(1992)17Δεκεμβρίου, 1992 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣΚΥΡΙΑΚΟΥ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση5647). Κατηγορητήριο —Ελαττωματικό κατηγορητήριο —Πότε μπορείνα χαρακτηρισθεί σαν τέτοιο— Ποιες οι εξουσίεςτονΔιχαστηρίον για μεταβολή τον και ποια ηακολουθητέα διαδικασίαμετά τη με ταβολή—ΟπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμοςΚεφ. 155άρθρα83, 84 και85—Ποιος οσκοπόςτωνπρονοιώντωνάρθρωναυτών. * Κατηγορητήριο — Καταδίκηχωρίςμεταβολή τονκατηγορητηρίου— ΟπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμοςΚεφ. 155άρθρο 85
(1). Κατηγορητήριο — Τύποςκαι σύνταξηκατηγορητηρίου—Ποια στοι χεία πρέπει να περιλαμβάνει — Ο περί Ποινικής Δικονομίας ΝόμοςΚεφ. 155,άρθρα38και 39— 'Ονομα τονθύματος—Κατά 10 πόσοαποτελείσυστατικόστοιχείοτουκατηγορητηρίον. Εφεση—ΕξουσίεςτονΑνωτάτουΔικαστηρίουγια καθορισμόεφέσε ων —Ακύρωση καταδίκηςκαι αντικατάστασητηςμε καταδίκη για άλλο ποινικό αδίκημα γιατοοποίο οκατηγορούμενοςθαμπορού σε να είχε καταδικασθεί από το πρωτόδικοΔικαστήριο μεβάση 1* τηνπροσαχθείσαμαρτυρία— ΟπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμος Κεφ. 155άρθρο145
(1)(γ). Σεδίκηγιαεπίθεση μετάπραγματικήςσωματικήςβλάβηςηΚα τηγορούσα Αρχή απέτυχενα αποδείξει τοόνομα της παράπονουμένης στο κατηγορητήριο, παρουσιάζοντας μόνο μαρτυρία ότι 20 αυτή ήτανησύζυγος του κατηγορουμένου. Μεβάσητημαρτυρία αυτή τοπρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ένοχο τονκατηγορούμενο αφού τόνισε ότι η απόδειξη τουονόματος της παραπονουμένης ήταν μιαασήμαντη λεπτομέρεια που δενμπορούσε ναεπηρεάσει ~τοτελικότουσυμπέρασμα. ^ Σεέφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςτοΑνώτατο Δικαστήριοαφού έκαμε εκτενή αναφοράστις πρόνοιες τουπερί Ποινικής Δικονο μίαςΝόμουΚεφ. 155 πουδιέπουντασχετικάπροςτοκατηγορητή- 458 2AJLA, Κυριάκου ν. Αστυνομίας ριο θέματακαθώς και στις εξουσίες του για καθορισμό εφέσεων απεφάνθηκεότι: 5 10 15 20 25 „0 J 1. Τοκατηγορητήριο, ενόψει της μαρτυρίας της Αστυνομίας, διεφάνη ότιήταν ουσιαστικά ελαττωματικό μέσα στην ένvowτουάρθρου83
(1)τουΚεφ. 155,καιγι'αυτόέχρηζε με ταβολής. Αυτό μπορούσε ναγίνει απότοπρωτόδικο Δικα στήριο σ' οποιοδήποτε στάδιο πριν τοπέρας τηςδίκης με την έκδοση διατάγματος μεταβολής τωνλεπτομερειών του κατηγορητηρίου κάτωαπότο άρθρο83
(1)ακόμακαιαυτεπάγγελτα, αφού προηγουμένως άκουε τις απόψεις των μερών.
- Ηθέσπιση των προνοιών τωνάρθρων83,84και85 του Κεφ. 155 στοχεύει στην παροχήδυνατότηταςγια απονομήδικαι οσύνης από ταΔικαστήρια όπου, παρά τηναπόδειξητων συστατικών στοιχείων του αδικήματος,οι κατηγορούμενοι θα μπορούσαννααθωώνονταιλόγω απλώνπαρατυπιών.
