(1992)19Νοεμβρίου, 1992 [ΣΤΥΛΙΑΝ1ΔΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΠΟΠΛΤΖΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣΤΣΙΑΠΟΥΡΑ2, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση5589). Ποινή — Κυβεία κατά παράβαση τωνάρθρων 4, 12,14και 15του περί ΟίκωνΣτοιχημάτων, ΟίκωνΚυβείαςχαι Παρεμποδίσεως της Κυβείας Νόμου,Κεφ. 151— Λευκό ποινικό μητρώο —Επιβολή ποινής προστίμου ΛΚ70.-και διάταγμαχατάσχεσης του ποσού των AK66Q.- που χρατήθηχε από τηνΑστυνομία ως τεκμήριο — 5 Επικυρώθηκεαπό τοΕφετείο. Ερμηνεία νομοθετικών προνοιών — Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα άρθρο 188.4— Ερμηνεύονται χαι εφαρμόζονται προ σαρμοζόμενεςπρος τιςπρόνοιεςτουΣυντάγματος. ΣυνταγματικόΔίκαιο — Σύνταγμαάρθρο12.3— Η ποινήπρέπει να 10 είναι ανάλογηπρος τηβαρύτητατουαδικήματος. Κατάσχεσητεκμηρίων — Δικαστικά διατάγματα χατάσχεσης τεκμη ρίων που χρησιμοποιήθηκαν ήσχετίζονται με τηδιάπραξηποινι κών αδικημάτων— Ηέκδοση τουςθεωρείται ότι αποτελείμέρος τηςποινήςπου επιβάλλεται για τοαδίκημακαι ως εκτούτουεμπί- 15 πτειστιςπρόνοιες τουάρθρου12.3τουΣυντάγματος. Αρχή τηςίσηςμεταχείρισης—Δεν παραβιάσθηκεστηνπαρούσαυπό θεση—Αρχέςπουεφαρμόζονται. Ο εφεσείων στις 14/12/1991επιδίδετο σετυχερό παιγνίδιστο σωματείο Απόλλων στηΛεμεσό.Όταν επέδραμεηΑστυνομία εθε- 20 άθηκε να κρατά στο χέρι τουδέσμη χαρτονομισμάτων ταοποία έβαλε στην τσέπη τουκαιταοποίαανέρχοντο σεΛΚ660-.Η αστυ νομίακατέσχε το ενλόγωποσό ωςτεκμήριο. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή προστίμου * c ΛΚ70.- και διέταξε την κατάσχεση του ποσού των ΛΚ660-. Η ^ έφεση εστρέφετο εναντίοντουδιατάγματοςκατάσχεσηςτουποσού τωνΛΚ660.-καιεβασΐζετο σεδύο λόγους: 392 2 AAA. Τσιαπούραςv. Αστυνομίας
- Έλλειψη μαρτυρίας ότι το ποσό που κατασχέθηκε από την Αστυνομία χρησιμοποιήθηκε ολόκληρο για τους σκοπούς του χαρτοπαιγνίου και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν είχεεξουσίανα εκδόσα το διάταγμακατάσχεσης και 5 .. ι υ 2.Ηστέρηση του μεγάλουποσού των ΛΚ660.-μέσωτου επιδί κου διατάγματος καθιστούσε την ποινή έκδηλα υπερβολική για τον εφεσείοντα λαμβανομένης υπόψη της επιβληθείσας ποινής προστίμου και το λευκό ποινικό του μητρώο και αποτελεί άδικημεταχείριση σεσύγκριση με τους άλλουςκατηγορουμένους οι οποίοι καταδικάσθηκαν μόνοστηνεπιβο λήπροστίμουΛΚ70-. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψετην έφεσηκαιαπεφάνθηκε ic 20 25 30 _-^ 4Q 1.Η νομοθετική διάταξηπου προνοεί ότι το Δικαστήριο υποχρεούται να εκδόσει διάταγμα κατάσχεσης στο άρθρο 15 του Κεφ. 151 είναι αντίθετηπρος την πρόνοια του άρθρου 12.3του Συντάγματος.Ως εκτούτου ερμηνεύεται και εφαρ μόζεται ως εάνπαρέσχε στο Δικαστήριο διακριτική και όχι δέσμιαεξουσίαναεκδώσειτέτοιο διάταγμα.Ηέκδοσηδικαστικών διαταγμάτων κατάσχεσης τεκμηρίων που χρησιμο ποιήθηκανήσχετίζονται μετηδιάπραξηποινικώναδικημά των,θεωρήθηκεπάντοτε ότι αποτελεί στηνουσία μέρος της ποινής που επιβάλλεται για το αδίκημα και ως εκ τούτου εμπίπτειστιςπρόνοιεςτου άρθρου 12.3τουΣυντάγματος.
