4 Α.Α.Δ. 10 Απριλίου, 1992 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΝΔΡΟΚΛΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΙ/Η ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 516/91). 5 Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146 του Συντάγματος — Προσβαλλόμενες πράξεις — Εκτελεστή — Η απαίτηση της εκτελεστότητας της προσβαλλόμενης πράξης — Και αυταπάγγελτη εξέταση — Η βεβαιωτική πράξη — Προϋποθέτει προγενέστερη εκτελεστή — Υλικές ενέργειες εκτέλεσης προς συμμόρφωση στην ακυρωτική απόφαση δεν είναι εκτελεστές. Διοικητική Πράξη — Εκτελεστή — Εκτελεστότητα πράξεων περί τον προσδιορισμό κλπ. της σύνταξης υπαλλήλου — Θεωρία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Το δικαίωμα στη σύνταξη — Προϋποθέτει υπηρεσία σε συντάξιμη θέση εκτός ρητής διάφορης πρόβλεψης — Η σχετική έννοια της υπηρεσίας από τη νομολογία. 15 20 Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Αποτέλεσμα — Οι γενικές αρχές ως προς τις συνέπειες της ακυρωτικής απόφασης — Αναδρομικότητα — Αποκατάσταση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Το δικαίωμα στην άσκηση των καθηκόντων —Νομολογία. Με την προσφυγή ο αιτητής ζήτησεκύρια την ακύρωση της μη αναγνώρισης ως συνταξίμου, από τους καθ' ων η αίτηση, της περιόδου κατά την οποία αυτός είχε απομακρυνθεί από τη θέση 1239 Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςκ.ο.
(1992)του συνεπεία απολύσεως,ηοποία όμως τελικά ακυρώθηκεαπότο Ανώτατο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 5 1.Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει και αυτεπάγγελτατοκατά πόσο η προσβαλλόμενη πράξη είναι εκτελεστή έτσι που να υπόκειται σε αναθεωρητικό έλεγχο κατά το Άρθρο 146.1 του Συντάγματος. Ησύνταξη αποτελεί παροχή, που εξ ορισμού, συνδέεται με το τέλος της υπηρεσίας του υπαλλήλου. Κατ' αρχήν τα θέματα που εγείρονται ως προς το ύψος της και τη βάση πάνω στην οποία πρέπει να προσδιοριστεί, μπορούν να ρυθμιστούν δεσμευτικά κατάτο χρόνο της αφυπηρέτησηςή της με το άλλο τρόπο λύσης της υπηρεσιακής σχέσης. Η απόπειρα προγενέστερου προσδιορισμού τους, ενώ δηλαδή υπηρετεί ακόμα ο υπάλληλος, στην απουσία ειδικών περιστατικών, δεν έχει άμεση επίπτωση πάνω στα συμφέροντα του υπαλλήλου και αποτελεί απλή έκφραση γνώμης ως προςτοτί πρέπει ναγίνει ήπρόθεση ως προς το τί θα κάμει η διοίκηση μελλοντικά. Σε τέτοια περίπτωση, δενυπάρχει εκτελεστή διοικητικήπράξη. Στην παρούσα υπόθεση, συμφωνούν και οι δύο πλευρές πως συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που προσδίδουν εκτελεστό χαρακτήρα, από αυτή την άποψη, στην προσβαλλόμενη απόφαση. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν σε σχέση με την ιδιαιτερότητα της περίπτωσης είναι πειστικές. Η προσβαλλόμενη απόφασηείναι,απόαυτή την άποψη, εκτελεστή. 15 20 25 30
(2)Η συζήτηση για το αν μια απόφαση είναι βεβαιωτική 35 προγενέστερης, προϋποθέτει ότι η προγενέστερη είναι εκτελεστή και αναθεωρήσιμη.Το πρακτικότης Επιτροπείας ημερομηνίας 21 Οκτωβρίου 1986 και η επακόλουθη επιστολή προς τον αιτητήημερομηνίας 29 Νοεμβρίου 1986, δεν ενσωματώνουν τέτοιαεκτελεστή απόφαση. 40 Υλικές ενέργειες εκτέλεσης προς συμμόρφωση προς στην απόφαση του Δικαστηρίου, στο βαθμό που αυτές θα ήταν αναγκαίες, δεν μπορούν να πάρουν το χαρακτήρα 1240 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ.α. εκτελεστής διοικητικής πράξης. Είχανανατεθεί καθήκοντα στον αιτητή αμέσως μετά τηνακυρωτική απόφαση, μήνες πριν απότησυνεδρία της Επιτροπείας την 26 Οκτωβρίου 1986. Ηεπιστολή δενείχε, ούτε θα μπορούσε ναείχε τότε άμεσες επιπτώσεις και η εκδήλωση διαφωνίας ή η προσβολή τηςδεν θαείχεπραγματικόαντικείμενο.
(3)Η Επιτροπεία κατάληξε στην προσβαλλόμενη απόφαση γιατί ηπολιτικής της σεπαρόμοιες περιπτώσεις είναι"να ακολουθεί τηνκυβέρνηση". Το ποια ήταν η πολιτική της κυβέρνησης σε παρόμοιες περιπτώσεις αποτελεί νέο πραγματικό στοιχείο κρίσης. Δεν είναι ορθό, επομένως, ότι ηεπανεξέταση που έγινεκαι· η έρευνα που διεξάχθηκε αφορούσε αποκλειστικά τη νομική πλευρά τηςυπόθεσης. Ηαπόφασητης Επιτροπής, όπως δηλώνει και η ίδια, στηρίχτηκε ουσιαστικά πάνωσ' αυτό το νέο στοιχείο. Η προσβαλλόμενη απόφασηδεν είναιβεβαιωτική.
