clr/1992/1992_4_1203.pdf

(2)— Η διάταξη είναι δυνητική — Η επιλογή διεξαγωγής γραπτού διαγωνισμού στη διακριτική ευχέρεια του διοικητικού οργάνου. 20 Πανεπιστήμιο Κύπρου — Διορισμοί — Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Σημασία των προσωπικών συνεντεύξεων στις θέσεις αυτές: αυξημένη — Νομολογιακά πορίσματα. Πανεπιστήμιο Κύπρου — Διορισμοί/Προαγωγές — Συνεντεύξεις Αξιολόγηση υποψηφίων — Ειδικά η αιτιολόγηση αξιολογήσεων 1203 Κυριακίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)κατά τις συνεντεύξειες — Ο κανόνας της Φειδίας Εκτωρίδης ν. ΕΛ.Υ. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή — Η έννοια της έκδηλης υπεροχής από την Χ'Ίωάννον ν. Δημοκρατίας, 5 Οι αιτητές επιδίωξαν με την προσφυγή την ακύρβωση του διορισμού του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Προϊσταμένου Τεχνικών Υπηρεσιών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:

(1)Ηεισήγηση τουδικηγόρουτων αιτητώνπωςδεντηρήθηκεη 15 προνοούμενη από το Αρθρο 1

(2)των Κανονισμών διαδικασία, δεν μπορεί να ευσταθήσει. Σύμφωνα με το Αρθρο 33

(1)του Ν. 144/89, "Μέχρι την εκλογή της πρώτης Συγκλήτου και τη σύσταση του πρώτου Συμβουλίου του Πανεπιστημίου, η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή έχει 20 όλες τις αρμοδιότητες και εκτελεί όλα τα καθήκοντα του Συμβουλίου και της Συγκλήτου". Στην υπό κρίση υπόθεση η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπήδιορίστηκε μεαπόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10.8.89 και ασκούσε καθ' όλο τον ουοιώδη χρόνο για την παρούσα 25 υπόθεση, όλες τις αρμοδιότητες και εκτελούσε όλα τα καθήκοντα του Συμβουλίου και της Συγκλήτου, σύμφωνα μετο πιο πάνωάρθροτουΝόμου.

(2)Σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου δεν είναι **0 αναγκαίο στη συνεδρίαση, κατά την οποία λαμβάνεται η απόφαση, να παρίστανται όλα τα μέλη από τα οποία συγκροτείται τοσυλλογικό όργανο. Στην υπό κρίση περίπτωση ο νόμος ορίζει τον ελάχιστο 35 αριθμό μελών των οποίων η παρουσία είναι απαραίτητη προς λήψη απόφασης. ΗΕπιτροπήαρχικάαποτελείτοαπό εννέα μέλη που διορίστηκαν με απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10.8.89. Ακολούθως το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασητου ημερομηνίας 7.2.91 40 αποδέχτηκε τις παραιτήσεις του Υπουργού Παιδείας και ενός μέλους και κατάτην ημερομηνία λήψης της επίδικης απόφασης στη συνεδρίαση παρίστατο το κατώτατο όριο αςιθμού μελών πουόριζεοΝόμος. 1204 4Α,Α.Λ. Κυριακίόηςκ.α. ν.Δημοκρατίαςκ.α. 5 Όταν ο ίδιος ο Νόμος δεν προβλέπει διαφορετικά,γίνεται δεχτή η γενική αρχή ότι υπάρχει απαρτία σε περίπτωση παρουσίας της πλειοψηφίας του συνόλου των μελών, δηλαδή του μισού αριθμού πλέον ένα. (Βλέπε σχετικά, Mikis Maratheftis v. Republic). 10

