clr/1992/1992_3_422.pdf

(1992)17Σεπτεμβρίου, 1992 ΠΠΚΗΣ.ΚΟΥΡΡΗΣ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/σιές) ΚΥΠΡΙΑΚΗΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Εφεσείονσα, ν. ΠΑΜΠΟΥΠΟΠΑΤΖΗ, Εφεσίβλητου. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1490) Προσφυγήβάσειτονάρθρον 146τον Συντάγματος—Λονοι ακυρώσεως—Δέουσα έρευνα—Έλλειψη έρευναςήμηδιεξαγωγήδέου­ σας έρευνας, οδηγεί στην οχύρωση της διοικητικήςπράξης, εφό­ σον δεν προϋπάρχει η ορθή διαπίστωση των πραγματικών _ περιστατικών. 3 Δημόσιοι Υπάλληλοι— Προαγωγές — Προσόντα — Κατοχή του απαιτούμενου προσόντος, κατά τεκμήριο, όταν αυτό απαιτείτο στηνπροηγούμενη και κατεχόμενηΘέση, απότον υποψήφιοπρος προαγωγή υπάλληλο— Τοίδιοαποτέλεσμα επιβάλλει και ηαρχή του τεκμηρίου τηςνομιμότητας—Ιδιαίτερηπροσοχή, προςαυτήν 10 τηνκατεύθυνση,κατάτηνκατάρτισητωνσχεδίωνυπηρεσίας. Η έφεσηαυτήστρεφότανχατάπρωτόδικης απόφασης ακυρω­ τικήςτηςπροαγωγήςτουενδιαφερομένουμέρουςστηθέσηανώτε­ ρου ειδικού Ιατρού (Παθολογία). Η αμφισβήτηση περιοριζόταν στο κατά πόσο διεξήχθηαπότην ΕΑΥ. ηδέουσα έρευνα για τη J5 διαπίστωση της κατοχής απότον προαχθέντατου προσόντος της πολύκαλήςγνώσηςτηςΑγγλικήςγλώσσας. Πρωτοδίκωςηακύρω­ σηστηρίχθηκεστηνέλλειψη,ακριβώς,αυτήςτηςέρευνας. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,αποδεχόμενο τηνέφεση,με απόφαοτ\ πλειοψηφίας των Δικαστών Κουρρη,ΠαπαδόπουλουκαιΑρτεμίδη,αποφάσισεότι:

1. Ηδιαπίστωση τωνπραγματικών περιστατικών ανάγεται στην αρμοδιότητα του διοικητικού οργάνου, που διεξάγει προς τούτοέρευνα.Αφούδεδιαπιστωθούν ταπραγματικάπεριστατικά, εφαρμόζεταισεαυτάοισχύονκανόναςδικαίου,γιαναπαραχθείη διοικητική απόφαση.Π1αυτό και η ανυπαρξία ερεύνης, ήόταν 25 αυτήείναι ελλειπής,οδηγείστηνακύρωση τηςδιοικητικής απόφα­ σης,εφόσονδενπροϋπάρχειη ορθήδιαπίστωση τωνπραγματικών περιστατικών. 422 20 3A A A 5 10 15 20 25 30 35 40 45 Δημοκρατίαv.Πογιατζή
2. Η κοινή λογική αναντίρρηταεπιβάλλει, και δενχρειαζόταν οποιαδήποτε παραπέρα "έρευνα" από την ΕΔΥ, να κρίνει ώς πραγματικό γεγονός ότι ο προαχθείς διέθετε το επίμαχοπροσόν, που είναιτο ίδιο με αυτόπου απαιτείταιγιατη θέση, στηνοποία διορίστηκε αρχικά. Το συμπέρασμα όμως αυτό δεν επιβάλλεται μόνο από την κοινή λογική, αλλά και παγιώνεται από την αρχή του διοικητικού δικαίου περί της νομιμότητας του διορισμού του ενδιαφερομένουπροσώπου στηνπροηγούμενη θέση,που ουδέποτε προσεβλήθη. Οποιαδήποτε "έρευνα"απότην ΕΔΥ γιατο επίμαχο προσόν θα απέληγε στην πράξη σε αναψηλαφισητου διορισμού του προαχθέντος, που έγινε την 1.3.84 στη θέση ειδικού ιατρού, πράγμανομικά ανεπίτρεπτο. 3.Oi αρμόδιες υπηρεσίες θαπρέπειναείναιπολύ προσεχτικές στον καταρτισμό των σχεδίων υπηρεσίας, έτσι που νααποφεύγονταιπρόνοιεςπουδενεναρμονίζονταιμετηνκοινήλογικήκαιτην κτηθείσα πείραστοδημοσιοϋπαλληλικό δίκαιο. Ο προεδρεύων Δικαστής Πιχής, με την απόφαση του οποίου συμφώνησε και ο Δικαστής Αρτεμης, εξέδωσε διάφορο απόφαση με αναλυτικό σκεπτικό και με αντίθετο, αυτού της πλειοψηφίας, απορριπτικό γιατην έφεση, αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τηνμεϊοψηφήσασααυτήαπόφαση: 1.Εφόσον ηθέσηΑνώτερου Ειδικού Ιατρού είναιθέση προα­ γωγήςκαιυποψήφιοιγιατηνπλήρωσητηςθέσηςθα μπορούσαννα είναι μόνο οι κάτοχοι της θέσης που κατείχε το ενδιαφερόμενο μέρος, η σχετική πρόνοια του σχεδίου υπηρεσίας (με την οποία απαιτείτο "πολύ καλήγνώση Αγγλικής γλώσσας"), πρέπεινακρι­ θεί,ότιήτανάνευσημασίαςπλεονασμός ανγίνειδεκτήηθέσητων εφεσειόντων και του ενδιαφερόμενου μέρους (ότι η κατοχή από τον υποψήφιο θέσης, για την οποία απαιτείτο το ίδιον προσόν, αποτελεί τεκμήριο κατοχήςτου προσόντος αυτού). Συνεπώς,πρέ­ πει ναυποθέσουμε ότι ησχετικήπρόνοιαπαρόλοπουενέχειχαρα­ κτήρανομοθετικής ρύθμισης,όπωςκαιπρόσφαταεπαναβεβαιώθη­ κε από την Ολομέλεια στη Χατζηπαύλου v. Α.Η.Κ.,πρέπει να αγνοηθεί και ουσιαστικά να διαγραφεί ως περιττή. Η εισήγηση αυτήείναιαντινομικήτόσο προς τηφύσηκαι χαρακτήρατου σχε­ δίου υπηρεσίας, όσο και τη νομική υποχρέωση του διορίζοντος σώματοςγιατηνεφαρμογή του. 2.Ταπροσόνταγιαδιορισμό ήπροαγωγή στηΔημόσιαΥπηρε­ σίακαθορίζονταιαποκλειστικά απότο αρμόδιο εκτελεστικόόργα­ νο, τοΥπουργικόΣυμβούλιο. Ηαποδοχήτουπροτεινόμενουαμά­ χητου τεκμηρίου θα εξουδετέρωνε την αρμοδιότητα και τον κυριαρχικό ρόλο του Υπουργικού Συμβουλίου στον καθορισμό των προσόντων για διορισμό ή προαγωγή σε θέση στη Δημόσια Υπηρεσία. Κανέναςδημόσιος υπάλληλος δενέχεικεκτημένο δικαί­ ωμα για προαγωγή σε ανώτερη θέση. Δικαίωμα για προαγωγή έχουν μόνο οι κατέχοντες,κατά τον κρίσιμο χρόνο,τα προβλεπό­ μενααπότοσχέδιουπηρεσίαςπροσόντα 423 Δημοκρατίαν.Πογίατζή

