(1992)13Φεβρουαρίου
- [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στέςΙ ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΙΟΛΗΣ, Εφεσείων, ν. ΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5545). Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμος τον 1972 (Νόμος αρ. 86/72)καιΚανονισμοί — Οδήγηση μηχανοκινήτον οχήματος: Άνεν αδείας οδηγήσεως,άνευ πιστοποιητικού ασφαλείας έναντι τρίτον, άνεν τηςσυναινέσεως τον ιδιοκτήτη, ενώ η άδεια οδηγήσεως του ανεστάλη— Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος άνεν αδείας κυκλοφορίας και μεταφορά επφάτον επί μη στε ρεού καθίσματος. 5 Ποινικός Κώδικας Κεφ. 154 άρθρο 210 — Πρόκληση θανάτου λόγω απερισκεψίας ήεπικίνδυνης πράξης. Ποινή — Λα την πρόκληση θανάτου επιβολή ποινής φυλάκισης ενός χρόνου — Για ταάλλα αδικήματα επεβλήθησανηποινή φυλάκισης δέκα ημερών στην πρώτη κατηγορία, τριών μηνών στη δεύτερη, ενός μηνός στην τρίτη,έξιμηνών στην τέταρτη,δέκα ημερώνφυλά κιση στην έκτη και φυλάκιση ενός μηνός στην έβδομη κατηγορία και διατάχθηκε όπως οι ποινές συντρέχουν — Οι ποινές επικυρώ- 15 θηκαναπό το Εφετείο. 10 Στις 3Δεκεμβρίου 1989, ο εφεσείων παρά το γεγονόςστέρησης του δικαιώματος κατοχήςμαθητικήςάδειας οδηγού αυτοκινήτου λόγω επιληψίας,οδήγησεστονδημόσιουπεραστικό δρόμοΛευκω σίας -Λεμεσού τοαυτοκίνητο τηςσυζύγου του μεεπιβάτεςτα δύο παιδιά του. Καθ'οδόν έπαθεκρίση επιληψίας με αποτέλεσμα'να 20 χάσει τονέλεγχο τουαυτοκινήτου του,καιναπεράσειστο αντίθε το ρεύμακυκλοφορίαςκαι να συγκρουσθεί βίαια μεαυτοκίνητο που ερχόταναπότην απέναντι κατεύθυνσηπροκαλώντας τον θά νατο τουοδηγού του. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή και του επεβλήθησανοι πιο πάνωσυντρέχουσες ποινέςφυλάκισης. Σε έφεσητου για υπερβολικότητα τηςποινήςτο Ανώτατο Δι καστήριοαπορρίπτονταςτην έφεσηαποφάνθηκεότι: 66 25 2ΑΛΛ, Τσιολήςν.Αστυνομίας Α. ΥπόΑ. Λοίζου, Π.,συμφωνούντος'και του Γ. Παπαδόπου λου,Δ.: 5
- Τα θανατηφόρα δυστυχήματα αποτελούν μάστιγα όπως είναι γεγονός και όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί απότο Εφετείο μεολέθριες συνέπειες γιατις οικογένειες των(Κιμάτων.
