(1992)16Ιουλίου, 1992 [Α. Ν.ΛΟΙΖΟΥ, Π..ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ.ΝΙΚΗΤΑΣ,ΔΑπές] THE INSTITUTEOFCERTIFIEDPUBLICACCOUNTANTS OF CYPRUS ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες - Αιτητές, v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ, Εφεσίβλητης - Καθ' ης η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 888) Διοικητική Πράξη — Εκτελεστή — Κύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεση παραγωγή έννομου αποτελέσμα τος που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίηση ή κατάλυση νο μικής κατάστασης. Το μόνο θέμα που τέθηκε στην έφεση αυτή ήταν η ορθότητα ή 5 όχι της πρωτόδικης απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την οποία αποφασίσθηκε πως η άρνηση της Κεντρικής Τράπεζας να εξετάσει αίτηση,πουυποβλήθηκε μέσω των αιτητών στην προσφυ γή αρ. 2 και 8, οι οποίοι ήταν μέλη του Ινστιτούτου των Πιστο ποιημένων Λογιστών της Κύπρου, δεν ήταν εκτελεστή διοικητική 10 πράξη αλλά συμβουλευτική ή πληροφοριακή πράξη που τους ενη μέρωνε γιατις απαιτήσειςπουέθετεο Νόμοςγια εξέταση της αίτη σης τους. Συγκεκριμένα ηάρνηση της Κεντρικής Τράπεζας να εξετάσει την αίτηση οφειλόταν στο γεγονός πως σύμφωνα με νομική συμ βουλή που είχε λάβει τα θέματα στα οποία αναφερόταν η αίτηση ενέπιπταν στον όρο "ασκείν την δικηγορία" και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν ναυποβληθούν απότους αιτητές. .e Το Ανώτατο Δικαστήριο, επιτρέποντας την έφεση μεαπόφαση που λήφθηκε κατά πλειοψηφία του ΠροέδρουΑ.Ν. Λοΐζου καιτων 2 0 Δικαστών Δημητριάδη, Παπαδόπουλουκαι Χατζητσαγγάρη, απο φάσισε ότι: Είναι φανερό ότι οι επίδικες αποφάσεις είναι πράξεις εκτελε στές διότι με αυτές εθίγοντο τα ενεστώτα έννομα συμφέροντα των αιτητών 2 και 8 μια και τους εστερείτο το δικαιώματα να ασκή- 25 σουν το επάγγελμα τους ως εγγεγραμμένοι λογιστές και να αμει φθούν ασφαλώς για τις υπηρεσίες τους αυτές. Δεν συμφωνούμε 276 3 AAA. 5 10 Instituteof publicaccoun.τ. Δημοκρατίας ότι η άρνηση της Κεντρικής Τράπεζας που περιέχεται στις πιο πάνω επιστολές ήτανπληροφοριακού ήσυμβουλευτικού χαρακτή ρα Αντίθετα επρόκειτο περί εκτελεστώνπράξεων με πλήρη αιτιο λογία η οποία εστηρίξετο πάνω στην απαγόρευση να συνεχίσουν ναασκούν μια πτυχή του επαγγέλματος του όπως βγαίνει από τα άρθρα 11και2(β)(1ν)του περίΔικηγόρων Νόμου. Το κύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεση παραγωγή έννομου αποτελέσματος που συνίσταται στη δη μιουργία, τροποποίηση ή κατάλυση νομικής κατάστασης, δηλαδή δικαιώματα και υποχρεώσεις διοικητικού χαρακτήρα στους διοι κούμενους. Αυτότο στοιχείο υπάρχειστις επίδικες αποφάσεις. ΟΔικαστής Νικήτας διαφώνησε μετηνπιοπάνωαπόφασηκαι εξέδωσεδικήτου, στην οποία 0Λ>μφώνησε με την πρωτόδικηαπό φασητουΔικαστήΠιχή. Έφεσηεπιτρέπεταικατά πλειοψηφία χωρίς έξοδα ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: Γεώργιος Οικονομίδης ν. Επιτροπή Δημόσιας Υγείας Κάτω Ακουρδαλιαςκαι Άλλων. Α.