(3)To εδάφιο2 του Αρθρου 33 του Νόμου,ορίζει ότι κατάτις συνεδρίες της Επιτροπής συμμετέχει ως σύμβουλος, παρατηρητής και ένας εκπρόσωπος της Ουνέσκο, ο οποίος οτηνυπόεξέταση υπόθεσηδεν συμμετείχε. 15 20 25 30 35 40 Εφαρμόζοντας τις νομολογιακές αρχές στην υπό εξέταση περίπτωση, κρίνω ότι η γραμματική διατύπωση του σχετικού εδαφίου και η απλή χρήση χρόνου ενεστώτα στη διάταξη, δεν δημιούργησε οποιαδήποτε σαφή επιταγή ή υποχρέωση τηςδιοίκησης γιαθετική ενέργεια. Ο ρόλος του εκπροσώπου της Ουνέσκο, όπως γίνεται φανερόν από το ίδιο το κείμενο του νόμου, είναικαθαρά συμβουλευτικός. Ο νόμος δεν προσέδωσε σ' αυτό οποιαδήποτε αποφασιστική αρμοδιότητα ή εξουσία για λήψη απόφασηςήδικαίωμαψήφου. (Βλέπε (C.T.O. v. SteHosPitsilttdes). Αυτό, σε συνδυασμό με τα πρακτικά προβλήματα που δυνατόν να παρουσιάζονται στην κλήση και συμμετοχή εκπροσώπου της Ουνέσκο σε κάθεσυνεδρία τηςΕπιτροπής, συνηγορούν υπέρ της θέσης ότι, υπό τις περιστάσεις η κλήση και συμμετοχή εκπροσώπου της Ουνέσκο στις συνεδρίες της Επιτροπής,ήταν ένα θέμα το οποίο αφέθηκε στηδιακριτικήευχέρειατου αρμοδίου οργάνου.

(4)Ο Κανονισμός 4

(2)της ΚΔΠ 162/90ορίζει ότι, "Το Σχέδιο Υπηρεσίας μπορεί να προνοεί ως προϋπόθεση διορισμού ή προαγωγής και επιτυχία σε διαγωνισμό". Η πρόνοια της διάταξης είναι δυνητική και είναι φανερό πως η επιλογή διεξαγωγής γραπτού διαγωνισμού αφέθηκε από το νομοθέτη στηδιακριτική εξουσία τουδιοικητικούοργάνου.

(5)Ηεπίδικηθέσηήταν ΠρώτουΔιορισμού και Προαγωγής. Η σημασία των συνεντεύξεων για την πλήρωση των θέσεων αυτών αποτέλεσε αντικείμενο πολλών δικαστικών αποφάσεων. Οι συνεντεύξεις ενέχουν μεγαλύτερη σημασία ως στοιχείο κρίσεως της καταλληλότητας των υποψηφίων 1205 Κυριακίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)στις θέσεις αυτές,όπουηπροσωπικότητα καιοιικανότητες τωνυποψηφίων αποτελούν σημαντικές ιδιότητες. Το γεγονός ότι δόθηκεμεγάλη σημασίαστην απόδοση κατά τη συνέντευξη, δεν συνιστά αναφκαστικά λόγο ακύρωσης, επειδή είναι δυνατόν να επιβάλλεται από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. (Βλέπε (Republic v.Michael Panayiotides).

(6)Σχετικήμε το ζήτηματης "μονολεκτικής" αξιολόγησης των υποψηφίων είναι η απόφαση Ολομέλειας Φειδίας Εκτωρίδηςν. ΕΛ.Υ. Είναι καθήκον της Επιτροπής να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο για μια θέση έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, το νόμο και τις αρχές του διοικητικούδικαίου. Οι αιτητέςαπέτυχαν νααποδείξουνέκδηληυπεροχή έναντι του ενδιαφερομένου μέρους με την έννοια που έχει αποδοθεί στον όρο στην απόφαση της Ολομέλειας Χ'Ίωάννον ν.Δημοκρατίας (19S3) 3C.L.R. 1041. 5 ^ 15 20 Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Maratheftis v.Republic

(1965)3C.L.R. 576- 3 0 C.T.O. v.Pitsilhdes

(1988)3(C) C.L.R. 2154Chnstoudias v.Republic

(1984)3C.L.R. 657Republic v.Panayiotides

(1987)3C.L.R. 1081- 35 AndronikouandOthers v. Republic

(1987)3C.L.R. 1237Ηλιάδης και Άλλος v.Δημοκρατίας

(1989)3(B)Α.Α.Δ.479Μιλτιάδους και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1318Εκτωρίδης ν.Ε.Δ.Υ.

