(1992)25Iowlov,1992 ίΓΓΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.ΠΟΠΑΤΖΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΧΡΥΣΑΝΘΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Εφεσείων, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΩΝΠΡΟΪΟΝΤΩΝ, Εφεσίβλητου, (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.964) ΟργανισμοίΔημοσίουΔικαίου— Υπάλληλοι—ΔιορισμοίκαιΠροα γωγές—Προσωπικές συνεντεύξεις— Τοόιορίζονόργανοέχεικα θήκον νακαταγράψει ης εντυπώσεις από τησυνέντευξη του κάθε υποψηφίου — Δεν ικανοποιεί και δεν επιτρέπει τον δικαστικό έλεγχοη γενικευμένη κρίση πως λήφθηκε υπόψη η απόδοση τους 5 —Νομολογία. Προσφυγήβάσει του άρθρου 146τουΣυντάγματος— Ηπιθανολόγηση της ορθότητας ισχυρισμού περίεσφαλμένου πραγματικού βά θρουτηςπροσβαλλόμενηςπράξηςαρκείγια ναακυρωθείαυτή και να επανεξετασθεί το θέμα από το αρμόδιο διοικητικό όργανο — ί 1Λ ϋ Νομολογία. ΟργανισμοίΔημοσίουΔικαίου— ΣυμβούλιοΑμπελουργικώνΠροϊό ντων— Οπερί Ρυθμίσεως και Ελέγχουτης ΒιομηχανίαςΑμπε λουργικώνΠροϊόντωνΝόμος52/65 — Αρθρο 5(θ)— Ερμηνεία υπό το φωςτηςνομολογίας(ΟμηροςΡωσσίδηςν.ΣυμβουλίουΚε- 15 ντριχώνΣφαγείωνκαι Άλλων) καιθεωρίας— Σε έγκριση από το ΥπουργικόΣυμβούλιο υπόκειται, πληντηςαντιμισθίαςκλ.π., και ο διορισμός των αξιωματούχων του ΣυμβουλίουΑμπελουργικών Προϊόντωνπου καθορίζονταιστηδιάταξη. Me την παρούσαέφεσηεπιδιώχθηκε ηανατροπή πρωτόδικης απόφασης του Δικαστηρίου, απορριπτικής της Προσφυγής κατά 20 τον διορισμού των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Επόπτη Γ, απότο εφεσίβλητοΣυμβούλιοΑμπελουργικώνΠροϊόντων.Η εξέ τασητηςΟλομέλειαςτουΔικαστηρίουστηνκατ'έφεση διαδικασία εντοπίστηκεσετρειςεκτωντεσσάρωνλόγωνεφέσεωςπουπροέβα λεοεφεσείων. ότι: Το Ανώτατο Δικαστήριο,αποδεχόμενοτην έφεση,αποφάσισε 1.Τοδιορίζονόργανοέχεικαθήκοννακαταγράψειτιςεντυπώ- 228 25 3 ΑΛΛ. c 10 15 2Q 25 30 35 40 45 Κωνσταντίνουν.Συμβ.Αμπελ.Προϊόντων σεις απότηνπροσωπική συνέντευξητου χάθευποψηφίου.Μόνον έτσι είναι εφικτός ο οχυρωτικός έλεγχος. Δεν ικανοποιεί ηγενι κευμένη κρίση πως λήφθηκε υπόψη η απόδοση τους. Η υπόθεση Ανδρονίχου ν.Δημοκρατίαςστην οποία βασίστηκε η πρωτόδικη απόφαση,απλώςδιέγνωσεότιδενείναι απαραίτητηητήρησηπρα κτικού καιαναφορικά μετις εντυπώσειςπουσχηματίζειστηδιάρ κειατηςσυνέντευξηςκάθε ένααπόταμέλητου διορίζοντοςοργά νου. (Βλ.την ΦειδίαςΕκτωρίδης ν.Δημοκρατίας). Πόσοςχρόνος μεσολάβησε μεταξύσυνεντεύξεωςκαιαξιολόγησης είναιαδιάφορο αφούαπουσίαζεολότελα ησυγκεκριμένη κρίσηγιατονχάθευπο ψήφιο. Ηπαράλειψη αυτήσυγκεκριμενοποίησης των εντυπώσεων αποτελείαπόμόνητηςλόγο ακυρώσεως. 