clr/1992/1992_2_59.pdf

(2)τον περί Αρχής Λιμένων Νόμον 38/73, όπως τροπο­ ποιήθηκε από τονς Νόμονς 59/77, 28/79. 195/86, 20/87και62/87 και Κ.Δ.Π. 223/75Νόμος 1/76και ΚΛΠ. 265/74, Νόμος 166/87— Είσοδος στη Δημοκρατία τηςΚύπρου μέσω μη εγκεκριμένον λιμένα κατάπαράβαση τωνάρθρων 12

(5)τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμον, Κεφ. 105και Γν. με αρ. 267/49, όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π. 266/74, Νόμος 166/87— Επιβολή σνντρεχονσών ποινών φυλάκισης τριών μηνών σεκάθεκατηγορία στονπρώτο κατηγορούμενο και ενός μηνός φυλάκιση στον δεύτε­ ρο κατηγορούμενο — Επικνρώθηκαν από τοΕφετείο. Άγνοια Νόμον — Δεν αποτελεί υπεράσπιση — Λαμβάνεται νπό·ψη προς όφελος του κατηγορουμένου κατά την επιμέτρηση της ποι­ νής. 15 Ποινή — Επιμέτρηση — Λευκό ποινικό μητρώο — Αγνοια νόμου — Κατάσταση υγείας του πρώτου εφεσείοντα νποστηριζόαενη από ιατρική έκθεση για πιθανή επιδείνωση λόγω τηςφυλάκισης τον. Ποινή — Αποτρεπτική ποινή. _ £ν 25 30 Ποινή — Αρχές με βάση τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο στην επιβληθείσαποινή. Ο πρώτος εφεσείων ήταν ο χαπετάνιοςεμπορικού πλοιαρίου υπό λιβανικήσημαία το οποίο εισήλθε στο λιμάνι της Αμμοχώ­ στου στις 16 Μαΐου και 11 Σεπτεμβρίου 1991. Ο δεύτεροςεφεσείων ήταν ο μηχανικόςτου ιδίου πλοίου και ειαήλθεστηΔημο­ κρατία στις 23 Αυγούστου και 14 Σεπτεμβρίου 1991 από τα λιμάνια Κερύνειαςκαι Αμμοχώστουταοποία ήτανκλειστά, χωρ_ίς την άδεια του Λειτουργού Μετανάστευσης. Και οι δύο εφεσειοντες ήτανΈλληνεςυπήκοοι. Οι εφεσείοντες παραδέχθησαν τις κατηγορίεςκαι γιαμετρια­ σμότηςποινήςισχυρίσθηκανάγνοιαγιατηνκήρυξητωνδύολιμα­ νιών ως απαγορευμένων. Τόνισαν επίσης τις προσωπικέςκαι οικογεν&ακές τους περιστάσεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο 59 Βου&λινόπονλος &Άλλοςν.Δημοκρατίας

(1992)απέρριψε τονισχυρισμό γιαάγνοιατου νόμου καθότι καιοι δύο εφεσείοντες εισήλθαν επανειλημμένα στολιμάνι καιδενήταν δυ­ νατό νααγνοούν τιςεπικρατούσες συνθήκες και τους κατεδίκασε επιβάλλονταςτουςτιςπιοπάνωποινέςφυλάκισηςτις οποίες εφεσίβαλανωςυπερβολικές. e J Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε τηνέφεση και απεφάνθηκε ότι:

1. Ο πρωτόδικος Δικαστής ορθά επέβαλε ποινή φυλάκισης με άμεση εφαρμογή με την σκέψη ότι έπρεπε να επιβληθεί τέτοια ποινήσανθέμαγενικήςαποτροπής. 10
2. Τααδικήματαπου διεπράχθησαν τιμωρούνται μεαυστηρές ποινές πράγμα πουυποδηλώνει ότι η νομοθετική εξουσία τους έχει δώσει τηδέουσασοβαρότητα.
3. Το πρόβλημα υγείας πουαντιμετώπιζε ο πρώτος εφεσείων πρέπει καιμπορεί να τύχει της δέουσας φροντίδαςαπότιςαρμό- 15 διεςαρχέςτωνφυλακών.
4. Οι ποινές δενήταν νομικά εσφαλμένες ή έκδηλα υπερβολι­ κές. Η έφεση απορρίπτεται. 20 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: R v.Derriviere[1969]S3 Cr.App. Rep.637Gaziv.Police, 19C.LR.34ElDisiv.Republic

