(1992)14 Φεβρουαρίου,1992 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στές] GABY TOUFIC ATALLAH, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.5473). Κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου (1041 γραμμάρια σκευάσματος περιέ χοντος 76%διαμορφίνη), κατάπαράβαση τωνάρθρων2, 3,6
(1)
(2), 30 και 31 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκωνκαι Ψυχοτρόπων Ου σιών Νόμου του 1977(Νόμος αρ. 29 του 1977), όπως τροποποιή θηκεμε το Νόμο αρ. 67 του 1983 με σκοπό την προμήθεια του σε 5 άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των άρθρων2,3, 6
(1)
(3), 30και31 των πιο πάνω Νόμων — Επιβολή ποινής φυλάκισης 7 ετών στη δεύτερη κατηγορία — Επικυρώθηκεαπό τοΕφετείοτοοποίο τόνι σε την ανάγκη για επιβολή αυστηρών αποτρεπτικών ποινών λόγω της συχνότητος, της έξαρσης και της σοβαρότητος των αδίκημα- \Q των αυτών από αλλοδαπούς που χρησιμοποιούν την Κύπρο σαν μεταδιακομιστικό σταθμό. Ελαφρυντικοί παράγοντες — Ομολογία — Προσωπικές και οικογε νειακές συνθήκες — Αν και είναι σχετικοί παράγοντες ησημασία τους είναι περιορισμένη στην επιμέτηρηση τηςποινής. ^ Ο εφεσείων,Λιβάνιος,έφθασεστην Κύπροόπουθα παρέμενε για δύοημέρες καθ*οδόνπροςτις ΗνωμένεςΠολιτείες.Κατάτον τελωνειακό έλεγχο ανεκαλύφθησαν τα ναρκωτικά σε νά1)λονσακκούλι πουείχε τοποθετηθείστο πίσωπλαστικότοίχωματης βαλί- of) τσας του. Ο εφεσείων μετέφερε τα ναρκωτικά στις Η.ΠΛ. έναντι αμοιβής 1.000 δολλαρίων Ηνωμένων Πολιτειών.Παραδέχθηκε ενοχή καιγια μετριασμό τηςποινήςεπικαλέσθηκετηνκακή οικο νομική του κατάσταση, την έντονη επιθυμίατου να μεταβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες όπουείχε γιό μόνιμα εγκατεστημένοκαι τις συνέπειεςτηςκατάστασης που επικρατούσεστοΛίβανο. 95 Το Ανώτατο Δικαστήριοαπέρριψετηνέφεσητου εναντίον της ποινήςσανέκδηλαυπερβολικήςκαι απεφανθηκεότι:
- Οι αλλοδαποί που προσπαθούννα χρησιμοποιήσουν την Κύπρο γιαδιαμετακόμιση ναρκωτικών πρέπεινατιμωρούνταιμε 94 2A.A.A. Atallah v.Δημοκρατίας αυστηρές ποινέςκαιτογεγονός ότι ταναρκωτικάπροορίζοντογια άλληχώραδεν αποτελεί ελαφρυντικό.
- Ηβαρύτηταπου δίδεται σεομολογία ότανο κατηγορούμε νος συλλαμβάνεται επ'αυτοφώρωείναι πολύμικρή. 5
- Οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων αν και είναι σχετικοί παράγοντες στην επιμέτρηση της ποινής δενμπο ρούν νααφεθούν ναοδηγήσουν σε μηαποτελεσματική εφαρμογή του νόμου σε υποθέσεις κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών στις οποίες πρέπει ναεπιβάλλονται αποτρεπτικέςποινές. 1Q 4.ΗΚυπριακή δικαιοσύνηέχεικαθήκοννασυμμετέχει έντονα στον παγκόσμιο αγώνα για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και οισυνέπειες της κατάστασηςστο Λίβανο δενμπορούν ναστα ματήσουν τα ΚυπριακάΔικαστήρια ναεκτελούν τοκαθήκοντους γιατην προστασίατουλαούτης Κύπρουκαιτων λαών των άλλων χωρών. 1 5 5.Υπότις περιστάσεις ηεπιβληθείσαποινήδεν μπορείναθεω ρηθεί σαν έκδηλαυπερβολική. Η έφεση απορρίπτεται. Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: Malah νΤηςΔημοκρατίας
(1990)2ΑΛΛ. 520· Ghani & Άλλος ν ΤηςΔημοκρατίας
(1991)2ΑΛΛ. 242· AbdaUah ν TheRepublic