(2)(β)καθιστά τηνκα­ τοχή, κατά το χρόνο πλήρωσης της θέσης, των προβλεπόμενων 2 0 από το σχέδιο υπηρεσίαςπροσόντων,απαραίτητηπροϋπόθεσηγια διορισμό ήπροαγωγήστηΔημόσια Υπηρεσία. Η αρχήηοποίαυιοθετήθηκε στηνπρωτόδικη απόφασηΠαντε­ λίδης συγκρούεται μεπρογενέστερη νομολογία του Ανωτάτου Δι­ καστηρίου στηνοποίαδε γίνεταικαμιάαναφορά στο κείμενο της 25 απόφασης. Η αρχήηοποίαυιοθετείται στη Μιλτιάδους καιΆλλοι ν. Κυ­ πριακής Δημοκρατίαςκατοπτρίζει τηνπάγιανομολογία τουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου,ότιτοσχέδιουπηρεσίαςστοιχειοθετεί τιςαπα­ ραίτητες προϋποθέσεις για διορισμό σε δημόσια θέση, και ότι το 30 αρμόδιο σώμα ενέχει πρωτογενές καθήκον να διαπιστώσει αν οι υποψήφιοι κατέχουν τα προβλεπόμενα προσόντα κατά το χρόνο τουδιορισμού ήτηςπροαγωγήςτους. Τόσο ως θέμα νομικής υποχρέωσης (άρθρο 35

(2)(β) -Ν.1/90), όσο και ως θέμανομολογιακής τάξης,ηεφεσιβαλλόμενηαπόφαση 35 είναιορθή. Έφεσηεπιτυγχάνει κατά πλειοψηφία, χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Κλέαρχου Μιλτιάδους και Άλλων ν. Κυπριακής Δημοκρατίας 40 Α.Ε. 789,791 και 796αποφ. ημερ. 30β/89· Χατζηγιόννη και Άλλοι ν. Δημοκρατίας,

(1991)3ΑΑΔ. 317· ΑΙΑ 3 AAA. Δημοκρατίαv.Πογιατζή Παντελίδηςν.ΔημοκρατίαςΥπ.αρ. 358/91 ημερ.5/6/92 Χατζηπαύλου v.Α.Η.Κ.,

(1991)3AAA 11Meletisand Othersr.CJ>A.

(1986)3CLR, 418· Ceorghiou and Others v. Republic

(1986)3 CLR, 2450 5 AlexandrouendOthers v. Republic

(1984)3 CLR, 15· Στυλιανού v. Δημοκρατίας Υπ. Αρ. 542/84 απόφαση ημερ. 16/2/90DerParthogh v.C.B.C.

(1984)3 CLR, 635 MichaelandAnotherv.PS.C.

