(1992)18Νοεμβρίου1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΔΛπές] ZENIOSCLOSURES LTD, Εφεσείων, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ. Εφεσίβλητων. (Ποινική 'ΕφεσηΑρ.5207). Οχληρίαχατά παράβασητωνάρθρων 91(στ)
(1), 94 χαι 129τονπερί ΔήμωνΝόμου 1985(Νόμοςαρ.111τον 1985). Υπεπιτροπές οργάνων δημοσίου δικαίου (delegated legislation)— Ανάθεσηεξειδικευμένωνεξουσιώνσε τέτοιεςυπεπιτροπές— Δη- μοτιχές Υπεπιτροπές — Χατάπόσο έχουν χατά νόμο εξουσία ή 3 αρμοδιότητα ήμπορούν ναυποκαταστήσουντοΔημοτικόΣυμβού λιο στηλήψη αποφάσεων. Αέξεις και Φράσεις— "Συμβούλιο". Η εφεσείουσα εταιρεία βρέθηκε ένοχη γιαοχληρία γιατί λει- 1 Π τουργούσε εργοστάσιο κατάτρόπο επιβλαβήστην υγεία και/ήεπι- ι υ ζήμιο για τις ανέσεις της περιοχής κατά παράβασητωνπιοπάνω άρθρωντου περί Δήμων Νόμου
- Εφεσίβαλε τηνκαταδίκητης για τονλόγοότι η ΚατηγορούσαΑρχήήγειρε δικαστικάμέτραγια άρση της οχληρίας χωρίς προηγουμένως ναείχε εξασφαλισθεί η _ έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου σύμφωνα μετιςπρόνοιες του *^ Νόμου και εισηγήθηκε ακυρότητα της όλης διαδικασίας και/ή απαλλαγήτης. Σύμφωνα μετηδοθείσα μαρτυρία,μετά τηλήψη παραπόνου για οχληρία και επιτόπιαεξέταση τουθέματοςηΕπιτροπήΥγείας και Περιβάλλοντος του Δήμου Λεμεσού αφούικανοποιήθηκεγια 2 0 την ύπαρξη οχληρίας εξουσιοδότησε την επίδοση γραπτής ειδο ποίησης για άρση η οποία ανέφερε ρητά ότι δίδεται με βάσητο άρθρο 92 τουπερί Δήμων Νόμου 1985 καιότι σε περίπτωσημη συμμόρφωσης θαακολουθηθούνοιδιαδικασίεςπουπροβλέπονται στον περίΔήμων ΝόμοκαιΔημοτικούς Κανονισμούς. 25 Το πρωτόδικοΔικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότιγιατηντή ρηση τωνυπολοίπων θεμάτων τα οποία προηγούνται της λήψης δικαστικών μέτρων - με εξαίρεση την επίδοση ειδοποιήσεως για άρσητηςισχυριζόμενης οχληρίας -δενείναι αναγκαία ηπροσκόμωη μαρτυρίαςλόγω τουότισυνιστούν διαδικαστικάθέματα.Στη 30 συνέχεια προχώρησε στην εξέτασητουθέματοςκατάπόσουπήρξε 380 2Α ^ Δ . 5 10 15 ZenlosClosuresLtd r. ΔήμουΛεμεσού συμμόρφωση μετιςπρόνοιεςτουΝόμουαπότην προσκομισθείσα μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Το ερώτημα που εγείρετο ήτανκατάπόσοη ΕπιτροπήΥγείαςκαιΠεριβάλλοντοςτουΔήμου Λεμεσού μπορεί να υποκαταστήσει το Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο σύμφωναμε το άρθρο 92 πρέπει να ικανοποιηθεί γιατην ύπαρξηοχληρίας.Σύμφωναμετο πρωτόδικο Δικαστήριοτοθέμα τηςύπαρξηςή μηεξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής καλύπτεται απότο τεκμήριο τηςνομιμότηταςστο άρθρο 48τουΝόμου.Ανα φορικάμετηνεκτωνυστέρωνέγκρισητουΔημοτικούΣυμβουλίου τωνπράξεωντης Επιτροπής ηοποία εξουσιοδοτήθηκε νόμιμα να επιλαμβάνεται θεμάτων οχληρίας και να επιδίδει σχετικές ειδο ποιήσειςτοπρωτόδικο Δικαστήριο έκρινεότι είναι ικανοποιητική χωρίς τηνανάγκηυποβολής γιαέγκριση της ίδιαςτης εξουσιοδο τημένηςανωτέρωπράξης.Γιατουςλόγουςαυτούςαπεφάνθηκεότι ηαρμόδια αρχήτήρησε τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και απέρριψετηνεισήγησητηςυπεράσπισης. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοεπέτρεψετηνέφεσηακυρώνοντας την πρωτόδικηαπόφασηκαιαπεφάνθηκεότι: 20 25 30 35 35 1.Το εδάφιο 3 του άρθρου 45 του Νόμου καθορίζει μεσαφήνεια ότι οι πράξεις και εργασίες οποιασδήποτε επιτροπής πουσυστήνεταικάτωαπότο εδάφιο1τουιδίουάρθρουθα υποβάλλονταιστοΣυμβούλιογιαέγκριση.