Ε. 708, ημερ. 15/3/90 • 20 Δημοκρατίαν.Παντελή Χ" ΠαντελήΑ,Ε. 827,ημερ. 25/4/90. 'Εφεση. Έφεσηεναντίοντης απόφασης τουΔικαστήτου Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής,Δ.) που δόθηκε την 31ην Δεκεμβρίου, 1988 (Αριθμός προσφυγής 169/86) με 25 τηνοποίααπέρριψετηνπροσφυγή των εφεσειόντων - αι τητών με την οποίαζητούσαντην ακύρωσητης άρνησης της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρουναεξετάσει τηναί τησηπουυποβλήθηκεμέσωτωναιτητών αρ.2και8, γιατί έπρεπεόπωςλέχθηκε στην επίδικηαπόφασηναείχευπο30 βληθείαπόπρόσωπαπουείχανταπροσόντα που προβλέ πονταιαπότοάρθρο 11τουπερίΔικηγόρωνΝόμου, Κεφ. 2,όπως τροποποιήθηκε. Λ.ΔημητριάδηςκαιΜ. Πύργου, γιατουςεφεσείοντες. 35 Γ.Λαζάρου, Ανώτερος δικηγόρος τηςΔημοκρατίας για τουςεφεσίβλητους. ΑΣ. Αγγελίδης, γιατοενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult 277 iBotttutoof publicoccocsa.v.AfiBseaQsreiag
(1992)ΛΟΙΖΟΥ,Π.:Μετηναπόφασηαυτήσυμφωνούν οιΔι καστές Δημητριάδης, Παπαδόπουλος και Χατζητσαγγάρης.ΟΔικαστής Νικήταςδιαφωνείκαιθαδώσει δικήτου απόφαση. Μετηνέφεσητουςαυτήοιτρεις εφεσείοντες προσβάλ- 5 λουν τηναπόφασηΔικαστή του Δικαστηρίου τούτου με την οποίααπέρριψε την προσφυγή τους μετην οποία ζη τούσαν την ακύρωση της άρνησης της Κεντρικής Τράπε ζας τηςΚύπρου να εξετάσει την αίτηση που υποβλήθηκε μέσωτων αιτητώναρ.2και8,γιατίέπρεπεόπωςλέχθηκε ίο στην επίδικη απόφασηναείχε υποβληθεί απόπρόσωπα που είχαν τα προσόντα που προβλέπονται απότο άρθρο 11 του περί Δικηγόρων Νόμου,Κεφ.2,όπωςτροποποιή θηκε. Πριν προχωρήσουμε στους λόγους εφέσεως θαήταν is ορθό νααναφερθείότιη προσφυγήκαταχωρήθηκεαπότο Ινστιτούτο τωνΠιστοποιημένων Λογιστών τηςΚύπρου, αιτητές αρ. 1καιεπτάάλλαάτομα.Από τουςαρχικούς αιτητές παρέμειναν οι αιτητές αρ. 1,οι οποίοι είναι εγγε γραμμένη εταιρεία με περιορισμένη ευθύνη με εγγύηση, 2 0 χωρίς τηχρήσητηςλέξης "Limited" ηοποίαδενέχειμετο χικό κεφάλαιο καιτης οποίας ο κύριος σκοπός είναι η προστασίακαι προώθηση των συμφερόντων του λογιστι κούεπαγγέλματοςστηνΚύπρο. Οι αιτητές 2 έως8 είναι μέλητωναιτητών αρ. 1και 25 είναι πρόσωπα που ασκούν τοεπάγγελμα τουΛογιστήή του Ελεγκτή στην Κύπρο.Κατάτηδιάρκειατης διαδικα σίαςπαρέμειναν απ'αυτούς μόνο οιαιτητές2και8,οι δε υπόλοιποι αποσύρθηκαν.Οι δύοαυτοίαιτητέςείχανυπο βάλει στην Κεντρική Τράπεζααιτήσεις τωνπελατώντους. 30 Ημιααφορούσετηνυπογραφήτουκαταστατικούαπότον πελάτητουαιτητή,ηδεδεύτερητημεταβίβασημετοχώνσε υπεράκτιαεταιρεία. Έχουμε εδώτιςπεριπτώσεις δύο Λογιστών-Ελεγκτών στους οποίους δεν επιτράπηκεναεκτελούν τακαθήκοντα 35 τους σαν επαγγελματίες ενόψει της πρόβλεψης των άρ278 3 ΑΛΛ. Instituteof publicaccoun.v.