(1992)24 Μαρτίου, 1992 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΠΑΛΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 574/91). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Σννεκδίκαση προσφυγών — Συνάφεια — Η απόφαση Κλέαρχος Μίλτιάδονς χ,ά. ν. Δημοκρατίας - Διαφοροποίηση της κριθείσας περίπτωσης και πρόκριση τηςχωριστής εκδίκασης — Ανάλυση. Με την ενδιάμεση αυτή απόφασηεπί της αντίστοιχης αίτησης των καθ' ων η αίτηση,κρίθηκε από το Δικαστήριο το ζήτημα της δυνατότητας και σκοπιμότητας συνεκδικασης των συναπτομένων, ικανών, προσφυγών περί τις 10 προαγωγές, στις οποίες προέβηη ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου,στηθέση Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. Το Ανώτατο αποφάσισεότι: 10 Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αίτηση,
- Είναι ορθό πως προσφυγές που προσβάλλουν την ίδια πράξη πρέπει να συνεκδικάζονται. Σχετική είναι η πρόσφατη απόφασηΟλομέλειας Κλέαρχος Μιλτιάδονς κ.ά. ν. Δημοκρατίας. Η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται σαφώς. Η αίτηση δεν αποσκοπεί στη συνένωση μόνο των 20 προσφυγών που στρέφονται κατά της εγκυρότητας των προαγωγών. Στοχεύει τη συνεκδίκαση και προσφυγών που δεν στρέφονται κατά της εγκυρότητας των προαγωγών καθ' εαυτών αλλά,αντίθετα,παίρνουναυτήτην εγκυρότητα σαν δεδομένηκαιαμφισβητούντηνημερομηνία,απλώς, έναρξης 25 1074 15 Κυπριανούv.ΑΤΗΚ 4 ΑΛ.Α. τηςμηαμφισβητούμενηςαπόφασης. 5 *0 15 20 25 30
- Σεαντίθεσηπροςτις υποθέσεις ΚλέαρχοςΜιλτιάδονςκ.ά.ν. Δημοκρατίας,εδώ, υπάρχει ανομοιότητα ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμακαιδιαμετρικήαντίθεσηως προς τοβάθροτωνεπιχειρημάτων ανάλογαμετηνπερίπτωση.
- Είναιλογική θέσητης Αρχής πως η ξεχωριστή εκδίκασητων προσφυγών θα ήταν ενδεχόμενο να οδηγήσει στην έκδοση αποφάσεων που στη μία περίπτωση θα προσδιόριζαν ημερομηνία έναρξης των προαγωγών και στην άλλη θα κήρυσσαν τιςπροαγωγέςάκυρεςστο σύνολο τους.Αλλάδεν θα υπάρχει τέτοιος κίνδυνος αν μετά από κατάλληλο δικονομικό διάβημα, εγκριθεί η εκδίκαση πρώτα των προσφυγών που προσβάλλουν την εγκυρότητα των προαγωγών στο σύνολο τους.
- Δεν είναι ορατό πως τα πράγματαθα απλουστεύονταν με την επιδιωκόμενη συνεκδίκαση. Μάλλον ναπεριπλέκονταν. Οδικηγόρος της Αρχής ισχυρίστηκε πως ησυνεκδίκαση δεν θα στερούσε σε οποιονδήποτε τη δυνατότητα νααναπτύξει όλα τα επιχειρήματα του. Αυτό σημαίνει ότι, στην ίδια διαδικασία, άλλοι θαυποστήριζαν ότι'οι προαγωγές πρέπει να ακυρωθούν και άλλοι θα συζητούσαν την ημερομηνία έναρξης τους με το δεδομένο ότι είναι έγκυρες. Θα αναπτύσσοντανέτσι επιχειρήματαπάνωσε υποθετική βάση. Πρακτικά,καισε περίπτωσηκατάληξηςτουΔικαστηρίου σε αποδοχή των, υποθετικά, συνεκδικασθεισών προσφυγών κατά του κύρους των προαγωγών, η συνεκδίκαση καθ' εαυτήνθααπέβαινετουλάχιστονάχρηστη. Ηαίτησηαπορρίπτεται μεέξοδα. 35 Αναφερόμενη υπόθεση: Μιλτιάδους και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1318. Αίτηση. 40 Αίτηση απότην ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου για τη συνένωση και συνεκδίκαση των προσφυγών κατά της προαγωγής στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. 1075 Κυπριανού v. ΑΤΗΚ