(1990)3Α.Α.Δ. 922Χατζηϊωάννου ν.Δημοκρατίας

(1983)3 C.L.R:

1. 1206 40 4 Α.Α.Δ. Κυριακίδης κ.α.ν. Δημοκρατίας κ.α. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση να διορίσουν το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Προϊσταμένου Τεχνικών Υπηρεσιών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου αντί των αιτητών. Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές. 10 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τους καθ'ων ηαίτηση. Ν. Μιχαηλίδης, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 15 Ο Δικαστής κ. Παπαδόπουλος ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 20 25 30 35 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Με την παρούσαπροσφυγή οι αιτητές ζητούν: "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση με τις οποίες απόρριψε τους αιτητές και διόρισε τον κ. Αγησίλαο Ελισσαίο στη θέση του Προϊσταμένου Τεχνικών Υπηρεσιών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος". Στις 26.10.90 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας μία κενή θέση Προϊσταμένου Τεχνικών Υπηρεσιών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Η θέση ήταν Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής και το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, που επισυνάφθηκε σαν ΠαράρτημαΑ στην ένσταση, προνοούσε τα ακόλουθα: "Ζ. ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ 40 Κλίμακα Α14: £5,294X228-6,662 Καθήκοντα και ευθύνες: 1207 Παπαδόπουλος, Δ. Κυριακίδης κ.α.ν. Δημοκρατίας κ.α.
2. Υπεύθυνος Οικονομικών:

(1992)στο Διευθυντή Διοίκησης και (α) Για την οργάνωση, διοίκηση και αποτελεσματική λειτουργία των Τεχνικών Υπηρεσιών. 5 (β) Για τον προγραμματισμό, ετοιμασία μελετών, συντονισμό, επίβλεψη και έλεγχο των εργασιών για την κτηριολογική ανάπτυξητου Πανεπιστημίου. (γ) Για τη διεξαγωγή επιθεωρήσεων, λειτουργία, συντήρηση και επιδιόρθωση των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού.

1. Εκτελεί οποιαδήποτε άλλα συναφήκαθήκοντατου 15 ανατεθούν. Απαιτούμενα προσόντα:
2. Πανεπιστημιακός τίτλος κατά Αρχιτέκτονα ή Πολιτικού Μηχανικού. προτίμηση 20
3. Πολύκαλήγνώση μιαςδιεθνούς γλώσσας.
4. Εκτενής εμπειρία στη μελέτη και επίβλεψη 25 κατασκευής μεγάλων κτιριακών συγκροτημάτων.
5. Ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, πρωτοβουλία και υπευθυνότητα ". ΗΠροσωρινή Διοικούσα Επιτροπήτου Πανεπιστημίου ("Επιτροπή") που συστήθηκε σύμφωνα μετο άρθρο33 του περί Πανεπιστημίου Κύπρου Νόμου του 1989, Ν. 144/89, όπως τροποποιήθηκε, στις συνεδρίες της ημερομηνίας 18 35 και 19 Δεκεμβρίου 1990, ασχολήθηκε με τις αιτήσεις για τις επτάανώτερες θέσεις τουΔιοικητικού Προσωπικού. Η Επιτροπή αφού μελέτησε προσεκτικά όλα τα στοιχεία που υποβλήθηκαν μαζί με την αίτηση του κάθε 40 υποψηφίου και αφού έλαβε υπόψη τα προσόντα και την πείρα όλων των υποψηφίων σε σχέσημετακαθήκοντατης 1208 30 4 Α.Α.Δ. 5 10 Κυριακίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας κ.α. Παπαδόπουλος, Δ. κάθεθέσης καιαφούμελέτησεόλεςτις άλλες πληροφορίες που οι ίδιοι οι υποψήφιοι ανέφεραν στην αίτηση τους, αποφάσισε να καλέσει σε προσωπική συνέντευξη μόνο τους υποψήφιους που έκρινε ως καταλληλότερους και οι οποίοι κατά την κρίση της υπερείχαν των άλλων υποψηφίων και είχαν τη δυνατότητα να επιλεγούν και οι οποίοι πληρούσαν τα υπό του Σχεδίου Υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα. Για την επίδικη θέση υποβλήθηκαν συνολικά 41 αιτήσεις. Πλήρης κατάλογος με τα ονόματα και άλλα στοιχεία των υποψηφίων, που βρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής, επισυνάφθηκαν στο Παράρτημα Γ της ένστασης. 15 Για προσωπική συνέντευξη επιλέγηκαν οχτώ υποψήφιοι μεταξύ των οποίων οι αιτητές και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι υπόλοιποι υποψήφιοι αποφασίστηκε να μην κληθούν σε προσωπική συνέντευξη 20 λόγω της περιορισμένης πείρας τους σχετικά με τα καθήκοντατης θέσης. (Παράρτημα Γ). Στη συνεδρία της με ημερομηνία 10.2.91 η Επιτροπή,η οποία απαρτίζετο από τον Πρόεδρο και τέσσερα μέλη, 25 δέχτηκε σε προσωπική συνέντευξη επτά υποψηφίους, μεταξύ των οποίων οι αιτητέςκαιταενδιαφερόμενα μέρη. Ο υποψήφιος Ν.Θεοφάνους δεν προσήλθε. Η απόδοση των αιτητών και του ενδιαφερόμενου 30 μέρους κατάτηνσυνέντευξη αξιολογήθηκε ως ακολούθως: (Ενδιαφερόμενο μέρος) Ελισσαίας Αγησίλαος Εξαίρετος (Αιτητές) Αποστολίδης Πάτροκλος Πολύ Καλός Ζαμπάρτα Αίλια Πολύ Καλή Δημητρίου Αντώνης Καλός Κυριακίδης Ανδρέας Καλός 35 4 0 Σολομωνίδης Κωνσταντίνος Καλός 1209 Παπαδόπουλος, Δ. Κυριακίδηςκ.α.ν. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Η Επιτροπή αφού μελέτησε προσεκτικά και έλαβε υπόψη τα προσόντα όπως τις πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές και την επι μέρους κατάρτισηκαι την πείρα των υποψηφίων σε τομείς σχετικούς με τα καθήκοντα της θέσης, καθώςεπίσης καιτηναπόδοσηκατά 5 την προσωπική συνέντευξη, αποφάσισε να επιλέξει σαν τον πιο κατάλληλο για τη θέση αυτή το ενδιαφερόμενο μέρος Αγησίλαο Ελισσαίο. Είναι η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών πως η 10 επίδικηαπόφασηέπασχεγιατολόγοότι δεν τηρήθηκανοι πρόνοιες του Κανονισμού 1

