clr/1992/1992_2_451.pdf

(2)του ΜέρουςΙ τονΠέμπτουΠαραρτήματος και τηςπαραγρά­ φου 1

(3)του Μέρους Π του ώίου Παραρτήματος του Νόμου και τρειςκατηγορίες γιαπληρωμή για εξαγωγές κατά πα­ ράβασητουάρθρον25

(1)(α)και τηςπαραγράφου1

(3)(α)του ΜέρουςΠτου πιο πάνωΠαραρτήματος τονΝόμου καιτης απόφάσηςτου ΥπουργικούΣυμβουλίουαρ. 11529/72. Ποινή—ΕπιβολήποινήςπροστίμουΛΚ100.- σεκάθεκατηγορίαστην εφεσείουσαεταιρείακαιΛΚ50.- σε κάθεκατηγορίαστοδεύτερο εφεσείοντα καιδέσμευση τονμεΛΚ500.- εγγύηση γιατήρηση των νόμωνγια δύοχρόνια —Επικυρώθηκαναπό τοΕφετείο. 15 9 η ^ 25 ο περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμος Κεφ. 155άρθρο 66 —Τυπικό μειονέκτημα κατηγορητηρίον—Πότεπρέπει ναεγείρεται απότον κατηγορούμενο. Ο περί ΠοινικήςΔικονομίαςΝόμοςΚεφ. 155άρθρο39(γ)—Λάθος στη διατύπωσητον αδικήματος ή στιςλεπτομέρειες της κατηγορίας—Πότε μπορεί ναθεωρηθείωςμη συμμόρφωσηπροςτιςδια­ τάξειςτουΝόμου. Οι κατηγορούμενοι προέβησανσετρεις διαφορετικέςπεριπτώ­ σειςειςτηνεισαγωγήυφάσματοςκαιπαρέλειψανγιατέσσερα χρό­ νια νασυμμορφωθούν μετηναπαίτηση τηςΚεντρικής Τράπεζας να υποβάλουντιςδηλώσεις καιτασχετικά έγγραφααναφορικάμε τις εισαγωγές αυτές. Επίσης παρέλειψαν να ικανοποιήσουντην Κεντρική Τράπεζα ότι έγινε εισαγωγή συναλλάγματος ύψους ΛΚ2800.00,ΛΚ24080,00καιΛΚ20068.92καιπληρωμήμετον κα­ θορισμένο τρόποσεπρόσωποπουδιαμένει στηΔημοκρατία. 451 BegoniaFashions Ltd τ.Αστυνομίας

(1992)Κατόπιν προτροπής του Δικαστηρίου κατάτην εμφάνιση των εφεσειόντων ενώπιον του,ο δεύτερος εφεσείων συμμορφώθηκε με τις απαιτήσειςτηςΚεντρικήςΤράπεζας. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αφούυπέδειξε την χωρίς καμμιάδι­ καιολογία μακρόχρονηπαράλειψητων εφεσειόντων ναδώσουν τα 5 σχετικάστοιχεία τουςεπέβαλετις πιοπάνωποινές. Σανλόγους γιατηνέφεσητουςεναντίοντηςποινήςοι εφεσείοντες προέβαλαν πρώτον ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπο­ ρούσενα επιβάλει οποιαδήποτεποινήπροστίμου γιατον λόγο ότι στο κατηγορητήριο δεν αναφερόταντο σχετικό άρθρο του Νόμου 10 που προβλέπει ποινήπροστίμου καιδεύτερον ότι ηποινήήτανέκ­ δηλαυπερβολική. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση καιαπεφάνθηκε ότι: 1. Η δυνατότητα επιβολής ποινής προστίμου καθιερώνεται 15 στην παράγραφο 1

(3)(α)του Μέρους Πτου Πέμπτου Πα­ ραρτήματος τουΝόμου. Ηπαράγραφος4 (α)πουδεν ανα­ φέρεται στο κατηγορητήριο, περιορίζει το ύψος τουεπιβληθησομένου προστίμου στις ΛΚ200.- και αυτό είναι προς όφελος τουκατηγορουμένου. 20

