clr/1992/1992_4_1189.pdf

(3)και

(4)— Αρμόδιο όργανο για χορήγηση και τροποποίηση αδειών ηΑρχή Αδειών — Απαραίτητη προϋπόθεση η υποβολή αίτησης στον νενομισμένο τύπο από τον ιδιοκτήτη του οχήματος — Τροποποίηση άδειας με πρωτοβουλία της επαγγελματικής οργάνωσης αυτοκινήτων Σ.Ε.Α.Κ. είναι αντίθετη με τον νόμοκαιαπαρχήςάκυρη. Ο αιτητής με την προσφυγή του στράφηκε κατά δύο αποφάσεων της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών: Της απόφασης ημερομηνίας20.4.88μετηνοποία Οιευθετείτοοτρόποςκαιχρόνος στάθμευσης του οχήματοςτου αιτητήστην οδό Ονασαγόρου και της απόφασης ημερομηνίας 19.7.90 με την οποία από τη μια η Αρχή ακύρωσε την απόφαση της Αρχής Αδειών - με την οποία 1189 Αθανασίου ν.Δημοκρατίας

(1992)γίνονταν διαφορετικές διευθετήσεις - και από την άλλη επαναβεβαίωσε την προγενέστερη απόφαση της ημερομηνίας 20.4.

1. Ο αιτητής ισχυρίστηκε πως η πρώτη απόφαση ημερομηνίας 20.4.88 αποτελούσε εσφαλμένη ερμηνεία παλαιότερηςαπόφασης της καθ' ης η αίτηση Αρχής ημερομηνίας 8.10.
2. Περαιτέρω ισχυρίστηκε πως η απόφασηημερομηνίας 19.7.90 ήταν αντίθετη με την αρχήτης ισότητας όπως αυτήδιασφαλίζεταιαπότοάρθρο 28 του Συντάγματος. 5 10 Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι η προσφυγή κατά της απόφασης ημερομηνίας 20.4.88 ήταν εκπρόθεσμη. Τον ίδιο ισχυρισμό πρόβαλαν οι ενδιαφερόμενοι για την απόφαση ημερομηνίας 19.7.90πουκοινοποιήθηκε με επιστολή της καθ'ηςη 15 αίτηση ημερομηνίας 24.7.
3. Ο αιτητής επί του προκειμένου ισχυρίστηκε πως η εν λόγω επιστολή λήφθηκε στο γραφείο του στις 13.8.
4. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 20

(1)Αναφορικά με το αίτημα όπως κηρυχθεί η απόφαση ημερομηνίας 20.4.88 ως εσφαλμένη ερμηνεία προηγούμενης απόφασηςτης Αρχής ημερομηνίας 8.10.86, 25 αυτό κρίνεται απαράδεκτο γιατί ξεφεύγει απότις εξουσίες που έχει το Ανώτατο Δικαστήριο κάτω από το Αρθρο 146.4 του Συντάγματος το οποίο συγκεκριμενοποιεί τη φύση και έκταση των θεραπειών που μπορεί ναπαράσχει. Η αυθεντική δε ερμηνεία προγενέστερων διοικητικών 30 αποφάσεωνδενσυγκαταλέγεταιστις θεραπείεςαυτές.

(2)Κατά το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος κάθε αίτηση για ακύρωση διοικητικής απόφασης ασκείται μέσα σε 75 ημέρες απότηδημοσίευση της ήσε περίπτωσηπαράλειψης 35 από την ημέρα που ο προσφεύγων έλαβε γνώση. Η συνταγματική προθεσμία έχει επιτακτικό χαρακτήρα και δεν επιδέχεται εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις. Αν υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσον η προσβαλλόμενη απόφαση περιήλθε σε γνώσητου αιτητή σε χρόνο προγενέστερο του 40 75ήμερου που προηγήθηκε της αίτησης, η κρίση του δικαστηρίου αποκλίνει υπέρ του εμπρόθεσμου της κατάθεσηςτης. 1190 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Αθανασίουν.Δημοκρατίας

