16Ιουνίου, 1992 (ΠΙΚΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/σιές] ΕΛΕΝΗ ΜΕΣΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Εφεσείοντες - Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΘΗΑΙΝΟΥ (ΑΡ.2), Εφεσίβλητων -Καθ' ων η αίτηση (Αναθεωρητιχή Έφεση Αρ. 1398) _ Αναγκαστική Απαλλοτρίωση — Ισχυρισμός περί πλημμελούς έρευνας πριν την έκδοση της απόφασης για απαλλοτρίωση των επίδιχων οικοπέδων λόγω μη ταυτόχρονης ολοκλήρωσης της προεργασίας για απαλλοτρίωση ολόκληρου του χώρου — Ισχυρισμός απορρίπτεται — Νόμιμη ηεπίδικη απόφαση απαλλοτρίωσης. Με την έφεση αυτήοι εφεσείοντες προσέβαλαν την πρωτόδικη απόφασηΔιχαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τηνοποία απορ ρίφθηκεηπροσφυγήτουςκατά τηςαπόφασηςαπαλλοτρίωσης των κτημάτων τους στο χωριό Αθηαίνου τηςΕπαρχίαςΛάρνακας. 10 Ήταν ισχυρισμός του δικηγόρου των εφεσειόντων πως δεν έχει γίνει ηδέουσα έρευνα από μέρους του Δήμου Αθηαίνου προ τού προχώρησα στην επίδικη απαλλοτρίωση διότι δεν είχε ολο κληρωθεί συγχρόνως η προεργασία για απαλλοτρίωση ολόκληρου τουχώρου. " Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την έφεση, αποφάσισε ότι: 20 2« Από ταστοιχεία που κατατέθηκαν στο πρωτόδικο Δικαστήριο, φαίνεται ότι έγινε ολοκληρωμένη έρευνα για την ανάγκη δημιουρ γίας αίθουσας πολλαπλής χρήσης,για λόγους δημοσίας ωφελείας. Ο Δήμος Αθηαίνου ερεύνησε τις δυνατότητεςγια την πραγμάτωση ενός σκοπού, δηλαδή,την ανέγερση αίθουσας πολλαπλής χρήσης. Η ανάγκη απαλλοτρίωσης του υπό κρίση κτήματοςκαταφάνηκε, όπως σωστά διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο,η δε υλοποίη ση των προθέσεων του Δήμου Αθηαίνου έγινε σύμφωνα με το Νόμοκαιεγκρίθηκε απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Έφεση απορρίπτεται με έξοδα. 185 Μεστανα και άλλοιν.Δημ.Σνμβ.Αθηαίνου(Αρ.2)
(1992)'Εφεσμ. Έφεση κατάτηςαπόφασηςτουΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Νικήτας,Δ.), που δόθηκε στις 26 Ιουνίου, 1991 (Προσφυγήαρ.553/90)με την οποία απέρ ριψε την προσφυγήτων εφεσειόντων μετην οποίαζητού- 5 σαν δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφασητων εφεσί βλητων με την οποία απαλλοτρίωσαν τα κτήματα των εφεσειόντων, στο χωριό Αθηαίνου της επαρχίαςΛάρνα κας, ήταν άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέ σματος. Α. Σ.Αγγελίδης,για τουςεφεσείοντες. Α. Πετονφάς,γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult ΠΙΚΗΣ,Δ.:-Την ομόφωνηαπόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει οΔικαστήςκ.