2. Ανάμεσα στιςπροϋποθέσεις πουαπαριθμείο Καν. 16(γ)της Κ. Δ. Π. 38/76γιακατάληψημόνιμηςκενής θέσηςστο Συμβούλιο είναιότιο υποψήφιοςπρέπεινακατέχειτασυγκεκριμένα,προβλε πόμενα από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας,προσόντα.Το απολυτή ριο απόσχολή μέσης εκπαίδευσηςαποτελείπροαπαιτούμενοπρο σόν για τη θέση Επόπτη Γ. Το υλικό που προσκομίστηκε (πληροφόρηση από το Υπουργείο Παιδείας) ενάντιαστην διαπίστωσητης κατοχήςτου απολυτηρίου αυτούαπόένατωνενδιαφε ρομένων μερών ήταντέτοιο που δεν μπορούσε νααγνοηθεί γιατί ήταν άρρηκτα συνυφασμένο με το πραγματικό καθεστώς υπό το οποίο λήφθηκε η επίδικη απόφασητου Συμβουλίου. Το τεκμήριο της κανονικότητας κάμπτεται μπροστά σε ένατόσο σοβαρό στοι χείοτουΥπουργείου Παιδείαςπουπροσκόμισε οεφεσείων. Η πιθανολόγηση της ορθότητας του ισχυρισμού αρκεί γιανα ακυρωθεί η πράξητου διορισμού του ενδιαφερομένου έτσι ώστε να υπάρχει η ευχέρειαγια πλήρηδιερεύνηση του θέματος από το Συμβούλιο. 3.Ηεπίδικηδιοικητική πράξηείναι παράνομηγιατίέπρεπενα είχε εγκριθεί απότο Υπουργικό Συμβούλιο,όπως ορίζειτοαρθρ. 5(θ)του Ν.52/65.Είναιφανερόαπότηλεκτικήδιατύπωσητης ότι ηδιάταξηπεριλάμβανα, για σκοπούς έγκρισης, εκτός του διευθυ ντήκαιτους άλλους υπαλλήλους χωρίςπεριορισμούς. Αν ονομοθέτης επεδίωκε τον περιορισμό θα τον έθετε ρητά, όπως έκαμε στηνπερίπτωσητουάρθρου 17
(1)τουΝ.69/81.Το επιχείρημαπως δεν χρειάζεται η έγκριση εφόσον το Υπουργικό Συμβούλιο είχε επικροτήσει τηδημιουργίατων θέσεων, την αντιμισθίατωνυπαλ λήλων κλ.π. δεν είναι βάσιμο.Σε έγκριση υπόκειται σύμφωναμε τηρητήπρόνοιατουάρθρου5(θ),πληντης αντιμισθίαςκλ.π.,και ο διορισμός των αξιωματούχωντου Συμβουλίου που καθορίζει η διάταξη. Η άποψηαυτήενισχύεταικαι απότο γεγονός ότι σεεπι κύρωσηυπόκεινταικαι Μ αντιπρόσωποιτουΣυμβουλίουγια τους οποίουςδενγίνεταικαμιάπρόβλεψηστονπροϋπολογισμό. Έχονταςκαταλήξει σταπιοπάνωσυμπεράσματαπεριττεύειη εξέτασητουτέταρτουλόγου. Έφεσηεπιτυγχάνει μεέξοδα. 229 Κονσταντίνονν.Σνμφ.Λμπελ.Προϊόντων
(1992)Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΦειδίαςΕκτωρίδης ν. Δημοκρατίας, AM. 689, απόφαση ημερ. 15/3/90Ανδρονίχουν.Δημοκρατίας
(1987)3ΑΛΛ. 123· ΚουμήςΧ" Μιχαήλ και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1972)3 ΑΛΛ. 246,252 5 Ζένιοςν.Δημοκρατίας
(1983)3ΑΛΛ, 1181,1183,1184· ΌμηροςΡωσσίδης ν. ΣυμβουλίουΚεντρικώνΣφαγείωνκαι Άλλων Υπ.Αρ. 800/88, απόφασηημ. 10/10/