Δημοκρατίας Λ ΛοΤζον,Π. θρων 11και2(β)(1ν) τουπερί Δικηγόρων Νόμου, όπως τροποποιήθηκεαπότοΝόμοαρ.98του 1984. Σύμφωνα με τοάρθρο2(β)(1ν)ηέννοια "ασκείντηνδικηγορίαν"σημαί νεικαι: 5 10 "(iv) τηνσύνταξιν,αναθεώρησιν,τροποποίησινοιου δήποτε ιδρυτικού εγγράφου ήκαταστατικούεταιρείας πάσηςμορφήςήοιασδήποτεαιτήσεως, εκθέσεως,δηλώ σεως, ενόρκου δηλώσεως, αποφάσεως ήάλλου εγγρά φου που σχετίζεται μετην σύστασιν, εγγραφήν,οργάνωσιν, αναδιοργάνωσινήδιάλυσιν οιουδήποτε νομικού προσώπου." Με άλλα λόγια ηΚεντρική Τράπεζα αρνήθηκε στους αιτητές 2 και8 το δικαίωμα, όπως αυτοί ισχυρίζονται, ασκήσεως του επαγγέλματος τους ότανενεργούσαν εκμέ15 ρους πελατών τους. Ήταν δεηθέσητωναιτητών ότι με την άρνησηαυτή της Κεντρικής Τράπεζαςναεξετάσειτις αιτήσεις τους, λόγω τηςύπαρξης τουπιοπάνω άρθρου τουΝόμουσεσυνδυασμό μετοάρθρο11μεταοποίααπα γορεύεται στοΛογιστήήΕλεγκτήνακάμει αυτήτηνέργα20 σία, εθίγοντο τα οικονομικά τους συμφέροντα και η πράξη αυτή προσκρούει στο δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης του επαγγέλματος και επομένως ζημιώνονται τόσο οισυγκεκριμένοι επαγγελματίες όσο και ο επαγγελ ματικόςοργανισμός τους. 25 Οπρωτόδικος Δικαστής απέρριψε τηνπροσφυγήγια το λόγο ότιησχετική επιστολήτης Κεντρικής Τράπεζας προςτουςαιτητές ήτανμιασυμβουλευτική ή πληροφορια κή πράξη πουτους ενημέρωνε γιατις απαιτήσειςπου θέτει οΝόμοςγια εξέτασητης αίτησης τους και ότι η άρ30 ν ι Ί σ ή τ ι Ί ζ π ο υ περιέχεται σ'αυτές δεν ήτανπράξηεκτελε στή καιεπομένως δενμπορούσε ναπροσβληθεί με προ σφυγήκάτωαπότο'Αρθρο 146τουΣυντάγματος. Εναντίον αυτής της κατάληξης στρέφεται βασικά η έφεση.Προσβάλλεται επίσης τοσυμπέρασματουπρωτόδι35 κου Δικαστή ότιηπροσφυγή των αιτητών 1,δηλαδή του επαγγελματικού συνδέσμου των εγγεγραμμένων δημοσίων 279 Α. ΑοΤζου, Π. Instituteof publicaccoun.τ. Δημοκρατίας
(1992)λογιστών της Κύπρου, δεν μπορούσε να εξεταστεί αφού στηρίζεται πάνω στο εύρημα ότι ηάρνηση της Κεντρικής Τράπεζαςδενήτανπράξηεκτελεστή. Οι πράξεις πουπροσβάλλονται απότους εφεσείοντες αιτητέςαρ. 1,2 και8είναιοιακόλουθες: 5 "Αναφορικά μετηναίτησησας μεημερομηνία 23Ια νουαρίου, 1986 σχετικά με την Ιδρυση της πιο πάνω εταιρείαςεπιθυμούμε νασαςπληροφορήσουμε ότι μετά από παραστάσεις του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκω σίαςέχουμεεξασφαλίσει νομικήσυμβουλήσύμφωναμε 10 την οποία τέτοια θέματα εμπίπτουν στον όρο "ασκείν τηνδικηγορίαν." Επομένως, σας επιστρέφουμε την αίτηση σας γιατί πρέπει να υποβληθεί απόπρόσωπαπου έχουν ταπροσό ντα πουπροβλέπονται στο άρθρο 11τουπερί Δικηγόρων 15 Νόμου." Και, "Αναφορικά μετηναίτησησας μεημερομηνία 24Ια νουαρίου, 1986 σχετικά με την μεταβίβαση μετοχών στην πιοπάνωεταιρείαεπιθυμούμε νασαςπληροφορή- 20 σουμεότι μετάαπόπαραστάσειςτουΔικηγορικού Συλ λόγου Λευκωσίας έχουμε εξασφαλίσει νομική συμβου λή σύμφωνα με την οποία τέτοια θέματα εμπίπτουν στον όρο "ασκείντηνδικηγορίαν". Επομένως, σας επιστρέφουμε την αίτηση σας γιατί 25 πρέπει να υποβληθεί απόπρόσωπαπουέχουν ταπρο σόντα πουπροβλέπονται στο άρθρο 11 του περίΔικη γόρωνΝόμου." Το άρθρο 11 του Νόμου το οποίο επικαλείται η Κε.