1. Σύμφωνα με το άρθρο 66 του περί Ποινικής Δικονομίας ΝόμουΚεφ. 155,ένστασηγιαεκπρώτηςόψεως τυπικόμειο­ νέκτημα κατηγορητηρίου ή κατηγορητηρίου πουκαταχωρί­ σθηκε εις Κσχουργιοδικείο πρέπει να προβάλλεται αμέσως __ μετά την ανάγνωση του καιπριν την απολογίατουκατηγο- 23 ρουμένου. 3.ΔενυπήρξεπαράβασητουΆρθρου 39 (γ)τουΚεφ.155 καιεν πάσηόμως περιπτώσει σύμφωναμε την επιφύλαξητου Άρ­ θρου αυτού, λάθος στη διατύπωση του αδικήματος ή στις . _ 5υ λεπτομέρειες τηςκατηγορίαςδεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη • συμμόρφωση μετιςδιατάξειςτουΚεφ. 155,εκτός εάνυπήρ­ ξε παραπλάνησητων εφεσειόντων απότέτοιο λάθος. Κάτω από τις περιστάσεις και ενόψει του γεγονότος ότι όταν παρεδέχοντο ενοχήοι εφεσείοντες εγνώριζαν ότι μπορούσε να « τους επιβληθεί όχι μόνο ποινή φυλάκισης αλλά και ποινή 1 προστίμου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αυτοί έχουν καθ οιονδήποτετρόποπαραπλανηθεί.
2. Ενόψει της ανάγκηςγια συμμόρφωση προςτις διατάξειςτου περί Συναλλάγματος Νόμου και της επίμονης και παρατει­ νόμενης παραγνώρισης εκ μέρους των εφεσειόντων της 40 υποχρέωσης που καθιερώνεται από τα σχετικά άρθρα του Νόμουοι επιβληθείσες ποινές δεν θεωρούνται έκδηλαυπερ­ βολικές. Η έφεση απορρίπτεται. 452 2ΑΛΛ, BegoniaFashionsLtd v.Αστυνομίας Υπόθεση πουαναφέρθηκε: Suleiman v.ThePolice

(1963)1 CLR. 106. Έφεσηεναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίον της ποινής απόBegonia Fashions Ltd καιάλλουοι οποίοι βρέθηκανένοχοι στις 3Ιουνίου, 1992 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινι­ κής Υπόθεσης 4485/92) σε τρεις κατηγορίες παράλειψης παροχής πληροφοριών στην Κεντρική Τράπεζακατά πα­ ράβαση τουάρθρου36τουΠερί Ελέγχου Συναλλάγματος 10 Νόμου,Κεφ. 199 καιπαραγρ. 1

(2)του Μέρους Ικαι παραγρ. 1

(3)του Μέρους IIτου Πέμπτου Παραρ­ τήματοςκαι σε τρεις κατηγορίες γιαπληρωμήγιαεξαγω­ γές κατάπαράβαση του άρθρου25

(1)(α)και παραγρ. 1

(3)(α) τουΜέρους ΠτουΠέμπτουΠαραρτήματοςτου 15 πιο πάνω Νόμου και καταδικάστηκαν από Μιχαηλίδη, Α.ΕΑ ημεν 1ηκατηγορούμενηεταιρείασε £100.-πρόστι­ μο στην κάθε κατηγορία, ο δε 2ος κατηγορούμενος σε £50.- πρόστιμο στην κάθε κατηγορία και εδεσμεύτηκε με £500.- εγγύησηγια2χρόνιανασέβεταιτουςνόμους. 5 20 Ε.Στνλιαν(δης,γιατους εφεσείοντες. Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την απόφασητουΔικαστη­ ρίου. Ηπρώτηεφεσείουσα είναι εταιρεία περιορισμένης 25 ευθύνηςασχολούμενη μετηνκατασκευή καιεξαγωγήέτοι­ μων ενδυμάτων,και ο δεύτερος εφεσείων είναι οδιευθύ­ νωνσύμβουλος αυτής.Καιοιδύοπαραδέχθηκανενοχήσε έξι κατηγορίεςπουκαλύπτουναδικήματαπουδιαπράχθη­ καν κάτω από τον περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμο, 30 Κεφ. 199, όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους αρ.53 του 1972 και 166 του 1987, καιπουστη συνέχεια θα ανα­ φέρεταιωςοΝόμος. Ουσιαστικάαυτέςαναφέρονταισεπαράλειψη παροχής 453 Α. ΛοΤζου,Πα, BegoniaFashionsLtd ν.Αστυνομίας