- Ηέλλειψησεβασμού προς τους νόμους που επέδειξε μετην απερίσκεπτη ενέργεια του ο εφεσείων πληρώθηκε ακριβάκαι από τις δύο οικογένειες καιπερισσότερο απότηνοικογένεια τουθύμα τος πουέχασε τον προστάτητης. 10 3.Το Εφετείο κρίνει ότι για όλους τους πιο πάνωλόγους δεν υπάρχουνπεριθώριαγιαεπέμβασητου στην επιβληθείσα ποινή. Β.ΥπόΔημητριάδη,Δ.: Υπό τις συνθήκες που έγινε το δυστύχημα η ποινή του ενός χρόνου φυλάκισης στηνκατηγορίαπρόκλησης θανάτουείναι επιει κέστατη. Η έφεση απορρίπτεται. 15 Υπόθεση που αναφέρθηκε: Κωνσταντίνου νΑστυνομίας
(1989)2ΑΛΔ. 109. Έφεση εναντίον Ποινής. Έφεσηεναντίοντηςποινήςαπό τονΣταύροΔημητρίου Τσιολή ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 5 Νοεμβρίου, 1991 20 απότο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 11212/90) στηνκατηγορία πρόκλησηςθα νάτουλόγωαπερίσκεπτηςήεπικίνδυνηςπράξηςκατάπα ράβασητου άρθρου210 του Ποινικού Κώδικα,Κεφ. 154, και σε έξι άλλεςκατηγορίεςκατάπαράβασητουΠερί Μη χανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου και Κανονισμών και καταδικάστηκε από τον Κραμβή, 25 Ε.Δ. σε φυλάκιση ενός χρόνου στην κατηγορία γιαπρό κληση θανάτουκαιποινέςπουκειμένονται μεταξύ 10ημε ρώνκαι έξι μηνώνστιςάλλεςκατηγορίες*οιποινέςνασυ ντρέχουν. Κ. ΚαμένοςκαιΚ.Ευσταθίου,γιατονεφεσέιοντα. 30 Γ.Παπαϊαήννου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατην εφεσίβλητη. 67 Τσιολήςν.Αστυνομίας
(1992)Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανέγνωσε την απόφασητου Δικα στηρίου.Ο εφεσείων είχεστερηθεί τουδικαιώματοςνα κα τέχει μαθητικήάδειαοδηγούαυτοκινήτουγιατολόγο ότι είναι επιληπτικός.Ηστέρηση αυτήέγινε απότον Αρχηγό τηςΑστυνομίας μεβάση τις εξουσίες τιςοποίεςτουπαρέ- 5 χει ο Νόμος και πληροφορήθηκε για την απόφαση αυτή στις 11 Σεπτεμβρίου 1981, με επιστολή του Αναπληρωτή ΕφόρουΧερσαίων Μεταφορών. Στις 3Δεκεμβρίου 1989, ο εφεσείων, παρά το γεγονός αυτό της στέρησης της μαθητικήςτου άδειας,οδήγησε σε ίο δημόσιο υπεραστικό δρόμο, με επιβάτες τα δύο παιδιά του, το αυτοκίνητο της συζύγου του με αριθμόεγγραφής ΡΧ071. Ενώ οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο στο δρόμο Λευκωσίας - Λεμεσού, έπαθεκρίση επιληψίας μεαποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου τουκαι να πε ράσει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και να συγκρου στείβίαιαμετο ιδιωτικό αυτοκίνητο μεαριθμό εγγραφής AL 406 που ερχόταν απότην απέναντιδιεύθυνση καινα προκληθεί οθάνατοςτουοδηγού. 15 20 Η αμέλεια του εφεσείοντα συνίστατο στο γεγονός ότι ενώ γνώριζε την ασθένεια του και ότι για το λόγο αυτό είναι ανίκανος, όταν υποστεί κρίση, να έχει αυτοέλεγχο και ενώ γνώριζε ότι είχε στερηθεί του δικαιώματος να 2 οδηγεί, εν τούτοις επήρε και οδήγησε το αυτοκίνητο και * προκάλεσε τον θάνατο ενός αθώου ανθρώπου ο οποίος επέστρεφε από τη Λεμεσό στο σπίτι του στη Λευκωσία, από μιαποδοσφαιρικήσυνάντηση μεσυνεπιβάτητο παιδί του. Είναι τραγικόναχάνει έναςοικογενειάρχης σαράντα- 30 δύο ετών τηζωή του διότι κάποιος άλλος θεώρησε καλό να αγνοήσει τους νόμους και τους κανονισμούς πουδιέ πουν θέματα προσωπικής οδήγησης και που στοχεύουν στην ασφάλειατων άλλωνανθρώπωνπουχρησιμοποιούν τουςδρόμους. ~c 68 2ΑΛΛ Τσιολήςν.Αστυνομίας Α. Λοΐζου, Πρ. Ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στις επτά κατηγορίες που του διατυπώθηκαν, οι οποίες είναι οι ακόλουθες. Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος άνευ αδείας οδηγήσε ως, οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος άνευ πιστοποιητι5 κού ασφαλείας έναντι τρίτου; ς>δήγηση μηχανοκινήτου οχήματος άνευ της συναινέσεως του ιδιοκτήτη, οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος ενώη άδειαοδηγήσεως τουανε στάλη,πρόκληση θανάτουλόγω απερισκεψίαςή επικίνδυ νηςπράξηςκατάπαράβασητουάρθρου210 τουΠοινικού 10 Κώδικα,Κεφ. 154,όπωςτροποποιήθηκε απότο Νόμο αρ. 111 του 1989, χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος άνευ αδείαςκυκλοφορίαςκαιμεταφοράεπιβάτουεπίμηστερε ούκαθίσματος. 15 'Οσον αφορά την πέμπτη κατηγορία, οι λεπτομέρειες ήσαν ότι ο κατηγορούμενος κατάτον ουσιώδη χρόνο και τόπολόγω απερίσκεπτηςπράξηςμηαναγόμενης ειςυπαί τιο αμέλεια άνευ προθέσεως επέφερε τον θάνατο στον Αθανάσιο Αθανασιάδη,τέως εκ Λεμεσού. Διατααδικήματααυτά του επιβλήθησαν, ηποινή φυλακίσεως δέκα ημερών στην πρώτη κατηγορία, τριών μηνών στηδεύτερη,ενός μηνόςστην τρίτη,έξι μηνών στην τέταρτη, φυλάκιση ενός έτους στην πέμπτη κατηγορία, δέκα ημερών φυλάκιση στην έχτη και φυλάκιση ενός μηνός στην έβδομη κατηγορία και διατάχθηκε όπως οι 25 ποινές συντρέχουν. 2 0 'Οπως ορθά παρατήρησε ο πρωτόδικος Δικαστής με τον τρόπο αυτόπεριφρόνησε πλήρως όχι μόνο την από φασητου Αρχηγού της Αστυνομίας αλλάέδειξεκαιπλήρη περιφρόνηση προςτοκοινό, τον εαυτότουκαιτην ασφά^® λείατωνπαιδιώντου. Υποστηρίχθηκε από μέρους του ευπαιδεύτου δικηγό ρουτουεφεσειοντα ότικάτωαπότιςπεριστάσεις τηςυπο θέσεως ηποινήείναι υπερβολική,ότι οι προσωπικές συν35 θήκες του εφεσειοντα και δηηκατάστασητης υγείας του δικαιολογούσαν επιεικέστερη ποινή, και ότι το Δικαστή ριοείχεπεριθώριαναμειώσειτηνποινή. 69 Α. Λοΐζον, Πρ. Τσιολήςν.Αστυνομίας
(1992)Είναι γεγονός και έχει τονισθεί από το Δικαστήριο αυτό επανειλημμένα ότι τα θανατηφόρα δυστυχήματα αποτελούνμάστιγα.Οισυνέπειες σεοικογένειες είναιολέ θριες και ανχρειάζεταιναγίνει αναφοράστη νομολογία τουΔικαστηρίου είναι αρκετόνααναφερθούμεστην Ποι- 5 νική ΈφεσηΚωνσταντίνουν.Αστυνομίας
(1989)2Α.Α.Δ. 109, στην οποίαέγινεσαφήςαναφοράστο θέμααυτό και στησοβαρότητατωντέτοιωναδικημάτων. Είναι λυπηρό διότι αυτήτην στιγμή σαν αποτέλεσμα της έλλειψης σεβασμού προς τους νόμους και της απερί- ίο σκεπτηςενέργειας τουεφεσείονταδύοοικογένειες πληρώ νουν έναπικρό τίμημα.Βέβαιατοπικρότεροπληρώνεται από την οικογένεια εκείνη,τη σύζυγο και ταπαιδιά,που έχασαντονπροστάτητηςοικογένειας τους, ένααπαραίτη τοκαιπροσφιλές γιαυτούςπρόσωπο. 15 Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους τοΔικαστήριο κρίνει ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχουν περιθώρια και δεν θα εδικαιολογείτο να επέμβει με την επιβληθείσα ποινή. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.:Δενσυμφωνώ μετηνεπιβληθείσα 20 υπότου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου ποινήστην πέμπτη κα τηγορία.Βρίσκω ότι υπότιςσυνθήκεςπουέγινετο δυστύ χημα η ποινή του ενός χρόνου φυλάκισης είναι επιεικέ στατη. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 70