- Ηλήψηδικαστικών μέτρωνπρος εξασφάλιση διατάγματος κάτωαπότο άρθρο93.
(1)(β)του Νόμουδενάρχισεμε απόφασί)τ ο υ Συμβουλίου γιατί ηαπόφασητης Επιτροπής για λήψη δικαστικών μέτρων δεν υποβλήθηκε στο Συμβούλιο για έγκριση, όπως επίσης και το Συμβούλιο δεν επήρε την απόφαση γιατηνεξασφάλισητουδιατάγματοςκάτωαπότο άρθρο93
(1)(β)τουΝόμου. 3.Το όργανοτο οποίο "ικανοποιήθηκε γιατηνύπαρξηοχλη ρίας"καιαποφάσισε τηδίωξη δενήταναυτόπου σύμφωνα μετο άρθρο 92του Νόμου είχε αρμοδιότητα. Γιατον λόγο αυτό διαφοροποιείται η παρούσα υπόθεση από τις υποθέ σεις που επιχαλέσθησαν οι εφεσίβλητοι αναφορικά με το τεκμήριοτηςνομιμότητας. 4.Δενυπήρξεηπροϋπόθεσηότι το αρμόδιοόργανοπου ήταν το Δημοτικό Συμβούλιο ικανοποιήθηκε ως προς τα δεδομέ νατηςυπόθεσηςκαιότιαυτά εδικαιολογσύσαν τηνκαταχώ ρησηποινικήςδίωξης όπως έγινεφανερό απότις απάντήσειςτωνμαρτύρωνστηναντεξέταση κι'έτσιτοτεκμήριοτης αρμοδιότητας ανατράπηκε πριν το κλείσιμο της υπόθεσης γιατηνΚατηγορούσα Αρχή.Χωρίςαμφιβολία οιδιατάξεις τωνάρθρων92 και93
(1)φ)τουΝόμουθέτουνπροϋποθέσεις ουσιαστικής φύσεωςκαιόχιδιαδικασίας. Η έφεσηεπιτρέπεται. Ηπρωτόδιχηαπόφασηακυρώνεται. 40 381 ZeniosClosuresLtd v.ΔήμουΛεμεσού
(1992)Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: ΙοΒΏΩου &AnotherνPolice
(1958)23 C.LR. 266Price νHumphries
(1958)2AllEX.. 725R νOetkenweBMagistrateexparteD.PI>. [1984]2AllE. R.193. Έφεση εναντίονΚαταδίκης. 5 ΈφεσηεναντίοντηςκαταδίκηςαπόZenios ClosuresLtd οιοποίοιβρέθηκανένοχοι στις28/9/1989απότοΕπαρχια κό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 1494/89) στην κατηγορία της οχληρίας κατά παράβαση των άρθρων 91 (στ) (ι),94& 129 και καταδικάστηκε από Κληρίδη, Ε.Δ.σε £200.- πρόστιμο και διετάχθη ναάρει τηνοχληρία μέσα σε
(6)έξιμήνες από28.9.89. Καταδικά στηκε επίσηςσε£300.-έξοδα. Β.Ταπαχονδης,γιατους εφεσείοντες. Μ.ΚυπριανούμεΧ.Μαλαχνό,γιατουςεφεσίβλητους. 15 Cur. adv. vuSt. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικαστη ρίου. Η εφεσείουσα εταιρεία βρέθηκε ένοχη για οχληρία κατάπαράβασητωνάρθρων91(στ)
(1), 94και 129τουπερί Δήμων Νόμου 1985(Νόμος αρ. 111 του1985),στη συνέ- 20 χειαοΝόμος,γιατίλειτουργούσε εργοστάσιο κατάτρόπο επιβλαβήστην υγείακαι/ή επιζήμιογιατις ανέσεις της πε ριοχής. Ηέφεσηστρέφεται εναντίοντηςκαταδίκηςκαιηγέρθηκε ονομικός λόγος ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση απότην 25 Κατηγορούσα Αρχή μετιςπρόνοιες του Νόμου γιατί η Επιτροπή Υγείας που φαίνεται να εξουσιοδότησε τη δίωξη, δεν είχε αρμοδιότητα να αποφασίσεικαι να λάβει δικαστικά μέτρα για άρση της οχληρίας, αλλά έπρεπε προηγουμένως να είχεεξασφαλιστεί ηέγκριση του Δήμο- 30 τικούΣυμβουλίου. 