3ΛΑΛ. 27Νοεμβρίου, 1992 [ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΧΑΙΟΥ, Εφεσείων -Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΟΡΟΚΛΙΝΗΣ, Εφεσίβλητων - Καθ'ων ηαίτηση. Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1025. ΑναθεωρητικήΈφεση — Αντικείμενο —Έφεση χατά τηςαχυρωτιχής απόφασης τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επί προσφυγής βάσει του άρθρου 146τονΣυντάγματος — Δενχωρεί έφεση απότονεπιτυ χόνταδιάδιχο εναντίον πρωτοβάθμιαςδιχαστικήςαπόφασης. 5 Το κρίσιμο νομικό ερώτημα στην παρούσα έφεση ήτανχατά πόσο χωρεί έφεση από τονεπιτυχόντα αιτητή κατά της πρωτόδι κης οχυρωτικής απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου που εξεδό θη στα πλαίσια προσφυγής βάσει του άρθρου 146 τουΣυντάγμα τος. 10 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνέφεση, αποφάσισε ότι: 15 Η ακυρωτική απόφασηεξαλείφει τηδιοικητική πράξηή από φαση. Στην έφεσητοΔικαστήριο εξετάζει πάλι τηνομιμότητατης διοικητικής πράξης ή απόφασης. Εφόσον η διοικητική πράξη ή απόφαση ακυρώθηκε με την πρωτοβάθμια διαδικασία, η έφεση είναιχωρίςαντικείμενο. Μεβάσηταπιο πάνω, δεν χωρεί έφεσηαπόεπιτυχόντα διάδι κο εναντίονπρωτοβάθμιας δικαστικής απόφασης. 20 25 Η διχαστική απόφαση,σύμφωναμετηνπαράγραφο5 του'Αρθρου 146του Συντάγματος: "δεσμεύει πανδικαστήριον,όργανονή αρχήν εντηΔημοκρατία,και ταπερί ων πρόκειται όργανα, αρχαί ήπρόσωπαυποχρεούνταιειςενεργόνσυμμόρφωσιν προςταύτην". Η διοίκηση, μετά την έκδοσηακυρωτικής διχαστικήςαπόφα σης, μεβάσητηνπαράγραφο4(β) του Άρθρου 146 τουΣυντάγματ °ζ· υποχρεούται να επανεξέτασατοθέμα μεβάσητονομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στο χρόνο της απόφασηςπου οχυρώθηκε. 551 Ζαχχαίονν.Συμβ.Βελτ. Οροχλινης
(1992)Η διοίκηση δεσμεύεται απότο αναγκαίομέρος του σκεπτικού τηςδιχαστικήςαπόφασης-(operativefinding)-. Τομέρος τηςδιχαστικής απόφασηςπουπροσβάλλεται μετην παρούσαέφεσηδεναποτελείμέροςτουσκεπτικούτης. Έφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες Υποθέσεις: ΔημοκρατίατηςΚύπρουν. ΓεωργίουΜατθαίουΑ.Ε.832, απόφα σηημερ. 12/7/90Georgnlos Marcou andAnother v.Republic (Minister ofFinance)
(1968)3CLR, 16610 Geoishios Marcou andAnotherr. Republic (Minister ofFinance)
(1967)3CLR,497ΠαναγιώτηςΒανέζηςχαι Αλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας Υπ. Αρ. 320/87κ.ά. απόφασηΟλομ. ημερ. 31/10/1989Georghios Maris v. TheRepublic of Cyprus A.E. 699, αποφ. ημερ. 15 27/1/1989. 'Εφεση. 'Εφεσηεναντίοντηςαπόφασης Δικαστήτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Αρτεμίδης, Δ) που δόθηκε στις 11 Νοεμβρίου, 1988 (Προσφυγή αρ. 60/89) με την οποία 20 απορρίφθηκε αίτημα του εφεσείοντα για ανανέωση ή πα ραχώρησηάδειας γιατοποθέτηση στηνπαραλία διαφόρων ειδώνθαλάσσιαςάθλησης. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατον εφεσείοντα Ζ.Μυλωνάς, γιατους εφεσίβλητους. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα ση. Ο εφεσείων, με την Προσφυγή Αρ. 60/89, ζήτησε, με βάσητο.Άρθρο 146 του Συντάγματος, την ακύρωση από φασης πουκοινοποιήθηκε σ' αυτόνμε επιστολήημερομη νίας 11Νοεμβρίου, 1988, μετην οποίααπορρίφθηκεαίτη- 3 Ρ μά του για ανανέωση ή παραχώρηση άδειας για τοποθέτηση στην παραλία διαφόρων ειδών θαλάσσιας 552 25 3ΑΛΛ. ΖακχαΙου ν. Σνμ£.Βελτ. Οροχλινη; ΣτνλιανΙ&ης,Δ. άθλησης. Δικαστής του Δικαστηρίου τούτου,στην άσκησηπρω τοβάθμιας Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας, με βάση το 'Αρθρο 11
(2)τουπερί Απονομής τηςΔικαιοσύνης (Ποικί5 λαιΔιατάξεις)Νόμουτου 1964, (Αρ.33/64),κήρυξεάκυρη και χωρίς αποτέλεσμα την προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση. Στο τέλος της ακυρωτικής Απόφασης πρόσθεσε:10 15 "Διευκρινίζω όμως πως αυτόπουσυνταγματικάκαι νομικάδικαιούταιοαιτητής,είναιαπόφασηαπό το αρ μόδιο όργανοστηναίτησητουγιαανανέωσητης αδείας τουγιατηντοποθέτησηπάνω στηνπαραλία ορισμένων ειδώνδιεξαγωγής θαλάσσιωναθλημάτων." Η παρούσαέφεσηστρέφεται μόνον εναντίον του πιο πάνωμέρους τηςΔικαστικής Απόφασης. Τοζήτημαπουεγείρεται είναι αν χωρεί προσφυγήαπό επιτυχόντα αιτητή εναντίον πρωτοβάθμιας ακυρωτικής απόφασης. Η Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου οριο2° θετείται απότο Άρθρο 146 τουΣυντάγματος.Τοαντικεί μενο της προσφυγής είναι η νομιμότητα της διοικητικής πράξης ή απόφασης. Το αντικείμενο της αναθεωρητικής έφεσης συνεχίζει ναείναιηνομιμότητατης ίδιαςπράξηςή απόφασης. Ηαναθεωρητικήέφεσηέχει σκοπό ναεξασφα25 λίσει στα μέρη το πλεονέκτημα της γνώμης της Ολομέ λειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε υποθέσεις Αναθεω ρητικής Δικαιοδοσίας, η οποία, με το Άρθρο 146 του Συντάγματος,δόθηκεαποκλειστικά στο Ανώτατο Συνταγ ματικό Δικαστήριο και, κάτω από το Άρθρο 11
(2)του 30 περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου του 1964, (Αρ. 33/64), ασκείται τώρα πρωτόδικα από Δικαστή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου - (βλ. Δημοκρα τία της Κνποον ν. Γεώργιου Ματθαίου, Αναθεωρητική 'Εφεση Αρ. 832, (Απόφαση δόθηκε στις 12 Ιουλίου, 1990, 35 δεδημοσιεύτηκε ακόμα)). ,553 Στυλιανίδης Α. ΖακχαΙουν.Σνμβ.Βελτ.Ορόκλινης
(1992)Η ακυρωτική δικαστικήαπόφασηεξαλείφει ex tunc την κρινόμενηδιοικητική απόφαση. t Παρόμοιο ζήτημα ηγέρθη στην υπόθεση Georghios Marcou and Another v. Republic(Ministerof Finance)
(1968)3 C.L.R. 166), (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 31).Στην 5 πρωτόδικη διαδικασίαο κ. Τριανταφυλλίδης (Δικαστής τότε του Ανωτάτου Δικαστηρίου) ακύρωσε τιςπροσβαλ λόμενες διοικητικές αποφάσεις. Στην Απόφαση του (Georghios Marcou andAnother v. Republic (Minister of Finance)
