(1992)11Σεπτεμβρίου,1992 [ΠΙΚΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΔΛπές] ΡΕΝΟΣ ΑΡΓΥΡΙΔΗΣ. Εφεσείων - Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητων -Καθ' ων η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 904) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις τον προ'ΐσταμένον τον Τμήματος — Το άρθρο 44
(3)τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμον τον 1967 (βλ.και το άρθρο 2) —Ο Προϊστάμενος Τμήμα τος δεν είναι απαραίτητο για σκοπούς συστάσεων να γνωρίζει προσωπικά τους υποψηφίους ή ακόμη να είναι Προϊστάμενος για e ορισμένο χρονικό διάστημα, πριν προβεί σε συστάσεις — Μπορεί να αντλήσει τις πληροφορίες τον από οποιεσδήποτε άλλες κατάλ ληλες πηγές, όπως από προϊσταμένους των υποψηφίων — Τα πο ρίσματα της Αύωνας κ.ά ν. Δημοκρατίας, Χαράλαμπου Ελενθερίον v. Α.Η.Κ., Δημοκρατία ν. Πιτσιλλίδη κ.ά Piperiand Others ν, 10 Republicκαι Γιαννούλα Αονκα κ.ά ν. Δημοκρατίας. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Τα μέσα για τη διακρίβωση κατοχής των προσόντων από τονς νποψηφίονς αποτε λούν εν&ύνη και ανήκουν στη διακριτική ευχέρεια της Ε.Δ.Υ. — Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν δίδει διαφορετική ερμηνεία, αν η ερ- \$ μηνεία της Ε.Δ.Υ. ήταν εύλογη, έστω και αν το Δικαστήριο έχει διαφορετική γνώμη — Διαπίστωση ελλείψεως της δέονσας έρεννας, από την ΕΛ.Υ., γύρω από την κατοχή πρόσθετου προσόντος (μεταπτυχιακού), εν προκειμένω. Με την έφεση αυτήεπιδιώκεται απότον εφεσείοντα ηανατρρ- 2 0 πή πρωτόδικης αποφάσεως που επικύρωσε την προαγωγή του εν διαφερομένου μέρους στη θέση Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χη μείο, αντί του εφεσείοντα. Η εν λόγω απόφαση της Ε.Δ.Υ. περί προαγωγής ήτανπροϊόν επανεξέτασης και ηενέργεια της αναδρο μική.Είχε προηγηθεί ακύρωσητης αρχικήςπροαγωγής, του ενδια- 25 φερομένου μέρους και πάλι,στην ίδιαθέση,καιως εκ τούτου κρί σιμος, και στην κατ' επανεξέταση διαδικασία, ήταν ο αρχικός χρόνος της πρώτηςπροαγωγής. Η αμφισβήτησηεστιάστηκε στο γε γονός της αλλαγής κατάτην επανεξέταση τουπροσώπου του Διευ- -jO θυντή, αρμοδίου να δώσει συστάσεις, ενόψει της αφυπηρετήσεως 376 3 ΑΛΛ. ΑφγυρίΑηςν.Δημοκρατίας τουΔιευθυντήπουμετείχεστην αρχική διαδικασία πλήρωσης της θέσης. Άλλος λόγος εφέσεως αφορούσε το μεταπτυχιακόπροσόν του ενδιαφερομένου μέρους, από το πανεπιστήμιο Λουμούμπα Μόσχας,τοοποίοθεωρήσηκε απότηνΕΛ.Υ. πλεονέκτημα. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο εξέδωσεομόφωνη απόφασηωςπρος το αποτέλεσμα,αλλά εκδόθηκανδύο αποφάσειςμε διάφοροσκε πτικό. Με την απόφαση της πλειοψηφίας που έδωσεο δικαστής Χρυσοστομής,και με την οποία συμφώνησαν οι Δικαστές Κούρρης, ΠαπαδόπουλοςκαιΑρτεμίδης,αποφασίστηκεότι: 10 1- Το άρθρο44
(3)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967,καθορίζειπωςένααπόταστοιχείακρίσηςπουπρέπειναλη φθούν υπόψη κατά την προαγωγήδημόσιων υπαλλήλων, είναι οι συστάσεις του προϊσταμένου του Τμήματος όπουυπάρχει ηκενή θέση,πουαποτελούνουσιώδες στοιχείο. *^ Στη υπόθεση Λνώνας κ.ά ν. Δημοκρατίαςη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου δέχτηκε σαν ορθή την ενέργεια της Επι τροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ναζητήσει νέες συστάσεις κατάτην επανεξέτασηακυρωθείσαςπράξηςαπότονέοΔιευθυντή,μιακαιο Διευθυντής που προέβη στις παράνομες συστάσεις αφυπηρέτησε. Πάνωστο Θέμααυτόπαραπέμπουμεκαιστηνπρόσφατη απόφαση του συναδέλφου μας Χρ. Αρτεμίδη, στην υπόθεση Χαράλαμπου Ελενθερίον ν.Αρχής ΗλεκτρισμούΚνπρον, υπ'αρ.629/91,ημερ. 10.7.92. όπουγίνεται ειδικήαναφορά στηνομολογία τουΣυμβου λίουτηςΕπικρατείαςτηςΕλλάδος,όπωςαναλύεταιστοβιβλίοτης ΔήμητραςΚοντόγιωργα -θεοχαροπούλου "Αι συνέπείαι τηςακυ ρώσεως διοικητικήςπράξεωςέναντιτηςδιοικήσεως κατόπινασκή σεωςαιτήσεως ακυρώσεως" (ανατύπωση 1988) και ηοποία εναρ μονίζεται πλήρωςμετηδική μας. 20 30 35 40 45 Επίσης,σύμφωναμετηνομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου και ταάρθρα2 και 44
(3)των Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1967-1987, ο προϊστάμενος τμήματος δεν είναι απαραίτητογια σκοπούς συστάσεων να γνωρίζει προσωπικάτους υποψηφίους,ή ακόμα να είναι προϊστάμενος για ορισμένο χρονικό διάστημα, πριν προβεί σε συστάσεις. Ο προϊστάμενος ανεξαρτήτως χρόνου και γνωριμίας, διεξάγοντας την ερευνά του, μπορεί να αντλήσει τις πληροφορίες του απόοποιεσδήποτε άλλες κατάλληλες πηγές όπως είναι η περίπτωση πληροφοριών από προϊσταμένους των υποψηφίων και να προβεί σε συστάσεις. (Βλ. και Δημοκρατίας ν. Πιτσιλλίδηκ.ά.). Στην Piperi andOthers v.Republic αποφασίστηκε πως οι συ στάσεις δεν είναι έργο ενός ανθρώπου,αλλά τμήματος, και στη ΓιαννούλαΛούκα κ.ά ν.Δημοκρατίας,αποφασίστηκεότι δενείναι αναγκαίο ο προσυπογραφώννα είναι στην ίδια στέγημε τον συντάξαντατηνέκθεση. Επομένως η σύσταση από το νέο Διευθυντή εν προκειμένω, σύμφωνα μετονόμοκαιτηνομολογίατουΑνωτάτου Δικαστηρίου 377 Αργνρίόηςν.Δημοκρατίας