382 2ΑΛΛ. ZeniosClosures Ltd v. ΔήμονΛεμεσού Α. ΑοΤζου,Πρ. Από ταγεγονότα προκύπτει ότι ο Υγιειονομικός Επι θεωρητής τουΔήμουΛεμεσού,αφούπληροφορήθηκεπερί της ισχυριζόμενης οχληρίαςπαρέπεμψετοθέμαστηνΕπιτροπήΥγείας καιΠεριβάλλοντοςτουΔήμου, η οποία έχει c αρμοδιότητα να επιλαμβάνεται περιπτώσεων οχληρίας. Αυτή αποφάσισε να σταλεί στην εφεσείουσα σχετική έγ γραφηειδοποίηση με βάσητο άρθρο 92 του Νόμουπρος άρσητης οχληρίας καισεπερίπτωση μησυμμόρφωσης με την ειδοποίηση εντός της καθορισμϊένης προθεσμίας, να 10 ληφθούν δικαστικάμέτρα.Ησχετική ειδοποίηση υπογρά φτηκε από τον Υγιειονομικό Επιθεωρητή του Δήμου. Η οχληρία εξακολούθησε ναυφίσταταικαι μετάτηλήξη της προθεσμίας.Προςεπίλυση τουπροβλήματοςέγινεσύσκε ψηστοΔημαρχείοστηνπαρουσίατουΔημάρχου,δημοτών 15 καιάλλωνπαραγόντων. Ακολούθησεη λήψηδικαστικώνμέτρων. Στην απόφασητουτο πρωτόδικοΔικαστήριο ανέφερε ταακόλουθαόσον αφοράεισήγησητουδικηγόρουτου κα τηγορουμένου. 20 2c 30 35 "Έχοντας υπ' όψη τες πιο πάνω εκτεθείσες νομικές αρχέςοιοποίεςσχετίζονται μετουπόεξέτασηθέμακαι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχω καταλήξει σταεξήςσυμπεράσματα: Ι.Η διαδικασίαη οποίαπροβλέπεταιστο Άρθρο 92 τουΠερί Δήμων Νόμουαπότο στάδιοτης λήψηςπλη ροφορίας αναφορικά με την ύπαρξη οχληρίας μέχρι την επίδοση ειδοποίησης άρσης οχληρίας,συνιστά δια δικαστικό θέμαγια το οποίο δεν είναι αναγκαίο όπως προσκομισθεί μαρτυρίααπότηνοποίανακαταδεικνύεταιότιακολουθήθηκεηδιαδικασίααυτήαπότηνΑρμό διαΑρχή. 2. Η προϋπόθεσηη οποίατίθεταιστο άρθρο92σχε τικά με επίδοση Ειδοποίησης για άρση ισχυριζόμενης οχληρίας στην Κατηγορούμενη εταιρεία πριν απότην λήψη δικαστικών μέτρων, πιστεύω ότι συνιστά μια 383 Α. ΛοΤζον,Πρ. ZeniooClosuresLtd ν.ΔήμονΑεμεσον
(1992)υποχρέωση της αρμόδιας αρχής, η συμμόρφωση προς τηνοποίαπρέπεινακαταδεικνύεταιστοΔικαστήριο με . τηνπροσκόμιση κατάλληλης μαρτυρίας.Ηάποψη αυτή ενισχύεται, εκτός απότις εκτεθείσεςαρχέςτης νομολο γίαςκαιαπόταακόλουθαστοιχεία ταοποίαπηγάζουν 5 απότιςπρόνοιεςτουίδιουτουΠερίΔήμωνΝόμου: α. Σύμφωνα με το άρθρο 93
