3ΛΛΛ. 23Ιουνίου.1992 [ΠΙΚΗΖ ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΡΎΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜ1ΔΗΣ.Δ/στές] ΑΤΗΣΤΕΥΚΡΟΥΑΟΪΖΟΥ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟ ΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεοιβλήτων-Καθ'ωνηαίτηση (ΑναθεωρητικήΈφεσηαρ. 890). 5 Φορολογία—ΦορολογίαΚεφαλαιουχιχώνΚερδών— Οπερί Φορο λογίας Κεφαλαιουχιχών Κερδών Νόμοςτου 1980 (Ν52/80) — Άρθρα2, 4,6χαι 100) — Πα τον υπολογισμό του κέρδουςπου προέκυψε απόπώληση ακινήτων λαμβάνεται υπόψηη αγοραία αξίατου ακινήτουκατά την27/6/1978, ανεξάρτηταανοδιαθέτης, του οποίουτοκέρδος φορολογείται είναιδωρεοδόχος τωνακινή των από δωρεά, που δενυπόκειται σεφορολογία βάσειτου άρ θρου100), ηοποίαέγινεπολύαργότερααπό την27/6/
- 20 Ταεπίδικαχτήματαθωρήθηκανστον εφεσείοντα - αιτητή από τον πατέρατουστις4/10/
- Στις2/2/S3 οαιτητήςπώλησεταχτή ματαγιατο ποσό των £750.
- Τοκρίσιμοερώτημα στην παρού σαέφεσηήτανχατάπόσοορθάή όχι οΔιευθυντής Τμήματος Εσω τερικών Προσόδων, για ναυπολογίσει τοκέρδος που προέκυψε από τηνπώληση, έλαβε υπόψη τηναγοραία αξία των χτημάτων κατάτην27/6/78καιόχικατάτην4/10/82 πουέγινεηδωρεά. Ήταν ισχυρισμός του δικηγόρου τουεφεσείοντα πως όπως προκύπτει από τονορισμό της λέξης "κέρδος" στοάρθρο 2 του Νόμου, το κέρδοςπουέπρεπεναφορολογηθείήταναυτόπουπραγματοποίη σε ο εφεσείοντας χαι όχιοπατέραςτου, εφόσον το κέρδος είναι προσωποπαγές καιόχιπραγματοπαγές. 25 Ο δικηγόρος τωνεφεσίβλητωνισχυρίστηκεπως,κατάτονυπο λογισμότου κέρδους του εφεσείοντα ορθάλήφθηκε υπόψη ηαξία τηςιδιοκτησίας χατάτην27/6/78χαιόχιη ημερομηνία τηςδωρεάς, συμπέρασμα που προκύπτει απότιςσυνδυασμένεςδιατάξεις των άρθρων4και 10(β)τουΝόμου. JQ 15 Στο κείμενο της απόφασης γίνεται εκτενής αναφοράστα 219 Λοΐζου ν.Δημοκρατίας
(1992)άρθρα 2, 4, 6 και 10(β)του περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμουτου 1980 (Ν. 52/80). ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνέφεση,αποφάσισε ότι: Γίνεται φανερόαπότιςπρόνοιες τουάρθρου4,πωςυπόκειται 5 σε φορολογία πανκέρδος που προκύπτ& από "διάθεση ιδιοκτη σίας" καισύμφωνα μετο άρθρο 10, "διάθεση ιδιοκτησίας" περι λαμβάνει καιδωρεά ιδιοκτησίας, όμως εξαιρούνται τηςφορολογίας δωρεές μεταξύ ορισμένων κατηγοριών ατόμων,^ περιλαμβανομένωνγονέων προςτέκνα. *Q Η εξαίρεσηαυτή,συμφωνούμε μετηνεισήγησητου δικηγόρου τωνκαθ'ωνηαίτηση,πωςγίνεταιυπότονόροότιότανγίνειμετα γενέστερηδιάθεση