(1992)ήταναναγκαία. Τα περί αδυναμίαςεφαρμογής των προνοιών του Νόμου δεν ευσταθούν,γιατί ηΕΛ.Υ. ουδέποτε επικαλέστηκε μιατέτοιααδυ ναμία,όπωςφαίνεταιαπόταπρακτικάτης. 2. Τα μέσα για τη διακρίβωση κατοχής των προσόντων από 5 τους υποψηφίους αποτελούν ευθύνηκαι ανήκουν στηδιακριτική ευχέρεια της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας. Το Ανώτατο Δικα στήριο, στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας, δεν δίδει διαφορετική ερμηνεία, αν η ερμηνεία που δόθηκε από την Επιτροπήείναιεύλογη,έστωκαιαντοΔικαστήριοέχειδιαφορετι- 10 κή γνώμη. Όπως είναι διατυπωμένηηεπιστολήτου πανεπιστημίουαπό το οποίο αποφοίτησε το ενδιαφερόμενο μέρος, στην προκείμενη περίπτωση, πραγματεύεται την αντιστοιχία των προσόντων και δεν διευκρινίζει ότι ταβασικάπροσόντααποκτούνταιστα πρώτα τρία χρόνια και όταν διακόψα ο φοιτητής σε αυτότο στάδιο τις σπουδέςτου,απονέμεταισεαυτόνδίπλωμα,καιμετά,ανεπιθυμεί, μπορεί ναπροχωρήσει γιανααποκτήσει το πρόσθετο προσόν του MSc. Εξάλλου αυτήείναι ηαξιολόγησητου ιδίου Πανεπιστημίου και όχι της Επιτροπής μετά από έρευνα. Επί του προκειμένου, υπάρχειπλήρηςκαιαπόλυτηασάφειακαιη εφεσίβλητη δενπροέβη στηδέουσαέρευναγιαναδιακριβώσει μεεπάρκεια τηνκατοχήτου μεταπτυχιακού προσόντος από μέρους του ενδιαφερομένου μέ ρους. Ο Προεδρεύων του Δικαστηρίου Δικαστής Πικής,συμφωνώ ντας μετουπέρτηςεπιτυχίαςτης εφέσεωςαποτέλεσμα,στοοποίο οδηγήθηκεη πλειοψηφία,εξέδωσεξεχωριστήαπόφασημε διάφορο σκεπτικό και έκρινεεσφαλμένη την υπόκρίσηπρωτόδικηαπόφα σηκαιάκυρη την επίδικη προαγωγή,γιαέναμόνο λόγο,αυτόντης ατελούς ερεύνης απότηνΕΛ.Υ. γύρω απότοακαδημαϊκόπροσόν του ενδιαφερομένου μέρους, το οποίο είχε θεωρήσει ότι υπήγετο στην έννοια του πλεονεκτήματος που προβλεπόταναπότο οικείο σχέδιουπηρεσίας. ΣτηνπιοπάνωαπόφασηπουεξέδωσεοΔικαστής Πικής,απο κρούστηκε επίσης το εύρηματηςπλειοψηφίαςπερίαναγκαιότητας 35 συστάσεων από το νέο προϊστάμενοτουΤμήματος,λόγωτηςαφυπηρέτησηςαυτούπουυπέβαλεσυστάσειςκατάτονουσιώδηχρόνο, στον οποίοανέτρεχεκαιηεπανεξέταση,προϊόντηςοποίαςήτανη επίδικηπράξη,καιεπικροτήθηκεη κρίσηκαιτηςπρωτόδικης από φασηςότι τέτοιααναγκαιότητανέωνσυστάσεων δενυπήρχε.Απο- 40 φασίστηκε πωςενάντιαπροσέγγισησυγκρούεται μετηναρχή ότι η επανεξέταση διενεργείται βάσει του καθεστώτος πραγμάτωνπου ίσχυεκατάτο χρόνο της πρώτηςαπόφασης καιέρχεται σεαντίθε ση μεάλλεςπροηγούμενες αποφάσεις τηςΟλομέλειαςτουΑνώτα- 45 τουΔικαστηρίου. ΈφεσηΕπιτυγχάνειχωρίςέξοδα 378 15 20 25 30 3 ΑΛΛ. Αργυρίδηςν. Δημοκρατίας Αναφερόμενες υποθέσεις: Λύωνας κ.α ν. Δημοκρατίας Υπ. αρ. 683/88κ.α. αποφ. (Ολομ.) ημερ. 14/6/90 • Δημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη κ.α.Α.Ε. 1086, ημ. 13/12/90· 5 Yiallouros v. TheRepublic
(1986)3 CLR, 677· Hadjiparaskevas v. TheRepublic
(1987)3 CLR,597· Δημοκρατία v.Αργυρίδης
(1987)3 CLR, 1082Χαράλαμπον Ελευθερίου v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου Υπ. αρ. 629/91 ημερ. 10/7/92
(1992)3 ΑΑΔ.· !0 PiperiandOthersv.RepubUc
(1984)3 CLR, 1306· Γιαννούλα Αονκά κ.α v. Δημοκρατίας Α.Ε. 777 και 780ημερ. 16/6/89Maratheftou&Othersv.Republic
(1982)3CLR, 1088Kramvis &Othersv.P.S.C.
(1986)3 CLR,1243· 15 .Στυλιανσϋ v.Δημοκρατίας
(1988)3ΑΑΔ. 100T Argyridesv.Republic
(1986)3 CLR, 1488· Republic v.Argyrides
(1987)3 CLR, 1092Makridesv.Republic
(1983)3CLR622· Kalaitzis andAnother v.Republic
(1984)3 CLR 839- 20 Spanos v.Republic
(1985)3 CLR, 1826Republic v. Haris
(1985)3CLR, 106Παπανδρέον v.Δημοκρατίας Υπ.Αρ. 709/87ημερ. 17/1/89Ζαχαρία ν.Δημοκρατίας Υπ. Αρ. 120/88απόφαση ημερ. 12/4/89- 25 Σιάμπον και Άλλων ν.Δημοκρατίας Υπ. Αρ. 22/91, 35/91, 67/91 ημερ. 15/5/91
(1991)4 ΑΑΔ.Christoforou v.Republic
(1986)3 CLR, 2413Loucav.RepublicR.A. 777,780ημερ. 16/6789· Οικονομίδης v.Δημοκρατίας Υπ.αρ.317/89 ημερ. 13/6/90Republic v.SaTirides
(1985)3 CLR 163- 379 Αργυρϋης ν.Δημοκρατίας
(1992)Mytidesv.Republic
(1988)3ΑΑΔ.737PantelakisZ. Kyprianides v.Republic
(1968)3CLR, 653Ioannides andAnotherv.Republic
(1979)3CLR, 628ΜιλτιάδονςκαιΆλλοι v.ΔημοκρατίαςΑ.Ε. 789κ.άημερ. 30/5/89. 'Εφεση. 5 Έφεσηεναντίον απόφασης τουΠροέδρουτου Ανωτά του Δικαστηρίου Κύπρου(Α. Λοίζου, Π)πουδόθηκε στις 22 Φεβρουαρίου, 1989 (Υπόθεση αρ.23/88)με τηνοποία επικύρωσε τηναπόφαση τηςκαθ'ηςηαίτηση-εφεσίβλητης σύμφωναμετηνοποία τοενδιαφερόμενομέροςείχεπροα- 10 χθεί στη θέσηΑνώτερου Χημικού (Τακτ.Προυπ.) Γενικό Χημείο, αναδρομικάαπότις 15.4.83,αντί και/ήστη θέση τουεφεσείοντα. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον εφεσείοντα Α. Βασιλειάδης,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ', Μ. Παπαπέτρου,γιατοενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Είμεθαομόφωνοι ωςπροςτοαποτέλεσμα. Διαφέρουν όμως οι λόγοι για τους οποίους καταλήγουμε σε αυτό. Ο Δικαστής Χρυσοστομής θα δώσει την πρώτη 20 απόφαση, με το σκεπτικό της οποίας συμφωνούν και οι υπόλοιποιΔικαστέςεκτόςαπόεμένα. Εγώθαεκδώσωξεχωριστήαπόφαση. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετηνπαρούσα αναθεωρητική έφεση ο εφεσείων- αιτητής (εφεσείων) προσβάλλει την 25 πρωτόδικη απόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίου,πουεπι κύρωσε την απόφαση της καθ' ης η αίτηση-εφεσίβλητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (εφεσίβλητη), πουδημο σιεύτηκε στις 30.10.87στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημο κρατίας, σύμφωνα με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος 30 380 3ΑΛΛ. ΑργυρΙδηςν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. ΚωνστάντιαΑκκελίδου είχε προαχθείστηθέση Ανώτερου Χημικού (Τακτ. Προυπ.)Γενικό Χημείο, αναδρομικά από τις 15.4.83, αντίκαι ήστηθέσητουεφεσείοντα. Η απόφασητης εφεσίβλητης είναι προϊόν επανεξέτα5 σης της πλήρωσης της πιο πάνω θέσης, ύστερα απότην ακύρωση,από τοΑνώτατο Δικαστήριο,τηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας μεημερ.6.4.83, αναφορι κά με τότε προαγωγή της Κωνστάντιας Ακκελίδου, από 15.4.83, στην πιο πάνω αναφερόμενη θέση (πρωτόδικη 10 απόφαση