(1992)Κ. Χατζηιωάννου, γιατους αιτητές-καθ' ων η αίτηση. Καμία εμφάνιση γιατους καθ' ων ηαίτηση-αιτητές στις Προσφυγές Αρ. 574/91, 718/91 και 818/
- 5 Γ. Τριανταατυλλίδης, για τον καθ' ου η αίτηση-αιτητή στην ΠροσφυγήΑρ. 583/
- Λ. Παπαφιλίππου, για τον καθ' ου η αίτηση-αιτητή στην ΠροσφυγήΑρ. 659/
- 10 Ε. Αναστασιάδον (Α/νις) για τον καθ' ου η αίτησηαιτητήστην ΠροσφυγήΑρ. 703/
- Α. Λαδάς, για τον καθ' ου η αίτηση-αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 711/
- 15 Ε. Ευσταθίου, για τους καθ' ων η αίτηση-αιτητές στις Προσφυγές Αρ. 772/91, 785/91, 786/91, 787/
- 20 Θ. Ιωαννίδης, για τον καθ' ου η αίτηση-αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 802/
- Τ. Παπαδόπουλος, για τους καθ' ων η αίτηση-αιτητές στις Προσφυγές Αρ. 804/91, 809/91,813/
- 25 Τ. Παπαδόπουλος, για το ενδιαφερόμενο μέρος, Κ. Σολέα. Ε. Ανασταοιάδου (Δ/νις), για το ενδιαφερόμενο μέρος,Χ. Περικλέους. 30 Cur.adv. vult. Ο Δικαστής κ. Κωνσταντινίδης ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. 35 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την απόφαση της ημερομηνίας 12 Ιουνίου, 1991, η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου προήγαγε δέκα πρόσωπα στη θέση του Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού. Ασκήθηκαν 15 προσφυγές σε σχέσημετην απόφασηαυτή. 40 Με τις οκτώ από τις προσφυγές αυτές,'ισάριθμοι μη 1076 4 Α.Α.Δ. Κυπριανού ν.ΑΤΗΚ Κωνστανηνίδης, Δ. προαχθέντες προσβάλλουν τηνπράξη στην ολότητα της και επιδιώκουν την ακύρωση των προαγωγών. Οι υπόλοιπες προσφυγές ασκήθηκαν από επτά εκτων ιδίων των προαχθέντων. Οιπέντε από αυτούς προσβάλλουν το 5 μέρος τηςαπόφασης που αφοράτην ημερομηνία έναρξης της προαγωγής τους. Υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να ήταν προγενέστερη ηημερομηνία αυτή μεβάση τις αρχές που διέπουν την επανεξέταση μετά από ακυρωτική απόφαση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Ένας από αυτούς, 10 προσβάλλει παράλληλα το μέρος της απόφασης που αναφέρεται στη αναδρομικότητα της προαγωγής τεσσάρων από τους προαχθέντες. Το ίδιο αίτημα υποβάλλει και ένας ακόμααπότους προαχθέντες σεσχέση όμως μεέξιαπό τους συναδέλφους του πουπροάχθηκαν. 15 Η τελευταία από τις προσφυγές, ασκήθηκε από προαχθέντα προληπτικά, όπως προκύπτει από όσα σημειώνει ο ίδιος. Την καταχώρισε μόνο και μόνο γιατί προσβλήθηκε η δική του προαγωγή. Αυτή η προσφυγή στρέφεται κατά της προαγωγής δύο ενδιαφερομένων 20 μερών. 