(1992)15Μαίου.1992 [Α Ν.ΛΟΙΖΟΥ.Π .ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΠΟΠΑΤΖΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Εφεσείουσα, ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Εφεσίβλητου. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1016). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές εκθέσεις — Παρατυπίες στην σύνταξη τους — Ουσιώδεις και επουσιώδεις πα ρατυπίες — Αγνόηση του παράτυπου μέρους από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Νομολογία Με την έφεση αυτήπου καταχωρήθηκεαπό την ΕπιτροπήΔη- 5 μόσιας Υπηρεσίας, προσβλήθηκε η πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση της Επιτροπής αναφορικά με την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους στη μόνιμη θέση Ανώτερου ΦαρμακοποιούΦαρμακευτικές Υπηρεσίες. Ο βασικός λόγος εφέσεως ήτανότι το εύρηματου Δικαστηρίου 10 ότι η ευχέρεια της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να αγνοεί το παράτυπο μέρος εμπιστευτικής έκθεσης περιορίζεται μόνο σε περι πτώσεις που η παρατυπία είναι επουσιώδης και ότι, όταν πρόκει ται για ουσιαστική παρατυπία, η εξουσία αυτή δεν υφίσταται και δεν είναι δυνατό για την Επιτροπή να χρησιμοποιεί μέρος μόνο 15 της εμπιστευτικής έκθεσης, παρακάμπτοντας άνευ ετέρου και χωρίς τη δέουσα έρευνα το μέρος που η ίδια κρίνει ωςπαράτυπο είναι εσφαλμένο,γιατί είναι δικαίωματης Επιτροπήςνα παραγνω ρίζει κατά την κρίση της το παράτυπο μέρος Εμπιστευτικής Έκθε σης. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, επιτρέποντας την έφεση, αποφάσισε ότι: Μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασηςη Ολομέλεια του Δικαστηρίου είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με το θέμα και να δώσει την ετυμηγορία της πάνω σε αυτό με την απόφασητης στις 95 Αναθεωρητικής Εφέσεις αρ 1028, 1029 και 1034 Δημοκρατία ν. Στυλιανού και άλλου που δόθηκε στις 10 Ιουλίου 1990. Σε αυτές αποφασίστηκε ότι η απόφασητης Επιτροπής να αγνοήσει τις πα ρατυπίες τροποποίησης του προσυπογράφοντος λειτουργού και 102 3 Α.Α.Δ. Δημοκρατία ν. Βασιλείου να λάβει υπόψη της μόνο τις αξιολογήσεις των αξιολογούντων λει τουργών ήταννόμιμη καιεπιτρεπτή. 5 Δεν έχουμε καμμιά αμφιβολία ότιηΕπιτροπή,και αυτό είναι εφαρμογή τηςαρχής πουυιοθετήθηκε στην απόφαση Στυλιανού, όφειλε να αγνοήσει τιςπαρατυπίεςκαι αν το έκρινε ορθό να ενερ γήσει με βάσητιςεκθέσεις του αξιολογούντα λειτουργού. Έφεση επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 1 0 Δημοκρατία ν.Στυλιανού και άλλου, ΑΕ 1028, 1029 και 1034της 10/7/90Loucav.Sawa andothersτης 16/6/89Christoforou v.Republic
(1986)3CL.R. 2413Αργυρίδης v.Δημοκρατίας, Υπ.Αρ.23/88της22/2/89Ξυστούρη κ.ά. ν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 956/87κ.ά.της 13/3/90- 15 Καϊττάνης ν.Δημοκρατίας, Υπ.Αρ.286/88κ.ά. της 12/4/90Σκουφάρης χαι άλλος ν.Δημοκρατίας, Υπ.Αρ. 162/89 και 163/89 της 11/10/90Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας, Υπ.Αρ.480/89 της 6/2/91- 20 Μιχαήλ και άλλος ν.Δημοκρατίας, Υπ.Αρ. 99/88 και 180/88 της 13/3/
- Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.: Μετην έφεσηαυτήπου καταχωρήθη κεαπότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, προσβάλλεται ηαπόφαση ΔικαστήτουΔικαστηρίουτούτουμετην οποία ακυρώθηκε ηαπόφασητηςαναφορικάμετην προαγωγή 25 του ενδιαφερόμενου μέρους Παναγιώτας Β. Κόκκινου, στη μόνιμη θέση Ανώτερου Φαρμακοποιού Φαρμακευτι κέςΥπηρεσίες από 1Σεπτεμβρίου
- Ο βασικός λόγος εφέσεως είναι ότι το "εύρηματου Δι καστηρίουότιη ευχέρειατηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε3ο σίας νααγνοεί το παράτυπο μέρος εμπιστευτικής έκθεσης περιορίζεται μόνο σεπεριπτώσεις που ηπαρατυπία είναι επουσιώδης καιότι,ότανπρόκειταιγιαουσιαστικήπαρα τυπία,ηεξουσία αυτή δενυφίσταται καιδεν είναιδυνατό 103 Α.Λοΐζου, Π. Δημοκρατίαν.Βασιλείου
(1992)για την Επιτροπή να χρησιμοποιεί μέρος μόνο της εμπι στευτικής έκθεσης, παρακάμπτοντας άνευ ετέρου και χωρίς τη δέουσα έρευνα το μέρος που η ίδιακρίνει ως πα ράτυπο, είναι εσφαλμένο, γιατί είναι δικαίωμα της Επι τροπής να παραγνωρίζεικατάτην κρίση της το παράτυπο 5 μέρος Εμπιστευτικής Έκθεσης". Κατά την εξέτασητηςυπόθεσης απότην Επιτροπή δια πιστώθηκε ότι υπήρχαν παρατυπίες και επέμβαση του προσυπογράφοντος λειτουργού στην εμπιστευτική έκθεση του ενδιαφερόμενου μέρους του 1980 καιηΕπιτροπή απο- 10 φάσισε να αγνοήσει το μέρος εκείνο της έκθεσης που υπήρξε αντικείμενο της ισχυριζόμενης παρατυπίας. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι μια εμπιστευτική έκθεση για να είναι νόμιμη θαπρέπει να έχει την αξιολόγηση δύο λειτουργών, εκείνη του αξιολογούντα και εκείνη του προ- 15 συπογράφοντα λειτουργού, και ότι η Επιτροπή δεν είχε δικαίωμα να θεραπεύσει την παρανομία λαμβάνοντας υπόψητην αξιολόγηση ενός μόνο λειτουργού. Υποστηρίχθηκε ότι η Επιτροπήόφειλε ναζητήσει διοι κητικά την αποκατάσταση της νομιμότητας του κριθέντος ^0 σαν μη νόμιμου τμήματος της εμπιστευτικής έκθεσης. Αν είχε διαπιστώσει παρατυπία ή παρανομία, τότε ηΕπιτρο πή όφειλε να ζητήσει άρση της παρατυπίας ή παρανομίας από το όργανο ήόργαναπου έχουν την ευθύνητης σύντα- «5 ξης των εμπιστευτικών εκθέσεων. Μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασηςη Ολομέ λεια του Δικαστηρίου είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με το θέμα και να δώσει την ετυμηγορία της πάνωσε αυτό με την απόφαση της στις Αναθεωρητικές Εφέσεις αρ. 1028, 1029 και 1034 Δημοκρατία ν. Στυλιανού και άλλον που 3 0 δόθηκε στις 10 Ιουλίου 1990. Σε αυτέςαποφασίστηκεότι η απόφαση της Επιτροπής να αγνοήσει τις παρατυπίες τρο ποποίησης του προσυπογράφοντος λειτουργού και να λάβει υπόψη της μόνο τις αξιολογήσεις των αξιόλογου- 3 5 ντων λειτουργών ήταννόμιμη καιεπιτρεπτή. 104 3 Α.ΑΛ. Δημοκρατίαν. Βασιλείου Α. Λοΐζου, Π. Στο συμπέρασμα αυτό έφθασε μετά που εξετάστηκε η εξέλιξη της νομολογίας με τις υποθέσεις, Yiannouila Louca v. Michalakis Sawa and Others (Απόφαση δόθηκε στις 16 Ιουνίου, 1989.) Christoforou v. Republic
(1986)3 5 C.L.R. 2413, Ρένος Αργνρίδης v. Κυπριακής Δημοκρατίας Υπόθεση Αρ. 23/88, (Απόφαση δόθηκε στις 22 Φεβρουα ρίου, 1989.) Σάββας Ξυστονρη και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Υποθέσεις Αρ. 956/87, 957/87, 1003/76, (Απόφαση δόθηκε στις 13 Μαρτίου 1990.)Ανδρέας Καϊτ10 τάνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Υποθέσεις Αρ. 286/88, κ.α.,. (Απόφαση δόθηκε στις 12 Απριλίου, 1990.) Chnstoforouv. TheRepublic
(1986)3C.L.R.
- Μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης ο δικηγόρος του εφεσίβλητου με οδηγίες από αυτόν απέσυρε την επιχειρη15 ματολογία που ανέπτυξε ενώπιον μας και δήλωσε ότι η απόφαση στις πιο πάνω Αναθεωρητικές Εφέσεις Δημο κρατία ν. Στυλιανούκαλύπτει, όπως υπέβαλε η Δημοκρα τία το όλο θέμα οδηγώντας με τον τρόπο αυτό σε αποδοχή της έφεσης. 20 Η αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Στυλιανού ακολουθήθηκε σε σειρά υποθέσεων όπως στις υποθέσεις Σκουφάρης και Άλλος ν. Δημοκρατίας Προσφυγές αρ. 162/89 και 163/89, η απόφαση δόθηκε στις 11 Οκτωβρίου
- Πολυδώρου ν.Δημοκρατίας"Προσφυγή αρ.480/89,η 25 απόφαση δόθηκε στις 6 Φεβρουαρίου
- Μιχαήλ και Άλλος ν.ΔημοκρατίαςΠροσφυγές αρ. 99/88και 180/88,η απόφαση δόθηκε στις 13 Μαρτίου
- Χαρακτηριστικά δε μπορεί να αναφερθεί ότι ο πρωτόδικος Δικαστής ακο λούθησε και ο ίδιος σαν θέμα δικαστικού προηγούμενου 3Q τηνυπόθεση.Χτυλιανού Ανεξάρτητα από τη θέση αυτήτου δικηγόρου του εφεσείοντα το Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει τα εγειρόμενα στην έφεση νομικά θέματακαι να αποφασίσει την ορθότη τα ήμητης εφεσιβαλλόμενης απόφασηςκαι τη νομιμότητα της επίδικηςπράξης. Δεν έχουμε καμμιά αμφιβολία ότι η Επιτροπή, και 105 Α. Λο'ιζου, Π. Δημοκρατία ν.Βασιλείου
(1992)αυτό είναι εφαρμογή της αρχής που υιοθετήθηκε στην απόφαση Στυλιανού, πιο πάνω, όφειλε να αγνοήσει τις παρατυπίες και αν το έκρινε ορθό να ενεργήσει με βάση τις εκθέσεις του αξιολογούντα λειτουργού. Επομένως ο λόγος αυτός επιτυγχάνει και ηέφεση επιτρέπεται. Η κατάληξη όμως αυτή δεν μας φέρνει στο τέλος της διαδικασίας γιατί το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε, όπως εδικαιούτο να κάμει σύμφωνα με τη νομολογία, τους υπόλοιπους λόγους που περιέχονται στο γενικό λόγο ότι η επίδικη απόφαση πάσχει γιατί δεν ακολουθήθηκε η 10 αρχή της προαγωγής του καλύτερου από τους υποψή φιους. Η Επιτροπήάκουσε το Διευθυντή τωνΦαρμακευτικών Υπηρεσιών, ο οποίος κλήθηκε, αφού λάβει, όπως λέχθηκε, υπόψη επιπρόσθετα προς τους υποψήφιους που σύστησε η 15 Τμηματική Επιτροπή και τους άλλους που κάλεσε η Επι τροπή, να προβεί στις συστάσεις του έχοντας υπόψη και το πλεονέκτημα που προβλέπεται στο σχέδιο υπηρεσίας. Αυτός με βάση τα πιο πάνω δήλωσε, όπως είναι καταχω ρημένο στο σχετικό πρακτικό, ότι: "Με βάση το σύνολο 20 των τριών κριτηρίων (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) συ στήνει για προαγωγή στη θέση Ανώτερου Φαρμακοποιού την ΠαναγιώταΚόκκινου, ηοποία διαθέτει το πλεονέκτη μα, ως πτυχιούχος Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και έχουσα επιπλέον Master's Degree of Science 25 in Pharmaceutical Analysis and Quality Control του Πανε πιστημίου του Chelsea." Στη συνέχεια ηΕπιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγη ση και σύγκριση των υποψηφίων, παρέθεσε ενδεικτικά τις εκθέσεις των αφότουκαθιερώθηκε ο νέος τύπος εμπιστευ- 30 τικών εκθέσεων που κάλυπτε μια περίοδο επτά ετών, ανα φέρθηκε στο πλεονέκτημα που προβλέπεται στο σχέδιο υπηρεσίας,.