(1986)3 CLR 1488 και αναθεωρητική έφεση
(1987)3CLR 1092. Το ενδιαφερόμενο μέρος,σαναποτέλεσμα τηςπρώτης ακυρωτικής απόφασης, με απόφαση της εφεσίβλητης που της κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερ. 31.12.86, επανήλθε 15 στη θέση Χημικού 1ης Τάξης, που κατείχε πρωτύτερα. Ακολούθησε η απόφαση στην αναθεωρητική έφεση της εφεσίβλητης, που εκδόθηκε στις 12.6.87, με την οποία η έφεση της Δημοκρατίας απορρίφθηκεκαι στις 16.6.87το ΓραφείοτουΓενικού ΕισαγγελέατηςΔημοκρατίας,μεεπι20 στολή του, συμβούλευσε την εφεσίβλητη σχετικά με την επανεξέταση της ακυρωθείσας απόφασηςτης ότι έπρεπε να γίνει μεβάσητονομικό καιπραγματικόκαθεστώςπου ίσχυε τον ουσιώδη χρόνο και ότι μεταξύ των στοιχείων που θαέπρεπεναληφθούν υπόψηήτανκαιτο περιεχόμε25 νοτωνετήσιων εμπιστευτικών εκθέσεων,όπωςείχε,χωρίς τιςαλλοιώσεις πουέκαμεοπροσυπογραφώνλειτουργός. Η Επιτροπήεπανεξέτασε το θέμακαι στη συνεδρίαση τηςστις 18Σεπτεμβρίου 1987,τοπρακτικότης(Παράρτη μα 9),όσο είναι σχετικό μετην παρούσαυπόθεση, αναφέ30 ρει: 35 "ΠεραιτέρωηΕπιτροπή,αφούσημείωσε τοπεριεχό μενοτηςεπιστολής τουδικηγόρουκ. Ανδρέα Σ.Αγγελί δη με στοιχεία 2199/87 και ημερ. 16.6.87 από μέρους του πελάτητου Ρένου Αργυρίδη, καθώςκαιτο συνημμένο σ' αυτήνπιστοποιητικό,γιασκοπούς αξιολόγησης του υποψηφίουαυτού,αποφάσισενα μη λάβει υπόψη 381 Χρνσοστομής,Δ. Αργνρίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)τη σύσταση του τότε Διευθυντή του Τμήματος, γιατί είναι φανερό ότι αυτός,προβαίνονταςστις συστάσεις του, στηρίχθηκε στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις της υπο ψήφιας Κωνστάντιας Ακκελίδου για τα έτη 1980, 1981 και 1982, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί ύστερα από 5 τιςδικέςτουαντικανονικέςτροποποιήσεις,μεαποτέλε σμαη σύστασητουναπάσχεινομικά. Η Επιτροπήέλαβε επίσης υπόψητην επιστολή των ίο δικηγόρωνκ.κ.ΣκορδήκαιΠαπαπέτρουμεημερομηνία 17.10.86, από μέρους της πελάτισσας τους Κωνστά ντιας Ακκελίδου. Γιατους σκοπούςτης επανεξέτασηςηΕπιτροπή δεν έκρινε σκόπιμο να κληθεί ενώπιον της ο Διευθυντής 15 του Τμήματος για να υποβάλει συστάσεις, γιατί ο τότε Διευθυντής, πουείχεαρχικάυποβάλεισυστάσεις, αφυπηρέτησε και σήμερα κατέχει τη θέση άλλος Λειτουρ γός, ο οποίος στον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε σεκα τώτερηθέση. 20 Στησυνέχεια ηΕπιτροπή προχώρησε στην επανεξέ τασητηςπλήρωσης τηςθέσης. Η Επιτροπή,καθοδηγούμενηαπότηνπιοπάνω νο μική συμβουλή του Γραφείου της Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίαςασχολήθηκε με τηγενική αξιολόγηση 25 και σύγκριση των υποψηφίων με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Επιτροπήεξέτασε τανόμιμα στοιχεία πουανάγο νται στον ουσιώδη χρόνο από το Φάκελλο Πλήρωσης 30 της θέσης, καθώς και από τους ΠροσωπικούςΦακέλλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικής 382 3 ΑΛΛ. Αργνρίδης ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. Επιτροπής. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφασητης η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τη σύσταση του τότε Διευ θυντή. 5 10 15 20 Η Επιτροπή,έχοντας υπόψη το σκεπτικό της απόφάσης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 678, ότι η τροποποίηση των εμπιστευτικών εκθέσεων από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό κατά παράβασητης παραγράφου 9της Εγκυκλίου που διέπει την ετοιμασία και υποβολή Εμπιστευτικών Εκθέσεων για δημόσιους υπαλλήλους (Εγκ.491 της26.3.79), συνι στά παράβαση νόμου κατ'ουσία, αποφάσισε όπως στις περιπτώσεις των Ετήσιων Εμπιστευτικών Εκθέσεων των υποψηφίων Ρένου Αργυρίδη για τα έτη 1979, 1981 και 1982, Γιώργη Καθητζιώτηγια τα έτη 1981 και 1982, Κωνστάντιας Ακκελίδου για τα έτη 1980,1981 και 1982 και Νίκου Ξενόπουλου για τα έτη 1981 και 1982 αγνοή σει τις αντικανονικές τροποποιήσεις του Προσυπογράφοντος Λειτουργού και λάβει υπόψη μόνο τις αξιολο γήσεις του Αξιολογούντος Λειτουργού. Ενδεικτικά, αναφέρονται πιο κάτω οι βαθμολογίες των υποψηφίων,όπως έχουν διαμορφωθεί μετά την πιο πάνω απόφασητης Επιτροπής. 1.Αργυρίδης Ρένος: 2 1979 "Λ.Κ." (4-8-0) 1980 Έ " (8-4-0) 1981 "Ε" (9-3-0) 1982 Έ " (10-2-0) .- 3: Ακκελίδου Κωνστάντια: 3 0 383 1979 "Λ.Κ." (3-9-0) 1980 "Ε" • (8-4-0) 1981 "Ε" (9-3-0) Χρυσοστομής,Δ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας 1982 "Ε"
(1992)(12-0-0) 4 5 ΗΕπιτροπήαπέδωσεεπίσης τηδέουσασημασίαστα προσόντα και την αρχαιότητα των υποψηφίων, όπως αυτά φαίνονται στον ενώπιον της Επιτροπήςκατάλο γο. 5 'Οσον αφορά το πλεονέκτημα που προβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, ηΕπιτροπήέκρινε ότι τοδιαθέτουν όλοι οι υποψήφιοι μεεξαίρεσητοΡένοΑργυρίδη. ίο Η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία και αποδίδονταςσύμφωνα με τη νομολο γία του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεγαλύτερη έμφαση στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων για τα δύοτελευταία σεσχέσημετον ουσιώδηχρόνο έτη,έκρι- 15 νε ότι οι Αργυρίδης, Ακκελίδου και Μιχαήλ ήταν επι κρατέστεροι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους υποψη φίους και ότι ηεπιλογή για την πλήρωση της θέσηςθα πρέπει να γίνει ανάμεσα στους τρεις αυτούς υποψη φίους. 