(1992)31Ιουλίου,1992 ΙΑ.ΛΟΕΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ. ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣΔ/σιές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 803/90και960/90) Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος (Ν.1/90)— Αρθρο 2 (δ)— Αρμό δια Αρχή για υποβολή πρότασης πλήρωσης ΘέσηςΓενικού Διευθυ ντή Υπουργείου είναι το Υπουργικό Συμβούλιο — Μεταβίβαση της πρότασης από τον Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου μετά από οδηγίες τον — Καμία παρανομία 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Σχέδια Υπηρεσίας — Ούτε από το γράμμα ούτε από το πνεύμα του Ν. 1/90 συνάγεται πως η διαδικασία για τον καταρτισμό των σχεδίων υπηρεσίας με κανονισμούς εγκρινό μενους από τη Βονλή αφορά και όσα σχέδια νπηρεσίας είχαν ήδη έγκυρα εγκριθεί πριν από την έναρξη της ισχύος του Νόμου — ί ο Σχετική η επιφύλαξη στο άρθρο 87
(1)του Νόμον — H κριθείσα Περίπτωση "εξειδίκευσης" Προσόντων. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εναλλάξιμες θέσεις — Διαδικασία καθορι σμού τονς — Καμία εναλλάξιμη θέσηάλλη από τις καθορισμένες στο Ν. 1/90, ανεξαρτήτως τον προηγούμενον καθεστώτος — Η πε- 15 ρίπτωση διατήρησης εναλλαξιμοτητας θέσεως από σχέδιο υπηρε σίας, χωρίς αυτή να προβλέπεται ως εναλλάξιμη από το Νόμο — Το σχέδιο νπηρεσίας παραβαίνει τοΝόμο στο μέρος πον διατηρεί ως εναλλάξιμη θέσηάλλη από αυτές που αναφέρονται στο Νόμο. Συνταγματικό Δίκαιο — Αντισυνταγματικότητα μέρονς νόμον και, 2 0 αντίστοιχα, ultra viresμέρος διατάγματος τον Υπονργιχού Συμ βουλίου ή Κανονισμού — Νομολογία — Νομιμότητα του υπολοί που μέρονς — Προϋποθέσεις — Περίπτωση μερικώς ανίσχυρου σχεδίου υπηρεσίας — Ανεπηρέαστος ο διορισμός βάσει αυτού στη συγκεκριμένη περίπτωση. 25 Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος του 1990, Ν. 1/90— 'Αρθρο 17— 334 3 ΑΛΛ. ΣοφιανόςΗΛ.ν.Δημοκρατίας 5 περιεχόμενο και ερμηνεία — Υποχρέωσηδημοσίωνυπαλλήλων να παρέχουν πληροφορίες στηνΕΛ.Υ. — Η ρύθμιση παραχαλονθημαζική απλώς τον γενικού καθήκοντοςγια δέουσα έρευνα βάσει των γενικών δικαιϊκών αρχών — Εκ των προτέρων προσδιορισμόςτον τι συνιστάδέουσαέρευναείναιαδύνατος. 1Q Με τις συνεκδικασθεΐσες αυτές προσφυγές προσβλήθηκε το κύρος της προαγωγής, από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, του ενδιαφερομένουμέρους αντίτωναιτητών,στημόνιμηθέσηΓε νικού Διευθυντή, Υπουργικό Συμβούλιο (Διοίκηση Υπουργείων καιΓραφείου Προγραμματισμοί)). 15 Οι λόγοι ακυρώσεως που προτάχθηκαναφορούσαντα σχέδια υπηρεσίας,κατάβάσητηνεναλλαξιμότητατηςεπίδικης θέσεως,το συναφές ζήτηματης ακυρότητας μέρους του οικείου σχεδίου υπη ρεσίας και των συνεπειών τηςγια τηνπροσβαλλόμενη πράξηκαι έναζήτημαδέουσαςέρευνας. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτις προσφυγές,απο φάσισεότι: 20 25 30 35 40 45 1)Συμφωνάμετο άρθρο29
(1)τουΝόμου 1/90ηΕπιτροπή δεν προβαίνει στην πλήρωση οποιασδήποτε θέσης παρά μόνο ύστερα από λήψηγραπτήςπρότασης για το σκοπό αυτό απότην αρμόδια αρχή.Κατάτοάρθρο2
(6),"αρμόδιααρχή"γιατουςΓενικούςΔιευ θυντές τωνΥπουργείων είναιτο ΥπουργικόΣυμβούλιο. Η πρότα ση για την πλήρωση της επίδικης υποβλήθηκε την 7 Μαΐου 1990 καιυπογράφεταιαπότο ΓραμματέατουΥπουργικού Συμβουλίου. Αναφέρει ο Γραμματέας ότι τη διαβιβάζει μετά από οδηγίες του Υπουργικού Συμβουλίου.Δενυπάρχειοποιαδήποτεπαρανομία. 2) ΟύτετογράμματουΝ. 1/90προνοεί ούτε απότοπνεύμασυ νάγεταιπως ηδιαδικασία γιατονκαταρτισμό των σχεδίωνυπηρε σίας με κανονισμούς που εγκρίνει η Βουλή αφορά και όσα σχέδια υπηρεσίας είχαν ήδη έγκυρα εγκριθεί πριν από την έναρξη της ισχύος του Νόμου. Προς αυτήτη κατεύθυνση οδηγεί και η επιφύ λαξηστο άρθρο 87
(1)τουΝόμου. Από τηνάλλη,δεν μπορεί ναθεωρηθείότι βρισκόμαστε μπρο στά σε σχέδιο υπηρεσίας που καταρτίστηκε μετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου. Ηαπόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 9 Μαΐου 1990 δεν αποτελεί προσθήκη στο σχέδιο υπηρεσίας όπως αυτόείχεεγκριθεί ούτε το διαφοροποιεί.Όπωςήτανδιατυπωμένο το σχέδιο υπηρεσίας θα έπρεπε, προκειμένου να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση, να καθοριστούν τα προσόντα που το ίδιο προσδιορίζει, ανάλογαμε τις ανάγκεςτης υπηρεσίας.Η ανα φορά σε καθορισμό προσόντων στην περίπτωση αυτήδεν γίνεται με την έννοια που προσδίδεται στον όρο από το Νόμο 1/90. Τα προσόντα ήταν ήδη καθορισμένα με τρόπο δεσμευτικό από πριν. Εκείνο που στηπραγματικότητα έγινε,ήτανο προσδιορισμός των αναγκώντηςυπηρεσίας σε συνάρτηση μετο είδος των προσόντων 335 Σοφιανός« Λ .ν.Δημοκρατίας