(3)Σύμφωναμε το Αρθρο 5

(3)και

(4)του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου (Ν.9/82), αρμόδιο όργανο για χορήγηση και τροποποίηση αδειών είναι η Αρχή Αδειών "κατόπιν αιτήσεων υποβαλλομένων προς αυτήν εν νενομισμένω τύπω". Ηδιαδικασί που είχε σαν αποτέλεσμα την απόφαση, την οποία δεν εναγνώρισε ή ανάτρεψε η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άρχισε με πρωτοβουλία της Σ.Ε.Α.Κ., η οποία εκδηλώθηκε με την επιστολή της ημερ. 17.11.88, που ήταν και ο αντικειμενικός σκοπός της συνεδρίασης. Καμιά όμως διάταξηνόμου δεν αναγνωρίζει σε οποιονδήποτε, εκτός από τον ιδιοκτήτη, να κινήσει το μηχανισμό γιατροποποίηση άδειαςταξί. Το υπόβαθροτης πράξηςήτανπαράνομο. Υπήρξε απαρχής ακυρότητα λόγω της αντίθεσης της προς το δίκαιο. Η Αναθεωρητική ΑρχήΑδειών στις 19.7.90απλώς διαπίστωσε την ανυπαρξία της πράξης για έλλειψη δικαιοδοσίας του κατώτερου οργάνου και την ακύρωσε, επαναβεβαιώνοντας την προηγούμενη της κρίση της 20.4.88. Η τελευταία αυτή απόφαση ήταν και η μόνη εκτελεστή πράξη που, όμως, δεν προσβλήθηκε έγκαιρα. Από τις ημερομηνίες που παρατέθηκαν φαίνεται ξεκάθαρα πως η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη.

(4)Αν άλλωστε η αίτηση αυτή θεωρηθεί ότι στρέφεται κατά τυχόν εκτελεστής πράξης και πάλιν πρέπει να απορριφθεί γιατί ο ουσιαστικός λόγος που προβάλλει για την ακύρωση της,ότι παραβιάζειτη συνταγματική αρχήτης ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, παρέμεινε αναπόδεικτος. Δεν αντιλήφθηκα γιατί γίνεται διαχωρισμός σε βάρος του αιτητή δεδομένου ότι υπάρχει μαρτυρία ότι η στάση στην Ονασαγόρου είναι εγκεκριμένη για δύο ταξί για τα οποία είχαν αδειοδοτηθεί ήδη οι δύο από τους ενδιαφερόμένους. 35 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Moran v.Republic, 1 R.S.C.C. 10Zivlas v.MunicipalityofPaphos