20 Έτσι η Επιτροπήπροχώρησε σε ιδιαίτερη σύγκριση ανάμεσαστους πιοπάνωτρεις υποψηφίους. Σ' ό,τι αφοράτις εμπιστευτικές εκθέσεις, ηΕπιτρο πήσημείωσεότι και οι τρεις υποψήφιοι είχαν "Εξαίρε τες" εκθέσεις στα τρία τελευταία χρόνια, με αναλυτική 25 βαθμολογία ο Αργυρίδης 8-4-0 το 1980, 9-3-0 το 1981 και 10-2-0 το 1982, ηΑκκελίδου 8-4-0 το 1980, 9-3-0 το 1981 και 12-0-0το 1982 καιοΜιχαήλ 9-3-0 το 1980και το 1981 και 10-2-0το 1982. Σ' ό,τι αφορά τα προσόντα, η Επιτροπήσημείωσε ότι ο Μιχαήλ διαθέτει δοκτοράτο του Πανεπιστημίου Αθηνών, η Ακκελίδου M.Sc. του Πανεπιστημίου Ί9Λ 30 3Α.Α.Δ. Αργνρίόηςν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. Lumumba της ΜόσχαςκαιοΑργυρίδης πτυχίοτουΠα νεπιστημίου Αθηνών. 5 10 15 Από πλευράς αρχαιότηταςπροηγείται ο Αργυρίδης στηνπροηγούμενηθέση Χημικού,2ηςΤάξης,έναντιτης Ακκελίδου κατάδύοχρόνιακαιδύο μήνες καιτουΜι χαήλ κατά εξίμισι περίπου χρόνια, ενώ η Ακκελίδου προηγείται του τελευταίου κατά τέσσερα χρόνια και τέσσερειςμήνες. Η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της νόμιμα στοιχεία, που ανάγονται στον ουσιώδη χρόνο, έκρινε ότι η Κωνστάντια Ακκελίδου υπερέχει των άλλων υποψηφίωνκαιαποφάσισενατην προαγά γει σαν την πιο κατάλληλη στη μόνιμη (Τακτ. Προυπ.) θέση Ανώτερου Χημικού, Γενικό Χημείο, αναδρομικά από15.4.82, δηλαδή την ίδιαημερομηνίααπότην οποία είχεγίνει προηγουμένως η προαγωγήτηςπου ακυρώθη κε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Προσφυγή Αρ. 342/83 καιτηνΑναθεωρητική Έφεση Αρ. 678." Ηπαρούσαέφεση επικεντρώνεται σεδύοβασικούςλό20 Υους: Ο πρώτος λόγος στρέφεται κατά του ευρήματος του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι ορθά η εφεσίβλητη δενκά λεσε ενώπιον της το νέο Διευθυντή για συστάσεις κατά την επανεξέταση. 25 Ηεισήγηση του δικηγόρου του εφεσείοντα πάνω στο θέμα αυτό είναι ότι η εφεσίβλητη, παραλείποντας κατά την επανεξέταση νακαλέσει το Διευθυντή τουΤμήματος, ενέργησε κάτω από νομική πλάνη και αντίθετα προς το άρθρο 44
(3)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 5Q 1967,πουκαθορίζειπωςένααπόταστοιχεία κρίσεωςπου πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την προαγωγήδημόσιων υπαλλήλων, είναι οι συστάσεις του προϊσταμένου του Τμήματος όπου υπάρχει ηκενή θέση,που αποτελεί πολύ ουσιώδες στοιχείο. 385 Χρυσοστομής,Δ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)Διευκρινίζοντας την εισήγηση τουοδικηγόρος τουεφε σείοντα ανάφερε πως μια και οι συστάσεις τουπροηγού μενου Διευθυντή πουαφυπηρέτησεκρίθηκαναπότοΑνώ τατο Δικαστήριο, κατά την ακυρωτική του απόφαση, ότι έπασχαν νομικά, που σαν αποτέλεσμα δημιουργήθηκε η 5 ανάγκητης επανεξέτασης, η εφεσίβλητη είχε νομικήυπο χρέωση, κατά την επανεξέταση,έστω και ανστο μεταξύ ο προηγούμενος Διευθυντής αφυπηρέτησε, να καλέσει το νέο Διευθυντή για συστάσεις, εφόσον στοιχείο απαραίτη τογιατηνπροαγωγή είναικαιη σύσταση.Προςυποστήρι- 10 ξη της εισήγησης του αυτής αναφέρθηκε στις προσφυγές 683/88 κ.α., Λΰωνας κ.α. ν. Δημοκρατίας, απόφαση της Ολομέλειας ημερ. 14.6.90καιστην Α.Ε. 1086, Δημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη κ.α., ημερ.13.12.90. Είναι ηθέσητης εφεσίβλητης και του ενδιαφερόμενου 15 μέρους ότι η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου πάνω στο θέμααυτόείναι ορθήκαιότι ηεπανεξέτασητης υπόθεσης έγινε σύμφωνα με τις αρμοδιότητες τουδιοικη τικού δικαίουκαι τηνομολογία του Δικαστηρίου και κα νένας λόγος ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης 20 δεν συντρέχει. Το διοικητικό όργανο οφείλει να εξετάσει το όλο θέμα σύμφωνα με τοπραγματικόκαι νομικόκαθε στώς που ίσχυε κατάτοχρόνο πουλήφθηκεη ακυρωθείσα απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση ο προϊστάμενος του Τμήματος που είχε κληθεί από την Επιτροπή και 25 έκαμε τις σχετικές συστάσεις για τους υποψήφιους,όπως προβλέπεται απότο Αρθρο 44
(3)του Νόμου, αφυπηρέτη σε και επομένως δεν ήτανδυνατόνακληθεί τώρανα προ βεί σενέεςσυστάσεις. Ονέος δεΔιευθυντής δεν μπορούσε να εκφράσει απόψεις για την υπηρεσιακή απόδοση των 30 υποψηφίων κατά τον ουσιώδη χρόνο, διότι δεν ήταντότε προϊστάμενος του τμήματος τούτου, αλλά ήταν απλώς Ανώτερος Χημικός. Εφόσον υπάρχει η πρακτική αυτή αδυναμία εφαρμογής της νομοθετικής διάταξης, τότε εφαρμόζεται,όπως υποστηρίχθηκε, ηπλησιέστερη δυνατή 35 διαδικασία που παρέχει τα μεγαλύτερα δυνατά εχέγγυα και αναφέρθηκανστην υπόθεση YiaJlouros v. The Repub lic
(1986)3C.L.R.677, στις σελ. 684-685. Επίσηςαναφέρ θηκαν στην υπόθεση Hadjiparaskevas v. The Republic
(1987)3C.L.R.597, όπου,στη σελ. 601,αποφασίστηκε ότι 40 386 3ΑΛΛ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. ορθάη Επιτροπή κατάτηνεπανεξέτασητουθέματοςύστε ρααπόακύρωσητηςπροαγωγήςτουαιτητήστην υπόθεση εκείνηαγνόησε τελείως τις συστάσεις τουΔιευθυντή,επει δήτοΔικαστήριο είχε αποφασίσει την πρώτηφοράότι οι 5 συστάσεις ήτανελαττωματικές.Τις υποθέσεις Λυωναςκαι Πιτσιλλίδης (ανωτέρω) τις διαφοροποίησαν, λέγοντας πως κάτω από τα περιστατικά των υποθέσεων εκείνων ορθάκλήθηκεονέοςΔιευθυντήςγια συστάσεις. Τέλος, διευκρινίστηκε πως στην υπό κρίση υπόθεση 10 υπήρχε πραγματικήδυσκολία στην εφαρμογήτουάρθρου 44
(3), δεδομένου πως κατά την επανεξέταση,ο νέος Διευ θυντής δεν μπορούσε νααντλήσει πληροφορίες γιατο εν διαφερόμενο μέρος, αφούτο 1982 ο νέος Διευθυντής Λοβαρίδης ήταν σαν ένας από τους δύο Ανώτερους 15 Χημικούς του Τμήματος, προϊστάμενος του εφεσείοντα, ενώ ο άλλος Ανώτερος Χημικός ήταν προϊστάμενος του ενδιαφερόμενου μέρους, ο οποίος όμως και αυτός είχε αφυπηρετήσει. Οι συστάσεις τουτότε Διευθυντή κρίθηκανστην Δήμο20 κρατία ν. Αργνρίδης