25 Η Αρχήυπέβαλε αίτηση για την συνεκδίκαση όλων των πιο πάνω προσφυγών επειδή, όπως αναφέρεται, προσβάλλουν τηνίδια διοικητική πράξη καιεγείρουντα ίδια γεγονότα και νομικά σημεία. Έξιαπό τους αιτητές δεν συμφωνούν μετην συνεκδίκαση. Το κεντρικό σημείο, όπως αυτό προκύπτει απότο περιεχόμενο των γραπτών ενστάσεων που 30 καταχωρίστηκαν και την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε ενώπιον μου, συνίσταται στο εξής: Οι προσφυγές που ασκήθηκαν από τους προαχθέντες παίρνουν ως δεδομένη τηνεγκυρότητα των προαγωγών. Προσβάλλεται με αυτές μόνο τομέρος της απόφασηςπου 35 αναφέρεται στην ημερομηνία έναρξης τους. Το αποτέλεσμα της εκδίκασης των προσφυγών που ασκήθηκαν απότους προαχθέντες,δεν είναι δυνατό, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να επηρεάσει την εγκυρότητα των ιδίων προαγωγών. Αντίθετα οι προσφυγές που 40 ασκήθηκαν απόμη προαχθέντες αφού στρέφονται κατά της εγκυρότητας των προαγωγών, εγείρουν ζητήματα πραγματικά και νομικά εντελώς διαφορετικά. Το αποτέλεσμα της εκδίκασης τους θα οδηγήσει είτε στην 1077 Κωνσταντινίδης,Α. Κυπριανού ν.ΑΤΗΚ
(1992)ακύρωση των προαγωγών είτε στην επικύρωση της απόφασης όπως αυτήεκδόθηκε. Έχοντας υπόψη αυτήτη διαφορά, η συνεκδίκαση είναι δικονομικά ανεπίτρεπτη διότι στην ίδια διαδικασία, το ίδιο πρόσωπο,θαήτανκαι αιτητής και ενδιαφερόμενο μέρος. Εκτός αυτού, η ανομοιογένεια των θεμάτων που εγείρονται στην κάθε προσφυγή και η ιδιαιτερότητα των πραγματικών περιστατικών τους, θα καθιστούσε την διαδικασία πολύπλοκη. 5 10 Από την άλλη, η Αρχήυποστηρίζει πως όχι μόνο είναι επιθυμητό αλλά είναι και επιβεβλημένο να συνεκδικαστούν οι προσφυγές μια και όλες στρέφονται κατά της ίδιας απόφασης. Δόθηκε έμφαση στο ότι τυχόν χωριστή εκδίκαση των προσφυγών θα ήταν δυνατό να 15 οδηγήσει στο αποτέλεσμα να προσδιοριστεί σε μερικές από τις προσφυγές ηημερομηνία έναρξης τωνπροαγωγών ενώ σ' άλλες να ακυρωθούν οι προαγωγές στο σύνολο τους. Ανέφερε όμως ταυτόχρονα ο δικηγόρος της Αρχής πως και στην περίπτωση της συνεκδίκασης το Δικαστήριο 20 θα πρέπει να αποφασίσει ξεχωριστά τα θέματα που εγείρονται σε κάθε μια από τις προσφυγές. Έτσι, όπως έχω αντιληφθεί τησυνολική ιδέατης εισήγησης της Αρχής, το κέρδος απότη συνεκδίκαση θασυνίστατο στη διά μιας και με μια απόφαση, στην ίδια διαδικασία, επίλυση όσων 25 από ταζητήματαείναικοινά. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ σε αναφορά στις επί μέρους διαφορές και ομοιότητες των θεμάτων που εγείρονται στις προσφυγές. Δεν χρειάζεται ακόμα να 30 ασχοληθώ με το αυστηρά δικονομικό ζήτημα που έχει εγερθεί ήακόμαστις ενδεχόμενες δυσκολίες προσαρμογής της Δ.14 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της διοικητικής δίκης όταν σ' αυτή θα δικάζονται προσφυγές όπως οι 35 εξεταζόμενες. Έχω καταλήξει στην απόφαση πως δεν ενδείκνυται η συνεκδίκαση των προσφυγών για το θεμελιακό λόγοπουθαεξηγήσω. Είναι ορθό πως προσφυγές που προσβάλλουν την ίδια 40 πράξη πρέπει να συνεκδικάζονται. · Ο δικηγόρος της Αρχής αναφέρθηκε συναφώς σε σχετική απόφαση της 1078 4 Α.Α.Δ. Κυπριανού ν.ΑΤΗΚ Κωνσταντινίδης, Α. Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου που όμως δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα και την οποία δεν μπόρεσε να εντοπίσει. Πρόκειται για την απόφαση της Ολομέλειας στις υποθέσεις Κλέαρχος Μιλτιάδονς ν. Δημοκρατίας, 5 Α.