(1967)3C.L.R.497)- έκαμετιςπιοκάτωπαρατη- 10 ρήσειςστησελ.503:"... what has been safeguarded in favour of public officers suchastheApplicants, underArticle 192,is nota fixed yearly amount, out a contribution by Government to a certain extent of the cost of educating abroad their 15 children; Thus, the Applicants are entitled to education grants which bear the same relation to the total cost of educating theirchildreninGreeceas therelationbetween -n £130and£440." Οι επιτυχόντες αιτητές καταχώρισανέφεση εναντίον τωνπιοπάνωπαρατηρήσεωντηςπρωτόδικης ακυρωτικής ΔικαστικήςΑπόφασης.ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικα στηρίου αποφάσισε ότι η έφεση δεν ευσταθούσε και την απέρριψε.ΟΒασιλειάδης,Πρ.,είπεστιςσελ. 169-170:25 "Οεφεσείων ισχυρίζεταιότι παρ'όλον ότι επέτυχε διά της προσφυγής του να ακύρωσητην διοικητικήν πράξιν,εντούτοιςη απόφασιςπαραβλάπτειταδικαιώματα του καθ' ότι προχωρεί περισσότερον καιαποφασίζει τηνέκτασιντουδικαιώματοςτουδι"εκπαιδευτικόνεπί- 30 δομα. Εκ μέρους του εφεσίβλητου προβάλλεται ο ισχυρι σμός ότι σκοπός της προσφυγής ήτο η ακύρωσις της διοικητικής πράξεως.Καιεφ"όσοναύτηεκηρύχθη άκυ554 3 ΑΛΛ. ΖαχχαΙου ν.Σνμ0. BfiU.Ορόκλινης ΣτνλιανΙδης, Λ. ρος τούτο πρέπει να σημαίνη το τέλος της παρούσης διαδικασίας. 5 10 15 ΚλΙνομεν υπέρτηςαπόψεωςότι ο ισχυρισμός ούτος ευσταθεί,δεδομένουότι διατηςεκδοθείσηςαποφάσεως το θέμα παραπέμπεταιεκ νέου εις την διοίκησιν. Την άποψιν ταύτην ενισχύει και η συνήθως χρησιμοποιού μενηφρασεολογία, ότι ηδιοικητικήπράξιςτης οποίας τοκύροςαμφισβητείται,κηρύττεταιάκυροςκαιεστερημένη παντόςνομικούαποτελέσματος. Καθ'όσοναφορά εις ταςάλλας παρατηρήσειςτου δικαστού,όστις εξεδίκασε την υπόθεσιν, δεν νομίζομεν ότι δυνάμεθα σήμε ρονναεισέλθωμεν. Εκείνο το οποίον καλούμεθα να αποφασίσωμεν είναι κατάπόσον ηαπόφασιςδι1ης ηκυρώθηηδιοικητική πράξις ευσταθεί ή όχι. Και ουδεμία περί τούτου υπάρχει αμφιβολία.Συνεπώςηέφεσις δεν ευσταθείκαι απορρίπτεται." Ταπιοπάνωαποτελούναπάντησηστοζήτημαπουεγεί ρεταιστηνπαρούσαέφεση. 20 Ηακυρωτικήαπόφασηεξαλείφει τηδιοικητικήπράξη ή απόφαση. Στην έφεση το Δικαστήριο εξετάζει πάλιν τη νομιμότητα της διοικητικής πράξης ήαπόφασης.Εφόσον ηδιοικητική πράξηήαπόφασηακυρώθηκε με τηνπρωτο βάθμιαδιαδικασία,ηέφεσηείναιχωρίς αντικείμενο. 25 Με βάσηταπιο πάνω, δεν χωρεί έφεση απόεπιτυχό ντα διάδικο εναντίον πρωτοβάθμιας δικαστικής απόφα σης. Η δικαστική απόφαση, σύμφωνα με την παράγραφο5 του Άρθρου 146 του Συντάγματος: "δεσμεύει πανδικα30 στήριον, όργανον ή αρχήν εν τηΔημοκρατία,και ταπερί ωνπρόκειταιόργανα,αρχαίή πρόσωπαυποχρεούνται εις ενεργόν συμμόρφωσιν προςταύτην". Η διοίκηση, μετά την έκδοση ακυρωτικής δικαστικής 555 ΣτνλιανίΑιβ, Δ. Ζακχαίονν.Σνμ£.Βελτ. ΟρόίΟιντκ