(4)Είναι ορθό, βέβαια, πως το δικαίωμα σε σύνταξη προϋποθέτει υπηρεσία σε συντάξιμη θέση εκτός όπου γίνεται ρητή διαφορετική πρόβλεψη, όπως στις περιπτώσεις των παραδειγμάτων που αναφέρθηκε η δικηγόρος των καθ'ων η αίτηση. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη υπόθεση Ανδρέας Λαμιανίδης ν.Δημοκρατίας είχε τηνευκαιρία να εξηγήσει πως "ο όρος υπηρεσία οποτεδήποτε απαντάται σε νομοθετικό κείμενο, υποδηλώνει πραγματική σε αντίθεση με πλασματικήυπηρεσία,εκτός ανυπάρχει ρητή πρόβλεψη περί του αντιθέτου".(Βλ. καιΣωτήρηςΡοδοθέονν. Αρχής Λιμένων).
(5)Η απάντηση στο ερώτημα πουεγείρεται στην παρούσα υπόθεση βρίσκεται στις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίουωςπρος τιςσυνέπειες της ακυρωτικής απόφασης. Η ακυρωτική απόφαση περιέχει εγγενώς το στοιχείο της αναδρομικότητας. Εξαφανίζει την ακυρωθείσα πράξη εξ υπαρχής. Η ακυρωθείσα πράξη θεωρείται ως να μην εκδόθηκε ποτέ και επομένως ως ουδέποτε υπάρξασα. Η αρχή της αναδρομικότητας είναι "σύστοιχος" με την έννοια της αποκατάστασης. Ταεπέλθοντα αποτελέσματα της ακυρωθείσας πράξης αίρονται. Τα πράγματα επανέρχονται στηθέση στην οποία βρίσκονταν πριν από 1241 Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)την έκδοση της ακυρωθείσας πράξης αλλά και στη θέση στην οποίαθαβρίσκονταν κατάτηνημέρα της έκδοσης της ακυρωτικής απόφασης. Οι δυσχέρειες και οι περιπλοκές που είναι δυνατό να προκύψουν κατά τη διαδικασίατης αποκατάστασης, δεν αναφέρονται στις περιπτώσεις που σχετίζονται απλώς με την υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων, όπωςσυμβαίνει καιστην παρούσαυπόθεση.
(6)Η υπηρεσία του αιτητή ουδέποτε διακόπηκε. Η ακυρωθείσα απόλυση του δεν έχει παράξει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι δεν πρόσφερε τις υπηρεσίες του κατά τη χρονική περίοδο μέχρι την ακυρωτική απόφαση, δεν μπορεί να αλλοιώσει τον απόλυτο χαρακτήρα των συνεπειών της ακυρωτικής απόφασης.Η στέρηση της δυνατότητας του αιτητή να ασκεί τα καθήκοντα του που ήταν και δικαίωματου δεν μπορεί να επενεργήσει σεβάροςτου. 5 10 15 Η εξομοίωση της απουσίας του αιτητή από την εργασία του με άδεια απουσίας χωρίς απολαβές, είναι αυθαίρετη. 20 Ο αιτητής αναγκαστικά απουσίασε από την εργασία του εξαιτίας της ακυρωθείσας απόλυσης του και αυτό δεν ήταν, με κανένα τρόπο και με καμιά έννοια, άδεια απουσίας και, πολύ λιγότερο, άδεια απουσίας χωρίς απολαβές. Η αναφορά στη διάκριση μεταξύ πλασματικής 25 και πραγματικήςυπηρεσίας και στις επιπτώσεις απόαυτή δεν αφορά περιπτώσεις όπως η παρούσα. Η αναζήτηση ξεχωριστού νομοθετικού ερείσματος προκειμένου να αναγνωριστεί η πλασματική υπηρεσία, δεν αναφέρεται στις περιπτώσεις πουβρισκόμαστε μπροστά σε υπηρεσία η 30 οποία κατά τις γενικές αρχές του δικαίου θεωρείται πραγματική.
(7)Η απαιτούμενη αποκατάσταση μετά από δικαστική ακύρωση "δεν διαφέρει απόεκείνηπου επιτάσσει ο Νόμος 35 εις περιπτώσεις νομοθετικής ακυρώσεως δυσμενών μέτρων ληφθέντων κατά ορισμένων υπαλλήλων εις περιόδους πολιτικώς ανωμάλους". Αυτοί οι Νόμοι περί Αποκαταστάσεως ακριβώς περιλαμβάνουν τις αρχές που εφαρμόζει η νομολογία σε περίπτωση αποκατάστασης 40 μετά από ακύρωση. Στην Κύπρο, παράδειγμα τέτοιου νόμου μπορεί να θεωρηθεί ο περί Αποκαταστάσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Νόμος του 1961 (Ν. 48/61). Η 1242 4Α.Α.Δ. Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςκ.α. περίοδος μεταξύ της απόλυσης του αιτητή και της δικαστικήςακύρωσηςτηςείναι συντάξιμη. 5 Πεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Androklisv. Republic
(1983)3C.L.R. 1246· 10 Androktiv.Republic
(1985)3C.LR. 11• Erotocritou v.Republic
(1972)3C.LR. 523· Σαβεριάδουv. Δημοκρατίας
(1991)4(A)Α.Α.Δ. 54· Kolokassides v. Republic
(1965)3C.LR. 542RepublicandOthers v.DemetriouandOthers
