clr/1992/1992_3_21.pdf

(2)τον περί Φορολογίας Κεφαλαιονχιχών Κερδών Νόμον τον 1980 (Ν. 52/80) σε συνδυασμόμε τις διατάξεις των άρθρων 14(γ) .η χαι 18

(3)(β) τον Νόμου αρ.9 τον 1965— Λεν επιβάλλεται να πληι υ ρωθεί, χαι να προσκομισθούν οι επίσημεςαποδείξεις μαζί με τη δήλωση μεταβίβασης ακίνητηςιδιοκτησίας, κάθε φόρος, δικαίωμα ή τέλος,αλλά εκείνα ταδικαιώματα, τέλη και φόροι που δυνάμει τωνδιατάξεων "οιονδήποτεεκάστοτεεν ιοχύι νόμου βαρύνονσι το 15 ακίνητο ή εισπράττονται δ\ά της κατασχέσεως χαι πωλήσεως αντού" — Δενείναι αυτή ηπερίπτωσηγια το Νόμο περί Φορολο­ γίας Κεφαλαιουχικών Κερδών όπωςπροκύπτει και από το άρθρο 12 αυτού — Διαφοροποίηση της κριθείσας περίπτωσης από την AldnitaAnthoupolisLtdandAnotherv. TheRepublicofCyprus. _Λ 2U 25 ΛΛ Η έφεοη αυτή αμφισβήτησε την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασηςμε τηνοποία ακυρώθηκε η άρνησητον Διευθυντή Τμή­ ματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ναολοκληρώσει τημετα­ βίβαση οικοπέδου που αγόρασε η εφεσίβλητη από την Ιερά Μονή Κύκκου. Το Δικαστήριο διαχωρίζονταςτο ζήτημα τηςαμφισβήτησης απότηνΕκκλησία της εφαρμογήςτης σχετικής νομοθεσίας επί τωνπωλήσεων ακινήτωντης,τοοποίο θαακουγότανωςεκτηςσο­ βαρότητας τουχωριστά και απ'ευθείας απότηνΟλομέλεια, ασχο­ λήθηκε με την ουσία, με την εφαρμογήδηλαδή, επί μη καταβολής Φόρουκεφαλαιουχικώνκερδών, των διατάξεων των άρθρων 14(γ) και 18

(3)(β)τουΝόμου αρ.9του 1965, εφαρμογήστηνοποίαπροέ- 21 Δημοκρατία κ.α.ν.Κυθραιώτη

(1992)βη ο εφεσείων υπ' αρ. 1 στην παρούσα περίπτωση, με βάση το άρθρο 17

(2)του Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμουτου 1980 (ΝόμοςΑρ. 52 του 1980) όπωςτροποποιήθηκεμε τον Ν. 135/90, καιτης οποίαυπεραμύνθηκανοι εφεσείοντεςζητώ­ ντας την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης. Κρίθηκε επίσης καιτοζήτηματουεννόμου συμφέροντος της εφεσίβλητης. j Το Ανώτατο Δικαστήριο, απέρριψε την έφεση,κατάπλειοψη­ φία.ΜετηναπόφασηπουεξέδωσεοΠρόεδροςτουΔικαστηρίουκ. Α.Ν.Λοΐζου, καιμε την οποίασυμφώνησαν οι Δικαστές κ,κ. Πα­ παδόπουλος, Χατζητσαγγάρης και Χρυσοστομής, αποφασίστηκε 10 ότι: 1.Είναι φανερόαπόταγεγονότα τηςυπόθεσης αυτήςότιεπη­ ρεάζοντανταοικονομικά συμφέροντα τηςεφεσίβλητης μετην άρ­ νησητουΔιευθυντή ναδεχθεί τηδήλωση μεταβίβασηςενόςοικοπέ­ δουπουαυτήαγόρασεαπότην ΙεράΜονήΚύκκου μιακαιηίδια 15 είχεκαταβάλειτοτίμημακαι σύμφωνα με τηνπροβαλλόμενη από αυτήν ερμηνεία των σχετικών νομοθετικών διατάξεων ο Διευθυ­ ντής θαέπρεπε να δεχθεί τη μεταβίβαση και έτσι να αποκτήσει η εφεσίβλητηοικονομικό όφελος το οποίο εδικαιούτο.Ήταν έναδι­ καίωμα ως προς το οποίο η εφεσίβλητη, απότην προσβαλλόμενη 20 πράξη, ζημίωνε υλικά. Υπήρχε κατά το χρόνο της ασκήσεως της προσφυγήςκαι εξακολουθεί ναυπάρχεικατάτοχρόνοτηςεκδικά­ σεως.Ήταν έννομογιατί στηρίζεται πάνωσενόμιμηιδιότητακαι αυτή ήτανη μεταβίβαση και η εγγραφή επ' ονόματί της ακινήτου ιδιοκτησίας, πουαποτελεί απαίτησητου περί ΕγγραφήςΑκινήτου 25 Ιδιοκτησίας Νόμου.Ήταν αναμφίβολαενεστώςδιότι ηζημιάπρο­ ερχότανκατάτηνέκδοσητηςπράξεως,άμεσοδεδιότι έθιγεαπ'ευ­ θείαςτηνεφεσίβλητη χωρίςνααπαιτείται ηπροσβαλλόμενη πράξη να την αφοράδιότι ηκατά νόμο μεταβίβασηδίδει δικαιώματα και έχει επακόλουθα και επί του μεταβιβάζοντος, όπως και επί του 30 προσώπουπροςτοοποίοθαμεταβιβαστείηπεριουσία. 2. Εξετάζονταςτην ουσία, συμφωνούμε μετονπρωτόδικο Δι­ καστή ότι σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 14(γ) και 18