της περιουσίας απότοτέκνο σεπρόσωπο που δεν εμπίπτειστιςεξαιρέσειςτουάρθρου 10(β)-πουκαθιστάδιάθε ση σύμφωνα μετοάρθρο4 - όπως έγινεκαι στην παρούσα περί- 15 πτώση,θαυπόκειται σεφορολογία,καιη αξίατης περιουσίαςγια τοσκοπόκαθορισμού τουκέρδουςθαείναι εκείνη πουαναφέρεται στην πρώτη επιφύλαξη τουάρθρου 10,πουδεν είναι άλλη από εκείνηπουκαθορίζει τοάρθρο
- Το ότι αυτή είναι ηορθή ερμηνεία τουνόμου γίνεται ακόμα 20 πιοκαθαρό καιαπότηδεύτερηεπιφύλαξητουάρθρου 10,που και αυτήσχετίζεται μετιςεπιλογές του δωρεοδόχου. Οτρόπος καθο ρισμού τηςαξίας,πουαναφέρεταιστο νόμο,γίνεται γιατουςσκο πούςτουνόμου τούτουκαισκοπόέχειτονκαθορισμότουκέρδους τουδωρεοδόχου καιόχι τουδωρητή,στιςπεριπτώσεις πουτοκέρ- 25 δος αυτό υπόκειται σεφορολογία, σύμφωνα και πάλι μετιςπρό νοιες του νόμου καιδεν τίθεται θέμα διαφοροποίησης κέρδους πουπραγματοποίησεοδωρητήςκαικέρδους πουπραγματοποίησε ο δωρεοδόχος. Είναι μεαυτήτηβάση πουυπολογίστηκε τοκέρδος του αιτητή,που προέκυψε από τημεταγενέστερηδιάθεση τηςπε- 30 ριουσίας πουαποτέλεσε καιτο υπόβαθρο τουυπολογισμού της φορολογίας πουτουεπιβλήθηκε. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Vickers v.Evans[1910]A.C. 444· 35 Ellis v.Ellis[1962] 1 AllE.R. 797· Standardv. Ivey[1962] 1AHEJi. 452AngeleMazmanian v. Δημοκρατίας Προσφ. Αρ.51&88, απόφαση ημερ. 23/12/89Χαράλαμπος Πιτταρίδηςχ. α.ν.ΔημοκρατίαςΠροσφ. αρ. 122/90, 40 220 3 ΑΛΛ. ΑοΤζονν.Δημοκρατίας απόφασηημερ. 17/11/90- Αλεξάνδρα Π. Λυσάνδρου ν. ΔημοκρατίαςΠροσφ. Αρ. 1049/85 ημ, απόφασης 7/6/91· 5 Λοϊζίόον ν.Δημοκρατίας, Προσφ. Αρ. 329/90, απόφασηημερ. 30/4/
- Έφεση Έφεση εναντίον της απόφασης του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου(Α.Λοϊζου,Π) πουδόθη κετην 30η Ιανουαρίου, 1989 (ΑριθμόςΠροσφυγής298/84) 10 με την οποία επικύρωσε την απόφασητων εφεσιβλήτωνκαθ' ων η αίτηση να επιβάλουν στον εφεσείοντα-αιτητή φόροεπίκεφαλΛίουχικών κερδών,ύψους£65,
- Π. Δημητρίου,γιατον εφεσείοντα 15 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος δικηγόροςτης Δημοκρατίας, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίου θα δώσειο Δικαστής Γ.Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετηνπαρούσααναθεωρητική 20 έφεση,ο εφεσείων-αιτητής ζητάτηνανατροπήτηςαπόφα σης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, που επικύρωσε την απόφαση των καθ' ων η αίτηση να επιβάλουν στον εφε σείοντα φόρο επί κεφαλαιουχικών κερδών, ύψους £65.