(1982)3 CLR 726 10 Lambisand Others v.Republic

(1986)3CLR 13a MytidesandAnotherv.Republic

(1983)3 CLR1096Kapsou v.Republic

(1983)3CLR, 1336Kaiis v.Republic

(1985)3CLR,496· 1 5 Μονστρας και Άλλοι v. Δημοκρατίας Υπ. Αρ. 647/90 απόφαση ημερ. 18/3/92. Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή τουΑνω­ τάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Στυλιανίδης, Δ) που δόθηκε στις 10 Ιανουαρίου, 1992 (Υπόθεση αρ. 1067/90) με την 1 20 οποία ακυρώθηκε η απόφαση των καθ ων η αίτησηεφεσειόντων, βάσει τηςοποίας προάχθηκε στηθέση του Ανώτερου Ειδικού Ιατρού (Παθολογίας) το ενδιαφερόμε­ νο μέρος αντίτουαιτητή εφεσίβλητου. 25 Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της ΔημοκρατίαςΠ. Κληρίδης,ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημο­ κρατίας, Γ.Πολνχρονίδον (ΔΜς),ΔικηγόροςτηςΔη­ μοκρατίαςγιατους εφεσείοντες. Τ.Παπαδόπουλος και Ν. Παπαενσταθίον, για τον εφε­ σίβλητο. 425 Δημοκρατία ν. Πογιατζή

(1992)Α. Μαρκίδης και Ι. Νικολάου, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηαπόφαση τηςπλειοψηφίας,πουαπαρτί­ ζουν οι δικαστές Κούρρης,ΠαπαδόπουλοςκαιΑρτεμίδης 5 θαδοθεί απότοδικαστήΧρ. Αρτεμίδη. Ηδιισταμένηαπό­ φαση,πουθαδώσωεγώ,απηχείκαιτιςαπόψειςτουδικα­ στή Αρτεμη. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ: Ο Μιχ. Δ. Στασινόπουλος στο σύγ­ 10 γραμμα του "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων" λέει τα εξής: "Τα δεδομένα της κοινής πείρας αποτελούν τηνμεί­ ζονα πρότασιν του συλλογισμού, αποτελούν δηλαδή τον κανόνα του δικαίου. 'Οθεν πάσα εκδοχή περί της εννοίας του νόμου, αντίθετος προς τα δεδομένα της 15 πείρας, αποτελεί παράβασιντου νόμου,διότιυπερβαί­ νει ίο πλαίσιον, εντός του οποίου ο νόμος ηθέλησενα περικλείση την έννοιαν,διασιωπηρός παραπομπής εις τα δεδομένα της πείρας. Ούτω και αι έννοιαι αυταί αποβαίνουν νομικαί, αποκαλούμεν δε αυτάς νομικώς 20 εννοίαςlatosensu." (Σελίδες 253 και 254) Καιστηνσελίδα 307ταακόλουθα: "Κατά ταύτα,εντηδιαδικασία της αιτήσεωςακυρώ­ σεως, τίθεται υπό έλεγχον ολόκληρον το στάδιον της 25 διαπιστώσεως τωνπραγματικώνπεριστατικών.Τοστά­ διον τούτο ορθώς αναλύεται εις ειδικώτερον συλλογισμόν, τουοποίουμείζων πρότασις είναιτο εις την εξεταζομένην περίπτωσιν αφορών δεδομένον της κοινής πείρας.Εκτουπορίσματοςτουειδικούτούτου,τουπα- 30 ρεμπίπτοντος συλλογισμού, σχηματίζεται η ελάσσων πρότασιςτουκυρίουσυλλογισμούτηςδιοικητικήςπρά­ ξεως. 'Οθεν ο δικαστής της ακυοώσεακ ελέγχει καθ' 426 3 AAA. 5 Δημοκρατία v.Πογιατζή Αρημί&ης,Δ. ολοκληρίαν τπν συγκοότησιν του συλλογισμούτούτου, δυνάιιενος να διαφωνήσηποοζτον κανόνατικ κοινής πείρας. ε£ου ωοατίθη το διοικητικόν όργανον. ναυιο­ θέτηση δ' έτερον κανόνα, ο οποίοι κατά την εαυτού πείοαν. οοθότεοον αντιστοιχεί προς τα ποάνιιατα. Τούτο δε δύναταινα ποάΕηεπί ποανιιατικών tnrnudτωντηςτεκοινιΊςχαιτικτεκνικύςπείρας." (Ηυπογράμμισηδική μου). Ηδιαπίστωσητων πραγματικώνπεριστατικώνανάγε10 ται στην αρμοδιότητα του διοικητικού οργάνου,πουδιε­ ξάγειπροςτούτοέρευνα.Αφούδεδιαπιστωθούντα πραγ­ ματικά περιστατικά εφαρμόζεται σε αυτά ο ισχύον κανόναςδικαίου,γιανα παραχθείηδιοικητική απόφαση. Γι'αυτόκαιη ανυπαρξία ερεύνης,ή όταναυτή είναιελλει15πής,οδηγείστηνακύρωσητηςδιοικητικήςαπόφασης, εφό­ σον δενπροϋπάρχειηορθήδιαπίστωσητων πραγματικών περιστατικών. Αναφέρθηκα στα πιο πάνωπαραθέματααπότο γνω­ στό σύγγραμμα του Στασινόπουλου, που υποστηρίζονται 20 με αναφορέςτου σε γνωστούς έλληνεςκαιξένους μελετη­ τές του διοικητικού δικαίου, και συνόψισα τη γνωστή αρχή της αναγκαιότητας διεξαγωγής δέουσας έρευνας προτού εκδοθεί η διοικητική απόφαση, γιατί κατά τη γνώμη μουαυτάκαι μόνο αρκούνγια νακριθεί ηυπόσυ25 ζήτησηέφεση. ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο διορίστηκε στη θέσηειδι­ κού ιατρού (παθολογία) την 1.3.84. Στις 26.10.90εδημοσιεύθη στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας η από30Φ<*οη της ΕΔΥ, σύμφωνα με την οποία προήχθη στην επίδικη θέση, ανώτερου ειδικού ιατρού (παθολογία). Η θέσηαυτήείναι μόνο προαγωγής.Μεταξύτων 3 απαιτου­ μένωνπροσόντων είναικαιηπολύκαλήγνώσητηςΑγγλι­ κήςγλώσσας. Οδικηγόρος του εφεσίβλητου αιτητήσεεπι35 στολήτουπροςτηνΕΔΥ, στις28.9.90, αναφέρειταεξής: 427 Αρνεμίοης,Δ. Δημοκρατία ν.Πογιατζή