(1992)πουπρόβλεπε τοσχέδιουπηρεσίας. 3) Ο Νόμος 1/90 καθορίζει περιοριστικά τιςκατηγορίεςτων θέσεων που είναι εναλλάξιμες.Ηθέσητου Γενικού Διευθυντή δεν περιλαμβάνεται σ*αυτές.ΣύμφωναμετοΝόμο, όποιες θέσειςδεν εμπίπτουνσεμίααπότιςκατηγορίες αυτέςδεν είναιεναλλάξιμες 5 εκτός ανκαθοριστούν ωςτέτοιες απότο ΥπουργικόΣυμβούλιο με Κανονισμό. Κατά τονουσιώδηχρόνοδενείχεεκδοθείτέτοιος κα νονισμός σεσχέση μετηθέση του Γενικού Διευθυντή.Η μεταγενέ στερη έκδοση του δενεπιδράπάνωστο συζητούμενοθέμα. Από τη στιγμή της έναρξης της ισχύος τουΝόμου και μετά 10 καμιά θέση άλλη από αυτές πουκαθορίζονται στο Νόμο δεν θα μπορούσε να είναι εναλλάξιμηκαιαυτό ανεξάρτητααπότίίσχυε προηγουμένως σεσχέση μεοποιαδήποτε θέση. Επομένως, τοσχέ διο υπηρεσίας,όσο καιανείναιέγκυροκατάταάλλα,δενμπορού σε ναδιατηρήσει εναλλάξιμητηθέσηαντίθεταπρος τοΝόμο.Δεν 15 μπορούσε να έχει την επίπτωση της διαμόρφωσης οργανωτικής διάρθρωσης διαφορετικής από εκείνη που προσδιορίζεται στο Νόμο. Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι όμως εντελώς άσχετο μεό,τι μπορεί να συναρτηθεί προς τη διαδικασία τουδιορισμού ή της 2 0 προαγωγής στη θέσηκαι προς τηντελική επιλογή που έγινε.Σύμ φωνα μετην ίδια τησημείωση
(1)τουσχεδίου Υπηρεσίας της,οι κάτοχοι τηςθέσης του Γενικού Διευθυντή υπόκεινται σε μετάθεση σε άλλη Γενική Διεύθυνση,νοουμένουότι τοπρόσωπο πουθαμε τατεθεί κατέχει τααπαιτούμεναπροσόντα τηςθέσης στην οποία 25 θα μετατεθεί καιεπομένωςστερείται ερείσματος ηεισήγησητουδι κηγόρου των αιτητών σύμφωνα με τηνοποία η περιγραφήτης θέσης ως εναλλάξιμης είχε σημασία καιστοστάδιο της επιλογής του καταλληλότερου απότους υποψηφίους, ωςσχετική μεταπρο σόντατηςθέσης. Εξάλλου το άρθρο 32καικατ'επέκταση τοάρθρο 30 34 τουΝόμου,στοβαθμό που αναφέρεται στη συμβουλευτική επι τροπή,δενείναιεφαρμόσιμαστηνπερίπτωση. 4) Ηδιαπίστωση πωςμέρος νόμου είναιαντισυνταγματικόή πως μέρος διατάγματοςτου Υπουργικού Συμβουλίου ήμέροςΚα νονισμών είναιultravires ωςπρος τοΝόμο,δενπαρασύρει αυτό- 35 ματα καιτο υπόλοιπο μέρος τουΝόμου, τουδιατάγματος ή των Κανονισμών. Ηανάλυσητου θέματος απότοΔικαστή Γ. Μ.Πική στην υπόθεση Ploussiou v. CentralBankμας βρίσκει σύμφωνους. Εφόσον το παράνομο μέρος μπορεί ναδιαχωρισθεί έτσι που το υπόλοιπο μέρος να μπορεί να λειτουργήσει ωςαυθύπαρκτη οντό- 4 0 τητα, εγγενώς ανεξάρτητη από το παράνομο μέρος ηνομιμότητα του υπόλοιπου μέρους δενεπηρεάζεται.Οιαρχές αυτές ισχύουν καισεπεριπτώσεις όπως ηπαρούσα Η μελέτη τουσυγκεκριμένου σχεδίου υπηρεσίας αποκαλύπτει πως ηπαραγνώριση του μέρους τουωςπρος τηνεναλλαξιμότητα 45 μπορεί να γίνει χωρίς ναεπηρεαστεί με οποιαδήποτε τρόπο το 336 3ΑΛΛ. ΣοφιανόςΚΛ.ν.Δημοκρατίας υπόλοιπο μέρος του που μπορεί ναεπιβιώσει ωςανεξάρτητηκαι αυθύπαρκτηοντότητα,χωρίς νακαταστρέφεται ηδομήκαιη λει τουργικότητατου. 5 10 ,e 20 2* 30 5)Τοάρθρο 17,τουΝόμου 1/90πουέχειπαράτιτλο"Υποχρέωσηδημοσίων υπαλλήλων ναπαρέχουνπληροφορίεςκτλ",αναφέ ρεται στην εξουσία τηςΕπιτροπής νααπαιτήσει μέσω της αρμό διαςαρχήςαπόοποιοδήποτεδημόσιο υπάλληλο ναπροσέλθεικαι να δώσει μαρτυρίαενώπιον της ήναπαράσχει οποιαδήποτεπλη ροφορίαήναβοηθήσει την ΕπιτροπήπάνωσεοποιοδήποτεζήτηματοοποίοηΕπιτροπήέχειναεξετάσεικατάτηνάσκησητωναρ μοδιοτήτων της και ακόμα στην εξουσία της να απαιτήσει την προσαγωγήοποιωνδήποτε επίσημων εγγράφωνπουαφορούν κάθε τέτοιοζήτημα. Το άρθρο 17είναι προσδιοριστικό τωνεξουσιώντης Επιτροπήςκαιτωναντίστοιχων υποχρεώσεων τωνδημοσίων υπαλλήλων. Δενυπαγορεύει μεθόδουςενέργειαςκαιδενείναιορθόπωςθαβρι σκόμαστε μπροστάσε μη τήρησητουοποτεδήποτεηΕπιτροπή δεν ασκεί τηνεξουσία πουτηςπαρέχει το άρθρο αυτό.Η πραγματο ποίησηδέουσαςέρευναςαποτελείκαθήκονπουσεκάθεπερίπτωση πρέπει να επιτελείται κατά τις γενικές αρχές τουδικαίου.Στην ουσία,τοάρθρο 17εξοπλίζει την Επιτροπήγιαναμπορεί ναδιε ξάγει τηναπαιτούμενη έρευνα. Εκ τωνπροτέρων προσδιορισμός τουτισυνιστά δέουσαέρευναείναιαδύνατος.Τοζήτημαείναισυ ναρτημένοπροςτις ιδιαίτερεςσυνθήκεςτηςκάθεπερίπτωσης. 6) Τα στοιχεία ενώπιον της Ε.Δ.Υ. εύλογα επέτρεπαν την κρίσηστηνοποίακατέληξε ωςπροςτοπλεονέκτημα καιτηνπροτί μησηβάση τουσχεδίουυπηρεσίας. 7) Οι αιτητές είναι ιδιαίτερα αξιόλογοι δημόσιοι λειτουργοί. Όμως, απότημελέτητουσυνόλουτωνστοιχείων, δενέχεικαταφανείέκδηλη υπεροχήοποιουδήποτε απότους αιτητές,έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. ΗΕπιτροπή δεν προσέδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στις συνεντεύξεις έτσι πουνακαθίσταται γι' αυτότο λόγο τρωτή η απόφασητου.Ηεπιλογήτου ενδιαφερομένου μέ ρουςήτανεύλογαεπιτρεπτή. -_ Προσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα Αναφερόμενεςυποθέσεις: Χ" Παύλου ν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1991)3ΑΑΔ.11Hadpdemetriou v.TheCyprusTourismOrganisation
(1986)3 CLR· Ektorides v.Republic
(1986)3CLR, 2198- 40 Ιάκωβος Αριστείδου v.Δημοκρατίας, Προσφ.Αρ. 408/89 ημερ. 21/12/89- 337 ΣοφιανόςKM.ν.Δημοκρατίας
(1992)FckiASv. TheElectricityAuthorityof Cyprus
(1968)1CLR, 173Malachtou v.TheAttorney - General
(1981)1CLR543· Ploussiou v. CentralBant
(1983)3CLR, 398· DerPartbogb v. CB.C.