(1972)3C.LR. 219- 20 Varkas Monique v. Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 585Κωνσταντίνου v.Υπουργού Οικονομικών
(1991)4(F)Α.Α.Δ. 2026- 25 Adrian HoldingsLimitedv. Δημοκρατίας
(1991)4(Γ)Α.Α.Δ. 2127Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1991)4(Δ)Α.Α.Δ. 3029Δαμιανίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.359· 30 Ροδοθέουν.ΑρχήςΑιμένων
(1991)3Α.Α.Δ. 338- 35 Karnaou v.Republic
(1966)3C.LR. 757· Γιάλλουρος ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Αενκωσίας
(1990)3 ΑΛΛ. 3532Νικολάου ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεως Αενκωσίας
(1991)4(B) ΑΛΛ. 1031. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία απέρριψαν το αίτημα του αιτητή όπως καταστεί συντάξιμος ολόκληρη η υπηρεσία του 45 στους καθ' ωνηαίτησηαπό τηνημέρατηςαπολύσεωςτου μέχριτηνημέραπου επανήλθεστα καθήκοντατου. 1243 Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Κ. Ευσταθίου, γιατοναιτητή. Μ. Μαλαχτού-Παμπαλλή (κα), Δικηγόρος Δημοκρατίας,γιατους καθ'ωνη αίτηση. της 5 Cur.adv. vult Ο Δικαστής κ. Κωνσταντινίδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητά δήλωση ήδιάταγμα του Δικαστηρίου "ότι η απόφαση των καθ'ων ηαίτηση ημερομηνίας 21 Μαρτίου 1991 (ΤΕΚ. "Α") με την οποία απέρριψαν αίτημα του αιτητή όπως καταστεί συντάξιμος ολόκληρη η υπηρεσία 15 του στους καθ'ων η αίτηση μέχρι τις 31/8/90,είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή εστερημένη έννομου αποτελέσματος, η δε παράλειψη των καθ' ων η αίτηση να συνυπολογίσουν την περίοδο από 30/9/81 - 28/1/85 στην συντάξιμη υπηρεσία του αιτητή, δεν έπρεπε να ελάμβανε 20 χώραν." Οι καθ" ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι βεβαιωτική προηγούμενης και, εν πάσηπεριπτώσει, ορθή.Ο αιτητής υπηρετεί ακόμα 25 και με απασχόλησε το κατά πόσο η απόφαση αποτελεί απλή έκφραση πρόθεσης ήγνώμης σε σχέση με το πώς θα υπολογιστεί η θα πρέπει να υπολογιστεί η συντάξιμη υπηρεσία του αιτητή όταν θα αφυπηρετήσει. Ζήτησα τις απόψεις των δυο πλευρών πάνω στο θέμα και θα 30 αναφερθώ σε αυτές αφούπρώταπαραθέσωταγεγονότα. Ο αιτητής διορίστηκε την 24 Μαΐου 1976 στη θέσητου Νεροφύλακα του Υδατικού Έργου Πολεμιδιών και Γερμασόγειας απότην ομώνυμη Επιτροπεία.Μεαπόφαση 35 του Επαρχου Λεμεσού, ημερομηνίας 27 Αυγούστου 1981, απολύθηκε από τη θέσητου. Στο αιτητικό αναφέρεται ως ημερομηνία απόλυσης του η 30 Σεπτεμβρίου 1991. Είναι φανερό ότι έγινε γραφικό λάθος. Η απόφαση για την απόλυση του προσβλήθηκε με την προσφυγή 491/81 η 40 οποία απορρίφθηκε γιατί κρίθηκε πως το θέμα ενέπιπτε στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. (Βλ. Androklis ν. Re public
(1983)3 C.L.R. 1246). Ασκήθηκε έφεση, η 1244 4Α.Α.Δ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίας κ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. πρωτόδικη απόφαση παραμερίστηκε και η απόφαση για την απόλυσητου αιτητήακυρώθηκε.(Βλ. Androkli v. Re~ puM/c
(1985)3C.L.R. 11). 5 10 15 20 25 Ο αιτητής επανήλθε στα καθήκοντα του την 28.1.
- Απασχόλησε την Επιτροπεία ο χαρακτηρισμός της περιόδου κατά την οποία ο αιτητής δεν εργαζόταν εξ αιτίας της ακυρωθείσας απόλυσης του. Η θέσητης,όπως την προσδιόρισε κατά την συνεδρία της 21 Οκτωβρίου 1986, περιέχεται στην ακόλουθη επιστολή της προς τον αιτητή,ημερομηνίας29 Νοεμβρίου
- "Αναφέρομαι στο πιο πάνωθέμακαισαςπληροφορώ ότι η Επιτροπεία στην 53η συνεδρία της ημερομηνίας 21.10.1986 αποφάσισε όπως επισημοποιηθεί η επαναπρόσληψη σας στην Επιτροπεία Υδατικού Έργου Πολεμιδιών και Γερμασογειας και τα χρόνια που δεν εργάζεστο στην Επιτροπεία θεωρηθούν ως άδεια απουσίας χωρίς απολαβές και όπως αυτά μή μετρούν σχετικά με τον προσδιορισμό του ποσού που θα δικαιούσθε από το Ταμείο Προνοίας, όταν αφυπηρετήσετε ήυποβάλετε παραίτησημεταξύτου55ου και 65ουέτους τηςηλικίας σαςήαποβιώσετε μεταξύτου 55ουκαι65ουέτουςτηςηλικίαςσας.
