με στερεό περίφραγμασεόλο τομήκοςτουχώρουδιαδρομήςτουανυψωτήρακαι τοποθέτηση θύρωνσεόλατασημείαπου επιτρέπεται ηπροσπέλα­ σηπρος τοχώρο διαδρομής του ανυψωτήρα — Επιβολήπροστί­ μουAK2Q-. 15 20 Ποινή—Παράλειψητοποθέτησηςκατάλληλωνκαιεπαρκούςαντοχής χειρολισθήρων καιθωρακίων ή άλλωνεμποδίωνσεπλευράδαπέ­ δουεργασίας—ΕπιβολήποινήςπροστίμουΑΚ30-. Ποινή — Παροχήκαιχρήση ικριώματος, μέρη του οποίου δενήταν καλής κατασκευής — Επιβολή ποινής προστίμου ΑΚ20-.— Το Εφετείοαντικατέστησε αλεςης ποινέςμεπρόστιμοΑ.Κ.500στην χάθεμιααπότιςτέσσεριςκατηγορίες. Ποινή — Προσδιορισμός χαιεπιμέτρηση — Πρωταρχική ευθύνητου πρωτόδικου Δικαστηρίου— Πότε δικαιολογείται επέμβασητου Εφετείου. «e Ποινή—Αποτρεπτικήποινή —Πότεπρέπειναεπιβάλλεται. Στις 16 Ιανουαρίου, 1992,εργαζόμενος στην υπηρεσία των εφεσίβλητωνπουήτανεργοληπτικήεταιρείατραυματίστηκεθανά- 373 En.Am. Εργασίαςv.ΓενεθλήςΑτό

(1992)σιμά όταν κατέπεσε από ξύλινο δάπεδο σκαλωσιάς σε βεράντα πέντε μέτρα χαμηλότερα.Το ατύχημαήταναποτέλεσμα τεσσάρων ξεχωριστών πράξεων χαι παραλείψεων που συνιστούσαν τα αδι­ κήματαταοποίαπαραδέχτηκε ηεφεσίβλητη εταιρεία. Οι παραβιά­ σειςαυτέςτων Κανονισμών αποτελούσαν την άμεση αιτίατου θα- 5 νατηφόρου δυστυχήματος σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσα; Αρχής η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Στους εφεσί­ βλητους επεβλήθηκαν οι πιο πάνω ποινές προστίμου. Το Εφετείο επιτρέπονταςτηνέφεσητουΓενικού Εισαγγελέαεναντίοντωνποινών σανπαντελώςανεπαρκώναπεφάνθηκεότι: 10

1. Ο προσδιορισμός και η επιμέτρηση της ποινής αποτελούν πρωταρχικήευθύνητουπρωτόδικουΔικαστηρίου.ΤοΑνώ­ τατο Δικαστήριο επεμβαίνει ανηποινή είναι πρόδηλαανε­ παρκής τιμωρία για τους κατηγορουμένους, δεν ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου,δεν ενεργεί ως αποτρεπτικήγια 15 άλλους καιδενπροστατεύειτοκοινό.
2. Ο νομοθέτης απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην τήρηση των Κανονισμών που παραβίασαν οι εφεσίβλητοι αυξάνοντας τις ποινές μετονπερί Εργοστασίων (Τροποποιητικό)Νόμο του
3. 3.Οι επιβληθείσες ποινέςδεναντικατοπτρίζουντηνσοβαρότη­ τατης υποθέσεως όπως οπρωτόδικοςΔικαστής τηνέχειτο­ νίσει. Δεν είναι αποτρεπτικές,ούτε για τους κατηγορουμέ­ νους, ούτε για άλλους εργοδότες, ούτως ώστε να ικανοποιείταιοσκοπόςτουΝόμου. 20 25
4. Η συμπεριφορά των εφεσίβλητων συνιστούσε γενική περι­ φρόνηση των Κανονισμών γι' αυτό και το Εφετείο θεωρεί τις ποινέςπαντελώςανεπαρκείς.
5. Όχι μόνο ο Νόμοςαλλάκαι το συμφέρον των εργαζομένων <jO και των εργοδοτών καιτης γενικής εθνικής οικονομίας επι­ βάλλει πιστήτήρησητων Κανονισμών απότους εργοδότες. Για όλους τους πιο πάνωλόγους οι ποινές που επεβλήθησαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο παραμερίζονται καιαντικαθίστα­ νται μεΛΚ500.-πρόστιμο στην κάθεμιααπότις τέσσεριςκατηγο- « ρίες. ^ Η έφεση επιτρέπεται. Υπόθεση που αναφέρθηκε: Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίας νBiscoLtd