(1992)απόφασης, με βάση την παράγραφο 4(β)του Άρθρου 146 του Συντάγματος, υποχρεούταινα επανεξετάσει τοθέμα με βάσητο νομικό και πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε στο χρόνο της απόφασηςπουακυρώθηκε-(βλ.Παναγιώ της Βανέζη και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπο- . 5 θέσεις Αρ. 320/87, κ.α., (Απόφαση (Ολ.) δόθηκε στις 31 Οκτωβρίου,1989,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). Η διοίκηση δεσμεύεται από το αναγκαίομέρος του σκεπτικούτηςδικαστικήςαπόφασης - (operativefinding)(βλ.GeorghiosHarisv. TheRepublicof Cyprus, Αναθεωρη- 10 τική Έφεση Αρ. 699, (Απόφαση δόθηκε στις 27Ιανουα ρίου, 1989,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). Το μέροςτηςδικαστικήςΑπόφασηςπουπροσβάλλεται μετην παρούσα έφεσηδεν αποτελεί μέρος τουσκεπτικού της. θεωρούμε χρήσιμο να παραθέσουμε αποσπάσματα 15 από την Απόφαση του Δικαστή Ιωσηφίδηστην υπόθεση Georghios MarcouandAnother v. Republic (Minister of Finance)
(1968)3CX.R. 166,στιςσελ. 170και171:"TheAppellant (Applicant) in this case was askingthe Court to declare thatthe decision of theRespondent was 20 null and void and of no effect whatsoever, under the provisions of Article 146, paragraph 4(b), of the Constitution. In fact the learned Judge, who heard this case at first instance, made the declaration sought in favour of the Appellant. Once the decision has been 25 declared null and void it is now the duty of the Administration toreconsider thematter.". "I am of the view that, once the decision of the Respondent has been declared null andvoid andit is his 30 duty'to re-examine the matter, the whole matter should be left open. If theparty concernedi.e. theAppellant, is aggrieved by any fresh decision of the Administration then hewill have the right tofile a fresh recourse under the provisions of Article 146, if he can bring himself 35 556 3ΑΛΛ. 5 ΖαχχαΙονν.Σνμ0.Βελτ.Ορόχλινης ΣτυλιανΙΑης,Δ. within the ambit of thatArticle,which providesthat,ona complaint against an administrative decision that it is contrary to any of theprovisions of the Constitution or of any law orwas madeinexcessor abuseof powers, this Court has power to examine the matter and, if satisfied thatthecomplaint hasbeen proved,declare such decision null andvoid." θέλουμε ναπαρατηρήσουμεότι δενείναι επιθυμητό τα Δικαστήρια ναπροβαίνουνσε μη αναγκαίες παρατηρήσεις 10 στις αποφάσεις τους, οι οποίες πιθανόν να θεωρηθούν από τη διοίκηση, έστω εσφαλμένα, ως περιοριστικές οποιωνδήποτε δικαιωμάτωντα οποία οι αιτητέςπιθανόν ναέχουνβάσειτουΣυντάγματοςήτουνόμου. Ηέφεση απορρίπτεται. 15 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Έφεση απορρίπτεται χωρίςδιαταγή για έξοδα 557