(1984)3CLR, 635· Papaleontiou v.Republic
(1987)3CLR,21V 5 Rohs Lewis y.RepublicAE. 522ημερ. 30/5/89Miltiadousv.RepublicAE. 789, 791,796ημερ. 30/5/89' Δημοκρατία v.ΓιαλλονρίδηAE. 868,869ημερ-13/12/90HadjiSama v.Republic
(1982)3CLR, 76 Hadfiloannou v.Republic
(1983)3CLR, 1041,1046,1047· Papadopoulos v.Republic
(1985)3CLR405,413 -415· Othonos&Anotherv.Republic
(1987)3CLR 362,370Stavrou v.Republic
(1987)3CLR 725· Sekkidesv.Republic
(1987)3CLR 744· Frangos v.Republic
(1970)3CLR,
- Χρυσοστόμου v. ΕπιτροπήςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας A.E. 787 ημερ. 18/12/
- Προσφυγές. Προσφυγές μετις οποίες προσβάλλεταιτοκύροςτης απόφασης των καθ'ωνηαίτηση,μετην οποία προάχθηκε 20 από 1.1.1990ο κ.ΑντώνηςΜαλαός στημόνιμηθέση του Γενικού Διευθυντή(τακτ. Πρ^Ιϊπολογισμός)Υπουργικό Συμβούλιο (Διοίκηση Υπουργείου και Γραφείου Προ γραμματισμού). Λ. Ζ Ανγελίδης-γιατουςαιτητές. Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημο κρατίαςμαζί μεΤ. Πολνχρονίδον (δ/νίς) καιΜ. Μαλαχτον (χα) δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους καθ1ωνη αίτηση. 338 15 3ΑΛΛ, ΣοφιανόςΧΛ. ν.Δημοκρατίας Α. Κωνσταντίνου, για το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Μαλαό. Cur.adv. vult. 5 Α. ΛΟΙΖΟΥ Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσειοδικαστήςκ.Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπό φαση. Προσβάλλεται απότοναιτητήστηνυπόθεση803/90 και απότους πέντε αιτητέςστησυνεκδικασθείσα προσφυ γή 960/90,το κύρος της απόφασηςτης Επιτροπής Δημό10 σιαςΥπηρεσίας (η Επιτροπή)πουδημοσιεύθηκε στηνΕπί σημη Εφημερίδα της 31ης Αυγούστου 1990 με την οποία προάχθηκεαπότην 1ηΙανουαρίου 1990 οκ.Αντώνης Μα λαόςστη μόνιμηθέση του Γενικού Διευθυντή (Τακτ. Προ ϋπολογισμός) Υπουργικό Συμβούλιο (Διοίκηση Υπουρ15 γείωνκαιΓραφείουΠρογραμματισμού). Ηεξέταση τηςσειράς των επιχειρημάτωντωναιτητών προϋποθέτει αναφοράστα γεγονότα που οδήγησαν στην επιλογή του ενδιαφερομένου μέρους. Θα αποφύγουμε, επομένως,την εισαγωγικήπαράθεση τους. 2 0 Η πρότασηγιατηνπλήρωσητηςθέσης Αναφέρεται στη γραπτήαγόρευση του δικηγόρου των αιτητών πως ηπρότασηπρος την Επιτροπήγια τηνπλή ρωση της θέσης, υποβλήθηκε από το γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου ενώ σύμφωνα με το άρθρο2(δ) 25 χου περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90) (ο Νόμος), η "αρμόδια αρχή" για τους Γενικούς Διευθυ ντές είναιτοΥπουργικό Συμβούλιο.Πρέπειναυποθέσου μεότιυπονοείταιμητήρησητουΝόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 29
(1)του Νόμου, η Επιτροπή 30 δεν προβαίνει στην πλήρωση οποιασδήποτε θέσης παρά μόνο ύστερα από λήψηγραπτής πρότασης για το σκοπό αυτό απότην αρμόδιααρχή. Κατάτο άρθρο2(δ),"αρμό δια αρχή" γιατους Γενικούς Διευθυντές των Υπουργείων 339 Κων/δης,Λ. Σοφιανός ΧΑ. ν.Δημοκρατίας
(1992)είναι το Υπουργικό Συμβούλιο. Ηπρόταση για τηνπλή ρωση της θέσης υποβλήθηκε την 7 Μαΐου 1990 καιυπο γράφεται από το Γραμματέα του Υπουργικού Συμβου λίου. Αναφέρει οΓραμματέαςότι τηδιαβιβάζει μετάαπό οδηγίες του Υπουργικού Συμβουλίου.Δεν υπάρχειοποία- 5 δήποτεπαρανομία. Το σχέδιο Υπηρεσίας και ηανάγκη κατάθεσης του στη Βουλήγιαέγκριση. Από το συνδυασμό των άρθρων 27
(1)και 87
(3)του . Νόμου, προκύπτει η υποχρέωση κατάθεσης των σχεδίων 10 υπηρεσίαςστηΒουλήτωνΑντιπροσώπων για έγκριση. Το σχέδιο υπηρεσίας στην παρούσαυπόθεση είχε εγ κριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο την 15 Δεκεμβρίου 1983. Το μέρος του σχεδίου υπηρεσίας που αναφέρεται στα απαιτούμεναακαδημαϊκά προσόντα έχει ως ακολού- 1 5 θως: "Πανεπιστημιακό Δίπλωμα ήΤίτλος ή ισότιμο προ σόν (περιλαμβανομένου του Barrister-at-Law) ή μέλος Αναγνωρισμένου Σώματος Επαγγελματιών Λογιστών. ΝοείταιότιγιατοΥπουργείο Οικονομικών καιτοΓρα- 2 0 φείοΠρογραμματισμούτοΠανεπιστημιακόΔίπλωμαή Τίτλος ή ισότιμο προσόν δέον να είναι στις Οικονομι κές Επιστήμες." Ζε σχέση με τα πιο πάνω προσόντα η σημείωση
(2)προβλέπει ταακόλουθα: 'Τα στο
(1)απαιτούμενα προσόντα θα καθορίζονται κατά τη δημοσίευση της θέσης ανάλογα με τις ανάγκες της Υπηρεσίας." Με απόφαση του ημερομηνίας 9 Μαΐου 1990, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε "όπωςτααπαιτούμενα 30 προσόντα ως προςτηνπαράγραφο
(1)τωναπαιτουμένων προσόντων του σχεδίου υπηρεσίας της υπό πλήρωση πιο πάνωθέσης είναιταακόλουθα:ΠανεπιστημιακόΔίπλωμα 340 " 3AJLA. ΣοφιανόςΜ Α ν.Δημοκρατίας Κων/Αης,Δ. ή τίτλος ή ισότιμο προσόν (περιλαμβανομένου του Barrister at Law) ή μέλος Αναγνωρισμένου Σώματος ΕπαγγελματιώνΛογιστών". Είναιη εισήγηση τουδικηγόρουτων αιτητώνπωςβρι5 σκόμαστε μπροστά σε διαδικασίαπλήρωσης κενής θέσης μετάτηνημερομηνίαέναρξηςτηςισχύος τουΝόμουχωρίς όμως να έχει τηρηθεί ο Νόμοςσε ό,τι αφορά τηνανάγκη γιακατάθεση τουσχεδίουυπηρεσίαςστηΒουλήγιαέγκρι ση ιδιαίτερα έχοντας υπόψητην απόφασητου Υπουργι10κούΣυμβουλίουτης9Μαΐου 1990.Αυτήηαπόφαση, απο τελούσε "καθορισμό" προσόντων που κατά τις ερμηνευ τικές διατάξειςτουάρθρου2τουΝόμου προϋποθέτεικα νονισμόπουεγκρίνεταιαπότηΒουλή.Υποστήριξεακόμα πως ηπεριγραφήαπότο σχέδιο υπηρεσίαςτης θέσης ως 15 εναλλάξιμης, αντίθετα με τις πρόνοιες του Νόμου ως προς το ποιες είναι οι εναλλάξιμες θέσεις, αποτελούσε πρόσθετο λόγο για τον οποίο το σχέδιο υπηρεσίας θα έπρεπεναείχε, ενπάσηπεριπτώσει,κατατεθείστηΒουλή για έγκριση. Επικαλέστηκε την υπόθεση Χ'ΊΙαύλου ν. 20 Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1991)3ΑΛ.Δ, 11, σεσχέση με τη φύση των σχεδίων υπηρεσίας και υπενθύμισε τις πρόνοιες του περί Καταθέσεως στη Βουλήτων Αντιπρο σώπων Κανονισμών Εκδιδομένων Κατ' Εξουσιοδότηση Νόμουτου1985 (Ν.51/85). 2 5 ΟΓενικός Εισαγγελέας ειστίγήθηκε πως απότηδιατύ πωση του άρθρου 27
