(1992)16Ιουνίου. 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στές] ΕΛΕΝΗ ΜΕΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες - Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΘΗΑΙΝΟΥ (ΑΡ.1), Εφεσίβλητων - Καθ' ων η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1398). Έφεση — Προσαγωγή μαρτυρίας — Ισχύουν οι πρόνοιες της Δ.35 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας — Εξαιρετικό μέτρο πον επι τρέπεται υπό προϋποθέσεις — f>kx εξηγηθεί η Παράλειψη Προσα γωγής της κατά την πρωτόδικη διαδικασία και να υφίσταται σοβα ρή πιθανότητα ότι το επίμαχο γεγονός θα μπορούσε να είχε 5 επιδράσει στην κρίση τον Πρωτόδικου Δικαστηρίου, με σοβαρή πι θανότητα μεταβολής τον αποτελέσματος. Προσφυγή βάσει τον άρθρου 146 του Σνντάγματος — Η εγκυρότητα διοικητικής πράξης κρίνεται με βάση τα γεγονότα χα» το νομικό καθεστώς πον ίσχυαν κατά το χρόνο λήψης της επίδικης διοικητι- 10 κής απόφασης. Κατά τησυζήτηση της έφεσης αυτήςυποβλήθηκεαπότοδικηγό ρο των εφεσειόντων αίτημαγια αναβολήτης υπόθεσης για ναπα ρασχεθεί ηδυνατότητα στους εφεσείοντες να προσαγάγουν μαρτυ ρία για γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα από την έκδοση 15 της πράξης και τα οποία δεν είχαν τεθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου,κατάτην πρωτόδικηδιαδικασία. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτην αίτησηαποφάσι σε ότι:
- Η προσαγωγή μαρτυρίας κατά την έφεση, επιτρέπεται από 2 0 τις πρόνοιες της Δ.35 θ.8 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η κατάθεση μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου συνιστά εξαιρετικό μέτρο που μπορεί ναεπιτραπείμόνο εφόσον - (α)εξηγηθεί ηπαράλαψη προσαγωγής της κατά την πρωτόδικη διαδικασία, και (β) υφίσταται σοβαρή πιθανότητα,αν το επίμαχο γεγονός είχε τεθεί 25 ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αυτό θα επιδρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου μεσοβαρήπιθανότηταμεταβολής του απο τελέσματος.
- Η εγκυρότηταδιοικητικής πράξηςκρίνεται με βάσητα γεγο νότα που υφίοταντο,και το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το 30 182' 3 ΑΛΛ. Μεστάνακαιάλλοι ν.Δημ.Σνμβ.Αθηαίνον(Αρ.1) χρόνο λήψης τηςαπόφασης.Στηνπροκείμενη περίπτωση,εξ όσων συνάγεται, τέθηκαν όλα τα σχετικά με την πράξηγεγονότα ενώ πιον του Δικαστηρίου*συνεπώς, ηπροσαγωγήτων γεγονότων τα οποία επιδιώκουν οι εφεσείοντες να θέσουν ενώπιον του Εφετείου, δε θα προσέθετε ο,τιδήποτε στα ουσιώδη γεγονότα. Μόνο στηνπερίπτωσηπουγίνεταιυπόθεσηγιατηνύπαρξηγεγονότων,η οποίααργότερακαταδεικνύεταιότι ήτανακροσφαλής,θαμπορού σε να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαγωγής μαρτυρίαςανάλογης μεεκείνητηνοποίαοι εφεσείοντες θέλουν ναθέσουνενώπιονμας. 5 υ