- Με βάση τοάρθρο85
(1)του Κεφ. 155το Κακουργιοδικείο μπορεί υπό (ορισμένες προϋποθέσεις χωρίς οποιαδήποτε μεταβολή του κατηγορητηρίου, νακρίνει ένοχο τονκατηγο ρούμενο. 4. Ο εφεσείων δενμπορούσε να καταδικασθεί για τοαδίκημα του κατηγορητηρίου ως είχεγι' αυτόκαιδιατάσσεταιηακύ ρωσητης καταδικαστικήςαπόφασης.Επειδήδε συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για εφαρμογή του άρθρου 85
(4)του Κεφ. 155, διατάσσεται ητροποποίηση του κατηγορητηρίου με βάσητιςεξουσίες πουπροβλέπονται στο ενλόγω άρθρο και στοάρθρο 145
(1)(γ)τουκεφ. 155, με τηνπροσθήκη νέας κατηγορίας στην οποία ηπαραπονουμένηναπεριγράφεταιως "ησύζυγος τουκατηγορουμένου". Οεφεσείων καταδικαζεταιγιατοαδίκηματηςνέαςαυτήςκατηγορίας. Per Curiam. Χάριν της βεβαιότηταςτου δικαίου,ηαπόφαση στην υπόθεση Attorney General of the Republic v.Kyprianouπάνω στο επίδικο θέμα τηςερμηνείας του άρθρου 85
(4)δεναντανακλάτο ισχύονδίκαιο. •" Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Leonidou v. ThePolice
(1987)2 C.LR.96 IssaandAnother v.TheRepublic
(1989)2C±.R.39hfehmet v. ThePolice
(1970)2CJJt. 62· Attorney Generalof theRepublic v.Kyprianou
(1988)2CLR. 209. 459 Κυριάκουν.Αστυνομίας
(1992)Έφεση εναντίονΚαταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκης καιτηςποινής απότον Ανδρέα Κυριάκου ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 9.6.92 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 4972/91)στην κατηγορίατης επίθεσης με 5 πραγματικήσωματική βλάβηκατάπαράβασητουάρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, καικαταδικάστηκε απόΚραμβή ΑΕ.Δ. σε£150.-. Α. Ποιητής,γιατονεφεσείοντα. Γ. Παπαϊωάννον,Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για 10 τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίουθα δώσει οΔικαστής Ι. Πογιατζής. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ.: Η έφεσηαυτήστρέφεται εναντίοντης 15 απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας,ημε ρομηνίας9/6/1992,μετηνοποίαοεφεσείων Ανδρέας Κυ ριάκουβρέθηκε ένοχος καικαταδικάστηκε γιατο αδίκημα της επίθεσης μετά πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 20 154,σύμφωνα μετοκατηγορητήριοστηνποινικήυπόθεση αρ.4972/91. Στοκατηγορητήριο αναφέρονταιταεξής στις ΛεπτομέρειεςτουΑδικήματος: "Οκατηγορούμενος την 10.12.1991 στηΛάρνακατης Επαρχίας ΛάρνακαςπαρανόμωςεπετέθηκατάτηςΔήμήτρας Καλαβά εκ Λάρνακος, και επροξένησεν εις αυτήνπραγματικήνσωματικήνβλάβην." Ο εφεσείων αρνήθηκετηνεναντίοντουκατηγορία.Για να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του εφεσείοντα η Αστυνομία κάλεσε ένα μόνο μάρτυρα κατηγορίας, τον 30 Υπαστυνόμο Χριστάκη Νικολαΐδη και αναγκάστηκε να κλείσεισ'εκείνοτο στάδιοτην υπόθεσητης,επειδήτο Δι460 2ΑΛΛ. 5 Κυριάκουν.Αστυνομίας Πογιατζής, Δ. καστήριο αρνήθηκε να παραχωρήσει αναβολή ώστε να διευκολύνει την Αστυνομία να προσαγάγει τους άλλους μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι δεν ήταν παρόντεςκατά τηνημέραεκείνη.