(1975)3C.L.R. 349Siafkalis v.Cyprus TheatricalOrganization

(1984)3 C.L.R. 1382- 1191 Αθανασίου ν.Δημοκρατίας

(1992)S.A. EngineeringandMarketing Co. v.Republic

(1984)3 C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή για δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφαση 5 της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών που κοινοποιήθηκε στους αιτητές στις 24.7.90είναι άκυρηκαι ότι η απόφαση ημερ. 20.4.88αποτελεί εσφαλμένη ερμηνεία τηςαπόφασης της καθ'ης ηαίτηση ημερ.8.10.
2. Χρ. Κ. Θεμιστοκλέους, γιατοναιτητή. Μ. Τσιάπιτα (Κα.),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για την καθ' ης η αίτηση. 15 Αρ. Γεωργίου,για ταενδιαφερόμενα μέρη. Cur.adv. wit. Ο Δικαστής κ. Νικήτας ανάγνωσε την ακόλουθη 20 απόφαση. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Το ιστορικό της προσφυγής είναι σχετικά μακρό. Μαςπαίρνει πίσω στα
3. Η αναφορά όμως σ' αυτό κρίνεται αναγκαία από την αρχή. Θα 25 φωτίσει τη φύση της διαφοράςκαι τανομικά θέματαπου ανακύπτουν απ' αυτή. Ο αιτητής είναι ιδιοκτήτης ταξί. Σύμφωνα με τους όρους της άδειας του είχε δικαίωμα στάθμευσης στην οδός Αρσινόης (Ακρόπολης) στην αστική περιοχή Λευκωσίας. Στις 29.7.86 η Αρχή Αδειών 30 αποδέχθηκε αίτηση του να σταθμεύει αντί, όπως μέχρι τότε στην Αρσινόης, σε νέο χώρο στάθμευσης στην οδό Ονασαγόρου αρ. 3-
4. Ωστόσο, επειδή για τη θέση αυτή είχε ήδη χορηγηθεί δικαίωμα σε τρεις άλλους ιδιοκτήτες ταξί, η αίτηση που υπέβαλε ο αιτητής εγκρίθηκε υπό 35 όρους. Οι τρεις δικαιούχοι ιδιοκτήτες, που είναι και ενδιαφερόμενα μέρη στην κρινόμενη υπόθεση, αμφισβήτησαν την απόφαση της Αρχής Αδειών καταθέτοντας ιεραρχικήπροσφυγή. 40 Στις 8.10.86 η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών τροποποίησε την απόφαση του πρωτοβάθμιου οργάνου 1192 4 Α.Α.Δ. Αθανασίουν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. έτσι ώστε ο αιτητής να χρησιμοποιεί τη στάση της οδού Ονασαγόρου "τότε μόνον όταν δεν σταθμεύουν εκεί τ' άλλα αδειούχα, για το χώρο αυτό, αστικά ταξί". Προφανώς η λύσηδεν ικανοποίησε τον αιτητή γιατί μετά 5 παρέλευση μερικών μηνών αποτάθηκε πάλιν στην Αρχή Αδειών ζητώντας την αλλαγή του χώρου στάθμευσης του αυτοκινήτου του για να μπορεί να σταθμεύει σε παραπλήσιοχώρο. Το αίτημααπορρίφθηκε. Η απόφαση, που είχε ληφθεί στις 23.6.87, του κοινοποιήθηκε στις 10 13.7.
5. Προηγουμένως, το Φεβρουάριο του 1987, τα ενδιαφερόμενα μέρη κατάγγειλαν τον αιτητή στην Αρχή Αδειών για συστηματική παραβίασητων όρων της άδειας 15 του καθώς και για απαράδεκτη συμπεριφορά του απέναντι στους πελάτες τους. Μετά την έκδοση της παραπάνω απόφασης ακολούθησαν νέες καταγγελίες παρόμοιου περιεχομένου από τους συναδέλφους του. Εναντίον του αιτητή υπέβαλαν επίσης γραπτόπαράπονο 20 και οι καταστηματάρχες της περιοχής για πρόκληση ανησυχίας καιαπρεπήσυμπεριφορά κατ'επανάληψη. Στο μεταξύ ο αιτητής κατέθεσε αίτηση (στο καθορισμένο πάντοτε από τους κανονισμούς έντυπο) για τροποποίηση των όρων της άδειας του. Με το νέο αυτό διάβημα ο 25 αιτητής ζήτησε να του παραχωρηθούν ίσα δικαιώματα στάθμευσης με τους ενιδαφερόμενους Ι. Ιγνατίου και Κ. Καρατζιά, ιδιοκτήτες των ταξί QT 808 και RD 770 αντίστοιχα, που η άδεια τους τους έδινε δικαίωμα προτεραιότητας. 30 Η Αρχή Αδειών επιλήφθηκε της καταγγελίας των καταστηματαρχών και προέβη σε γραπτές πρατηρήσεις στον αιτητή καλώντας τον να συμπεριφέρεται ευπρεπώς. Μετην ίδιαδε ευκαιρίαδιευκρίνησε, αυτήακριβώς ηλέξη 35 χρησιμοποιήθηκε στη σχετική απόφαση της, τους όρους της άδειας όλων των οδηγών που σταθμεύουν στην προαναφερθείσαστάση αστικών ταξί ως εξής: 40 "Ο χώρος- αυτός είναι εγκεκριμένος για την στάθμευση δύο μόνο αστικών ταξί. αν ο χώρος είναι κατειλημμένος από τα άλλα αδειούχα ταξί δεν επιτρέπεται νασταθμεύετε έξω απότον χώροαυτό". 1193 Νικήτας, Δ. Αθανασίουν.Δημοκρατίας