(1992)"Έχω εντολή από το Δρ.Πάμπο Πογιατζή Ειδικό Ιατρόκαικαθ'όλα προσοντούχο υποψήφιογια τις πιο πάνω θέσεις, ναπαρατηρήσω ότιηΕΔΥ οφείλειστα πλαίσια της δέουσας έρευνας να εξετάσει ειδικά το θέματηςγνώσης καιτηςαγγλικήςγλώσσας τωνυπόψη- 5 φίων." Δυο ήσανοι υποψήφιοιγιατηθέση,οεφεσίβλητος και ο προαχθείς - ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Η ΕΔΥ έκρινε πωςοκαταλληλότερος γιαπροαγωγήήτανοδεύτερος. Το μοναδικόνομικόζήτημαπουαπασχόλησε τοσυνά- 10 δελφό μας στην πρωτόδικηδιαδικασία,αλλά και ενώπιον μας,ήτανηεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσίβλητου πως ηΕΔΥδεν έκαμετηδέουσα έρευναγιαναδιαπιστώσει αν ο προαχθείς διέθετε τοεπίμαχο προσόν, της πολύ καλής γνώσης τηςΑγγλικής γλώσσας. Οπρωτόδικος δικαστής 15 ακύρωσε τηνεπίδικη απόφαση,αφού συμφώνησε με την εισήγηση τουδικηγόρουτου εφεσίβλητου. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Διαφωνώ με τηντελικήκρίση του συναδέλφου μουγια τους εξής λόγους. Ταπεριστατικάτηςυπόεξέτασηυπόθε- 20 σης είναι εκπροοιμίου δοσμένα,καιμάλιστακαταυγασμένα απότις αρχές τουδιοικητικού δικαίου. Είναι πραγμα­ τικό γεγονός ότιτασχέδια υπηρεσίας τηςθέσης ειδικού ιατρού (παθολογία),πουκατέχει οπροαχθείς από1.3.84, προνοούσαν ακριβώς το ίδιο προσόν, πολύ καλή γνώση 25 της Αγγλικής γλώσσας, όπως δηλαδή απαιτείταικαι στα σχέδια υπηρεσίας της επίδικης θέσης, του ανώτερου ειδι­ κούιατρού. Ως εκτούτου ηκοινή λογική αναντίρρητα επιβάλλει, και δεν χρειαζόταν οποιαδήποτεπαραπέρα "έρευνα" από ^0 την ΕΔΥ, νακρίνει ωςπραγματικόγεγονός ότιοπροα­ χθείς διέθετε το επίμαχο προσόν, πουείναι το ίδιο με αυτό που απαιτείταιγια τη θέση, στην οποία διορίστηκε από 1.3.84. Το συμπέρασμα όμως αυτό δεν επιβάλλεται μόνο απότηνκοινήλογική,αλλάκαιπαγιώνεταιαπό την 428 3 AAA. Δημοκρατία v.Πογιατζή ΑρτβμΙΛης,Δ. αρχή του διοικητικού δικαίουπερί της νομιμότηταςτου διορισμού του ενδιαφερομένου προσώπου στην προηγού­ μενη θέση,πουουδέποτεπροσεβλήθη.Οποιαδήποτε"έρευ­ να" απότην ΕΔΥγιατοεπίμαχο προσόν, όπως την έχει 5 εισηγηθεί στοπρωτόδικο Δικαστήριο και ενώπιον μαςο δικηγόρος τουεφεσίβλητου, θααπέληγε στην πράξησε αναψηλάφιση του διορισμού του προαχθέντος,πουέγινε την 1.3.84 στηθέση ειδικού ιατρού, πράγμα νομικάανεπί­ τρεπτο. 10 Σε αυτότοσημείο ας μουεπιτραπεί να παρατηρήσω, παρενθεντικά, πωςέναάλλο προσόν που προβλέπει το επίδικο σχέδιο υπηρεσίας είναι και"τριετής τουλάχιστο υπηρεσίαειςτηνθέσιν ειδικούιατρού",θαIjrtav,κατ'ανα­ λογία,παράλογοναεισηγηθεί κανείςπωςηΕΔΥθαέπρε15πεναδιαπιστώσει κατάπόσοτοενδιαφερόμενο πρόσωπο είχε ειδικότητα στην ιατρική, εφόσο κρίθηκε πως είχε τέ­ τοιαειδικότητατο 1983, ότανδιορίστηκε στηθέσηειδικού ιατρού. Για τους πιο πάνω λόγους ηέφεση της Δημοκρατίας 20 θαεπιτύχει και ηεπίδικηαπόφασητης ΕΔΥθαεπικυρω­ θεί. Προχωρώ όμως ναπω λίγες ακόμαλέξεις που επιβε­ βαιώνουν,νομίζω,τηνπροσέγγιση μουστο θέμα.Έχωτην άποψη πως στην εξεταζόμενη περίπτωση αυτόπου θάπρεπενακάμειηΕΔΥ, ανήθελεναασχοληθεί μετην επιστο25 λήτουδικηγόρουτουεφεσίβλητου, ήταναπλή επισήμανση του γεγονότος ότιτοενδιαφερόμενο πρόσωπο υπηρετού­ σε στη θέσηειδικού ιατρού από 1.3.84.Τα σχέδια υπηρε­ σίαςπρόβλεπανγιατηθέση αυτή ακριβώςτο ίδιο προσόν όπως στην επίδικη. Επομένως, είχεδιαπιστωθεί τότε πως 30 διέθετε τοπροσόν της πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής, πουπροβλέπεταικαισταυπόσυζήτηση σχέδιαυπηρεσίας. Επειδήδεπρόκειταιγιαπροσόνπουαποτελεί πνευματικό απόκτημα, λογικό είναι να υποθέσει ένας πως τούτο έχει έκτοτε βελτιωθεί. Γιατου λόγου το ασφαλές, μπορείνα 35 γίνει καιαναφορά στησύσταση τουγενικού διευθυντή, στηδιαδικασίαλήψεως της επίδικης απόφασης,σύμφωνα με την οποία κρίνονται και οιδυο υποψήφιοι ωςεξαίρε­ τοι στακαθήκοντατους, μεελαφράόμως υπεροχήτουεν429 Δημοκρατία ν.Πογιατζή