Ε. 789, ΗλίαςΗλιάδης και Αλλοι ν.Δημοκρατίας, Α.Ε. 791, Χρίστος Χριστονδια και Άλλος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 796, ημερομηνίας 30 Μαΐου, 1989, που συνεκδικάστηκαν. Το σχετικό απόσπασμαβρίσκεται στις σελ. 1324-1325 της απόφασης του Δικαστή Δ.Γ. 10 Στυλιανίδηκαι είναιτοακόλουθο:"Μετά από ακυρωτική απόφαση σε μία προσφυγή, άλλη προσφυγή, μετην οποίαπροσβάλλεται η iOLaπράξη, καθίσταται χωρίς αντικείμενο και απαράδεκτη, λόγω του 15 δεδικασμένου, εκτός αν υπάρχει λόγος έκδοσης νέας ακυρωτική απόφασηςγια τους σκοπούς της παραγράφου 6 του Αρθρου 146. Το ίδιο δεν ισχύει για επικυρωτική απόφαση. Η νομιμότητα πράξης που επικυρώθηκε από το Δικαστήριο μπορεί να συνεχίζει να είναι αντικείμενο 20 αμφισβήτησης σε άλλη διοικητική δίκη αν προβάλλονται άλλοι λόγοι. Η απόφαση ακύρωσης δεσμεύει όλους, ενεργεί erga omnes. Αλλη διαφορά μεταξύ ακυρωτικής και επικυρωτική απόφασης είναι ότι στην επικυρωτική απόφαση η παράγραφος 6 του άρθρου 146 δεν έχει 25 εφαρμογή. Για τον πιο πάνω λόγο, όχι μόνο είναι επιθυμητό, αλλά και επιβεβλημένο προσφυγές που προσβάλλουν την ίδια πράξη να συνεκδικάζονται και το Δικαστήριο ή 30 Δικαστής, ή Δικαστές, που ασκούνπρωτοβάθμια δικαιοδοσία, εκδίδουν μια απόφαση για την ακύρωση ή επικύρωση ολικά ή μερικά της προσβαλλόμενης πράξης(βλ. Δένδια - "Διοικητικόν Δίκαιον" Τόμος Γ', σελ. 309, 352- Τσάτσου -"ΗΑίτησις Ακυρώσεως", 3ηΈκδοση, σελ. 35 174· Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σελ. 279* Movi Papaioannou and Others v. The Republic of Cyprus, through the Educa tional Service Commission and Others
(1989)3 C.L.R. 38). 40 Η περίπτωση εδώ είναι σαφώς διαφορετική. Όπως σημείωσα, η αίτηση δεν αποσκοπεί στην συνένωση μόνο 1079 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυπριανούν.ΑΤΗΚ
(1992)των προσφυγών που στρέφονται κατά της εγκυρότητας των προαγωγών. Το κατά πόσον θα ήταν ορθό ήακόμα επιβεβλημένο να συνεκδικαστεί εκείνη η κατηγορία των προσφυγών ή ενδεχομένως και η άλλη, δεν είναι ζήτημα που έχει εγερθεί ενώπιον μου. Εφόσον εγερθεί, θα 5 εξεταστεί και η απόψη που εκφράστηκε πως στην πραγματικότητα, έχοντας υπόψη συγκεκριμένα ιδιάζοντα στοιχεία, η απόφαση της Αρχής ενσωματώνει όχι μια αλλά τόσες αποφάσειςόσεςκαι οι προαγωγές. Η αίτηση αποσκοπεί στη συνεκδίκαση και προσφυγών που δεν στρέφονται κατά της εγκυρότητας των προαγωγών αυτών καθ' εαυτών αλλά, αντίθετα, που παίρνουν αυτή την εγκυρότητα ως δεδομένη. Σε αυτή την κατηγορία των προσφυγών, οι αιτητές υποστηρίζουν 15 ότι ορθά και έγκυρα προάχθηκαν και οι ίδιοι και τα ενδιαφερόμενα σε αυτές μέρη. Αυτό το δέχεται και η Αρχή και μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα πως όσα ενδιαφερόμενα μέρη εμπλέκονται σε αυτές, δεν θα έχουν διαφορετική άποψη. Αμφισβητείται σε αυτές μόνο 20 η εγκυρότητα της απόφασης ως προς την ημερομηνία έναρξης των αντίστοιχων προαγωγών. Στις Αναθεωρητικές Εφέσεις που ανέφερα, η ταυτόχρονη αμφισβήτηση