(1)του Νόμου, ιδιαίτερα από τη χρήση των ρημάτων "καθορίζονται"και"καταρτίζονται" προκύπτει πως ηανάγκηγια κατάθεσητων σχεδίων υπη ρεσίαςστηΒουλή γιαέγκρισηυπάρχειμόνοστιςπεριπτώ30 οεις των σχεδίων υπηρεσίας που καταρτίζονταιαπότην ημερομηνία της έναρξης της ισχύος του Νόμουκαι μετά. Επικαλέστηκε συναφώς τα άρθρα 10
(2)και 11 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 και την υπόθεση HadjiDemetriou v. TheCyprus Tourism Organisation
(1986)3 35 CLR 1956. Στηνυπόθεσηεκείνηαποφασίστηκεπωςηυπο χρέωση που επέβαλε ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Τροπο ποιητικός Νόμοςτου 1986 (Ν.48/86)γιαδημοσίευση των σχεδίων υπηρεσίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημο341 Kcv/δςε,Δ. Σοφιανός«Λ. ν. Δημοκρατίας
(1992)κρατίας, δεν ανέτρεχε στο παρελθόν αλλά αφορούσε το μέλλον, θα ήταν εσφαλμένο, σύμφωνα με την εισήγηση του Γενικού Εισαγγελέα, ναθεωρηθεί ότι θέλησεοΝομο θέτηςτηνκατάθεση στηΒουλή τωνΑντιπροσώπων γιαέγ κρισητης πληθώρας των σχεδίων υπηρεσίας που έγκυρα 5 είχανκαταρτισθεί. Εξαλλου, ήτανη θέσητουπως ηαπόφασητου Υπουρ γικούΣυμβουλίουτης9Μαΐου 1990κάθεάλλοπαράαπο τελούσεκαθορισμό προσόντων μετην έννοια τουΝόμου. Ταπροσόνταήτανπροσδιορισμένα ήδηστο σχέδιο υπηρε- 10 σίας και το Υπουργικό Συμβούλιο, ακριβώς εφαρμόζο ντας το σχέδιο υπηρεσίας,απλώςπροσδιόρισε ταπροσό ντα του σχεδίου υπηρεσίας που απαιτούνταν για τη συγκεκριμένη περίπτωση έχοντας υπόψη τις ανάγκες της υπηρεσίας. 15 Το ερώτημα που εγείρεται είναι συγκεκριμένο και δε χρειάζεται να επεκταθούμε σε όσασχετίζονται μετηφύση τωνσχεδίων υπηρεσίας.Συμφωνούμεκαιμεταδύοσκέλη της εισήγησης του Γενικού Εισαγγελέα. Ούτε το γράμμα του Νόμου προνοεί ούτε από το πνεύμα του συνάγεται ^0 πως ηδιαδικασία γιατονκαταρτισμότων σχεδίων υπηρε σίας μεκανονισμούς πουεγκρίνειηΒουλήαφοράκαιόσα σχέδια υπηρεσίας είχανήδη έγκυρα εγκριθεί πρίναπότην έναρξητης ισχύος τουΝόμου.Προςαυτήτην κατεύθυνση οδηγεί και η επιφύλαξη στο άρθρο 87
(1)του Νόμου που 25 προβλέπει τα ακόλουθα: "Νοείταιότι, μέχρις ότουαυτοίοι Κανονισμοί εκδο θούν ή οποιοδήποτε θέμα καθοριστεί διαφορετικάδυ νάμει του Νόμου αυτού οποιοιδήποτε κανονισμοί ή διοικητικές πράξεις και οι Γενικές Διατάξεις καιδιοι- 30 κητικές οδηγίες πουπεριέχονται σ' εγκυκλίους ήαλλού και η υφιστάμενη τακτική αναφορικά με τη δημόσια υπηρεσία και τους δημόσιους υπαλλήλους εξακολου θούν να ισχύουν σε όση έκταση δεν αντίκεινται προς 3 τιςδιατάξειςτουΝόμουαυτού." ^ Από την άλλη, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρισκόμα342 3ΑΛΛ. ΣοφιανόςΜΛ.ν.Δημοκρατίας Κον/οης,Λ. στε μπροστά σε σχέδιο υπηρεσίαςπουκαταρτίστηκεμετά την έναρξη της ισχύος του Νόμου. Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 9 Μαΐου 1990 δεν αποτελεί προσθήκηστο σχέδιο υπηρεσίαςόπως αυτόείχε εγκριθεί 5 ούτετοδιαφοροποιεί.'Οπωςήτανδιατυπωμένοτο σχέδιο υπηρεσίαςθαέπρεπε,προκειμένουναεφαρμοστεί στησυ γκεκριμένη περίπτωση,νακαθοριστούν ταπροσόνταπου το ίδιο προσδιορίζει, ανάλογαμε τις ανάγκεςτηςυπηρε σίας.Ηαναφοράσεκαθορισμόπροσόντωνστηνπερίπτω!0 ση αυτήδεν γίνεται με την έννοια πουπροσδίδεται στον όρο απότοΝόμο 1/
- Ταπροσόνταήτανήδη καθορισμέ να μετρόποδεσμευτικό απόπριν.Εκείνοπουστηνπραγ ματικότηταέγινε,ήτανοπροσδιορισμός τωναναγκώντης υπηρεσίαςσε συνάρτηση μετο είδος των προσόντων που 15πρόβλεπε το σχέδιο υπηρεσίας. Η αναφοράτου σχεδίου υπηρεσίας στην εναλλαξιμότητα της θέσης, αποτέλεσε τη βάση γιατηνανάπτυξηξεχωριστού επιχειρήματοςαπό το δικηγόροτωναιτητών.θα εξετάσουμε αυτότοεπιχείρημα στη συνέχεια. Σε ό,τι αφοράτο ζήτημα που εξετάζουμε 20 τώρα,σημειώνουμε μόνοπωςτογεγονός ότι ηθέση καθο ρίζεταιωςεναλλάξιμηδεν μπορείναπροωθήσει μεοποιο δήποτετρόποτην άποψηπως,για αυτότο λόγο, θα πρέ πειναείχεκατατεθείτοσχέδιο υπηρεσίαςγιαέγκριση από τη Βουλή. Το σχέδιο υπηρεσίαςδημοσιεύθηκε στη μορφή 25 πουείχεεγκριθείτο
- Τοσχέδιο υπηρεσίαςκαιηεναλλαξιμότητα. Σύμφωνα με τη σημείωση
(1)του σχεδίου υπηρεσίας "οι θέσεις των Γενικών Διευθυντών είναι εναλλάξιμες". Υποστηρίζει ο δικηγόρος των αιτητώνότι αυτότο μέρος 30 του σχεδίου υπηρεσίας είναι αντίθετο με τις ρητές πρό νοιες τουάρθρου24 τουΝόμου.Ηθέση τουΓενικούΔιευ θυντήδεν περιλαμβάνεταιμεταξύτων εναλλάξιμων θέσε ων που καθορίζονται με το άρθρο 24
(2)και επομένως, σύμφωνα μετο άρθρο 24
(4),δεν είναι εναλλάξιμη.Για να 35 γινόταν εναλλάξιμη θαέπρεπε να είχαν εκδοθεί σχετικοί κανονισμοί όπως προβλέπει το άρθρο 24
(5). Το γεγονός τηςέκδοσης τέτοιων Κανονισμών σεχρόνο μεταγενέστερο (Βλ. ΚΛ.Π. 98/91), δεν αίρει την αντίθεση του σχεδίου 343 Etov/Atts,Δ. Σοφιανός«Α. ν.Αξιοκρατίας