(2)των περί Πανεπιστημίου Κύπρου (Διοικητικό Προσωπικό) Κανονισμών του 1990, ΚΔΠ 162/90,όσον αφορά τηνεισήγησητης Συγκλήτουκαι τον προσδιορισμό των αναγκών που οδήγησαν στην 15 ίδρυση της επίδικης θέσης. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 1

(2)της ΚΔΠ 162/90, "Μόνιμη ή προσωρινή θέση ιδρύεται από το Συμβούλιο ύστερα απόεισήγηση της Συγκλήτου με βάσητις εκάστοτε 20 ανάγκες τουΠανεπιστημίου". Ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση Επιτροπής στη γραπτή του αγόρευση επισύναψε σχετικό πρακτικό που σημειώθηκε σαν Παράρτημα 1,στο οποίο αναφέρεταιπως 25 τα Σχέδια Υπηρεσίας του Διοικητικού Προσωπικού, ύστερα από διάφορες τροποποιήσεις που έγιναν, εγκρίθηκαν κατά τη διάρκεια της Δ' Συνόδου της Προσωρινής Διοικούσης Επιτροπής. Από το Παράρτημα Α και Β της ένστασης προκύπτειότι το Σχέδιο Υπηρεσίας 30 της θέσης Προϊσταμένου Τεχνικών Υπηρεσιών δημοσιεύτηκε, σύμφωνα με τον Κανονισμό 8

(1)της ΚΔΠ 162/90, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 26.10.90, μαζί με τις υπόλοιπες θέσεις διοικητικού προσωπικού, οι οποίες προνοούνταιαπότο άρθρο24 του 35 Ν. 144/89. Η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών πως δεν τηρήθηκε η προνοούμενη από το άρθρο 1