(1987)2CLR. 164Hamdaz ν TheRepublic
(1988)2 C.L.R. 201· 25 Kabbarav ΤηςΔημοκρατίας
(1986)2 C.L.R. 194Chanine ν TheRepublic
(1987)2CLR. 183· Khalifeh ν TheRepublic
(1987)2 C.L.R. 162· Attorney-General νMavrokefalos
(1966)2 C.L.R. 93- 30 Parekian ν TheRepublic
(1987)2C.LJt. 223Braidi andAnotherν TheRepublic
(1985)2 C.LJZ. 137. Έφεσηεναντίον Ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής από τον Gaby Toufic 35 Atallah οοποίος βρέθηκε ένοχος στις 21 Μαΐου, 1991 από 95 Atallahv.Δημοκρατίας
(1992)το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (Αριθμός Ποινικής Υπό θεσης 7924/91) στην κατηγορίακατοχήςελεγχομένουφαρ μάκουκατάπαράβαση των άρθρο)ν2, 3, 6
(1)
(2),30και 31 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 1977 (Νόμος 29/77)και στην κατηγορία 5 κατοχήςελεγχομένουφαρμάκουμεσκοπόνα προμηθεύσει σε άλλα πρόσα)πακατάπαράβασητων άρθρων2, 3,6
(1)
(3), 30και31τουπιοπάνωΝόμουκαικαταδικάστηκεαπό τους Καλλή, Π.Ε.Δ. ,Σ.Νικολαΐδη,Α.Ε.Δ.καιΠασχαλίδη, Ε.Δ. σε φυλάκιση επτά ετών στην δεύτερη κατηγορία χωρίς ναεπιβληθεί ποινήστηνπρώτηκατηγορία. Οεφεσείων παρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Α. Αγγελίδης,ΑνώτεροςΔικηγόροςτης Δημοκρατίας, γιατηνεφεσίβλητη. Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ανάγνωσε την απόφασητου Δικα στηρίου. Οεφεσείων βρέθηκεαπότομόνιμο Κακουργιοδι κείο ένοχος με τη δικήτου παραδοχήσε δύο κατηγορίες, και του επεβλήθη ποινή φυλακίσεως επτάετών στηδεύτε ρηκατηγορία. Δεν επέβαλε ποινή στην πρώτη κατηγορία 20 γιατί όλα τα συστατικά στοιχεία της, όπως παρατήρησε, περιέχονται στηδεύτερηκατηγορία. Ηπρώτηκατηγορίαήτανγιακατοχήελεγχόμενου φαρ μάκουτάξης "Α" Μέρος 1του Πρώτου Πίνακα,κατά πα ράβασητων άρθρων2, 3,6
(1)
(2), 30 και 31 τουπερί Ναρ- «<κωτικών ΦαρμάκωνκαιΨυχοτρόπων Ουσιών Νόμουτου 1977 (Νόμος αρ.29 του 1977),όπως τροποποιήθηκε μετο Νόμοαρ.67του 1983. Τοελεγχόμενοφάρμακο,αντικείμε νοαυτήςτηςκατηγορίας, ήταν 1041 γραμμάριασκευάσμα τος περιέχοντος 76% διαμορφίνη γνωστής ως ηρωίνης, χωρίς άδειατου Υπουργού Υγείας. 30 Ηδεύτερη κατηγορίααφορούσε κατοχήτουπιοπάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα κατάπαράβασητων άρθρων 2, 3 6
(1),
(3), 30και31 τωνπιοπάνωΝόμων. ^5 96 2ΑΛΛ. 5 Atallah ν.Δημοκρατίας Α. Αοΐζον,Πρ. Οεφεσείων,οοποίοςείναιΛιβάνιος έφθασεατμοπλοϊκώς στην Κύπρο στις 22 Απριλίου 1991. Ζήτησε θεώρηση γιατην Κύπρο μεάδεια"εν διαμετακομίσει" για δύοημέ ρες,καιόπωςδήλωσεείχεστηνκατοχήτουαεροπορικόεισητήριο γιαναμεταβείστην Βοστώνητων Ηνωμένων Πολιτειών. Διαπιστώθηκε η αλήθεια της πρόθεσης του και τουεπιτράπηκεναεισέλθειστηνΚύπρο. Κατά το νενομισμένο τελωνειακό έλεγχο ο τελωνεια κόςυπάλληλοςεπρόσεξε ότιηβαλίτσατουεφεσείονταδεν 10 περιείχε προσωπικάαντικείμενα όπως ο ίδιος είχεδηλώ σεισ'αυτόναλλάδιάφοραάλλααντικείμενα.Αυτόήγειρε τις υποψίες τουτελωνειακού υπάλληλουκαι μετηχρήση σμιλιούτρύπησετοπίσωπλαστικότοίχωματηςβαλίτσας καιπρόσεξεότιέβγαινεμιαάσπρησκόνη.'Εσχισετηβαλί τσακαιδιαπίστωσεότιείχεμέσαένανάιλον σακκούλι.Ο 5 επιστημονικός έλεγχοςτουπεριεχομένου του σακκουλιού απεκάλυψεότιησκόνηαποτελείτοαπόταναρκωτικάπου αναφέρονταιστηνκατηγορία. Ο εφεσείων συνελήφθη, του επεστήθη η προσοχή του 20 στονόμοκαιδήλωσεότιέκαμελάθοςκαιθαέλεγεόλητην αλήθεια.