ντρικήΤράπεζακαθορίζειτουςόρους ασκήσεως τουεπαγ- 30 γέλματος του δικηγόρου καιπροβλέπει μεταξύ άλλων ότι ουδείς δικαιούται να ασκεί τη δικηγορία,όπωςασφαλώς ορίζεται ο όρος αυτός στο άρθρο2(β)(1ν) τουΝόμου,που 280 3ΑΛΛ. Instituteofpublicaccoun.v.ΔημοχοατΙας Λ ΛοΤζον,Π. παρατέθηκεπιο πάνω,εκτός εάνείναι, μεταξύάλλων,εγ γεγραμμένος ωςδικηγόρος δυνάμει του Νόμουήδυνάμει άλλου Νόμου που ίσχυσεπροηγουμένως. Σύμφωναδε με το εδάφιο 3 του ιδίου άρθρου "ο ασκών τη δικηγορία 5 χωρίζ ναείναι εγγεγραμμένος ήχωρίς ναείναι κάτοχος ετησίας αδείαςενισχύϊ κατάτον χρόνο της ασκήσεως της δικηγορίας είναι ένοχος αδικήματοςκαιυπόκειται σε φυ λάκιση μηυπερβαίνουσατουςτρεις μήναςήειςχρηματική ποινή...". Έχουμε εξετάσει το εγειρόμενο θέμα ανοι επίδικες αποφάσεις είναι πράξεις συμβουλευτικές ήπληροφορια κέςκαιπουκατ'ανάγκη δενμπορούσε ναπροσβληθούν με προσφυγήκάτωαπότο Άρθρο 146 τουΣυντάγματοςή αν είναι πράξεις εκτελεστές. Είναι φανερό ότι οι επίδικες 15 αποφάσεις είναι πράξεις εκτελεστές διότι μεαυτές θίγοντο ταενεστώτα έννομα συμφέροντα των αιτητών2 και8 μιακαιτους εστερείτο τοδικαίωμαναασκήσουντοεπάγ γελμα τους ωςεγγεγραμμένοι λογιστές και να αμειφθούν ασφαλώςγιατιςυπηρεσίες τους αυτές.Δεν συμφωνούμε 20 ότι η άρνησητης Κεντρικής Τράπεζαςπουπεριέχεται στις πιο πάνω επιστολές ήτανπληροφοριακούή συμβουλευτι κούχαρακτήρα.Αντίθετα επρόκειτοπερί εκτελεστών πρά ξεων μεπλήρη αιτιολογία ηοποία εστηρίζετο πάνω στην απαγόρευση να συνεχίσουν να ασκούν μια πτυχή του 25 επαγγέλματος της όπως βγαίνει απότα άρθρα11και2(β) (iv)τουπερί ΔικηγόρωνΝόμου. 10 Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στηγραπτή αγό ρευσητης ΚεντρικήςΤράπεζας: 30 35 "2.1 ΗΚεντρική Τράπεζα,ενόψει του περί Δικηγόρων (Τροποποιητικού)Νόμουτου 1984(98/84) αποφά σισε ναμην δέχεται αιτήσεις απόλογιστέςαναφορικά με σύσταση, εγγραφή, οργάνωση κ.λ.π. οποιουδήποτε νομικού προσώπου, εφόσον σύμφωνα μετον προανα φερθέντα Νόμο, αυτές πρέπει να διεκπεραιώνονταν μόνοαπό Δικηγόρους." 'Οπως είναι καλάκαθιερωμένο,τοκύριο στοιχείοτης 281 Instituteof publk accoun.v.Δημοκρατίας