(1)(β), του Νόμου η λήψηδικαστικών μέτρων για οχληρία μπορεί μόνο να αρχίσει, σε περίπτωση κατάτην οποίαπρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε Ειδοποίηση με βάσητο άρθρο 1 0 92, παραλείψει να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε απαίτηση σ' αυτήν,εντός της καθοριζόμενης προθε σμίας. β.Σύμφωναμετο άρθρο94τουΝόμου, το οποίο δίδειστοΔικαστήριο τηνεξουσίαγιαέκδοσηδιατάγ- ^ ματοςαναφορικάμεοχληρία,αναφέρειότι τοΔικα στήριο εκδίδει διάταγμα εναντίον προσώπου, με το οποίοαπαιτείταιαπ*αυτόνόπωςσυμμορφωθεί προς όλες ήοποιεσδήποτε των απαιτήσεων της ειδοποίη σης,ήάλλως ναάρειτηνοχληρία. 20 Το αναπόφευκτο συμπέρασμα το οποίο προκύπτει από τις πρόνοιες των πιο πάνωάρθρωνδεν μπορείνα είναι άλλοπαρά ότιπρέπει νατεθείενώπιον τουΔικα στηρίου μαρτυρίαγιατην επίδοση τηςειδοποίησης και ασφαλώς για το ακριβές περιεχόμενο της,ούτως ώστε 25 τοΔικαστήριο ναείναισεθέση: 1.Ναγνωρίζει ποιες ήσανοι απαιτήσειςτηςειδο ποίησης με την οποία δινόταν σε κατηγορούμενο η ευκαιρίανασυμμορφωθεί, καιότι πράγματιτουδό- 30 θηκεη ευκαιρία. 2. Να αποφασίσει κατάπόσο ο κατηγορούμενος συμμορφώθηκε ή όχι με αυτές στην καθοριζόμενη προθεσμία, γεγονός το οποίο θασυνιστούσεπιθανή υπεράπισηήεμπόδιοστηνλήψηδικαστικών μέτρων. 384 2ΑΛΛ. ZeniooQosurceLtd v.ΔήμονΑεμεσον Α.Αοΐζον,Πρ. 3.Ναγνωρίζει τοΔικαστήριο ποιες είναιοι απαιτή σειςπουτέθηκανστηνΕιδοποίηση,οι οποίεςενδεχό μενα ειδικά θαπεριληφθούν σε διάταγματο οποίο θα εκδώσει σε περίπτωση στοιχειοθέτησης της ενο χήςτουκατηγορούμενου. Συνοπτικά,μπορεί ναλεχθείότι ηανυπαρξία μαρ τυρίας για την επίδοση και το περιεχόμενο Ειδοποίη σης άρσης οχληρίας, θαέθετε το Δικαστήριο σεπραγ ματικήαδυναμία εφαρμογήςτων προνοιών τουΝόμου σεσχέση μεΟχληρίες. Σεπερίπτωσηκατάτηνοποίαη εκφρασθείσαανωτέ ρωάποψη μουότιγιατηντήρησητωνυπόλοιπωνθεμά των τα οποίαπροηγούνται της λήψης δικαστικών μέ τρων δενείναι αναγκαίαηπροσκόμιση μαρτυρίας, δεν είναι ορθή,θαπροχωρήσω στο να εξετάσω κατάπόσο από την προσκομισθείσα μαρτυρίατης κατηγορούσας α ρχήζ> έχει καταδειχθεί συμμόρφωση με τις πρόνοιες τουΝόμου. 20 2C 30 Το πρώτο ερώτημα το οποίο τίθεται είναι κατά πόσοηΕπιτροπήΥγείας &Περιβάλλοντος τουΔήμου, η οποία επιλήφθηκε του θέματος της ισχυριζόμενης οχληρίας μπορεί να υποκαταστήσει το Δημοτικό Συμ βούλιο το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 92 πρέπει να ικανοποιηθείγιατηνύπαρξηοχληρίας. Σύμφωναμετηδοθείσαμαρτυρία στοθέματούτο, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, μετά την λήψη παραπόνου για οχληρίακαιεξέτασητουθέματοςεπιτόπουαπότον Μ.Κ.1,αυτόςέθεσετοθέμαστην ΕπιτροπήΥγείαςκαι Περιβάλλοντος τουΔήμου,ηοποίααφούτοεξέτασε σε συνεδρία της ικανοποιήθηκε ότι υπήρχε οχληρία και εξουσιοδότησε την επίδοση γραπτής ειδοποίησης για άρση.Ακολούθως επιδόθηκε στην εταιρείαη ειδοποίη385 Α. ΛοΤζον,Πρ. ZeniooClosureoLtd ν.ΔήμονΑεμεσον