Ακολούθως, οεφεσείων κλήθηκεναυπερασπιστεί και επέλεξε να κάμει, χωρίς να ορκιστεί, την πιοκάτωδήλωση: "Εγώούτετηνκτύπησαούτεξέρωγιατίέγιναναυτά. Εγώδεντηνεκτύπησα." Είναιγεγονός αδιαμφισβήτητοότι μετηνπροσαχθείσα μαρτυρία αποδείχθηκαν,μετηδέουσαεπάρκειακαιβεβαι 10 ότητα, όλοι οι ισχυρισμοί του κατηγορητηρίου εκτός του ισχυρισμού ότι το θύμα της επίθεσης ήταν το πρόσωπο που κατονομάζεται στο κατηγορητήριο ως Δήμητρα Καλαβά. Η μόνη μαρτυρία που είχε προσαχθεί ως προς την J5 ταυτότητα του θύματος της επίθεσης ήταν ότι το θύμα ήτανη σύζυγος τουεφεσείοντα,χωρίς όμως νακατονομά ζεται. Κατά τηντελικήτου αγόρευση ο ευπαίδευτοςδικηγό ροςτουεφεσείοντα επέσυρε τηνπροσοχήτουπρωτόδικου 20 Δικαστηρίου στο κενό που υπήρχε επί του προκειμένου στη μαρτυρία ενώπιον του και ζήτησε την αθώωση του εφεσείοντα γιατοναποκλειστικό αυτόλόγο. Η ετυμηγορία του πρωτόδικου Δικαστηρίου πάνω στην επίδικηεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντα,βρί25 σκεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την εκκαλούμενη απόφαση,στησ.16 τωνπρακτικών: 30 "Το θύμα της επίθεσης βρίσκω ότι ήταν η σύζυγος του κατηγορουμένου. Το γεγονός ότι η Κατηγορούσα Αρχήαπέτυχε να αποδείξει το όνομα της παραπονουμένηςδενεπηρεάζειτοτελικό συμπέρασμα. Η απόδειξη τουονόματος τηςπαραπονουμένης είναι μιαασήμαντη λεπτομέρεια έχοντας υπόψηταάλλαπραγματικάγεγο νότακαιπεριστατικάταοποίαπεριβάλλουν τηνυπόθε ση. 461 Πογυκζής,Δ. Κυριάκουν.Αστυνομίας
(1992)Σαν αποτέλεσμα βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της και βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχοπέραναπόκάθελογικήναμφιβο λίαστοαδίκημαγιατοοποίοκατηγορείται." Η έφεση βασίζεται πάνω στους ακόλουθους δυο λόγους: 5 "
- Το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα ηύρε ότι απεδείχθη η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, δεδομένου ότι καμιά μαρτυρίαδεν εδόθη σχετικά με το ότι ηπαραπονουμένηήτανηΔήμητρα Κα- 10 λαβαόπωςαναφέρεταιστοκατηγορητήριο.
- Το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα ηύρε ότι απεδείχθη ότι η παραπονουμένη ήταν η σύζυγος του κατηγορουμένου, καιότι, επομένως, δενήταν ουσιώδες να αποδειχθή πώς ελέγετο, αφού δεν 15 υπήρξε μαρτυρία σχετικά με το όνομα της κατη γορουμένης, ούτε στοιχεία που να αποδεικνύουν ταγεγονότα τουκατηγορητηρίου." Μέσα σταπλαίσιατων λόγων εφέσεωςστους οποίους έχουμεαναφερθεί,ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείο- 20 ντα πρόβαλε ένα και μοναδικό επιχείρημα. Είπε ότι, εφόσο (α) με το κατηγορητήριο εναντίον του εφεσείοντα, ως έχεισυνταχθεί, ο εφεσείωνκατηγορείται ότι επετέθηκε και προκάλεσε πραγματικήσωματική βλάβηεναντίον συ γκεκριμένου προσώπου,της Δήμητρας Καλαβά,και (β)με 25 τηνπροσαχθείσα μαρτυρίαδεν αποδείχθηκεότι επετέθηή προξένησε σωματική βλάβη στη Δήμητρα Καλαβά, δεν μπορούσε ναείχε βρεθεί ένοχος τουαδικήματοςπουανα φέρεταιστο κατηγορητήριο.