- Ημαρτυρίατηνοποίαοι εφεσείοντες επιδιώκουννακατα θέσουν,δεσυναρτάται μεοποιοδήποτελόγοέφεσης. Αίτησηαπορρίπτεται. Αίτηση. Αίτησηγια αναβολήτης υπόθεση ώστε ναπαρασχεθεί !5 ευκαιρία στους εφεσείοντες να προσαγάγουν μαρτυρία για γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα από την έκ δοση της πράξης,και τα οποία δεν τέθηκαν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατουςεφεσείοντες-αιτητές. 20 Α. Πετονφάς,γιατους εφεσίβλητους. Cur.adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηέφεση στρέφεται κατ'αποφάσεως Δικα στή του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 146.4 του Συντάγματος,με την οποία επικυρώθη25 κε διάταγμααπαλλοτρίωσης γης που εκδόθηκε για να κα ταστεί δυνατήηοικοδόμηση αίθουσαςπολλαπλής χρήσης απότοΔήμοΑθηαίνουγιατιςανάγκεςτηςκοινότητας. Ο κύριος λόγοςγιατον οποίοπροσβάλλεται η απόφα ση, είναι ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα διαπίστωσε ότι η 30 έρευνα που προηγήθηκε της έκδοσης του διατάγματος ήτανη δέουσα. Κατάτησυζήτηση τηςέφεσης,υποβλήθηκε αίτησηγιατηναναβολή τηςυπόθεσης ώστεναπαρασχεθεί ευκαιρία στους εφεσείοντες να προσαγάγουν μαρτυρία για γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα από την έκ35 δόση της πράξης,και τα οποία δεν τέθηκαν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου.Ταγεγονότα αυτάπεριέχονται σε 183 Πιχής,Δ. Μεστάνα και άλλοιν.Δημ. Συμβ. ΑθηαίνοιΚΑβ.Ι)
(1992)επιστολή τουΓενικού Εισαγγελέα στην οποίαδιαπιστώνε ται ότι γιατηνολοκλήρωση τουέργουπαρίσταται,ήενδε χομένως θαπαραστεί,ανάγκηγια την απαλλοτρίωση και γειτονικής ιδιοκτησίας. Η προσαγωγή μαρτυρίαςκατά την έφεση, επιτρέπεται ^ από τις πρόνοιες της Δ.35 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δι κονομίας. Η κατάθεση μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου συνιστά εξαιρετικό μέτρο που μπορεί να επιτραπεί μόνο εφόσον -(α)εξηγηθεί ηπαράλειψηπροσαγωγής της κατά την πρωτόδικη διαδικασία, και (β)υφίσταται σοβαρή πι- 10 θανότητα, αν το επίμαχο γεγονός είχε τεθεί ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αυτόθα επιδρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου με σοβαρή πιθανότητα μεταβολής του αποτελέσματος. Η εγκυρότητα διοικητικής πράξηςκρίνεται μεβάσητα 15 γεγονότα που υφίσταντο, και το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τοχρόνο λήψης τηςαπόφασης. Στηνπροκείμε νηπερίπτωση,εξ όσων συνάγεται,τέθηκανόλα τασχετικά με την πράξη γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου* συνε πώς,η προσαγωγήτωνγεγονότων ταοποίαεπιδιώκουν οι 20 εφεσείοντες να θέσουν ενώπιον του Εφετείου,δεθα προ σέθετεο,τιδήποτε σταουσιώδηγεγονότα. Μόνοστηνπερί πτωση που γίνεται υπόθεση για την ύπαρξηγεγονότων, η οποία αργότερακαταδεικνύεταιότι ήτανακροσφαλής, θα μπορούσε ναεξεταστεί το ενδεχόμενο προσαγωγής μαρτυ- 25 ρίας ανάλογης με εκείνη την οποίαοι εφεσείοντες θέλουν ναθέσουν ενώπιονμας. Πρέπει, επίσης, να επισημάνουμε, ότι η μαρτυρίατην οποία οι εφεσείοντες επιδιώκουν να καταθέσουν, δε συ- ^ο ναρτάται μεοποιοδήποτελόγοέφεσης. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση για αναβολή απορρίπτεται, και θα συνεχίσουμε με την ακρόαση της έφεσης. Αίτησηαπορρίπτεται. 184