(3)(β),του Νόμου αρ.9 του 1965 δεν είναι κάθε φόρος,δικαίωμαή τέλοςπουεπιβάλλεται ναπληρωθεί καιναπροσκομισθούν οι επί- 35 σημεςαποδείξεις μαζίμετηδήλωση μεταβίβασης,αλλά εκείνατα δικαιώματα, τέλη και φόροι οι οποίοι δυνάμει των διατάξεων "οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύι νόμου βαρύνουσι το ακίνητο ή ει­ σπράττονταιδιάτηςκατασχέσεως καιπωλήσεως αυτού".ΟΝόμος περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών, είναι γεγονός ότι δεν 40 καθιστά ο ίδιος τον πληρωτέο φόρο πάνωστο αποκομισθέν κέρ­ δος απόδιάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας επιβάρυνσηπάνωστοακί­ νητο ούτε ο ίδιος ρητάπροβλέπει την είσπραξη του φόρουαυτού διά της κατασχέσεως και πωλήσεως του ακινήτου. Ο πληρωτέος φόρος είναι προσωπική υποχρέωση του πωλητή και εισπράττεται 45 από αυτόν με την διαδικασίαπου προβλέπει ο Νόμος. Επιπλέον δεν απαγορεύει ρητά τη μεταβίβαση ακίνητης ιδιοκτησίας χωρίς την καταβολή του φόρου.Το άρθρο 12 του Νόμου αυτού απαιτεί 22 3 AAA. * 10 15 20 Δημοκρατίακ.α.ν.Κνθραιώτη μόνο όπως ο διαθέτης ιδιοκτησίας δίδει στο Διευθυντή δήλωση, εντός ενός μηνός απότης διαθέσεως και ενπάσηπεριπτώσει προ της μεταβιβάσεως της ιδιοκτησίας, μαζί με οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που θαμπορούσε νατου ζητηθούν,και να καταβάλει το υπ' αυτόν υπολογιζόμενο ποσό φόρου. Το λεκτικό της διάταξης αυτήςδεν φέρνει την υποχρέωση του φορολογουμένου κάτωαπό τις πρόνοιες της επιφύλαξης του άρθρου 18

(3)(β) του Νόμου, όπωςερμηνεύτηκε πιοπάνω. Ορθάδεδιαφοροποιείταιηυπόθεση AkinitaAnthoupotisLtd. and Another v. TheRepublic of Cyprus, through the Minister of Intenor, γιατί εκεί απαγορευότανρητά διάθεση ακίνητης περιου­ σίας,σεαλλοδαπόκάτωαπότοάρθρο31τουπερίΕλέγχου Συναλ­ λάγματοςνόμου. ΟΔικαστής κ. Νικήταςδιαφώνησε μετην απόφαση τηςπλειοψηφίας, και εξέδωσε δική του απόφαση,σύμφωνα με την οποία εσφαλμένα η πρωτόδικηαπόφασηακύρωσετην απορριπτική από­ φαση του Διευθυντή, ο οποίος ορθά υπήγαγε την κριθείσα περί­ πτωση στο άρθρο 14(γ) του Ν.9/65 κατά τοαληθέςνόηματηςδιά­ ταξης. Στην ίδια όμως απόφαση του Δικαστή κ. Νικήτα,εκφράστηκεσυμφωνία προς τα πορίσματατης πλειοψηφίαςαναφορικά μετοέννομοσυμφέρον τηςεφεσίβλητης προςάσκησητηςπροσφυ­ γής· Έφεση απορρίπτεταικατά πλειοψηφίαχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Akinita Anthoupolis Ltd andAnotherv. The Republic ofCyprus, through theMinisterofInterior

(1980)3C.L.R.296Στέλλα θεοδουλίδουv.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υπ. Αρ. 689/89, απόφαση ημερ. 6/11/8930 Barnardv. Gorman

(1941)3AUEJi.45, 48Eastbourne Corpn v. Fortes Ice-Cream Parlour 1955Ltd [1958] 2 All EH.276. 'Εφεση Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανώτατου 35 Δικαστηρίου Κύπρου (Αρτεμίδη, Δ.) που δόθηκε στις 22 Ιουλίου, 1991 (Προσφυγή Αρ. 385/91) με την οποία η από­ φαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να μην αρνηθεί να επιτρέψει την αποδοχή της δήλωσης μεταβίβασης ενός οικοπέδου που αγόρασε η 23 Δημοκρατίαtea, ν.Κυθραιάτη

(1992)εφεσίβλητη απότηνΙεράΜονήΚύκκουακυρώθηκε. Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημο­ κρατίας, Α ΕυαγγέλουΑνώτεροςΔικηγόρος τηςΔη­ μοκρατίας, Γ. Δαζάρου, χαι Λ. Δημητριάδου (δΜς), Δικηγόροι τηςΔημοκρατίας,γιατουςεφεσείοντες. 5 Κ. Βελάρης, γιατην εφεσίβλητη. Cur.adv. vult Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.:Μετηναπόφασηαυτή συμφωνούν οι Δικαστές κ.κ. Παπαδόπουλος,Χατζητσαγγάρης καιΧρυ­ σοστομής. Ο Δικαστής κ. Νικήταςδιαφωνεί και θαδώσει 10 τηδικήτουαπόφαση. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χω­ ρομετρίας αρνήθηκε να επιτρέψει την αποδοχήτηςδήλω­ σης μεταβίβασης ενόςοικοπέδουπουαγόρασεηεφεσίβλη­ τη δια των νομίμων κηδεμόνων της από την Ιερά Μονή 15 Κύκκου και την οποίαοι αντιπρόσωποι της καιοιπωληταίπαρουσίασαν στοΕπαρχιακόΚτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας μεόλατααπαραίτηταέγγραφαπουπροβλέπει το άρθρο 18 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Νόμος Αρ. 9 του 1965),όπως 20 έχειτροποποιηθεί. Η άρνηση του Διευθυντή να αποδεχθεί τηδήλωσημε­ ταβίβασης στηρίχθηκε στο γεγονός ότι οι πωληταί δεν κα­ τέθεσαν ταυτόχρονα με αυτή και πιστοποιητικό από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων πληρωμής του φόρου κε- 25 φαλαιουχικών κερδών. Η αιτιολογία της άρνησης αυτής πουδόθηκεκαιεγγράφωςπροςτην ΙεράΜονήΚύκκουμε επιστολήημερομηνίας 20 Μαρτίου 1991,ήτανγιατίτούτο προβλέπεται στο άρθρο 18