(1991)2 C.LR. 536· JamesPeter Curran, 57 Cr. App. Rep. 945. 25 'Εφεση εναντίον ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής απότον Γεώργιο Βουβλινόπουλο και άλλο οι οποίοι βρέθηκαν ένοχοι στις 20 Ιανου­ αρίου, 1992 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 248/92)ο μεν πρώτος κατη­ γορούμενος σε 2 κατηγορίες για είσοδο πλοίου σε κλειστό 30 λιμάνι κατά παράβασητων άρθρων 2, 3 και 15

(2)του Περί Αρχής Λιμένων Νόμου, 1973 (Νόμος 38/73), ο δεδεύ­ τερος στην κατηγορία εισόδου στη Δημοκρατία μέσω μη εγκεκριμένου λιμένος κατά παράβασητων άρθρων 12

(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου « Κεφ. 105 και καταδικάστηκαναπό τον Μιχαηλίδη, Α.Ε.Δ. ο πρώτος κατηγορούμενος σε συντρέχουσες ποινές φυλά­ κισης 3 μηνών σε κάθε κατηγορία και ο δεύτερος κατηγο60 2AAA. Βονβλινόπουλος &'Αλλοςν. Δημοκρατίας ρούμενος σε ενός μηνός φυλάκιση. Μ. Κυπριανού μεΧρ. Ματθαίον, γιατους εφεσείοντες. Α. Αγγελίδης, Ανώτερος- Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την εφεσίβλητη. 5 10 Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανάγνωσε την απόφασητου Δικα­ στηρίου. Οι εφεσείοντες μεδικήτους παραδοχήβρέθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκανο μεν πρώτος σε τρεις μήνες φυλάκιση στην πρώτηκατηγορίακαι σε τρεις μήνες φυλά­ κιση στη δεύτερηκατηγορία,οι ποινές να συντρέχουν, και οδεύτερος σ' ένα μήναφυλάκιση στην τρίτηκατηγορία. Η πρώτη κατηγορία όπως εκτίθεται στο κατηγορητή­ ριο είναι γιαείσοδο πλοίου σε κλειστό λιμάνι, κατά παρά­ βαση των άρθρων 2, 3 και 15

(2)του περί Αρχής Λιμέ­ νων Νόμου 38/73, όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους .- 59/77, 28/79, 195/86, 20/87 και 62/87 και ΚΛ.Π. 223/75, 1D Νόμος 1/76 καιΚ.Δ.Π.265y74, Νόμος166/87. Οι λεπτομέρειες τηςκατηγορίαςαυτήςείναι ότι: Ο 1ος κατηγορούμενος την 16 Μαΐου, 1991 στην Αμ­ μόχωστο της ΕπαρχίαςΑμμοχώστου, ενώ ήτανπλοίαρχος 20 τ ου εμπορικού πλοίου 'ΤΑΡΕΚ" εισήλθε στο λιμένα Αμ­ μοχώστου οοποίοςήτανκλειστός δι άπαντα ταπλοία. Η δεύτερη κατηγορία είναι είσοδος πλοίου σε κλειστό λιμάνι, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 15

(2)του περί Αρχής Λιμένων Νόμου 38/73, όπως τροποποιήθηκε 25 από τους Νόμους 59/77, 28/79, 195/86, 20/87, και 62/87, και Κ.Δ.Π. 223/75,Νόμος 1/76, και Κ.Δ.Π. 265/74,Νόμος 166/87, και οι λεπτομέρειες της κατηγορίας αυτής είναι ότι: Ο 1ος κατηγορούμενος την 11η Σεπτεμβρίου 1991, στην Αμμόχωστο της Επαρχίας Αμμοχώστου ενώ ήταν 30 πλοίαρχος του εμπορικού πλοίου "ΤΑΡΕΚ" εισήλθε στο λιμένα Αμμοχώστου οοποίος ήτανκλειστός δι'άπαντατα πλοία. Η τρίτη κατηγορία είναι είσοδος στη Δημοκρατία της 61 Α. ΛοΤζου,Πρ. Βουβλινόπουλος&Άλλοςν.Δημοκρατίας