Α. Κούρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.:-Ηέφεσηστρέφεται εναντίοντηςαπό φασης Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, ο οποίοςκατά τηνάσκησητηςπρωτοβάθμιαςαναθεωρητικής του δικαιο δοσίας απέρριψε την προσφυγή των εφεσειόντων με την οποία ζητούσαν δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφαση 20 των εφεσίβλητων μετην οποίααπαλλοτρίωσαντα κτήμα τα των εφεσειόντων στο χωριό Αθηαίνου της Επαρχίας Λάρνακας,ήτανάκυρηκαιστερημένη οποιουδήποτεαπο τελέσματος. Οι εφεσείοντες είναι ιδιοκτήτεςτωντεμαχίωνυπ'αριθ- 25 μό537/2/5,537/2/6,537/2/7 και537/2/9, Φ/ΣΧΧΧΙ/45 στο χωριόΑθηαίνου τηςΕπαρχίαςΛάρνακαςκαιοι εφεσίβλη τοι με απόφαση τους ημερομηνίας 28/7/88αποφάσισαν την απαλλοτρίωσητων πιοπάνωτεμαχίων για τουςσκο πούς ανεγέρσεως εντός αυτών,αίθουσαςπολλαπλής χρή- 30 σης. ΤοΔιάταγμαΑπαλλοτρίωσης δημοσιεύτηκε στην Επί186 10 3ΑΛΛ. Μεστάνα και άλλοιν.Δημ. Σνμβ.Αθηαίνου(Αρ.2) Κούρβης,Δ. σημηΕφημερίδα της Δημοκρατίας στις 22/6/90 καιταγε γονόταόπωςαναφέρονταιστηναπόφασητουπρωτόδικου Δικαστήείναιταεξής: 5 10 15 20 25 Q 3 25 "Η απόφασητου Συμβουλίου να κηρύξει την περιουσία των αιτητών απαλλοτριωτέα λήφθηκε ομόφωνα στις28/7/88, αφού προηγουμένως δεν τελεσφόρησαν οι προσπάθειες να επιτύχει εκούσια μεταβίβαση της από τους ιδιοκτήτες με ιδιωτική πώληση. Της απόφασης προηγήθηκε διεξοδική συζήτηση, όπως συνάγεται από το σχετικό πρακτικό.Ηαντίθεση των αιτητών σε αυτή εκδηλώθηκε με αλλεπάλληλα διαβήματατους. Ο αιτητής 2 παρέστη σε συνεδρίαση του Συμβουλίου καιεξέ φρασε τις απόψεις του,που διατύπωσε και εγγράφως. Ακολούθησε επιστολή του δικηγόρου τους πάνω στο ίδιοζήτημα.Απάντησε οΔήμαρχος εξηγώντας λεπτομε ρειακάγιατί τακτήματατων αιτητών κρίθηκαν σαντα πιοκατάλληλα. Αργότερα, το Μάρτιο του 1989, ο αιτητής 2 παρα πονέθηκε με επιστολήτου στον Υπουργό Εσωτερικών, που συνοδευόταν απόέκθεσηεκτιμητή ακινήτων.Στην έκθεση διαπιστώνεταιπωςυπήρχανάλλακτήματα, που περιγράφει, με ταοποία θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί εξίσουοσκοπόςτηςαπαλλοτρίωσης μεχαμηλότερημά λιστα δαπάνη,γιατί πρόκειται γιαχωράφιακαιόχι οικόπεδα.Το έγγραφο τελικά διαβιβάστηκε στο Συμβού λιο ως το αρμόδιο όργανο. Έγιναν και άλλες προσπάθειες απότους αιτητές για ματαίωση της από φασης, αλλά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία σε αυτές. Φτάνειναλεχθείπωςόληη σχετικήαλληλογραφίαβρίσκεται στοδιοικητικόφάκελο, τεκ. Ν. Παρά τις διαμαρτυρίες των αιτητών το Συμβούλιο δεν μεταπείσθηκε. Στις 9/3/90 προχώρησε σε δημοσίευ ση γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης, εκφράζοντας έτσι τηβούληση τουνααποκτήσει τηνπεριουσία.Οιαιτητές υπέβαλανένστασησύμφωνα μετηδιαδικασία ενστάσε ων απόθιγόμενους ιδιοκτήτες,την οποίαπροβλέπει το άρθρο4τουνόμουπερί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης 187 Κονρρης,Δ. Μεστάνα χαιάλλοιν.Δημ. Σνμβ.Αθηαίνον(Αρ.2)
(1992)αρ. 15/62. Η ένσταση είναι το συνημμένο θ στηναγό ρευσητου δικηγόρου των αιτητών. Σεαυτήγίνεται ει σήγησηγιατρεις άλλους χώρους σαν πιοκατάλληλους για την ανέγερση της αίθουσας. Μας χρειάζεται εδώ μια παρένθεση.Τα οικόπεδατων αιτητών συνορεύουν 5 με την αυλή του Γυμνασίου και των Δημοτικών Σχο λείων Αθηαίνου.Η αίθουσαπροορίζεταικυρίωςγιαεκ δηλώσεις των σχολείων αυτών. Συγκεκριμένα υποδεί χθηκε χωράφιπίσω απότο Νοσοκομείο της πόληςκαι άλληέκτασηαπέναντιαπότο Γυμνάσιο.