(3)του Νόμου και από τοάρ­ θρου 17 του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών 30 Νόμου του 1980 (Νόμος Αρ. 52 του 1980) όπως τροπο­ ποιήθηκεμετοΝόμοΑρ. 135του 1990. 24 3ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.α.ν.Κυθραιώτη Α.ΛοΤζου, Π. Δενυπάρχειδιαφωνίαωςπροςτογεγονός ότιπράγμα­ τιη ΙεράΜονήΚύκκουδενπλήρωσετοΦόρο Κεφαλαιου­ χικών Κερδών πάνωστην επίδικηπώληση.Τούτο γίνεται γιατί ηΙερά ΜονήΚύκκου, όπως και ηΙερά Αρχιεπισκο5 πήΚύπρου αμφισβητούν ότι έχει εφαρμογήησχετική νο­ μοθεσία σεπωλήσεις ακινήτων πουπροβαίνουν. Πράγμα­ τι ένας μεγάλος αριθμός προσφυγών καταχωρήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο που έχουν σαν κύριο επίδικο θέμα το ζήτημα αυτόπου ενόψητων σοβαρών συνταγματικών 10 και άλλων νομικών ζητημάτων που εγείρονται αποφασί­ στηκεαπότο Ανώτατο Δικαστήριο να ακουστούν απ' ευ­ θείαςαπότηνΟλομέλεια. Εναντίον της πιο πάνω απόφασηςτου Διευθυντή κα­ ταχωρήθηκε προσφυγή ηοποία εκδικάστηκε από Δικαστή 15 του Δικαστηρίου τούτου, ο οποίος με την απόφαση του ακύρωσε την επίδικηαπόφαση.Ηπαρούσαέφεσηστρέφε­ ταικατάτηςπρωτόδικηςαυτήςαπόφασης. ΟπρωτόδικοςΔικαστής αναφέρθηκεστιςσχετικέςδια­ τάξεις καιβάσειτων οποίων ο Διευθυντής άσκησε τη δια20 κριτικήτου εξουσία πουαπορρέει απόαυτές.Αυτές είναι οιπιοκάτω:Τοάρθρο 14(γ)τουΝόμουαρ.9του 1965 έχειως εξής: 25 30 "Ο Διευθυντής δύναται να αρνηθή να επιτρέψη την παρά του αρμοδίου λειτουργού ΕπαρχιακούΚτηματολογικού Γραφείου ή παραρτήματοςαποδοχήνοιασδή­ ποτε δηλώσεως μεταβιβάσεως ή υποθήκης ή, οσάκις τοιαύτηδήλωσις εγένετοεις Επαρχιακόν Κτηματολογικόν Γραφείον επαρχίαςετέραςήτηςεπαρχίαςενηκεί­ ταιτοακίνητονούτινος σκοπείταιημεταβίβασιςήυποθήκευσις ήεις παράρτηματι, οΔιευθυντής δύναταινα αρνηθήνα εγγράψητηντοιαύτην μεταβίβασινή υποθήκευσιν εις οιανδήποτετων εφεξήςπεριστάσεων,ήτοι(α) 25 Α. ΛοΤζου,Π. ΔημοκρατίαΗΛ. ν.Κυβραΐαηΐ|

(1992)(β) (γ)οσάκιςη σκοπούμενη μεταβίβασις ήυποθήκευσις θα αντέβαινεν ήαντέκειτο προς τας διατάξειςοιουδή­ ποτεετέρου εκάστοτε ενισχύινόμου." Το άρθρο 17

(2)του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμουτου1980,προβλέπειταεξής: 5 "Ο φόρος καταβάλλεται ανεξαρτήτως οιασδήποτε ενστάσεως ήπροσφυγής αλλάοπωσδήποτεπριναπότη μεταβίβασητηςιδιοκτησίας εκτόςεάνοδιευθυντήςδια­ τάξει την αναστολήτηςπληρωμής του φόρουήμέρους ^ αυτούμέχρι τηςεντωτοιούτω διατάγματικαθοριζομέ­ νης ημερομηνίας." Σημ.: 'Διευθυντής' ορίζεται απότο Νόμοο Διευ­ θυντήςτουΤμήματοςΕσωτερικών Προσόδων." Το άρθρο 18.3(β) του Νόμου αρ.9 του 1965 περιέχει ρητή πρόνοια αναφορικά με τα είδη των δικαιωμάτων, φόρων καιτελώνγιαταοποίαπρέπει ναπροσκομίζονται αποδείξεις προτούγίνει μεταβίβασηακίνητηςιδιοκτησίας. Η σχετική πρόνοια έχει ως εξής, και υπογραμμίζω την κρίσιμη επιφύλαξη. "18.-

(1)Αι έγγραφαιδηλώσειςαίτινεςπροσάγονταιτω Επαρχιακώ Κτηματολογικά) Γραφείω υπό του δικαιο­ παρόχου και δικαιοδόχου οιουδήποτε ακινήτου διαλαμβάνουσιταακόλουθαστοιχεία: 25

(3)(β) επίσημαι αποδείξεις δεικνύουσαι ότι κατε­ βλήθησαν άπαντα τα δικαιώματα,τέλη και φόροι, οι πληρωτέοι κατά ήπροτης ημερομηνίας καθ*ηνδιενερ­ γείταιη δήλωσις περίτοτοιούτονακίνητον: Νοείται ότι ηπαράγραφοςαύτη τυγχάνει εφαρμο- 30 26 3ΑΛΛ 5 Δημοκρατία κ,α,ν. Κυθραιώτη Α.ΑοΤζου,Π. γής μόνον καθ'όσον αφορά εις δικαιώματα,τέληκαι φόρους οίτινες δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύι νόμου βαρύνουσι το ακίνητον ή ει­ σπράττονται δια της κατασχέσεως και πωλήσεως αυτού,καιδηανεξαρτήτως τουεάνελήφθησανταανα­ γκαίαμέτραίνασυσταθήεπιβάρυνσιςεπίτουακινήτου ούτινος σκοπείται η μεταβίβασις ή τα αναγκαίαπρος κατάσχεσιν καιπώλησιν αυτούτοιαύτα." Κατά τον πρωτόδικο Δικαστή όπως αναφέρει στην 10 απόφασητου είναι πρόδηλο απότις πιο πάνωδιατάξεις πως οι φόροι, τέληκαι άλλα δικαιώματα πουαναφέρο­ νται σε αυτές ορίζονται ως εμπράγματο βάρος στην ίδια τηνακίνητηιδιοκτησία,ηοποίαμάλισταυπόκειταικαισε κατάσχεση και πώληση για την είσπραξη τους. Γι' αυτό 15 και γίνεται ρητήπρόνοια πως πρέπει να προσκομίζονται αποδείξεις πληρωμής τους πριν από την μεταβίβαση. Ο περί Φορολογίας ΚεφαλαιουχικώνΚερδών Νόμοςδενκα­ θιστά τον πληρωτέο φόρο πάνωστο αποκομισθέν κέρδος από διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας εμπράγματο βάρος 20 πάνω σε αυτή. Είναι προσωπική υποχρέωση του πωλητή καιεισπράττεται απόαυτόνμετηδιαδικασίαπουπροβλέ­ πειοΝόμος. ΣτησυνέχειαοπρωτόδικοςΔικαστής αναφέρθηκεστην υπόθεση AkinitaAnthoupoUs Ltd. and Anotherv. The 25 Republicof Cyprus, through theMinisterofInterior