- 'Εφεση 10 Έφεση κατά της απόφασηςΠροέδρουτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Α. Λοϊζου,Π.)πουδόθηκεστις 14 Ιουλίου, 1989 (Προσφυγές αρ.723/85και 850/85) με την οποία απερρίφθη η προσφυγή του εφεσείοντα - αιτητή στηνπροσφυγή αρ.723/85,μετηνοποίαζητούσετηνακύ- 15 ρωση τουδιορισμούτωνενδιαφερομένων μερώνσεθέσεις επόπτη Γ. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατονεφεσείοντα. Α.Π.Αναστασιάδης,γιατουςεφεσίβλητους. Cur, adv. vult,20 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ: Την ομόφωνηαπόφασητου δικα στηρίουθαδώσειοδικαστήςΣ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Τον Αύγουστο του 1985 το εφεσίβλητο Συμβούλιο Αμπελουργικών Προϊόντων (εφεξής το Συμ βούλιο) διόρισε τα δύο ενδιαφερόμενα μέρηΓιάννη Νεο- 25 φύτου και Παύλο Στυλιανίδη σε θέσεις Επόπτη Γ', που ήταν κενές. Και οι δύο ήτανστην υπηρεσία τουΣυμβου λίου απόχρόνια. Οπρώτος είχε προσληφθεί το 1964 και μονιμοποιήθηκε ως κλητήραςτοΝοέμβριοτου
- Οκ. Στυλιανίδης υπηρετεί ως έκτακτος υπάλληλος από το 30
- 230 3ΑΛΛ. 5 Κανσταντ(νουν.Σνμβ.Αμπελ.Προϊόνταν Νικήνας,Δ. Ανθυποψήφιοι των ενδιαφερομένων, ανάμεσα στους οποίουςκαιοεφεσείων, προφανώςαισθανόμενοι ότιαδι κήθηκαν, προσέφυγαν στη δικαιοσύνη. Το διάβημα τους απέτυχε.Παρενθετικά,η συνεκδικαζόμενη έφεση απότην προσφυγή850/85αποσύρθηκεκαιέχειαπορριφθεί. Φαίνε ται ότι ο τέως εφεσείων έχασε το ενδιαφέρον του γιατί, όπως μας έχει λεχθεί, δεν είναι πιά υπάλληλος τουΣυμ βουλίου. Ο εφεσείων (αιτητήςστην προσφυγή723/85)επιδιώκει 10 ακύρωσητηςπρωτόδικης απόφασηςγια4λόγους: οκαθέ νας απ' αυτούς χωριστά, όπωςυπέβαλε ο συνήγορος του, συνεπάγεται,εφόσον γίνει δεκτός, ακυρότητα.
(1)Ο πρωτόδικος δικαστής λανθασμένα αποφάσισε πως η διαδικασία των συνεντεύξεων αντιμετωπίστηκε 15 σωστά. Το παράπονο είναι ότι δεν καταγράφτηκαν οι εντυπώσεις του Συμβουλίου γιατηναπόδοσητωνυποψη φίων. Εν πάσηπεριπτώσει η συνεδρίαση για την αξιολό γηση των αποτελεσμάτων έγινε σε χρόνο ανεπίτρεπτα απομεμακρυσμένο απότηνημερομηνίαπουέλαβανχώραν 20 οισυνεντεύξεις, δηλαδή,ύστερααπόπερίπου4 μήνες.
(2)Επίσης,ενόψειτωνστοιχείων, ήτανσφαλερότοσυ μπέρασμα του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι οενδιαφερό μενος Γιάννης Νεοφύτου κατέχει απολυτήριο σχολής μέσης παιδείας, όπως απαιτούσε το οικείο σχέδιο υπηρε25 σίας. Το επιχείρημα, όπως εξελίχθηκε κατά τη συζήτηση, ήταν,ουσιαστικά, ότι δεν προηγήθηκε έρευνα ως προςτα προσόντα με επακόλουθο το συμβούλιο να υποπέσει σε πλάνηπερίταπράγματα.
(3)Εσφαλμένα κρίθηκε πως μπορούσε νασυντελεστεί 30 οδιορισμός των ενδιαφερομένων προσώπωναυτοδικαίως χωρίς τηνέγκρισητουΥπουργικού Συμβουλίου.