(1992)έννοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεσηπαραγωγή έννομου αποτελέσματος που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίησηήκατάλυσηνομικής κατάστασης,δηλαδή δι καιούται καιυποχρεούται διοικητικού χαρακτήραστους διοικούμενους. Και αυτότοστοιχείο υπάρχει στις επίδι- 5 κες αποφάσεις. (Βλέπε, ΠορίσματαΝομολογίας τουΣυμ βουλίουτηςΕπικρατείας,1929-1959, σελίδα237). Έχοντας καταλήξει στοσυμπέρασμα αυτό,δεν χρειά ζεται στοστάδιο αυτόναεξετάσουμε κατά πόσο οεπαγ γελματικός σύνδεσμος,εφεσείοντες υπ*αρ.1,νομιμοποιείται στην προκειμένη περίπτωσηκαιθαπροχωρήσουμεμε την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας,οπότανθα εξε τάσουμεκαιτοθέμααυτό. 1 0 Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση επιτυγχάνει καιακυρώνεταιηπρωτόδικηαπόφαση. Δενγίνεταιόμωςοποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή ορίζεταιπρος εκδίκασηεπίτωνυπολοί πων σημείων απόδιευρημένη Ολομέλεια που κρίνουμε ομόφωνα επιβεβλημένο λόγω της φύσεως και σημασίας των εγειρομένων θεμάτων, σε ημερομηνία πουθαδοθεί 20 αργότερα. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ:ΤοΙνστιτούτο Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου, που είναι οι εφεσείοντες 1, λειτουργεί υπό μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με εγγύηση.Τέ τοιες εταιρείες είναι γνωστές με την αγγλική ορολογία 25 companies limitedbyguarantee. Ηευθύνητων μελών τους περιορίζεται στην υποχρέωση συνεισφοράς, κατά το χρόνο διάλυσης και εκκαθάρισηςτης εταιρείας,ενός ορι σμένου ποσού που καθορίζεται στο καταστατικό της (άρθρο4
(3)τουπερί ΕταιρειώνΝόμου,Κεφ.113). Αυτήη 30 κατηγορία εταιρειών χρησιμοποιείται συνήθως γιατην πραγμάτωση φιλανθρωπικών καικοινωφελών σκοπών ή ακόμηγιατην αντιμετώπιση επιστημονικών και επαγγελ ματικώναναγκών, όπωςσυμβαίνειεδώ. 282 3 ΑΛΛ. Institute of publicaccoun.v.Δημοχρα*Ιας Νικήτας, Δ. Οι άλλοι εφεσείοντες (τέως αιτητές αρ.2 και8) είναι οίκοι επαγγελματιών λογιστών και μέλητου Ινστιτούτου. Σεδύοδιαφορετικέςπεριπτώσεις αποτάθηκανστην εφεσί βλητη Κεντρική Τράπεζα,ως αρμόδια αρχή, προς λήψη 5 άδειαςγιατην έκδοση και μεταβίβασημετοχών εταιρειών για τις οποίες ενεργούσαν υπότην επαγγελματική τους ιδιότητα. Με την απάντηση, που ήταν ταυτόσημου περιε χομένου και που δόθηκε ύστερα απόσυμβουλή του Γενι κού Εισαγγελέα, ηΚεντρικήΤράπεζαυπέδειξε στους εφε10 σείοντες πωςη ενέργεια τους ισοδυναμούσε με άσκηση δικηγορίας σταπλαίσια των άρθρων2και 11
(2)του περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2, όπως τροποποιήθηκε. Κατά συνέπεια, όπως αφήνουν να νοηθεί οι επιστολές, τέτοιες υπηρεσίες μόνο απόδικηγόρους μπορούν ναπαρασχε15 θούν. Στέκομαιγιαναυπογραμμίσω πωςσε καμιά περίπτω ση δεν αμφισβητήθηκε η αληθινή έννοια τωνδιατάξεων που μόλις ανέφεραότιδηλαδή, μόνο σεμέλητου δικηγο ρικούεπαγγέλματος επιτρέπεταιη διεκπεραίωση εργασίας 20 όπως αυτή πουανέλαβανοιεφεσείοντες γιαχάρητωνπε λατών τους. Επομένως η αρνητική στάση τηςδιοίκησης ήταν πλήρως εναρμονισμένη με τις κείμενες διατάξεις. Προκύπτει από τις επιστολές προςτους εφεσείοντες ότιη Τράπεζαδεν προχώρησε να εξετάσει την ουσία των αιτή25 σεων. Αυτήηάρνησηήτανακριβώςκαιτοαντικείμενο της προσφυγής. Πρωτόδικαοιεφεσείοντες επικέντρωσαν την προσοχή . τους στις παραπάνω διατάξεις του περί Δικηγόρων Νόμου,ισχυριζόμενοι ότι βρίσκονται σεδιάστασηκαιπα30 ραβιάζουν.