(1992)ση,ηοποίαφέρεται ότι εκδόθηκε απότον ΔήμοΛεμε σού καιόχι την ίδιατην Επιτροπή. Ηειδοποίησηρητά αναφέρει ότι δίδεται με βάση το άρθρο 92 του Περί Δήμων Νόμου 1985 και ότι σε περίπτωση μη συμμόρ φωσης μετην ειδοποίησηστην προθεσμίαπουκαθορί- $ ξεται θαακολουθηθούν οι διαδικασίες πουπροβλέπο νται στον Περί Δήμων Νόμο και τους Δημοτικούς Κανονισμούς. Σύμφωνα ακόμα με την μαρτυρία του ίδιου μάρτυρα,η Επιτροπή Υγείας & Περιβάλλοντος είναι εξουσιοδοτημένη να επιλαμβάνεταιπεριπτώσεων 10 οχληριών και ναεξουσιοδοτεί επιδόσεις ειδοποιήσεων. Όπως δεκατάθεσεο Μ.Κ.5 ο ίδιος είναι εξουσιοδοτη μένος από τον Δήμαρχο, όπως επιδίδει ειδοποιήσεις γιαάρσηοχληριών.Τοθέματηςύπαρξηςήμηεξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής αυτής όπως επιληφθεί του 15 επίδικουθέματοςκαικατάτοντρόπο μετονοποίοντο επιλήφθηκε, δύναταινα λεχθεί ότι καλύπτεται απότο τεκμήριο νομιμότητας το οποίο ειδικάπρονοείται στο άρθρο48τουΝόμουτοοποίοέχειωςεξής: Από τονσυνδυασμό τουλεκτικού τωνάρθρων45
(1)και 48 του Νόμου,την αποδεκτή μαρτυρία στο θέμα τούτο και τις γενικές αρχές που διέπουν την ανάθεση εξειδικευμένων εξουσιών σε υπεπιτροπέςοργάνων δη μοσίου δικαίου(delegatedlegislation)πιστεύω ότι μπο- 25 ρεί μεασφάλειαναλεχθείότιτηρήθηκανήτεκμαίρεται ότι έχουντηρηθείοιπροϋποθέσειςτουΝόμου. Αναφορικάπροςτοθέματηςεκτωνυστέρων έγκρι σηςτουΣυμβουλίουτωνπράξεωνεπιτροπής, είμαιπε πεισμένος ότι εφ'όσον νόμιμα εξουσιοδοτήθηκε η επι- 30 τροπή ναεπιλαμβάνεταιτωνθεμάτωνοχληριώνκαιτης εξουσιοδότησης έκδοσης και επίδοσης σχετικών ειδο ποιήσεων τούτοείναι ικανοποιητικόχωρίς τηνανάγκη υποβολής για έγκριση της ίδιας της εξουσιοδοτημένης ανωτέρωπράξης.Γιατουςλόγους τούτους ευρίσκω ότι 3 ^ έχουν τηρηθεί είτε πραγματικάείτε εκ τεκμηρίου,από την αρμόδιααρχή, οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτει ο 386 2ΑΛΛ ZeniosClosuresLtd τ.ΔήμονΑεμεσον Α.Αοΐζον,Πρ. Νόμοςπροτούαρχίσει ηπαρούσαδιαδικασία. 5 Η εισήγηση της υπεράσπισης για ακυρότητα της όλης διαδικασίαςκαι/ήαπαλλαγήτης κατηγορουμένης εταιρείας για τον λόγο που εξηγήθηκε ανωτέρω δεν μπορεί ναγίνειαποδεκτή." Οι σχετικές πρόνοιες τουΝόμουπουαφορούντηνπα ρούσαπερίπτωσηείναιοιπιοκάτω: Τοάρθρο92τουΝόμουπροβλέπει ταακόλουθα: ™ "'Αμα τη λήψει οιασδήποτε πληροφορίας αναφορικώς προς την ύπαρξιν οχληρίας, το συμβούλιον, εάν ικανοποιηθή δια την ύπαρξιν οχληρίας, επιδίδει δια τουδημάρχου,ήως αυτόςήθελεν ορίσει,ειδοποίησιν Τοάρθρο93