Σανάλληπρό- 10 σφορη λύση εισηγήθηκαν την αυλή των σχολείων. Η αυλή, που έχει έκταση 6 οικοπέδων, αποκτήθηκε το 1961 απότην οικογένεια των αιτητών με ιδιωτικήσυμ φωνία. Στην ένσταση δόθηκε επίσης έμφαση στο γεγο νός πως λόγω της εισβολής οι αιτητές απώλεσαν έκτα- 15 ση 189 στρεμμάτων. Ηένστασητωναιτητών,πουουσιαστικά επαναλαμ βάνειτις θέσεις πουείχαν εκφράσει κατάκαιρούς,εξε τάστηκε σε συνεδρίαση του Συμβουλίου στις 26/4/90, αλλά απορρίφθηκε. Σαφείςαπαντήσεις στα εγερθέντα 20 ζητήματα δίνει το Συμβούλιο και στην επιστολή του ημερ.27/4/90προς τον 'ΕπαρχοΛάρνακας (συνημμένο ΙΑ)μέσωτουοποίουαπεστάλησανοι ενστάσεις. Η ολο κλήρωση τηςδιαδικασίας μεδημοσίευση τουδιατάγμα τοςαπαλλοτρίωσης στις22/6/90προκάλεσετηνκατάθε- 25 σητηςκρινόμενης αίτησης.". Επισημαίνεταιότι κατάτηδιάρκειατης εκδίκασηςτης προσφυγής ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, διευ κρινίστηκε πως ηαιτήτρια 1,ΕλένηΜεστάνα, δενείχεδι καίωμα κυριότητας σε κανένα από τα επίδικα οικόπεδα 30 και οδικηγόρος τηςαπέσυρετηνπροσφυγήαναφορικάμε τηναιτήτρια 1, ηοποίακαιαπορρίφθηκε.Τέσσερα από τα οικόπεδα είναι ιδιοκτησίατωναιτητών-εφεσειόντων 2και 3.Τοπέμπτο,μεαριθμό532/2/8,ανήκεισετρίτοπρόσωπο που δεν αμφισβήτησε δικαστικά το κύρος του διάταγμα- 35 τοςαπαλλοτρίωσης. Οδικηγόροςτωνεφεσειόντων υποστήριξε ότιδενέγινε 188 J ΑΛΛ. Μεστάνα καιάλλοιν.Δημ.Σνμβ.Αθηαίνον(Αρ.2) Κονρρης,Δ. η δέουσαέρευνα απόμέρους τουΔήμου Αθηαίνουπροτού προχωρήσει σεαπαλλοτρίωση.Το επιχείρηματουδικηγό ρου των εφεσειόντων είναι ότι η έρευνα ήταν πλημμελής διότι δεν ολοκληρώθηκε συγχρόνως η προεργασία για απαλλοτρίωση ολόκληρου τουχώρου. Συγκεκριμένα,δεν 5 προωθήθηκεταυτόχροναη μετατροπήχρήσης ήακριβέστε ρα η εγκατάλειψη του δημόσιου δρόμου που παραβαλλό. τανμεταξύτωναπαλλοτριωμένων κτημάτωνκαιοοποίος ήταν αναγκαίοςγια την ανοικοδόμηση της αίθουσας πολ10 λαπλήςχρήσης. Έχουμε εξετάσει τον προβαλλόμενο λόγο έφεσης, που είναι οκύριος λόγος της έφεσης καιέχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από τα στοιχεία που κατατέθηκαν στο πρωτόδικο Δικαστήριο, φαίνεταιότι έγινε ολοκληρωμένη 15 έρευνα για την ανάγκηδημιουργίας αίθουσας πολλαπλής χρήσης, για λόγους δημοσίας ωφελείας. Ο Δήμος Αθηαί νου ερεύνησε τις δυνατότητες για την πραγμάτωση ενός σκοπού, δηλαδή,την ανέγερση αίθουσας πολλαπλής χρή σης. Η ανάγκη απαλλοτρίωσης του υπό κρίση κτήματος 20 καταφάνηκε, όπωςσωστάδιαπίστωσε τοπρωτόδικοΔικα στήριο,ηδευλοποίηση των προθέσεων τουΔήμου Αθηαί νου έγινε σύμφωνα με το Νόμο και εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο. Για τους πιο πάνω λόγους, έχουμε καταλήξει στο συ25 μπέρασμα ότι οι εφεσείοντες δε θεμελίωσαν τον προβαλ λόμενολόγο έφεσης γιαανεπάρκειαέρευνας και συνεπώς ηέφεσηαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεταικαιη απόφασητου Δήμου Αθηαίνου επικυρώνεται. Επιδικάζουμε έξοδα εις βάροςτων εφεσειόντων. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 189