Δεν επικαλέστηκε οποιαδήπο τεαυθεντίαπροςυποστήριξη τηςεισήγησηςτου. ^0 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσίβλητης Αστυνομίας υπεστήριξε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Είπε επί του προκειμένου ότι το όνομα του θύματος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείοτουαδικήματοςτης επίθεσης μετάπραγματικήςσωματικής βλάβηςκαιθαμπορούσε,ως 35 462 2 ΑΛΛ. Κυριάκουν.Αστυνομίας Πογιατζής, Δ. εκτούτου,ναείχεεξαρχήςπαραλειφθείαπότοκατηγορη τήριο. Διαζευκτικά, κάλεσετο Δικαστήριο, ασκώντας τις εξουσίεςπουτουπαρέχειτοάρθρο145(β)τουπερίΠοινι κής Δικονομίας Νόμου, να ακυρώσει την καταδίκη του 5 εφεσείοντα καινα τον καταδικάσει επί του ότι επιτέθηκε και προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στη σύζυγο του,γιατο οποίο θαμπορούσε ναείχεκαταδικαστείαπό το πρωτόδικο Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 85
(4)του Κεφ. 155. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα J0 εναντιώθηκε στην τελευταία αυτήεισήγησητουευπαίδευτου δικηγόρου της εφεσίβλητης, λέγοντας ότι ηπρόνοια τουάρθρου85
(4)δενεφαρμόζεταιστηνπαρούσαυπόθεση γιατί τυχόν εφαρμογήτης θαεπηρέαζεδυσμενώς τον εφε σείοντα στηνυπεράσπισητου. 15 Σύμφωναμετοάρθρο38(β)τουπερίΠοινικήςΔικονο μίαςΝόμου,Κεφ. 155, το κατηγορητήριο πρέπει ναπερι λαμβάνει,εκτός απότοποινικό αδίκημαήταποινικάαδι κήματαγιαταοποίακατηγορείται οκατηγορούμενος,και τις λεπτομέρειες που εκτίθενται στο άρθρο 39 του ίδιου 20 Νόμου. Η παράγραφος (γ) του άρθρου 39 προνοεί ότι κάθεκατηγορίαστο κατηγορητήριο πρέπει να περιλαμβά νει,μεταξύάλλων,σύντομη καισεκοινήγλώσσαπεριγρα φήτου ποινικού αδικήματος με το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος* ηχρήση τεχνικών όρων πρέπει να απο25 φευγεται όσο είναι δυνατό* δεν είναι δε απαραίτητονα εκτίθενται όλα τα ουσιώδη στοιχεία του ποινικού αδική ματος.Ηπαράγραφος(ζ)τουίδιουάρθρουπρονοεί,μετα ξύ άλλων, ότι δεν απαιτείταιπεριγραφήπροσώπων που αναφέρονται στην κατηγορία,μελεπτομέρειες περισσότερες απόεκείνες πουείναι εύλογα επαρκείςγια ναπληρο φορήσουν τονκατηγορούμενο γιαταπρόσωπα αυτά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το παρόν κατηγορητήριο έχει συνταχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 38 και 39 (ανωτέρω). Δεν υπάρχει, επίσης, αμφιβολία ότι, 35 κατάτο πέρας της υπόθεσης για την κατηγορία, εν όψει της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί από την Αστυνομία, διεφάνηότιτοκατηγορητήριοήτανουσιαστικάελαττωμα τικό, μέσα στην έννοια του άρθρου83
(1)τουΚεφ.155 και 463 Πογιατζής, Δ. ΚυριαΗου ν.Αστυνομίας
(1992)έχρηζε μεταβολής. Στην υπόθεση Georghios Leonidou v. ThePolice
(1987)2 C.L.R. 96, αποφασίστηκεότι τοκατη γορητήριοθεωρείται ελαττωματικό,μέσαστηνέννοιατου άρθρου 83
(1), στην περίπτωση που το περιεχόμενο του δεν συνάδει με τη μαρτυρία που δόθηκε στη δίκη.Στην 5 ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι η πρόνοια του άρθρου 83