(1992)διαφερομένου προσώπου, που ασκούσε τα καθήκοντα ανώτερου ειδικού ιατρού στο νευραλγικότερο ιατρικό πόστοτουτόπουμας, τοΓενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετην ευκαιρία αυτή θεωρώσκόπιμο να παρατηρήσω πως οι αρμόδιες υπηρεσίες θαπρέπει να είναι πολύ προ- 5 σεκτικές στον καταρτισμό των σχεδίων υπηρεσίας, έτσι που να αποφεύγονται πρόνοιες που δεν εναρμονίζονται μετηνκοινήλογικήκαιτηνκτηθείσαπείραστοδημοσιοϋ­ παλληλικό δίκαιο.Η έφεσηεπιτρέπεται, ηεπίδικη απόφα­ ση επικυρώνεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για τα 10 έξοδα. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ηαπόφαση πουθαεκδώσωείναιη απόφα­ σητης μειοψηφίας. Εκφράζει,εκτόςαπότιςδικέςμου,και τις θέσεις τουΔικαστήΑρτεμη. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Τοαντικείμενο της έφεσης είναιηαπόφα- J5 σητουΑνωτάτουΔικαστηρίου,μετηνοποίαακυρώθηκεη απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, της 2/10/90, βάσειτης οποίαςπροάχθηκεστηθέση τουΑνώτε­ ρου Ειδικού Ιατρού (Παθολογίας) ο Ανδρέας Γιαννάκη, το ενδιαφερόμενο μέρος. Η ακύρωση έγινε στο πλαίσιο 20 της αναθεώρησης που διενεργήθηκε μετά απόαίτηση του ανθυποψηφίουτου,ΠάμπουΠογιατζή. Η επίδικη διοικητική απόφαση ακυρώθηκε για τον ακόλουθο λόγο: ΗΕΔ.Υ. παρέλειψε ναδιερευνήσει κατά πόσο το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το προβλεπόμενο 25 από το.σχέδιο υπηρεσίαςπροσόν τηςπολύ καλής γνώσης τηςαγγλικήςγλώσσας. Αντί ναπροβείστηδέουσαδιερεύ­ νηση του θέματος,ηΕ.Δ.Υ. έκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχετοπροαναφερθένπροσόνεπειδή"ο Γιαννά­ κη είχε εξεταστεί στα Αγγλικά στις 9/6/88απότην αρμό- 30 δια ΤμηματικήΕπιτροπήσταπλαίσιαπαλαιότερης διαδι­ κασίας πλήρωσης άλλης ίδιας θέσης, καικρίθηκεότι έχει πολύ καλή γνώση της Αγγλικής." Οι παραστάσεις που υποβλήθηκαν απότοδικηγόρο τουΠογιατζή σε σχέσημε τοθέμααυτό,άφησαναμετάβλητη τηθέση τηςΕΑΥ., κρί- 35 νοντας ότι το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το σχετικό 430 3 AAA. Δημοκρατία v. Πογιατζή Πικής, Δ. προσόνλόγω τωνδιαπιστώσεων τμηματικήςεπιτροπήςσε προγενέστερη περίπτωσησταπλαίσιαδιαδικασίαςπλήρω­ σης άλλης θέσης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η ΕΑΥ. είχε ίδιοκαθήκονναδιερευνήσει καινα διαπιστώ5 σει ταπροσόντατων υποψηφίων,καθήκοντο οποίοαπε­ μπόλησε με την υιοθέτηση των διαπιστώσεων άλλου σώ­ ματος, πόρισμα που συνιστούσε εξωγενήπαράγονταγια τους σκοπούς διαπίστωσης των προσόντων των υποψη­ φίωνστην προκείμενηπερίπτωση.Είναιαξιοσημείωτο ότι 10 ηΕΑΥ. υιοθέτησε τοπόρισματηςτμηματικήςεπιτροπής σεπροηγούμενηπερίπτωσηχωρίςναέχεικανενώπιοντης τα στοιχεία και τους λόγους που οδήγησαν εκείνο το σώμαστασυμπεράσματατου.ΗαπόφασητηςΕΑΥ. κρί­ θηκε αντινομική προς τις διατάξεις του άρθρου 35

(2)(β) 15 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, Ν 1/90, και των αρχών που διέπουν την εκπλήρωση τουκαθήκο­ ντος του διορίζοντος σώματος να διερευνήσει τα προσό­ ντα των υποψηφίων όπως συνοψίζονται στην απόφαση της Ολομέλειας Κλέαρχου Μιλτιάδουςκαι 'Αλλωνν. Κν20 πριακής Δημοκρατίας(Α.Ε. 789, 791 και 796, αποφασί­ στηκαν στις 30/5/89και θα δημοσιευθούν στους τόμους