- 25 Κατάή περί τις 4.10.82,δωρήθηκαν στον εφεσείοντα απότον πατέρατου,δυοκτήματα αρ.εγγραφής41762 και 42313,τεμ. 10/1,Φ/Σχ. 44/32 καιτεμ.389,Φ/Σχ. U/2A, συ νολικής έκτασης 53 στρέμματακαι 1προστάθι,στο χωριό Πέγια.Η δωρεάαυτή θεωρήθηκε,απότουςκαθ'ωνηαίτη30 ση ότι, δυνάμει του Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝόμουτου 1980 (Ν.52/80),άρθρο 10(β),εξαιρείτο 221 Xgwpoffsopiis*Α. ΑοΤζουν.Δτ&οαοαχίας
(1992)τηςφορολογίαςγιακεφαλαιουχικάκέρδηκαιδενφορολο γήθηκε. Στις 2.2.83, ο εφεσείωνπώλησεκαιμεταβίβασετα δωρηθέντασε αυτόν κτήματα,γιατοποσότων£750.
- Γι' αυτήτηδιάθεση, όμως,οι καθ' ων ηαίτησηβασιζόμενοι 5 στις πρόνοιεςτουΝ. 52/80και μησυμφωνώνταςμετην εκτίμησηγιατηναξίατωνακινήτωνκατάτην27.6.78που υπόβαλε ο εφεσείων, καθόρισανοι ίδιοι την αξία τους κατάτην ως άνωημερομηνία στοποσότων£420.000και υπολογίζοντας το κέρδοςτου εφεσείοντα,του επέβαλαν ίο την φορολογία των £65.
- Ακολούθησε ένσταση, η οποία απορρίφθηκε και στις 5.4.84 οι καθ'ων ηαίτηση επέβαλαν στον εφεσείοντα την τελική φορολογίαγια το ίδιοποσόπουαναφέρεταιπιοπάνω. Η έφεσηστρέφεταιεναντίοντουμέρουςτηςπρωτόδι- 15 κηςαπόφασηςπουαφοράτηνερμηνείατουάρθρου 10του Ν.52/80,πουέχειωςακολούθως: "Having carefully considered the provisions of the Law and the arguments of counsel, I do not thinkthat there is any lacuna of ambiguity in the provisions of 20 section 10.Inmyview, thewords "εντοιαύτη περιπτώ σει" (in such a case) appearing in the first proviso to paragraph (b)of thatsectioncannot butrefer tothecase of agift as described inthesaidparagraph andthatwhat ismeantbythewordingoftheprovisoisthatthevalueof 25 theproperty shouldbeconsidered,atthetimeof thegift, to be that which the property had at the time of its acquisitionby thedonor,orits value asonthe27th June, 1978, whichever date might be subsequent. And this is immaterial to whether the donee sells the property or 30 not.Thissection doesnotrefer toanysubsequent sale.It merely sets the value of the property at the time of its acquisition by the donee, for whatever purpose might follow, so that noroom will be left for tax evasion,In casethedoneedecidestodispose ofthedonatedproperty 35 at a later stage. So, if and when the donee decides to alienate the same property in a way other than those 222 3ΑΛΛ. ΑοΤζουν.