(1992)(Βλέπε πρακτικό της συνεδρίασης ημερ. 12.1.88, παράρτημα 28 και την ειδοποίηση στους ιδιοκτήτες ημερ. 28.1.88,παράρτημα31). Έχοντας υπόψη τοπεριεχόμενο της αρχικής άδειαςδεν 5 είναι παράξενο που τα ενδιαφερόμενα μέρη Ιγνατίου και Καρατζιάς αμφισβήτησαν στη συνέχεια, με διοικητικές προσφυγές, την ορθότητα της παραπάνω απόφασης. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών αποφάνθηκε, ύστερα από ακρόαση στην οποία κάθε πλευρά παρουσίασε τη θέση 10 της, πως η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν λανθασμένη. Επαναβεβαίωσε δε την προγενέστερη απόφασητης ότι το ταξί του αιτητή και της ενδιαφερόμενης Τασούλας Νικολάου θα μπορούσε να σταθμεύει μόνο όταν δεν ήταν στη στάση ταξί των δύο άλλων ενδιαφερομένων και όταν 15 τα δύο πρώτα αυτοκίνητα θα αποχωρούσαν όταν θα κατέφθαναν ταταξί QT808 καιRD770. Ηαπόφαση αυτή ημερ. 20.4.88 - παράρτημα 32 - κοινοποιήθηκε και στον αιτητή με επιστολή ημερ.28.4.88,παράρτημα33,αλλά δεν προσβλήθηκε από τον αιτητή ή οποιοδήποτε άλλο 20 ενδιαφερόμενο. Παράλληλα η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, για να υπάρξει προφανώς οριστική επίλυση της δυσάρεστης και ανεπιθύμητης κατάστασης που είχε δημιουργηθεί, 25 εισηγήθηκε στο τμήμα οδικών μεταφορών την εξεύρεση άλλου χώρου στάθμευσης για τον αιτητήκαι την Τασούλα Νικολάου ως και τη λήψη μέτρων στο μεταξύ για την πιστή τήρηση της άδειας του κάθε οδηγού που έκαμνε χρήση του χώρου. Φαίνεται όμως πως η εισήγηση δεν 30 υλοποιήθηκε. Το Σεπτέμβριο του 1988 έφθασε στην Αρχή Αδειών νέα καταγγελία από το δικηγόρο των ενδιαφερομένων ότι ο αιτητής με καθημερινέςπαραβάσεις αψηφά την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Στο μεταξύ έδειξε ενδιαφέρον ηεπαγγελματική οργάνωση 35 αυτοκινητιστών Σ.Ε.Α.Κ., που έστειλε επιστολή στις 17.11.88στην ΑρχήΑδειών να εξετάσει τηνκατάσταση. Η Αρχή Αδειών εξέτασε στις 25.1.89 τα θέματα που ήγειρε με την επιστολή της η Σ.Ε.Α.Κ., αφού άκουσε τις 40 προφορικές παραστάσεις του αιτητή και των ειδαφερομένων. Από το πρακτικό που τηρήθηκε (παράρτημα 38) προκύπτει καθαρά πως αντικείμενο της 1194 4Α.Α.Δ. Αθανασίουν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. συνεδρίασης ήταν η παρέμβαση της παραπάνω οργάνωσης. Έχω κατά νου την επικεφαλίδα που έχει ως εξής: "Επιστολή της Σ.Ε.Α.Κ.ημερ. 17.11.88με την οποία ζητά όπως διευθετηθεί η στάση στην οδό Ονασαγόρου 35 5". Επισημαίνεται πως το θέμα εξετάστηκε με αφορμή το διάβημα της Σ.Ε.Α.Κ. χωρίς να είχε προηγηθεί νομότυπα αίτηση εκ μέρους του αιτητή. Η Αρχή Αδειών με την απόφασητης,πουπήρετην 31.3.89,επέβαλε ωράριο στους 4 χρήστες του χώρου στάθμευσης (για τις λεπτομέρειες 10 παραπέμπω στο παράρτημα 39). Το αποτέλεσμα δεν ικανοποίησε κανένα. Όλοι άσκησαν διοικητικές προσφυγές. Με την τελευταία απόφαση της ημερ. 19.7.90 (παράρτημα 42), που 15 κοινοποιήθηκε και στον αιτητή με επιστολή της ημερ. 24.7.90 (παράρτημα 44), από τη μια ακύρωσε τη διευθέτηση της Αρχής Αδειών και απότην άλλη διακήρυξε πως παραμένει σε ισχύ ηπρογενέστερη της απόφαση ημερ. 20.4.88 (παράρτημα 32). Το αιτιολογικό έρεισμα της 20 απόφασης είναι ότι η Αρχή Αδειών δεν είχε εξουσία επανεξέτασης της απόφασης της ιεραρχικά ανώτερης αρχής εφόσον, σύμφωνα με τα ευρήματα της, δεν είχαν προσκομιστεί νέα στοιχεία στην Αρχή Αδειών. 25 Η κρινόμενη προσφυγή, που καταχωρήθηκε στις 14.10.90, επιδιώκει διπλή θεραπεία