- Παρακαλώνα έχω γραπτή απάντηση κατά πόσο αποδέχεσθε την επαναπρόσληψη σας σύμφωνα με τους πιο πάνωαναφερόμενουςόρους." Ο αιτητής συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντα του χωρίς όμως να απαντήσει στην πιο πάνω επιστολή. Υπηρετεί τώρα ως ΠεριφερειακόςΥπεύθυνος - Καταγραφέας. Όλοι οι υπάλληλοι του Υδατικού Έργου συμμετείχαν 35 σε Ταμείο Προνοίας. Με την έκδοση των περί Συντάξεως και Φιλοδωρημάτων προς τους Υπαλλήλους της Επιτροπείας Υδατικού Έργου Πολεμιδιών και Γερμασόγειας Κανονισμών του 1989, Κ.Δ.Π. 160/89που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα"της 14 Ιουλίου 40 1989 (οι Κανονισμοί), θεσμοθετήθηκε η ένταξη όσων από τους υπαλλήλους κατείχαν "συντάξιμον θέσιν" σε Σχέδιο Συντάξεως και Φιλοδωρήματος.Την 11 Αυγούστου 1990, 1245 Κωνσταντινίδης, Δ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας τις εξουσίες του δυνάμει των Κανονισμών, ενέκρινε την κήρυξη όλων των θέσεων του Υδατικού Έργου Πολεμιδιών Γερμασόγειας και επομένως και εκείνης του αιτητή, ως συντάξιμων. Σύμφωνα με τους Κανονισμούς, από τη στιγμή εκείνη, 5 κάθε υπάλληλος του οποίου η θέση κατέστη συντάξιμη έπαυσε να είναι μέλος του Ταμείου Προνοίας. Συνέπεια της ρύθμισης αυτήςήτανηδιάλυσητουΤαμείουΠρονοίας από την 31 Οκτωβρίου
- Στα μέλη του Ταμείου Προνοίας δόθηκε το δικαίωμα να εκλέξουν μέσα σε τρεις 10 μήνες απότην ημέραπου ηθέσητους κατέστη συντάξιμη, μια από δυο λύσεις. Παραθέτω τις σχετικές υποπαραγράφους τηςπαραγράφου(γ)τουκανονισμού
- "(ι) Πληρωθή όλα τα εκ του Ταμείου προνοίας 15 προνοούμενα ωφελήματα του, εν τοιαύτη δε περιπτώσει ολόκληρος η προ του τοιούτου διορισμού του υπηρεσία δεν θεωρείται συντάξιμος και δεν λαμβάνεται υπ' όψιν δι' οιονδήποτε μελλοντικόν ωφέλημα αφυπηρετήσεως, 20 ή (ιι) πληρωθή μόνον τας εισφοράς του και τους επ' αυτών τόκους, όπως και τα εκ 3% ποσά του εκάστοτε " μισθού του ή μέρους του μισθού του, τα οποία είχον αφαιρεθή εκ των εισφορών του εις το Ταμείον Προνοίας διά να πληρωθούν εις το Ταμείον Κοινωνικών Ασφαλίσεων μετά την Ιην Οκτωβρίου 1980 και σύνθετον επί των ποσών τούτων τόκον προς ^0 επιτόκιον ίσον προςτο σύνηθες επιτόκιον μετο οποίον ετοκίζοντο τα πλείστα των χρημάτων του Ταμείου Προνοίας, οπότε ο λογαριασμός του κλείη συμφώνως προς τας προνοίας του Ταμείου Προνοίας, το ολικόν δε των υπολοίπων εις πίστιν του καταθέσεων 35 μεταφέρεται εις το Ταμείον της Επιτροπείας, η δε υπηρεσία αυτού προτού ούτος καταστή συντάξιμος υπάλληλος καθίσταται συντάξιμος και λαμβάνεταιυπ' όψιν δι' οιονδήποτε μελλοντικόν ωφέλημα αφυπηρετήσεως". 40 Με χειρόγραφη επιστολή του ημερομηνίας 1246 6 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Γρηγορίου ν. Δημοκρατίαςκ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. Σεπτεμβρίου 1990, ο αιτητής επέλεξε να πληρωθεί μόνο τις εισφορές του στο Ταμείο Προνοίας μαζί με το 1/2 των εισφορών του στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και τους προβλεπόμενους τόκους. Μετά από αυτό,ζήτησε να καταστεί συντάξιμη όληη προηγούμενη υπηρεσίατου. Προέκυψε έτσι το ζήτημα ανηπερίοδος απότην ημέρα της απόφασης της απόλυσης του αιτητή μέχρι την ακύρωση της μπορούσε να θεωρηθεί συντάξιμη. Η Επιτροπεία εξέτασε το θέμα στη συνεδρία της ημερομηνίας 4 Οκτωβρίου 1990 καιαποφάσισενα ζητήσει τις απόψεις του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών προκειμένου να μελετηθεί το θέμα, όπως σημειώνεται, "σε σχέση με παρόμοιες περιπτώσεις στη Δημόσια Υπηρεσία". Ο Γενικός Διευθυντής σε απάντηση της σχετικής επιστολής της Επιτροπείας, με τη δική του επιστολή ημερομηνίας 7 Δεκεμβρίου 1990, την πληροφόρησε πως δεν μπορούσε να θεωρηθεί ηπιο πάνω περίοδος ως συντάξιμη υπηρεσία. Αυτό, ενόψει του κανονισμού 17 "που εκτίθεται στον περί Συντάξεως (Τροποποιητικό) Νόμο Αρ. 38/79" αναφορικά με το ότι περίοδος απουσίας υπαλλήλου "επ' αδεία άνευ απολαβών" δεν λογίζεται ως συντάξιμη και έχοντας υπόψη "την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση σε τέτοιας φύσεως περιπτώσεις". Η Επιτροπεία, στη συνεδρία της ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου 1991, αποφάσισε να υιοθετήσει την γνωμάτευση του Γενικού Διευθυντή εφόσο, όπως σημειώνεται στο σχετικό πρακτικό, "πολιτική της σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι να ακολουθεί την κυβέρνηση." Ακολούθησεηεπιστολή της Επιτροπείας ημερομηνίας 21 Μαρτίου 1991 με την οποία τον πληροφορεί για την απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής. \. Η απόφαση ως εκτελεστή πράξη ή ως έκφραση γνώμης ήπρόθεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει και αυτεπάγγελτα το κατά πόσο η προσβαλλόμενη πράξη είναι εκτελεστή έτσι 40 π 0 υ να υπόκειται σε αναθεωρητικό έλεγχο κατά το Αρθρο 146.1 τουΣυντάγματος. 