(2)των Κανονισμών διαδικασία, δε μπορεί να ευσταθήσει. 40 Σύμφωνα με το άρθρο 33

(1)του Ν. 144/89, "Μέχρι την εκλογή της πρώτης Συγκλήτου και τη σύσταση του πρώτου Συμβουλίου του Πανεπιστημίου, η Προσωρινή 1210 4 Α.Α.Δ. Κυριακίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α. Παπαδόπουλος,Δ. Διοικούσα Επιτροπή έχει όλες τις αρμοδιότητες και εκτελεί όλα τα καθήκοντα του Συμβουλίου και της Συγκλήτου". Στην υπό κρίση υπόθεση η Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή διορίστηκε με απόφαση του 5 Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10.8.89 (βλέπε Παράρτημα 4 στη γραπτήαγόρευση των καθ' ων η αίτηση) και ασκούσε καθ'όλο τον ουσιώδη χρόνο για τηνπαρούσα υπόθεση, όλες τις αρμοδιότητες και εκτελούσε όλα τα καθήκοντα του Συμβουλίου και της Συγκλήτου, σύμφωνα 10 με τοπιοπάνωάρθροτουΝόμου. Αναφορικά με τις ανάγκες που οδήγησαν στην ίδρυση της επίδικης θέσης, αυτές μπορούν να συναχθούν από το ίδιο το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, κάτω από τον τίτλο 15 "Καθήκοντακαι ευθύνες". Ο δικηγόρος των αιτητών πρόβαλε επίσης τον ισχυρισμό πως η επίδικη απόφαση λήφθηκε στην παρουσία πέντε μελών που σε σχέση με τα έντεκα μέλη 20 που προβλέπει το άρθρο 33

(1)του Νόμου 144/89, δε συνιστούσαν απαρτία. Επιπλέον ισχυρίστηκε πως η επίδικη απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση επιτακτικής διάταξης νόμου, για το λόγο ότι στη συνεδρίαση της Επιτροπής δε συμμετείχε εκπρόσωπος της Ουνέσκο όπως 25 προνοούσε το άρθρο33

(2)τουΝόμου. Το άρθρο 33 του Νόμου,το οποίο προβλέπει τον τρόπο συγκρότησης της Επιτροπής,ορίζει ταακόλουθα: 30 "33

(1)Το Υπουργικό Συμβούλιο διορίζει Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή που αποτελείται από επτά μέχρι έντεκα μέλημε αδακημαϊκή προέλευση.

(2)Στις συνεδρίες της Προσωρινής Διοικούσας 35 Επιτροπής συμμετέχει ως σύμβουλος, παρατηρητής και ένας εκπρόσωπος της ΟΥΝΕΣΚΟ ο οποίος ορίζεται για το σκοπό αυτό από το Υπουργικό Συμβούλιο μετά από συνεννόηση μετην ΟΥΝΕΣΚΟ". 40 Σύμφωνα με τις αρχές του διοικητικού δικαίου δεν είναι αναγκαίο στη συνεδρίαση, κατά την οποία λαμβάνεται η απόφαση,να παρίστανται όλα τα μέληαπό 1211 Παπαδόπουλος, Δ. Κυριακίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)τα οποίασυγκροτείται το συλλογικόόργανο. Στην υπό κρίση περίπτωση ο νόμος ορίζει τον ελάχιστο αριθμό μελών των οποίων η παρουσία είναι απαραίτητη προς λήψη απόφασης. Η Επιτροπή αρχικά αποτελείτο 5 από εννέα μέλη που διορίστηκαν με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 10.8.89. Ακολούθως το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφαση του ημερομηνίας 7.2.91 (Παράρτημα5 στη γραπτή αγόρευση των καθ'ων η αίτηση), αποδέχτηκε τις παραιτήσεις του Υπουργού 10 Παιδείας και ενός μέλους και κατά την ημερομηνία λήψης της επίδικης απόφασης στη συνεδρίαση παρίστατο το κατώτατοόριο αριθμούμελών πουόριζε οΝόμος. Όταν ο ίδιος ο Νόμος δεν προβλέπει διαφορετικά, 15 γίνεται δεχτή η γενική αρχή ότι υπάρχει απαρτία σε περίπτωση παρουσίας της πλειοψηφίας του συνόλου των μελών, δηλαδή του μισού αριθμού πλέον ένα. (Βλέπε σχετικά, Mikis Maratheftis v. Republic