(1989)3 AAA). Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου θεμελιώνει ότι το σχέδιο υπηρεσίας στοιχειοθετεί τις προϋποθέσεις 25 για διορισμό ήπροαγωγήστηΔημόσια Υπηρεσία, καιότι αποτελεί ευθύνη του σώματος στο οποίο εναποτίθεται η εφαρμογήτου σχεδίου υπηρεσίας να διασφαλίσει τηντή­ ρησητου. Ηπληρούμενη θέσηστην υπό εξέταση υπόθεση ήτανθέση προαγωγής.Τοσχέδιο υπηρεσίας έθετε ωςαπα30 ραίτητοπροσόν γιαπροαγωγή"Πολύκαλήγνώση της αγ­ γλικής γλώσσας." 'Οπως επισημαίνεται στην απόφασητης Ολομέλειας στη Χατζηγιάννη και Άλλοι ν. Δημοκρατίας [Προσφυγή614/90κ.α.,αποφασίστηκεστις 16/5/91 και θα δημοσιευθεί στους τόμους

(1991)3 ΑΑΔ. (σκεπτικό 35 πλειοψηφίας)],ηγνώση καλής γλώσσας στο επίπεδοπου υποδηλώνεται από τον όρο "πολύκαλή",συνεπάγεταιευ­ χέρεια έκφρασης σε εκείνη τη γλώσσα, τόσο προφορικά όσοκαιγραπτά. 431 Πικής,Α Δημοκρατία ν.Πογιατζή

(1992)Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η ΕΑΥ. δε διερεύνησε τη γνώση που είχε το ενδιαφερόμενο μέρος της αγγλικής γλώσσας. Στοφάκελοτουενδιαφερόμενουμέρους,όπωςη ΕΑΥ. διαπίστωσε, δεν υπήρχαν οποιαδήποτε στοιχεία πουνακαταδεικνύουνότι ήτανγνώστης τηςΑγγλικής και 5 αν ναι, σε ποιο επίπεδο. Βάσισε την απόφασητης απο­ κλειστικά στις διαπιστώσεις άλλου σώματος (τμηματική επιτροπή)σε άλληδιαδικασία,το οποίο μάλιστα δεν είχε ίδια ευθύνη να κρίνει το θέμα και χωρίς να έχει ενώπιον της τους λόγους, όπως έχουμε επεξηγήσει, πουτο οδήγη- 10 σανσε εκείνο τοσυμπέρασμα. Όπως σωστά διαπίστωσε πρωτόδικα το Ανώτατο Δι­ καστήριο, η ΕΑΥ. παρέλειψε να διερευνήσει τοεπίμαχο θέμα και ουσιαστικά αποποιήθηκε την άσκηση βασικού καθήκοντος. Η παράλειψη διεξαγωγής της δέουσας έρευ- 15 νας στον κρινόμενο τομέα ήταν ολοσχερής. Το γεγονός αυτό, καθώς και η συνάρτηση της απόφασηςμε εξωγενές στοιχείο, συνιστούσαν το κάθε ένα (γεγονός) ξεχωριστό λόγο για την ακύρωση της επίδικης διοικητικής απόφα­ σης. Παρά τη διαπίστωση αυτή, το ενδιαφερόμενο μέρος 20 υπέβαλεότι διασώζεταιηαπόφασηυπότοφωςτου λόγου ή των παρατηρήσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην άσκηση της πρωτοβάθμιας αναθεωρητικής τουδικαιοδο­ σίας στην Παντελίδης ν.Δημοκρατίας [Προσφυγή 358/91, αποφασίστηκε στις 5/6/92 και θα δημοσιευθεί στους τό- 25 μους

(1992)4AAA]. Στηναπόφασηεκείνηαπαντάταιτο εξής απόσπασμα: "Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπηρέτησαν προηγου­ μένως για αρκετάχρόνια στη θέση Βοηθού Εργατικού Λειτουργού και Ασφαλιστικού Λειτουργού 1ης τάξης, 30 σύμφωνα δε μετασχέδιαυπηρεσίαςτων θέσεωναυτών απαιτείταιψηλό επίπεδογνώσης τηςΑγγλικής. Τεκμαί­ ρεται επομένως, και δεν χρειαζόταν παραπέρα έρευνα από την ΕΑΥ., πως οι ενδιαφερόμενοι πληρούσαν κατάτηνπροαγωγήτοπροσόν αυτό." 35 Με έρεισμα το πιο πάνω απόσπασμα,και το γεγονός ότι ηθέση την οποίακατέχει το ενδιαφερόμενο μέροςκαι 432 3AAA. Δημοκρατία v.Πογιατζή Πιχής, A στηνοποίαδιορίστηκε το 1984 προϋποθέτειγνώσητηςαγ­ γλικής γλώσσας στο ίδιο επίπεδο όπως και η κρινόμενη θέση,υποβλήθηκε ότι τεκμηριωνόταν ότι το ενδιαφερόμε­ νο μέρος είχε το απαιτούμενο προσόν και επομένως δεν 5 εγειρόταν θέμαδιερεύνησης τουαπότην ΕΑΥ.. Οι εφεσείοντες καιτο ενδιαφερόμενο μέροςυπέβαλαν ότι ηγέρθη αμάχητοτεκμήριο ότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχετο απαιτούμενοπροσόν, γεγονός πουκαθιστούσε τη διερεύνηση του θέματος απότην ΕΑΥ. εντελώς άσκοπη. 10 Επομένως,ηέρευνατης ΕΑΥ. στο προκείμενο δεν υπήρ­ ξε ατελής. Ο καθ'ου η έφεση υποστήριξε την πρωτόδικη απόφασηως αναπόφευκτη υπό το φως των σχετικών νο­ μοθετικών διατάξεων και της πάγιας νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου για το καθήκον του διοικητικού 15 οργάνου να διαπιστώσει αν οι υποψήφιοι κατέχουν τα προβλεπόμενα προσόντα, προϋπόθεση για το διορισμό ή προαγωγή. Εφόσον η θέση Ανώτερου Ειδικού Ιατρού είναι θέση προαγωγήςκαι υποψήφιοι γιατην πλήρωση της θέσηςθα 20 μπορούσαν να είναι μόνο οι κάτοιχοι της θέσης που κα­ τείχε τοενδιαφερόμενο μέρος,ησχετική πρόνοιατου σχε­ δίου υπηρεσίας πρέπει να κριθεί, αν γίνει δεκτή η θέση των εφεσειόντων και του ενδιαφερόμενου μέρους, ότι ήταν άνευ σημασίας πλεονασμός· συνεπώς, πρέπει να 25 υποθέσουμε ότι ησχετική πρόνοιαπαρόλοπουενέχειχα­ ρακτήρα νομοθετικής ρύθμισης, όπως καιπρόσφαταεπα­ ναβεβαιώθηκε από την Ολομέλεια στη Χατζηπαύλου ν. Α.Η.Κ.[Υπόθεση 927/88,αποφασίστηκε στις 17/1/91 και θα δημοσιευθεί στους τόμους