(1980)3 C.L.R. 296, την οποία επικαλέστηκαν οι εφεσείοντες για ναυποστηρίξουν τηνεισήγησητουςπωςοΔιευθυντής είχε εξουσίαβάσειτουάρθρου 14(γ) τουΝόμουαρ. 9του 1965 να μη δεκτεί τηνδήλωσημεταβίβασης καιαποφάνθηκεότι 3 0 αυτή υποστηρίζει ακριβώςτην αντίθετηάποψη.Στηνυπό­ θεσηαυτήο Διευθυντής του Κτηματολογίου, ενεργώντας σύμφωνα μετις διατάξεις τουπιο πάνωάρθρου, αρνήθη­ κετη μεταβίβασηακίνητηςιδιοκτησίας πουπωλήθηκεαπό τηναιτήτριαεταιρείαΑνθούποληστοναιτητή,μόνιμοκά35 τοικο του εξωτερικού. ΑλλάβέβαιαοΔιευθυντής ενήργη­ σε βάσει τουάρθρου31τουπερί ΕλέγχουΣυναλλάγματος Νόμου Κεφ. 199, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο αρ. 53 27 Δ.ΑοΤζον,Π. Δημοκρατία *Α. ν.Κνθραιώτη

(1992)του 1972, οι πρόνοιες του οποίου απαγορεύουν,ελλείψει αδείας από την Κεντρική Τράπεζα, τη διάθεση στην Κύπρο ακίνητης ιδιοκτησίαςσε πρόσωποπουμένει μόνι­ μαστο εξωτερικό.Κρίθηκε δεότι οΔιευθυντής μπορούσε να επικαλεστεί τις εξουσίες του βάσει του άρθρου 14(γ) 5 του Νόμου αρ. 9 του 1965, γιατί το άρθρο 31 του περί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμου απαγορεύει τη διάθεση της ακίνητης ιδιοκτησίαςσε μόνιμο κάτοικοτου εξωτερι­ κού, εφόσον δεν υπάρχει προηγουμένως η άδειατης Κε­ 10 ντρικής Τράπεζας. Γίνεται δηλαδή, ρητή πρόνοια στο Νόμοαυτό γιατηναπαγόρευση τηςδιάθεσηςακίνητης πε­ ριουσίας στην Κύπρο,σε αλλοδαπό.Τόνισε δε ότι παρό­ μοια πρόνοια δεν υπάρχει στον περί ΦορολογίαςΚεφα­ λαιουχικώνΚερδώνΝόμο. Το πρώτο θέμα που ηγέρθηκε στην έφεση αυτή είναι 15 ότι το πρωτόδικοΔικαστήριο εσφαλμένα απέφυγεναεξε­ τάσει κατά πόσο η αιτήτρια είχε ενεστώς έννομο άμεσο και προσωπικό συμφέρον εντός της έννοιας του 'Αρθρου 146τουΣυντάγματος. Είναιφανερόαπόταγεγονότατηςυπόθεσηςαυτήςότι 20 ηεφεσίβλητη αιτήτριαστην προσφυγή, μετην άρνησητου Διευθυντή ναδεχθεί τηδήλωση μεταβίβασης ενός οικοπέ­ δουπουαγόρασεαυτήαπότην ΙεράΜονήΚύκκου επηρεάζοντο ταοικονομικά της συμφέροντα μιακαιηίδιαείχε καταβάλει το τίμημα και σύμφωνα με την προβαλλόμενη 25 από αυτήερμηνείατων σχετικών νομοθετικώνδιατάξεων ο Διευθυντής θαέπρεπε ναδεχθεί τη μεταβίβασηκαιέτσι να αποκτήσειη αιτήτριαοικονομικό όφελος το οποίοεδικαιούτο. Ήτοένα δικαίωματο οποίο ηαιτήτριααπότην προσβαλλόμενη πράξη ζημιούτο υλικά. Υπήρχε κατά το 30 χρόνο της ασκήσεως της προσφυγής και εξακολουθεί να υπάρχεικατάτοχρόνοτηςεκδικάσεως. Ήτο έννομο γιατί στηρίζεται πάνωσε νόμιμηιδιότητα και αυτήήτοη μεταβίβαση καιη εγγραφή επ'ονόματιτης ακινήτουιδιοκτησίαςπουαποτελείαπαίτησητουπερί Εγ- 35 γραφής Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου. Ήτοαναμφίβολα 28 3ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.α.ν. Κυθραιότη Α.ΑοΤζον, Π. ενεστώς διότι η ζημιά προήρχετο κατά την έκδοση της πράξεως, άμεσο δε διότι έθιγε απ' ευθείας την αιτούσα χωρίς να απαιτείται η προσβαλλόμενη πράξη να τον αφορά διότι η κατά νόμο μεταβίβαση δίδει δικαιώματα 5 και έχει επακόλουθα και επί του μεταβιβάζοντος, όπως και επί του προσώπου προς το οποίο θα μεταβιβαστεί η περιουσία. Για τους λόγους αυτούς κρίνουμε ότι ο λόγος αυτός τηςεφέσεωςαποτυγχάνει. 10 Εξετάζοντας τώρα την ουσία, συμφωνούμε με τον πρωτόδικοΔικαστή ότι σύμφωνα μετιςδιατάξειςτωνάρ­ θρων 14(γ) και 18