(1987)3 C.L.R. 1082, παράνομες, γιατί υπήρχαν σε αυτές παράνομες τροποποιήσεις των εμπιστευτικών εκθέσεων και ορθάηΕ.Δ.Υ.αποφάσισενα τις παραγνωρίσει γιατί ήταν τρωτές. Όμως, ηαπόφαση της να μηζητήσει νέες συστάσεις με βάσητις εμπιστευτι25 χές εκθέσεις, χωρίς ναληφθούν υπόψηοι παράνομεςτρο ποποιήσεις,είναιπαράνομη. Το άρθρο44
(3)του Περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, καθορίζει πως ένα απόταστοιχεία κρίσης που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την προαγωγή δημόσιων 30 υπαλλήλων, είναι οι συστάσεις του προϊστάμενου του Τμήματος όπου υπάρχει ηκενή θέση, που αποτελούν ου σιώδες στοιχείο. Στην υπόθεση Λύωνας (ανωτέρω), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου δέκτηκε σαν ορθή την ενέργεια 35 της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να ζητήσει νέες συ στάσεις κατά την επανεξέταση ακυρωθείσας πράξηςαπό το νέο Διευθυντή, μια και ο Διευθυντής που προέβη στις 387 Χρυσοστομής,Δ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)παράνομες συστάσεις αφυπηρέτησε.Πάνωστο θέμααυτό παραπέμπουμεκαιστηνπρόσφατηαπόφασητου συναδέλ φου μας Χρ. Αρτεμίδη, στην υπόθεση ΧαράλαμπουΕλευ θερίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, προσφ. 629/91, ημερ. 10.7.92, όπουγίνεται ειδικήαναφοράστηνομολογία 5 του Συμβουλίου της Επικρατείαςτης Ελλάδος,όπωςανα λύεται στο βιβλίο της Δήμητρας Κοντόγιωργα-Θεοχαροπούλου "Αι συνέπειαι της ακυρώσεως διοικητικής πράξε ως έναντι της διοικήσεως κατόπιν ασκήσεως αιτήσεως ακυρώσεως" (ανατύπωση1988) καιη οποίαεναρμονίζεται 10 πλήρως μετηδικήμας. Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δι καστηρίου και τα άρθρα2 και 44
(3)των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων 1967-1987, ο προϊστάμενος τμήματος δεν είναι απαραίτητογιασκοπούς συστάσεων ναγνωρίζει 1 5 προσωπικά τους υποψηφίους,ήακόμανα είναι προϊστά μενος για ορισμένο χρονικό διάστημα,πριν προβεί σε συ στάσεις. Οπροϊστάμενος ανεξαρτήτωςχρόνου και γνωρι μίας,διεξάγονταςτην έρευνα του,μπορεί να αντλήσει τις πληροφορίες του από οποιεσδήποτε άλλες κατάλληλες 20 πηγές όπως είναι η περίπτωση πληροφοριών από προϊ σταμένους των υποψηφίωνκαιναπροβείσε συστάσεις. Ακόμα στην Πιτσιλλίδης(ανωτέρω),πουείναιαπόφα ση της Ολομέλειας, ειπώθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 8 και 9: 25 "Θα θέλαμε να προσθέσουμε, με κίνδυνο επανάληψης, ότι μετηδιαφοροποίησητων εκθέσεων η βάση της εκτί μησης διασαλεύθηκε. Ήταναναπόφευκτηη επανεκτίμη σηστααυστηράόμωςπλαίσιατουτότε ισχύοντοςκαθε στώτος. Στην υπόθεση Λύωνας, αλλά και την 30 προκειμένη, αυτόεπιτεύχθηκε εν όψει της αντικειμενι κής υφής των στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν. Στο σημείο αυτόέγκειται η διαφωνίαμαςμετηνπρωτόδικη απόφαση ότι δεν τηρήθηκε το κρίσιμο καθεστώς για τη νέαπράξη. 35 Η απόφαση Σαφειρίδηδεν διέλαθε της προσοχής της Ολομέλειας στη Λύωνα. Ούτε η τελευταία αυτή 388 $ΑΛΛ. 5 10 Αργνρίδηςν. Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. απόφασηκαινοτόμησε ήκαθιέρωσε νέα αρχή. Δενπρέ πει να λησμονείται ότι τα γεγονότα στην πρώτη δεν ήτανόμοια.Μετάτηνακύρωσηδιορισμού απότο δικα στήριο η Ε.Δ.Υ., που στο αναμεταξύ άλλαξε σύνθεση, έλαβε υπόψη της σαν στοιχείο κρίσης εντυπώσεις από συνεντεύξεις που διεξήχθησαν από την προηγούμενη Επιτροπή,ενώείχετηνευχέρεια ναδιευθετήσει νέες συ νεντεύξεις. Η διαφορά είναι οφθαλμοφανής και δεν χρειάζεται σχόλιο. Και στις δύο περιπτώσεις εφαρμόστηκε ο ίδιος κανόνας,αλλά σε ανόμοια γεγονότα με διαφορετικόφυσικάαποτέλεσμα." Στην Piperiand Othersv. Republic
(1984)3 C.L.R. 1306, αποφασίστηκεπως οι συστάσεις δεν είναι έργο ενός ανθρώπου, αλλά τμήματος. Και στη Γιαννούλα Λούκα 15 κ.α.ν.Δημοκρατίας, Α.Ε. 777 και 780, ημερ. 16.6.89, απο φασίστηκε ότι δεν είναι αναγκαίο ο προσυπογραφών να είναιστην ίδιαστέγημετονσυντάξαντατηνέκθεση. Επομένως ησύσταση απότο νέο Διευθυντή, σύμφωνα με το νόμο και τηνομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, 20 ήταναναγκαία. Τα περί αδυναμίας εφαρμογής των προνοιών του Νόμου,πουαναφέρθηκαναπότο δικηγόρο των καθ' ωνη αίτηση, δεν ευσταθούν, γιατί η εφεσίβλητη ουδέποτε επι καλέστηκε μια τέτοια αδυναμία, όπως φαίνεται από τα 25 πρακτικάτης. Οδεύτερος λόγος έφεσης αφορά τοθέματουμεταπτυ χιακούπροσόντος,πουσύμφωνα μετο σχέδιο υπηρεσίας, θεωρείται επιπρόσθετοπροσόν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατάληξε στο συμπέρασμα 30 πως ηαπόφασητης εφεσίβλητης να θεωρήσει πως το εν διαφερόμενο μέρος κατέχει το πρόσθετο προσόν, ήταν εύ λογη. Είναι ηθέσητου εφεσείοντα ότι εσφαλμένα ηΕπιτρο πή θεώρησε ότι το προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους 389 Χρυσοστομής,Δ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)διακρίνετο σε BSc και MSc, γιατί το δίπλωμα που πήρε απονέμεταισανπρώτοςκαιμοναδικόςτίτλος καιαναφέρ θηκεσε άλλη διαδικασία,όπουηθέσηπουπήρεη Επιτρο πήσ'αυτή τηνυπόθεση, δενέγινεαποδεκτή. Ακολούθως, παρουσίασε τα Τεκμήρια 11 και 12, που 5 είναι ταπρακτικάκάποιαςάλλης Τμηματικής Επιτροπής, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 1986, και το πρακτικό της συνε δρίαςτηςΕπιτροπήςστην προσφυγή336/86, πουέγινεγια το MScΜόσχας,τοοποίοθεώρησε σανπρώτοπροσόνκαι όχι μεταπτυχιακό. 