(1)μπορεί ναεφαρμοστεί σε οποιοδήποτεστάδιοπριν περα τωθείηδίκη. Έπεταιότι,στηνπαρούσαυπόθεση,το πρω τόδικο Δικαστήριο μπορούσε, σε οποιοδήποτε στάδιο πριν τοπέραςτης δίκης,ναεκδώσει διάταγμαμεταβολής των λεπτομερειών του κατηγορητηρίου ώστε να ανταπο κρίνεται στα περιστατικά της υπόθεσης, κάτω από το άρθρο 83
(1), ακόμα και αυτεπάγγελτα, αφού ακούσει προηγουμένως και τις απόψεις των μερών. Ένα τέτοιο διάταγμα θα είχε, βέβαια, ως συνέπεια την υποχρέωση 15 συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του άρθρου 84 του Κεφ. 155. 'Οπωςκαι να έχουν,όμως,ταπράγματα,το γεγονός παραμένει ότι οι πρόνοιες του άρθρου 83
(1)δεν έτυχαν εφαρμογής,προφανώςεπειδήκρίθηκε ότι το κατηγορητή ριοδενήτανελαττωματικόώστε ναχρήζει μεταβολής.Για 20 τον ίδιοαυτόλόγο τοπρωτόδικοΔικαστήριο δενασχολή θηκεούτε μετοενδεχόμενο εφαρμογής,κατάτοπέραςτης δίκης, τουάρθρου85
(4)τουΚεφ. 155. Το ερώτημα πουπρέπει νααπαντηθείστο παρόν στά διοαφοράτην έκτασητων εξουσιών τουΑνωτάτου Δικά- 25 στηρίουσεπεριπτώσειςόπωςηπαρούσα. Σχετικόεπίτου προκειμένου είναι το άρθρο 145
(1)(γ) του περί Ποινικής ΔικονομίαςΝόμου,Κεφ.155,πουπρονοείωςεξής: "145
(1)Indetermining anappeal againstconviction, the Supreme Court,subject to theprovisions of section 153 of this Law, may(
- a)(
- b)(
- c)set asidethe conviction and convict the appellant of any offence of which he might have been 35 464 2AAA. Κυριάκουv. Αστυνομίας Πογιατζής, Δ. convicted by thetrial Court on theevidence which hasbeenadducedandsentence him accordingly;" Η ανεπίσημη μετάφραση του στην Ελληνική έχει ως εξής: 5 "145
(1)Εντηεκδικάσει εφέσεως κατάκαταδίκης, το Ανώτατον Δικαστήριον, τηρουμένων των διατά ξεων τουάρθρου153τουπαρόντοςΝόμου, δύνα ται: (α) 10 Φ) (γ)Να ακύρωσητην καταδικαστικήν απόφασιν και νακαταδικάσητονεφεσείονταδι'οιονδήποτεποινικόναδίκημαδιάτοοποίονθαηδύνατονακαταδικασθή υπό του εκδικάσαντος Δικαστηρίου βάσειτηςπροσαχθείσης αποδείξεωςκαινα επιβάληειςαυτόνποινήναναλόγως·" Από το κείμενο του άρθρου 145
(1)(γ) προκύπτει ότι, μετά την ακύρωση της καταδικαστικήςπρωτόδικης από φασης,ηεξουσίατουΕφετείουναπροχωρήσει σε νέα κα20 ταδίκητουεφεσείοντα,περιορίζεται μόνοσεκαταδίκηγια αδίκημαγιατοοποίοοεφεσείων θαμπορούσε ναείχε κα ταδικαστεί από το πρωτόδικο Δικαστήριο με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία. Στην παρούσα υπόθεση, στην οποία η δίκη είχε περατωθεί, η δυνατότητα εφαρμογής 25 απότο πρωτόδικοΔικαστήριο των άρθρων83 και84 του Κεφ. 155, εξέλειπε δια παντός. Έπεταιότι ούτε το Εφε τείο μπορεί να ενεργήσει σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρωναυτών. Στην υπόθεση Sammy Imbrahim IssaandAnother ν 30 Republic
(1989)2C.L.R. 39,στηνοποίατοΑνώτατοΔικα στήριο είχεκρίνει ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσειςεφαρ μογής από το πρωτόδικο Δικαστήριο του άρθρου 85
(4)του Κεφ. 155, αποφασίστηκε ότι το άρθρο 145
(1)(γ) του 465 Πογιατζής, Α. Κυριάκουν.Αστυνομίας