(3)(β), του Νόμου αρ. 9 του 1965 δεν είναι κάθε φόρος, δικαίωμα ή τέλος που επιβάλλεται να πληρωθεί και να προσκομισθούν οι επίσημες αποδείξεις 15 μαζίμετηδήλωσημεταβίβασης,αλλάεκείνατα δικαιώμα­ τα, τέλη και φόροι οι οποίοι δυνάμει των διατάξεων "οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύινόμου βαρύνουσι το ακίνη­ το ή εισπράττονται δια της κατασχέσεως και πωλήσεως αυτού". 20 Ο Νόμος περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών, είναι γεγονός ότι δεν καθιστάο ίδιος τον πληρωτέο φόρο πάνωστο αποκομισθένκέρδοςαπόδιάθεσηακίνητηςιδιο­ κτησίας επιβάρυνσης πάνω σε αυτή, ούτε ο ίδιος ρητά προβλέπει την είσπραξη του φόρου αυτού δια της κατα25 σχέσεως και πωλήσεως αυτού.Ο πληρωτέος φόρος είναι προσωπικήυποχρέωση τουπωλητήκαι εισπράττεταιαπό αυτόνμετηδιαδικασίαπουπροβλέπει οΝόμος.Επιπλέον δεν απαγορεύει ρητάτη μεταβίβασηακίνητης ιδιοκτησίας χωρίς την καταβολήτου φόρου.Το άρθρο 12 του Νόμου 30 αυτού απαιτεί μόνο όπως ο διαθέτης ιδιοκτησίας δίδει στο Διευθυντή δήλωσηεντός ενός μηνός απότηςδιαθέσε­ ως και εν πάση περιπτώσει προ της μεταβιβάσεως της ιδιοκτησίας, μαζί με οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που θα μπορούσε νατουζητηθούν, καινακαταβάλειτουπ'αυτόν 35 υπολογιζόμενο ποσό φόρου. Το λεκτικό της διάταξης αυτής δεν φέρνει την υποχρέωση του φορολογουμένου 29 ΔημοκρατίαΚΛ.ν.Κυθραιώτη

(1992)κάτω απότις πρόνοιες της επιφύλαξης του άρθρου 18

(3)(β)τουΝόμου,όπωςερμηνεύτηκε πιοπάνω. Ορθά δε διαφοροποιείται η υπόθεση Akinita Anthoupolis Ltd andAnother v. The Republic of Cyprus, through theMinisterofInterior(πιοπάνω),γιατίεκείαπα- 5 γορεύετο ρητάδιάθεσηακίνητηςπεριουσίας σεαλλοδαπό κάτω απότο άρθρο 31 τουπερί Ελέγχου Συναλλάγματος Νόμου. Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγουςη έφεση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. *" ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Συγκαταλέγεται ηκαταβολήτου φόρου κεφαλαιουχικών κερδών στις προϋποθέσεις για την απο­ δοχή από το διευθυντή του κτηματολογίου της δήλωσης για μεταβίβαση και εγγραφή ακινήτου που υπόκειται σε τέτοια φορολογία. Αυτό είναι απόμιάπρώτηθεώρηση το 15 νομικό ερώτημαπουσυζητήθηκεπρωτόδικα. Παρουσιάζε­ ται μάλιστα για πρώτη φορά.Ο πρωτόδικος δικαστής το απάντησεαρνητικά.Όμωςηθέση τωναρμόδιωνκτηματο­ λογικών αρχών είναι ότι οι σκέψεις της απόφασης δεν είναι ανεπίδεκτες σοβαρών αντιρρήσεων. Και αρνούνται 20 τηνορθότητατης. Ο λόγος της έφεσης είναι πως ηπροσβαλλόμενη από­ φαση παρερμήνευσε τις διατάξεις του άρθρου 14 (γ) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/65. Πε­ ραιτέρω η ερμηνευτική προσέγγιση που υιοθετήθηκε 25 αγνόησε ήδεν απέδωσετηβαρύτητα πουέπρεπεστις πρό­ νοιες του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμουαρ. 52/80.Πρόκειται γιατο αρθρ. 12

(1)του νόμου αυτού, όπως έχει τροποποιηθεί από το ν. 135/90,και το τροποποιημένο άρθρο21 σε συνδυασμό μετο 8.Σύμφωνα 30 με τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων οι ερμηνευτικές αυτές πλημμέλειες οδήγησαν το δίκασαν δικαστήριο σε λανθασμένηκρίση. Το περιεχόμενο των σχετικών διατάξεωνκαι ηέννοια 30 3 AAA. Δημοκρατίαtea. v. KitiQauinq Νικήτας,Δ* πουτους έχειπροσδώσει ηεκκαλούμενη απόφαση θαεξε­ ταστούν στην κατάλληληστιγμή. Γιατηνώρα επιβάλλεται να αναφερθούμεστιςσυνθήκες υπότις οποίεςδημιουργή­ θηκε ηδιαφορά. Ηεφεσίβλητη-αιτήτρια, που είναι ανήλι5 χη χαι εκπροσωπείται από τους γονείς της, προέβη σε αγορά οικοπέδου απότην Ιερά Μονή Κύκκου. Στις 18/3/ 91 υποβλήθηκε στο κτηματολογικό γραφείο Λευκωσίας από τους πληρεξούσιους αντιπρόσωπους των συμβληθέντων μερών ηδήλωσημεταβίβασης,ηοποία συνοδευόταν 10 απότα έγγραφαγιαταοποίακάμνει πρόβλεψη τοάρθρο 18