10 Είναι ηθέση των καθ' ων ηαίτησηκαιτουενδιαφερό μενου μέρους ότι η τελευταία είναι κάτοχος του τίτλου MSc στη Χημεία που της είχε απονεμηθεί ύστερα από διετή μεταπτυχιακήέρευνα και επομένως διέθετε, σύμφω να με το Σχέδιο Υπηρεσίας, μεταπτυχιακό προσόν στη 15 Χημεία, που αποτελούσε πλεονέκτημα, ενώ ο αιτητής δεν τοδιέθετε. Στις 26.12.85 δόθηκε από το πανεπιστήμιο Lumumba της Μόσχας, απότο οποίο αποφοίτησε το ενδιαφερόμενο μέρος και πήρε το δίπλωμα χημείας, το ακόλουθο πιστό- 20 ποιητικό σχετικά με τα προσόντα της, που ήταν ενώπιον της εφεσίβλητης κατά την επανεξέταση. Το περιεχόμενο τουπιστοποιητικού αυτούέχει ωςακολούθως: "CERTIFICATE This is tocertify that Mrs.CONSTANTLY ANDREOU 25 AKKELIDOU (Cyprus), was admitted to the Patrice Lumumba Peoples' Friendship University in 1964. During the period from 1964 to 1968 she completed 3 year course of study in the faculty of Chemistry and Physics that corresponded tothedegreeof Bachelor of Science in 30 Chemistry. From 1968 to 1970 she carried out her postgraduate research studies on the selectedsubject and worked for a M.Sc.degreethesis. 390 3ΑΑΛ. Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας Χρυοοοτομής,Δ. The thesis was publicly defended before the State Examination Commission which awarded Constantia Andreou AKKELIDOU the degree of Master of Science in Chemistry." 5 Είναι ηεισήγηση του δικηγόρου του εφεσείοντα ότι η έρευνα που έκαμε η εφεσίβλητη πάνωστο θέματων προ σόντων τουενδιαφερόμενου μέρους ήτανανεπαρκήςκαιη ανεπάρκειααυτή δενδιαπιστώθηκεαπότοπρωτόδικοΔι καστήριο και εισηγήθηκε την ανατροπή της πρωτόδικης 10 απόφασης. Οδικηγόροςτηςεφεσίβλητης υποστήριξε τηνορθότητα τηςπρωτόδικηςαπόφασης. Είναι νομολογημένο πως τα μέσα για τη διακρίβωση κατοχής των προσόντων από τους υποψήφιους αποτε15 λούν ευθύνη και ανήκουν στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας και το Ανώτατο Δικα στήριο, στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδο σίας, δεν δίδει διαφορετική ερμηνεία, αν η ερμηνεία που δόθηκεαπότηνΕπιτροπήείναι εύλογη,έστωκαιαντοΔι20 καστήριο έχει διαφορετική γνώμη (βλ., μεταξύ άλλων, Marathevtou & Othersv. Republic
(1982)3 CLR 1088, 1093, Kramvis &Others v. P.S.C
(1986)3CLR 1243,1253, 1254, Στυλιανού v. Δημοκρατίας, υποθ.αρ.365/87,ημερ. 21.5.88, σελ.4). 25 Εξετάσαμε μεπροσοχήταόσαειπώθηκαναπόόλεςτις πλευρές,καθώςκαιτο υλικό πουτέθηκε ενώπιον μας.Ει δικότερα,απότο πιστοποιητικό ημερ.26.12.85,που είναι καιβάση επεξήγησης τουδιπλώματοςτου ενδιαφερόμενου μέρους,εξετάσαμε κατάπόσοτεκμηριώνεται η ύπαρξη με30 ταπτυχιακούπροσόντος,πουθεωρείται πλεονέκτημα. 'Οπωςείναι διατυπωμένηη επιστολή αυτή, πραγματεύ εται την αντιστοιχία των προσόντων και δεν διευκρινίζει ότι τα βασικά προσόντα αποκτούνται στα πρώτα τρία χρόνια και όταν διακόψει ο φοιτητής σε αυτό το στάδιο 35 τις σπουδές του, απονέμεταισε αυτόν δίπλωμα και μετά, 391 Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1992)αν επιθυμεί, μπορεί να προχωρήσει για να αποκτήσει το πρόσθετο προσόν του MSc. Εξάλλου, είναι η αξιολόγηση του ιδίουτουΠανεπιστημίουκαιόχι της Επιτροπής μετά απόέρευνα. Επί του προκειμένου, υπάρχει πλήρης και απόλυτη ασάφεια και η εφεσίβλητη δεν προέβηστη δέουσαέρευνα για ναδιακριβώσει με επάρκειατην κατοχήτουμεταπτυ χιακού προσόντος από μέρους του ενδιαφερόμενου μέ ρους. 5 Μετηνκατάληξηαυτή δενκρίνουμε σκόπιμοναεξετά σουμεάλλους λόγους ακυρότηταςπου υποβλήθηκαν. Κατάσυνέπεια,ηέφεσηεπιτυγχάνεικαιη επίδικη από φασητης εφεσίβλητης ακυρώνεται.Δεν εκδίδεται διαταγή γιαέξοδα. Για τους Εφεσίβλητους : Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος 15 τηςΔημοκρατίας,εκμέρους Γενικού Εισαγγελέα. ΠΙΚΗΣ, Δ. : Συμφωνώ με το αποτέλεσμα. Αντίθετα όμως με την πλειοψηφία,κρίνω ότι δικαιολογείται ο πα ραμερισμός τηςπρωτόδικηςαπόφασηςκαιη ακύρωση της επίδικηςπράξης,γιαένα μόνο λόγο- τούτο: Η έρευνατης 20 Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ως προςτηνκατοχή από το ενδιαφερόμενο μέρος του προβλεπομένου απότοσχέ διο υπηρεσίαςως πλεονεκτήματος μεταπτυχιακού προσό ντος,ήτανατελής.Ωςαποτέλεσματηςδιαπίστωσης αυτής, το εύρημα της ΕΔΥ ότι το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε 2 5 το πλεονέκτημα του μεταπτυχιακούπροσόντος,καθίστα ται ακροσφαλές και εφόσον το επιρρεπές αυτό εύρημα επενέργησε ουσιωδώς στη λήψη της επίδικης διοικητικής απόφασης,αυτήυπόκειταισεακύρωση. Το ενδιαφερόμενο μέρος και ο εφεσείων (ο αιτητής 30 στην προσφυγή) ήταν υποψήφιοι στη θέσητου Ανώτερου Χημικού. Το σχέδιο υπηρεσίας που διέπει την πλήρωση της θέσης προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι "Μεταπτυχιακόν προσόν εις την Χημείαν θα θεωρηθή πλεονέκτημα.". Η 392 3ΑΛΛ. Αργυρίύηςν. Δημοκρατίας Πικής,Λ. ΕΔΥ έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος, η Κωνστάντια Ανδρέου Ακκελίδου, είχε το πλεονέκτημα ενόψει του πε ριεχομένου του επεξηγηματικού πιστοποιητικού τουΠα νεπιστημίου του Λουμούμπα της Μόσχας, της 16/12/85, 5 ωςπροςτησημασίακαιυπόστασητουπροσόντος πουτης είχεαπονεμηθεί,τουτίτλου "M.Sc".ΤοΔικαστήριο έκρινε ότι υπό το φως των επεξηγήσεων που παρέχονται στο εν λόγω πιστοποιητικό, ήταν κατά λογική συνέπεια δυνατό για την ΕΔΥ να καταλήξει ότι οτίτλος πουτηςαπονεμή10 θηκε συνιστούσε μεταπτυχιακόπροσόν στη Χημεία. Συγ χρόνως,κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι ορθάηΕΔΥ απο φάσισε ότι ο εφεσείων δεν ήταν κάτοχος μεταπτυχιακού προσόντος στη Χημεία. Η έφεση στρέφεται εναντίον και των δυο προαναφερ15 θέντωνσυμπερασμάτων τουπρωτόδικουΔικαστηρίου και των αντίστοιχων ευρημάτων της ΕΔΥ. Επίσης θέτει και τρίτο λόγο που καθιστά,κατά την εισήγηση του εφεσείο ντα, την πρωτόδικη απόφασητρωτή, ο οποίος σύγκειται στηνπαράλειψητης ΕΔΥ ναεπιζητήσει κατάτηνεπανεξέ20 χάσητηςπλήρωσης τηςθέσης τιςαπόψειςτουΠροϊστάμε νου του Τμήματος, σύμφωνα μετο Άρθρο 44