(1992)Κύπρου μέσω μη εγκεκριμένου λιμένα κατά παράβαση των άρθρων 12

(5)του περί Αλλοδαπών και Μετανα­ στεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και Γν. με αρ. 267/49, όπως τροποποιήθηκεαπότην Κ.Δ.Π.266/74, Νόμος166/

1. Οι λεπτομέρειες τηςκατηγορίαςαυτήςείναι ότι: 5 Ο 2ος κατηγορούμενος μεταξύ της 23ης Αυγούστου 1991 καιτης 14ης Δεκεμβρίου 1991,στηΚερύνειακαι Αμ­ μόχωστο των Επαρχιών Κερύνειας και Αμμοχώστου ει­ σήλθε στη Δημοκρατία της Κύπρου μέσω μη εγκεκριμμένου λιμένος, δηλαδή μέσω των λιμένων Κερύνειας και 10 Αμμοχώστου. Ταγεγονότα τηςυπόθεσηςόπως έχουν εκτεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστή είναι ότι ο πρώτος εφεσείων ήταν ο καπετάνιος του υπό λιβανική σημαία πλοίου "ΤΑΡΕΚ" και ο δεύτερος εφεσείων ήταν ο μηχανικός του 15 πλοίου,και οι δύο 'Ελληνες υπήκοοι. Στις 15 Ιανουαρίου 1992, γύρω στις 9:30 το βράδυη ψαρότρατα "ΣΑΝΤΑ ΜΑΡΙΑ" βρήκε στα ανοιχτάτης Λε­ μεσού το πιο πάνωπλοίο,στο οποίο ήσανοι δύο εφεσείο­ ντες μαζίμεάλλαπρόσωπα,καιτο ρυμούλκησε στο παλιό 20 λιμάνι της Λεμεσού. Ειδοποιήθηκε ηλιμενική αστυνομία, ηοποία επιθεώρησε τοπλοίο και κατά τον έλεγχο των λι­ μενικών εγγράφωνφάνηκεότι το πλοίο 'ΤΑΡΕΚ" είχε ει­ σέλθει στο λιμάνι της Αμμοχώστου στις 16 Μαΐου, και στις 11 Σεπτεμβρίου
2. Το λιμάνι αυτό είχε κηρυχθεί 25 σύμφωνα με το Νόμο σαν κλειστό λιμάνι για όλα τα πλοία. Ελέχθηκε το διαβατήριο του πρώτου εφεσείοντα και διαπιστώθηκε ότι ο ίδιος εισήλθε στο έδαφος της Δημο­ κρατίας από το λιμάνι της Αμμοχώστου στις 16 Μαΐου 30 1991, επίσης στις 23 Αυγούστου 1991, και έφυγε στις 24 Αυγούστου
3. Εισήλθε στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 και έφυγε στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 και έμεινε απότις 14Δε­ κεμβρίου 1991 μέχρι καιτις 20Δεκεμβρίου
4. Φαίνεται ότι το πλοίο του οποίου ήταν καπετάνιος ο πρώτος εφε- 35 σείων μπήκε στις 16 Μαΐου 1991 καιπαρέμεινε στο λιμά­ νι Αμμοχώστου μέχρι και τις 24 Αυγούστου 1991, και τη δεύτερη φορά 11Σεπτεμβρίου 1991 μέχρι της 20ης Δεκεμ62 2ΑΛΛ. Βουβλινοηονλος&Άλλοςν.Δημοκρατίας Α.ΛοΤζου,Πρ. βρίου
5. 5 Ελέχθηκε επίσης το διαβατήριο του δεύτερου εφεσείοντακαιδιαπιστώθηκεότιαυτόςστις23Αυγούστουκαι14 Δεκεμβρίουτου 1991,εισήλθεσταλιμάνιαΚερύνειαςκαι Αμμοχώστουταοποίαήσανκλειστά και εισήλθε στηΔη­ μοκρατία χωρίς της άδειατου ΛειτουργούΜετανάστευ­ σης απόμηεγκεκριμένο λιμάνι. Αυτόκαλύπτειτην τρίτη κατηγορίαπουεξετέθηκεενωρίτερα. Στις 26 Ιανουαρίου1992, οι δύο εφεσείοντες συνελή10 φθησαν μεδικαστικόένταλμακαιπαραδέχθηκαντιςκατη­ γορίες. Οιεφεσείοντεςδενέχουνπροηγούμενεςκατάδυες. 5 «- 30 Για μετριασμό της ποινής η δικηγόρος των εφεσειόντων,πουεχειρίζετο την υπόθεσητων ενώπιον του πρωτόδικουΔικαστή,αναφέρθηκεσταπεριστατικάτης υπόθε­ σης,τόνισετηνάγνοιατωνδύοεφεσειόντων ωςπροςτην κήρυξητων πιο πάνωλιμανιών ως απαγορευμένων, και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες αυτών.Πιο συγκεκριμένα ως προς την υγεία του πρώτουεφεσείοντα ανέφερε ότι είχε πολύποδαστον οισοφάγο και εσκόπευε πολύ σύντομα να χειρουργηθεί γι αυτήτου την πάθηση, και ότι τοχρηματικόποσότο οποίοθαέπαιρνεγια κάθε ταξίδιθαήταν$650 δολλάοιαΑμερικής, καιότι οδεύτε­ ροςεφεσείων θαέπαιρνεπολύμικρήαμοιβήγιαυτό. Ο πρωτόδικοςΔικαστήςαναφέρθηκεστασχετικάγεγο­ νότα, ενδιάτριψε στις αρχές που διέπουν το θέμα της άγνοιας του νόμου κάτω από το νομικό σύστημα του τόπου, και αναφέρθηκε στη σχετική νομολογία με την οποία έχει καθιερωθείηαρχήότι ηάγνοιατουνόμουδεν αποτελεί υπεράσπισηαλλάότι είναι στοιχείο που λαμβάνεται υπόψηαπότο Δικαστήριο προς όφελος ενός κατη­ γορουμένουκατάτηνεπιμέτρησητηςποινής. (ΒλέπεR.ν. Derriviere [1969]53 Cr. App. Rep. 637 στη σελ. 638 και AhmetGazi v.Police, 19C.L.R. 34.) Αναφέρθηκε στην κατ' ισχυρισμό άγνοιατων εφεσειό35 ντωνσχετικά μετηνκήρυξη τωνλιμανιώναυτώνωςαπα­ γορευμένων,καιαφούεξέφρασετηναπορίαπωςήταν δυ63 Λ Λοΐζον, Πρ. Βουβλινύπουλος&Άλλοςν.Δημοκρατίας