(1992)υπηρεσίαςπροςτοΝόμο. Αυτήηαντίθεση προς το Νόμοείναι ουσιώδης καιθα πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αν η θέση ήταν νόμιμα εναλλάξιμη τότε θα έπρεπεναείχε εφαρμοστεί τοάρθρο32
(1)(δ) καικατ1επέ- 5 κτασητοάρθρο34τουΝόμουπουόμωςδεν έγινε. Επιπρόσθετα,πάντα σύμφωνα με την εισήγηση τουδι κηγόρου των αιτητών,ηαντίθεση του σχεδίου υπηρεσίας προς το Νόμο έχει προέκταση γενικά γιατί στις σημειώ σεις
(1)και
(2)του σχεδίου υπηρεσίας τα απαιτούμενα 1 0 προσόντα συνδυάζονται και με την εναλλαξιμότητα σε άλληγενικήδιεύθυνση. Ο Γενικός Εισαγγελέας υποστήριξε πως ο καθορισμός με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης ως εναλλάξιμης, έστω παράτοΝόμο,είναιστοιχείο εντελώς άσχετομετηνεγκυ- " ρότητα του προσβαλλόμενου διορισμού. Το θέμα της εναλλαξιμότητας της θέσης αναφέρεται στη δυνατότητα αλλαγήςτηςτοποθέτησης τουΓενικού Διευθυντή που διο ρίστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση,στο μέλλον. Θα μπορεί να εγερθεί τέτοιας μορφής ζήτημα αργότερα από 20 τον ίδιοτονπροαχθένταπουθαείναικαιο μόνος πουθα έχει έννομο συμφέρον εφόσον μετατεθεί σε άλλο υπουρ γείο. Εν πάσηπεριπτώσει, ηθέση ήτανεναλλάξιμη όπως σαφώς τ-ροκύπτει από τον περί Προϋπολογισμού Νόμο του 1984 και όπως αναγνωρίστηκε στις υποθέσεις 25 Ektorides v. Republic
(1986)3 CLR 2198 στη σελίδα 2200 και Ιάκωβος Αριστείδου ν. ΔημοκρατίαςΠροσφυγή 408/ 89 της 21ης Δεκεμβρίου
- Καταλήγει η εισήγηση του Γενικού Εισαγγελέαπως εφόσον τοσχέδιο υπηρεσίαςπου είχε εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο το 1983 έχει 30 παραμείνει σε ισχύ, οι θέσεις των Γενικών Διευθυντών πουκαθορίστηκανμεαυτόωςεναλλάξιμες, εξακολουθούν ναείναιεναλλάξιμες καιμετάτηθέσπισητουΝόμου 1/
- Ο Νόμος καθορίζει περιοριστικά τις κατηγορίες των 35 θέσεων που είναι εναλλάξιμες. Ηθέση του Γενικού Διευθυντήδενπεριλαμβάνεταισ' αυτές.ΣύμφωναμετοΝόμο, 344 3 ΑΛΛ. ΣοφιανόςΚΛ.ν. Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. όποιες θέσεις δεν εμπίπτουν σε μια από τις κατηγορίες αυτέςδεν είναι εναλλάξιμες εκτός ανκαθοριστούν ωςτέ τοιες απότο Υπουργικό Συμβούλιο με κανονισμό.Κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε εκδοθεί τέτοιος κανονισμός 5 σε σχέση με τη θέσητου Γενικού Διευθυντή. Η μεταγενέ στερηέκδοσητουδενεπιδράπάνωστοσυζητούμενοθέμα. Είναι νομίζουμε σαφέςότι απότηστιγμή τηςέναρξης της ισχύος του Νόμου και μετά, καμιά θέση άλλη από αυτές πουκαθορίζονταιστο Νόμοθα μπορούσε ναείναι 10 εναλλάξιμη και αυτό ανεξάρτητα από το τί ίσχυεπροη γουμένως σε σχέση με οποιαδήποτε θέση. Επομένως, το σχέδιο υπηρεσίας,όσο καιανείναι έγκυρο κατάτα άλλα, δεν μπορούσε ναδιατηρήσει εναλλάξιμη τηθέση αντίθετα προς το Νόμο. Δεν μπορούσε να έχει την επίπτωση της 15διαμόρφωσηςοργανωτικήςδιάρθρωσηςδιαφορετικήςαπό εκείνηπουπροσδιορίζεταιστο Νόμο. Συμφωνούμεόμως μετηνεισήγηση τουΓενικούΕισαγ γελέα πωςτο ζήτημαείναι εντελώς άσχετο με ό,τι μπορεί να συναρτηθεί προς τη διαδικασίατου διορισμού ή της 20 προαγωγής στη θέση και προς την τελική επιλογή που έγινε. Σύμφωνα με την ίδιατη σημείωση
(1)του σχεδίου Υπηρεσίας, οι κάτοχοι της θέσης του Γενικού Διευθυντή υπόκεινται σε μετάθεση σε άλλη ΓενικήΔιεύθυνση,νοου μένου ότι το πρόσωποπουθαμετατεθεί κατέχει τα cotaL25 τούμεναπροσόντατης θέσηςστην οποίαθαμετατεθείκαι επομένως στερείται ερείσματος ηεισήγησητουδικηγόρου των αιτητών σύμφωνα με την οποία η περιγραφή της θέσης ως εναλλάξιμης είχε σημασία και στο στάδιο της επιλογής του καταλληλότερου απότους υποψηφίους, ως -Q σχετική μεταπροσόντατης θέσης. Εξάλλου,όπωςτελικά συμφώνησε καιοδικηγόροςτωναιτητών,τοάρθρο32και κατ' επέκταση το άρθρο 34 του Νόμου, στο βαθμό που αναφέρεται στη συμβουλευτική επιτροπή, δεν είναι εφαρ μόσιμα στην περίπτωση. Η αντίληψη πωςπαραβιάστηκε 35 τοάρθρο32καικατ'επέκτασητοάρθρο34επειδήδενείχε συσταθεί συμβουλευτική επιτροπή κατά τη διαδικασία πλήρωσης της θέσης, οδήγησε και στην εισήγηση πως η προσβαλλόμενη απόφασηείναι άκυρη καιγι* αυτό τοναυ345 Κ<*ν/*ης,Δ- ΣοφιανόςΜΛ.ν.Δημακοατίας
(1992)τοτελή λόγο. Ηθέση τουΓενικού Εισαγγελέα ήτανπωςτο άρθρο32ήτανανεφάρμοστοστησυγκεκριμένη διαδικασία γιατί σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξειςτουάρθρου 2 του Νόμου ο Γενικός Διευθυντής Υπουργείου είναι προϊστάμενος τμήματος και σύμφωνα με το άρθρο 32
(1)5 δεν συνιστώνται συμβουλευτικές επιτροπές στιςπεριπτώ σειςπλήρωσης θέσεων προϊσταμένων τμημάτων. Επιπρό σθεταανάφερεπωςθαήταναδύνατονασυσταθεί συμβου λευτική επιτροπήσεσχέσημετηνπλήρωση θέσης Γενικού Διευθυντή όταν,σύμφωνα μετο άρθρο32
(2),ταμέλη των χο συμβουλευτικών επιτροπών, σεόλεςτιςπεριπτώσεις,πρέ πει να κατέχουν θέσηή τάξη ιεραρχικά ανώτερη από τη θέσηπουθαπληρωθεί. 'Οπωςσημειώσαμε, οδικηγόροςτωναιτητώνστο τέλος εγκατέλειψε τον πιοπάνωλόγοκαινομίζουμε ορθά. Επο μένως, το επιχείρημα που αναπτύχθηκεσε συσχετισμό με !5 τα άρθρα αυτά του Νόμου, έχει χάσει το οποιοδήποτε έρεισματου. Ηδιαπίστωσηπως μέρος νόμου είναιαντισυνταγματι κόήπως μέρος διατάγματοςτουΥπουργικού Συμβουλίου ή μέρος Κανονισμών είναι ultra vires ως προς το Νόμο, 20 δεν παρασύρει αυτόματα και το υπόλοιπο μέρος του Νόμου,του διατάγματοςή των Κανονισμών. (Βλ. Fekkas v. The ElectricityAuthorityof Cyprus