(3)του ν. 9/65. Ωστόσο ο διευθυντής αρνήθηκε να επι­ τρέψειτη μεταβίβαση μετην αιτιολογία πως δεν συνυποβλήθηκε με τη δήλωση μεταβίβασης και τα άλλα έγγραφα απόδειξη,απότοτμήμαεσωτερικών προσόδων,ότι χατα15 βλήθηκε οφόροςκεφαλαιουχικώνκερδών.Η απορριπτική απόφαση βασίστηκε, όπως μνημονεύεται ρητά σε σχετική επιστολήτου διευθυντή ημερ. 20/3/91,στις διατάξεις του άρθρου 18

(3)τουν.9/65 καιτουάρθρου17τουν.52/80. Κατά κάποιοτρόπο ηυπόθεση είναι προπομπόςπολ20 λών άλλων εκκρεμουσών περιπτώσεων τηςΙεράςΑρχιεπι­ σκοπής και της Ιεράς Μονής Κύκκου που συγκεντρώθη­ καν και ορίστηκαν απευθείας από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου. Γιατί ηπιο σημαντική πλευρά τουζητήμα­ τος θίγεται σ' αυτές. Είναι αμοιβαίααποδεκτόότι ηΙερά 25 Μονή Κύκκου, κατόπιν νομικής συμβουλής, αρνήθηκενα καταβάλει τον φόρο στην υπό κρίσηκαι σε άλλεςπωλή­ σεις κτημάτων πουπραγματοποίησε. Η Ιερά Αρχιεπισκο­ πή αμφισβήτησε το δικαίωματης πολιτείας να τηςεπιβά­ λει τέτοια φορολογία, αλλάκαταβάλλει τους φόρουςυπό 30 διαμαρτυρία.Ηθέσητους είναι ότι με βάσητις διατάξεις του άρθρου 23

(9)και 110 του συντάγματος η ακίνητη ιδιοκτησία τους απαλλάσσεται της φορολογίας αυτής. Στις εκκρεμούσες προσφυγές οι εκκλησιαστικές αρχές ανακινούν άμεσα θέμα συνταγματικότητας της φορολο35 γίας. Χρειάζεται εντούτοις η εξής διευκρίνηση. Στην κρι­ νόμενη υπόθεση δεν συζητήθηκε τέτοιο ζήτημα. Και το ερώτημαπαραμένειακέραιοόπωςακριβώςθα διατυπωθεί σεάλληθέσητηςαπόφασης. 31 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία ΚΛ.ν.Κυθραιώτη

(1992)Σε αυτό εδώ το σημείο έχει τη θέση της μια σύντομη επισκόπηση των νομοθετικών κανόνων πουκαθορίζουν ταπλαίσιασταοποίαθακινηθείοδικαστικόςέλεγχοςτης συμπεριφοράςτωνεφεσειόντων. Αφετηριακόστηνπαρου­ σίασητουθέματοςαυτούείναιτο άρθρο 14(γ)τουν.9/65. 5 Βρίσκεται στο Μέρος ΙΠτουνόμου πουέχειτίτλο Τενικαί διατάξεις αφορώσαι εις δηλώσεις μεταβιβάσεων ή υποθηκών."Οριοθετεί δε,όπωςαναφέρεταικαιστονπλαγιότιτλο του άρθρου,τη διακριτική εξουσία τουδιευθυ­ ντή. Η διάταξητουπαρέχειεξουσία νααρνηθείτημεταβί- 1° βάση ή υποθήκευση ακινήτου εκτός άλλων και σε περιπτώσεις που "ησκοπούμενη μεταβίβασιςή υποθήκευσις θααντέβαινενή αντέκειτοπροςταςδιατάξεις οιουδή­ ποτεετέρουεκάστοτεεν ισχύϊνόμου." Η άλλη σχετική πρόνοιατου ν. 9/65 είναι το αρθρ. 18 15

(3)(β) μετο οποίο ξεκινά το Μέρος IV του νόμου.Τιτλο­ φορείται "Διατάξειςαφορώσαιεις μεταβιβάσεις". Τηδιάρ­ θρωση αυτή επισημαίνει η προσβαλλόμενη απόφασηγια να αντλήσει ερμηνευτική βοήθειακαι ναενισχύσει τασυ­ μπεράσματα της. Ηδιάταξηαναφέρεταιστα άλλα έγγρα- ^0 φα πουπρέπει ναπροσκομιστούν στο κτηματολόγιοκατά τη μεταβίβαση μαζί με τις δηλώσεις και τα έγγραφαπου προβλέπονται από τα εδάφια 1 και 2 του ίδιου νόμου. Έχει δεως εξής: "επίσημοι αποδείξειςδεικνύουσαι ότι κατεβλήθησαν 25 άπαντα τα δικαιώματα, τέληκαι φόροι, οι πληρωτέοι κατά ήπρο της ημερομηνίας καθ' ήν διενεργείται η δήλωσιςπερίτοτοιούτονακίνητον." Παραθέτωτην επιφύλαξη τηςπαραγράφουαυτήςγιατί αποτελεί τηλυδίαλίθοτηςυπόθεσης: 30 "Νοείται ότι η παράγραφος αύτητυγχάνει εφαρμο­ γής μόνον καθ'όσον αφορά εις δικαιώματα, τέληκαι φόρους οίτινες δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύι νόμου βαρύνουσι το ακίνητον ή ει­ σπράττονται διά της κατασχέσεως και πωλήσεως 35 32 3 ΑΛΑ. Δημοκρατία tea. ν.Κυθραιώτη Νικήτας, Δ. αυτού,καιδήανεξαρτήτως τουεάνελήφθησανταανα­ γκαία μέτραίνασυσταθήεπιβάρυνσις επίτουακινήτου ούτινος σκοπείται η μεταβίβασις ή τα αναγκαίαπρος κατάσχεσινκαιπώλησιν αυτούτοιαύτα." 5 θα μπορούσε ναλεχθείστο σημείο αυτόότι κατάτην πρόοδοτηςδιαδικασίας διευκρινίστηκε πως,παρά τοπε­ ριεχόμενο της επιστολής της20/3/91,στην πραγματικότη­ τα η απόφαση των εφεσειόντων βρίσκει έρεισμα στο άρθρο 14(γ) τουν.9/65 αντίστο 18