(1992)νατόν δύο Έλληνες ναυτικοί, οι οποίοι εισήλθαν επανει-" λημμένα στολιμάνι ναμη εγνώριζανγιατιςεπικρατούσες συνθήκες στην Κύπρο, δεν δέχθηκε τον ισχυρισμό αυτό τηςυπεράσπισης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων με την 5 εμπεριστατωμένη αγόρευση του ενώπιον μας και προς υποστήριξη των τριών λόγων εφέσεως που αναφέρονται στην ειδοποίηση έφεσης, εκάλεσε το Δικαστήριο αυτόνα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι επιβληθείσες ποινές είναι έκδηλα υπερβολικές και ιδιαίτερα εκείνη για τον πρώτοεφεσείονταενόψειτηςκατάστασηςτηςυγείαςτου. 10 Για το θέμα αυτόπαρουσιάστηκε ιατρικήέκθεσητου γιατρούτωνΦυλακώνΧρ. Παπανεάρχουστηνοποία ανα­ φέρεταιμεταξύάλλων ότι απόαντικειμενικήεξέτασητων πνευμόνων παρουσίαζεσπασμό των βρόγχωνκαι ακροα- 15 στικά κυρίως στις βάσεις λόγω χρόνιας βρογχίτιδας.Η ακτινογραφία θώρακα έδειξε ύβωση του δεξιού ημιδιαφράγματος,το ηλεκτρογράφημα και ηπίεση ήτανφυσιο­ λογικά καιχορηγήθηκε φαρμακευτικήαγωγήγιατηβρογ­ χίτιδα, σημειώνοντας ότι ο εφεσείων αυτόςείναι χρόνιος καπνιστής. Κατέληξε δε στο συμπέρασμα ότι λόγω των 20 ανωτέρωηπεραιτέρωκράτησητουπιθανόνναεπιδεινώ­ σειτηνκατάσταση τηςυγείαςτου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος, επίσης, παρέπεμψε στην υπόθεση AdHYousefEl Disi ν. ΤηςΔημοκρατίας