(1968)1 CLR 173, Malachtouv. The Attorney-General
(1981)1 CLR 543, Ploussiou v. Central Bank
(1983)3 CLR 398). Η ανάλυση ^ του θέματος από το Δικαστή Γ.Μ. Πική στην υπόθεση Ploussiou v. CentralBank(ανωτέρω) μαςβρίσκει σύμφω νους. Εφόσον το παράνομομέρος μπορεί να διαχωρισθεί έτσιπουτουπόλοιπο μέροςναμπορεί ναλειτουργήσει ως αυθύπαρκτηοντότητα,εγγενώς ανεξάρτητηαπότο παρά- 30 νομό μέρος,ηνομιμότητα τουυπόλοιπου μέρους δενεπη ρεάζεται. Οι αρχές αυτές ισχύουν και σε περιπτώσεις όπωςηπαρούσα. Η μελέτητου συγκεκριμένου σχεδίου υπηρεσίας απο καλύπτει πωςηπαραγνώρισητουμέρους τουωςπροςτην 35 εναλλαξιμότητα μπορεί να γίνει χωρίς να επηρεαστεί με 346 3ΑΛΛ. Σοφιανός*.α.ν.Δημοκρατίας Kuv/οης,Δ. οποιοδήποτετρόποτουπόλοιπο μέρος τουπουμπορείνα επιβιώσει ως ανεξάρτητηκαιαυθύπαρκτηοντότηταχωρίς νακαταστρέφεταιη δομήκαιηλειτουργικότητα του.Βρί σκουμε, επομένως, πως η θέση των αιτητών ότι η προ5 σβαλλόμενη απόφαση πάσχει εξ αιτίας του μέρους του σχεδίου υπηρεσίας που αναφέρεταιστην εναλλαξιμότητα τηςθέσης,δενευσταθεί. ΤοΑρθρο17τουΝόμου. Μετά την εγκατάλειψη απότο δικηγόρο των αιτητών 10τουεπιχειρήματοςτουσεσχέση μεταάρθρα32και34του Νόμου, υποβλήθηκε στο στάδιο των διευκρινίσεων, το υπαλλακτικό επιχείρημα πως η Επιτροπή απέτυχε να πραγματοποιήσει δέουσαέρευνα ιδιαίτεραέχονταςυπόψη τοάρθρο17τουΝόμου. 15 Τοάρθρο 17,πουέχειτον παράτιτλο"Υποχρέωση δη μοσίων υπαλλήλων ναπαρέχουνπληροφορίες κτλ.",ανα φέρεται στην εξουσία της Επιτροπής να απαιτήσει μέσω της αρμόδιαςαρχής απόοποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο ναπροσέλθεικαιναδώσειμαρτυρίαενώπιοντηςή ναπα20 ράσχει οποιαδήποτε πληροφορία ή να βοηθήσει την Επι τροπήπάνωσε οποιοδήποτεζήτηματο οποίο ηΕπιτροπή έχει να εξετάσει κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων και ακόμα στην εξουσία της να απαιτήσει την προσαγωγή οποιωνδήποτε επίσημων εγγράφων πουαφορούνκάθετέ25 τοιοζήτημα. Το άρθρο 17 είναι προσδιοριστικό των εξουσιών της Επιτροπήςκαι των αντίστοιχων υποχρεώσεων των δημο σίων υπαλλήλων. Δεν υπαγορεύει μεθόδους ενέργειας και δενείναι ορθόπωςθα βρισκόμαστε μπροστάσε μήτήρηση 30 του οποτεδήποτε η Επιτροπή δεν ασκεί την εξουσία που της παρέχει το άρθρο αυτό.Η πραγματοποίηση δέουσας έρευνας αποτελεί καθήκονπουσε κάθεπερίπτωση πρέπει να επιτελείται κατά τις γενικές αρχές του δικαίου.Στην ουσία,το άρθρο 17 εξοπλίζει τηνΕπιτροπήγιανα μπορεί 35 να διεξάγει την απαιτούμενη έρευνα. Εκ των προτέρων προσδιορισμός τουτίσυνιστά δέουσαέρευναείναιαδύνα347 Καν/Αης, Λ Σοφιανός« Λ .ν.Δημοκρατίας
(1992)τος.Τοζήτημαείναισυναρτημένοπροςτις ιδιαίτερεςσυν θήκεςτηςκάθεπερίπτωσης. Δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι η μήχρησιμοποίηση των ** ειδικών εξουσιών που δίνει στην Επιτροπήτο άρθρο 17, κάτωαπότις συνθήκες τηςπαρούσαςυπόθεσης,θεμελιώ- 5 νει τον ισχυρισμό για παράλειψη διεξαγωγής δέουσας έρευνας. Το "πλεονέκτημα"καιη"προτίμηση". Μετην παράγραφο 3
(2)τουσχεδίου Υπηρεσίας καθο ρίζεται ως απαιτούμενο προσόν "δεκαετής τουλάχιστον 10 πείρα σε υπεύθυνηθέσηαπότην οποίαπενταετήςτουλά χιστον διοικητικήήκαιεποπτική πείρασε ανώτερη θέση". Προστίθεται ότι "υπηρεσία σε διευθυντική θέση, κατά προτίμησηστηδημόσιαυπηρεσία,θααποτελείπλεονέκτη μα." Η Επιτροπή έκρινε ότιδιαθέτουνκαιτοπλεονέκτημα 15 και την προτίμηση 32 απότους υποψηφίους,μεταξύτων οποίωνόλοιοιαιτητέςκαιτοενδιαφερόμενομέρος. Οι αιτητές ενώ δέχονται ότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχε το προσόν της δεκαετούς τουλάχιστον πείρας σε υπεύθυνηθέση καιτηναπαιτούμενηδιοικητικήήκαιεπο- 20 πτική πείρα σε ανώτερη θέση, ισχυρίζονται ότι δεν είχε υπηρεσία σε διευθυντική θέσηκαι ότι, επομένως,λανθα σμένα ηΕπιτροπήέκρινε ότι είχετο πλεονέκτημα καιτην προτίμησηπουπροβλέπεταιστο σχέδιο υπηρεσίας. Κατα λογίζουν στην Επιτροπήμήδιεξαγωγήτης δέουσας έρευ- 25 ναςπουαπαιτείτοέχονταςυπόψητηδιάκρισηπουκάμνει το σχέδιο υπηρεσίας. Ισχυρίζονταιπωςτο ενδιαφερόμενο μέρος υπαγότανσε ανώτεροπροϊστάμενο του ίδιουγρα φείου, είχε μικρό αριθμόαπευθείας σ' αυτόνυπαγομένων υπαλλήλων και, χωρίς να διευθύνει τμήμα, ήταν μόνο 30 υπεύθυνοςμελετών ενόςκλάδουτουγραφείου του. Το ενδιαφερόμενο μέρος κατέχει από την 15ηΔεκεμ βρίου 1982 τη θέση του Διευθυντή Προγραμματισμού.Ο Γενικός Εισαγγελέαςπαράπεμψεστακαθήκοντατηςθέσης αυτής, όπως φαίνονταιαπότη δημοσίευση της στην Επί- 35 348 3ΑΛΛ. Σοφιανόςκα. ν.Δημοκρατίας Καν/Αης, Λ σημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (Αρ. 1802 ημερομηνίας 17.9.82).