(1992)Κεφ. 155παρείχεστοΕφετείοεξουσίαναενεργήσει σύμφω να μετοενλόγω άρθροκαινακαταδικάσει τον εφεσείοντα αφούπρώτατροποποιήσειτοκατηγορητήριοώστε νααντα ποκρίνεταισταπεριστατικάτηςυπόθεσης. Επιβάλλεται, επομένως, να εξεταστεί κατά πόσο στην* παρούσα υπόθεση συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τουάρθρου85
(4)τουΚεφ. 155,τοοποίοπρονοείωςεξής: "85
(4)If at the conclusion of the trial the Court is of opinion that it has been established by evidence that the io accused has committed an offence or offences not contained in the charge or Information and of which he cannot be convicted without amending the charge or information, and upon his conviction for which hewould not be liable to a greater punishment than he would be15 liabletoif hewereconvicted onthecharge or information, andthattheaccused wouldnotbeprejudiced thereby inhis defence, the Court may direct a count or counts to be added to the charge or information charging the accused with suchoffence oroffences, andtheCourtshallgivetheir20 judgment thereon as if such count or counts hadformed a part of theoriginal charge or information." Ηανεπίσημημετάφρασηστην Ελληνικήέχει ωςεξής: "85
(4)Εάν επί τω πέρατι της δίκης το Δικαστήριον είναι της γνώμης ότι έχει διά της μαρτυρίας αποδειχθή25 ότι οκατηγορούμενοςδιέπραξεποινικόν αδίκημαή ποι νικά αδικήματαμηπεριλαμβανόμενα εν τω κατηγορητή ρια)ήτωκατηγορητηρίωτωκαταχωρισθέντιεις Κακουρ γιοδικείονκαιδι'άτιναδενδύναταινακαταδικασθήάνευ τροποποιήσεως του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητη-30 ρίου του καταχωρισθέντος εις Κακουργιοδικείον και δι'άτινακαταδικαζόμενοςδενθαυπέκειτο ειςποινήνμεγαλυτέραν εκείνης εις ην θαυπέκειτο εάνκατεδικάζετο βάσειτουκατηγορητηρίουή τουκατηγορητηρίουτου καταχωρισθέντος εις Κακουργιοδικείον και ότι ο κατηγο- 35 ρούμενος δεν θα επηρεάζετο διά τούτου δυσμενώς εις τηνυπεράσπισίν του,τοΔικαστήριον δύναταιναδιατά466 2ΑΛΛ. 5 Κυριάκουν.Αστυνομίας Πογιατζής, Α. ξη τηνπροσθήκην εις το κατηγορητήριον ήτοκατηγορητήριον τοκαταχωρισθέν εις Κακουργιοδικείον κατη γορίαςήκατηγοριώνεναντίοντουκατηγορουμένουδιά τοιούτο ποινικόν αδίκημαήποινικά αδικήματα,καιτο Δικαστήριον αποφασίζει επί τούτων ως εάνητοιαύτη κατηγορία ήκατηγορίαι απετέλουν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου του καταχωρισθέντοςεις Κακουργιοδικείον." Γιατην εφαρμογήτουάρθρου85
(4)πρέπει νασυντρέ10 χ 0 υ ν οιεξήςτέσσεριςπροϋποθέσεις: (α)Μετηνπροσαχθείσα μαρτυρίαπρέπει νααποδει κνύεται ηδιάπραξηαπότον κατηγορούμενο ποι νικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. 15 20 25 (β) Είναι αδύνατηη καταδίκητου κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση τουκατηγορητηρίου. (γ) Με την καταδίκητου για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύ τερη εκείνηςπουθαμπορούσε νατουείχεεπιβλη θεί ανκαταδικαζόταν βάσει του αρχικούκατηγο ρητηρίου. (δ)Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δε θαεπηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του. Οι προϋποθέσεις αυτές διατυπώθηκαν κατά τον πιο πάνω τρόπο απότη νομολογία εν όψει του κειμένου του άρθρου 85