- Μιααπό τις προϋποθέσεις που καθορίζει στο άρθρο 15 του Κεφ. 151για την έκδοση έγκυρου διατάγματος κατάσχεσης του επίδικου ποσού, και που είναιηχρήση ή ηκατοχή του ποσού γιαναχρησιμοποιηθεί σε σχέση με το αδίκημαγια το οποίο ο εφεσείων έχει καταδικασθεί, έχει ικανοποιηθεί από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που εκτέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, και ως εκ τούτου η κατάσχεση ήταννόμιμη.
- Όπως προκύπτει από τα γεγονότα ο εφεσείων δεν βρισκότον στην ίδια θέση με τους συγκατηγορούμενους του γι' αυτό και δεν υπήρξε άνιση μεταχείριση του σε σύγκριση μ' αυτούςλόγω του ότι δενδιετάχθη κατάσχεση οποιουδήποτε δικού τους ποσού. 4.Το αδίκηματηςκυβείαςείναισοβαρόαδίκημαμε κοινωνικές προεκτάσεις και δυσμενείς συνέπειες. Η ποινήπου επεβλήθηκεδενθεωρείται έκδηλα υπερβολική ώστενα δικαιολογεί ται παρέμβασητου Εφετείου. Το κατασχεθέν ποσόν ο εφε σείων οικειοθελώς και παράνοματο θυσίασε στο βωμό της κυβείαςκαι γι'αυτόδενπρέπειναπαραπονείταιγιατηνκα τάσχεση του. 45 Η έφεση απορρίπτεται. 393 Τσιαπούραςν.Αστυνομίας
(1992)Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: Gendarmeriev. YlaUouros,2R.S.C.C.
- ΈφεσηεναντίονΠοινής. Έφεση εναντίον τηςποινής απόΑνδρέα Τζιαπούρα ο οποίοςβρέθηκεένοχος στις27/2/92 απότοΕπαρχιακόΔι- 5 καστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης904/92) στην κατηγορίατης κυβείαςκατά παράβασητων άρθρων 4, 12,14και15 τουΠερίΟίκωνΣτοιχημάτων,ΟίκωνΚυ βείας καιΠαρεμποδίσεως τηςΚυβείας Νόμου,Κεφ.151 καιΑρθρο20τουΠοινικούΚώδικα,Κεφ.154καικαταδι- 1 0 κάστηκεαπόΓλ. Μιχαηλίδη,Α.ΕΑ σε £70.-πρόστιμοκαι κατάσχεση£660.Ντ.Σαβεριάδης,γιατονεφεσείοντα. Λ. Δημητριάδου(δ/δα)ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,για τουςεφεσίβλητους. ^ Cur. adv. vult ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθα δώσειοΔικαστήςΠογιατζής. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ:Η έφεση στρέφεταιεναντίοντηςποι- _ νής πουεπιβλήθηκε στον εφεσείοντα απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού μετά πουβρέθηκε ένοχος, με δική του παραδοχή,στη δεύτερη κατηγορία του κατηγορητη ρίου,ηοποίααφοράτοαδίκηματηςκυβείας,κατάπαρά βασητων άρθρων4,12,14και 15τουπερί Οίκων Στοιχη μάτων, Οίκων Κυβείας καιΠαρεμποδίσεως τηςΚυβείας 25 Νόμου, Κεφ.
- ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοκαταδίκασε τον εφεσείοντα ναπληρώσειπρόστιμο £70καιδιέταξετην κατάσχεση τουποσού των£660πουκρατήθηκε από την Αστυνομίαωςτεκμήριο. 30 Μεβάσητην ΕιδοποίησηΕφέσεως πουκαταχώρησε, ο εφεσείων ισχυρίζεται ότι η ποινή πουτου επιβλήθηκε 394 2AAA. Τσιαπούραςv.Αστυνομίας Πογιατζής, Δ. είναι έκδηλα υπερβολική, η δε κατάσχεση του εν λόγω ποσούδενείναιδικαιολογημένη. S 10 15 Κατάτη διάρκειατηςακρόασηςτηςέφεσης ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα επεξήγησε ότι ηέφεσητου δεν στρέφεται εναντίον του προστίμου που επιβλήθηκε αλλάπεριορίζεται εναντίοντουεν λόγω διατάγματος κα τάσχεσης, το οποίο εξέδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας επί του προκειμένου. Ταγεγονόταείναιπαραδεχτά.Είναιαυτάπουεξετέθηκαν ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου απότηνκατη γορούσα αρχή καισυμπληρώθηκαναπότηναγόρευσητου τότεδικηγόρουτουεφεσείοντα για μετριασμότηςποινής. Ταγεγονότα αυτά,στο βαθμόπουσχετίζοντα μετο ποσό των£660, είναιταακόλουθα: Στις 14/12/1991η Αστυνομία επέδραμε στο σωματείο ΑπόλλωνστηΛεμεσό, κατάτηνώραπουαριθμός προσώ πων,περιλαμβανομένου του εφεσείοντα, επεδίδοντανστο τυχερό παιγνίδι γνωστό ως "σιεμέ", στο οποίο γίνεται 20 y&W0^ ανταλλαγή χρημάτων. Ο εφεσείων θεάθηκε να κρατά στο χέρι του δέσμη χαρτονομισμάτων των δέκα λιρών ταοποία έβαλε στην τσέπητου μόλιςαντελήφθηκε τηνΑστυνομία καιταοποίαηαστυνομίακατέσχε ωςτεκ μήριο.Εκτόςαπότοποσό αυτό,ηΑστυνομία κατέσχε ως 25 τεκμήριο έτερο ποσό£45 από το τραπέζιπουεπαίζετοτο χαρτοπαίγνιο.Οτότεδικηγόροςτουεφεσείοντα,απαντώ ντας σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου σχετικά με το σκοπό γιατον οποίο ο εφεσείων κρατούσε στα χέριατου το ποσό των £660, δήλωσε με ειλικρίνεια ότι το ποσό 30 ανήκε στον εφεσείοντα και το κρατούσε στα χέρια του κατά την έφοδο της αστυνομίας,γιατί έπαιζεσιεμέκατά τηνώραεκείνη. Το επιχείρημα πουο ευπαίδευτοςδικηγόρος του εφε σείοντα πρόβαλε ενώπιον μας εναντίον της διαταγήςτου 35 πρωτόδικουΔικαστηρίου για την κατάσχεσητου εν λόγω ποσού,έχειδυοσκέλη.Τοπρώτοσκέλοςάπτεταιτηςεξου395 Πογιοιτζής, Δ. Τσιοηούραςν.ΔστννομΙος
(1992)σίας του Δικαστηρίου να εκδώσει το εν λόγωδιάταγμα, έχει δε ως αφετηρία τον ισχυρισμό του ότι δεν υπήρξε μαρτυρίαή/καιδεναποκαλύφθηκανστοΔικαστήριο αρκε τάγεγονότααπόταοποίαναμπορείεύλογαναεξαχθείτο συμπέρασμαότιτοποσόαυτό,πουομολογουμένως κατα σχέθηκε απότην αστυνομία μετά πουο εφεσείων το είχε βάλειστηντσέπητου,χρησιμοποιήθηκεολόκληρο απότον εφεσείοντα για τους σκοπούς του χαρτοπαιγνίου που ο εφεσείων παραδέχτηκεότιέπαιζε. Τοπροσβαλλόμενο διάταγμακατάσχεσηςτουεν λόγω ποσού των £660 εκδόθηκε