(4)Ηέλλειψηεμπιστευτικών εκθέσεων γιατουςυπαλ λήλους του συμβουλίου, όπως υπαγορεύει ο καν.25 των περί Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων (Οροι Υπη35 ρεσίας των Υπαλλήλων του Συμβουλίου) Κανονισμών 231 Νικήτας, Δ. Κοςκηανϊίνου v. Συμ0. Αμααλ. ΠφΟΪόντον
(1992)του 1976 (ΚΑΠ. 38/76),που ήτανυποψήφιοι για τις θέ σεις, επάγεταιακυρότητατηςπράξης. Ηδεπερί τουαντι θέτου κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι επίσης λανθασμένη. 1.Προσωπικέςσυνεντεύξεις 5 Ταγεγονότα πουπεριστοιχίζουν τοθέμαείναιαναντίλεκτα. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν στις 4/4/
- Στο πρακτικό που τηρήθηκε καταχωρήθηκανταονόματα των εξετασθέντων μόνον. Το θέμα της αξιολόγησης των συνεντεύξεων όπως και η τελική επιλογή αφέθηκαν για 10 αργότερα. Η επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου έγινε στις 6/8/
- Σ'αυτήντο Συμβούλιο προέβηστους δύοδιο ρισμούς που είναι υπό αμφισβήτηση "αφούέλαβε υπόψη όλα εκείνα τα στοιχεία ταοποίααφορούσαντουςυποψη φίουςκαθώςκαιτηναπόδοσηαυτώνκατάτη διάρκειατης 15 συνέντευξης τωνυποψηφίωνενώπιοντουΣυμβουλίου". Ο δικηγόρος τουΣυμβουλίου είπεπωςδόθηκεη ευκαι ρία σε όλους να υποστούν τηδοκιμασία της προσωπικής συνέντευξης. Όμωςδενείναιαυτότοθέμα. Απότηνπλού σια νομολογία που έχει ως σήμερα διαμορφωθεί,προκύ- 20 πτει ότι το διορίζον όργανο έχει καθήκοννακαταγράψει τις εντυπώσεις από τη συνέντευξη του κάθευποψηφίου. Μόνοέτσι είναι εφικτόςοακυρωτικός έλεγχος. Δεν ικανοποιεί η γενικευμένη κρίση πως λήφθηκε υπόψη η απόδοση τους. Αρκεί να παραπέμψουμε στην 25 απόφαση της Ολομέλειας ΑΕ 689 Φειδίας Εχτωρίδης ν. Δημοκρατίαςημερ. 15/3/90.ΗυπόθεσηΑνδρονίχου ν. Δη μοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ 123, στην οποία βασίζεται η πρωτόδικηαπόφαση,απλώςδιέγνωσε πωςδεν είναι απα ραίτητη η τήρηση πρακτικούκαι αναφορικά με τις εντυ- 30 πώσεις πουσχηματίζει στηδιάρκειατηςσυνέντευξης κάθε ένα απότα μέλη του διορίζοντος οργάνου. Φτάνει, όπως παρατηρείη υπόθεση Εχτωρίδη, ανωτέρω, να "μεταδίδει την κρίση της (ΕπιτροπήΔημόσιας Υπη ρεσίας) αναφορικά μετηγενικήεντύπωση πουάφησαν 3 ^ 232 3ΑΛΛ. Kcmrravtlvov ν.Σνμ0.Αμπελ.Προϊόντων Νιχήτας,Δ. οι υποψήφιοι κατά τη διάρκειατης προφορικής αυτής εξέτασης, και αν υπήρχε διαφωνία μεταξύ των μερών της,αυτήνακαταγραφεί." Τοζήτηματουχρόνουπουδιέρρευσε από τη συνέντευξτ| μέχρι την αξιολόγηση, περίπου4 μήνες μετά, δεν έχει σημασία.Γιατί και την επομένηακόμηανακολουθούσε η συνεδρία, τίποτε δεν θαάλλαζε εφόσον απουσίαζε ολότε λαη συγκεκριμένη κρίσηγιατονκάθευποψήφιο.