(1965)3 C.L.R. 576, 581 σελ. 109). Στηνυπόκρίση υπόθεση ταπέντε μέλη 20 της Επιτροπής που έλαβαν μέρος στη συνεδρία της 10.2.91, συνιστούσαν απαρτία. Το εδάφιο2 του άρθρου 33 του Νόμου,ορίζει ότι κατά της Επιτροπής συμμετέχει ως σύμβουλος, παρατηρητής 25 και ένας εκπρόσωπος της Ουνέσκο, ο οποίος στην υπό εξέταση υπόθεση δε συμμετείχε, αυτό δε, σύμφωνα με το δικηγόρο των αιτητών, αποτέλεσε λόγο ακύρωσης της επίδικης απόφασης ένεκα παράνομης σύνθεσης συλλογικού οργάνου. 30 Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας (1929-1959) στη σελίδα 164, υπό τον τίτλο "Πράξεις δεσμίας ενέργειας - πράξεις διακριτικής εξουσίας", αναφέρονταιταακόλουθασχετικά: 35 "Κατά γενικόν κανόνα, ελλείψει σαφούς επιταγής του νομοθέτου, δεν συνάγεται δέσμευσις της Διοικήσεως, εν εμφιβολία δε δέον να αποκλίνωμεν υπέρ της διακριτικής ευχέρειας αυτής: 53

(44). Εκ της 40 απλής εν νομοθετική διατάξει χρήσεως χρόνου ενεστώτος, άνευ σαφούς επιταγής περί υποχρεώσεως της Διοικήσεως προς ενέργειαν ή καθορισμού 1212 4Α.Α.Δ. Κυριακίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α. Παπαδόπουλος,Δ. 5 10 προθεσμίας, ήετέρου ερμηνευτικού στοιχείου, εξου να δύναται νασυναχθή τοιαύτη υποχρέωσις, δεν δύναται να θεωρηθή ως υφισταμένη υποχρέωσις προς ενέργειαν: 53

(44). Παράνομος τυγχάνει πράξις εκδοθείσα, ως υποχρεωτική, παρ' αρχής εκλαμβανούσης, πεπλανημένος, δεσμίαν την προς τούτο ενέργειαν (αρμοδιότητα) αυτής, ενώ προς έκδοσιν της πράξεως ταύτης κέκτηται πράγματι κατά νόμον διακριτικήν εξουσίαν: 113

(45), 1084

(47),1121

(53). Του νόμου μη ορίζοντας τα κριτήρια της διοικητικής ενεργείας, ηΔιοίκησις νομίμως αποβλέπει εις το σκόπιμον της ενεργείας κατ' αρχήν ή εις το ενδεδειγμένον ταύτης κατά την συγκεκριμένην περίπτωσιν 1273

(47)". 15 Εφαρμόζοντας τις πιοπάνω νομολογιακές αρχές στην υπό εξέταση περίπτωση, κρίνω ότι η γραμματική διατύπωσητουσχετικού εδαφίουκαιη απλήχρήση χρόνου ενεστώτα στηδιάταξη, δεδημιούργησε οποιαδήποτε σαφή 20 επιταγήήυποχρέωση τηςδιοίκησης γιαθετικήενέργεια. Η ερμηνεία στο νόμο του απλού ενεστώτα, όπως επισημαίνει και ο Στασινόπουλος στο σύγγραμμα "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων" σελ. 282 " παρέχει ικανάς δυσχέρειας, διάτούτο δέον η λύσις να εξαρτάται εκ της 25 λογικής ερεύνης της προθέσεως τουνόμου εν συδυασμω προςτην φύσιν τηςθεσπιζόμενης ενεργείας". Ο ρόλος του εκπροσώπου της Ουνέσκο, όπως γίνεται φανερό από το ίδιο το κείμενο τουνόμου, είναι καθαρά 30 συμβουλευτικός. Ο νόμος δεν προσέδωσε σ' αυτόν οποιαδήποτε αποφασιστική αρμοδιότητα ή εξουσία για λήψηαπόφασηςήδικαίωμαψήφου. (Βλέπε C.T.O. v. Ste· lios Pitsillides, Αναθεωρητική Έφεση αρ. 838, ημερομηνίας 18.11.88). 35 Αυτό σε συνδυασμό με τα πρακτικά προβλήματαπου δυνατόν να παρουσιάζονται στην κλήση και συμμετοχή εκπροσώπου της Ουνέσκο σε κάθε συνεδρία της Επιτροπής, συνηγορούν υπέρ της θέσης ότι, υπό τις 40 περιστάσεις η κλήση και συμμετοχή εκπροσώπου της Ουνέσκο στις συνεδρίες τηςΕπιτροπής,ήταν ένα θέματο οποίο αφέθηκε στη διακριτική ευχέρεια του αρμοδίου οργάνου. 1213 Παπαδόπουλος, Δ. Κυριακίδης κ.α.ν. Δημοκρατίας κ.α.