Παραθέτουμετο σχετικό απόσπασμα: "2. Καθήκοντακαι ευθύναι διορισθησομένου: 5 10 (α) Βοηθεί τον Γενικόν Διευθυντήν εις την οργάνωσιν, διοίκησιν και εύρυθμον λειτουργίαν του Γραφείου Προγραμματισμού, την διαμόρφωσιν και εφαρμογήν της Κυβερνητικής πολιτικής εν σχέσει προς τας αρμο διότητας της Υπηρεσίας Προγραμματισμού του Γρα φείου, ως και εις την λήψιν και εφαρμογήν των αναγκαίων αποφάσεων. (β) Προΐσταται ενός εκ των δύο τομέων της Υπηρε σίας Προγραμματισμού και προγραμματίζει, συντονί ζει και εποπτεύει την εργασίαν του υπ' αυτόν προσωπι κού. ^ 20 (γ) Υπεύθυνος δια(ι) τον καταρτισμόν, συντονισμόν και παρακολούθησιν της εφαρμογής γενικών, τομεακών και πε ριφερειακών Σχεδίων Αναπτύξεως, ως και δια την διαμόρφωσιν πολιτικής και μέτρων αποσκοπούντων εις την οικονομικήν και κοινωνικήν ανάπτυξιν της Νήσου(ιι) την επίβλεψιν και τον συντονισμόν της διεξα γωγής οικονομικής ερεύνης εις οικονομικά και άλλα αναπτυξιακά θέματα-και 2« 3Q (ιιι) την οικονομικήν εκπόνησιν, αξιολόγησιν και ιεράρχησιν προγραμμάτων, σχεδίων και έργων ανα πτύξεως εν σχέσει προς τον Προυπολογισμόν Ανα πτύξεως, τα Σχέδια Αναπτύξεως της Κυβερνήσεως και των Ημικρατικών Φορέων, ως και την επιλογήν των στόχων του ετησίου Προϋπολογισμού Αναπτύ ξεως της Κυβερνήσεως εν σχέσει προς τα Σχέδια Αναπτύξεως και τους εκάστοτε δημοσιονομικούς στόχους της Κυβερνήσεως. 349 Κον/&&Δ. ΣοφιανόςΗΛ.v.Δημοκρατίας
(1992)(δ)Εκτελεί οιαδήποτεάλλακαθήκονταταοποίαήθελον ανατεθήειςαυτόν." Επικαλέστηκε ακόμα το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε επανειλημμένα ως αναπληρωτής Γενι κός Διευθυντής του Γραφείου Προγραμματισμού και πα- * ράπεμψε στην ακόλουθη σύσταση του Γενικού Διευθυντή τουΓραφείουΠρογραμματισμούωςσχετικήμετοθέμα: "Πρόεδρο ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, Οαιτητής είναι άτομο ακέραιου χαρακτήρα με πολύ ψηλό βαθμό υπευθυνότητας,ευθυκρισίας και πρωτοβουλίας, ίο Στην μακράτουυπηρεσία στις θέσεις Ανώτερου Λει τουργού και Διευθυντή Προγραμματισμού,σαναποτέ λεσμα των αρμοδιοτήτωνκαιτης φύσηςτωνσυνεπαγό μενων καθηκόντων, έχει αποκτήσει πολυδιάστατη εμπειρία στους τομείς τηςδιοίκησης και συντονισμού is του αναπτυξιακούέργουκαιτων προγραμμάτων όλων των Υπουργείων καιΥπηρεσιών. Έχειταυτόχροναδεί ξει εξαίρετες διοικητικές καιοργανωτικές ικανότητες και ανταποκρίθηκεμεαπόλυτη επιτυχίαστην εκτέλεση καθηκόντων Γενικού Διευθυντή του Γραφείου Προ-20 γραμματισμού, που τοΥπουργικό Συμβούλιο σαναρ μόδια αρχή πρότεινε καιτουανατέθηκαν στοπαρελ θόν. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, που επιβεβαιώνουν την αξίατου αιτητή,ηοποία μεσταθε ρότητα καικατ'επανάληψηαντικατοπτρίζεταιδιαχρο- 25 νικά στις ετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις, καθώς καιτην ποιοτικήσύνθεση τωνψηλών ακαδημαϊκώντουπροσό ντων, διαβιβάζεται ηπαρούσα με έντονες θετικέςσυ στάσεις." Μας παρέπεμψε επίσης ο Γενικός Εισαγγελέας σενο- 30 μολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου σεσχέσημετιςαρχές που διέπουν την ερμηνεία και την εφαρμογή του σχεδίου υπηρεσίας (Βλ. DerParthogh v.C.B.C.,
(1984)3CLR 635, 638, 639, Papaleontiou v.RepubUc
(1987)3CLR 211,Rous Lewis v. Republic (A.E. 522, ημερομηνίας 30.5.89), 35 Miltiadous v. Republic (A.E. 789, 791,796 ημερομηνίας 30.5.89) και Δημοκρατία v. Γιαλλονρίδη (A.E.868,869 350 3 ΑΛΛ, Σοφιανός ΗΛ. ν.Δημοκρατίας Kcov/δης, Δ. ημερομηνίας 13.12.90) καιεισηγήθηκε ότιηερμηνείακαιη εφαρμογή των σχεδίων υπηρεσίας όπως τις έκαμε ηΕπι τροπήστηνπαρούσαπερίπτωσηήτανεύλογα επιτρεπτές. Συμφωνούμε μετηνεισήγηση του Γενικού Εισαγγελέα 5 ότι τα στοιχεία που υπήρχαν ενώπιον της Επιτροπήςεύ λογα επέτρεπαντη κρίσηστηνοποίακατάληξεωςπροςτο πλεονέκτημα καιτηνπροτίμηση. ΤοαξιοκρατικότηςΕπιλογής- ΈκδηληΥπεροχή. Είναι η εισήγησητων αιτητών ότι η επιλογή της Επι10 τροπής δεν ήταν αξιοκρατικήγιατί δεν πέτυχε στο καθή κοντηςναεπιλέξειτονπραγματικάκαλύτερο.Υποστήρι ξαν συναφώς ότι χρησιμοποιήθηκαν κριτήρια άγνωστα στο Νόμοκαι προσθέτουν πως εν πάσηπεριπτώσει ηαι τιολογία της προσβαλλόμενης απόφασηςείναι γενικήκαι 15 αόριστη. Σύμφωναμετηναγόρευσητουδικηγόρουτωναιτητών "ηΕπιτροπήμετάτις συνεντεύξεις πουδιενήργησε,κατα γράφει ότι λαμβάνει υπόψη,τις αιτήσεις,τους φακέλλους (όσων από τους υποψήφιους ήταν δημόσιοι υπάλληλοι), 20 τις συνεντεύξεις, τηναξία,προσόντακαιπείρακαθώς και την αρχαιότητα (όσων απότους υποψηφίους ήσανδημό σιοι υπάλληλοι)." Αφού διατυπώθηκε με αυτό τον τρόπο το σχετικό μέρος απότοπρακτικότης Επιτροπής,τέθηκε τοερώτημαωςπροςτοποιαδιάταξηΝόμουπεριέχειπρό25 νοιες γιαόσα στοιχεία έλαβευπόψηηΕπιτροπήως ξεχω ριστάκαιή/ανεξάρτητακαιισόβαραστοιχείακρίσης. Δεν έχειαποδοθείορθάτοσχετικό απόσπασμα απότο πρακτικό.τηςΕπιτροπής.Σημειώνει ηΕπιτροπήότι 30 "ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψήφιων και έλαβε δεόντως υπόψητο περιεχό μενο των αιτήσεων των υποψήφιων,των Προσωπικών Φακέλων και των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων τωνυποψήφιωνπουείναι δημόσιοι υπάλληλοι καιτην απόδοσητων υποψήφιων κατάτην προφορική εξέταση 351 Κον/οης,Δ. ΣοφιανόςΜΛ.ν.Δημοκρατίας
(1992)(συνεντεύξεις ενώπιον της Επιτροπής) και γενικά όλα τα ουσιώδη στοιχεία που αφορούν στην αξία,προσό ντακαιπείρατωνυποψήφιωνκαθώςκαιτηναρχαιότη τα μεταξύ τωνυποψήφιωνπουείναι δημόσιοι υπάλλη λοι." Σύμφωνα με το άρθρο34