(1)ότι ηαπόφασητης καθ' ης η αίτηση που κοινοποιήθηκε στις 24.7.90 (παράρτημα 42) είναι άκυρηκαι

(2)ότι η απόφαση ημερ. 20.4.88(παράρτημα32) "αποτελεί εσφαλμένη ερμηνεία της 30 απόφασης της καθ' ης η αίτηση ημερ. 8.10.86". Το τελευταίο αυτό αίτημα κρίνεται απαράδεκτο γιατί ξεφεύγει από τις εξουσίες που έχει το Ανώτατο Δικαστήριο κάτω απότο άρθρο 146.4 του Συντάγματοςτο οποίο συγκεκριμενοποιεί τη φύση και έκταση των 35 θεραπειών που μπορεί να παράσχει. Η αυθεντική δε ερμηνεία προγενέστερων διοικητικών αποφάσεων δεν συγκαταλέγεται στις θεραπείες αυτές. Η καθ'ης η αίτηση υπέβαλε, ενόψει των χρονολογικών 40 στοιχείων πουπροεκτέθηκαν,ότι ηπροσφυγή,στην έκταση που στρέφεται κατά της απόφασης ημερ. 20.4.88, είναι εκπρόθεσμη. Οι ενδιαφερόμενοι υπέβαλαν επιπρόσθετα 1195 Νικήτας, Δ. Αθανασίουν.Δημοκρατίας

(1992)ότι η προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης 19.7.90 είναι επίσης εκπρόθεσμη. Υπενθυμίζουμε ότι κατά το άρθρο 146.3 του Συντάγματος κάθε αίτηση για ακύρωση διοικητικής 5 απόφασης ασκείται μέσα σε 75 ημέρες απότη δημοσίευση της ή σε περίπτωση παράλειψης από την ημέρα που ο προσφεύγων έλαβε γνώση. Η συνταγματική προθεσμία έχει επιτακτικόχαρακτήρακαιδεν επιδέχεται εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις: Moran v.Republic, IR.S.C.C. 10,Zivlas ν. 10 Municipality of Paphos

(1975)3C.L.R.349, Shiafkalis v. Cyprus Theatrical Organization

(1984)3 C.L.R.

1. Αν υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσον η προσβαλλόμενη απόφαση περιήλθε σε γνώση του αιτητή σε χρόνο προγενέστερο του 75ήμερου που προηγήθηκε της αίτησης, 15 ηκρίση του δικαστηρίου αποκλίνει υπέρτου εμπρόθεσμου της κατάθεσηςτης:
2. Λ. Engineering &Marketing Co. v. Republic

(1984)3C.L.R.