1247 Κωνσταντινίδης, Δ. Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Η σύνταξη αποτελεί παροχή, που εξ ορισμού, συνδέεται μετο τέλος της υπηρεσίας του υπαλλήλου.Κατ" αρχήν τα θέματαπου εγείρονται ως προς το ύψος τηςκαι τη βάση πάνω στην οποία πρέπει να προσδιοριστεί, μπορούν να ρυθμιστούν δεσμευτικά κατά το χρόνο της 5 αφυπηρέτησης ή της με άλλο τρόπο λύσης της υπηρεσιακής σχέσης. Η απόπειρα προγενέστερου προσδιορισμού τους, ενώ δηλαδή υπηρετεί ακόμα ο υπάλληλος, στην απουσία ειδικών περιστατικών, δεν έχει άμεση επίπτωση πάνω στα συμφέροντα του υπαλλήλου 10 και αποτελεί απλή έκφρασηγνώμης ως προς το τί πρέπει να γίνει ή πρόθεσης ως προς το τί θα κάμει η διοίκηση μελλοντικά. Σε τέτοια περίπτωση, δεν υπάρχει εκτελεστή διοικητική πράξη. (Βλ. Michalis Erotokritou v. Republic (Minister of Interior)
(1972)3 C.L.R. 523, Έλλη 15 Σαβεριάδον v. Λημοκρατίας,540/85 της 7 Ιανουαρίου 1991. Στην παρούσαυπόθεση,συμφωνούν καιοι δυο πλευρές πως συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που προσδίδουν 20 εκτελεστό χαρακτήρα, από αυτή την άποψη, στην προσβαλλόμενη απόφαση. Συνοψίζω την ταυτόσημη εισήγηση τους: Η προσβαλλόμενη απόφαση έχει άμεσες επιπτώσεις. Αν φανεί ότι ηπερίοδος μέχρι την ακύρωση της απόλυσης του είναι συντάξιμη, θα πρέπει ο αιτητής, 25 με βάση τις πρόνοιες των Κανονισμών, να πληρώσει εισφορές από τώρα για να καλύψει αναδρομικά την περίοδο κατά την οποία δεν έχει πληρώσει εισφορές στο ταμείο μια και βρισκόταν υπό απόλυση. Αν η περίοδος που εξετάζουμε δεν είναι συντάξιμη δε θα τίθεται θέμα 30 τέτοιων αναδρομικώνπληρωμών. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν σε σχέση με την ιδιαιτερότητα της περίπτωσης είναι πειστικές και καταλήγω πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι, από 35 αυτήτην άποψη, εκτελεστή. Ο κατ' ισχυρισμών βεβαιωτικός χαρακτήρας της από φασης. 40 Είναι ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση ότι, η απόφαση να μη θεωρηθεί συντάξιμη η περίοδος που 1248 4Α.Α.Δ, Γρηγορίουν.Δημοκρατίαςκ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. εξετάζουμε λήφθηκε την 21 Οκτωβρίου 1986 και ενσωματώνεται στην επιστολή της29 Νοεμβρίου 1986 που παρέθεσα στην αρχή. Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν βεβαιωτικήτηςπρώτης μιακαιηκάποια επανεξέτασηπου 5 έγινε αφορούσε μόνο τη νομική πλευρά της υπόθεσης χωρίς να ληφθεί υπόψη οποιοδήποτε νέο πραγματικό στοιχείο. Παρέπεμψε συναφώς ηδικηγόρος των καθ'ων η αίτηση στο ακόλουθο απόσπασμααπό το Σύγγραμματου Ν. Στασινόπουλου Δίκαιον των Διοικητικών Διαφορών 10 4η έκδοση,σελ. 176 ως προςτο πότευπάρχεινέαέρευνα. 15 20 25 "Πότε υπάρχει νέα έρευνα, είναι ζήτημα πραγματικόν. Θεωρείται όμως γενικώς νέα έρευνα η λήψις υπ' όψιν νέων ουσιωδών νομικών ή πραγματικών στοιχείων, κρίνεται δε αυστηρώς το χρησιμοποιηθέν νέον υλικόν, διότι δεν πρέπει ο απολέσας την προθεσμίαν δια την προσβολήν μιας εκτελεστής πράξεως,να δύναται να καταστρατηγήτην προθεσμίαν ταύτηνδιά της δημιουργίαςνέαςπράξεως, Ήοποία εξεδόθη κατ" επίφασιν μεν κατόπιν νέας ερεύνης, κατ' ουσίαν όμως επί τη βάσει των αυτών στοιχείων. Ούτω, δεν θεωρείται νέα έρευνα η παραπομπή της υποθέσεως εκ νέου εις συμβούλιον, προς εξέτασιν απόνομικής αποκλειστικώς πλευράς ήη παραπομπή προς γνωμάτευσιν εις το νομικόν συμβούλιον ή η επίκλησις άλλης νομικής διατάξεως εκτός εκείνης εφ'ης είχε στηριχθή ηαρχικήπράξις,εφ' όσον δεν γίνεται επίκλησις και νέων πραγματικών στοιχείων." 30 Ο δικηγόρος του αιτητή επικαλέστηκε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς την έννοια της εκτελεστής πράξης (Βλ. Nicos Kolokassides v. The Republic of Cyprus through the Minister of Finan35 ce
(1965)3 C.L.R. 542, Republic (Council of Ministers and Others v. Costas Ch. Demetriou and others
(1972)C.L.R.219, Monique Varkas v.Δημοκρατίας, Υπόβ. Αρ. 170/86 - 21 Φεβρουαρίου 1990, Σάββα Κωνσταντίνου ν. Υπουργού Οικονομικών, Υποθ. αρ. 860/85 - 7 Ιουνίου 40 1991, Adrian Holdings Limited ν. Κυπριακής ΔημοκρατίαςΥποθ. Αρ. 323/90- 14 Ιουνίου 1991,Ιωάννα Δημητρίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 406/89 - 12 Σεπτεμβρίου 1991), για να καταλήξει στην εισήγηση 1249 Κωνσταντινίδης, Δ. Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας κ.α.