(1991)2 Α.Λ.Δ. 536 στην οποία το Δικαστήριο τούτο έκρινε ότι, κάτω απότα ιδιαίτεραπεριστατικάτηςυπόθεσης,καιει­ δικάλόγωτηςκατάστασηςτηςυγείαςτουεφεσείονταστην υπόθεση εκείνη κατά τη διάρκεια της κράτησης του,και των εξελίξεων γύρω απόαυτήηυπόθεση εκείνη περιλαμβάνετο στις εξαιρετικές εκείνες περιπτώσεις στις οποίες δικαιολογείται ηπαρέμβασητουΔικαστηρίου,καιμείωσε *0 τις συντρέχουσες ποινές από τρίακαιδύοχρόνια φυλακή σεδύοχρόνιακαιδεκα-οχτώμήνεςφυλάκισηαντίστοιχα. Είμαστε της γνώμης ότι η παρούσα έφεση διαφορο­ ποιείται απόταπεριστατικάτηςυπόθεσης εκείνης ύστερα -από σύγκριση της φύσεως της καταστάσεως υγείας των αντίστοιχων εφεσειόντων στιςδύουποθέσεις όπωςεπίσης 64 2ΑΛΛ. Βονβλινόπουλος&Άλλοςν.Δημοκρατίας Α. ΛοΤζου,Πρ. καιτιςεπιβληθείσες ποινές. Ως προςτουςυπόλοιπους λόγους καιτα επιχειρήματα τουευπαίδευτουσυνηγόρου,καισυγκεκριμένα ότι ο πρω­ τόδικοςΔικαστήςδενέλαβευπόψηότιδενέκαμανεμπορι5 κή πράξη,αλλάαπλώςπήραντοσκάφοςγια επιδιόρθωση καιπήγαννατοπαραλάβουν, καιότι οπρωτόδικος Δικα­ στής έδωσειδιαίτερησημασία σεθέματααποτροπής, πρέ­ πειναυποδείξουμεότιοπρωτόδικοςΔικαστήςαντιμετώ­ πισε το όλο θέμαορθάκαι επέβαλε την ποινήφυλάκισης 10 μεάμεση εφαρμογήμετηνσκέψηότι έπρεπενα επιβληθεί τέτοιαποινήσανθέμαγενικήςαποτροπής. θα πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι σύμφωνα και με τις καθιερωμένες αρχές και αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεσηJamesPeterOman, 57 Cr.App.Rep. 945,το Δικα15 στήριο επεμβαίνει στην επιβληθείσα ποινή μόνο εάναυτή είναι δυσανάλογηπρος τησοβαρότητατης υπόθεσηςκαι ταπεριστατικάαυτής. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή γιααδικήματα όπως αυτά, για τα οποία οι εφεσείοντες παραδέχθηκαν 20 ενοχή, είναι φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια και £10,000. πρόστιμο, κάτι που υποδηλώνει ότι αποτελούν δηλαδή παραπτώματασταοποίαηνομοθετική εξουσία έχει δώσει τηδέουσα σοβαρότητα.Κάτωαπότις περιστάσεις οι επι­ βληθείσες ποινές στους δύο εφεσείοντες δεν μπορούν να 25 θεωρηθούν ως έκδηλα υπερβολικές. Αντίθετα ήταν κατά τηγνώμημαςοιενδεδειγμένες καιδενβρίσκουμελόγο για τοΔικαστήριο τούτοναεπέμβει στις ποινέςοι οποίεςεπι­ βλήθηκαν. Ούτε ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε σε στοιχεία σταοποίαδεν έπρεπεναδοθεί, ούτε ότι δενδόθηκεηπρέ­ πουσαβαρύτηταστοθέματηςυγείαςτουπρώτουεφεσείο30 ντα,έναθέμαπουθαπρέπεικαιμπορείνατύχειτηςδέου­ σας φροντίδας από τις αρμόδιες αρχές των Φυλακών. Επίσης η ποινή δεν ήταν νομικά εσφαλμένη ή έκδηλα υπερβολική.Όπωςέχουμε πειτίποτε από αυτά δενυπάρ­ χει στην παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου η έφεση 35 απορρίπτεται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 65