(3)(β) που μνημονεύε10 ταιστηνπαραπάνωεπιστολή.Σεομοφωνία μετονπρωτό­ δικο δικαστήπουπαρέπεμψε στην απόφαση Ακίνητα ΑνθούποληΑτδ. ν.Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ. 296 βρίσκω πωςηπλημμέλεια δενεπάγεταιτηνακυρότητατηςαπόφα­ σης του διευθυντή αν φυσικά μπορεί να θεμελιωθεί στη 15 νέαδιάταξηστην οποίαέγινε επίκληση. Βλέπεεπίσης την απόφασητηςΟλομέλειαςστηνυπόθεση689/89 Στέλλα θεοδουλίδονν.ΚυπριακήςΔημοκρατίαςημερ. 6/11/89. Ερχόμεθαστιςδιατάξειςτουπερί ΦορολογίαςτωνΚε­ φαλαιουχικών Κερδών Νόμου. Το άρθρο 17

(2), μετά την 20 τροποποίηση του,κατέστησε επιτακτικήτηνπληρωμήτου φόρου προτού πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση. Κι αυτό ανεξάρτητα απότο γεγονός ότι ο φορολογούμενος αμφι­ σβητεί τη φορολογία καταθέτοντας ένσταση ήπροσφυγή. Μόνο ο διευθυντής έχει την ευχέρεια να αναστείλει την 25 πληρωμή. Τοπρωτόδικοδικαστήριο,ακυρώνονταςτην απόφαση τουκτηματολογίου να μην επιτρέψει την αποδοχήτης με­ ταβίβασης,αποφάνθηκεπωςτοάρθρο14(γ)δενεφαρμόζε­ ται σε περιπτώσεις όπως ηπαρούσα. Μετο ακόλουθο δι30 καιολογητικό: ότι,σύμφωνα μεόσαδιαλαμβάνειτο 14(γ), ησκοπούμενη μεταβίβασηκαθαυτή πρέπει να απαγορεύε­ ται ρητά από τις διατάξεις του άλλου νόμου. Και στο προκείμενο ο νόμος για τακεφαλαιουχικάκέρδηδεν έχει καμιάσυνάφειαμεθέματαμεταβίβασηςακινήτωνούτεχο35 ρηγεί εξουσία στο διευθυντήτουκτηματολογίου να μαται­ ώνει μετηνάρνησητουτηνεγγραφήκτήματος. 33 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία ΆΛ. ν.Κυθραιώτη

(1992)Σύμφωνα με τη συλλογιστική της πρωτόδικης απόφα­ σης ηυπόθεση Ακίνητα ΑνθούποληςΑτό., ανωτέρω,που παρέθεσαν οι εφεσείοντες, όχι μόνο δεν προωθεί τηθέση τους, αλλά την αποδυναμώνει. Διότι σε εκείνη την περί­ πτωση κρίθηκε ότι ο διευθυντής του κτηματολογίου ορθά 5 μεν προσέφυγε στις πρόνοιες του 14(γ) τουν.9/65 αρνού­ μενος να εγγράψει το μεταβιβαζόμενο,αλλά υπάρχειδιά­ ταξη "εν ισχύι νόμου",το άρθρο31 τουπερί ΕλέγχουΣυ­ ναλλάγματοςΝόμουΚεφ. 199,πουαπαγορεύειτη διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας σε μόνιμο κάτοικο εξωτερικού 10 χωρίς άδειααπότην Κεντρική Τράπεζα Και τοδικαστή­ ριοτόνισε πάλινπωςτο 17

(2)τουν.52/80 επιτάσσει εξό­ φλησητουφόρουπριναπότημεταβίβαση,αλλάδενπαρα­ χωρεί δικαίωμα στο διευθυντή να αρνηθεί για το λόγο αυτότημεταβίβαση. 15 Το άλλο σκέλος του σκεπτικού είναι ουσιαστικά πως μετο 18

(3)(β) εξαντλούνται οι υποχρεώσεις που επιβάλλει ο νόμος γιατηνπροσαγωγήαποδείξεωνπληρωμής.Ηεπι­ φύλαξη του άρθρου περιορίζει την προσκόμιση τέτοιων στοιχείων σε φόρους που βαρύνουν το ακίνητο και μπο- 20 ρουν να εισπραχθούν με κατάσχεση και πώληση τους. Η πληρωμή του φόρου, όπως παρατηρεί το δίκασαν δικα­ στήριο, είναι προσωπική υποχρέωση του πολίτη και ει­ σπράττεταιμετηδιαδικασίαπουπροβλέπει ονόμος. Ενώ στις περιπτώσεις του άρθρου 18

(3)(γ)συνιστά εμπράγμα- 25 το βάρος επί του ακινήτου. Και γιαυτό προαπαιτείταιη κατάθεσητωναποδείξεωνπληρωμής. Κατά βάσηοι νομικοί συλλογισμοί της απόφασης κα-θρεφτίζουν τα επιχειρήματα που ο δικηγόρος της εφεσί­ βλητης κ. Βελάρης πρόβαλεενώπιον μας.Οκ.Ευαγγέλου, 30 πουανέπτυξετην εξεταζόμενη πτυχήτηςυπόθεσης,παρα­ πονέθηκε πως η πρωτόδικη απόφαση παραγκωνίζει τις επιπτώσεις του αρθρ. 12

(1)(ν. 52/80όπωςτροποποιήθη­ κε). Ανοίγω εδώ σύντομη παρένθεση για να αναφέρωότι το άρθροορίζει με τρόπο ανεπίδεκτο αμφισβητήσεων ότι 35 ο ιδιοκτήτης οφείλει 34 3 AAA. Δημοκρατία κ.α.ν.ΚυΟοαιώτη Νικήτας, Δ.