(1992)πως ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε μετά απόμελέτη και έρευνα του θέματος που περιλάμβανε και τη λήψη γνωμάτευσης απότο Υπουργείο Εσωτερικών. Η συζήτηση για το αν μια απόφαση είναι βεβαιωτική 5 προγενέστερης, προϋποθέτει ότι η προγενέστερη είναι εκτελεστή και αναθεωρήσιμη. Η άποψη μου είναι πως το πρακτικό της Επιτροπείας ημερομηνίας 21 Οκτωβρίου 1986 και η επακόλουθη επιστολή προς τον αιτητή ημερομηνίας 29 Νοεμβρίου 1986, δεν ενσωματώνουν 10 τέτοια εκτελεστή απόφαση. Στο πρώτο σκέλος γίνεται αναφοράσε επισημοποίηση της επαναπρόσληψης του αιτητή.Δεν ετίθετο όμως ζήτημα εκτελεστής διοικητικής απόφασης για κάτι τέτοιο. Η 15 ακυρωτική απόφαση εξαφάνισε ex tunc την απόλυση. Είναι δίκαιο να σημειώσω ότι σε αυτό συμφώνησε και η δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση. Υλικές ενέργειες εκτέλεσης προς συμμόρφωση προς στην απόφαση του Δικαστηρίου, στο βαθμόπουαυτές θαήταναναγκαίες,δεν 20 μπορούν να πάρουν το χαρακτήραεκτελεστής διοικητικής πράξης. Παρεμβάλλω εδώ ότι είχαν ανατεθεί καθήκοντα στον αιτητή αμέσως μετά την ακυρωτική απόφαση, μήνες πριν από τη συνεδρία της Επιτροπείας την 26 Οκτωβρίου
- 25 Στο δεύτερο σκέλος αναφέρεταιπως ταχρόνια κατάτα οποία δεν εργαζόταν ο αιτητής δεν θαμετρούν σχετικά με τον προσδιορισμό του ποσού που θα εδικαιούτο από το Ταμείο Προνοίας όταν θα αφυπηρετούσε ή παραιτείτο ή 30 αποβίωνε και ότι θαθεωρηθούν ως άδειααπουσίας χωρίς απολαβές. Εδωσε, δηλαδή, η Επιτροπεία νομικό χαρακτηρισμό στα χρόνια της απουσίας του αιτητή επιχειρώντας, πάνω στη βάση αυτού του χαρακτηρισμού, να προδιαγράψει τα δικαιώματα που θα είχε ο αιτητής 35 μελλοντικά. Όσα είπα προηγουμένως σε σχέση με την έκφραση γνώμης ή πρόθεσης και τη μή εκτελεστότητά τους, ισχύουν. Η επιστολή δεν είχε, ούτε θα μπορούσε να είχε τότε άμεσες επιπτώσεις και η εκδήλωση διαφωνίας ή 4 0 ηπροσβολή της δεν θαείχεπραγματικόαντικείμενο. Το ζήτημα απέκτησε σύγχρονη σημασία με τη δημιουργία του Σχεδίου Σύνταξης και τις δυνατότητες 1250 4Α.Α.Δ. 5 Γρηγορίουν.Δημοκρατίας κ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. που διάνοιξαν οι Κανονισμοί που το διέπουν. Ηλθανγια πρώτη φορά στο προσκήνιο ζητήματα που είχαν άμεσες επιπτώσεις, με την επιλογή που έκαμε ο αιτητής, και, επομένως μπορεί να τίθεται θέμα εκτελεστής απόφασης μόνο σε σχέση με την προσβαλλόμενη απόφαση που περιέχει πια τη βούληση της Επιτροπείας ως προς τον τρόπο ρύθμισης αυτώντωνζητημάτων. Ανεξάρτητα όμως από αυτά, κατά τη λήψη της 10 προσβαλλόμενης απόφασηςσυνυπολογίστηκε πραγματικό στοιχείο που αναζητήθηκε και ήλθε στην επιφάνεια μετά τα συμβάντα κατά το 1986, με την ευκαιρία,ακριβώς,της επιλογής που έκαμε ο αιτητής το
- Ζητήθηκε από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών να 15 μελετήσει το θέμα "σε σχέση με παρόμοιες περιπτώσεις" στη Δημόσια Υπηρεσία. Ο Γενικός Διευθυντής εξέφρασε την άποψη πως η περίοδος της απουσίας του αιτητή δεν ήταν συντάξιμη και γιατί αυτό "συνάδει με την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση σε τέτοιας φύσεως 20 περιπτώσεις". Τελικά, η Επιτροπεία κατάληξε στην προσβαλλόμενη απόφαση γιατί η πολιτική της σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι "να ακολουθεί την κυβέρνηση". 25 Το ποια ήταν ηπολιτική της κυβέρνησης σε παρόμοιες περιπτώσεις αποτελεί νέο πραγματικό στοιχείο κρίσης. Δεν είναι ορθό, επομένως, ότι η επανεξέταση που έγινε και η έρευνα που διεξάχθηκε αφορούσε αποκλειστικά τη νομική πλευρά της υπόθεσης. Ηαπόφασητης Επιτροπής, 30 όπως δηλώνει και η ίδια,στηρίχτηκε ουσιαστικά πάνω σ' αυτό το νέο στοιχείο. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναιβεβαιωτική. 35 Η ουσία Η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή είναι η ακόλουθη: Η ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου εξαφάνισε εξ υπαρχής και έναντι πάντων την πράξη της απόλυσης του. Ο αιτητής εξακολουθούσε 40 να βρίσκεται σε υπηρεσία και κατά την περίοδο που μεσολάβησε από την λήψη της απόφασης μέχρι την απαγγελία της ακυρότηταςτης.Το γεγονός τηςαδυναμίας 1251 Κωνσταντινίδης,Δ. Γρηγορίουν. Δημοκρατίας κ.α.