της εγκυρότητας της ίδιας 25 πράξης σε περισσότερες της μιας προσφυγές, σήμαινε ότι ηαπόφασησε οποιαδήποτε απόαυτές,θακαθιστούσε τις υπόλοιπες χωρίς αντικείμενο. Εφόσον δεόλες στόχευαν προς το ίδιο αποτέλεσμα, η συνεκδίκαση τους εξασφάλιζε την εξέταση όλων των θεμάτων που 30 εγείρονταν αναφορικά με το αν θα έπρεπε ή όχι να ακυρωθεί ηπροσβαλλόμενη πράξη. Εδώ, υπάρχει ανομοιότητα ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα και διαμετρική αντίθεση ως προς το βάθρο 35 των επιχειρημάτων ανάλογα μετην περίπτωση. Βλέπω τη λογική της θέσης της Αρχής πως η ξεχωριστή εκδίκαση των προσφυγών θαήταν ενδεχόμενο να οδηγήσει στην έκδοση αποφάσεων που στη μια περίπτωση θα προσδιόριζαν ημερομηνία έναρξης των προαγωγών και στην άλλη θα κήρυσσαν τις προαγωγές άκυρες στο σύνολο τους. Αλλά αυτό το ανεπιθύμητο 1080 4 0 10 4 Α.Α.Δ. 5 Κυπριανού ν.ΑΤΗΚ Κωνσταντινίδης, Δ. αποτέλεσμα θαείναι ενδεχόμενο ναεπέλθει ανάλογαμε το ποιακατηγορίαυποθέσεων θαεκδικαστεί πρώτα. Δεν θα υπάρχει τέτοιος κίνδυνος αν μετά απο κατάλληλο δικονομικό διάβημα, εγκριθεί η εκδίκαση πρώτα των προσφυγών που προσβάλλουν την εγκυρότητα των προαγωγών στο σύνολο τους. Ταυτόχρονα δεν βλέπω πως τα πράγματα θα απλουστεύονταν με την επιδιωκόμενη συνεκδίκαση. Η 10 εντύπωση μου είναι πως θαπεριπλέκονταν. Ο δικηγόρος της Αρχής ισχυρίστηκε πως η συνεκδίκαση δεν θα στερούσε σε οποιονδήποτε τηδυνατότητα νααναπτύξει όλα ταεπιχειρήματα του. Αυτό σημαίνει ότι, στην ίδια διαδικασία, άλλοι θα υποστηρίζουν ότι οι προαγωγές 15 πρέπει να ακυρωθούν και άλλοι θα συζητούν την ημερομηνία έναρξης τους με το δεδομένο ότι είναι έγκυρες. Θααναπτύσσονταν έτσι επιχειρήματα πάνωσε υποθετικήβάση. 20 Ας δούμε το ζήτημα από την πρακτική του σκοπιά. Έστω ότι το δικαστήριο καταλήγει σε απόφαση ακύρωσης τωνπροαγωγών στοσύνολο τους. Σύμφωνα με την εισήγηση του δικηγόρου της Αρχής θα πρέπει, παρόλο τούτο, να εξεταστεί στην ίδια διαδικασίακαιτο 25 ζήτημα της ημερομηνίας έναρξης των προαγωγών προκειμένου να καλυφθούν τα θέματαπου εγείρονται σε όλες τιςπροσφυγές. Με τον τρόπο όμως αυτό,ο στόχος της συνέκδίκασης δεν θα επιτυγχανόταν και,από την άλλη, όχι μόνο τα επιχειρήματα αλλά και το σχετικό 30 μέρος τηςαπόφασης θαστηριζόταν σε υποθετική βάση. Αν πάλιν, πάντα μετηνπροϋπόθεση ότι το Δικαστήριο θα κατέληγε σε απόφαση ακύρωσης τωνπροαγωγών, θα ήταν δικονομικά δυνατό απλώς να απορριφθούν οι προσφυγές που προσβάλλουν την ημερομηνία έναρξης 35 τωνπροαγωγών ωςστερούμενες πια αντικειμένου, αυτό θα γινόταν όχι εξ αιτίας των επιχειρημάτων που αναπτύχθηκαν σε εκείνες. Επομένως, καισε αυτήντην περίπτωση ηεμπλοκή τους στην ίδια διαδικασίαθαήταν αχρείαστη και απλώς θα δημιουργούσε επιπρόσθετα 40 προβλήματα. Για τους πιοπάνω λόγους ηαίτηση απορρίπτεταιμε έξοδα εναντίον της Αρχής και υπέρ των καθ' ων η αίτηση 1081 Κωνσταντινίδης, Δ. Κυπριανού ν.ΑΤΗΚ
(1992)που καταχώρισανένσταση. Καμιά άλληδιαταγήγια έξοδα. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα. 1082 5