Δημοκρατίας Χρνοοστομής,Δ. exempted by the provisions of section 10, he will Inevitablybe caughtby theprovisions of section 4 of the Law andwillthenhavetopay thetaxprovidedfor by the Law." 5 Ουσιαστικά το θέμαπου εγείρεται, είναι κατάπόσο ο εφεσείων, που απόκτησε τα ως άνω κτήματαδιαδωρεάς από τον πατέρα του στις 4.10.82 και τα πώλησε στις 2.2.83, μπορούσε να φορολογηθεί πάνω στο κέρδος που προέκυψε,λαμβάνονταςυπόψητηναγοραίααξίατουςτην 10 27.6.78 και όχι την αγοραία αξία τους την 4.10.82,που έγινεηδωρεά. Είναιη εισήγηση τουδικηγόρουτουεφεσείοντα πωςτο πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα ερμήνευσε το άρθρο ΙΟΧβ) τουΝόμου,γιατί δεν εφάρμοσε τις ισχύουσες αρχές 15 και κανονισμούς περί ερμηνείας νομοθετημάτων και εσφαλμένα συμπλήρωσε το νομοθετικό κενό όσοναφορά τηνσκοπιμότητατηςπρώτηςεπιφύλαξηςτηςπαραγράφου (β)του άρθρου 10του Νόμουκαισαν αποτέλεσμα, κατά ληξεστοεσφαλμένο συμπέρασμαπωςημετέπειτα πώληση 20 των κτημάτων υπόκειτο, σύμφωνα με τα άρθρα4 και 10 του Νόμου,στην καταβολήφόρου,λαμβανομένης υπόψη, κατά τον υπολογισμό του κέρδους, και της αύξησης της αξίας του κτήματος κατάτην περίοδο προ της ημερομη νίας της δωρεάς.Διευκρινίζοντας την εισήγηση του ο δι,£ κηγόρος τουαιτητήανάφερεπως,όσον χρόνο τα κτήματα ήταν ιδιοκτησία του πατέρα, το κέρδος πουπραγματο ποιήθηκε απότηναύξησητης αξίαςτουδεν φορολογείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 10καισυνεπώς, οι καθ' ων ηαίτησηέπρεπε ναπάρουνσανβάσηγιατονκα10 θορισμό τουκέρδους, τηνπερίοδο από4.10.82,πουέγινε η δωρεά, μέχρι τις 2.3.83, που τα κτήματα πωλήθηκαν. Ακόμα ανάφερεπωςδενυπάρχειρητήπρόνοιαστοάρθρο 10 που να καλύπτει την περίπτωση πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας από το δωρεοδόχο και η πρώτη επιφύλαξη 15 του άρθρου 10 γραμματικάερμηνευόμενη, δεν έχεικαμιά σκοπιμότητα και το κενό που υπάρχει δεν μπορεί νασυ μπληρωθεί απότο Δικαστήριο και αναφέρθηκεστις υπο θέσεις Victor v. Evans [1910] A.C. 444, Ellis v. Ellis 223 Χουσοστομής,Δ. ΛοΤζονν.Δημοκρατίας
(1992)[1962] 1All E.R. 797, στη σελ. 800, πάρα. G, Standard ν. Ivey [1962]1 All E.R.452 καιστοσύγγραμματουMaxwell Interpretation of Statutes, 12ηέκδοση, σελ. 30.Επίσηςανά φερε πως, δεδομένης της εξαίρεσης απότο άρθρο 10 της δωρεάς απόπατέραπρος τέκνο και σε συνδυασμό με το 5 άρθρο4,τοοποίοφορολογεί τοκέρδος "κάθε προσώπου", όπως προκύπτει απότον ορισμό της λέξης "κέρδος" στο άρθρο 2 του Νόμου,το κέρδος που έπρεπε να φορολογη θεί, είναι αυτό πουπραγματοποίησε ο αιτητήςκαι όχι ο πατέραςτου.ΤοκέρδοςόπωςκαθορίζεταιστοΝόμο,είπε, 10 είναι προσωποπαγέςκαιόχι πραγματοπαγέςκαιδενμπο ρεί να συνυπολογιστεί το κέρδος του δωρητή,πουπραγ ματοποιήθηκε κατά την περίοδο που η περιουσία ήταν δικήτουκαιόχι του φορολογούμενου. Ο δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση αντέκρουσε τους 15 ισχυρισμούς του δικηγόρου του αιτητή και εισηγήθηκε πως, κατάτον υπολογισμό του κέρδους του εφεσείοντα, ορθά λήφθηκε υπόψη η αξία της ιδιοκτησίας κατά την 27.6.78και όχι ηημερομηνία της δωρεάς· καιτούτοπρο κύπτει απότις συνδυασμένες διατάξειςτων άρθρων4και 10(β)τουΝόμου. 