(1992)πληροφοριών στην ΚεντρικήΤράπεζακατάπαράβασητου άρθρου36 καιτης παραγράφου 1

(2)του Μέρους Ιτου Πέμπτου Παραρτήματος και της παραγράφου 1

(3)τουΜέρους Πτου ιδίουΠαραρτήματος,τουΝόμου,όπως επίσηςκαιγιαπληρωμήγιαεξαγωγές,κατάπαράβασητου ' άρθρου 25

(1)(α) και της παραγράφου 1

(3)(α) του Μέ­ ρους II του Πέμπτου Παραρτήματος του Νόμου και της απόφασηςτουΥπουργικού Συμβουλίου αρ.11529/

1. Αναφορικά μετιςπρώτηκαιδεύτερηκατηγορίεςη Κε­ ντρική Τράπεζα με επιστολή της ημερομηνίας 25 Αυγού- 1 0 στου 1988 ζήτησε απότους εφεσείοντες ναυποβάλουνδη­ λώσεις και έγγραφα σχετικά με την εισαγωγή υφάσματος αξίας£3234,
2. Μέχριτις26Αυγούστου1991,πουείναιη περίοδος πουκαλύπτεται απόόλεςτις κατηγορίες,παρέ­ λειψαν να συμμορφωθούν με την απαίτησηαυτήτης Κε- 15 ντρικής Τράπεζας. Παρέλειψαν επίσης να ικανοποιήσουν την Κεντρική Τράπεζα ότι έκαμαν εισαγωγή του συναλ­ λάγματος ύψους £2800 όπως φαίνεται στις σχετικές άδειες εξαγωγής καιότι έγινεπληρωμή μετονκαθορισμέ- *Q νοτρόποσεπρόσωποπουδιαμένει στηΔημοκρατία. Αναφορικά μετιςτρίτηκαιτέταρτηκατηγορίες οιεφε­ σείοντες πήρανπάλι παρόμοια επιστολή ημερομηνίας 25 Αυγούστου 1992 απότην Κεντρική Τράπεζαγια ναδώ­ σουν πληροφορίες και να υποβάλουν τα σχετικά έντυπα γιατηνεισαγωγή υφάσματοςαξίας£26566,00 σύμφωναμε 25 τασχετικά έντυπαCD3 πουαναφέρονταιστις κατηγορίες αυτές και παρέλειψαν πάλι να συμμορφωθούν με αυτά, όπως επίσης παρέλειψαν να ικανοποιήσουν την Κεντρική Τράπεζα ότι έγινε εισαγωγή συναλλάγματος ύψους £24080,00 και πληρωμή με τον καθορισμένο τρόπο σε 3 ^ πρόσωποπουδιαμένει στηΔημοκρατία. Αναφορικά με τις πέμπτηκαι έκτηκατηγορίες οι εφε­ σείοντες στις 25 Σεπτεμβρίου 1990 πήραν πάλι νέα επι­ στολήαπό την Κεντρική Τράπεζα ηοποία τους καλούσε να υποβάλουν σχετικές δηλώσεις καιέγγραφαγιατην ει- 35 σαγωγήυφάσματος αξίας£34980,32, όπως φαίνονταιστα σχετικά έντυπαπου αναφέρονταιστην πέμπτηκατηγορία 454 ';, 2 ΑΛΛ. _ BegoniaFashions Ltd v. Αστυνομίας Α. Αοΐζον,Πρ. και πάλι παρέλειψαν να συμμορφωθούν. Όπως επίσης παρέλειψαν να ικανοποιήσουν την Κεντρική Τράπεζαότι εισήξαν το ποσό των £20068,92 σχετικά με την εξαγωγή εμπορευμάτων στην Αγγλία καιπληρωμή με τον καθορισμένοτρόποσεπρόσωποπουδιαμένει στηΔημοκρατία. Ηυπόθεση καταγγέλθηκε στην Αστυνομία και στις 26 Αυγούστου 1992 οΑστυφ. 