(9)τουΝόμουπου,όπως τε λικάδέκτηκεκαιοδικηγόρος τωναιτητών,ισχύειπαράτο ανεφάρμοστο των υπόλοιπων προνοιών του άρθρουπου αναφέρονται στην συμβουλευτική επιτροπή, η Επιτροπή προβαίνει στην επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου 10 αφούλάβειδεόντωςυπόψητης, "το περιεχόμενο όλων των αιτήσεων πουυποβλήθη καν, το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλλων και των Φακέλλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων όλωντωνυποψηφίωνοι οποίοιείναιδημόσιοι υπάλλη- " λοι, τις συστάσεις τουΠροϊστάμενου του οικείουΤμή ματοςκαι την απόδοσητων υποψηφίωνκατά τηνπρο φορικήεξέταση,ανέγινε." Από ταπιοπάνωπροκύπτειπωςηεισήγησηγιαχρησι μοποίηση κριτηρίων άγνωστων στο Νόμο είναι εντελώς 20 αβάσιμη. Ηουσίατουεπιχειρήματος ωςπροςτομή αξιοκρατικό της επιλογής και κατά προέκταση της έκδηλης υπεροχής των αιτητών έναντι του ενδιαφερομένου μέρους,συνοψί ζεται στα ακόλουθα: Ο Δρ. Χρ. Σοφιανός, αιτητής στην 25 Προσφυγή 803/90 αν και νεώτερος του ενδιαφερομένου μέρους, υπερέχει απόαυτόν έκδηλα λόγωτωνακαδημαϊ κών του προσόντων, της εξαίρετης αξιολόγησης του,του γεγονότος ότι η απόδοση του στη συνέντευξη κρίθηκε εξαίρετη,έστωκατάπλειοψηφία καιακόματουγεγονότος 30 ότι υπηρέτησε στο παρελθόνως Υπουργός.Ενσωματώθη κεστην αγόρευσητουδικηγόρουτωναιτητών μιαεντυπω σιακήσύνοψη τωνπροσόντων τουαιτητή,τηςδιοικητικής του πείρας, της επαγγελματικής καιδιευθυντικής τουπεί ρας πουπεριλαμβάνει και στοιχεία απότην πολιτική του 35 δράσηαλλάκαιτηνδιεύθυνση εταιρειών,των διακρίσεων 352 5 3ΑΛΛ. Σοφιανόςχ,α.ν.Δημοκρατίας Κων/δης,Δ. των οποίων έτυχε καιτελικά του πλούσιου συγγραφικού του έργου στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα. Σε σχέσημετους αιτητές στην Προσφυγή960/90, γίνεται γε νικήαναφοράσταμοναδικάτους, όπωςχαρακτηρίζονται, 5 προσόντα, στην εξαίρετηαξιολόγηση τουςκαιστη διευθυ ντικήθέση την οποίακατείχαν.Υποβάλλεται ταυτόχρονα η θέση πως σε ό,τι αφορά αυτούς τους αιτητές δόθηκε υπέρμετρηβαρύτηταστην απόδοσητων υποψηφίωνκατά τις συνεντεύξεις. 10 ο Γενικός Εισαγγελέας αντιπαράβαλε τις εξαίρετες 1 καθ όλα εμπιστευτικές εκθέσεις του ενδιαφερομένου μέ ρους που με την εξαίρεση του Δρ.Χρ. Σοφιανούτονπα ρουσιάζουν ναυπερτερεί στο θέμααυτόέναντι όλων των υπόλοιπωναιτητών,τηνεξαίρετηαπόδοσητουστην συνέ*5 ντευξη σύμφωνα με την ομόφωνη γνώμη των μελών της Επιτροπής, την πείρα που απόκτησε και ως μέλος των διοικητικώνσυμβουλίων τηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύ πρου, της Αρχής Βιομηχανικής Κατάρτισης,τηςΕπιτρο πήςΥποτροφιών καιτουΣυμβουλίου Βιομηχανικής Ανα20 διάρθρωσης όπως και την αρχαιότητα του έναντι του αιτητήΧρ. Σοφιανού.Αναφέρθηκε συναφώςστηναρχαιό τητα μερικών από τους αιτητές έναντι του ενδιαφερομέ νου μέρους πουόμως, όπως τονίστηκε, συνεκτιμήθηκε με το σύνολο των στοιχείων ενώπιον της Επιτροπήςκαι με 25 την άριστη εντύπωση που έκαμε το ενδιαφερόμενο μέρος κατάτην συνέντευξη καικατέληξε μετηνεισήγηση πωςοι αιτητές απέτυχαν νααποδείξουντην έκδηληυπεροχήπου θα επέτρεπε παρέμβασηΔικαστηρίου όπως ο όρος ερμη νεύθηκε στην υπόθεση HadMSawa v. Republic
(1982)3 30 CLR76.Αντίθετα, όπωςυποστήριξε, είναι ορθήη απόφα ση της Επιτροπής πως το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν υπέρτεροςτωνάλλωνυποψηφίων. Επικαλέστηκε σχετικά οΓενικός Εισαγγελέας τηνομο λογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα μετηνοποία 35 προσόνταπέρανεκείνων πουαπαιτούνται απότο σχέδιο υπηρεσίαςδενυποδηλώνουν,απόμόνατους,έκδηλη υπε ροχή (βλ. Hadjiloannou v. Republic
(1983)3 CLR 1041, 1046, 1047, την απόφασητης πλειοψηφίας στην υπόθεση 353 Καν/fcg,Λ ΣοφιανόςHA. ν.Δημοκρατίας
(1992)Papadopoulos v. Republic
(1985)3 CLR 405, 413 - 415 Othonos & Another v. Republic
(1987)3 CLR 362, 370, Stavrouv. Republic
(1987)3 CLR 725, 743, Setkides v. Republic
(1987)3 CLR 744, 748) και μαςπαράπεμψε στη νομολογία αναφορικά με την ευρεία διακριτική εξουσία 5 της Επιτροπήςστιςπεριπτώσεις διορισμών,ήπροαγωγών σε ανώτερες διευθυντικές θέσεις (BX.Frangos v. Republic
(1970)3 CLR 312 καιΧρυσοστόμου ν.ΕπιτροπήςΕκπαι δευτικής Υπηρεσίας(Αναθεωρητική Εφεση 787, ημερομη νίας 18.12.1989). 10 Οι αιτητές είναι ιδιαίτερααξιόλογοι δημόσιοι λειτουρ γοί. Όμως, από τη μελέτη του συνόλου των στοιχείων έχουμε καταλήξει πωςδεν έχεικαταφανεί έκδηληυπεροχή οποιουδήποτε απότους αιτητές έναντι του ενδιαφερομέ νου μέρους. Δεν συμφωνούμε πωςηΕπιτροπήέχειπροσ- 15 δώσει υπέρμετρη βαρύτηταστις συνεντεύξεις έτσι πουνα καθίσταταιγι' αυτότολόγοτρωτήη απόφαση τηςκαιβρί σκουμε ότι η επιλογήτουενδιαφερομένου μέρους ήταν εύ λογαεπιτρεπτή. Δεν συμμεριζόμαστε την άποψη πως η απόφασητης 20 Επιτροπήςπουπρέπειναδιαβάζεταικαισε συνάρτηση με τα στοιχεία των φακέλλων που βρίσκονταν ενώπιον της δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη. Δεν έχει θεμελιωθεί ο ισχυρισμός γιαπαράλειψητηςΕπιτροπήςναπροβεί σεδέ ουσα έρευνα και τελικά δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι συν- 25 τρέχει οποιοσδήποτε λόγος πουθακαθιστούσε επιτρεπτή τηνανατροπήτηςαπόφασης πουλήφθηκε. Για τους πιο πάνω λόγους οι προσφυγές αποτυγχά νουν καιαπορρίπτονται.Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεπι κυρώνεται.Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. 30 Προσφυγέςαπορρί πτονταιχωρίςέξοδα. 354