20 Σε αυτότο στάδιο κρίνουμε σκόπιμο νααναφερθούμε στις σχετικές με το υπόκρίση θέμαπρόνοιες τουΝόμου, όπως ίσχυανκατάτονουσιώδηχρόνο. Στο άρθρο 2 αναφέρεται η ερμηνεία της λέξης "κέρ δος",πουείναιηακόλουθη: '"κέρδος' σημαίνει το κέρδος παντός προσώπου το οποίον προκύπτει μετά την ημερομηνίαν της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμουλόγωδιαθέσεως ιδιο κτησίας και το οποίον δεν αποτελεί κέρδος εμπίπτον εντός των διατάξεωντων εκάστοτεενισχύϊπερί Φόρο- *0 λογίαςτουΕισοδήματοςΝόμων." Το άρθρο4 είναιη διάταξηπου επιβάλλει τη φορολο γίακαιαναφέρειτα ακόλουθα: 224 25 3 ΑΛΛ. 5 ΔοΤζουν.Δημοκρατίας Χουσοστομής,Δ. "4.Τηρουμένων τωνδιατάξεωντουπαρόντοςΝόμου και τηρουμένων των εντωπαρόντιΝόμω εμπεριεχομέ νων εξαιρέσεων, επί παντός κέρδους λόγω διαθέσεως ιδιοκτησίας,επιβάλλεται καικαταβάλλεταιφόροςκατά συντελεστήν είκοσι τοις εκατόν επί του τοιούτου κέρ δους." Πώςυπολογίζεται τοκέρδος αναφέρεταιστο άρθρο
- Τοάρθροαυτό,όπωςορθάανάφερεοδικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση,έτυχε ερμηνείας σεπολλέςυποθέσεις. Μετα1 0 ξύ αυτώνείναι και οιυποθέσειςAngeleMazmanian ν. Δη μοκρατίας, Προσφ.Αρ. 510/88,ημερ. απόφασης 23.12.89, ΧαράλαμποςΠιτταρίόης χ.α. ν. Δημοκρατίας, Προσφ. Αρ. 122/90,ημερ. απόφασης 17.11.90και Αλεξάνδρα Π. Λυσάνδρου ν. Δημοκρατίας, Προσφ. Αρ. 1049/85, ημερ. t - απόφασης7.6.91.Αυτές οι υποθέσεις επεξηγούν τοάρθρο 6 και αναφέρουνπως το κέρδος καθορίζεται σε συνάρτη ση με τη διαφορά της αξίας της ιδιοκτησίας κατά την 27.6.78,ή κατ'επιλογή του ιδιοκτήτη την 14.7.74και του ποσούπουαπέφερεηπώληση. 2 0 „ 30 Μεταξύ των πολλών εξαιρέσεων από τη φορολογία, που αναφέρειτοάρθρο4,είναικαιηεξαίρεση που αναφέ ρεται στο άρθρο 10(β),δηλαδήηδωρεάπου γίνεται μετα ξύ ορισμένων προσώπων καιπεριλαμβάνει και τηδωρεά από πατέραπροςτέκνο.Τοάρθρο10έχειωςακολούθως: "
- Διά τους σκοπούς του παρόντος Νόμουδιάθεσις ιδιοκτησίας περιλαμβάνει πώλησιν, συμφωνίανπω λήσεως,ανταλλαγήν, μίσθωσιν, ήτις ενεγράφη συμφώνως προς τας διατάξεις του εκάστοτε εν ισχύΐ περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφήκαι Εκτίμησις) Νόμου και δωρεάν ιδιοκτησίας ως και εγκατάλειψινχρήσεως ήεκμεταλλεύσεωςοιουδήποτε σχετικού δικαιώματος,αλλάδενπεριλαμβάνει(α) 35 (β)δωρεάνγενομένην υπόγονέως προς τέκνον, μεταξύ συζύγων ή συγγενών μέχρι τρίτου βαθμούσυγγε225 Χηνσοονομής,Δ. ΑοΤζουν.Δημοκρατίας