2906 Αγαθοκλέους κατηγόρησε τον δεύτερο εφεσείοντα γραπτώςπροσωπικά και για την εφεσείουσα εταιρεία του και αυτός απάντησε"παραδέχο10 μαικαιθαφροντίσω ναδώσωτις απαιτούμενες εξηγήσεις σύντομα". Κατάτην εμφάνιση των εφεσειόντων ενώπιον του Δι­ καστηρίου, αυτό προέτρεψε το δεύτερο εφεσείοντα, δίνο­ ντας του μια τελευταία ευκαιρία ολίγων εβδομάδων, να 15 συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Κεντρικής Τράπεζας καιπράγματισυμμορφώθηκε. Ήταν ηδικαιολογία των εφεσειόντων ότι η Τράπεζα τους θα έπρεπε να είχε δώσει αυτές τις πληροφορίες. Ο πρωτόδικος Δικαστής όμως ορθάπαρατήρησε ότι τοκα20 θήκον υποβολής των σχετικών δηλώσεων βαρύνει τονπε­ λάτηκαιόχιτουςυπαλλήλους τωντραπεζών.Υπέδειξεδε ότι οι εφεσείοντες παρέλειψανγιατέσσερα χρόνια να δώ­ σουν τα σχετικά στοιχεία χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτέςτις παραλείψεις. Έχονταςδευπόψη " τιςποινέςπουπροβλέπονται απότοΝόμοπουείναιτρεις μήνες φυλάκιση ή£200πρόστιμο, επέβαλε στην εφεσείου­ σαεταιρεία£100πρόστιμοσεκάθεκατηγορίακαιστοδεύ­ τερο εφεσείοντα £50 σε κάθε κατηγορία και επιπρόσθετα τον δέσμευσε με £500 εγγύηση για δύο χρόνια να τηρεί 30 τους νόμους. Ενώπιον μαςπροβλήθηκαν δύο λόγοι.Πρώτον ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορούσε να επιβάλει οποια­ δήποτε ποινή προστίμου διότι το σχετικό άρθρο του Νόμου που προβλέπει ποινή προστίμου δεν αναφερόταν 35 στο κατηγορητήριο και δεύτερον ότι οι επιβληθείσες ποι­ νέςήτανέκδηλαυπερβολικές κάτωαπότις περιστάσεις. 455 Α. Λοΐζου, Πρ. BegoniaFashionsLtd ν.Αστυνομίας

(1992)Ως προς τον πρώτο λόγο εφέσεως θαπρέπει να ανα­ φερθεί ότι ηπαράγραφος 1

(3)(α)τουΜέρους ΠτουΠέμ­ πτουΠαραρτήματοςτουΝόμουπροβλέπει: "

(3)Any person who commits an offence punishable underthisPartandthisScheduleshallbeliable(a) on summary conviction, to imprisonment for not more than three months or to a fine or to both;" Ηπαράγραφος

(4)πουακολουθεί καιπουδεν αναφέ- ,Q ρεταιστοκατηγορητήριοπροβλέπειότι: "