Η παρά λειψηαυτήσυγκεκριμενοποίησης των εντυπώσεων αποτε10 λεί απόμόνητηςλόγοακύρωσης. 5 2.Ταπροσόντατουενδιαφερομένου ΓιάννηΝεοφύτου Έχει τηθέση της πρώτα μια σύντομη εισαγωγή που αφορά στα γεγονότα, ταοποία αποτελούν το υπόβαθρο τηςεισήγησης. Καθώςκαιηαναφοράστο σχετικό κανονι15 στικό καθεστώς.Ανάμεσα στις προϋποθέσεις πουαπαριθ μεί οκαν. 16(γ) της Κ.Δ.Π. 38/76για κατάληψη μόνιμης κενής θέσης στο Συμβούλιο είναι ότι ουποψήφιος πρέπει να κατέχει ταπροσόντα,πουπροβλέπει το σχέδιο υπηρε σίας, για τησυγκεκριμένη θέση. Πράγματιτο απολυτήριο 20 από σχολή μέσης εκπαίδευσης αποτελεί προαπαιτούμενο για τηθέσηΕπόπτηΓ.Ο ενδιαφερόμενος είχεπαρουσιά σει απολυτήριο απότέτοια ιδωτικήσχολήπουτο Υπουρ γείο Παιδείαςαναγνωρίζει γιατους σκοπούς του σχεδίου υπηρεσίαςτηςεπίδικηςθέσης. 25 Όμως τοΥπουργείο, ανταποκρινόμενο στην πρωτο βουλία του δικηγόρου του εφεσείοντα να διερευνήσει το θέμα, τονπληροφόρησε στις 29/1/86 - μετά τους διορι σμούς - ότι,απόέρευναπουέγινεστααρχείατης εν λόγω σχολής, διαπιστώθηκε πως τοόνομα του Νεοφύτου δεν 30 υπήρχε μεταξύτων αποφοίτωντηςχρονιάςγιατηνοποία παρουσίασε απολυτήριο. Ας σημειωθεί πωςυφίσταται μαρτυρία απότον εφεσείοντα, υπό μορφή ένορκης δήλω σης,πωςοενδιαφερόμενος δενείχετέτοιοπροσόν καιότι ο ίδιος το παραδέχθηκεεπανειλημμένα. Η μαρτυρίααυτή 35 παρέμεινεαναντίλεκτη. 233 Νικήτας Δ. Kcvowvttvov ν.Συμβ.Αμηελ.Π^οϊόντον
(1992)Ο δικηγόρος του Συμβουλίου εισηγήθηκε πως ο λόγος αυτός πρέπει να αποτύχει γιατί οεφεσείων, που έχειτο βάροςτης απόδειξης,δεντεκμηρίωσε τον ισχυρισμό του. Κατά την κρίση τουπρωτόδικουδικαστηρίουδενυπήρχε λόγος ναδιεξαχθείέρευνααναφορικάμετηνομιμότηταή 5 αυθεντικότητα του απολυτηρίου γιατί κατά το χρόνο λήψης της απόφασης διορισμού δεν είχε προκύψει τέτοιο θέμα. Καικατέληξε: "ενόψει τουτεκμηρίουτης νομιμότηταςκαι εν πάση 10 περιπτώσει νοουμένου ότι η επιστολή του Υπουργείου Παιδείας είναι μεταγενέστερη τηςεπίδικηςαπόφασης ουδεμία τέτοια υποχρέωση υπήρχε εκμέρους του καθ' ου ηαίτησηΣυμβουλίου.Γιαυτόολόγος αυτόςαπορ ρίπτεται και τούτο χωρίς να σημαίνει ηεπιστολή από 15 μόνητηςότι το ενδιαφερόμενοπρόσωποΝεοφύτουδεν κατείχεαπολυτήριοαναγνωρισμένης σχολής." Δεν θασυμφωνήσουμε μετηνπροσέγγιση αυτή.Το υλικό πουπροσκομίστηκε ήταν τέτοιο πουδεν μπορούσε νααγνοηθείγιατίήτανάρρηκτασυνυφασμένο μετοπραγ- 20 ματικόκαθεστώςκάτωαπότοοποίολήφθηκεηαπόφαση. Το τεκμήριο της κανονικότητας κάμπτεται μπροστά σε ένατόσο σοβαρό στοιχείο του Υπουργείου Παιδείας που προσκόμισε ο εφεσείων. Παρατηρεί σχετικά ηαπόφαση Κονμής Χ"ΜιχαήλκαιΆλλοι,ν.Δημοκρατίας