(1992)Ο πιο πάνω ισχυρισμός αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Για τους ίδιους λόγους τυγχάνει απορριπτέος και ο ισχυρισμός των αιτητών που συνοψίζεται στη θέσηότι το διορίζον όργανο όφειλε να διεξαγάγει γραπτόδιαγωνισμό 5 σε θέματα της ειδικότητας της κενής θέσης έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ενιαίο μέτρο κρίσεως των υποψηφίων. Ο Κανονισμός 4

(2)της Κ.Δ.Π. 162/90 ορίζει ότι, "Το Σχέδιο Υπηρεσίας μπορεί να προνοεί ως προϋπόθεση διορισμού ήπροαγωγής και επιτυχία σε διαγωνισμό". Ηπρόνοια της 10 διάταξης είναι δυνητική και είναι φανερό πως η επιλογή διεξαγωγής γραπτού διαγωνισμού αφέθηκε από το νομοθέτη στη διακριτική εξουσία του διοικητικού οργάνου. 15 Είναι ο ισχυρισμός του δικηγόρου των αιτητών πως η Επιτροπή δεν έκαμε καμία έρευνα για να διαπιστώσει κατά πόσο το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το απαιτούμενο προσόν

(3)του Σχεδίου Υπηρεσίας, της εκτενούς εμπειρίας στη μελέτη και επίβλεψη κατασκευής 20 μεγάλων κτιριακών συγκροτημάτων. Έχω μελετήσει μεπροσοχήτην "Αίτησηγια Πρόσληψη" του ενδιαφερομένου μέρους, την οποία ο δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση επισύναψε στη γραπτήτου αγόρευση και 25 η οποία ευρίσκετο ενώπιον της Επιτροπής κατά τη διαδικασία λήψης της επίδικης απόφασης και έχω ικανοποιηθεί ότι από τα συνημμένα ο' αυτήν έγγραφα, συστατικές επιστολές εργοδοτών του ενδιαφερομένου μέρους και λοιπά, η Επιτροπή είχε ενώπιον της άφθονο 30 υλικό προς διαπίστωση τηςκατοχής του προσόντος αυτού από το ενδιαφερόμενο μέρος και πως η απόφασητης ότι το κατείχε ήτανυπότις περιστάσεις εύλογα επιτρεπτή. Ο ισχυρισμός των αιτητών για παράλειψη διεξαγωγής της δέουσας έρευνας απότην Επιτροπή, απορρίπτεται. 35 Η επίδικη θέση ήταν Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής. 40 Η σημασία των συνεντεύξεων για την πλήρωση των θέσεων αυτών αποτέλεσε αντικείμενο πολλών δικαστικών αποφάσεων. Οι συνεντεύξεις ενέχουν μεγαλύτερη 1214 4 Α.Α.Δ. Κυριακίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α. 5 10 15 20 25 30 35 Παπαδόπουλος,Δ. σημασία ως στοιχείο κρίσεως της καταλληλότητας των υποψηφίων στις θέσεις αυτές, όπου ηπροσωπικότητα και οι ικανότητες των υποψηφίων αποτελούν σημαντικές ιδιότητες. (Βλέπε Christoudias v. Republic