(1)(β) αναφέρειότι: 15 "-- - το συμβούλιον: (β)δύναταιναπροβεί εις την λήψιν δικαστικών μέ τρωνπροςεξασφάλισιν διατάγματος — " Τοάρθρο2τουΝόμουδίδειτον ακόλουθο ορισμό στη λέξη "συμβούλιον". *® 25 "2. Εις τον παρόνταΝόμον,εκτός εάν εκ του κειμέ νουπροκύπτειαντίθετοςέννοια'συμβούλιον' σημαίνει το συμβούλιον οιουδήποτε δήμου,το συσταθέν συμφώνως προς ταςδιατάξεις του παρόντος Νόμου και περιλαμβάνει επίσης δημοτικήν επιτροπήν διοριζομένην δυνάμει του παρόντος Νόμου·" Είναι φανερό από τον πιο πάνω ορισμό ότι θαμπο ρούσεμιαδημοτικήεπιτροπήπουδιορίζεταικάτωαπότο Νόμο να θεωρείται ότι αποτελεί το Συμβούλιο και κατ' 387 Α.Αοΐζον,Πρ. ZeniosClosures Ltd τ.Δήμον Αεμεσον
(1992)επέκτασηότι έχειτιςεξουσίες αυτού,εκτόςαναπότοκεί μενοπροκύπτειαντίθετηέννοια. Τοάρθρο45προβλέπει ταακόλουθα: "45.
(1)Τοσυμβούλιον δύναται,απόκαιρούειςκαιρόν, να διορίζη εκτωνμελών τουσυμβουλίου ήεξ άλλων 5 προσώπων τοιαύταςάλλας επιτροπής είτε ειδικάς είτε γενικάς καισυνιστάμενος εκτοιούτου αριθμούπροσώ πωνωςτοσυμβούλιον ήθελε θεωρήσει προσήκοντα, δι' οιονδήποτε σκοπόν, ο οποίος κατά την γνώμην του συμβουλίου θαετύγχανε καλύτερος ρυθμίσεως ήδια- \Q χειρίσεως διαμιαςεπιτροπής:
(2)
(3)Αι πράξεις και εργασίαι οιασδήποτε τοιαύτης επιτροπής υποβάλλονται εις το συμβούλιον δι' έγκρισιν. Σύμφωνα μετηνπιοπάνωδιάταξη τοΣυμβούλιομπο ρεί να συστήσει επιτροπές είτε ειδικές είτε γενικές για οποιοδήποτε σκοπό,οοποίος κατά τηγνώμητου θαμπο- 20 ρούσε ναρυθμιστεί καλύτεραή νατύχεικαλύτερηςδιαχει ρίσεως απόμια επιτροπή.Τοεδάφιοόμως 3με σαφήνεια καθορίζει ότι οι πράξεις καιεργασίες οποιασδήποτετέ τοιας επιτροπής πουσυστήνεται κάτω απότο εδάφιο1, υποβάλλονταιστοΣυμβούλιογιαέγκριση. ^5 Είναι φανερό λοιπόν ότι η λήψη δικαστικών μέτρων προς εξασφάλιση διατάγματοςκάτωαπότοάρθρο 93.1(β) που παρατέθηκε πιοπάνω δεν άρχισε με απόφασητου Συμβουλίου γιατί η απόφαση της Επιτροπής να προβεί 3 0 στηλήψη μέτρων κάτωαπόταάρθρα91(στ)
(1), 94και 129 του Νόμου,δεν υποβλήθηκε στο Συμβούλιο γιαέγκριση, όπωςεπίσης καιτοΣυμβούλιοδενεπήρετηναπόφασηγια 388 2AJLA. ZeniosQosoresLtd τ.Δήμον Αεμεσον Α.Αοΐζον,UQ. την εξασφάλιση διατάγματος κάτωαπότοάρθρο93