Σεκατάθεσηπουέδωσεστην αστυνομίαανέφερε ότιέναμήναπερίπουπροηγουμένωςείχεγνωρίσει κάποιο Λιβάνιο ονόματιTani Keirouz, ο οποίος τουπρότεινενα μεταφέρειτηβαλίτσα μεναρκωτικάστις Ηνωμένες Πολι25 χείες έναντι αμοιβής 1,000 δολλαριων Ηνωμένων Πολι τειών,καιδέχθηκενααναλάβειτημεταφορά. Προς μετριασμό της ποινής ηδικηγόρος του εφεσείο ντα, η οποία διορίστηκε από το Κακουργιοδικείο σαν θέμα προσφοράς στον εφεσείοντα των δικαιωμάτωντου 30 ΥΙΛ νομική αρωγήκαι αντιπροσώπευσητου κατά τηδίκη από δικηγόρο, έθεσετα στοιχεία τα οποία έκρινε ότι θα μπορούσαν να θεωρηθούν από το Κακουργιοδικείο, ως ελαφρυντικά στην επιμέτρηση της ποινής.Έκαμεαναφο ρά στις προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα, το πόσο υπέφερε κατά την περίοδο των πολεμικών επιχειρήσεων στο Λίβανο, καιτο γεγονός ότι επιτήδειοι για την προμή θεια ναρκωτικών εκμεταλλεύτηκαν την φτώχεια του που 97 Α. Λοΐζου,Πρ. Atallah ν.Δημοκρατίας
(1992)ήταν και ο κύριος λόγος που τον έσπρωξε να εμπλακεί στη διάπραξηαυτούτου αδικήματος. Έτυχεεπίσης εκμε τάλλευσης ηέντονη επιθυμίατουεφεσείοντα ναπάειστις ΗνωμένεςΠολιτείες ναδειτογιότουοοποίοςείναιμόνι μα εγκατεστημένος εκεί. Επεστήθη επίσης ηπροσοχή του Δικαστηρίου στηνομολογία τουκαισεοτιδήποτεθα μπο ρούσεναβοηθήσειτονεφεσείοντα. 5 Το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στη νομολογία του Δικαστηρίου τούτουστην οποίατονίστηκε επανειλημμένα η ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών ως απαραίτητου ίο μέσουγιατηναντιμετώπισητουολέθρου πουπροκαλεί η διάδοσητηςχρήσηςτωνναρκωτικών. Στην υπόθεση Malah ν. Της Δημοκρατίας,
(1990)2 Α.Α.Δ.250,τονίστηκε ότιοιποινέςπουκατάκανόναεπι βάλλονταν ως τότε από τα πρωτόδικα Δικαστήρια δεν *' αποτελούσαν το ανώτατο όριο της ορθής προσέγγισης στηνεπιμέτρησητηςποινήςγιατααδικήματα αυτά. Νομολογήθηκε επίσης ότι "οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων όσο καιαν,όπωςσε κάθε περίπτω ση,είναιπαράγοντεςσχετικοί μετην επιμέτρησητης ποι- 20 νής, είναι περιορισμένης σημασίας και σίγουρα δενμπο ρούν να αφεθούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική εφαρμογήτου νόμου σε υποθέσεις όπως ηπαρούσα,στις οποίες οι ποινές είναι αναγκαίονα είναι αποτρεπτικές" (Βλέπε Ghani και Αλλος ν. Της Δημοκρατίας,
(1991)2 ?ί. Α.Α.Δ.242,Abdallah v. TheRepublic,
(1987)2 C.L.R. 164, καιHamdazv. TheRepublic
(1988)2CL.R.201,204.) Αναφορικά με το λόγο για μετριασμό της ποινήςπου αναφέρεταιστην κατάσταση στοΛίβανοκαιτις συνέπειες του, πρέπει να λεχθεί ότι είναι θλιβερό ότι η κατάσταση 30 που επικρατούσε στο Λίβανο προκάλεσε τόσητραγωδία σε τόσους ανθρώπους.Αλλάόπως λέχθηκε καιστην υπό θεση Kabbara ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1986)2 C.L.R. 194, η κατάστασηστο Λίβανο καιοι συνέπειες τηςδεν μπορούν να σταματήσουν τα Δικαστήρια της Κύπρου απότου να -,. εκτελούν το καθήκον τους για την προστασία του λαού 98 2Α.Α.Δ. Atallah v. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Πρ. τηςΚύπρουόσονκαιτωνλαώντωνάλλωνχωρών. 