(1)μέσασεέναμήνααπότηδιάθεσητηςπεριουσίας,το αργότερο δε πριν απότη μεταβίβαση,να ειδοποιήσει το διευθυντή (εσωτερικών προσόδων), χρησιμοποιώντας το εγκεκριμένο έντυπο,γιατιςλεπτομέρειες τηςπώλησηςκαι 5

(2)ναπληρώσει το φόροσύμφωναμετουςδικούςτου υπολογισμούς. Είναιορθόότι οσυνδυασμός τωνάρθρων 12

(1), 17

(2)και 21 ποινικοποιεί την παράλειψη υποβολής αίτησης μέσα στην τασσόμενη από το άρθρο 12

(1)προθεσμία. 10 Είναι δε παραδεκτόότι στην προκείμενη περίπτωση δεν υποβλήθηκε τέτοια δήλωση. Η πρωτόδικη απόφασηδεν αντιμετωπίζει απευθείαςτοθέμααυτόσεσυνάρτησημετο 14(γ).Υπάρχει μονάχατοακόλουθο σχόλιο: 15 20 "Οπροσδιορισμός πληρωμής τουφόρου,σεσυνδυασμό μετηνπράξητηςεγγραφήςτηςιδιοκτησίας,γίνεται στο νόμο αφενόςγια νακαθοριστεί ηημερομηνία που αυτός είναι πληρωτέος και αφετέρουνα συντελεστούν ταγεγονόταη ύπαρξη των οποίων οδηγεί στηνδιάπρα­ ξη των αδικημάτων που προβλέπονται στα επόμενα άρθρατουνόμου." Ηεπιφύλαξη τουάρθρου 18

(3)(β) πρέπειναερμηνεύ­ εται υπό το πρίσμα και των άλλων προνοιών του νόμου κατ' εφαρμογήν του κανόναπουυπαγορεύει την εξέταση ενός νομοθετήματος για ερμηνευτικούς σκοπούς στο σύ25 νολό του. Βλέπε Francis Bennion"Statutory Interpre­ tation"

(1984)σελ. 374. Γιατο ίδιοθέμαείναι άξιομνείας το ακόλουθο απόσπασμα από την Barnard v.Gorman [1941] 3A11E.R.45,48:: -0 35 "Our duty Is to take the words as they stand and to give them their true construction, having regard to the language of the whole section, and, as far as relevant of the wholeAct, alwayspreferring thenatural meaning of the word involved, but none the less always giving the word its appropriate construction according to the context." 35 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία « Λ .ν.Κυθραιώτη

(1992)Το άρθρο 14 (γ)θέτει ανεξάρτητοκανόναουσιαστικού δικαίου. Σύμφωναμε τηδομήτου νομοθετήματος το πα­ ραπάνω άρθρο,όπως και το 18, αφοράσε μεταβιβάσεις ακινήτων.Επομένωςηεπιφύλαξη σε μιάδιάταξηδεν μπο­ ρεί νααποτελέσει τογνώμονα ούτεναελέγξειπεριοριστι- 5 κά το νόημα μιας άλλης. Βλέπε Eastbourne Corpn v. FortesZee-CreamPaiiour

(1955)Ltd [1958] 2All E.R.

1. Έτσι,σε τελική ανάλυση,τοζήτημαείναι ανηδεδομέ­ νηπερίπτωση,μπορείναυπαχθείστοάρθρο 14(γ). Είναι βέβαιο πως στην υπόθεση Ακίνητα Ανθούπολη 10 Λτδ τοάρθρο31τουΚεφ. 199δενεπέτρεπετη μεταβίβαση χωρίς τη σχετική άδεια. Είναι όμως εξίσου βέβαιοπωςη υπόθεση δεν διατύπωσε ευρύτερη αρχήπως ηπροσφυγή στο άρθρο 14(γ) είναι δυνατήμόνο εφόσον ημεταβίβαση απαγορεύεται από ρητή πρόνοια άλλης νομοθεσίας. Η 1 5 υπόθεση συνιστά δικαιολογημένο παράδειγμα ματαίωσης εγγραφής ακινήτουχωρίς όμως να εισάγει την απόλυτη αρχήπουτηςαποδόθηκε. Σύμφωνα με τονκανόνα τηςγραμματικήςερμηνείαςη βούληση του νομοθέτη συμπίπτει με τη γλωσσική διατύ- 20 πωση του κειμένου. Ευρεία ανάλυση γίνεται από τον Bennion στο βιβλίο του.Αρχίζει στη σελ.
2. Υπάρχουν επίσης δύο ενδιαφέροντα άρθρα του καθηγητή GlanvUle Williams: "The Meaning of Literal Interpretation", 131 N.L.J.1128-1129,1149-
3. 25 Προσδίνονταςσταδύορήματαπουχρησιμοποιεί ονο­ μοθέτης στο 14 (γ)τη φυσικήτους έννοια καισυλλαμβά­ νοντας το νόημα τους διασταλτικά στην ευρύτερη σημα­ σία τους,αναπόφευκταβρίσκει κανείςπωςησκοπούμενη μεταβίβαση θα αντέβαινε ή θα αντέκειτο στις διατάξεις 30 τουνόμουπουήδηπαρέθεσα.Περαιτέρω ηερμηνείααυτή, που βρίσκεται μέσα στα όρια της γλωσσικής μορφής της διάταξης, συνάδει και με την τελολογική ερμηνεία. Πως μπορεί να υποστηριχθεί πως η μεταβίβαση δεν θαήταν ενάντια στο νόμο εφόσον και ο ίδιος ο λειτουργός του « 36 3 AAA. Δημοκρατία κ,α.ν.Κυθραιώτη Νικήτας, Δ. κτηματολογίου, που γνώριζε την παρανομία,θαπροχω­ ρούσε να την επισημοποιήσει ως συμμέτοχος σε ποινικό • αδίκημα.Επομένωςη επίδικηαπόφαση ακυρώνεται. Πριν τελειώσω πρέπει να αναφέρω πως οι απόψεις 5 μουσυνταυτίζονται μετηνπλειοψηφία αναφορικάμετην ύπαρξη έννομου συμφέροντος από μέρους της αιτήτριας να ασκήσει προσφυγήκατά της απόφασηςτουδιευθυντή. Το θέμα είχε αποτελέσει αντικείμενο του δεύτερου λόγου τηςέφεσης,οοποίοςαπορρίπτεταιωςαβάσιμος. 10 Ηέφεση όμως πετυχαίνει γιατον άλλο λόγο. Ηαπορ­ ριπτικήαπόφασητωνεφεσειόντων επικυρώνεται. Η έφεσηαπορρίπτεται κατάπλειοψηφίαχωρίςέξοδα. 37