το οποίο βρήκε ότι διέθετε ο αιτητής και το εν διαφερόμενο μέρος και αναφέρθηκε στην αρχαιότητα των υποψηφίων σύμφωνα με την οποία κατατάσσετο ο Βασι- 35 λείου σαν αρχαιότερος της Κόκκινου. Υιοθέτησε τη σύ σταση του Διευθυντή και επέλεξε για προαγωγή στη θέση 106 3 Α.Α.Δ. Δημοκρατία ν. Βασιλείου Α. Λοΐζου, Π. την Παναγιώτα Κόκκινου και το πρακτικό της συνεδρίας αυτής της 24 Μαΐου 1988 αναφέρει: r 10 15 20 "Η Επιτροπή,ύστερα από προσεκτική επανεξέταση, υιοθέτησε τη σύσταση του Διευθυντή και επέλεξε για προαγωγήστη θέση την Παναγιώτα Κόκκινου. Επιλέγοντας την Κόκκινου, η Επιτροπή δεν παρέ λειψε να λάβει υπόψη ότι ο Βασιλείου προηγείται από πλευράς αρχαιότητας κατά 10 1/2 μήνες, έκρινε όμως ότι αυτό δεν ήταν αρκετό να ανατρέψει τη γενική εικόνα αξιολόγησης, σύμφωνα με την οποία η Κόκκινου ήταν ηκαταλληλότερη γιαπροαγωγή. Συμπερασματικά η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της νόμιμα στοιχεία που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, έκρινε με βάση τα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους (αξία, προσόντα,αρχαιότη τα) ότι η Παναγιώτα Κόκκινου υπερείχε των άλλων υποψήφιων και αποφάσισε να την προαγάγει σαν την πιο κατάλληλη στη μόνιμη (Τακτ. Προύπ.)θέση Ανώτε ρου Φαρμοκοποιού, Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, αναδρομικά από 1.9.86, ημερομηνία απότην οποία είχεαρ χικά προαχθεί στη θέση ο Άσπρου." Η όλη διαδικασίααποτελούσε επανεξέταση με βάση το νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε κατάτον ου σιώδη χρόνο της πλήρωσης από 1Σεπτεμβρίου 1986, μιας 25 κενής μόνιμης (Τακτικού Προϋπολογισμού) θέσης Ανώτε ρου Φαρμακοποιού,ύστερα απόπροαγωγή μεαναδρομική ισχύ του κατόχου της Δημήτριου Άσπρου σε άλλη ίδια θέση από 15 Φεβρουαρίου 1986. Στα πλαίσια αυτής της επανεξέτασης λήφθηκε υπόψη ως υποψήφιος και ο αιτη30 τής του οποίου η από 15 Φεβρουαρίου 1986, προαγωγή σε άλλη ίδια θέση είχε ακυρωθεί απότο Ανώτατο Δικαστήριο στις 6 Οκτωβρίου 1987 στην προσφυγή αρ.256/86. Είναι φανερό από την αιτιολογία της επίδικης απόφα σης που βρίσκεται στα πρακτικάτης Επιτροπής και όπως 35 συμπληρώνεται απότα στοιχεία των φακέλλων ότι ηΕπι107 Α. ΛοΤξοιι,Π. Δημοκρατία ν.Βασιλείου
(1992)τροπή μπορούσε εύλογα να πάρει την επίδικη απόφαση ασκώντας τη διακριτική της εξουσία. Τίποτε δεν έχειπα ρουσιαστεί που να δείχνει ότι υπήρξε οποιαδήποτε πλάνη περί το Νόμο ή τα πράγματα ή παράβαση των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου. Η δε αναφορά από το 5 Διευθυντή στο προσόν του Master Degree of Science in Pharmaceutical Analysis and Quality Control, ότι επιπλέον το ενδιαφερόμενο μέρος το είχε, δεν ήταν ως ένα προσόν που αποτελούσε πλεονέκτημα αλλά σαν μέρος της όλης ει κόνας της υποψήφιας μια και ήταν σχετικό με τα καθήκο- 10 ντα της θέσης και δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως παρατυ πία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η έφεση επιτυγχάνει και ως προς τα μη εξετασθέντα απότον πρωτόδικο Δικα στή θέματα, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. 15 Επικυρώνεται η επίδικη απόφαση. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Η έφεση επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 108