5 Έχει τονιστεί επίσης ότι στον αγώνα πουδιεξάγεται παγκόσμιαεναντίοντωνναρκωτικώνηΚυπριακή δικαιο σύνηέχεικαθήκοννασυμμετέχειέντονακαι μετις ποινές πουεπιβάλλει νασυμβάλει αποτελεσματικάστηνεπιτυχία τηςόληςπροσπάθειας. Οι οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου πράγματι αποτελούν στοιχείο που πρέπει ναλαμβάνεται υπόψη.Πέρανόμως απότα επακόλουθαστην οικογένεια 10 καιταπαιδιάτου εφεσείοντα πουη ποινήπουθαεπιβλη θείσ'αυτόνθαπροκαλέσει, θαπρέπεινααναλογισθείένα δικαστήριο τις χιλιάδες άλλους νέους καιγέρους,που θα υποφέρουνπολύπερισσότερο καιθαπληρώνουνπολύμε γαλύτερο τίμημα αν πρόσωπα όπως τον εφεσείοντα δεν αποτρέπονται με αυστηρές ποινές από του να διαπράτ τουν εγκλήματα όπως ηεμπορία και μεταφοράναρκωτι κών. (Βλέπε Chanine v. TheRepublic
(1987)2 C.L.R. 183 καιKhalifeh v.TheRepublic
(1987)2C.L.R. 162.) 20 Θαθέλαμεναεπισημάνουμε τησημαντικήπαρατήρηση πουτοΚακουργιοδικείο έκαμεαναφορικά μετησυχνότη ταμετηνοποίαδιαπράττονταιαυτού τουτύπουτααδική ματααπόαλλοδαπούς,έναγεγονός γιατοοποίομπορού σε να λάβει δικαστικήγνώση έχοντας υπόψητον αριθμό των υποθέσεων που παρουσιάζονται για εκδίκαση ενώ πιον των Δικαστηρίων. (Βλέπε Attorney-General ν. Mavrokefalos(\966)2 C.L.R.93.) Αξίζει να τονισθεί ότι στη σύνοδο του Κακουργιοδικείου υπήρχανστο πινάκιοτου για εκδίκαση δέκαπαρό μοιες υποθέσεις στις οποίες εκατηγορούντο δεκα-επτά 30 άτομααπόταοποίαταδεκαπέντεήταναλλοδαποί. 35 Δεν χωρεί αμφιβολία ότι αδικήματα ταοποία παρου σιάζουνσυχνότητακαιέξαρσηπρέπεινατιμωρούνταιαυ στηρά. Η σωρεία των υποθέσεων που παρουσιάζονται ενώπιον του δικαστηρίου δίδουντην εικόναότι συστημα τικά, επίμονα και αδίστακτα,αλλοδαποί προσπαθούννα 99 Α. Αοΐζου,Πρ. Atallah ν.Δημοκρατίας
(1992)χρησιμοποιήσουν το έδαφοςτης Κύπρου σαν μεταδιακομιστικό σταθμόεμπορίας ναρκωτικών. Το γεγονός ότι τα ναρκωτικάπροωρίζοντο για άλλη χώρα δεν αποτελεί ελαφρυντικό και όπως παρατηρήθηκε στηνυπόθεσηParekian v.TheRepublic
(1987)2C.L.R. 223, τα Δικαστήρια της Κύπρου έχουν καθήκον να τιμωρούν αυστηρά αδικήματα της φύσης αυτής, ένακαθήκονέναντι τουλαούτηςΚύπρουκαιτωνάλλωνλαών. Αναφορικά με την ομολογία του εφεσείοντα είναι γε γονός ότι η ομολογία αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Η 10 βαρύτηταόμως πουδίδεταισε μιαομολογία ότανοκατη γορούμενος συλλαμβάνεται επ' αυτοφόρω είναι πολύ μικρή.(BraidiandAnother v. The Republic
(1985)2 CLR. 137). Εξετάζοντας την υπόθεση κατ' έφεση και έχοντας 15 υπόψητις αρχέςπουδιέπουντο θέματης επέμβασηςτου Δικαστηρίου αυτού στις ποινές που επιβάλλουν ταπρω τόδικαΔικαστήρια,έχουμεκαταλήξειστοσυμπέρασμαότι ηποινήτης φυλάκισης επτάχρόνων στη δεύτερη κατηγο ρία που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, δεν μπορεί να θεω- «Π ρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως έκδηλα υπερβολική. Θαπρέπειναπαρατηρήσουμεεπίσηςότιορθάτο Κακουργιοδοκείο δεν επέβαλε ποινή στην πρώτη κατηγορία μια και όλατασυστατικάτηςστοιχεία περιέχονται στηδεύτε ρηκατηγορία. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση απορρίπτε- 25 ται. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 100 5