(4)του Κεφ. 155. Βλ. Leonidou ν The Police (ανωτέρω). 30 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε ότι στηνπαρούσαυπόθεση δενσυντρέχειη τελευταίααπό τις προϋποθέσεις που έχουμε προαναφέρει. Ισχυρίστηκε ότι, εν όψει της ασυμφωνίας του κατηγορητηρίου με την 467 Πογιαΐζής, Δ. Κυριάκουν.Αστυνομίας
(1992)προσαχθείσαμαρτυρία,είχεκρίνει ωςπεριττήτηναντεξέτασητουμάρτυρακατηγορίαςπάνωστο μέροςτης μαρτυ ρίας του πουείχεσχέσημετην ισχυριζόμενη επίθεσηκαι τηνταυτότητατουδράστη.Γιατον ίδιολόγοδενείχεσυμ βουλεύσει τον εφεσείοντα να προβεί σε ένορκηκατάθεση 5 ότανκλήθηκενακάμειτηνυπεράσπισητου. Εξετάσαμε μεπροσοχήτον ισχυρισμό αυτότουευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα, υπότο φως των πρα κτικών της δίκης καικαταλήξαμεστο συμπέρασμα ότι η μεταβολή του κατηγορητηρίου δε θα επηρέαζεδυσμενώς 1° τον εφεσείοντα στην υπεράσπιση του. Ο εφεσείων δεθα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δε γνώριζε εναντίον ποιου προσώπου κατηγορείτο ότι επιτέθηκε. Σύμφωνα με την προσαχθείσαμαρτυρία,είχεακολουθήσειτοθύματηςεπί θεσηςτου,τόσο στονΑστυνομικόσταθμόόσοκαιστο νο- 15 σοκομείο, με σκοπό νατο πείσει, μεπροτροπέςκαιαπει λές, να μην προχωρήσει στη δίωξη εναντίον του, παραδεχόμενοςότιήτανησύζυγοςτου. 'Οπως λέχθηκε στην υπόθεση Farma Mehmet ν The _Q Police
(1970)2 C.L.R.62, σκοπός των προνοιών των άρ θρων83,84και85 τουΚεφ. 155,είναιναπαράσχουν στα Δικαστήριατηδυνατότητανααπονέμουνδικαιοσύνηστην περίπτωσηκατά τηνοποίααπλέςπαρατυπίεςμπορούσαν ναοδηγήσουν σε αθώωσηκατηγορουμένουπαράτηναπό δειξη των συστατικών στοιχείων του αδικήματος,όπως 25 είχε συμβεί σε πολλές υποθέσεις πριν τη θέσπιση των εν λόγωάρθρων. Οι περιστάσεις πουπεριβάλλουν την παρούσα υπόθε ση ομοιάζουν πολύ μετις περιστάσεις στην υπόθεση Issa andAnotherνRepublic(ανωτέρω)στην οποίαοεφεσείων 30 είχε κατηγορηθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου ότικα τείχε 197 γραμμάριαηρωϊνης μαζί με συγκατηγορούμενό του,μεσκοπό τηδιάθεσητους σετρίτοπρόσωπο.Ημόνη μαρτυρίαεναντίοντουεφεσείοντα ήτανότιπαρέλαβε από τονσυγκατηγορούμενότουμικρήμόνοποσότηταηρωίνης 35 γιανατηχρησιμοποιήσει ωςδείγμαμεσκοπότηνεξασφά λιση αγοραστών για τη μεγαλύτερη ποσότητα των 197 468 2 ΑΛΛ. 5 Κυριάκουν.Αστυνομίας Πογιατζής, Α. γραμμαρίωντηνοποία,όμως,οίδιοςουδέποτεκατείχε.Ο εφεσείων παρέδωσε το δείγμα ηρωίνης σε τρίτο πρόσωπο προς πραγμάτωσητου σκοπού για τον οποίο το είχε πα ραλάβει απότον συγκατηγορούμενό του. Κατά το πέρας τηςδίκης, τοΚακουργιοδικείο,χωρίς ναπροβείσεοποια δήποτε μεταβολή του κατηγορητηρίου, βρήκε ένοχο τον εφεσείοντα για κατοχή του δείγματος της ηρωίνης με σκοπό τη διάθεση του σε τρίτο πρόσωπο,κατ'εφαρμογή τωνπρονοιώντουάρθρου85
(1)τουΚεφ.155. 10 ΤοΕφετείο ακύρωσετηνενλόγω καταδικαστική από φασηεναντίον του εφεσείοντα γιατολόγοότιδενχωρού σε εφαρμογήτου άρθρου85