(1992)του να προσφέρει τις υπηρεσίες του κατά το χρονικό αυτό διάστημα οφειλόταν αποκλειστικά σε παράνομη συμπεριφορά των καθ'ων ηαίτηση.Οχαρακτηρισμός της απουσίας τουαπό τακαθήκοντα του"ως άδειας χωρίς απολαβές" είναι παράνομος γιατί συγκρούεται μετιςπιο 5 πάνω γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και καταχρηστικός γιατί θυματοποιεί τον αιτητήπου καλείται να υποστεί της αρνητικές συνέπειες της παράνομης απόλυσης του. 10 Η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση δεν διαφώνησε, βέβαια, μετηθέση πως ηακυρωτική απόφαση εξαφάνισε την πράξη* της απόλυσης του αιτητή όπως, άλλωστε, σημείωσα και πιο πριν. Ανάπτυξε όμως την ακόλουθη άποψη. Δεν μπορεί νααμφισβητηθεί ότι κατά τησχετική 15 περίοδο ο αιτητής δενπρόσφερε τις υπηρεσίες του στο υδατικό έργο. Επομένως η υπηρεσία του εκείνη ήταν πλασματική. Για να είναι συντάξιμη η πλασματική υπηρεσία απαιτείται ρητή νομοθετική πρόνοια. Παρέπεμψε, σχετικά, στο Σύγγραμμα του Χρ. Φθενάκη 20 "Σύστημα Υπαλληλικού Δικαίου", έκδοση 1984, Τόμος Β, σελ. 87 - 88, ασχολήθηκε με όσες περιπτώσεις πλασματικής υπηρεσίας θεωρούνται ως συντάξιμες σύμφωνα με τους Κανονισμούς καικατάληξε πως,μιακαι η παρούσα περίπτωση δεν περιλαμβάνεται σ' αυτές, η 25 προσφυγή θαπρέπει να απορριφθεί. Πρόσθεσε πως αν εξαιτίας της ακυρωθείσας απόλυσης του οαιτητής υπέστη ζημιά,πιθανόν να του παρέχεται απότο Σύνταγμακαιτη νομολογία κάποιο άλλο ένδικο μέσο. 30 Είναι ορθό, βέβαια, πως το δικαίωμα σε σύνταξη προϋποθέτει υπηρεσία σε συντάξιμη θέση εκτός όπου γίνεται ρητή διαφορετική πρόβλεψη, όπως στις περιπτώσεις των παραδειγμάτων που αναφέρθηκε η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση. Η Ολομέλεια του 35 Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη υπόθεση Ανδρέας Δαμιανίδης ν. Δημοκρατίας, Α.Ε.877- 30 Μαΐου 1991, είχε την ευκαιρία να εξηγήσει πως "ο όρος υπηρεσία οποτεδήποτε απαντάται σε νομοθετικό κείμενο, υποδηλώνει πραγματική σε αντίθεση με πλασματική 40 υπηρεσία, εκτός αν υπάρχει ρητή πρόβλεψη περί του αντιθέτου". (Βλ. και Σωτήρης Ροδοθέον ν. Αρχής Αιμένων, Α.Ε. 783 της 16Μαΐου1991. 1252 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Γρηγορίουν.Δημοκρατίας κ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. Δεν μπορώ όμως να συμφωνήσω με την άποψη της δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση. Αυτό, ανεξάρτητααπό το αν οι ιδιαίτερες πρόνοιες των Κανονισμών είναι έτσι διατυπωμένες που να οδηγούν στο συμπέρασμα πως το δικαίωμα σε σύνταξη είναι συναρτημένο απλώς με την ύπαρξη της υπαλληλικής σχέσης και όχι με την πραγματική προσφορά των υπηρεσιών του υπαλλήλου, εκτός όπου προβλέπεται διαφορετικά. Στήριγμα για τέτοια κατάληξη θα μπορούσε να αποτελέσει ο Κανονισμός 6πουορίζει ως συντάξιμες καιτιςπεριόδους κατά τις οποίες ο υπάλληλος βρίσκεται σε άδεια και ο Κανονισμός 20
(4)που αναφέρεται στο ύψος των εισφορών που καταβάλλει υπάλληλος που βρίσκεται σε άδεια με ελαττωμένο ήχωρίς μισθό ήακόμαπου διατελεί σεδιαθεσιμότητα.Αυτά,σε συνδυασμόκαιμετηνπρόνοια του Κανονισμού 9(δ) σύμφωνα με την οποία απουσία χωρίς απολαβές δεν υπολογίζεται για σκοπούς σύνταξης εκτός αν γίνει μετά από άδεια που παραχωρήθηκε για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Παρεμβάλλω εδώ την υπόθεση Margaritaloannou Karnaou v. TheRepublic of Cyprus, through the Council of Ministers
(1966)3 C.L.R. 757, στην οποία εξετάστηκε ακριβώς το αν τα χρόνια κατά τα οποία ο αιτητής τελούσε υπό απόλυση ήταν συντάξιμα. Ο αιτητής είχε απολυθεί κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας και επαναπροσλήφθηκε με την ανεξαρτησία. Δεν καλυπτόταν ratione temporis από τον περί Αποκαταστάσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Νόμο του 1981. Ηδιοίκηση προσέγγισε το αίτηματου πάνωστη βάση ότι η απόλυση του ήταν παράνομηαλλά εξομοίωσε την περίοδο της απόλυσης του με άδεια απουσίας χωρίς απολαβές και τη θεώρησε μή συντάξιμη. Αποφασίστηκε ότι δεν εδικαιολογείτο κάτω από τις περιστάσεις αυτή η εξομοίωση και ότι εφόσον ήταν δεδομένο ότι η απόλυση ήταν παράνομη οι πρόνοιες του Νόμου επέτρεπαν διαζευκτικές προσεγγίσεις που θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε διαφορετική κατάληξη. Η απόφαση της διοίκησηςακυρώθηκε. Η απάντησηστο ερώτημα που εγείρεται στηνπαρούσα 40 υπόθεση βρίσκεται, όπως ορθά εισηγήθηκε ο δικηγόρος του αιτητή, στις γενικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου ως προς τις συνέπειες της ακυρωτικής απόφασης. Ο Φ. Βεγλερής στο Σύγγραμμα του Η Συμμόρφωσις της 1253 Κώνσταντινίδης, Δ. Γρηγορίουν.Δημοκρατίας κ.α.
