(1992)30Ιανουαρίου,1992 [ΠΙΚΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΒΡΥΩΝΗ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ5555). Αμελής οδήγηση— Πρόκληση θανάτου από αμελή οδήγησηαυτοκινή του κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154όπως έχει τροποποιηθεί με τοΝόμο 111/
- Απόδειξη — Αυτόπτης μάρτυς σε πλήρη ορατότητα των συνθηκών της σύγκρουσης — Καταδίκη με βάση τη μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα ότι το αυτοκίνητο των &υμάτωνήτανσυνεχώςστη πορεία του και ο οποίος υπέδειξε επί τόπου το σημείο σύγκρουσης — Επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο εφεσείων που (οδηγούσε το αυτοκίνητο του στον δρόμο δι πλής κατεύθυνσης Λευκωσίας - Λεμεσού προς Λευκωσία, συγκρούστηκε με αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οκτώ υπάλληλοι τουΤμήματος Υδάτων ότανπροσπαθούσε νατο προσπεράσει. Στο δυστύχημα έχασαντηζωήτουςδυο απότουςυπαλλήλους πουεπέ βαιναντου μοιραίουαυτοκινήτου. 5 JQ Ο εφεσείων καταδικάσθηκε με βάσητη μαρτυρία αυτόπτη μάρ- .<τυρά που οδηγούσε το αυτοκίνητο του την στιγμή εκείνη από την ^ αντίθετη κατεύθυνση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτήτοαυτοκίνη το των θυμάτων οδηγείτο κανονικά στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και ο εφεσείων στην προσπάθειατου να το προσπέρασα μπήκε κατά 15 περίπου πόδι μέσα στη λωρίδα αυτήκαι κτύπησε με το αριστερό μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του στο πισινό 20 δεξιό του προπορευόμενου οχήματος. Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος για πρόκληση θανάτου δύο ατόμων κατά παράβαση του άρθρου 210 του Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε. Ο λόγος που προβλήθηκε για ανατροπήτης απόφασηςήταν ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο στήριξε την καταδίκηπάνωστη μοναδική μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα και η καταδίκηγια αυτό τον λόγο ήτανπαρακινδυνευμένη. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση και απεφάνθηκε ότι: 46 25 2Α.Α.Δ. 5 Βρυώνη ν.Αστυνομίας
- Ο μάρτυρας είχε πλήρη ορατότητα προς τα δύο αυτοκίνητα και πρόσεξε το προπορευόμενο όχημα ναοδηγείται στην αριστερή λωρίδα της πορείαςτουκαιησύγκρουση έγινεόταντο αυτοκίνητο του εφεσείοντα μπήκε σ' αυτήτη λωρίδα κατά 1.5 π. και κτύπησε στο αυτοκίνητο των θυμάτων.
- Ο μάρτυρας υπέδειξε επί τόπου στην αστυνομία το σημείο συγκρούσεως.
- Η μαρτυρία των επιβατών του αυτοκινήτου των θυμάτων υποστήριξε την εκδοχήτουαυτόπτημάρτυρα. 10 Η έφεση απορρίπτεται. Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Κυριάκο Μι χαήλ Βρυώνη οοποίος βρέθηκεένοχος στις 4 Δεκεμβρίου, 1991 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 16429/90) σε δύοκατηγορίες πρόκλη 15 σηςθανάτουλόγω απερίσκεπτης,αλόγιστης ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και καταδικάστηκε από τον Ηλιάδη, Α.Ε.Δ.σε 3μήνες φυλάκισηστην κάθεκατηγορίακαιταυ τόχρονα του αποστερήθηκε το δικαίωμα κατοχής και/ή 20 απόκτησηςάδειαςοδήγησηςγια2 μήνες. Λ. Αεμής, γιατον εφεσείοντα. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της ΔημοκρατίαςΑ, για τους εφεσίβλητους. 25 ΠΙΚΗΣ,Δ.:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίου θαδώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. Τοπλήρες κείμενο θαείναι έτοι μοσελίγεςμέρες.(Είναιαυτόπουακολουθεί). ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Οεφεσείων αντιμετώπισε δυοκατηστι 30 y°Qi>%> ζ οποίες βρέθηκε ένοχος, για πρόκληση θανά του λόγω απερίσκεπτης, αλόγιστης ήεπικίνδυνης πράξης (προερχόμενη απόοδήγηση αυτοκινήτου) κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 111/89.Το κατηγορητήριο 35 διατυπώθηκε βάσει γεγονότων, που παραθέτουμε αμέσως 47 Αρτεμίδης,Δ. Βρυώνη ν.Αστυνομίας
(1992)πιο κάτω,που είχαν σαν συνέπεια την απώλειατηςζωής δύοατόμων. Γι'αυτόκαιοι ισάριθμεςξεχωριστές κατηγο ρίες πουαφορούνκαικατονομάζουνταθύματα. Στις 31.7.89,γύρω στις 3.30 το απόγευμα, ο κατηγο ρούμενος οδηγούσε.το αυτοκίνητο NG279 στο δρόμο δι- 5 πλής κατεύθυνσης Λευκωσίας-Λεμεσού, προςτηνπρωτεύ ουσα. Στοδρόμοπροπορευόταντοαυτοκίνητο ΜΤ350, με οδηγό τον Συμεό Χαραλάμπους και 7 άλλους επιβάτες, όλοι υπάλληλοι του Τμήματος Υδάτων που επέστρεφαν από την εργασία τους στο χωριό Ψευδάς. Σε ένα σημείο 1 0 του δρόμου, αμέσως μετά την αερογέφυρα του χωριού Σιά, οεφεσείων επεχείρησε ναπροσπεράσει τοπροπορευ όμενο όχημα. Στην προσπάθειατου όμως αυτή συγκρού στηκε στο πισινό μέρος του αυτοκινήτουαυτούμετοαρι στερό μπροστινό μέρος του δικού του.Από τησύγκρουση 15 ο οδηγός τουπροπορευόμενου οχήματοςέχασε τονέλεγχο του, με αποτέλεσμα να αναποδογυριστεί στο δρόμο δυο φορές. Ο Συμεών Χαραλάμπους και Δημήτρης Ιωάννου βρήκαντραγικόθάνατο. Τις συνθήκες τουδυστυχήματος επιμαρτύρησε ο Γεώρ- 20 γιος Πανταζής,πουοδηγούσε την ίδιαώρααπότηναντί θετηκατεύθυνση.ΟΠανταζήςείπεστοΔικαστήριο πωςτο αυτοκίνητο των θυμάτων οδηγείτο κανονικά στην αριστε ρήλωρίδα του\δρόμου, ενώ ο εφεσείων ότανπροσπάθησε να το προσπεράσει αφού μπήκε κατά 1.5 περίπου πόδι μέσαστηλωρίδα αυτή,κτύπησε μετοαριστερό μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του στο πισινό δεξιό τουπροπο ρευόμενου οχήματος. Ο κατηγορούμενος σε κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία, ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο, ανέφερε πως 30 δεν θυμόταν κάτω απόποιες συνθήκες έγινε το δυστύχη μα. Αργότερα όμως στον αστυνομικό σταθμό έδωσε γρα πτήκατάθεσηστην οποία ισχυρίστηκε πως ενώβρισκόταν στηνπορείαπροσπέρασης τουπροπορευόμενουαυτοκινή του, το τελευταίο έκαμε μια απότομη κίνηση προς στα δεξιά καιγι' αυτόέγινεησύγκρουση. Τον ισχυρισμό αυτό επανέλαβεστημαρτυρία του. 48 2ΑΛΛ. 5 Βρυώνη ν.Αστυνομίας Αρτεμίδης, Δ. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επελήφθη των ζητημάτων πουηγέρθηκανσεμιαεμπεριστατωμένη καιστέρεα διατυ πωμένη απόφαση, όπου συζητείται η νομική πτυχή της υπόθεσης και το μαρτυρικό υλικό που,αφούαναλύθηκε, οδήγησε στα συγκεκριμένα συμπεράσματα του. Το Δικα στήριο δέκτηκε ως αληθή τη μαρτυρία του Πανταζήκαι σαν συνέπεια του περιεχομένου της καταδίκασε τον εφε σείοντα. J0 Ο κ. Λεμής, ενεργώντας πολύ ορθά, περιόρισε την έφεση εναντίον τηςκαταδίκηςκαιτούτογιατίηποινήτων 3 μηνών φυλάκισης,στην κάθεκατηγορία,έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, κρίνεται, από μια πρώτη ματιά,ως ανεπαρκής.