(1984)3 C.L.R. 657, Republic v. Panayiotides

(1987)3 C.L.R. 1081, Andronikou and Others v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1237, Κωνσταντίνος Ηλιάδηςκαι άλλοι ν.Ε.ά.Υ., Υποθέσεις Αρ. 161/88 και 265/88, ημερομηνίας 6.3.89, Κλέαρχος Μιλτιάδονς και άλλοι v. Ε.Α.Υ., Αναθεωρητική Έφεση αρ.789 κ.λ.π., ημερομηνίας 30.5.89). Το γεγονός ότι δόθηκε μεγάλη σημασία στην απόδοση κατά τη συνέντευξη, δε συνιστά αναγκαστικά λόγο ακύρωσης, επειδή είναι δυνατόν να επιβάλλεται από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. (Βλέπε Repu­ blic v. Michael Panayiotides, ανωτέρω). Ένα άλλο επιχείρημα του δικηγόρου των αιτητών ήταν ότι η Επιτροπή αξιολόγησε τους υποψήφιους μονολεκτικά χωρίς να δώσει οποιαδήποτε αιτιολογία. Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Φειδίας Εκτωρίδης v. Ε.Α.Υ., Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 689, ημερομηνίας 15.3.90, όπου στο σχετικό απόσπασμα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Αναφορικά με το δεύτερο ζήτημα, συμφωνούμε με την κρίση του πρωτόδικου δικαστή, ότι δηλαδή η Ε.Δ.Υ. δεν είχε υποχρέωση να καταγράψει τις ερωτήσεις και απαντήσεις κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων, αλλά στο σχετικό πρακτικό της να μεταδίδει την κρίση της αναφορικά με τη γενική εντύπωση που άφησαν οι υποψήφιοι κατά τη διάρκεια της προφορικής αυτής εξέτασης, και αν υπήρχε διαφωνία μεταξύ των μελών της, αυτή να καταγραφεί. (Δες απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Αημοκρατία ν. Ποτονδη καί άλλων

(1987)3 Α.Α.Δ. 1591". 40 Η Επιτροπή στο σχετικό πρακτικό της συνεδρίας ημερομηνίας 10.2.91, σημείωσε πως εκτός από την 1215 Παπαδόπουλος,Δ. Κνριακίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)απόδοση κατά τη συνέντευξη, έλαβε υπόψη τα προσόντα όπως τις πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές και την επι μέρους κατάρτισηκαιπείρατων υποψηφίων σε τομείς σχετικούς με τα καθήκοντατης θέσης. Αιτιολογώντας την προτίμηση της υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους, η 5 Επιτροπή ανάφερε πως έλαβε υπόψη τη γενική κατάρτιση και την πολύπλευρη πείρατου στην οργάνωση, σχεδιασμό και διοίκηση σχεδίων και έργων, ιδιότητες αναγκαίες για τη διεκπεραίωση μικρών και μεγάλων εργασιών, καθώς επίσης και το γεγονός ότι κατά τη συνέντευξη ήταν ο 10 μόνος πουαξιολογήθηκε εξαίρετος. Είναι καθήκον της Επιτροπής να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο για μια θέση έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, το νόμο και τις αρχές του 15 διοικητικού δικαίου. Έχω εξετάσει με προσοχή όλα τα επιχειρήματα των αιτητών σε συνδυασμό με τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης και έχω καταλήξει ότι η Επιτροπή διενήργησε 20 την ενδεδειγμένη έρευνα, απέδωσε τη δέουσα σημασία σε όλα τα νόμιμα στοιχεία και κριτήρια και αιτολόγησε επαρκώς την απόφασητης. Οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν έκδηλη υπεροχή 25 έναντι του ενδιαφερομένου μέρους με την έννοια που έχει αποδοθεί στον όρο στην απόφαση της Ολομέλειας Χ'Ίωάννον ν. Δημοκρατίας

(1983)3 C.L.R. 1041, 1046 και που έχει ως εξής, σεμετάφραση: 30 "Επειδή με τη φράση ' έκδηλη υπεροχή' εννοείται η υπεροχή ενός προσώπου, για να ευσταθήσει τέτοιου είδους ισχυρισμός πρέπει να είναι αυταπόδεικτος και προφανής από την εξέταση των φακέλων των υποψηφίων. Η υπεροχή πρέπει να είναι τέτοιας φύσης 35 που να βγαίνει από κάθε άποψη από το συνδυασμένο αποτέλεσμα της αξίας,προσόντων και αρχαιότητατων προσώπων που συναγωνίζονται για προαγωγή με άλλες λέξεις, πρέπει να βγαίνει ως αναντίρρητο γεγονός τόσο πειστικό που να εντυπωσιάζει κάποιο 40 από την πρώτηματιά". Η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση 1216 4 Α.Α.Δ. Κυριακίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α. Παπαδόπουλος, Δ. επικυρώνεται. Οι αιτητές να πληρώσουν όλα ταέξοδα της προσφυγής. 5 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 1217