(1991)3AAA], πρέπει να 30 αγνοηθείκαιουσιαστικά ναδιαγραφείωςπεριττή.Η εισή­ γηση αυτήείναι αντινομικήτόσο προςτηφύσηκαιχαρα­ κτήρα του σχεδίου υπηρεσίας,όσο καιτηνομική υποχρέ­ ωσητουδιορίζοντοςσώματοςγιατηνεφαρμογήτου. Στη Χατζηπαύλου (ανωτέρω), εξετάστηκε διεξοδικά 35 και υπό το φως της προηγούμενης νομολογίας τουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου,ηνομικήυπόστασητων σχεδίων υπη­ ρεσίας.Ταπροσόνταγιαδιορισμό ήπροαγωγήστηΔημό433 Πΐϋήζ, Δ. Δημοκρατία ν. Πογιατζή

(1992)σιαΥπηρεσία καθορίζονταιαποκλειστικάαπότοαρμόδιο εκτελεστικό όργανο,το Υπουργικό Συμβούλιο. Ηαποδο­ χή τουπροτεινόμενου αμάχητου τεκμηρίου θα εξουδετέ­ ρωνε την αρμοδιότητα και τον κυριαρχικό ρόλο του Υπουργικού Συμβουλίου στον καθορισμότωνπροσόντων 5 για διορισμό ήπροαγωγή σε θέσηστηΔημόσια Υπηρεσία. Όπως έχει άλλωστε αποφασιστεί, κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν έχει κεκτημένο δικαίωμαγιαπροαγωγή σε ανώτερη θέση [βλ.μεταξύ άλλων, MeletisandOthers v. 10 CPJL

(1986)3 GLJL, 418; Georghiou andOthersv. Republic

(1986)3C.L.R.,2450; Alexandrou and Others v. Republic

(1984)3C.L.R., 15;Στυλιανούv. Δημοκρατίας (Υπόθεση Αρ.542/84,αποφασίστηκε στις 16/2/90και θα δημοσιευθεί στους τόμους

(1990)3AAA.), καιΚΥΡΙΑ­ ΚΟΠΟΥΛΟΣ -"Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον", Έκδο- 1 5 ση 4η, Τόμος Α,σελ.95]. Δικαίωμα για προαγωγή έχουν μόνο οικατέχοντες, κατά τον κρίσιμο χρόνο, τα προβλε­ πόμενααπότοσχέδιο υπηρεσίαςπροσόντα. Ως προς τηνεφαρμογή τους, τασχέδια υπηρεσίας έχουν το χαρακτήρα νομοθετικής ρύθμισης [βλ.Χατζή- ^0 παύλου (ανωτέρω)],καθοριστικής για την τήρηση της νο­ μιμότηταςστηΔημόσια Υπηρεσία. Οι λόγοι για τους οποίους τοΥπουργικό Συμβούλιο επέλεξε να καταστήσει προϋπόθεση για προαγωγή στη θέση Ανώτερου Ειδικού Ιατρού τηγνώση τηςΑγγλικής ^5 στο προβλεπόμενο επίπεδο, παρόλο πουήτανπροαπαι­ τούμενο προσόν γιαδιορισμό στηθέση που κατείχανοι υποψήφιοι, δενελέγχονται. Ηαπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου ανάγεταιστις εκτιμήσεις τουσώματος για τις λειτουργικές ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας. Όπως 30 επισημαίνεται στην Der Paithogh v. CB.C.