(1992)Διοικήσεως εις τας Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και η Δήμητρα Κοντόγιωργα Θεοχαροπούλου στο Σύγγραμμα της Αι Συνέπειαι της Ακυρώσεως Διοικητικής Πράξεως έναντι της Διοικήσεως Εκδοση 1988, αναλύουν το θέμα σε έκταση. Ο πυρήνας 5 είναι ο ακόλουθος: Η ακυρωτική απόφαση περιέχει εγγενώς το στοιχείο της αναδρομικότητας. Εξαφανίζει την ακυρωθείσα πράξη εξ υπαρχής. Η ακυρωθείσα πράξη θεωρείται ως να μήν 10 εκδόθηκε ποτέ και επομένως ως ουδέποτε υπάρξασα. Η αρχή της αναδρομικότητας είναι "σύστοιχος" με την έννοια της αποκατάστασης. Τα επελθόντα αποτελέσματα της ακυρωθείσας πράξης αίρονται. Τα πράγματα επανέρχονται στη θέση στην οποία βρίσκονταν πριν από 15 την έκδοση της ακυρωθείσας πράξης αλλά και στη θέση στην οποία θα βρίσκονταν κατά την ημέρα της έκδοσης της ακυρωτικής απόφασης. Οι δυσχέρειες και οι περιπλοκές που είναι δυνατό να προκύψουν κατά τη διαδικασία της αποκατάστασης, δεν αναφέρονται στις 20 περιπτώσεις που σχετίζονται απλώς με την υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση. Η υπηρεσία του αιτητή ουδέποτε διακόπηκε. Η 25 ακυρωθείσα απόλυση του δεν έχει παράξει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι δεν πρόσφερε τις υπηρεσίες του κατά τη χρονική περίοδο μέχρι την ακυρωτική απόφαση, δεν μπορεί να αλλοιώσει τον απόλυτο χαρακτήρα των συνεπειών της ακυρωτικής απόφασης. Η 30 στέρηση της δυνατότητας του αιτητή να ασκεί τα καθήκοντα του που ήταν και δικαίωμα του (Βλ. Χριοτόδουλον Α. Γιάλλουρου ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεων Αευκωσίας,Υπόθεση Αρ. 494/90 - 25 Οκτωβρίου 1990, Ευγένιος Νικολάου ν. Συμβουλίου 35 Αποχετεύσεως Αευκωσίας,ΥπόθεσηΑρ. 501/90και άλλες της 18 Μαρτίου 1991), δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάροςτου. Η εξομοίωση της απουσίαςτου αιτητήαπότην εργασία 40 του με άδεια απουσίας χωρίς απολαβές, είναι αυθαίρετη. Ο αιτητής αναγκαστικά απουσίασε από την εργασία του 1254 4 Α.Α.Δ. Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας κ.α. Κωνσταντινίδης, Δ. εξαιτίας της ακυρωθείσας απόλυσης του και αυτό δεν ήταν, με κανένα τρόπο και με καμιά έννοια, άδεια απουσίας και, πολύ λιγότερο, άδεια απουσίας χωρίς απολαβές. Η αναφοράστη διάκριση μεταξύ πλασματικής 5 και πραγματικής υπηρεσίας και στις επιπτώσεις από αυτή, όπως σημείωσα, δεν αφορά περιπτώσεις όπως η παρούσα. Η αναζήτηση ξεχωριστού νομοθετικού ερείσματος προκειμένου να αναγνωριστεί η πλασματική υπηρεσία, δεν αναφέρεται στις περιπτώσεις που 10 βρισκόμαστε μπροστά σε υπηρεσία η οποία κατά τις γενικές αρχές του δικαίου θεωρείται πραγματική. Η Δήμητρα Θεοχαροπούλου-Κοντόγιωργα στη σελίδα 267 του Συγγράμματοςπου ανέφεραπιο πάνω, σημειώνει πως η απαιτούμενη αποκατάσταση μετά από δικαστική 15 ακύρωση "δεν διαφέρειαπόεκείνη που επιτάσσει ο Νόμος εις περιπτώσεις νομοθετικής ακυρώσεως δυσμενών μέτρων ληφθέντων κατά ορισμένων υπαλλήλων εις περιόδους πολιτικώς ανωμάλους". Αυτοί οι Νόμοι περί Αποκαταστάσεως, κατά τη συγγραφέα, ακριβώς20 περιλαμβάνουν τις αρχές που εφαρμόζει η νομολογία σε περίπτωση αποκατάστασης μετά από ακύρωση. Στην Κύπρο, παράδειγμα τέτοιου νόμου μπορεί να θεωρηθεί ο περί Αποκαταστάσεως Δημοσίων Υπαλλήλων Νόμος του 1961 (Ν.48/61), στον οποίο έχω ήδη αναφερθεί. 25 Θα τελειώσω με αναφοράστις συνέπειες της ακύρωσης της απόλυσης υπαλλήλου, ειδικά σε σχέση με τη σύνταξη του, όπως συνοψίζονται και πάλιν στο Σύγγραμμα της Θεοχαροπούλου- Κοντόγιωργα (ανωτέρω) σελ. 274. 30 "Απαξ και εγένετο η επαναφορά του απολυθέντος, θα πρέπει αυτός να τύχει αναδρομικώς όλων των ωφελημάτων της σταδιοδρομίας των οποίων η ακυρωθείσα απόλυση τον είχε στερήσει, επειδή 35 θεωρείται ότι ουδέποτε διέκοψε τον υπαλληλικόν δεσμόν. Συνεπώς και ο χρόνος κατά τον οποίο ήταν εκτός υπηρεσίας ως απολυθείς, θεωρείται ως χρόνος πραγματικήςυπηρεσίας ως προς τησύνταξη...." 40 Ανάλογη αναφορά βρίσκουμε στις σελ. 5 0 - 5 1 στο Σύγγραμμα του Φ. Βεγλερή (ανωτέρω) κατά την εξήγηση του ανεπίτρεπτου της χρησιμοποίησης της ακυρωθείσας πράξης ως βάσης ήως προϋπόθεσης για την εξαγωγήαπό 1255 Κωνσταντινίδης, Δ. Γρηγορίου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)αυτήλογικών συνεπειών. Για τους λόγους που εξήγησα, η περίοδος μεταξύ της απόλυσης του αιτητή και της δικαστικής ακύρωσης της είναι συντάξιμη. Επομένως, ηπροσφυγή πετυχαίνει και η 5 προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα υπέρ του αιτητή. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή προκειμένου να εγκριθούν από το Δικαστήριο. 10 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται μεέξοδα. 1256