τα άρθρα25 και28 του Συντάγματοςταοποία προστατεύουν την επαγγελματική ελευθερία και την αρχή της ισότητας αντίστοιχα. Ωστόσοτοπρωτόδικοδικαστή ριο απασχόλησε μόνο προκριματικό ζήτημα από δύο ση μεία που έθεσετοΣυμβούλιο του Παγκυπρίου Δικηγορι35 *ού Συλλόγου, το οποίο συμμετέχει στη διαδικασίαως ενδιαφερόμενο μέρος:
(1)Κατάπόσον ηαπόφασητης διοίκησης, όπως είναι 283 Νικήτας,Δ. Iiuitltutoof poblkoccooo.v.Δς^κ^μπίαζ
(1992)διατυπωμένη στις επιστολές της που ήδηανέλυσα, ήταν πράξη εκτελεστή και επομένως προσβλητή με αίτηση για ακύρωσηκαι
(2)Αν οι εφεσείοντες είχανέννομο συμφέρονναπρο σφύγουν δεδομένης της αντιπροσωπευτικήςτους ιδιότη- 5 τας. Οι εφεσείοντεςαπέτυχαν καισταδύοσημείαμεαποτέ λεσμαηπροσφυγήτουςνααπορριφθείγιαέλλειψηδικαι οδοσίας χωρίς τοδικαστήριο ναερευνήσει τηνουσία. Ο πρωτόδικος δικαστής,ύστερααπόανάλυσητωνσχετικών 10 αρχών, αποφάνθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφασηδεν έχει εκτελεστό αλλά πληροφοριακόχαρακτήρα. Καιπε ραιτέρω ότι κανέναςαπότους εφεσείοντες δεν ενομιμοποιείτο να ασκήσει προσφυγή. Οι λόγοι τηςαπόφασης εμπεριέχονταιστοπαρακάτωαπόσπασματης: 15 "To the question whether the sub judlce decisions wereproductive oflegalconsequences vis-a-vistherights of the clients of the applicants, the answer is plainly In the negative. In fact, no decision whatetever was taken respecting theirrights Thereply oftheCentralBankvis-a-vistheclients, the beneficiaries of the rights sought to be asserted by the application of their representatives, was an advisory or informatory actacquainting themof therequisites set by 25 law for considerationoftheirapplication. The Central Bank not only refrained from determining the substance of the applications butheldback theexpression of anyopinion upon the rights sought to be asserted by the client.No doubt the Central Bank is bound to observe the 30 formalities prescribed by law as a condition for the exerciseof thepowers vestedin them." Ο κ.Δημητριάδηςανέπτυξεεκμέρουςτωνεφεσειόντων τηθέσηότι έχει θιγεί το.έννομο συμφέροντουςγιατίστε284 20 3ΑΛΛ. Instituteofpublic«ccoun-τ.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. ρήθηκαντουδικαιώματοςναπροσφέρουν τις επαγγελμα τικές τους υπηρεσίες επ'αμοιβή,ανεξάρτητααπότις επι πτώσεις που είχε ηεπίδικη απόφασηστους πελάτες των εφεσειόντων. Ηπρωτόδικη απόφασηλανθασμένα προέβη σε διαφοροποίηση τωνδύοκαταστάσεων χαρακτηρίζο 5 νταςταέγγραφατης Κεντρικής Τράπεζας πληροφοριακά. Τοέννομοσυμφέρον των εφεσειόντων είναι,όπως υπέβα λε στην ουσία ο δικηγόρος τους, αυθύπαρκτον και δεν πρέπεινασυσχετίζεται μεεκείνοτωνπελατώντους. Έχωτην άποψηότι οδιαχωρισμός