απότο πρωτόδικο Δικαστήριο κατάτην άσκησητηςδιακριτικήςτου εξουσίας κάτω από το άρθρο 15 του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυ βείας και Παρεμποδίσεως της Κυβείας Νόμου,Κεφ. 151, τοοποίοπρονοεί ότι: "In addition to any punishment for any contra vention of this Law, upon conviction of the offender, anything seized by any police officer, acting under the provisions of this Law, which intheopinion of theCourt was usedor appeared or was intended to be usedfor, or 20 inconnection with,theoffence of which theoffender was convicted, shallbeadjudgedby theCourttobe forfeited." Σύμφωνα μετο άρθρο188.4 τουΣυντάγματος τηςΚυ πριακήςΔημοκρατίας,ηεν λόγω νομοθετικήπρόνοιαερ μηνεύεται και εφαρμόζεται προσαρμοζόμενη προς τις 25 πρόνοιες του Συντάγματος, περιλαμβανομένης εκείνης τηςπαραγράφου3τουάρθρου 12,σύμφωνα μετην οποία κανέναςνόμος δεν μπορείναπροβλέψει ποινή δυσανάλο γηπροςτηνβαρύτητατουαδικήματος.Η ενλόγωνομοθε τικήδιάταξη,ωςέχει,στοβαθμόπουπρονοείότιτοΔικά- 30 στήριο υποχρεούται να εκδώσει διάταγμα κατάσχεσης, είναι αντίθετηπροςτηνπρόνοιατουάρθρου 12.3τουΣυ ντάγματος. Ως εκ τούτου, ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ως εάν παρέσχε στο Δικαστήριο διακριτική,αντί δέσμια, εξουσία να εκδώσει τέτοιο διάταγμα.Η έκδοση δικαστι- 35 κών διαταγμάτων κατάσχεσης τεκμηρίων που χρησιμο396 10 15 2AAA. 5 Τσιαπούραςv.Αστυνομίας Πογιατζής,Δ. ποιήθηκαν ήσχετίζονται μετηδιάπραξηποινικώναδικη μάτων, θεωρήθηκε πάντοτε ότι αποτελεί, στην ουσία, μέρος της ποινής που επιβάλλεται για το αδίκημα,και εμπίπτει, ως εκ τούτου, στις πρόνοιες του άρθρου 12.3 του Συντάγματος. Ενδεικτικά αναφέρουμε την υπόθεση Gendannedev.AntonakisGeorghiou Yiailouros,2R.S.C.C. 28. Ανάμεσα στις προϋποθέσειςπουκαθορίζειτο εν λόγω άρθρο 15τουΚεφ.151γιατην έκδοσηέγκυρουδιατάγμα10 τος κατάσχεσης του επίδικου ποσού, είναι η χρήση του ποσού αυτούήη κατοχήτου απότον εφεσείοντα γιανα χρησιμοποιηθεί σε σχέσημετοαδίκημαγιατο οποίοέχει καταδικαστεί. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ο εφεσείων έχει επικεντρώσει το επιχείρημα του στην αμφισβήτηση 15 της ύπαρξης αυτής της προϋπόθεσης. Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι τα αδιαμφισβήτηταγεγονότα, όπως έχουν εκτεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικατηρίου, καταδείχνουν ότι ο σκοπός για τον οποίο ο εφεσείων κρατούσε, κατάτον ουσιώδηχρόνο,το επίδικοποσό σταχέριατου, 20 είχε άμεση και αποκλειστική σχέση με τη διάπραξητου αδικήματοςγιατοοποίοέχεικαταδικαστεί.