(1992)31 Μαρτίου,1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στήςΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΑ Κ. ΣΤΑΥΡΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 729/90). Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — Επέμβαση Δικαστηρίου — Το Δικαστήριο δεν ασκεί διοίκηση αλλά έλεγχο της νομιμότητας των εκτελεστώνπράξεων τηςΔιοίκησης— Μόνο όταν τεκμηριώνεται κατάχρηση εξουσίας επεμβαίνει το Δικαστήριο στην ουσιαστική εκτίμηση τηςΔιοίκησης. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Πλεονέκτημα — Εκτέλεση καθηκόντων θέσης ανώτερης από αυτήν που κατέχει υπάλληλος — Δεν αποτελεί πλεονέκτημα — Μέτρο κρίσης είναι η επιτυχία άσκησης των καθηκόντων που ανατίθενται μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζει το σχέδιο υπηρεσίας. Ηαιτήτριαπροσέβαλε με την προσφυγήτης αυτήτην απόφαση των καθ' ων η αίτηση να προάγουν στη θέση Προϊσταμένης Αδελφής το ενδιαφερόμενομέρος αντίαυτής. 5 10 15 Η μοναδική ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δυο υποψηφίων ήταν ο χρόνος υπηρεσίας τους στον οποίο υπερτερούσε καταφανώς το ενδιαφερόμενομέρος. 20 Αποτέλεσε ισχυρισμό της αιτήτριας πως έπρεπε νααποδοθεί διάφορη σημασία στις εμπιστευτικές της εκθέσεις από εκείνη την οποία αντικειμενικά είχαν,ενόψει των καθηκόντωνπουτηςείχαν ανατεθεί. 1184 4Α.Α.Λ. Σταύρουν. Δημοκρατίας Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 5 10 15
(1)Υπό το φως των υπηρεσιακών δεδομένων των υποψηφίων και του συνόλου των γεγονότων, η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους ήτανόχι μόνο λογικά εφικτήαλλά και φυσιολογική. Εκτός αν διαπιστωθεί οποιαδήποτε παρέκκλιση απότη διαδικασίαγια πλήρωση της θέσης, δε δικαιολογείται οποιαδήποτε επέμβαση με τη ληφθείσα απόφαση. Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι το Δικαστήριο δεν ασκεί διοίκηση αλλά έλεγχο της νομιμότητας (σε συνάρτηση με τους κανόνες για χρηστή διοίκηση) των εκτελεστών πράξεων της Διοίκησης. Μόνο όπου διαπιστώνεται έκδηλη υπεροχή του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους το δικαστήριο υπεισέρχεται στην ουσία της επιλογής του αρμόδιου διοικητικού οργάνου. Τούτο είναι επιτρεπτό όταν η υπεροχή είναι έκδηλη και έχει αντικειμενική υπόσταση σε βαθμό που να τεκμηριώνεται εξαντικειμένου κατάχρησηεξουσίας. 20 25
(2)Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι έπρεπε να αποδοθεί διάφορη σημασία στις εμπιστευτικές της εκθέσεις από εκείνη την οποία αντικειμενικά ενείχαν, ενόψει των καθηκόντων τα οποία της είχαν ανατεθεί,δεν τεκμηριώνει λόγο για επέμβασημετηνεπίδικηαπόφαση. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: HadjiSawa v.Republic
(1982)3 C.L.R. 76Hadjiloannou v.Republic
(1983)3 C.L.R. 1041· 35 Θωμά v. Κεντρικής Τραπέζης Κύπρου και Αλλων
(1991)4(E) ΑΛΛ. 4188· Χαραλαμπίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 414. 40 45 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Ε π ι τ ρ ο π ή ς Δημόσιας Υπηρεσίας με την ο π ο ί α το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε στη θέση Προϊσταμένης Αδελφής στον κλάδο Ιατρικών Υπηρεσιών, αντί της αιτήτριας. 1185 Σταυρόν ν.Δημοκρατίας