(1)κάτωαπότις περιστάσεις της υπόθεσης εκείνης, εφόσο το δείγμα ηρωίνης δεν απο τελούσεμέρος της ποσότητας των 197 γραμμαρίων ηρωϊ-- νης που αναφερόταν στο κατηγορητήριο. Το Εφετείο, ασκώντας τις εξουσίες του κάτω απότο άρθρο 145
(1)(γ) του Κεφ. 155, σε συνδυασμό με το άρθρο 85
(4)του Κεφ. 155, προχώρησε στην τροποποίηση του κατηγορητηρίου με την προσθήκη νέας κατηγορίας εναντίον του εφεσείοντα γιατοαδίκηματηςκατοχήςμικρήςποσότηταςδείγμα 2 0 τος ηρωίνης, αγνώστου βάρους,με σκοπό τηνπρομήθεια τουσετρίταπρόσωπα, καιστην καταδίκη του εφεσείοντα γιατο αδίκημα της νέας αυτήςκατηγορίας.Επισημαίνου μετο γεγονός ότι τόσο ηκατηγορίατου αρχικούκατηγο25 ΟΐΊτηρίου,όσο και εκείνητην οποία το Εφετείο είχεπρο σθέσει κατ'εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 85
(4)αναφέροντοστοαδίκημα τηςκατοχήςηρωίνης (197γραμ μαρίων στην πρώτη περίπτωση και δείγμα άγνωστουβά ρους στη δεύτερη περίπτωση, που δεν αποτελούσε μέρος 30 τηςποσότηταςτων 197γραμμαρίων), μεσκοπότηδιάθεση τηςσετρίταπρόσωπα,κατάπαράβασητωνίδιωνακριβώς νομοθετικών διατάξεων. Επανερχόμενοι σταγεγονότα τηςπαρούσαςυπόθεσης, κρίνουμε ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να καταδικαστεί 35 γιατοαδίκηματουκατηγορητηρίουως είχε. Ακυρώνουμε, ωςεκτούτου,τηνκαταδικαστικήαπόφαση.Κρίνουμε επί σης ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου85
(4)τουΚεφ. 155.Ασκώντας δετις εξουσίεςμας 469 Πογιατζής, Α. Κυριάκουν.Αστυνομίας
(1992)σύμφωνα μετοενλόγω άρθροκαιτο άρθρο 145
(1)(γ)του Κεφ. 155, προβαίνουμε στην τροποποίηση τουκατηγορη τηρίου μετηνπροσθήκηνέαςκατηγορίαςμεαριθμό2 πα νομοιότυπης με την υφιστάμενη, στην οποία, όμως, το θύματης επίθεσης ναπεριγράφεταιως "ησύζυγος τουκα- 5 τηγορουμένου" αντίως "ΔήμητραΚαλαβά",καικαταδικά ζουμε τον εφεσείοντα για το αδίκηματης δεύτερης κατη γορίαςστοκατηγορητήριο. Τελειώνοντας καιπαρόλοπουτοθέμαδενηγέρθηενώ πιον μας, θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι, στο βαθμό 10 που οτιδήποτε έχει λεχθεί στην υπόθεση TheAttorney General of the Republic ν Kyriacos Kyprianou
(1988)2 C.L.R.209, στις σσ.221και 222, αναφορικάμε την ερμη νεία της φράσης "an offence or offences not contained in the charge or information" μέσα στο κείμενο του άρθρου 15 85
(4)τουΚεφ. 155,είναιδυνατόναθεωρηθεί ότι δεσυνά δει μετοσκεπτικότηςπαρούσαςυπόθεσηςήτηςυπόθεσης Issa νRepublic(ανωτέρω), έχουμε τηγνώμηότιδεσυνιστά ορθή ερμηνεία του εν λόγω άρθρου. Πιστεύουμε ότι, εν όψει του σκοπού του νομοθέτη κατάτη θέσπιση του άρ- 20 θρου85
(4),ηερμηνείαπουδόθηκεείναιυπέρμετρααυστη ρή και περιοριστική. Κρίνουμε, ως εκ τούτου ότι, χάριν της βεβαιότητας του δικαίου, η απόφαση στην υπόθεση Kyriacos Kypnanou (ανωτέρω) πάνω στο επίδικο θέμα της ερμηνείας τουάρθρου85
(4), δεν αντανακλάτο ισχύον ^5 δίκαιο. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Επιβάλλεταιποινή£150.Ηέφεσηεπιτρέπεταιμερικώς. 470