(1)(β) τουΝόμου. ' Ηεισήγηση επομένως τουδικηγόρουτων εφεσίβλητων ότι η έγκριση πουαναφέρεταιστο άρθρο45
(3)πιο πάνω, δεναφοράτηνκαθημερινή επίβλεψη τωνεργασιώντων επιτροπών αυτών αλλά "ίσως έναχρονικό απολογισμό των εργασιών τωνεπιτροπών αυτών"δενευσταθεί γιατί είναισαφήςηδιατύπωσητουεδαφίου3τουΝόμου. Ηεπόμενηθέσητωνεφεσίβλητων είναιότιδενυπήρχε JQ υποχρέωσηαπό μέρους τηςκατηγορούσαςΑρχής νααπο δείξει ότιέγιναν τααπαραίτητα διαδικαστικά διαβήματα ενόψει τουτεκμηρίου τηςνομιμότητας, (presumption of regularity), καιδεδομένου ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε μαρτυρία ότιοΥιειονομικός Λειτουργός τουΔήμουδεν 15 είχετην απαιτούμενηεξουσιοδότηση, καιδεν υπήρξεαμ φισβήτηση ήένσταση παρά μετά τοπέρας τηςυπόθεσης της κατηγορούσας Αρχής. Αναφέρθηκε προς τούτο στην υπόθεση Ioannou andAnotherv.Police
(1958)23 C.L.R. «Λ 266, στην οποίαγίνεται αναφορά στην Αγγλική απόφαση Price v.Humphries[958]2AllE.R.725.Από πλευράςνεό τερηςνομολογίας υπάρχεικαιηυπόθεσηR. v. Qerkenwell Magistrate exparte DJ>J>. [1984]2All E.R. 193,η οποία αναφέρεται στη μη παρουσίαση της πιστοποίησης του Υπουργού Εσωτερικών πουκαθορίζειτοσημείο που αρ25 Χ ^ 1 ° X60v°£ παραγραφήςκαιαποφασίστηκε σ'αυτήν ότι εφόσονδενέγινε ένσταση έγκαιρακαιεφόσοντοθέμα αναφέρετοσε θέμαδιαδικαστικόδεν μπορούσε να θεωρη θείωςλόγος απορρίψεωςτης υπόθεσης η μη παρουσίαση τουπιστοποιητικού. ΣτηνυπόθεσηΙωάννου, (πιοπάνω),τοθέμαπουηγέρθηκεήτοκατάπόσοσεπεριπτώσεις πουκάτωαπότοσχε τικό απότοΝόμοπερί Κλοπής καιΚατοχής Ωρισμένης Ιδιοκτησίας Νόμο, (Property of HerMajesty (Theft and Possession)Law,Κεφ.28), πουπρόβλεπε ότιδίωξηκάτω 35 απότοΑρθρο 3δεν θακαταχωρείτοεκτός μετηνσυγκα τάθεση ενός Νομικού Λειτουργού (Law Officer) ήταν άκυρη ηδιαδικασία,αποφασίστηκεότιενώαπόδειξηότιη *® 389 Α. Αοΐζον,Πρ. ZeniooClosuresLtd ν.ΔήμουΛεμεσού
(1992)τέτοια συγκατάθεση είχε δοθεί πριν την καταχώρηση της διαδικασίας, ενόψει του γεγονότος ότι επιτράπηκε στη δίκηναπροχωρήσει χωρίς ναγίνειένσταση ή αμφισβήτη σηωςπροςτοσημείο αυτόμέχρι μετάπουέκλεισεη κατη γορίατηνυπόθεσητηςτοτεκμήριο ήτοότι η συγκατάθεση 5 δόθηκε δεόντως και η διαδικασία ορθά καταχωρήθηκε. Μιακαιτοθέμαήτανζήτημαδιαδικασίαςηένστασηήαμ φισβήτηση από το δικηγόροτης υπεράσπισης μετάαπό το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορία δεν έπρεπε να επιτραπεί. Η προσέγγιση αυτή στηρίχθηκε στην υπόθεση Humphnes (πιο πάνω),στην οποία ο Lord Goddard είπε ότιυπήρχεδιάκρισημεταξύμιαςένστασης ηοποίααναφέ ρεταιστην ουσίατηςυπόθεσης καιμιαςηοποίααναφέρε ται μόνο στη διαδικασία.