τον οποίο έκανεο πρωτόδικος δικαστής είναι καθόλα έγκυρος. Η εκκαλοΰμενη απόφασηδενπεριέχει απόρριψη τωναιτημάτωνπερί μεταβίβασης τωνμετοχών, αλλά γνωστοποιεί στους εφε σείοντεςπως δεν ήτανδυνατή,κατάνόμο,ηεξέτασητους 15 δεδομένου ότιαπότις διατάξεις του νόμου μόνο δικηγό ροι είχαν τη σχετικήαρμοδιότητα υποβολής τους. Η πα ρούσαδενείναι από τιςπεριπτώσεις πουχωρεί προσφυγή από τρίτο γιατί δενυπάρχει η αμεσότητα συμφέροντος που είναι απαραίτητη για να μπορεί να έχει ο θιγόμενος 20 πρόσβασηστοδικαστήριο. 10 Τυχόν παραγνώρισητου στοιχείου της αμεσότηταςθα έχεισοβαρόαντίκτυποστο είδοςκαιτον αριθμότωνυπο θέσεων που θακατακλύζουν το δικαστήριο. Να πωςο Δένδιας "Διοικητικόν Δίκαιον",τόμος Γ,σελ. 277 αναλύει 25 τοστοιχείοτηςαμεσότητας. 30 'Το έννομον προσωπικόν συμφέρον πρέπει να είναι άμεσονυπότηνέννοιαν,ότι,κατάτηνμεταξύτηςεκδό σεωςτης πράξεως καιτης εξ αυτήςπροκαλούμενηςεις τον προσφεύγοντα ζημίας αιτιώδη σχέσιν, δενπρέπει ναπαρεμβάλληται συμφέρον τρίτου εις τρόπον ώστεη ζημίατουπροσφεύγοντος ναεμφανίζηταιωςκατ'αντανάκλασιν συνέπεια της ήνυφίσταται ο αμέσως εκ της πράξεως θιγόμενος. Το απόσπασμα έχει επικροτήσει ηαπόφασηστην Α£ 35 708 Γεώργιος Οιχονομίδης ν. Επιτροπής Δημόσιας ΥγείαςΚάτωΑχονρδάλιας και Άλλωνημερ. 15/3/90. Η 285 Νικήτας, Δ. Instituteof publicaccoun.v. Δημοκρατίας
(1992)θέσηπου εκφράζειαντικαθρεφτίζει καιτο πρόβλημαπου θέτειηκρινόμενη έφεση. Η ίδια απόφαση αναφέρεται στη φύση του νόμιμου συμφέροντος που αποτελεί προϋπόθεση τουπαραδεκτού τηςαίτησηςγιαακύρωση. 5 "Η έννοια του έννομου συμφέροντος προσδιορίζεται από το άρθρο 1465 τουΣυντάγματος.Ταστοιχεία που το συνθέτουν ωςκαι ο βαθμόςτου απαιτούμενουσυμ φέροντος αποτελεί αντικείμενο πλήθους αποφάσεων. Δεν θα εξυπηρετούσε, πιστεύουμε, ευρεία αναφοράσ' 10 αυτές. Για το λόγοότι ηδιαπίστωση του συμφέροντος είναι έργοτουδικαστηρίου μεταδεδομένακάθεσυγκε κριμένης περίπτωσης. (Αθηνά Βακανά και Άλλοι ν. Δη μοκρατίας
(1987)3 Α.ΑΑ 316). Το βάρος απόδειξης του συμφέροντος επωμίζεται πάντοτε ο προσφεύγων. 15 Ένα απότα συστατικά του στοιχεία είναι ότι ησχέση μεταξύ προσβαλλόμενης πράξης και προσφεύγοντος πρέπειναείναιάμεση." Απόλυτα σχετική είναι ηπαρατήρηση στην απόφαση, επίσης της Ολομέλειας, στην ΑΕ 827 Δημοκρατία ν. Πα- 20 ντελήΧ'Ήαντελή ημερ. 25/4/90: "Διοικητική πράξηήαπόφασηυπόκειταιστη δικαιο δοσία του Δικαστηρίου τούτου κάτω από το Άρθρο 146, μόνο εάν είναι εκτελεστή. Πρέπει να είναι πράξη με την οποίαηβούληση του διοικητικού οργάνουγίνε- 25 ταιγνωστήγια έναθέμα,πράξηπουσκοπόέχειτηνπα ραγωγή εννόμου αποτελέσματος έναντι του διοικούμε νουκαισυνεπάγεται τηνάμεσηεκτέλεσητης." Είναιγιαμέναφανερόότιηπρωτόδικηαπόφαση ορθά έκρινετοπροδικαστικόθέμαεναντίοντωνεφεσειόντων. 30 Ή έφεσηαπορρίπτεται. Η έφεσηεπιτυγχάνεικατά πλειοψηφίαχωρίςέξοδα. 286