(1992)νείας ήπρος εταιρείανπεριορισμένης ευθύνηςάπαντες οι μέτοχοι τηςοποίαςείναιμέλη καιεξακολουθούν διά μίαν πενταετίαν μετά την τοιαύτην δωρεάν να είναι μέλητηςοικογενείας τουδιαθέτου: Νοείταιότι,εντοιαύτηπεριπτώσει,ωςαξίατης ίδιο- 5 κτησίας λογίζεται η αρχική αξία κατά τον χρόνον της κτήσεως της ιδιοκτησίας υπό του δωρητού ή η αξία αυτήςκατάτην27ηνΙουνίου,1978, οιαδήποτετωνημε ρομηνιών τούτωνήθελενείναιημεταγενέστερα: Νοείται περαιτέρω ότι εις περίπτωσιν καθ' ην η 10 ιδιοκτησία εκτήθηυπό του δωρητούπρο της 14ης Ιου λίου, 1974, ο δωρεοδόχος δύναταιναεπιλέξηόπως ως αξία της ιδιοκτησίας λογισθή η αξία αυτής κατά την ΜηνΙουλίου, 1974: (Υ) 15 (δ) " Γίνεται,κατά τη γνώμη μας,φανερόαπό τις πιοπάνω πρόνοιες του άρθρου4,πως υπόκειται σε φορολογίαπαν κέρδος που προκύπτει από "διάθεση ιδιοκτησίας" και σύμφωνα με το άρθρο 10 "διάθεση ιδιοκτησίας" περιλαμ- 20 βάνεικαιδωρεά ιδιοκτησίας,όμως εξαιρούνται τηςφορο λογίας δωρεές μεταξύορισμένων κατηγοριών ατόμων, πε ριλαμβανομένων γονέωνπροςτέκνα. Η εξαίρεσηαυτή,συμφωνούμε μετην εισήγησητουδι κηγόρου των καθ'ων η αίτηση,πως γίνεται υπό τον όρο 25 ότι ότανγίνει μεταγενέστερη διάθεση της περιουσίας από τοτέκνοσεπρόσωποπουδενεμπίπτει στιςεξαιρέσεις του άρθρου 10(β)- πουκαθιστάδιάθεσησύμφωναμετοάρθρο 4 - όπωςέγινεκαιστηνπαρούσαπερίπτωση,θα υπόκειται σε φορολογία καιη αξίατηςπεριουσίας γιατο σκοπό κα- 30 θοριομού του κέρδους θα είναι εκείνη που αναφέρεται στην πρώτηεπιφύλαξητουάρθρου 10,πουδεν είναιάλλη απόεκείνη πουκαθορίζειτοάρθρο
- 226 3ΑΛΛ. ΑοΤζουν.Δημοκρατίας Χουσοοτομής,Δ. Το ότι αυτή είναι η ορθή ερμηνεία του νόμου γίνεται ακόμαπιο καθαρό καιαπότηδεύτερηεπιφύλαξητου άρ θρου 10,πουκαιαυτήσχετίζεται μετις επιλογές τουδω ρεοδόχου. Οτρόποςκαθορισμούτηςαξίας,που αναφέρε5 ταιστονόμο,γίνεταιγιατουςσκοπούςτου νόμουτούτου και σκοπό έχειτον καθορισμό τουκέρδους τουδωρεοδό χου και όχι του δωρητή,στις περιπτώσεις που το κέρδος αυτό υπόκειται σε φορολογία, σύμφωνα και πάλι με τις πρόνοιες του νόμουκαιδεντίθεται θέμαδιαφοροποίησης 10 κέρδουςπουπραγματοποίησεοδωρητήςκαικέρδουςπου πραγματοποίησεοδωρεοδόχος. Παρόμοια προσέγγιση έγινεπρωτόδικακαι στηνυπό θεσηαρ.329/90,Αοϊζίόον ν.Δημοκρατίας, ημερ. απόφα σης30.4.
- 15 Είναι με αυτή τη βάση που υπολογίστηκε το κέρδος του αιτητή που προέκυψε από τη μεταγενέστερη διάθεση της περιουσίας πουαποτέλεσε καιτο υπόβαθροτουυπο λογισμούτηςφορολογίαςπουτουεπιβλήθηκε. Επομένως, ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναι ορθήκαι 20 επικυρώνεται. Η έφεση απορρίπτεταιμεέξοδα. Έφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 227