Αν ηένσταση αναφέρεται στην 15 ουσία οι Δικαστές πρέπει ναείναιπολύπροσεκτικοί ανα φορικά μετηδυνατότηταναεπιτρέψουν επανάνοιγματης υπόθεσης εκείπου ηκατηγορούσα αρχήαπέτυχε νααπο δείξει κάτι άλλο. Δεν πρέπει όμως να επιτρέψουν μιαέν στασηωςπροςτηδιαδικασίαεκείπουη ένστασηδενηγέρ- 20 θηκε, παράτηντελευταία στιγμή. Κατά την κρίση μας πρέπει να γίνει διαφοροποίηση των πιο πάνω υποθέσεων από την υπό εξέταση υπόθεση γιατίτοτεκμήριο τηςνομιμότητας σ'αυτέςηγέρθηκε επει δήο γραμματέας του Δικαστηρίου κρίθηκε ότι έπρεπε να 25 είχε ικανοποιηθεί ότι ησυγκατάθεση του αρμόδιου νομι κούλειτουργού δόθηκεπριν/ήκαταχωρηθείη υπόθεσηκαι δενέγινεέγκαιραη ένστασηγιαναμπορούσε ναγίνειεπα νόρθωση χωρίς επανάνοιγματηςυπόθεσης. Στηνυπό εξέ τασηόμως υπόθεση,δεντίθεται θέμααπλής ικανοποίησε- ^0 ως τουλειτουργού, οοποίος δέχθηκετηνκαταχώρησητου κατηγορητηρίου ότι υπήρξεσυμμόρφωση προςτασχετικά άρθρατουΝόμουσταοποίαέγινεαναφοράπιοπάνω,και σύμφωνα μεταοποία(άρθρο92),τοαρμόδιοόργανοπου καθορίζεται από αυτό ότι είναι το Συμβούλιο έπρεπε να 35 είχε ικανοποιηθεί γιατηνύπαρξηοχληρίας γιαναεπιδώ σει "διατουδημάρχουήωςαυτόςήθελενορίσει, ειδοποίησιν", και να προβεί στη δίωξη της κατηγορούμενης εται390 10 2 ΑΛΛ 5 ZeniosClosuresLtd τ.ΔήμουΛεμεσού Λ. Λοΐζου,Πρ. ρείας ύστερα απόαπόφασηοργάνου που ήταν άλλο από εκείνο που χωρίς αρμοδιότητα "ικανοποιήθηκε για την ύπαρξη οχληρίας" και αποφάσισε τη δίωξη. Το στοιχείο αυτό που αναφέρεται στην ουσία της υπόθεσης ήτοκάτι το οποίο μπορούσε να εξακριβωθεί μόνο με αντεξέταση των μαρτύρων, πράγματο οποίο έγινε στην υπό εξέταση υπόθεση. Ως εκ τούτου δεν εγείρεται θέμα υπάρξεως τεκμηρίου αρμοδιότηταςμιακαιτοτεκμήριο αυτόανατράπηκεόπως θα έπρεπε και μπορούσε να γίνει, πριν το κλείσιμο της 10 υποθέσεως για τηνκατηγορούσα Αρχήμε την αντεξέταση των μαρτύρων,απότις απαντήσειςτων οποίων έγινε φα νερό ότι δενυπήρξεηπροϋπόθεση ότι τοαρμόδιοόργανο ικανοποιήθηκε ως προς τα δεδομένα τηυπόθεσης και ότι 15 αυτά δικαιολογούσαν την καταχώρηση ποινικής δίωξης. Αναμφίβολα οι διατάξειςτων άρθρων 92και 93
(1)(β) που παρατέθηκαν πιο πάνω δεν είναι απλώς διαδικαστικές αλλάθέτουνπροϋποθέσεις ουσιαστικής φύσεως. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση επιτρέπεται 20 χαιηπρωτόδικηαπόφασηακυρώνεται. Η έφεσηεπιτρέπεται. 391