(3)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν33/67). Η επίδικηδιοικη τική απόφαση λήφθηκε στα πλαίσια επανεξέτασης της πλήρωσης της θέσης μετά την ακύρωση της πρώτηςαπό25 φάσηςτης ΕΔΥ γιατο ίδιοθέμαπου λήφθηκε το 1983 με την απόφασηArgyrides ν Republic
(1986)3 C.L.R. 1488, και κατ* έφεσηRepublic νArgyrides
(1987)3C.L.R. 1092. Είμεθα σύμφωνοι ότι η κρίση του πρωτόδικου Δικα στηρίου, ότι ο εφεσείων δεν ήτανκάτοχος μεταπτυχιακού 30 προσόντος στη Χημεία, ήταν δικαιολογημένη, ως και το αντίστοιχο εύρηματης ΕΔΥ. Κανένα από ταπροσόντατα οποία κατείχε ο εφεσείων μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μεταπτυχιακό. θα προχωρήσω και θα εξετάσω τους λόγους για τους 35 οποίους ο τρίτος λόγος της έφεσης, που αφορά στη μη αναζήτηση των απόψεωντουνέουπροϊσταμένου τουΤμή ματος κατά το χρόνο επανεξέτασης της πλήρωσης της θέσης, δεν ευσταθεί και,μετά,θαεκθέσω τους λόγους για 393 Πικής, Δ. Αργυρώηςν.Δημοκρατίας
(1992)τους οποίους κρίνω ότι ταστοιχεία πουτέθηκανενώπιον της ΕΔΥ καισυγκεκριμένα τοπιστοποιητικό της26.12.85, δενήτανσυμπερασματικάωςπροςτοανκατείχε μεταπτυ χιακόπροσόν τοενδιαφερόμενο μέρος. Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους 5 ακυρώθηκε ηπρώτη απόφασητης ΕΔΥ για πλήρωση της θέσης το 1983, ήταν το απαράδεκτοτων συστάσεων του τότε προϊσταμένου του Τμήματος, λόγω της απουσίας των εχεγγύων αμεροληψίας. Ο τότε προϊστάμενος του Τμήματος ήταν ένας απότους κατονομαζόμενους απότο ίο ενδιαφερόμενο μέρος ως πρόσωπο στο οποίο ηαρμόδια Αρχήμπορούσε νααποταθεί γιασυστάσεις (referee), γεγο νόςπουκρίθηκε ότιαποστερούσε τη σύσταση τωναπαραί τητωνστοιχείων αμεροληψίας. Κατάτην επανεξέταση ηΕΔΥ περιόρισε, όπωςείχελε- 15 χθεί,την έρευνα τηςστα εξ αντικειμένου μετάτηδικαστι κήαπόφασηπαραδεκτά γεγονότα για την κρίσητωνυπο ψηφίων, αποκλειόμενης, μεταξύ άλλων, καιτης σύστασης τουπροϊσταμένου τουΤμήματος.Οεφεσείων υπέβαλεότι κατά την επανεξέταση ηΕΔΥ είχεκαθήκοννααναζητήσει 20 τιςσυστάσεις τουνέουπροϊσταμένου τουΤμήματοςπαρά τις δυο διαδοχικές αλλαγές που συντελέστηκαν στη θέση του προϊσταμένου μεταξύ της πρώτης απόφασηςτο 1983 και της δεύτερης που λήφθηκε κατά την επανεξέταση το 1987. ΤοΔικαστήριο απέρριψετηνεισήγησηενόψει25 (α) της πρακτικής αδυναμίας του προϊσταμένου το 1987 να προβεί σε εκτιμήσεις από το βάθρο του προϊσταμένουτο 1983και, (β) της αρχής που απαντάται στην απόφαση HadjiParaskevas ν Republic
(1987)3 C.L.R. 597 30 (απόφαση Κούρρη, Δ.), όπου κρίθηκε ότι η ΕΔΥ δεν είχε υποχρέωση κατά την επανεξέταση να αναζητήσειτιςσυστάσεις τουνέου προϊσταμένου, δοθείσης της ακυρότητας των συστάσεων του κατάτηνπρώτηεξέτασητουθέματος. 35 394 3ΑΛΛ. ΑργυρίΛηςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Η επανεξέταση πουοδήγησε στην απόφασηπου αποτέ λεσε το αντικείμενο της προσφυγής, διενεργήθηκε βάσει τουπραγματικούκαινομικούκαθεστώτοςπουίσχυεκατά το χρόνο που λήφθηκε ηπρώτηαπόφασητο 1983. Οισυ5 στάσεις του προϊσταμένου τουΤμήματος,όπωςρητάορί ζεταιστο Άρθρο 44
(3)τουΝ 33/67 (ονόμος αντικαταστά θηκε από το Ν 1/90), συνιστούν στοιχείο κρίσης των υποψηφίων. Όπως έχει κατ* επανάληψη νομολογηθεί, οι συστάσεις του προϊσταμένου συνιστούν ιδιαίτερο παρά10 Υονταμείζονος σημασίαςγιατηνκαταλληλότητατωνυπο ψηφίων,ενόψει της μοναδικότητας της θέσης στην οποία βρίσκεται να προβεί σε εκτιμήσεις για τις λειτουργικές ανάγκες της Υπηρεσίας αφενός και, την ικανότητα των υφισταμένων του να ανταποκριθούν σ' αυτές,αφετέρου. 15 Η σύσταση του προϊσταμένου συνιστά πρωτογενές στοι χείο αξιολόγησης των υποψηφίων, που αντανακλά την προσωπικήτουκρίσηγια τηνκαταλληλότητα τωνυποψη φίων για προαγωγή (βλ. Makrides ν Republic
(1983)3 C.L.R. 622. Kalaitzisand Another ν Republic
(1984)3 20 C.L.R. 839. Spanos ν Republic
(1985)3 C.L.R. 1826. Republic νHaris
(1985)3C.L.R. 106. Παπανδρέου νΔημο κρατίας (Υπ. Αρ. 709/87,αποφασίστηκε στις 17.1.89και θα δημοσιευθεί στους τόμους
(1989)3Α.Α.Δ.).Ζαχαρία ν Δημοκρατίας (Υπ. Αρ. 120/88,αποφασίστηκε στις 12.4.89 25 *αι θα δημοσιευθεί στους τόμους
(1989)3 Α.Α.Δ.. Σιάμπου και Αλλων ν Δημοκρατίας (Συν. Υπ. Αρ. 22/91, 35/ 91, 67/91, αποφασίστηκαν στις 15.5.92 και θα δημοσιευ θούνστουςτόμους
(1992)3Α.Α.Δ.)). Στην υπό εξέταση υπόθεση οι συστάσεις του προϊστα30 μένουαναζητήθηκανκαιλήφθηκανκατάτηνπρώτηεξέτα ση του θέματος το 1983. Η πλημμέλεια της σύστασης, λόγω απουσίας των εχεγγύων αμεροληψίας, την κατέστη σε άκυροστοιχείο κρίσεως. Οι συστάσεις, όπως καικάθε άλλο στοιχείο που κρίθηκε δικαστικά άκυρο, έπρεπε να 35 αγνοηθούν από το διορίζον σώμα κατά την επανεξέταση τηςπλήρωσης της θέσης.Το ίδιο ισχύει, όπωςέχειεπανει λημμένα αποφασισθεί, και με τις εμπιστευτικές εκθέσεις οι οποίες κρίνονται απαράδεκτες. Οι εμπιστευτικές εκθέ σειςδενανασυντάσσονται από τουςμετέπειταπροϊσταμέ^ νους των υποψηφίων αλλά αγνοούνταικατάτην επανεξέ395 Πικής, Δ. Αργυρϋης ν.Δημοκρατίας