(Κατά τηναπαγγελίατηςαπόφασης 15 αναφερθήκαμε σε ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Η περίοδος όμως αυτήτης φυλάκισης επιβλήθηκε σε κάθεμιααπότις κατηγορίες. Εφόσο δεν έγινε οποιαδήποτε διαταγή του πρωτόδικου δικαστηρίου για να συντρέχουν οι ποινές, έπεται ότι ηδεύτερη ποινή αρχίζει αμέσως μετά τηλήξη της πρώτης (άρθρο 117
(2)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου).Αλλάκαιοι λόγοιτης έφεσης,όπως έχουνδιατυ πωθεί καιαναπτυχθείενώπιον μας, δείχνουν τηνυπευθυ νότητα του δικηγόρου του εφεσείοντα, πουκαταπιάστηκε μετο μοναδικόλόγοπουμπορούσε ίσως ναπροβληθείγια τηνανατροπή τηςαπόφασης,τηντελική δηλαδήκρίσητου 25 Δικαστηρίου να βασιστεί, και κατ'ακολουθία νακαταδι κάσει τον κατηγορούμενο, πάνω στη μοναδική μαρτυρία τουαυτόπτη Πανταζή. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα δεν αμφισβήτησε την αξιοπιστία του μάρτυρα αυτού. Εισηγήθηκε όμως πως 30 ήτανπαρακινδυνευμένη ηκαταδίκητου εφεσείοντα πάνω σε αυτήκαι ότι θάπρεπετουλάχιστο ναδημιουργηθεί στο Δικαστήριο μια υφέρπουσα αμφιβολία αναφορικάμε την ενοχήτου εφεσείοντα. Γιαναυποστηρίξει τηθέση αυτήει σηγήθηκε πως ομάρτυραςδενήτανδυνατόναδειτηνεξε λισσόμενησκηνή του δυστυχήματος, που έγινε σε κλάσμα 35 δευτερολέπτου, καιμάλιστα απόμιααπόσταση,όπως είπε ο ίδιος, 150-200μέτρα.Ειδικώτερα γιατηναπόστασηοδι κηγόρος μαςκάλεσενασυμπεράνουμε, λαμβάνοντας δικα49 Αρτεμίδης,Δ. Βρυώνην.Αστυνομίας
(1992)στικήγνώσητουγεγονότος,πωςη ανθρώπινηαίσθησητης όρασης δεν φτάνει μέχρι αυτήςτηςαπόστασης.Μετην ει σήγησηαυτήδεν συμφωνούμε, ούτε/σεότι αφοράτη δικα στική γνώση τέτοιου γεγονότος, ούτε και ως προς τασυ γκεκριμένα περιστατικά της υπόθεσης. Ο μάρτυρας 5 Πανταζήςανέφερεπωςείχεπλήρηορατότηταπροςτα δυο αυτοκίνητα που ερχόντουσαν από απέναντι και πρόσεξε το προπορευόμενο αυτοκίνητο να οδηγείται στην αριστε ρή λωρίδα της πορείας του. Η_σύγκρουση έγινε γιατί το αυτοκίνητο του εφεσείοντος μπήκε σ'^αυτή ττρλωρίδα ,Q κατά 1.5π. καικτύπησεστοαυτοκίνητοτωνθυμάτων.Οκ. Λεμής έδωσε έμφαση στο γεγονός πως ο μάρτυρας,από τόσηαπόσταση,καθόρισε με ακρίβειατο 1.5 πόδι.Παρα τηρούμε εδώ πως ο μάρτυρας υπέδειξε επί τόπου στην αστυνομία το σημείο συγκρούσεως. Εξάλλου ηουσία της 15 μαρτυρίας του ήταν πως το αυτοκίνητο των θυμάτων ήτανσυνεχώς μέσαστην αριστερήλωρίδαπορείαςκαιδεν έκαμεκαμιάαπότομηκίνηση προς ταδεξιά,όπως ισχυρί στηκε ο εφεσείων. Στοβασικό αυτόσημείο υποστηρίζεται και απότη μαρτυρίατων επιβατώντου μοιραίουαυτοκι νήτου,που μολονότι δεν αντελήφθησαν πλήρως της συν θήκες της σύγκρουσης, ήσαν βέβαιοι πως το αυτοκίνητο τους οδηγείτο σε ίσια πορεία μέσα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και δεν έκαμεκαμιάαπότομηκίνηση προςτα δεξιά. 25 Μεβάσηταπιο πάνωείμαστε τηςγνώμης πως ηαπό φασητου πρωτοδίκου Δικαστηρίου δεν μπορεί να κλονι στείμεκανένατρόποκαιηέφεσηαπορρίπτεται. Η έφεσηαπορρίπτεται. 50