(1991)2 ΑΛΛ. 16. 'Εφεσηγια ανεπάρκεια ποινής. Έφεση από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για 374 40 2ΑΛΛ. Επ.Αειτ.Εβγασίαςν. ΓενεβλήςAtft ανεπάρκειατηςποινήςπουεπιβλήθητην 1.9.1992απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αρ. Ποινικής Υπόθε­ σης 16513/92, στους εφεσίβλητους στις κατηγορίες: της παροχήςκαιχρήσης ικριώματοςτο οποίοδενήτανσυνδεδεμένο στερεά με την οικοδομή έτσι ώστεναδιασφαλίζε­ 5 ται ηευστάθεια του κατά παράβαση του Καν. 15

(1)των περί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονισμών του 1973 καθώςκαιτων άρθρων 66, 75,94και 95 (β)τουπερίΕρ10 γοστασίων ΝόμουΚεφ. 134,όπωςτροποποιήθηκε μετους Νόμους 43του 1964, 32 του 1972,25του 1989 και20 του 1990, της παράλειψης αποτελεσματικής προστασίας με στερεόπερίφραγμασεόλοτο μήκοςτουχώρουδιαδρομής του ανυψωτήρα (αναβατορίου)και τοποθέτηση θυρών σε 15 όλα τα σημεία που επιτρέπεται η προσπέλαση προς το χώρο διαδρομήςτου ανυψωτήρα (αναβατορίου)κατά πα­ ράβαση των Καν. 4 και 71

(2)των περί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονισμών του 1973 καθώςκαι των άρθρων 2 0 66, 75, 94 και 95 (β)του περί Εργοστασίων ΝόμουΚεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους 43 του 1964, 32 του 1972,25του 1989 και20του 1990, τηςπαράλειψης τοποθέτησης κατάλληλων και επαρκούς αντοχήςχειρολισθήρωνκαιθωρακίωνήάλλων εμποδίωνσεπλευράδαπέ25 δου εργασίας κατά παράβαση των Καν.4 και 28

(1)των περί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονισμών του 1973 καθώςκαιτων άρθρων 66, 75,94 και 95 (β)του περί Ερ­ γοστασίων Νόμου Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε από 30 τους Νόμους43του 1964, 32του 1972,25του 1989 και20 του 1990 και παροχής και χρήσης ικριώματος, μέρητου οποίου δεν ήταν καλής κατασκευής κατά παράβασητου Καν. 9

(1)των περί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονι35 σμώντου 1973καθώςκαιτωνάρθρων66,75,94και95(β) τουπερί Εργοστασίων ΝόμουΚεφ. 134,όπωςτροποποιή­ θηκε με τους Νόμους 43 του 1964, 32 του 1972, 25 του 1989 και 20 του 1990, και καταδικάστηκε από Παπαδό­ πουλου (κα) Αν. ΕΛ. σε £30.-πρόστιμο στηνπρώτηκατη40 γορία,£20.-στην δεύτερη κατηγορία,£30.-στην τρίτη κα375 Es.Am. Εργασίαςv. ΓενεθλήζΑτδ

(1992)τηγορίακαι£20.- στηντέταρτηκατηγορία. Μ Παμπαλλή -Μαλαχτσύ (κα) Δικηγόροςτης Δημο­ κρατίας,γιατουςεφεσίβλητους. Καμιάεμφάνισηγιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΏΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ. ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Η έφεση αυτή, που ασκήθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, στρέφεται εναντίον των ποινών που επέβαλε Δικαστής του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκω­ σίαςστους εφεσίβλητους. Ολόγοςτηςέφεσης είναιότι οιποινές είναιπαντελώς ανεπαρκείς. Οι εφεσίβλητοι, μεδικήτουςπαραδοχή,βρέθηκαν ένο­ χοιστιςπιοκάτωκατηγορίες: "1. Παροχήκαι χρήση ικριώματος το οποίο δενήταν συνδεδεμένο στερεά μετηνοικοδομήέτσιώστενα δια­ σφαλίζεται η ευστάθεια του κατά παράβαση του Καν. 15