(4)Except in thecaseof abodycorporate convicted on information, the maximum fine which may be imposedfor anoffence punishable under this part of this Schedule shallbe (a)onsummary conviction two hundredpounds;" 15 Θα πρέπει να υποδειχθεί εδώ ότι σύμφωνα με το άρθρο66τουπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου, Κεφ.155: "Οιαδήποτεένστασις ειςτοκατηγορητήριονήειςκατηγορητήριον καταχωρισθέν εις Κακουργιοδικείον δι' οιονδήποτε εκ πρώτης όψεως τυπικόν μειονέκτημα 20 αυτού προβάλλεται αμέσως μετά την εις τον κατηγορούμενον ανάγνωσιν του κατηγορητηρίου ή τουκαταχωρισθέντος ειςΚακουργιοδικείονκατηγορητηρίουκαι πριν ή ούτος απολογηθή εις αυτό αλλ* ουχί βραδύτε- ,.Η παράλειψη πάνωστην οποία στηρίζεται ο συνήγο­ ροςείναιαυτήηοποίαδενκαθιερώνειτηδυνατότηταεπι­ βολής ποινής προστίμου αλλά περιορίζει το ύψοςαυτής. Έγινε αναφορά απόαυτόνστην υπόθεση YusufSuleiman v. ThePolice

(1963)1 C.L.R. 106, όπως επίσης στο σύγ­ γραμμα Λοΐζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus, σελίδα46.Θαπρέπειναυποδειχθείβέβαιαότιδενπρόκει456 2ΑΛΛ, 5 BegoniaFashionsLtd τ.Αστυνομίας Α. Λοΐζου,Πρ. ταιγιαπερίπτωσηστηνοποίαδενέγινεαναφοράστηδιά­ ταξη η οποίαπροβλέπειτηνποινήαλλάαπλώςστηδιάτα­ ξηπουκαθορίζεικαιπεριορίζει τούψοςτουεπιβληθησομένου προστίμου και τούτο προς όφελος του κατηγορουμένου. Βρίσκουμε ότι δεν υπήρξε παράβασητου Άρθρου 39 (γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και ο λόγος αυτόςαποτυγχάνει. Ενπάσηόμως περιπτώσει σύμφωνα μετηνεπιφύλαξη 1Q του Άρθρου 39 κανέναλάθος στη διατύπωσητου αδική­ ματοςείτεσε λεπτομέρειες πουχρειάζονταιναδηλωθούν στην κατηγορίαθαθεωρηθούνσεοποιοδήποτεστάδιοτης υπόθεσηςως μησυμμόρφωση μετις διατάξειςτουΝόμου αυτούεκτός εάνκατάτηγνώμητου Δικαστηρίου οκατη15 γορούμενος στηνπραγματικότηταπαραπλανήθηκεαπότέ­ τοιολάθος. Κάτω απότις περιστάσεις και ενόψει του γεγονότος ότι οι εφεσείοντες παραδεχόμενοι ήξεραν ότι και ποινή φυλάκισης μπορούσενατουςεπιβληθεί καιποινήπροστί20 μου, ουδεμία παραπλάνηση μπορεί να βρεθεί ότι έγινε στηνπαρούσαπερίπτωσηκαιολόγοςαυτόςαποτυγχάνει. Είναιπεριττόνατονίσουμε την ανάγκησυμμόρφωσης προς τις διατάξειςτουπερί ΣυναλλάγματοςΝόμουόπως επίσης και ναυπομνήσουμε ότι υπήρχε στην προκειμένη 25 περίπτωση μια επίμονη και παρατεινόμενηπαραγνώριση της υποχρέωσης πουκαθιερώνεται από τασχετικά άρθρα του Νόμου με τα οποία κατηγορήθηκαν οι δύο εφεσείο­ ντες. Υπό τις περιστάσεις δεν κρίνουμε ότι οι επιβληθεί­ σες ποινέςήταν έκδηλαυπερβολικές ώστεναδικαιολογεί30 ταιη επέμβασητουΔικαστηρίουτούτου. Για όλους τους πιοπάνωλόγους η έφεση απορρίπτε­ ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 457