Ηκατάσχεση τουποσούαυτούήταν, ωςεκτούτου, νόμιμη. Τοδεύτεροσκέλοςτουεπιχειρήματοςτουευπαίδευτου δικηγόρουτου εφεσείοντα εναντίον του επίδικουδιατάγ25 ματος κατάσχεσης του εν λόγω ποσού, αφοράτον τρόπο με τον οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο άσκησε την επί τουπροκειμένου διακριτικήτου εξουσία, έχει δε ως αφε τηρία τον ισχυρισμό του ότι, λαμβανομένης υπόψη της επιβολής προστίμου £70 στον εφεσείοντα, ο οποίος είχε 30 λευκό ποινικό μητρώο, η στέρηση από τον εφεσείοντα, μέσωτου επίδικουδιατάγματος,του μεγάλου ποσούτων £660, καθιστά την επιβληθείσα σ'αυτόν ποινή έκδηλα υπερβολική. Επιπρόσθετα,προκαλεί στον εφεσείοντα αι σθήματα άδικηςκαι αυστηρότερης μεταχείρισης τουαπό 35 το Δικαστήριο σε σύγκριση με άλλους συγκατηγορούμενούς του που, όπως ο εφεσείων, είχαν λευκό ποινικόμη τρώο και στους οποίους το Δικαστήριο επέβαλε ποινή προστίμου £70, χωρίς να διατάξει κατάσχεσηοποιουδή397 Πογκκζής,Δ. Τσιαπούραςν.Αστυνομίας
(1992)ποτεδικούτουςποσού. Παράτογεγονός ότι είναιεπιθυμητόκαιπολλέςφορές επιβεβλημένο, πρόσωπα που συμμετείχαν στη διάπραξη του ίδιου αδικήματοςκάτω απότις ίδιες συνθήκες, των οποίων οι προσωπικές περιστάσεις είναι παρόμοιες, να 5 τιμωρούνται μετην ίδιαποινή,δενομίζουμε ότι στηνπα ρούσαυπόθεσηδικαιολογείται ισχυρισμός γιαπαραβίαση της πιο πάνω αρχής.Για να τεκμηριωθεί τέτοιος ισχυρι σμόςθαπρέπειηαστυνομίαναείχενόμιμακατάσχει από τους συγκατηγορουμένους του εφεσείοντα ποσά των 10 οποίων το Δικαστήριο παρέλειψε να διατάξει την κατά σχεσηβάσειτουάρθρου15.Απόταγεγονότα,όπωςείχαν εκτεθεί τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου όσο και ενώπιον μας, φαίνεται ότι το μοναδικό άλλο ποσό πουκατασχέθηκε απότην αστυνομίακαιακολούθως από 15 τοΔικαστήριο,ήτανεκείνο πουβρισκότανπάνωστο τρα πέζι στο οποίο διεξάγετο το χαρτοπαίγνιο.Δεν μπορεί, επομένως, να λεχθεί ότι ο εφεσείων βρισκόταν, επί του προκειμένου, στην ίδια μοίρα με τους συγκατηγορούμενούςτου. 20 Το αδίκηματης κυβείας,όπως ορθάυπέδειξε το πρω τόδικοΔικαστήριο, είναι σοβαρόαδίκημα. Έχει κοινωνι κέςπροεκτάσειςκαιδυσμενείς συνέπειες τόσογιαταπρό σωπα που επιδίδονταισ'αυτό όσο καιγια τις οικογένειες τους και, κατάπροέκταση για την κοινωνία στην οποία " ζουν. Όπωςδε ρητάδήλωσετοπρωτόδικοΔικαστήριο,η κυβεία παρουσιάζει έξαρση στην πόλη και στηνεπαρχία Λεμεσού. Κάτω απόαυτέςτις περιστάσεις, δε δεχόμαστε τον ισχυρισμό του εφεσείοντα ότι η επιβληθείσα σ'αυτόν ποινή, κρινόμενη στο σύνολοτης είναι έκδηλα υπερβολι- ^° κή,ώστεναδικαιολογείταιη δικήμαςεπέμβαση.Τοποσό πουκατασχέθηκε απότοΔικαστήριο ανήκεστον εφεσείο ντα. Όμωςο ίδιος,οικειοθελώς καιπαράνοματοείχε θυ σιάσει και αφιερώσει, πρινκατασχεθεί,στο βωμότης κυ βείας. Δε θαπρέπει, ως εκ τούτου, να παραπονείταιγια 3 5 τηνκατάσχεσητου.Η έφεσηαπορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 398