(1984)3 C.L.R., 635,ταπροσόνταταοποίααπαιτούνται για προα­ γωγή είναι εκείνα ταοποίακαθορίζονται στο σχέδιο υπη­ ρεσίας. Δε διερευνάται η κατοχή προσόντων ταοποία ήταν απαραίτητα γαι διορισμό σε προηγούμενη θέση, χα- 35 μηλότερη στην ιεραρχία,τα οποίαδεν προβλέπονται από τοσχέδιο υπηρεσίαςγιαπροαγωγήσεανώτερηθέση. 434 3AAA Δημοκρατίαv.Πογιατζή Πιχής, A Προκύπτει ότι ως θέμα αρχής καινομικής τάξης,δε μπορεί ναισχύσει τοτεκμήριο που επικαλούνται οι εφεσείοντεςκαιτοενδιαφερόμενο μέρος,καιμάλιστααμάχη­ το, καιότι στο βαθμό καιέκταση πουυποστηρίζεται η 5 ύπαρξητουτεκμηρίου αυτούαπότην απόφαση στηνΪΙαντελίδης (ανωτέρω), η αρχή η οποία υιοθετείται είναι εσφαλμένη.Το ίδιοτοάρθρο35(2 (β)καθιστάτηνκατοχή, κατά τοχρόνο πλήρωσης της θέσης, τωνπροβλεπόμενων από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντων, απαραίτητη προΰ10 πόθεσηγιαδιορισμόήπροαγωγήστηΔημόσια Υπηρεσία. Ηαρχήηοποίαυιοθετείται στηνπρωτόδικη απόφαση Παντελίδηςσυγκρούεται μεπρογενέστερη νομολογίατου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποίαδεγίνεται καμιά ανα­ φοράστοκείμενο τηςαπόφασης.Τοπιοκάτω απόσπασμα 15 απότην απόφαση της Ολομέλειας στηΜιλτιάδους(ανω­ τέρω), συνοψίζει περιεκτικά το καθήκον τηςΕΑΥ. για διερεύνηση τωνπροσόντων τωνυποψηφίων: 20 25 "Ανεξάρτητα όμως απότη γνώμη της Τμηματικής Επιτροπής, ηΕπιτροπήέχει μετοΝόμοκαθήκοναερμηνεύσειηίδιατοσχέδιο υπηρεσίας,ναδιακριβώσειτα προσόντα του υποψηφίου ωςπραγματικόγεγονόςκαι τελικά ναεφαρμόσει τοσχέδιο στα γεγονότα τηςκάθε περίπτωσης καινααποφασίσει ανέναςυποψήφιος κα­ τέχει τα προσόντα πουπροβλέπονται στο σχέδιο. Η Επιτροπή έχει τηναρμοδιότητα καιφέρει την ευθύνη για την ερμηνεία, έρευνα και εφαρμογή του σχεδίου υπηρεσίας." Στην προγενέστερη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου στηMichael andAnother v.P.S.C.

(1982)3 C.L.R., 30 726 (πρωτοβάθμια), κρίθηκε ότιηΕ.Δ.Υ. ενέχεικαθήκον ναδιερευνήσει πρωτογενώς ανοιυποψήφιοικατέχουντα απαιτούμενα προσόντα, ανεξάρτητα καιάσχετα απότις διαπιστώσεις άλλου σώματος, που έγιναν στα πλαίσια πλήρωσης άλλης θέσης για την οποία ήταν απαραίτητηη 35 κατοχήτου ίδιουπροσόντος. Σχετικές είναι επίσης οι πα­ ρατηρήσεις του Δικαστηρίου στη LambisandOthers v. Republic

(1986)3C.L.R.,130(πρωτοβάθμια): 435 Δημοκρατία ν.Πογιατζή

(1992)"Hie opinion by the P.S.C. about a candidate on a previous occasion, some years earlier, for thefillingof another post, is an extraneous matter and should not have been allowedto influence the mind of theP.S.C.in formingits finalopinion of thecandidates." 5 Ελληνική Μετάφραση: "Η κρίση της ΕΑΥ. για ένα υποψήφιο σε προγενέστερη περίπτωση, ορισμένα χρόνια ενωρίτερα, για τηνπλήρωση άλλης θέσης, συνιστά εξωγε­ νή παράγοντα ο οποίος δεν έπρεπε να επιδράσει στην κρίση της Ε.ΑΥ. στηδιαμόρφωσητηςτελικής κρίσης των 10 υποψηφίων". Η αρχή η οποία υιοθετείται στη Μιλτιάδους (ανωτέ­ ρω),κατοπτρίζει την πάγια νομολογία τουΑνωτάτου Δι­ καστηρίου ότι το σχέδιο υπηρεσίας στοιχειοθετεί τις απα­ ραίτητες προϋποθέσεις για διορισμό σε δημόσια θέση,και ^ ότι το αρμόδιο σώμα ενέχει πρωτογενές καθήκονναδια­ πιστώσει αν οι υποψήφιοι κατέχουν τα προβλεπόμενα προσόντα κατά τοχρόνο του διορισμού ήτηςπροαγωγής τους. [Βλ. πρωτόδικες αποφάσεις Mytides andAnotherv. RepubUc

(1983)3CLR. 1096; Kapsou v.RepubUc

(1983)3 20 CLR., 1336; Karisv. RepubUc

(1985)3 CLR., 496, και Μούστρας και Άλλοι ν.Δημοκρατίας(Προσφυγή 647/90, αποφασίστηκε στις 18/3/92και θα δημοσιευθεί στους τό­ μους

(1992)4 ΑΑΔ.]. Καταλήγουμε ότι τόσο ως θέμα νομικής υποχρέωσης 25 (άρθρο 35

(2)(β)- Ν1/90), όσο καιωςθέμα νομολογιακής τάξης,ηεφεσιβαλλόμενη απόφασηείναιορθή. Γιατουςπιοπάνωλόγους θααπορρίπταμετηνέφεση. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Κατά πλειοψηφία, η έφεση επιτρέπεται. Δεν εκδίδεταιδιαταγή γιαταέξοδα. ^0 Έφεσηεπιτρέπεταικατά πλειοψηφία χωρίςέξοδα. 436