(1992)τάση στο βαθμό και έκταση που είναι πλημμελείς (βλ. Christoforou ν Republic
(1986)3 CLR. 2413. Louca ν Republic (R.A. 777, 780, decided on 16.6.89 and will be published in
(1989)3C.L.R.). Οικονομίδης νΔημοκρατίας (Υπ. Αρ. 317/89,αποφασίστηκε στις 13.6.90καιθαδήμο- 5 σιευθεί στους τόμους
(1990)3Α.Α.Δ.)). Η απάντηση στην εισήγηση ότι η αναζήτησητηςσύστα σης του προϊσταμένου του Τμήματος ήταναπαραίτητο στοιχείο κρίσεως γιατην εκπλήρωση των καθηκόντωντης ΕΔΥ, είναιότι αυτή δόθηκετο
- Όπως καικάθεάλλο 10 στοιχείο που κρίνεται με την ακυρωτική δικαστική από φαση αντινομικό προς τις αρχές της νομιμότητας, και η άκυρη σύσταση έπρεπεκαιορθάαγνοήθηκεκατάτηνεπα νεξέταση. Αποδοχή της σύστασης του νέου προϊσταμένου κατά το χρόνο της επανεξέτασης, θα μετέβαλλε το πραγ- 15 ματικό καθεστώς το οποίο διείπε την απόφαση κατά την επανεξέταση, που είναι εκείνο που ίσχυε κατά το χρόνο που λήφθηκε η πρώτη απόφαση του
- Η αντινομία προςταπαραδεκτάγεγονόταβάσει των οποίων διενεργεί ταιηπροαγωγήκατάτηνεπανεξέταση, διογκώνεται ανλη- 20 φθεί υπόψη ότι, όπως στην προκείμενη περίπτωση, ο προϊστάμενος του Τμήματος το 1987 δεν κατείχε τηθέση του προϊσταμένου το 1983, και για το λόγο αυτό ήτανεξ αντικειμένου αδύνατονα προβεί σε αξιολογήσεις απότο βάθρο του προϊσταμένου το
- Είναι η κατοχή της 25 θέσης του προϊσταμένου κατά τον κρίσιμο χρόνο που προσδίδει κύρος καιυπόσταση στις συστάσεις του. Ησύ σταση του νέου προϊσταμένου το 1987, συνιστά εξωγενές στοιχείο προς το πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο,το 1983 για τονπροσδιορισμό της κα- 3 ο ταλληλότητας των υποψηφίων για προαγωγή. Συνεπώς, ορθάκρίθηκε απότοπρωτόδικοΔικαστήριο ότι ηεπίδικη διοικητική απόφαση λήφθηκε στα πλαίσια νομικού και πραγματικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο,το
- 35 Οι εφεσείοντες καιτο ενδιαφερόμενο μέροςυπέβαλαν ότι η σύσταση του νέου προϊσταμένου είναι παραδεκτή ενόψει των αποφάσεων της Ολομέλειας στη Λύωνα και Αλλων ν Δημοκρατίας[ΥπόθεσηΑρ. 683/88κ.α.,αποφα396 3ΑΑΛ. ΑργυρίΑηςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. σίστηκε στις 14.6.90 και θα δημοσιευθεί στους τόμους
(1990)3Α.Α.Δ.και Δημοκρατία ν Πιτσιλλίδη και Άλλων (Α.Ε. 1086, αποφασίστηκε στις 13.12.90και θα δημοσιευ θείστους τόμους
(1990)3Α.Α.Δ.)].Στηναπόφασημειοψη5 φίας στην Πιτσιλλίδης εξήγησα ότι η παραδοχή στη Λύωνα της σύστασης του προϊσταμένου που παρέχεται κατά το χρόνο της επανεξέτασης, (α)συγκρούεται με την αρχήότι η επανεξέταση διενεργείται βάσει του καθεστώ τοςπραγμάτωνπου ίσχυε κατάτοχρόνο τηςπρώτηςαπό10 φάσηςκαι, (β)έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες απο φάσεις της Ολομέλειας, συγκεκριμένα τη Republic ν Safirides
(1985)3 C.L.R. 163, και τη Mytidesν Republic [R.A. 706, decidedon5.4.88andwillbe publishedin
(1988)3 C.L.R.].[Βλ. επίσηςPantelakisΖ. Kypnanides νRepublic 15
(1968)3 C.L.R.653,και loannides andAnotherν Republic
(1979)3 C.L.R.628]. Ενόψει της συγκρουόμενης νομολο γίαςπαρέχεταιευχέρεια γιαεπιλογή μεταξύτων διισταμέ νων αποφάσεων με έρεισμα την κρίση για την ορθότητα τους. 2ο Όπως καιστην Πιτσιλλίδης, έτσικαιστην προκείμενη περίπτωση κρίνω ότι η σύσταση του νέου προϊσταμένου, όχι μόνο δεν ήταν απαραίτητηαλλά ούτε καιπαραδεκτή ως στοιχείο κρίσεως των υποψηφίων.Συνεπώς συμφωνώ, και στο σημείο αυτό υιοθετώ την απόφαση του πρωτόδι25 κουΔικαστηρίου. Ταπροσόντατουενδιαφερόμενου μέρους: Ο πανεπιστημιακός τίτλος παρέχει ενδείξεις για την υπόσταση του πτυχίου και το επίπεδο των σπουδών του κατόχου- δενείναι όμως αφεαυτούκαθοριστικόςγια κανέ30 να απόταδυο θέματα.Εφόσον ταγεγονότα για την από κτηση του πτυχίου γίνουν γνωστά μετά τηδέουσα αναζή τηση τους, αυτά αξιολογούνται για να διαπιστωθεί αν αυτά ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σχεδίου υπη ρεσίας. Οτίτλος "M.Sc." συνιστά εκπρώτης όψεως μετα35 πτυχιακό προσόν επειδή, κατά κανόνα, έπεται του πρώ τουπανεπιστημιακούπτυχίουήδιπλώματοςπουσυνήθως χαρακτηρίζεται ως "B.Sc". Στην προκείμενη περίπτωση δεν απονεμήθηκε άλλος τίτλος στο ενδιαφερόμενο μέρος 397 Πικής, Δ. Αργνρί6ηςν.Δημοκρατίας
(1992)απόεκείνοτου "M.Sc". Συμφωνώμετηνπρωτόδικηαπό φαση ότι ηαξιολόγηση τουπροσόντος αυτούσεάλληδιοι κητική διαδικασία, δεν ήτανδεσμευτική για την ΕΔΥ και ότι εναπόκειτοστο ίδιοτοσώμανακρίνει καιν1 αποφασί σει αν ο τίτλος αυτός συνιστούσε μεταπτυχιακό προσόν 5 [βλ. μεταξύάλλων, Μιλτιάδουςκαι Αλλοι νΔημοκρατίας (Α.Ε. 789 κ.ά.,αποφασίστηκεστις 30.5.89καιθαδημοσιε υθείστους τόμους
(1989)3Α.Α.Δ.)].Τοπιστοποιητικότης 26.12.85,τουΠανεπιστημίουΛουμούμπα,στο οποίοβάσι σε τηναπόφασητηςη ΕΔΥ, απλώςαναφέρειότι ταπρώτα IQ τρίαχρόνιατουπενταετούςκύκλουσπουδώνγιατηναπό κτηση τουM.Sc, αντιστοιχούν μετοB.Sc. Δε διευκρινίζε ται όμως καιπαραμένειασαφέςανηδιακοπήτου κύκλου σπουδών σταπρώτατρίαχρόνιαοδηγεί,μετάαπόεπιτυχή δοκιμασία, στην απονομή του πρώτου πανεπιστημιακού 15 πτυχίου του B.Sc, και αν η απονομή του τίτλου "M.Sc" εξυπακούει και την απονομή του πτυχίου "B.Sc". Εάν αυτόσυνέβαινε, η ΕΔΥ θαμπορούσε νακαταλήξει ότι το "M.Sc" που απονεμήθηκεστο ενδιαφερόμενο μέρος,συνι στούσε μεταπτυχιακόπροσόν. Το θέμα αυτό δε διερευνή- 2 0 θηκε,ενώ αφήνεταισκοτεινό απόταστοιχεία που κατατέ θηκαν. Για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφασηαυτή, συμφωνώ ότι η έφεση πρέπειναεπιτραπεί. Η έφεσηεπιτρέπεται χωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 398