(1992)Π.Παύλου, γιατηναιτήτρια. Κ. Σταυρινός, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων ηαίτηση. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. Ο Δικαστής κ. Πικής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 10 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η αιτήτρια και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν μεταξύ των τεσσάρων υποψηφίων που συστήθηκαν από την τμηματική επιτροπή για προαγωγή στη θέση 15 Προϊσταμένης Αδελφής. Και οι δυο κατείχαν την οργανική θέση της Επόπτριας Θαλάμου από 1.12.83 και πληρούσαν τις προϋποθέσεις για ανέλιξη στην επόμενη βαθμίδα της ιεραρχίας. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, τόσο ηαιτήτριαόσο καιτο ενδιαφερόμενο μέρος, είχαν σε 20 πίστη τους εξαιρετική προσφορά στο νοσηλευτικό κλάδο των Ιατρικών Υπηρεσιών. Η μόνη ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους αφορούσε το χρόνο της υπηρεσίας τους. Η υπηρεσία της Κατίνας Παπαχριστοφή, του ενδιαφερόμενου μέρους, ως αδελφής νοσοκόμας, άρχισε 25 την 1.10.55, ενώ εκείνη τηςαιτήτριαςπολύ μεταγενέστερα, την 1.4.70. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων, στις οποίες γίνεται ιδιαίτερη αναφοράστην απόφασητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, εκείνες των τελευταίων πέντε ετών πριν την προαγωγή (1985 - 1989), 30 κατοπτρίζουν το επίπεδο της αξίας τους. Και οι δυο αξιολογούνται ως "Εξαίρετες", γενικά και ειδικά στις επί μέρους αξιολογήσεις με μόνη διαφορά ότι το ενδιαφερόμενο μέρος σε ένα από τα 12 στοιχεία κρίσεως στην έκθεση του 1985 βαθμολογείται ως "Λίαν Καλή". 35 Ο Γενικός Διευθυντής, με βάση τα κριτήρια που καθιερώνει ο νόμος, σύστησε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο μέρος. Δε διαπιστώνεται οποιαδήποτε αντινομία μεταξύ της σύστασης του καιτων υπηρεσιακών 40 στοιχείων των υποψηφίων. Συνεπώς θαμπορούσε εύλογα να αποδοθεί στη σύσταση ησημασία που κατ' επανάληψη αναγνώρισε η νομολογία, δηλαδή ως συστατικό στοιχείο 1186 4ΑΛΛ. Σταύρουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ, αξίας μείζονος σημασίας για την επιλογή του καταλληλότερουυποψηφίου. Υπό το φως των υπηρεσιακών δεδομένων των υποψηφίων και του συνόλου των γεγονότων, η επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους ήτανόχι μόνο λογικά εφικτή αλλά και φυσιολογική. Εκτός αν διαπιστωθεί οποιαδήποτε παρέκκλιση από τη διαδικασία για πλήρωση της θέσης, δε δικαιολογείται οποιαδήποτε 10 επέμβαση με τη ληφθείσα απόφαση. Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι το Δικαστήριο δεν ασκεί διοίκηση αλλά έλεγχο της νομιμότητας (σε συνάρτηση με τους κανόνες για χρηστή διοίκηση) των εκτελεστών πράξεων της Διοίκησης. Μόνο όπου διαπιστώνεται έκδηλη 15 υπεροχή του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους το δικαστήριουπεισέρχεται στην ουσία της επιλογής του αρμόδιου διοικητικού οργάνου. Τούτο είναι επιτρεπτό όταν η υπεροχή είναι έκδηλη και έχει αντικειμενική υπόσταση σε βαθμό που να τεκμηριώνεται εξ 20 αντικειμένου κατάχρηση εξουσίας (βλ. HadjiSavva ν. Republic
(1982)3 C.L.R. 76, και Hadjioannou ν.Repu blic
(1983)3C.L.R.1041). 5 Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι έπρεπε να αποδοθεί 25 διάφορη σημασία στις εμπιστευτικές της εκθέσεις από εκείνη την οποία αντικειμενικά ενείχαν, ενόψει των καθηκόντων τα οποία της είχαν ανατεθεί, δεν τεκμηριώνει λόγο για επέμβαση με την επίδικη απόφαση. Όπως και πρόσφατα επαναλάβαμε σε σχέση με την 30 αξιολόγηση των υπηρεσιών του προσωπικού δημόσιων οργανισμών, "Μέτρο κρίσης είναι η επιτυχία με την οποία ασκούν τα καθήκονταπου τους ανατίθενται μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων που ορίζει το σχέδιο υπηρεσίας." (βλ. Θωμά ν. Κεντρικής Τράπεζας της 35 Κνπρον
(1991)4(E) Α.Α.Δ. 4188. Βλ. επίσης Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 414). 40 Δεν έχει καταδειχθεί κανένας λόγος που να δικαιολογεί τηνακύρωσητης επίδικης απόφασης. Η προσφυγή απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση βεβαιώνεται στην ολότητα της βάσει του άρθρου 146.4(a) 1187 Πικής,Δ. Σταύρουν.Δημοκρατίας
(1992)τουΣυντάγματος. Δενεκδίδεταιδιαταγή γιαταέξοδα. Ηπροοφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 1188