1. Θαμπορούσανα προσθέσω εδώ ότι, όπως ανέφερε ο δικηγόρος του αιτητή, η κοινοποίηση της 24.7.90 (παράρτημα 44) είχε ληφθεί στο 20 Γραφείοτου την 13.8.
2. Θα συνεξεταστεί όμως και μια άλλη πτυχή της υπόθεσης που θα φωτίσει πιστεύω τη φύση της προσβαλλόμενης απόφασηςτης 19.7.
3. Το εδάφιο 1του 25 άρθρου 5 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου 1982, που παρέμεινε αναλλοίωτο από τις τροποποιήσεις που ακολούθησαν τη ψήφιση του, προβλέπει πως κάθε μηχανοκίνητο όχημα που χρησιμοποιείται για τις οδικές χρήσεις που ορίζει ο 30 νόμος, πρέπει να είναι εφοδιασμένο με σχετική άδεια. Αρμοδιότητα για τη χορήγηση αδειών έχει ηΑρχήΑδειών "κατόπιν αιτήσεων υποβαλλομένων προς αυτήν εν τω νενομισμένω τύπω" (άρθρο 5

(3)). Σύμφωναμε το εδάφιο 4 το ίδιο όργανο έχει εξουσία τροποποίησης των όρων της 35 άδειαςγια εύλογη αιτία. Οι περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Κανονισμοί του 1964 έχουν προβλέψει για το έντυπο που αναφέρει ο νόμος. Ο Κανονισμός 3

(1)λέγει ότι η αίτηση 40 για άδειαταξί υποβάλλεται από τον ιδιοκτήτη στην Αρχή Αδειών στο τύπο 1 του ΠρώτουΠίνακα των Κανονισμών. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις του 1196 4ΑΛΛ. Αθανασίουν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Κανονισμού 2 ο όρος "αίτηση" περιλαμβάνει και αίτηση για τροποποίηση άδειας. Από το ιστορικό που παρατέθηκε προκύπτει ότι η τελευταία απόφαση της Αρχής Αδειών, που επέβαλλε ωράριο, δεν είχε ως 5 αφετηρίααίτησηπουυπέβαλεοαιτητής στον καθορισμένο από τον κανονισμό τύπο, όπως είχε κάμει στο παρελθόν (βλέπε σχετικές αιτήσεις στους φακέλους). Ηδιαδικασία που είχε σαν αποτέλεσμα την απόφαση, την οποία δεν αναγνώρισε ή ανάτρεψε η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, 10 άρχισε μεπρωτοβουλία της Σ.Ε.Α.Κ.,ηοποία εκδηλώθηκε με την επιστολή της ημερ. 17.11.88, που ήταν και ο αντικειμενικός σκοπός της συνεδρίασης. Καμιά όμως διάταξη νόμου δεν αναγνωρίζει σε οποιονδήποτε, εκτός από τον ιδιοκτήτη, να κινήσει το μηχανισμό για 15 τροποποίηση άδειαςταξί. Το υπόβαθρο της πράξης ήταν παράνομο. Υπήρξε απαρχής ακυρότητα λόγω της αντίθεσης της προς το δίκαιο. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών στις 19.7.90 20 απλώςδιαπίστωσε τηνανυπαρξία τηςπράξηςγιαέλλειψη δικαιοδοσίας του κατώτερου οργάνου και την ακύρωσε, επαναβεβαιώνοντας την προηγούμενη της κρίση της 20.4.88. Η τελευταία αυτή απόφαση ήταν και η μόνη εκτελεστή πράξη που, όμως, δεν προσβλήθηκε έγκαιρα. 25 Από τις ημερομηνίες που παρατέθηκαν φαίνεται ξεκάθαραπωςηπροσφυγήείναι εκπρόθεσμη. Αν άλλωστε ηαίτησηαυτήθεωρηθεί ότι στρέφεται κατά τυχόν εκτελεστής πράξης και πάλιν πρέπει νααπορριφθεί 30 γιατί ουσιαστικός λόγος που προβάλλει για την ακύρωση της, ότι παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, παρέμεινε αναπόδεικτος.Δεν αντιλήφθηκαγιατίγίνεται διαχωρισμός σε βάροςτου αιτητήδεδομένου ότι υπάρχει μαρτυρία ότι η 35 στάση στην Ονασαγορου είναι εγκεκριμένη για δύο ταξί για τα οποία είχαν αδειοδοτηθεί ήδη οι δύο από τους ενδιαφερόμενους. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1197