(1972)3 25 Α.Α.Δ.246,252: "According to the principles of administrative law thereexistsapresumption thatanadministrative decision Isreached after acorrect ascertainment ofrelevant facts; but such presumption can be rebutted if a litigant 30 succeeds in establishing that there exists at least a probability that amisconception has led to thetakingof the decision complained of(see, inter alia, Stasinopoulos ontheLaw ofAdministrative Acts-"ΣτασινόπουλουΔί καιοντωνΔιοικητικώνΠράξεων", 1951,π.304 etseq.)" 35 234 3ΑΛΛ ΚωνσταηLvovν.Συμβ.Αμπελ.Προϊόντβν Νικήτας,Δ. Η πιθανολόγηση της ορθότηταςτου ισχυρισμού αρκεί για ναακυρωθείηπράξη τουδιορισμούτουενδιαφερομέ νουέτσιώστε ναυπάρχειη ευχέρειαγιαπλήρηδιερεύνηση του θέματος απότο Συμβούλιο. Στηνπιθανότηταότι εμ5 φιλοχώρησε πλάνη στη διαδικασία λήψης διοικητικής πράξης σαν λόγος ακύρωσης αναφέρεταικαι μαςδιαφω τίζει ηυπόθεση Ζένιος ν.Δημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 1181,1183και 1184: 10 15 "Itisclear from ourcase-lawthatinorder to succeed, in a case of this nature, in annulling the reievant administrative decision an applicant has only toshow that there exists areasonable probability that a miscon ception has ledto thetaxingofsuch decision (see,inthis respect,interalia,Kozakisv. The Council ofMinisters
(1967)3 C.L.R. 265, 268, and MaUouros v.The Electricity Authorityof Cyprus
(1974)3 C.L.R. 220, 224)."3. Ηπαράλειψηέγκρισης των διορισμών απότο Υπουρ γικόΣυμβούλιο 2 0 Κατάτο άρθρο5(θ)του περί Ρυθμίσεως και Ελέγχου της Βιομηχανίας Αμπελουργικών Προϊόντων Νόμου52/ 65 το Συμβούλιο έχει αρμοδιότητανα "διορίζει,τηεγκρίσει του Υπουργικού Συμβουλίου,διευθυντήν και ετέρους υπαλλήλουςή αντιπροσώπους-η αντιμισθίααυτώνωςκαι 25 οι λοιποί όροι υπηρεσίαςδέονόπωςτυγχάνωσιτηςεγκρί σεως τουΥπουργικού Συμβουλίου ".Ο δικηγόροςτου εφεσείοντα επικαλούμενος τη διάταξηαυτήκαι την από φαση800/88 ΌμηροςΡωσσίδης ν.ΣυμβουλίουΚεντρικών Σφαγείούν και Άλλων ημερ. 10/10/90,υπέβαλε πως η μη 30 λήψηεγκρίσεως, όπωςορίζει ηπαραπάνωδιάταξη,στερεί απότηναπόφασηκάθεεπίφασηνομιμότητας. Είναι βολικό να παραθέσουμε στο σημείο αυτότιδέ χθηκεηπρωτόδικη απόφαση γιατίη σχετικήπερικοπήτου σκεπτικού της εμπεριέχει και το επιχείρημα πουπροβάλ35 λει οδικηγόροςτουΣυμβουλίου. 235 Νικήτας, Δ. Κωνσταντίνουν.ΣνμΑ.Αμπελ.Προϊόντων