(1)τωνπερί ΟικοδομώνκαιΈργωνΜηχανικών Κα­ τασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονι­ σμών του 1973 καθώςκαι των άρθρων 66, 75, 94 και 95(β) του περί Εργοστασίων Νόμου Κεφ. 134, όπως τροποποιήθηκε με τους Νόμους 43 του 1964, 32 του 1972,25του 1989 και20του

2. Παράλειψηαποτελεσματικής προστασίας μεστε­ ρεόπερίφραγμασεόλοτο μήκοςτουχώρουδιαδρομής 25 του ανυψωτήρα (αναβατορίου)και τοποθέτηση θυρών σε όλα τα σημεία που επιτρέπεται ηπροσπέλασηπρος το χώρο διαδρομής του ανυψωτήρα (αναβατορίου) κατάπαράβασητωνΚαν.4 και71

(2)τωνπερίΟικοδο­ μών και Έργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, ™ Υγεία καιΕυημερία)Κανονισμών του 1973 καθώς και τωνάρθρων66, 75,94και95(β)τουπερί Εργοστασίων 376 2 ΑΛΛ. EJI.Αειτ.Εργασίαςv. ΓκνεβλήςΑτδ Στυλιανίδης,Δ. Νόμου Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε από τους Νό­ μους 43 του 1964, 32 του 1972, 25 του 1989 και20 του 1990. 5 10 15 20 3. Παράλειψη τοποθέτησης κατάλληλων καιεπαρκούς αντοχής χειρολισθήρων και θωρακίων ή άλλων εμποδίων σεπλευράδαπέδουεργασίαςκατά παράβαση των Καν.4 και28

(1)των περί Οικοδομών και Έργων ΜηχανικώνΚατασκευών (Ασφάλεια,ΥγείακαιΕυημε­ ρία)Κανονισμών του 1973 καθώς καιτων άρθρων 66, 75,94και95(β)τουπερίΕργοστασίων ΝόμουΚεφ. 134 όπωςτροποποιήθηκε απότους Νόμους43 του 1964, 32 του 1972,25 του 1989 και20του 1990. 4. Παροχήκαιχρήση ικριώματος, μέρητου οποίου δεν ήτανκαλήςκατασκευήςκατάπαράβαση του Καν.9

(1)τωνπερί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατα­ σκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κανονισμών του 1973 καθώς και των άρθρων 66, 75, 94 και 95(β) του περί Εργοστασίων Νόμου Κεφ. 134, όπως τροπο­ ποιήθηκε με τους Νόμους 43 του 1964, 32 του 1972,25 του 1989 και20του1990." Τα γεγονότα, όπως εξετέθηκαν ενώπιον του πρωτόδι­ κουΔικαστηρίου καιεπαναλήφθηκανενώπιον μας,είναι:- 25 Οι εφεσίβλητοι είναι εργοληπτική εταιρεία.Στις 16 Ια­ νουαρίου, 1992, συνέβηκε θανατηφόρο δυστύχημα στον τόποεργασίαςτους.Εργαζόμενος στηνυπηρεσίατουςκα­ τέπεσε από ξύλινο δάπεδο σκαλωσιάς σε βεράντα, πέντε μέτραχαμηλότερα,καιτραυματίστηκεθανάσιμα. Το θανατηφόρο δυστύχημα κοινοποιήθηκε στο Γρα­ φείο Εργασίας.Λειτουργόςτου Γραφείου,τηνίδιαημέρα, 3Q επιθεώρησε τον τόπο του δυστυχήματος. Η επιθεώρηση αποκάλυψε τις τέσσεριςξεχωριστές πράξεις καιπαραλεί­ ψεις,πουσυνιστούν τααδικήματαταοποίαη εφεσίβλητη εταιρείαπαραδέχτηκε. Οι παραβιάσεις αυτές των Κανονισμών, σύμφωνα με 377 Στυλιανίθης,Δ. Es.Am. Εργασίαςν.ΓενεθλήςΑτδ

