(1992)6Φεβρουαρίου, 1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ, Π..ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Χ"ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΌΜΗΣ. ΝΙΚΗΤΑΣ. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/σιές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΣΟΦΡΟΝΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση, (ΥποθέσειςΑρ. 736/87, 782/87, 786/87, 787/87, 799/87,800/87, 826/87,917/87, 581/88,657/88, 748/88,813/87,415/87). Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Μεταθέσεις— Η απόφασηεπί τηςανα θεωρητικήςεφέσεως832(Δημοκρατίαςν.Γεωργίου Ματθαίου) — Κρίση ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο της έλυσε και τα ζητήματα που προβλήθηκανσεόλες τιςεξετασθεΐσεςενπροκειμένω προσφυ γές. 5 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Μεταθέσεις — Η απόσταση του τόπου εργασίας από την έδρα ενός εκπαιδευτικού λειτουργού είναι ένα από τατέσσεραστοιχείαπου αποτιμούνται σεμονάδες καιπου δί δουν τελικά το σύνολο τωνμονάδων σύμφωναμε τον Καν. 12(β) της ΚΛ.Π. 212/87— Ο τρόπος αποτίμησηςτωνμονάδων εναπό- 10 κείται στηδιακριτική ευχέρειατηςΕπιτροπήςΕκπαιδευτικής Υπη ρεσίας καιδεν εμπίπτει στο διοικητικό έλεγχοτουΔικαστηρίου — Γα κριτήρια που καθορίζουν ο Νόμος και οι Κανονισμοί και ο τρόπος αποτίμησηςτωνμονάδων εφαρμόστηκανορθά και δεν τί- jc θεταιθέμααδικίας,άνισηςήδυσμενούςμεταχείρισης. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Μεταθέσεις— Η διάκριση μεταξύάγα μων και εγγάμωνχωρίς παιδιά εκπαιδευτικώνλειτουργών αφενός και εγγάμων με παιδιά αφετέρου — Η διαφοροποίηση όχι μόνο δεν αποτελεί άνισημεταχείρισηαλλά αντίθετασκοπεί στην όσο το δυνατό ισομερή αντιμετώπιση της πιθανής ταλαιπωρίας των εκ- 2 0 παιδευτικών από τις συνέπειεςμιας μετάθεσης— Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες είναι ουσιώδη στοιχεία στα πλαίσιο αυτό. Η ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου εξέδωσε στις 12.7.90 την απόφαση της στηνέφεσηΔημοκρατία ν. Γεώργιου Ματθαίου (Α.Ε. 832),στην οποία συζητήθηκε η ισχύουσα νομοθεσία χαι χα- 38 ι „ 3AJLA» , 3 10 15 2Q 25 30 35 ™ ΣοφρανΙουν.Δημοκρατίας νονισμοί αναφορικάμετιςμεταθέσεις τωνεκπαιδευτικώνλ&τουργών. Η ετυμηγορία του Δικαστηρίου στηνυπόθεση αυτήεπηρέασε τηνπορείαμεγάλουαριθμούπροσφυγών,πουήσανεκκρεμείς ενώ πιοντηςΟλομέλειας,πολλέςαπότιςοποίεςαποσύρθηκανσανσυνέπε» του σκεπτικού τηςαπόφασης.Σε 13όμωςπροσφυγέςκατόπιν εισηγήσεως των αιτητών η δίκη συνεχίστηκε με κατάθεση συμπληρωματικών γραπτών αγορεύσεων επί των ισχυριζόμενων εκκρεμών ακόμη ζητημάτων. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικα στηρίου,υπότοφωςτηςγενικήςτηςδιαπίστωσης ότι το ουσιαστικό περιεχόμενο της απόφασης επί της ανωτέρω αναθεωρητικής έφεσης έλυσεκαιταζητήματαπου οι αιτητές ήγειρανστις προκεί μενες προσφυγές, συνεκδοχιχά απάντησε στους κρίσιμους σχετι κούς ισχυρισμούς και επεσύναψε την προηγούμενη απόφαση της στηνπαρούσα. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτις προσφυγές, αποφάσισεότι: 1. Η απόσταση του τόπου εργασίας από την έδρα ενός εκπαι δευτικού λειτουργού είναι ένα από τα 4 στοιχεία που αποτιμού νται σε μονάδες,που δίδουν τελικά το σύνολο των μονάδων,σύμφωνα με τον Καν. 12(β) της ΚΔΠ 212/87. Ο τρόπος αποτίμησης των μονάδων είναιστηδιακριτική ευχέρειατης Επιτροπής χαιδεν εμπίπτει στο διοικητικό έλεγχο του Δικαστηρίου.Τακριτήρια που καθορίζει ο Νόμος καιοι Κανονισμοί,καθώςεπίσηςκαι ο τρόπος αποτίμησης των μονάδων,εφαρμόστηκανορθά απότην Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. Δενυπήρξε άνισηή δυσμενής μεταχεί ρισηκανενόςαπότουςαιτητές. 2. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός πως η Ε.Ε Υ. δεν προέβη ηίδια σε έρευνα για τον καθορισμό της έδρας των εκπαιδευτικών λει τουργών αλλά βασίστηκε μόνο στα ευρήματα της Ειδικής Μικτής Επιτροπής.Τονίζεταιότι,τόσοο ισχυρισμός αυτόςόσο καιη εισή γησηπου γίνεται στην προσφυγή 88(^87,έχουν αποφασιστεί στη συνημμένηαπόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίου. 3.Η διαφοροποίησημεταξύαγάμωνκαιεγγάμωνχωρίςπαιδιά εκπαιδευτικών λειτουργών αφενός,και εγγάμων με παιδιάαφετέρου,όχι μόνο δεν αποτελεί άνιση μεταχείρισηαλλά αντίθετα σκο πεί στην όσο το δυνατό ισομερή αντιμετώπιση της πιθανήςταλαι πωρίας των εκπαιδευτικών λειτουργών από τις συνέπειες μιας μετάθεσης. Οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες είναι ου σιώδη στοιχείαπουμετρούνστηνκρίσημιαςτέτοιαςαπόφασης. 4. Οι επίδικες αποφάσειςλήφθηκαν σύμφωναμετην ισχύουσα νομοθεσία. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν μεμπτή με οποιοδήποτε τρόπο, ενώ κανένας από τους αιτητές δεν απέδειξε υπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας εκμέρους τηςΕ.Ε.Υ. Προσφυγέςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 39 Σοφρωνίουν.Δημοκρατίας
(1992)Αναφερόμενη υπόθεση: Δημοκρατία ν. Γεώργιου Ματθαίον, Α. Ε 832, απόφαση Ημερ. 12/7/90
(1990). Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαί- 5 τησηγιαμεταθέσειςτωναιτητών. Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις υποθέσεις Αρ. 736/87,782/87,786/87,787/87,799/87,800/87, 826/87, 917/87,581/88,657/88, 748/
- θ. Μόντης,γιατοναιτητήστηνυπόθεσηΑρ.813/
- IQ Α. Παπαχαραλάμπονς,για τον αιτητή στην υπόθεση Αρ.415/
- Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημο κρατίας με Ν. Χαραλάμπους, Ανώτερο Δικηγόροτης Δημοκρατίας και Ρ. Βραχίμη - Πετρίδη (κα), Δικηγό- * 5 ρο τηςΔημοκρατίας Α, γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα διαβάσειοδικαστήςΧρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΪΔΗΣ, Δ.: Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικα στηρίου εξέδωσε στις 12.7.90τηναπόφασητηςστην έφεση 20 Δημοκρατία ν. Γεώργιου Ματθαίου (Α.Ε.832), στηνοποία συζητήθηκεηισχύουσα νομοθεσία καικανονισμοί αναφο ρικά με τις μεταθέσεις των εκπαιδευτικώνλειτουργών.Η ετυμηγορίατουΔικαστηρίου στην υπόθεσηαυτήεπηρέασε τηνπορεία μεγάλουαριθμού προσφυγών, πουήσανεκκρε- 25 μείς ενώπιον της Ολομέλειας, πολλές από τις οποίες αποσύρθηκαν σανσυνέπεια τουσκεπτικούτηςαπόφασης. Σε 13όμωςπροσφυγέςγίνεταιεισήγησηπωςη δίκη πρέπει να συνεχιστεί, και ηπροσβαλλόμενη διοικητική απόφαση να ακυρωθεί,γιανομικούς καιπραγματικούςλόγους που 30 αφορούν στην καθεμιά από αυτές, και που,καθώςυπο βάλλουν οι δικηγόροι, δεν επιλύθηκαν με την πιο πάνω 40 3 ΑΛΛ. Σοφρωνίου ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. απόφαση. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στις 13.7.90 να καταχω ρηθούν συμπληρωματικές γραπτές αγορεύσεις, στις υπό εξέταση προσφυγές,για να συζητηθούν ταζητήματα,που 5 κατά την εισήγηση των δικηγόρων των αιτητών, διατη ρούν τηδίκησε εκκρεμότητα. Οταντούτο έγινε, η απόφα σηεπεφυλάχθη.Ενόψει τηςετυμηγορίας μας,πουκαταλή γει στην απόρριψη των προσφυγών, δεν θα συζητήσουμε ξεχωριστά, ήσε έκταση,τους ισχυρισμούς πουπροβάλλο10 νται στην κάθε μιααπόαυτές,που εξάλλου είναι οι ίδιοι στις περισσότερες. Για να αποφευχθεί λοιπόν αχρείαστη επανάληψη, θα ασχοληθούμε με τις εισηγήσεις που κά μνουν οι δικηγόροι των αιτητών,χωρίς ιδιαίτερηαναφο ράστην κάθε μιααπότις προσφυγές,εκτός όπουκρίνου15 με πως αυτό επιβάλλεται. Αρχίζουμε με τη γενική παρατήρησηπως,κατάτηγνώμημαςτοουσιαστικό περιε χόμενο της απόφασης της ολομέλειας του Ανωτάτου Δι καστηρίου στην υπόθεση Ματθαίου,έλυσεκαιτα ζητήμα ταπου οι δικηγόροι τωναιτητώνθεωρούν ακόμαεκκρεμή 20 στις εξεταζόμενες προσφυγές. Επισυνάπτουμετηναπόφα σηαυτήγιαεύκοληαναφορά,χωρίς οποιοδήποτεπαραπέ ραάλλο σχόλιο. ΤΡΟΠΟΣΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: Προβάλλεται οισχυρισμός πως,η απόφασητηςΕ.Ε.Υ. 25 να δίδει 6 μονάδες όταν ο τόπος εργασίας εκπαιδευτικού λειτουργού είναι56 μίλια καιάνωαπότηνέδρατου,απο λήγει, σε πολλές περιπτώσεις, σε αδικία.Διαφωνούμε με τη θέση αυτή. Η απόσταση του τόπου εργασίας από την έδρα ενός εκπαιδευτικού λειτουργού είναι ένα από τα 4 30 στοιχεία πουαποτιμούνταισε μονάδες, πουδίδουντελικά το σύνολο των μονάδων, σύμφωνα με τον Καν.12(β) της ΚΔΠ 212/
- Ο τρόπος αποτίμησης των μονάδων είναι στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής και δεν εμπίπτει στοδιοικητικό έλεγχοτουΔικαστηρίου. Έχουμετηγνώμη 35 πως τα κριτήρια που καθορίζει ο Νόμος και οι Κανονι σμοί, καθώς επίσης και ο τρόπος αποτίμησης των μονά δων, εφαρμόστηκαν ορθά απότην ΕπιτροπήΕκπαιδευτι41 Αρτεμίδης,Δ. Σοφρωνίουν.Δημοκρατίας