(1992)'"Οπως ορθά υποστήριξε το καθ'ου η αίτησηΣυμ βούλιο το πιοπάνω Άρθρο τουΝόμου δενπρονοεί ότι είναι αναγκαία ηέγκριση τουΥπουργικού Συμβουλίου ξεχωριστά για κάθεάτομοπουδιορίζεται απότο καθ1 ουηαίτησηΣυμβούλιοεφόσονήδητοΥπουργικό Συμ- 5 βούλιο έχει εγκρίνει τη δημιουργία όλων των θέσεων, την αντιμισθία αυτών, τα σχετικά Σχέδια Υπηρεσίας και επίσης τους κανονισμούς καιτους όρους της υπη ρεσίαςτωνυπαλλήλωντουΣυμβουλίου.." Ο κ. Αναστασιάδης υπέμνησε ότι, αφού με βάση το ίο άρθρο8τουνόμουτοΥπουργικό Συμβούλιοεγκρίνει τον ετήσιο προϋπολογισμό του Συμβουλίου και αφούγια τις επίδικες θέσεις είχεγίνει πρόβλεψη στον προϋπολογισμό, δενείναιαπαραίτητηηλήψη έγκρισης γιακάθεδιορισμό. ΣτηνυπόθεσηΡωσσίδη, ανωτέρω, ακυρώθηκεη απόλυ- 15 ση τμηματάρχηπουέγινε χωρίς την έγκριση του Υπουρ γού Εσωτερικών. Σύμφωνα με το άρθρο 17
(1)του περί ΣφαγείωνΝόμουαρ.69/81 τέτοιαέγκριση είναιαπαραίτη τη για την πρόσληψη και (κατά συνέπεια την απόλυση) τμηματαρχώνκαιανώτερωνυπαλλήλωντουενλόγωΣυμ- 20 βουλίουπουκαθιδρύθηκεαπότονόμοεκείνο. ΟδικαστήςΣτυλιανίδηςθεώρησετηνπαράλειψηπαρα βίασηουσιώδους τύπου. Συγκεκριμένα αναφέρειστη σελ. 16: " ΗαπόφασητουΣυμβουλίουχωρίς την έγκριση ^5 τουΥπουργού δενείναιέγκυρη, γιατίδενσυμπληρώθη κεηδιαδικασίατηςπαραγωγήςτηςκαιπάσχει απόπα ράβαση ουσιώδουςτύπου.Ηπράξηαυτήδενμπορείνα εκτελεστείκαιδενπαράγεισύννομααποτελέσματα." Παραπέμπουμε επίσης στον Μ. Δένδια "Διοικητικόν 30 Δίκαιον"τόμος Β,σελ. 341: "Ηκατά νόμον απαιτουμένηέγκρισις διοικητικήςπρά ξεως αποτελείουσιώδητύπονίνακαταστήαύτηεκτελε στή. Εάν πράξις, υποκείμενη, εις έγκρισιν, εκδοθεί 236 3AAA. Κωνσταντίνουv.ΣνμΑ.Αμηλ.Ποοϊόντβν Νικήτας,Δ. τυχόνάνευαυτής,είναιπαράνομος." Στην προκείμενη περίπτωση η πράξη είναι παράνομη γιατί έπρεπε ναείχε εγκριθεί απότο Υπουργικό Συμβού λιο, όπως ορίζει το άρθρο5(θ).Είναι φανερόαπότη λε5 κτικήδιατύπωσητηςότιη διάταξη περιλαμβάνει, γιασκο πούς έγκρισης, εκτός του διευθυντή και τους άλλους υπαλλήλουςχωρίςπεριορισμούς. Αν ο νομοθέτηςεπεδίω κετονπεριορισμόθατονέθετε ρητά, όπωςέκαμεστηνπε ρίπτωση του άρθρου 17
(1)του ν. 69/81. Το επιχείρημα 10 πωςδενχρειάζεταιηέγκριση εφόσοντο Υπουργικό Συμ βούλιο είχε επικροτήσει τη δημιουργία των θέσεων, την αντιμισθία των υπαλλήλων κ.λ.π. δεν είναι, πιστεύουμε, βάσιμο. Σε έγκριση υπόκειται σύμφωνα με τη ρητήπρό νοια του άρθρου 5(θ) που διαβάσαμε,πλην της αντιμι15 σθίαςκ.λ.π., καιοδιορισμόςτωναξιωματούχωντου Συμ βουλίου που καθορίζει η διάταξη. Η άποψη αυτή ενισχύεται και απότο γεγονός ότι σε επικύρωσηυπόκει νται και οι αντιπρόσωποι του Συμβουλίου για τους οποίους δεν γίνεται καμιά πρόβλεψη στον προϋπολογι σμό. 20 Έχοντας καταλήξει στα πιο πάνω συμπεράσματαπε ριττεύει ηεξέτασητουτέταρτουλόγου. Η έφεσηεπιτρέπε ται μεέξοδα.ΗαπόφασητουΣυμβουλίουκαιη πρωτόδι κη απόφαση ακυρώνονται. Έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 237