(1992)τηνεκδοχήπουτέθηκεενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστη­ ρίουαπό τηνΚατηγορούσα Αρχή,η οποίαδεναμφισβητή­ θηκεαπότηνυπεράσπιση- οι εφεσίβλητοιαντιπροσωπεύ­ θηκαν με δικηγόρο ενώπιον τουπρωτόδικου Δικαστηρίου - αποτελούν την άμεση αιτίατου θανατηφόρουδυστυχή­ ματος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είπε ότι τα αδικήματατης φύσεως αυτής είναι πολύ σοβαρά. Οι πράξεις και παρα­ λείψεις των εφεσίβλητων αποτελούν περιφρόνηση των Κανονισμών, οι οποίοι αποβλέπουνστην προστασία των εργαζομένων. Επέβαλετιςακόλουθεςχρηματικέςποινές:Πρώτηκατηγορία-£30,00πρόστιμο. Δεύτερηκατηγορία- £20,00πρόστιμο. Τρίτηκατηγορία - £30,00πρόστιμο. Τέταρτηκατηγορία- £20,00πρόστιμο. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας,κ.Παμπαλλή- Μαλαχτού,υπέβαλε ότι, κάτω απότις περιστάσεις της υπόθε­ σης,οι πιοπάνωποινές είναι παντελώς ανεπαρκείς, τόσο για την τιμωρία των εφεσίβλητων, όσο και για την απο­ τροπήτων ιδίωνκαιάλλων απόπαρόμοιασυμπεριφορά. Ο προσδιορισμός της ποινής και η επιμέτρηση του ύψους της αποτελούν πρωταρχική ευθύνη του πρωτόδι­ κουΔικαστηρίου. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει,αν η ποινή είναι πρόδηλαανεπαρκήςτιμωρίαγια τουςκατη­ γορουμένους, δεν ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, δεν ενεργεί ως αποτρεπτική για άλλους και δεν προστα­ τεύει το κοινό - (βλ. ΓενικόςΕισαγγελέαςτης Δημοκρα­ τίας ν. Εταιρείας BISCO LTD. και Άλλων,

(1991)2 AAA 16. Οι Κανονισμοί που παραβίασανοι εφεσίβλητοι σκο­ πεύουν στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας, της σωματικήςακεραιότηταςκαιτηςφυσικήςύπαρξηςτωνερ378 2AJLA. 5 En.Am. Εργασίαςν.ΓενεθλήςΛτο Στνλιανίδης,Δ. γαζομένων.Ονομοθέτης απέδωσειδιαίτερη σημασίαστην τήρηση τωνΚανονισμών αυτών. Με τονπερί Εργοστα­ σίων (Τροποποιητικό) Νόμοτου 1990, (Αρ.20/90), αύξησε τις ποινές σεέξιμήνες φυλάκισηή£2.000,00πρόστιμο, ή καιστιςδύοποινές- ('Αρθρο8). Οι ποινές που επιβλήθηκαν δεν αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητατηςυποθέσεως,όπωςοπρωτόδικοςΔικαστής τηνέχειτονίσει.Δενείναιαποτρεπτικές,ούτεγιατους κα­ τηγορουμένους,ούτεγιαάλλους. 10 " 20 Αποτρεπτική ποινή μπορεί καιπρέπει ναεπιβάλλεται όπου ηφύση του αδικήματοςτοαπαιτεί,λαμβανομένων υπόψητωνγεγονότων τηςκάθευπόθεσης.Ηποινή πρέπει να είναι αποτρεπτική,τόσο γιατους κατηγορουμένους, όσο καιγιαάλλους εργοδότες, γιανα ικανοποιείται ο σκοπός τουΝόμου. Δενπρέπειναείναι μικρή, γιατίαυτό αποτελεί ενθάρρυνσηστηνπαρανομία. Στην παρούσα περίπτωση διαπράχθηκε παραβίαση κάθε σχετικού Κανονισμού. Ησυμπεριφορά τωνεφεσί­ βλητωνσυνιστούσεγενικήπεριφρόνησητων Κανονισμών, όπωςοπρωτόδικοςΔικαστήςορθάανέφερε. ΤοΔικαστήριοθεωρείτιςποινέςωςπαντελώςανεπαρ­ κείς. Ηέφεσηεπιτρέπεται. Οι ποινές που επιβλήθηκαν απότο πρωτόδικοΔικα25 στήριο παραμερίζονται καιαντικαθίστανται με£500,00 πρόστιμοστηνκάθεμιααπότιςτέσσεριςκατηγορίες., Πριν τελειώσουμε,θέλουμε νατονίσουμε ότι οιεργο­ δότες πρέπει να τηρούν πιστά τους Κανονισμούς. Αυτό απαιτεί,όχι μόνοοΝόμοςκαιτοσυμφέροντωνεργαζομέ30 νων,αλλάκαιτοσυμφέροντων ιδίωντων εργοδοτώνκαι τηςγενικής εθνικήςοικονομίας. Η έφεσηεπιτρέπεται. 379