(1992)κήςΥπηρεσίας. Δεν υπήρξε άνισηή δυσμενής μεταχείριση κανενόςαπότουςαιτητές. Στις προσφυγές 782/87, 786/87, 787/87 και799/87 υπο βάλλεται πωςηανάθεσηαπότηνΑρμόδια Αρχή σεΕιδική Μικτή Επιτροπή της έρευνας για την διακρίβωση των * στοιχείων για τη διαπίστωση της έδρας των εκπαιδευτι κών λειτουργών, που καλύπτει τη χρονική περίοδο μέχρι της ημερομηνίας έκδοσης των Κανονισμών, αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου 39 του Νόμου (65/87)και των Κανονισμών. Το θέμαόμως αυτόέχεισυζητηθεί καιτελε- *0 σίδικα επιλυθεί στην απόφασητης Ολομέλειας του Ανω τάτου Δικαστηρίου. Μήτεκαι ευσταθεί ο ισχυρισμός πως ηΕ.Ε.Υ.δεν προέβηη ίδια σε έρευνα για τον καθορισμό της έδραςτων εκπαιδευτικώνλειτουργών αλλά βασίστηκε μόνο στα ευρήματατης Ειδικής Μικτής Επιτροπής.Πρέ- 15 πει πάλιν να αναφέρουμε ότι, τόσο ο ισχυρισμός αυτός και η εισήγηση που γίνεται στην προσφυγή886/87,έχουν αποφασιστεί στη συνημμένη απόφασητου Ανωτάτου Δι καστηρίου. (Δες:σελ.19 και20) Στηνπροσφυγή581/89, η αιτήτριαπροβάλλει τον ισχύ- 20 ρισμό πως ηδιάκριση μεταξύ αγάμωνεκπαιδευτικώνλει τουργών και εγγάμων αλλά χωρίς παιδιά αφενός,καιεγ γάμων μεπαιδιά αφετέρου,γιατονυπολογισμό μονάδων, αποτελεί άνιση μεταχείριση της πρώτης κατηγορίας και πως το κριτήριο αυτό είναι άσχετο με τις ανάγκες της 25 υπηρεσίας και την εύρυθμη λειτουργία της. Η εισήγηση είναι εντελώςανεδαφική.Κρίνουμε πωςη διαφοροποίηση αυτήόχι μόνο δεν αποτελεί άνιση μεταχείριση αλλάαντί θετα σκοπεί στην όσο το δυνατό ισομερή αντιμετώπιση της πιθανήςταλαιπωρίαςτων εκπαιδευτικώνλειτουργών 30 από τις συνέπειες μιας μετάθεσης. Οι προσωπικές καιοι κογενειακές συνθήκες είναι ουσιώδη στοιχεία που με τρούνστην κρίση μιαςτέτοιαςαπόφασης. Έχουμε εξετάσει μεπροσοχή όλους τους ισχυρισμούς πουπροβάλλονται στις προσφυγές.Κρίνουμε πως οι επί- 35 δίκες αποφάσειςλήφθηκανσύμφωνα μετην ισχύουσα νο μοθεσία. Η διαδικασίαπου ακολουθήθηκε δεν ήταν μεμ42 3 ΑΛΛ. Σοφρωνίον ν.Δημοκρατίας ΑρτεμΙΑης,Δ. πτήμε οποιοδήποτε τρόπο,ενώκανέναςαπότους αιτητές δεν απέδειξε υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους τηςΕ.Ε.Υ. Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα τα οποία θα 5 επωμιστούν εξίσου οιαιτητές. Τέλοςπρέπει ναπαρατηρήσουμε ταεξής: Στηνπροσφυ γή 748/88, ο δικηγόρος της αιτήτριας, κ.Α.Σ.Αγγελίδης, αρχίζειτησυμπληρωματική τουαγόρευση ως εξής: "Παρόλητηδιαφωνίαμου μετην ερμηνεία πουηΟλο10 μέλεια έδωσε με την απόφαση αυτή σε σχέση προς την έδρα και μόνιμη κατοικία κ.λπ " (αναφέρεται στην απόφαση Ματθαίου που επισυνάπτεται).Αναμένεται από τα Δικαστήρια ευγενής συμπεριφορά εκ μέρους τωνδικη γόρων. Η έκφραση διαφορετικής επιστημονικής άποψης 15 από τις αποφάσεις των Δικαστηρίων είναι ευπρόσδεκτη, ενώ εισήγηση για ανατροπή της νομολογίας γίνεται μετον ενδεδειγμένο τρόπο. Προσφυγές απορρίπτονταιμεέξοδα. 43